Jump to content
laas7

Το ταξίδι στην χώρα των κρυστάλλων

Recommended Posts

laas7

Τίτλος: Το ταξιδι στην χώρα των κρυστάλλων

Είδος: φαντασυ παραμύθι

Αριθμός λέξεων: 2.832

Βία: οχι

Σεξ: όχι

Αυτοτελής: ναι

Σχόλια: για τον 29ο διαγωνισμό με θέμα παράλληλοι κόσμοι

 

Το ταξίδι στην χώρα των κρυστάλλων.docx

Το ταξίδι στην χώρα των κρυστάλλων.doc

Edited by Mesmer

Share this post


Link to post
Share on other sites
Loch Moors

Ωωω έχω ιδιαίτερη αδυναμία

 

στα παραμύθια και ιδιαίτερα σ' αυτά που λένε οι παππούδες.. λόγω προσωπικής εμπειρίας!

 

 

οπότε από την αρχή, που διάβασα την εισαγωγή, αυτό με έκανε να συνεχίσω με ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον:)

Μου άρεσε, έβγαζε την αίσθηση του παραμυθιού αυτού, που δεν θέλεις πολλές λέξεις και αναλύσεις, δικαιολογήσεις κλπ. ενώ ταυτόχρονα μας δίνεις μια αρκετά ολοκληρωμένη περιγραφή του κόσμου, χωρίς να κουράζεις:)

 

Το μόνο ίσως που έχω να επισημάνω ως αρνητικό (για μένα πάντα) είναι ότι σε κάποια σημεία

 

ίσως ξεφεύγεις λίγο από αυτόν τον τρόπου που ένας παππούς θα διηγιέται ένα παραμύθι..

Βέβαια αυτά τα σημεία είναι μετρημένα..

για να γίνω πιο συγκεκριμένη, μιλάω για κάποιες φράσεις όπως "ιριδίζωντα πετρώματα", "ήταν ποικίλων χρωμάτων και εμφανίσεων".

 

 

 

ψιλά γράμματα θα μου πεις τώρα... εξάλλου όπως είπα και πριν η ιστορία μου άρεσε και μπράβοgood.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Casper

Έχω ένα πρόβλημα στο σχολιασμό αυτής της ιστορίας. Δεν ξέρω αν η απλοικότητα της είναι τεχνητή η δηλώνει τα όρια της δημιουργού της. Θα δεχόμουν ευχαρίστως την πρώτη εκδοχή και θα το θεωρούσα ατού του διηγήματος, αν δεν υπήρχαν οι επίμονες γεμολογικές αναφορές. Αυτές δείχνουν προσπάθεια "εμπλουτισμού" του κειμένου από ένα χώρο που κατέχει η συγγραφέας, κάνοντας όμως την "ελαφρότητα" του υπόλοιπου κειμένου εξώφθαλμη. Μένοντας με την απορία θα αρκεστώ στο ότι σαν παραμύθι, είναι απλό και συμπαθητικό.

Α και μία παρατήρηση

 

Η λέξη είναι ο τουρμαλίνης και οχι η τουρμαλίνη;-)

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
abuno

Για κάποιον λόγο δεν μπορώ να ανοίξω αυτή την ιστορία. Μάλλον φταίει ο τύπος του αρχείου. Επειδή είμαι άσχετος από τεχνικά θέματα, όποιος μπορεί ας βοηθήσει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Δεν ήταν άσχημο, ήταν γλυκό και παραμυθένιο (παραμυθένιο παραμύθι, Άννα; Τι μας λες; <_< ) Αλλά κάτι μου έλειψε. Ίσως το ότι οι "παράλληλοι κόσμοι" έπρεπε να είναι το θέμα, και δεν ήταν. Ήταν ένας κόσμος, παράλληλος με τον δικό μας, σίγουρα, αλλά όχι και οι δύο. Η απλοϊκότητα αυτών των παραμυθιών βέβαια με παρασέρνει σχεδόν πάντα, άρα ήταν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα.

O.T.

(Δεν το κάνω ποτέ αυτό που θα κάνω τώρα, αλλά δεν μπορώ να μην το πω: μου έφερε στο νου, σε κάποια σημεία πολύ έντονα, μία ιστορία μου που λέγεται Η Ουσία Της Μαγείας. Γενικά, όλο το κλίμα, η σπηλιά, το τραγούδι, οι πέτρες... ).

 

Έχω και κάτι λίγα ψιλά να σου επισημάνω, έτσι, για το ξενέρωμα :bleh: :

 

Μπορεί να ήταν φτωχός, μπορεί να μην ήξερε πολλά, αλλά είχε φιλότιμο και περηφάνια. Ελεημοσύνη δεν καταδεχόταν του λόγου του.

 

Εδώ νομίζω ότι το παρακάνεις με το λαϊκό στυλ και χορεύεις στην κόψη του ξυραφιού (με επικίνδυνη κλίση) να το κάνεις αστείο.

 

 

ξεραμένο ζυμωτό ψωμί

 

Το "ζυμωτό" δεν χρειαζόταν. "Ξεραμένο (ή ακόμα καλύτερα μπαγιάτικο) ψωμί". Γιατί, τι άλλο ψωμί μπορεί να είχαν; Φόρμας;

 

 

Με το μανίκι του πουκαμίσου σκούπισε το πρόσωπο του

Μετά από όλο εκείνο το σύρσιμο της κατάβασης, μάλλον το μανίκι του θα ήταν πιο βρώμικο από το πρόσωπό του.

 

Μερικά ακόμη:

1) Στη σκηνή που τρώει κηρήθρα: αρχικά πίστεψα ότι την είχαν στο σπίτι, και είναι φυσικό να κάνω τέτοια σκέψη, γιατί, Μαριάντζελλα, πρόσεξε καλά: καθόμαστε με ανοιχτό μελίσσι και μασουλάμε κηρήθρες ΜΟΝΟ όταν θέλουμε να φάμε και μέλισσες μαζί! :lol:

2) Άλλο μελισσοκομικό σφάλμα: για να βγάλεις βασιλικό πολτό είναι ειδική διαδικασία.

3) Και, λεπτομέρεια :p αληθοφάνειας της ιστορίας:

το πώς βρέθηκε εκεί η πέτρα. Εντάξει, (για να σοβαρευτώ και λίγο), είναι παραμύθι και στα παραμύθια δεν εξηγούνται τα πράγματα, αλλά αυτό χτυπάει πολύ. Θα προτιμούσα να είχες πει: "και κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε εκεί η πέτρα, πάντως εκείνη τη μέρα αυτός τη βρήκε", παρά που το περνάς έτσι αδιάφορα.

 

 

Τέλος, σε κάτι σημεία το παρακάνεις (για τα γούστα μου, τουλάχιστον) με τις περιγραφές του πόσο όμορφα ήταν εκεί και πόσα χρώματα υπήρχαν στα πετρώματα. Και το ότι αυτό είναι ένα παραμύθι που διηγήθηκε ένας παππούς στον αφηγητή, είναι κάτι που δεν είχε λόγο ύπαρξης έτσι όπως το κάνεις. Δεν δένει με τον αφηγητή, δεν έπεται ούτε προηγείται κάτι του παραμυθιού, ώστε να έχει νόημα. Αν παρακολουθούσαμε τον Γιάννο από την αρχή, χωρίς εισαγωγή, τι θα άλλαζε;

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

Σε doc ωστε να μπορω να το θάψ εεε να το διαβάσω θα το δούμε; :dazzled:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βαγγέλης

Μου άρεσε το setting πάρα πολύ γιατί όταν πρωτοείδα το διαγωνισμό σκέφτηκα ότι θα το ρίξουμε όλοι στο StarTrek-ιές κτλπ, αλλά έτσι γίνεται πιο γλυκιά σαν ιστορία. Το μόνο που θα ήθελα ήταν ο κόσμος να ήταν κάπως πιο παράξενος, γιατι αυτό που έχω στο νου μου τώρα είναι μια μεγάλη σπηλιά σε στύλ Βέρν. Ίσως και να έχω μικρή φαντασία :Ρ

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ένα παραμυθάκι απλό και όμορφο, όπως όλα τα παραμύθια. Η άμεση γραφή ήταν σίγουρα από τα πλεονεκτήματα της ιστορίας, αν και θα μπορούσε να είναι λίγο πιο περιποιημένη και στολισμένη. Γενικά, ο κόσμος που έφτιαξες ήταν όμορφος και ιδιαίτερος, και οι εικόνες που μας παρουσίασες αρκετά εντυπωσιακές. Ίσως να ήταν λίγο περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε ιδανικός. Δηλαδή, σ’ όλα τα παραμύθια υπάρχει ο κακός δράκος, κάτι που θα μας τρομάξει και θα μας ανησυχήσει, μέχρι να φτάσουμε στο καλό τέλος. Αν υπήρχε κάτι ανάλογο εδώ, ίσως να γινόταν πιο ενδιαφέρον. Πάντως, το διάβασα ευχάριστα και το διασκέδασα.

 

Μια άλλη παρατήρηση που έχω να κάνω, είναι για τον τρόπο που επέλεξες να αρχίσεις και να τελειώσεις την ιστορία σου. Μπορείς να μας πεις ένα παραμύθι, χωρίς να ξεκινήσεις λέγοντάς μας ότι θα μας πεις ένα παραμύθι. Εδώ φάνηκε σαν να έψαχνες έναν τρόπο για να αρχίσεις και να τελειώσεις την ιστορία σου. Και δημιουργείται κι ένα άλλο παράδοξο: αν ο Γιάννος δεν επέστρεψε ποτέ από τον κόσμο των κρυστάλλων, πώς ξέρει ο αφηγητής του παραμυθιού την ιστορία του; Θα μου πεις, παραμύθι είναι, δεν απαιτούνται όλες οι εξηγήσεις, αλλά μου πέρασε κι αυτό από το μυαλό.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
abuno

Όμορφο λαικό παραμύθι που αποτελεί έκπληξη για ένα τέτοιο θέμα. Θα συμφωνήσω με τον Mesmer για την απουσία του ''δράκου''. Επίσης μου έκανε μεγάλη εντύπωση η θεωρία ότι οι ψυχές κατάγονται από τα βάθη της γης! Άποψη που είναι αντίθετη με τις περισσότερες θρησκείες και μυστικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες υποστηρίζουν (κατά την γνώμη μου δικαίως) ότι η ανθρώπινη ψυχή κατάγεται από τον ουρανό, απ' όπου και έκπεσε, και εκεί επιστρέφει, σε αντίθεση με το φυσικό σώμα, που και αυτό επιστρέφει από εκεί που προέρχεται, δηλαδή από τα βάθη της γης. Μου άρεσε όλη αυτή η παγανιστική ατμόσφαιρα που δημιούργησες και αυτό που λίγο με χάλασε ήταν ότι έβαλες κάποιον άλλον να κάνει την αφήγηση στη θέση σου.

 

Καλή επιτυχία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Witch King of Angmar

Πολύ ωραίο παραμύθι επηρεασμένο από την παράδοση.Έρεε αβίαστα και οι περιγραφές δημιουργούσαν πολύ ωραίες εικόνες. Επίσης η χρήση του μύθου της κήλης γης έδεσε τέλεια.Καλή επιτυχία.

Edited by Witch King of Angmar

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Ένα πραγματικά πολύ ωραίο παραμυθάκι.

Ονειρικό, ταξιδιάρικο, γραμμένο με τρόπο που δεν κουράζει τον αναγνώστη και τον προκαλεί να το διαβάσει μέχρι τέλους.

Όπως προείπα, η ιστορία σου ήταν πολύ καλογραμμένη. Απέφυγες τις περιττές εκφράσεις, παρουσίασες με μεγάλη απλότητα και σαφήνεια την ιδέα σου, ο λόγος σου έρεε άνετα, δίχως λάθη, και το αποτέλεσμα ήταν ένα ευκολοδιάβαστο κείμενο.

Πραγματικά, δεν υπήρχε κάτι στην ιστορία σου που να μου κακοφάνηκε. Δεν έμεινα με ανοικτό το στόμα, αλλά ούτε κι απογοητεύτηκα.

Καλή σου επιτυχία.

 

ΥΓ. Η ιστορία σου μου θύμισε λιγο την ιστορία των πράσινων παιδιών από το Woolpit(link). Από την ανάποδη βέβαια και με καλύτερο τέλος.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Ένα όμορφο παραμύθι με καλό τέλος όπως σημείωσαν και τα παιδιά. Μου άρεσε για την απλότητά του και για το ότι μου θύμισε άλλα λαικά παραμύθια. Επίσης μου θύμισε την Άρετ του Μέσμερ, με μια πιο παραμυθένια χροιά. Καλή επιτυχία! :book:

Edited by Eugenia Rose

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tattoman

Όμορφο, απλό παραμύθι. Έιχε εξερετική γλώσσα, καθώς πρόσθετες λέξεις θα κούραζαν για το είδος της ιστορίας. Πολύ όμορφες εικόνες που με ταξίδεψαν, και ωραία σκηνικά. Τώρα, από πλοκή δεν έλεγε και πολλά, και ούτε στο τέλος έγινε κάτι το διαφορετικό, όμως δεν με πείραξε καθώς πέτυχε τον στόχο του σαν παραμύθι. Να με ταξιδέψει... Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
anysias

Ωραίες εικόνες, καλογραμμένη ιστορία και εύκολο να την παρακολουθήσεις μέχρι το τέλος. Είναι ένα καλό παραμύθι που αφήνει μια όμορφη αίσθηση στο τέλος, αλλά πρέπει αν πω πως δεν ήταν φανερή η αλληλεπίδραση των δύο κόσμων. Ο ήρωας άφησε τον κόσμο του και πέρασε στον άλλο και έμεινε εκεί. Υπήρχε αλληλεπίδραση μεταξύ αυτού και των ντόπιων και ανταλλαγή νοοτροπιών, αλλά όχι των δύο κόσμων αφού από νωρίς ο ήρωας εγκατέλειψε τον κόσμο του. Σίγουρα είναι μια καλή ιστορία αλλά αυτό θα επηρεάσει την δική μου κατάταξη. Καλή επιτυχία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ροη

Ήταν ένα πολύ ωραίο παραμύθι, αλλά ίσως του έλειπε λίγο ατμόσφαιρα. Δεν ήταν μια αλλόκοσμη ιστορία, όπου το παραμύθι το ζούμε και εμείς οι αναγνώστες μαζί με τους ήρωες. Έτσι όπως το διάβασα, ήταν σαν να το απαγγέλει ένας λαογράφος, χωρίς τα οοοού και τα αααα που είχαν τα παραμύθια των γιαγιάδων μας. Λίγη σάλτσα δηλαδή, του έλειπε.hmm.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Πετυχημένη η ατμόσφαιρα παραδοσιακού παραμυθιού και μου αρέσουν και οι ιστορίες με χαμένες ουτοπίες. Αλλά σε αρκετά σημεία είναι βιαστικά γραμμένο, έχει κόμματα που δε χρειάζονται και άλλα τέτοια λαθάκια. Συμφωνώ επίσης με τα παιδιά ότι δεν υπάρχει κάποια πρωτότυπη υπόθεση ή ανατροπή. Δε νομίζω ότι είναι εκτός θέματος - υπάρχει ένας κόσμος όπως τον ξέρουμε και ένας φανταστικός. Επίσης στα θετικά ότι δεν παρασύρθηκες (πολύ) σε περιγραφές επί περιγραφών του κόσμου αυτού. Απλώς παραείναι απλή/απλοϊκή η ιδέα, δεν έχει φιλοδοξίες να πρωτοτυπήσει ή να συγκινήσει έντονα ή κάτι τέτοιο. Καλή προσπάθεια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult

Διάβασα την ιστορία αρκετά γρήγορα. Σ' αυτό βοήθησε τόσο ο απλός λόγος, όσο κι ο ρυθμός που έδωσες εσύ στο παραμύθι σου.

 

Σε κάποια σημεία ίσως να πέτυχα μερικά σκαμπανεβάσματα στον λόγο σου.

 

Αν και το Ταξίδι Στην Χώρα Των Κρυστάλλων ήταν αρκετά φανταστικό, θα έλεγα ότι από την άποψη της πρωτοτυπίας δεν ήταν και πάρα πολύ μπροστά (όπως παραδέχεται κι ο ίδιος ο παραμυθάς).

 

Ένα μικρό σχόλιο για το κλείσιμο: Στο σημείο που ο παραμυθάς λέει ότι σύντομα θα πεθάνει, αισθάνθηκα σαν να προσπαθούσες ντε και καλά να στριμώξεις μια νότα μελαγχολίας στην ιστορία. Προσωπικά δεν την χρειαζόμουν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Werecat

Αν χρειαζεσαι μεταφραση, let me know. And if you need anything clarified, feel free to contact me.

 

And, aw… Lovely, heart-warming tale. It found a soft spot in my heart because I come from Epirus, and I spent many summer days of my childhood exploring small caves alongside Vikos and scaring my mother. ;) You managed to capture the eerie atmosphere of that place, and your descriptions were lovely.

 

As a story, it was comfortable and safe, like most fairy tales are. I would have liked, however, some hint of a conflict. Most fairy tales include an antagonist/evil presence, like the Bad wolf or the Evil Witch and so on. Or some inner conflict, something within the protagonist. Isn’t he longing to see the above world again? Doesn’t he have doubts? Something, that its resolution would add to the ending that a goal has been accomplished.

 

But a beautiful tale anyway, with great voice and use of language.

 

Thank you for sharing,

 

Christine

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Ευχαριστω πολυ παιδια για τους σχολιασμους!!

Ηταν ο πρωτος διαγωνισμος που παιρνω μερος και θελω να πω πως πολυ ωραια τα περασαμε!!

Οσους δεν τους αναφερω δεν σημαινει πως δεν εδωσα σημασια στα σχολια (ισα ισα), απλα δεν εχω κατι να προσθεσω-μην λεω τα ιδια και τα ιδια.

Παμε να δουμε!

 

 

Δεν ήταν άσχημο, ήταν γλυκό και παραμυθένιο (παραμυθένιο παραμύθι, Άννα; Τι μας λες; dry.gif ) Αλλά κάτι μου έλειψε. Ίσως το ότι οι "παράλληλοι κόσμοι" έπρεπε να είναι το θέμα, και δεν ήταν. Ήταν ένας κόσμος, παράλληλος με τον δικό μας, σίγουρα, αλλά όχι και οι δύο. Η απλοϊκότητα αυτών των παραμυθιών βέβαια με παρασέρνει σχεδόν πάντα, άρα ήταν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα.

O.T.

(Δεν το κάνω ποτέ αυτό που θα κάνω τώρα, αλλά δεν μπορώ να μην το πω: μου έφερε στο νου, σε κάποια σημεία πολύ έντονα, μία ιστορία μου που λέγεται Η Ουσία Της Μαγείας. Γενικά, όλο το κλίμα, η σπηλιά, το τραγούδι, οι πέτρες... ).

 

Έχω και κάτι λίγα ψιλά να σου επισημάνω, έτσι, για το ξενέρωμα :bleh: :

 

Μπορεί να ήταν φτωχός, μπορεί να μην ήξερε πολλά, αλλά είχε φιλότιμο και περηφάνια. Ελεημοσύνη δεν καταδεχόταν του λόγου του.

 

Εδώ νομίζω ότι το παρακάνεις με το λαϊκό στυλ και χορεύεις στην κόψη του ξυραφιού (με επικίνδυνη κλίση) να το κάνεις αστείο.

 

 

ξεραμένο ζυμωτό ψωμί

 

Το "ζυμωτό" δεν χρειαζόταν. "Ξεραμένο (ή ακόμα καλύτερα μπαγιάτικο) ψωμί". Γιατί, τι άλλο ψωμί μπορεί να είχαν; Φόρμας;

 

 

Με το μανίκι του πουκαμίσου σκούπισε το πρόσωπο του

Μετά από όλο εκείνο το σύρσιμο της κατάβασης, μάλλον το μανίκι του θα ήταν πιο βρώμικο από το πρόσωπό του.

 

Μερικά ακόμη:

1) Στη σκηνή που τρώει κηρήθρα: αρχικά πίστεψα ότι την είχαν στο σπίτι, και είναι φυσικό να κάνω τέτοια σκέψη, γιατί, Μαριάντζελλα, πρόσεξε καλά: καθόμαστε με ανοιχτό μελίσσι και μασουλάμε κηρήθρες ΜΟΝΟ όταν θέλουμε να φάμε και μέλισσες μαζί! :lol:

2) Άλλο μελισσοκομικό σφάλμα: για να βγάλεις βασιλικό πολτό είναι ειδική διαδικασία.

3) Και, λεπτομέρεια :p αληθοφάνειας της ιστορίας:

το πώς βρέθηκε εκεί η πέτρα. Εντάξει, (για να σοβαρευτώ και λίγο), είναι παραμύθι και στα παραμύθια δεν εξηγούνται τα πράγματα, αλλά αυτό χτυπάει πολύ. Θα προτιμούσα να είχες πει: "και κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε εκεί η πέτρα, πάντως εκείνη τη μέρα αυτός τη βρήκε", παρά που το περνάς έτσι αδιάφορα.

 

 

Τέλος, σε κάτι σημεία το παρακάνεις (για τα γούστα μου, τουλάχιστον) με τις περιγραφές του πόσο όμορφα ήταν εκεί και πόσα χρώματα υπήρχαν στα πετρώματα. Και το ότι αυτό είναι ένα παραμύθι που διηγήθηκε ένας παππούς στον αφηγητή, είναι κάτι που δεν είχε λόγο ύπαρξης έτσι όπως το κάνεις. Δεν δένει με τον αφηγητή, δεν έπεται ούτε προηγείται κάτι του παραμυθιού, ώστε να έχει νόημα. Αν παρακολουθούσαμε τον Γιάννο από την αρχή, χωρίς εισαγωγή, τι θα άλλαζε;

 

 

Μαρη... (διασκεδαζω να σε λεω μαρη-δεν ενοχλεισαι ελπιζω) η φραση που αναφερεις ειναι οντως παρατολμη αλλα νομιζω μεσα στο κειμενο ταιριαζει και ειναι λογια που φανταστηκα εναν γερο-παραμυθα να λεει. Ξεκομμενη απο το κειμενο αν την δεις φαινεται οντως υπερβολικη, αλλα νομιζω πως πρεπει να το βλεπουμε σαν συνολο. Ασε που σκεφτηκα να παρω και κανα ρισκο... αλλιως η ζωη δεν εχει νοστιμαδα.

Στο ψωμι ηθελα να ειναι ξεραμενο οχι μπαγιατικο (το μπαγιατικο ειναι παλιωμενο αλλα οχι σκληρο ακομα, ετσι νομιζω τουλαχιστον) και το ζυμωτο το ειπα για να δωσω εμφαση ... δεν μου φαινεται κακο τωρα που το ξανακοιταω...

Η φαση με το μανικι ηταν γκαφα του Γιαννου... δεν σου εχει τυχει να σκουπιστεις με το μανικι σου και μετα να δεις πως ειναι πιο λερωμενο απο το προσωπο σου; Αλλα ησουν τοσο ζαλισμενη την δεδομενη στιγμη που δεν το ειχες καταλαβει; Οταν ημουν παιδι παντα την παταγα... καθως κανει τετοια καταβαση νομιζω ειναι λογικο νομιζω... αλλα ισως επρεπε να το περιγραψω περισσοτερο...π.χ. πως σκουπισε με το μανικι του το προσωπο του και μετα ειδε πως ηταν πιο βρωμικο.

Και εκει με την κερυθρα και τον βασιλικο πολτο... θελει ειδικη διαδικασια!! Παραμυθι ειναι μαρη! :bleh:

Η αληθοφανεια... η συμμετοχη μου ηταν παραμυθι (παιδικη εφηβικη λογοτεχνια η καλυτερα αποπειρα) εχω προσεξει πως σε πολλα παραμυθια δεν εξηγουνται ολα επιτηδες... ειναι λεει για να ερεθιζεται η φαντασια του παιδιου... και μετα που το σκεφτηκα και εγω... οταν διαβαζα παραμυθια και ιστοριες σαν παιδι μου αρεσε που ειχα αποριες και φανταζομουν διαφορα σημεια απο μονη μου. Βεβαια εδω ειμαστε ενηλικες... Επιτηδες αφησα καποια σημεια... το πως βρεθηκε η πετρα μεσα στο μελισσι ( αν και υπαρχει σχεση των πετρων με τα εντομα οπως φαινεται και στο Κυστενωμα) και το πως ενω δεν εφυγε ο Γιαννος ποτε απο αυτον τον κοσμο μαθαμε την ιστορια του, οπως ειπε ο Αγγελος...

 

Μου άρεσε το setting πάρα πολύ γιατί όταν πρωτοείδα το διαγωνισμό σκέφτηκα ότι θα το ρίξουμε όλοι στο StarTrek-ιές κτλπ, αλλά έτσι γίνεται πιο γλυκιά σαν ιστορία. Το μόνο που θα ήθελα ήταν ο κόσμος να ήταν κάπως πιο παράξενος, γιατι αυτό που έχω στο νου μου τώρα είναι μια μεγάλη σπηλιά σε στύλ Βέρν. Ίσως και να έχω μικρή φαντασία :Ρ

 

Νομιζω πως εχεις δικιο! Οταν το ειπες το ξανασκεφτηκα... θα μπορουσε να ειναι ενας πολυ παραξενος κοσμος!!! Θα το κρατησω για επομενη φορα!

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Ένα παραμυθάκι απλό και όμορφο, όπως όλα τα παραμύθια. Η άμεση γραφή ήταν σίγουρα από τα πλεονεκτήματα της ιστορίας, αν και θα μπορούσε να είναι λίγο πιο περιποιημένη και στολισμένη. Γενικά, ο κόσμος που έφτιαξες ήταν όμορφος και ιδιαίτερος, και οι εικόνες που μας παρουσίασες αρκετά εντυπωσιακές. Ίσως να ήταν λίγο περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε ιδανικός. Δηλαδή, σ’ όλα τα παραμύθια υπάρχει ο κακός δράκος, κάτι που θα μας τρομάξει και θα μας ανησυχήσει, μέχρι να φτάσουμε στο καλό τέλος. Αν υπήρχε κάτι ανάλογο εδώ, ίσως να γινόταν πιο ενδιαφέρον. Πάντως, το διάβασα ευχάριστα και το διασκέδασα.

 

Μια άλλη παρατήρηση που έχω να κάνω, είναι για τον τρόπο που επέλεξες να αρχίσεις και να τελειώσεις την ιστορία σου. Μπορείς να μας πεις ένα παραμύθι, χωρίς να ξεκινήσεις λέγοντάς μας ότι θα μας πεις ένα παραμύθι. Εδώ φάνηκε σαν να έψαχνες έναν τρόπο για να αρχίσεις και να τελειώσεις την ιστορία σου. Και δημιουργείται κι ένα άλλο παράδοξο: αν ο Γιάννος δεν επέστρεψε ποτέ από τον κόσμο των κρυστάλλων, πώς ξέρει ο αφηγητής του παραμυθιού την ιστορία του; Θα μου πεις, παραμύθι είναι, δεν απαιτούνται όλες οι εξηγήσεις, αλλά μου πέρασε κι αυτό από το μυαλό.

 

 

 

 

Αχ βρε Αγγελε... μου αρεσει που διαβαζεις οτι γραφω και οτι δεν γραφω! Το πως εφτασε η ιστορια στα αυτια μας αφου ο Γιανος δεν εφυγε ποτε απο το Κυστενωμα ειναι το κλου της ιστοριας!! Η καποιο απο τα παιδια του (γιατι να μην εχει) ανεβηκε στον κοσμο μας η κατα την διαρκεια της ζωης του ταξιδεψε πισω για καποιο λογο (αν και αφηνω να εννοει πως δεν ειχε τιποτα πια να τον κραταει στον πανω κοσμο) η με καποιον αλλο μαγικο τροπο ισως απο το τραγουδι των κρυσταλλων να μεταφερθηκε η ιστορια και εγινε εμπνευση για εναν γερο-παραμυθα που εκατσε να ξαποστασει σε ενα βραχο και αποκοιμηθηκε εκει... ισως το ειδε στον υπνο του... μου φαινεται πως η ιστορια μου εχει ζουμι αρκετο τωρα που το ξανασκεφτομαι...

Share this post


Link to post
Share on other sites
laas7

Όμορφο λαικό παραμύθι που αποτελεί έκπληξη για ένα τέτοιο θέμα. Θα συμφωνήσω με τον Mesmer για την απουσία του ''δράκου''. Επίσης μου έκανε μεγάλη εντύπωση η θεωρία ότι οι ψυχές κατάγονται από τα βάθη της γης! Άποψη που είναι αντίθετη με τις περισσότερες θρησκείες και μυστικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες υποστηρίζουν (κατά την γνώμη μου δικαίως) ότι η ανθρώπινη ψυχή κατάγεται από τον ουρανό, απ' όπου και έκπεσε, και εκεί επιστρέφει, σε αντίθεση με το φυσικό σώμα, που και αυτό επιστρέφει από εκεί που προέρχεται, δηλαδή από τα βάθη της γης. Μου άρεσε όλη αυτή η παγανιστική ατμόσφαιρα που δημιούργησες και αυτό που λίγο με χάλασε ήταν ότι έβαλες κάποιον άλλον να κάνει την αφήγηση στη θέση σου.

 

Καλή επιτυχία.

 

Το θεμα του αν πρεπει να εχω εναν "δρακο" στην ιστορια η οχι με απασχολησε... αλλα τελικα σκεφτηκα πως θα ηταν πιο πρωτοτυπο να μην εχω... ολες οι ιστοριες εχουν παντα κατι τετοιο, οι ιστοριες χωρις κατι τετοιο ειναι ελαχιστες ... ισως για τον λογο που ολοι καταλαβαμε! :hmm:

 

Πολύ ωραίο παραμύθι επηρεασμένο από την παράδοση.Έρεε αβίαστα και οι περιγραφές δημιουργούσαν πολύ ωραίες εικόνες. Επίσης η χρήση του μύθου της κήλης γης έδεσε τέλεια.Καλή επιτυχία.

 

Ναι η ιδεα προηλθε απο την θεωρια της κηλη γης! :lol:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

1) (α) Μαρη... (διασκεδαζω να σε λεω μαρη-δεν ενοχλεισαι ελπιζω) (β) η φραση που αναφερεις ειναι οντως παρατολμη αλλα νομιζω μεσα στο κειμενο ταιριαζει και ειναι λογια που φανταστηκα εναν γερο-παραμυθα να λεει.

2)Η φαση με το μανικι ηταν γκαφα του Γιαννου... δεν σου εχει τυχει να σκουπιστεις με το μανικι σου και μετα να δεις πως ειναι πιο λερωμενο απο το προσωπο σου;

αλλα ισως επρεπε να το περιγραψω περισσοτερο...π.χ. πως σκουπισε με το μανικι του το προσωπο του και μετα ειδε πως ηταν πιο βρωμικο.

3) Και εκει με την κερυθρα και τον βασιλικο πολτο... θελει ειδικη διαδικασια!! Παραμυθι ειναι μαρη! :bleh:

4) Επιτηδες αφησα καποια σημεια... το πως βρεθηκε η πετρα μεσα στο μελισσι ( αν και υπαρχει σχεση των πετρων με τα εντομα οπως φαινεται και στο Κυστενωμα) και το πως ενω δεν εφυγε ο Γιαννος ποτε απο αυτον τον κοσμο μαθαμε την ιστορια του, οπως ειπε ο Αγγελος...

 

1) (α) Όχι, δεν με πειράζει, έχει πλάκα! (β) Όχι, δεν ήταν παράτολμη, Ξανθόπουλος ήταν, για να λέμε τα σύκα σύκα.

2) Έπρεπε να φαίνεται τότε, γιατί έτσι μοιάζει με λάθος του συγγραφέα και όχι του ήρωα. Θα ήταν πολύ ωραίο.

3) Ναι αλλά τα παραμύθια είναι βγαλμένα απ' τη ζωή. :devil2:

4) Μα δεν σου είπα ότι θα προτιμούσα να μας έλεγες "και κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε εκεί η πέτρα"; Αφού θέλεις να το κρατήσεις στα πρότυπα των παλιών παραμυθιών; (Που δεν βλέπω το λόγο, ο κόσμος εξελίσσεται, άρα και τα παραμύθια του. Τώρα ο παραμυθάς ίσως να έχει όλες τις απαντήσεις, και αυτό δεν κλέβει καθόλου από τη μαγεία). Το ότι το προσπερνάς σφυρίζοντας αδιάφορα με εκνευρίζει, είναι πολύ σημαντικό για να κάνεις την πάπια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Αυτό που μου άρεσε πιο πολύ απ'όλα στην ιστορία είναι πως μέσα σε 2800 λέξεις

αναπτύσσεις σε μεγάλο βαθμό τον φάντασι κόσμο. Ε και σε έναν τέτοιο κόσμο ,δύσκολο να πεις όχι :p

Καλή συνέχεια και με περισσότρα παραμύθια please :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..