poeticlooper Posted September 17, 2012 Share Posted September 17, 2012 (edited) Συγγραφέας: poetic looper Στίχοι: 16 Σχόλια: Ποίημα για το παιχνίδι της Επταλογίας του Ποιητή(ιδέα της Cassandra Gotha). Μι'ανάσα απ'το ξημέρωμα της νύχτας τα αρώματα, σκιές απο ζευγάρωμα κ' εχθρών χαζά καμώματα. Του έρωτα αφιέρωμα, του φθινοπώρου χρώματα, του νού μας δόλιο σκάρωμα φιδιών καμένα δέρματα. Κρυφό του νου καμάρωμα ψυχής δημιουργήματα, των αγριμιών ημέρωμα και τύψεων αγήματα. Με γάτας μάτια δίχρωμα κοιτώ τ' ουράνια σώματα, αισθήσεων ηχόχρωμα βουβών θεών σκαρώματα. Edited September 17, 2012 by poeticlooper 2 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
laas7 Posted September 18, 2012 Share Posted September 18, 2012 (edited) Νομιζω πως ο τιτλος υπονοει πως προκειται για πρωινες σκεψεις ... δεν ξερω αν ειναι μονο του μυαλου μου, αλλα ειναι σαν ονειρα η την αναμνηση των βραδινων ονειρων που εχουμε το πρωι οταν ξυπναμε με μια θολουρα, μια συγχυση, καπως συγκεχυμενα αλλα ταυτοχρονα με μια υποσυνειδητη λογικη... με αυτη την σκεψη μου αρεσε και το βρηκα ιδιαιτερο. Ειδικα μου αρεσε το τελευταιο τετραστιχο, το βρηκα πολυ ωραιο κλεισιμο. Edited September 18, 2012 by laas7 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
poeticlooper Posted September 18, 2012 Author Share Posted September 18, 2012 Αν προσθέσουμε και την συνεχή επανάληψη ή απραξία (ανάλογα πως πιστεύουμε ότι διαμορφώθηκε αυτή η υποσυνείδητη λογική) ίσως είναι ακόμα πιο ξεκάθαρο ότι έχει φτάσει το σημείο της εμμονής. Το όνειρο, το υποσυνείδητο και η λογική λίγο πριν το ξημέρωμα είναι ανάμεικτα. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Oberon Posted September 19, 2012 Share Posted September 19, 2012 Πολύ καλό το πάντρεμα των ελεύθερων συνειρμών στις στιγμές πριν το ξύπνημα με τη λογική που εκείνες τις στιγμές νιώθουμε πως οι σκέψεις μας έχουν, κι ας μας φαίνονται μετά ασυνάρτητες όταν ξυπνάμε. Κατάφερες να την "πιάσεις" αυτή τη φευγαλέα αίσθηση στο ποίημά σου και μπράβο σου! 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Cassandra Gotha Posted September 20, 2012 Share Posted September 20, 2012 Το ποίημά σου είναι ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος: στιγμή. Θέλησες να αποτυπώσεις σκέψεις και συναισθήματα που περνούν αστραπιαία ίσως - πάντως πολύ γρήγορα, δεν στέκονται - με ένα ξύπνημα. Όμως ο ρυθμός του ποιήματος - επειδή είναι ιδιαίτερα γρήγορος, μικροί, κοφτοί στίχοι - μου δημιούργησε μια εξωστρεφή αίσθηση, δηλαδή δράση. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Eugenia Rose Posted September 21, 2012 Share Posted September 21, 2012 Το ποίημα σου μου κάνει ιδιαίτερα συνειρμικό. Λόγο του γρήγορου ρυθμού αλλά και των σουρεαλιστικών στοίχων. Εμένα μου αρέσει αν και στον στοίχο "φιδιών καμένα δέρματα" νομίζω σου ξέφυγε λίγο ο ρυθμός. Ειδικά το τελευταίο τετράστιχο μοιάζει σαν να εξηγεί κάποια πράγματα γιατί εστιάζει περισσότερο στον αφηγητή και στο πως εξηγεί ίσως τον κόσμο γύρω του. Σαν δημιουργήματα βουβών θεών, που ίσως να μην γνωρίζει/ουμε τίποτα γι αυτούς. Με λίγα λόγια με άρεσε. 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
poeticlooper Posted September 21, 2012 Author Share Posted September 21, 2012 Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τα σχόλια σας. Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Lady Nina Posted October 1, 2012 Share Posted October 1, 2012 Ήταν πράγματι ένα ποίημα "φευγαλαίο" μα και "φευγάτο". Δίνει σκόρπιες εικόνες, οι οποίες όμως δένουν πολύ καλά μεταξύ τους υπό τον συγκεκριμένο τίτλο. Μου άρεσε η ομοιοκαταληξία σου, που την τηρείς σε όλο το ποίημα. Αγαπημένη μου στροφή, κι εμένα, η τελευταία. Μπράβο! 1 Quote Link to comment Share on other sites More sharing options...
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.