Jump to content

Ξένος σε πόλη ξένων


Recommended Posts

Nargathrod

Όνομα συγγραφέα : Κωνσταντίνος Π. Τσουρέκης

Είδος : Ηρωική φαντασία με ιστορικά στοιχεία

Βία : Ναι (ελάχιστη)

Σεξ : Όχι

Αριθμός λέξεων : 4.879

Αυτοτελής : Ναι

Σχόλια : Μετάφραση της λατινικής προσευχής(Sequentiae)για όσους δεν γνωρίζουν λατινικά

Στεκόταν η μητέρα πονεμένη

Κοντά στον σταυρό δακρυσμένη

απ'όπου κρεμόταν ο γιος της

την ψυχή της που στέναζε

την περίλυπη και πονεμένη

τη διαπέρασε ξίφος

 

Ξένος σε πόλη ξένων.pdf

Ξένος σε πόλη ξένων.docx

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Loch Moors

Γεια σου Κωνσταντίνε!

Η ιστορία σου εν γένη μου άφησε μια πολύ καλή αίσθηση. Με γοητεύει αυτό το κομμάτι της ιστορίας και ιδιαίτερα η Κων/πολη! Μας πηγαίνεις πίσω, στη βυζαντινή πόλη και μας βάζεις στο κλίμα πολύ ωραία. Είναι και οι περιγραφές σου πολύ καλές - μου άρεσε πάρα πολύ η σκηνή που ο πρωταγωνιστής έτρεχε μέσα στα λουτρά - αλλά και άλλες μικρότερες λεπτομέρειες που σε υποβάλουν στο σκηνικό και υπάρχουν σκόρπιες σε διάφορα σημεία. Εν γένει είναι ένα πολύ ζωντανό κείμενο, που σε κάνει να το ακολουθείς βήμα, βήμα, με τα ιστορικά στοιχεία, τα ονόματα, τα λατινικά και τα αρχαία ελληνικά, δημιουργεί συναισθήματα και κυρίως αυτή τη μελαγχολία των τελευταίων ημερών της πόλης, η πτώση της οποίας (κοιτώντας μέσα από τα μάτια της ιστορίας πια) σηματοδότησε όχι μόνο την οριστική διάλυση της βυζ. αυτοκρατορίας, αλλά και εξελίξεις μεγάλης γεωγραφικής εμβέλειας.

Η ιστορία σου, μου έβγαλε ότι ήθελες να εκφράσεις ακριβώς αυτή την καταδικασμένη ηρωικότητα και τη δυναμική που αφήνει στο μυαλό η ιστορική βαρύτητα της περιόδου εκείνης (ίσως κάνω λάθος, αλλά αυτή η αίσθηση μου έμεινε). Έτσι, εδώ κολλάει να γράψω, ότι αν έχω κάποια παρατήρηση να κάνω, είναι ακριβώς πάνω σ' αυτό. Φυσικά και είναι απόλυτα αποδεκτό να εκφράσεις την ιδέα αυτή (και οποιαδήποτε άλλη), όμως νομίζω ότι εδώ σε κάποια σημεία, η ιδέα αυτή υπερτερεί σε σχέση με την υπόθεση. Δηλαδή: ξεκινάμε διαβάζοντας για τον πρωταγωνιστή που πρέπει να μεταφέρει κάποιο πολύ σημαντικό μήνυμα στον ανώτερό του, μετά γνωρίζει τη Σοφία και η πλοκή με το μήνυμα διακόπτεται εκεί. Και αν τελικά το ζευγάρι είναι το σημείο γύρω απ' το οποίο περιστρέφεται η ιστορία, και πάλι δεν διαβάζουμε πολλά πράγματα γι' αυτούς πέρα από κάποιες αναφορές. Ακολουθούν οι δύο σκηνές στη μάχη που μας αλλάζουν τελείως οπτική γωνία και μας απομακρύνουν άλλη μια φορά από την προηγούμενη σκηνή. Παρ'όλο που η τελευταία σκηνή στη Χίο είναι πολύ όμορφη και δυνατή, νομίζω ότι αν υπήρχε ένα πιο ισχυρό υπόβαθρο που να καταλήγει εκεί, θα νιώθαμε πραγματικά πολλά περισσότερα πράγματα για τους δύο άντρες.

Για να τα συνοψίσω: νομίζω ότι χρειάζεται να δημιουργήσεις έναν κεντρικό κορμό απ' τον οποίο να βγαίνουν ιστορικά στοιχεία, συναισθήματα κλπ. κλπ.

 

Μπράβο πάντως και συνέχισε έτσι! :beerchug:

 

Υ.Γ. Προσωπικά, θα απέφευγα τις κάποιες στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, αφού, αφενός δεν υπάρχει κάποιος χαρακτήρας που να κινείται κοντά σε αυτόν οπότε παραπέμπει περισσότερο στην υποκειμενική οπτική του συγγραφέα και αφετέρου, νομίζω ότι είναι πιο ενδιαφέρων να μάθουμε και να θαυμάσουμε για τον ηρωισμό κάποιου προσώπου "άγνωστου" στην ιστορία (δηλαδή του πρωταγωνιστή σου). Αυτό όμως είναι μια τελείως προσωπική μου άποψη, γι' αυτό και δεν την ενσωμάτωσα στα παραπάνω σχόλια. Εν τέλει, η συγγραφική επιλογή είναι δική σου:)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nargathrod

Ματίνα ευχαριστώ πολύ που το διάβασες! Ακριβώς όπως το είπες, ήθελα να πυροδοτήσω στον αναγνώστη το αίσθημα της μελαγχολίας για εκείνη την εποχή. (καταδικασμένος ηρωισμός, η καταστροφή της μεγαλύτερης πόλης, ο ξεριζωμός και το δουλεμπόριο).

 

Η υπόθεση ήταν ένα θέμα... γιατί έπρεπε να βγάλω όλη αυτή την μελαγχολία και να δώσω αρκετά στοιχεία για τους ήρωες μου σε ένα κορμό που ήθελα να έχει δυο εστιάσεις (έχω κόλλημα με τις εστιάσεις. Με εξιτάρουν απίστευτα οι συγγραφείς που τις χρησιμοποιούν συνέχεια, μακάρι να τα καταφέρω και εγώ καλά σε αυτό μια μέρα). Αφενός την οπτική γωνία του Γενουάτη αφετέρου την οπτική γωνία του Βυζαντινού γιατί καλό είναι σε ιστορικά κείμενα έστω και φαντασίας να μην είσαι μονόπλευρος για να μην κατηγορηθείς πολιτικά, χεχε... (ομολογώ ότι θα μπορούσα να περιγράψω περισσότερα για την επιστολή... απλώς μετά θα τράβαγε αρκετά για διήγημα και δεν είχα στο μυαλό μου ότι η προσταγή του αυτοκράτορα ήταν το βασικό στοιχείο. Το έδωσα μόνο για να δείξω την αποδοχή των μισθοφόρων της Γένοβας στην πόλη.)

 

Η υπόθεση επισκιάστηκε από την ιδέα! Έγινε περίπου έτσι! υπάρχουν και οι δύο σε μεγάλο βαθμό απλώς η ιδέα είναι τέτοια που δύσκολα μπορεί η υπόθεση να την επισκιάσει! :mf_sonne:

 

 

Κάτι άλλο που θέλω να παρατηρήσετε αν το διαβάσετε είναι γιατί επέλεξα αυτό τον τίτλο! (Σχολιάστε και σε αυτό θέλω να ακούσω άποψη!)

Link to post
Share on other sites
KELAINO

Λοιπόν, έχουμε ορισμένα προβληματάκια.

Κατ' αρχάς να πω ότι η επιλογή εποχής, το ρήσερτς που εμφανώς έχεις κάνει, το ότι διαλέγεις απλούς ανθρώπους για ήρωες και όχι τον τάδε Αυτοκράτορα είναι θετικότατα στοιχεία της ιστορίας αυτής. Η ιδέα είναι πολύ όμορφη και πάντα αγγίζει έναν αναγνώστη.

Αλλά, και συγνώμη για την έκφραση, στην εκτέλεση γίνεται ελαφρώς μπάχαλο.

 

Κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσες να αρχίσεις Στη Χίο. Διάλεξε έναν από τους δύο, κατά προτίμηση το Γενουάτη, να μαθαίνει ότι και ο άλλος είναι στο νησί και να θέλει να τον συναντήσει. Μέχρι να βρεθούνε φλασμπάκ σε ότι έχει γίνει στην Πόλη και μετά στην τελευταία σκηνή συναντιούνται, τον δίνει το γράμμα κλπ, όπως την έχεις φτιάξει. Πρόσεξε ώστε να είναι εντελώς ξεκάθαρο ποιός κάνει τί.

 

Το επόμενο πρόβλημα που εντόπισα, είναι στην αληθοφάνεια.

Ας πούμε, ο Σεβέρο είχε να παραδώσει ένα μήνυμα από τον αρχηγό του σε κοτζαμάν αυτοκράτορα και να επιστρέψει με την απάντηση, έτσι; Αλλά αντί να εκτελέσει την αποστολή του όσο το δυνατόν γρηγορότερα, πάει για προσευχή με τις ώρες, μετά για ύπνο, μετά για μπανάκι...

Επίσης, σα να ξέφυγε υπερβολικά εύκολα από τους Βενετσιάνους. Ήταν με μια πληγή στο πόδι και εκείνοι περισσότεροι, μη ξεχνάμε. Το λογικό θα ηταν να σκορπιστούν και να τον ψάξουν.

Μετά βλέπει μια κοπέλα, ξεχνάει μηνύματα και ότι τον κυνηγάνε και τρώει τα χρυσά βέλη του έρωτα.

Εδώ θα έλεγα, άμα είναι να χρησιμοποιείς κλισέ, βάζε την κοπέλα τουλάχιστον να τον κρύβει από τους διώκτες του ή κάτι αντίστοιχα δραματικό. Και δώσε της και ένα κίνητρο να διακινδυνέψει για πάρτη του, έστω κάτι απλό, είναι πιστή στον Αυτοκράτορα πχ. Μετά, όταν φύγουν οι Βενετοί, μορεί να ασχοληθεί με την πληγή του και να μιλήσουν για την πόλη του.

Μετά δείξε ρε παιδί μου ότι ο Σεβέρο μοιραζόταν μεταξύ καθηκόντων του και γκομενιλικίων, θα ήταν ένα ωραίο δραματικό κοντράστ έξω να γαμιέται με το συμπάθειο ο Δίας και μέσα αυτοί να χαίρονται τον αγνό τους έρωτα. Θα μπορούσες να δώσεις περισσότερη έκταση σε αυτό το κομμάτι, όπως και να αναφέρεις τις βόλτες που έκαναν μαζί με το Νοτάριο στα νησιά. Και επί τη ευκαιρία, να βρεις μια καλή δικαιολογία για το ότι ένας δόκιμος μοναχός την κοπανούσε καθε τρεις και λίγο για να κρατάει το φανάρι σε δυο ερωτευμένους.

 

Μετά αλλάζουμε ογ. Δείξ' το από την αρχή, ο αναγνώστης νομίζει ότι μιλάς ακόμα για τον Σεβέρο και υπάρχει μπέρδεμα.

Θα προτιμούσα το Νοτάριο να δρα λίγο περισσότερο, από το να παρασύρεται απλώς από το ρεύμα των ανθρώπων. Τί είναι αυτό που τον κάνει να μη γυρίσει στον ηγούμενο, αλλά να ανεβεί στο πλοίο; Και πάλι, ένα κίνητρο είναι το Α και το Ω.

Μετά θάβουμε τον Ιουστινιάνη. Πολύ καλά κάνεις και μας δίνεις ημερομηνία (αν και Τετάρτη του έτους 1453, χωρίς πόσο ποιού μηνός, είναι λίγο λειψό) αλλά θα έπρεπε να δώσεις περισσότερες. Μια στην αρχή της διήγησής σου, μια όταν ξανασυναντιούνται και φυσικά μία στο γράμμα. Για να έχουμε κι εμείς μια εικόνα του πότε συμβαίνουν όλα αυτά και πόσος χρόνος περνάει.

 

 

Στο τεχνικό μέρος τώρα. Θα μπορούσες να το επεξεργαστείς ένα-δυο χέρια ακόμα. Σε μερικά σημεία σε ξεφεύγουν πράγματα όπως πχ εδώ:

 

Τα μακρυά μαύρα μαλλιά που σκέπαζαν την πλάτη της έπεσαν στους ώμους αποκαλύπτοντας τη λευκή πλάτη της

 

Επίσης, λείπουν σημεία στίξης και κά'να δυο αλλαγές παραγράφου ή μεγαλύτερο κενό, ακόμα και αστερίσκοι, όταν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα ή γίνεται αλλαγή ογ.

Καμιά φορά οι λέξεις που επέλεξες να χρησιμοποιήσεις χτυπούν κάπως παράξενα, πχ:

 

Κοίταξε τριγύρω με άγνοια.

Η έλξη και των δυο ανθρώπων πλανήθηκε αρκετά

τα χείλη της (...) αναδεύονταν με κομψότητα

 

 

 

 

Γενικά λοιπόν, την ιδέα την έχεις, τους χαρακτήρες τους έχεις, το σέττινγκ, την ατμόσφαιρα, το φήλινγκ κλπ, τον τίτλο τον έχεις (ωραίος), αλλά θέλει αρκετή δουλίτσα ακόμα για να έρθει να δείξει.

Ελπίζω να ασχοληθείς μ' αυτήν την ιστορία και να τη δώσεις την προσοχή, τη φροντίδα και κυρίως την έκταση που της αξίζει.

Edited by KELAINO
Link to post
Share on other sites
Nargathrod

Ευχαριστώ για τον σχολιασμό Kelaino! Θα κρατήσω κάποια από τα σχόλια για βελτίωση της.

Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...
Lady Nina

Σαν ιστορία, μού άρεσε πολύ και τη σκεφτόμουν μέρες αφ'ότου τη διάβασα. Ιδιαίτερα τη σκηνή στη βιβλιοθήκη - θες επειδή αγαπώ τους χώρους που έχουν βιβλία, θες επειδή μ'αγγίζουν οι ρομαντικές σκηνές - τη λατρεύω!

 

Ως γραφή τώρα, πέτυχα διάφορα σημεία τα οποία, κατά την άποψή μου, χρειάζονται να τα ξανακοιτάξεις. Τόσο σε εκφράσεις, όσο και στο πώς μας παρουσιάζεται ο ρους της ιστορίας. Για παράδειγμα, παρ'ότι χωρίζεις το διήγημα σε δύο μέρη μέσω της φωτογραφίας, δεν γίνεται σαφές στον αναγνώστη από την αρχή ότι η οπτική γωνία έχει αλλάξει, παρά μόνο στην τρίτη παράγραφο του δεύτερου μέρους. Δώσε λίγη προσοχή εκεί, ώστε να μη μπερδεύει. Μπορείς είτε να βάλεις αστερίσκους, είτε κάποιο ρητό, είτε ό,τι κρίνεις εσύ καλύτερο, ώστε το επόμενο μέρος να διαχωριστεί από το προηγούμενο.

 

Αξίζει η ιστορία, γι'αυτό να της δώσεις προσοχή και να τη χτενίσεις! Τέλος, θα ήθελα πολύ να μάθω περισσότερα πράγματα για τους πρωταγωνιστές, για το πώς γνωρίστηκαν, για το πώς συνυπήρξαν μαζί... Μοιάζει κάπως σαν απόσπασμα από κάτι μεγαλύτερο - ψήσου να γράψεις κι άλλα για τους χαρακτήρες σου!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 4 months later...
Nihilio

Πολύ καλή η απόδοση της ατμόσφαιρας μίας αυτοκρατορίας που Παρακμάζει, Κωνσταντίνε. Οι πρώτες σελίδες μου άφησαν τη μελαγχολία της ήττας και την παράνοια της Βυζαντινής ίντριγκας. Όμως, όπως είναι αυτή τη στιγμή η ιστορία, μοιάζει με κομμάτια (πρόλογο και επίλογο) μίας μεγαλύτερης νουβέλας. Η πολύ καλές αρχικές σκηνές δεν αξιοποιούνται, αντίθετα κάπου στα μισά μπαίνει μία παύση και μετά κάποιοι αφηγούνται από τον πουθενά πράγματα που δε φάνηκαν ποτέ στο κείμενο. Δεν κατάλαβα πχ τι ρόλο έπαιζε το Γαλάζιο κρύσταλλο (να φανταστώ έχει να κάνει με τον κύκλο της Μέκτας;) τα Νησιά και τη σχέση της κοπέλας με το μοναχό. Ούτε καν κατάλαβα ξεκάθαρα ποιο είναι το φανταστικό στοιχείο της ιστορίας (αν και μου άφησες ένα σχετικό hint).

Μου άρεσαν όμως οι λεπτομέρειες και η ορολογία, που δείχνουν ότι έχεις μελετήσει την εποχή, ενώ το πώς δίνονται δεν μπουκώνει τον αναγνώστη.

Επίσης, έχω κάποιες ενστάσεις με τα τυπογραφικά, και πιο συγκεκριμένα με την τριτοπρόσωπη αφήγηση των σκέψεων του πρωταγωνιστή, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιείς πλάγια γραφή (περισσότερα στο κείμενο που έχω επισυνάψει).

 

Συνολικά, ιστορία με προοπτικές, αλλά θέλει πολλή επέκταση, με ενδιάμεσες σκηνές, για να αποδώσει. Θα σου πρότεινα να το επεκτείνεις σε μέγεθος νουβέλας, έχεις κάτι ενδιαφέρον εδώ αλλά χρειάζεται ανάπτυξη

 

(και μερικές σημειώσεις όσο διάβαζα το κείμενο: Ξένος σε πόλη ξένων-nih.doc )

Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
Nargathrod

Ευχαριστώ πολύ που την διάβασες Μιχάλη. Ευχαριστώ και για τις σημειώσεις.  Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σημείο είναι πρόχειρη ακόμα. Έχω υποσχεθεί να την δουλέψω μετά από κάποιες άλλες ιστορίες που γράφω αυτή την περίοδο. Οι Γαλάζιες πέτρες, κρύσταλλοι ήταν ένα ορυκτό που έβγαζαν οι Βυζαντινοί από τα νησιά. Ήταν ένα από τα σπάνια πετρώματα της περιοχής, το οποίο πουλούσαν στην ανατολή για μεγάλα χρηματικά ποσά. Υπήρχαν μόνο στα νησιά. Τέτοια πετρώματα μπορούσαν να αλλάξουν την ζωή κάποιου. Ο λόγος που είχε η Σοφία ένα τέτοιο πέτρωμα ήταν για να φτιάξει την ζωή της με το Σεβέρο κάποια στιγμή. Η παύση που υπάρχει είναι σκόπιμη γιατί έκοψα μεγάλο μέρος ώστε να μου βγει διήγημα και όχι νουβέλα, βέβαια αυτό φαίνεται να την κουτσούρεψε την ιστορία. Ίσως το πάω για νουβέλα με περισσότερα στοιχεία.

Link to post
Share on other sites
  • 5 years later...
Ιρμάντα

Αυτό είναι μία ενδιαφέρουσα προσπάθεια. Έχω βέβαια τις ενστάσεις μου. (Οι φωτογραφίες είναι μία από αυτές). Και προχωράμε.

 

Πλοκή

Plot, η ιστορία σου. Τι συμβαίνει και σε ποιον. Αυτό με ικανοποίησε. Πρώτον, που θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Από πλευράς ίντριγκας, από πλευράς πολιτισμικής/ στρατιωτικής/ θρησκευτικής. Από κάθε πλευρά με άλλα λόγια. Δεύτερον, δεν ασχολούνται συχνά οι συγγραφείς με κάτι ανάλογο, και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι μεγάλο κρίμα. Για όλους τους λόγους που προανέφερα. Τρίτον (εδώ πάμε και στο κομμάτι της κοσμοπλασίας) που φαίνεται να έχεις κάνει την έρευνά σου, να είσαι διαβασμένος δηλαδή και να ξέρεις για τι πράγμα μιλάς. Σοβαρά τώρα, τι διαφορά έχει το μεσαιωνικό φάντασυ από τις ίντριγκες των Βυζαντινών; Νομίζω καμία. Ή πάντως το Βυζάντιο προσφέρει έναν ασύλληπτα γόνιμο καμβά. Η ιστορία σου λοιπόν, σαν ιστορία, τα γεγονότα δηλαδή που περιγράφεις, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Θα ήθελα βέβαια να καταλάβω (νομίζω ήδη αναφέρθηκε στα σχόλια) πώς δεν τον έπιασαν μέσα στα λουτρά. Αυτό μου φάνηκε λάθος, αλλά μετά πας και χρησιμοποιείς τη ρίγανη ως αντισηπτικό και λέω, εντάξει, έχει κάνει το διάβασμά του. Δεν θα σταθώ στο ότι ερωτεύτηκε αμέσως τη Σοφία, υποθέτω κάπως ουρανοκατέβατες ήταν αυτές οι καταστάσεις εκείνες τις εποχές, αλλά θα σταθώ στο ότι δείχνει να ξεχνάει την καταδίωξή του με το που τη βλέπει.

Κοσμοπλασία

Όπως είπα και πριν: έχεις κάνει τις έρευνές σου και είναι πειστικό το περιβάλλον που φτιάχνεις. Με έβαλες να ψάχνω αν υπάρχει ακόμη η Παναγία των Βλαχερνών (η συγκεκριμένη δεν υπάρχει, για όσους αναρωτήθηκαν). Πατάς γερά στον ιστορικό περίγυρο.

Γλώσσα

Όχι κακή, αλλά μπορείς και καλύτερα. Γενικά υπάρχουν σημεία στην ιστορία που δείχνεις να βιάζεσαι υπερβολικά και άλλα που δείχνεις να καθυστερείς. Η φράση ας πούμε Τα λευκά μάρμαρα και οι ανθοστόλιστοι τοίχοι είχαν την τιμητική τους, δεν με κέρδισε. Ή η συνεχής επανάληψη της φράσης Ξένος σε πόλη ξένων. Πάντως υπάρχει ένα σφάλμα που δεν κάνεις, και αυτό είναι ότι δεν μιλάνε οι ήρωες σαν σημερινοί άνθρωποι. Η μιλιά τους κουβαλάει ένα άρωμα εποχής.

Χαρακτήρες

Εδώ μπερδεύτηκα λίγο. Τον ήρωα τον αποδίδεις σωστά. Μετά ο Νοτάριος αναλαμβάνει δράση και σχεδόν δεν καταλαβαίνουμε την εναλλαγή. Η Σοφία είναι ελάχιστα δουλεμένη αλλά δεν πολυπειράζει γιατί δεν έχει μεγάλη συμμετοχή. Γενικά μου φάνηκε πως άρχισες με το πάσο σου και βιάστηκες μετά να τα στριμώξεις όλα σε λίγες σελίδες. Βλέπω ότι αυτό δεν ήταν συμμετοχή για κάποιον διαγωνισμό, για να ισχύσουν οι κανόνες περί λέξεων. Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί το έκανες.

Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες ότι θα ήταν πιο σωστό να αρχίσεις την αφήγηση στη Χίο, όπου ανταμώνουν οι δύο άντρες και να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα ως αναδρομή.

Διεκπεραίωση

Ξεκάθαρα, περιμένω να το δω νουβέλα αυτό. Η ιστορία ασφυκτιά και αδικείται, ενώ νιώθεις σχεδόν πως σπάει σε δύο μέρη. Επίσης δεν θα με χάλαγε να σε δω να στρέφεσαι στο ιπποτικό μυθιστόρημα. Πιστεύω πως το έχεις, και πάνω από όλα, πιστεύω πως το αγαπάς.

Καλή συνέχεια!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nargathrod
4 hours ago, Ιρμάντα said:

Αυτό είναι μία ενδιαφέρουσα προσπάθεια. Έχω βέβαια τις ενστάσεις μου. (Οι φωτογραφίες είναι μία από αυτές). Και προχωράμε.

 

 

Πλοκή

 

Plot, η ιστορία σου. Τι συμβαίνει και σε ποιον. Αυτό με ικανοποίησε. Πρώτον, που θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ιστορική περίοδος έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Από πλευράς ίντριγκας, από πλευράς πολιτισμικής/ στρατιωτικής/ θρησκευτικής. Από κάθε πλευρά με άλλα λόγια. Δεύτερον, δεν ασχολούνται συχνά οι συγγραφείς με κάτι ανάλογο, και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι μεγάλο κρίμα. Για όλους τους λόγους που προανέφερα. Τρίτον (εδώ πάμε και στο κομμάτι της κοσμοπλασίας) που φαίνεται να έχεις κάνει την έρευνά σου, να είσαι διαβασμένος δηλαδή και να ξέρεις για τι πράγμα μιλάς. Σοβαρά τώρα, τι διαφορά έχει το μεσαιωνικό φάντασυ από τις ίντριγκες των Βυζαντινών; Νομίζω καμία. Ή πάντως το Βυζάντιο προσφέρει έναν ασύλληπτα γόνιμο καμβά. Η ιστορία σου λοιπόν, σαν ιστορία, τα γεγονότα δηλαδή που περιγράφεις, παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Θα ήθελα βέβαια να καταλάβω (νομίζω ήδη αναφέρθηκε στα σχόλια) πώς δεν τον έπιασαν μέσα στα λουτρά. Αυτό μου φάνηκε λάθος, αλλά μετά πας και χρησιμοποιείς τη ρίγανη ως αντισηπτικό και λέω, εντάξει, έχει κάνει το διάβασμά του. Δεν θα σταθώ στο ότι ερωτεύτηκε αμέσως τη Σοφία, υποθέτω κάπως ουρανοκατέβατες ήταν αυτές οι καταστάσεις εκείνες τις εποχές, αλλά θα σταθώ στο ότι δείχνει να ξεχνάει την καταδίωξή του με το που τη βλέπει.

Κοσμοπλασία

 

Όπως είπα και πριν: έχεις κάνει τις έρευνές σου και είναι πειστικό το περιβάλλον που φτιάχνεις. Με έβαλες να ψάχνω αν υπάρχει ακόμη η Παναγία των Βλαχερνών (η συγκεκριμένη δεν υπάρχει, για όσους αναρωτήθηκαν). Πατάς γερά στον ιστορικό περίγυρο.

Γλώσσα

 

Όχι κακή, αλλά μπορείς και καλύτερα. Γενικά υπάρχουν σημεία στην ιστορία που δείχνεις να βιάζεσαι υπερβολικά και άλλα που δείχνεις να καθυστερείς. Η φράση ας πούμε Τα λευκά μάρμαρα και οι ανθοστόλιστοι τοίχοι είχαν την τιμητική τους, δεν με κέρδισε. Ή η συνεχής επανάληψη της φράσης Ξένος σε πόλη ξένων. Πάντως υπάρχει ένα σφάλμα που δεν κάνεις, και αυτό είναι ότι δεν μιλάνε οι ήρωες σαν σημερινοί άνθρωποι. Η μιλιά τους κουβαλάει ένα άρωμα εποχής.

Χαρακτήρες

 

Εδώ μπερδεύτηκα λίγο. Τον ήρωα τον αποδίδεις σωστά. Μετά ο Νοτάριος αναλαμβάνει δράση και σχεδόν δεν καταλαβαίνουμε την εναλλαγή. Η Σοφία είναι ελάχιστα δουλεμένη αλλά δεν πολυπειράζει γιατί δεν έχει μεγάλη συμμετοχή. Γενικά μου φάνηκε πως άρχισες με το πάσο σου και βιάστηκες μετά να τα στριμώξεις όλα σε λίγες σελίδες. Βλέπω ότι αυτό δεν ήταν συμμετοχή για κάποιον διαγωνισμό, για να ισχύσουν οι κανόνες περί λέξεων. Οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί το έκανες.

Θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες ότι θα ήταν πιο σωστό να αρχίσεις την αφήγηση στη Χίο, όπου ανταμώνουν οι δύο άντρες και να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα ως αναδρομή.

Διεκπεραίωση

Ξεκάθαρα, περιμένω να το δω νουβέλα αυτό. Η ιστορία ασφυκτιά και αδικείται, ενώ νιώθεις σχεδόν πως σπάει σε δύο μέρη. Επίσης δεν θα με χάλαγε να σε δω να στρέφεσαι στο ιπποτικό μυθιστόρημα. Πιστεύω πως το έχεις, και πάνω από όλα, πιστεύω πως το αγαπάς.

Καλή συνέχεια!

Ειρήνη σε ευχαριστώ για την αναλυτική κριτική σου. Συμφωνώ με όλα όσα έγραψες. Τα έχω δει και τα έχω διορθώσει. Αυτή είναι μία παλιά μορφή της ιστορίας αυτής. Η νέα μορφή έχει μείνει στο ντουλάπι γιατί δεν ξέρω ακόμα τι θέλω να κάνω με αυτή την ιστορία! :) 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..