Jump to content
Sign in to follow this  
Greek Psycho

24-Hour Psycho People - Part I

Recommended Posts

Greek Psycho

All of the incidents in the story actually did happen. Obviously it's symbolic, it works on both levels....

 

*************************** 1 ***********************

 

" Take me out tonight

Where there's music and there's people

And they're young and alive

 

Take me out tonight

Because I want to see people and I

Want to see life"

 

-The Smiths-

 

Ο Morrissey για 20η φορα μου υπενθυμιζει οτι "θελω να δω ανθρωπους και θελω να δω ζωη γυρω μου"

 

Που να βρω ομως ανθρωπους σε αυτην την πολη? Το μονο που βλεπω γυρω μου ειναι οι υπανθρωπες υπαρξεις που σαν υπνωτισμενες καταναλωνουνε μεγαλες ποσοτητες νοθευμενου αλκοολ και λικνιζονται στους ρυθμους απο ντιβες της ελληνικης ποπ που μαγνητιζουν τα αμορφωτα πληθη σε αποπνικτικα ξενυχταδικα.

 

Ελειπα τοσο καιρο απο αυτην την πολη και στην μονη απλη ερωτηση που εκανα ''τι γινεται?'' στους γνωστους μου, οι απαντησεις που πηρα μεκαναν να νιωσω οτι ρωτησα "τι παιζει στην ελληνικη τηλεοραση αυτον τον καιρο?". Εμαθα τα παντα για τα "Top Secrets" και τις "Αποκαλυψεις τωρα" αυτου του τοπου που αισθανομαι πραγματικα πιο σοφος. Κανενας δε μου ειπε κατι για την ζωη του. Μου μιλουσαν επι ωρες για την ζωη των αλλων, των διασημων. Και οταν με απορια κολλουσα στ'ονομα ενος Τραγουδιστη/Ηθοποιου/Παικτη Reality με κοιτουσαν σαν εξωγηινο. Εγω μοιραστηκα μαζι τους τις εμπειριες μου απο την ζωη μου στο εξωτερικο και το μονο που πηρα σε ανταλλαγμα ηταν μια καρτα με το τηλεφωνο ενος ψυχιατρου της πολης μου.

 

Μου εχουνε λειψει εκεινα τα χρονια, μ'εκεινη την παρεα που συχναζαμε στο μοναδικο εναλλακτικο μαγαζι της πολης και περνουσαμε πολλες ωρες στα πιο απιθανα μερη σχεδιαζοντας με τον Bean οτι καποια μερα θα βρεθουμε φτιαγμενοι κατω απο μια γεφυρα του Amsterdam ακουγωντας το "Under the bridge" απο "Red Hot Chilli Peppers". Αυτο το ονειρο εγινε πραγματικοτητα, μια ωραια μεστη εμπειρια για μενα αλλα ενα ποινικο αδικημα και μια ανηθικη πραξη για τους κοινους θνητους αυτης της πολης. Θα το δικαιολογουσα απολυτα να το εβλεπε ετσι η γιαγια μου η αν θελετε στην καλυτερη των περιπτωσεων η μανα μου (Η οποια δεν εχει ιδεα απο "The Smiths") αλλα οταν το ακουω απο ατομα της ηλικιας μου φρικαρω και θελω να τους αποκεφαλισω.

 

Τελος παντων δε θ'αλλαξω εγω τον τροπο που ζω για να γινω ενας οπαδος της απολυτης επαρχιωτικης νεοπλουτης νεοελληνικης ψυχωσης "Δουλεια, οικογενεια, υπακοη στους νομους" και κααθε σαββατο βραδυ να βγαζω τα απωθημενα της ελευθερης νεοτητας που δεν εζησα σπαζοντας τα στο τοπικο σκυλαδικο.

 

Ας κανουν αυτοι μια προσπαθεια να δουν τι πραγματικα εχει σημασια...

 

Αλλα βαθεια μεσα μου ξερω πως οι πιθανοτητα να αλλαξουνε ειναι πολυ μικροτερη απο την πιθανοτητα να βρω χιονι στην κολαση. Αν νομιζετε οτι υπερβαλλω ελατε να ζησετε για λιγο σε αυτην την πολη με το αρχαιο φρουριο και το γραφικο πεζοδρομο με τα 19 μπαρακια (πανω - κατω, δεν ειμαι και σιγουρος μιας και δεν περναω συχνα απο κει).

 

Θα υπαρξει και συνεχεια...because THERE IS A LIGHT THAT NEVER GOES OUT and it's my fucking brain....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

********************* 2 ****************************

 

 

"In my life

Why do I give valuable time

To people who don't care if I live or die?"

 

-The Smiths-

 

Ακομα ενας στιχος συμπυκνωμενης σοφιας απο τον παλιοφιλο τον Morrissey μου δειχνει πως πρεπει να βλεπω τους ανθρωπους σε αυτην την πολη.

 

Σημερα αποφασισα να μην βγω εξω το βραδυ. Κανονισα λοιπον με τον κολλητο μου να πεταχτουμε για λιγο εξω το απογευμα να αγορασουμε τσιγαρα και Ουισκι και να νοικιασουμε ενα DVD. Καναμε ομως ενα πολυ μεγαλο λαθος. Περασαμε απο τον πεζοδρομο με τα 19 μπαρακια. Ξαφνικα μπροστα μας 2 ανθρωποι απο τα λυκειακα μας χρονια. Με δυσκολια καταφερα να τις αναγνωρισω. Αφου περασαν τα πρωτα 5 λεπτα με τα τυπικα "Τι γινεται?", "Που χαθηκες?" δεχτηκαμε την προσκληση να καθισουμε μαζι τους για καφε. Με το που καθησαμε ο κολλητος μου αρχισε να ακουει μουσικη στο iPod και εμεινα μονος μου με τις 2 "φιλες" μου να δεχτω το βαρος της ανακρισης. "Εχεις μερες εδω?Ποτε θα φυγεις?" ηταν η πρωτη ερωτηση. Πραγμαα που πλεον το εχω συνηθισει μιας και το ακουω συχνα. Καταλαβαινω γιατι με ρωτανε ποτε θα φυγω. Οσο εγωισστικο και να ακουγεται, σε μενα βλεπουνε αυτο που δε μπορεσανε και δε προκειται να κανουνε ποτε. αλλα εγω δε μπορω ναα βοηθησω κανεναν σε αυτο. Οταν σου δινετε η ευκαιρια η την αρπαζεις η καθεσαι στ'αυγα σου.

 

Το να φοβασαι να βγεις απο το κοτετσι δεν ειναι κακο. Το ασχημο ειναι να ζηλευεις αυτον που βγηκε. Πραγματικα οσο και να προσπαθουν να μου δειξουν το ενδιαφερον τους το μονο που καταφερνουν ειναι να μου αποδεικνυουνε ακομα μια φορα το ποσο "δηθεν" ειναι. Το καλυτερο που θα μπορουσαν να κανουν ειναι να ριξουν μια ματια στην ζωη τους και αν θελουν να την αλλαξουν, αν δε θελουν παλι η επιλογη ειναι δικη τους.

 

Μετα απο λιγες ακομα ερωτησεις για τον ιδιορυθμο "γι'αυτες" τροπο ζωης μου η κουβεντα συνεχιζει με πιο ανωδυνα θεματα για τα οποια δεν εχω κατι να πω. σκουνταω τον κολλητο μου πληρωνουμε και σηκωνομαστε να φυγουμε. Η "Μια" κατι λεει να παμε για ποτο το βραδυ αλλα την αγνοω και ειμαι ηδη εξω απο το μαγαζι.

 

Το βραδυ μενω μεσα οπως ειχα πει και με τον κολλητο μου προσπαθουμε μετα βιας να παρακολουθησουμε ενα "διαμαντι" του Ρωσικου κινηματογραφου. Η αποπειρα ηταν αποτυχημενη. Τελικα το ουισκι δε βοηθησε πολυ. Μαλλον χρειαζομασταν κατι αλλο...Για λιγα λεπτα συζητησαμε αν θα πηγαιναμε για ποτο αλλα μετα ευτυχως μας περασε. Τελικα βρηκαμε διεξοδο μεσω των "Αργων λεωφορων του διαδικτυου" που τοσο απλοχερα προσφερουν οι providers στην πολη μας.

 

Τωρα αν αναρωτιεστε γιατι τα λεω αυτα στο Joy.gr και οχι στις υπανθρωπες υπαρξεις που πραγματικα επρεπε να τ'ακουνε ειναι γιατι απο την φυση μου δεν ειμαι αρνητικος ακομα και απεναντι σε αυτους που προσπαθουνε να μου κανουνε την ζωη δυσκολη τις λιγες μερες που βρισκομαι σε αυτην την πολη.

 

Να μην ξεχασω κιολας να σας πω...Καθως γυρνουσαμε το απογευμα σπιτι περασαμε μια βολτα απο το γραφικο φρουρειο. Ακουσα απο το κτιριο ελληνικη παραδοσιακη μουσικη, δηλαδη κλαρινα. Πραγμα που σημαινει οτι 2 οικογενειες, το καταπληκτικο τους σοι και οι φιλοι τους γιορταζαν απο νωρις την επιτυχημενη καταληξη μιας μακροχρονιας σχεσης (το γαμο εννοω) ενος πολλα υποσχομενου γιου με μια μονακριβη κορη. οπως καταλαβαινετε ενα ακομα επισημα ευτιχισμενο ζευγαρι προστιθεται στην πολη μας και μια μελλοντικη θεα της γονιμοτητας εκπληρωνει το ονειρο που της εμαθαν να εχει απο μικρο κοριτσακι...

 

 

 

 

 

 

 

****************************3***********************

 

''From the ice-age to the dole-age

There is but one concern

I have just discovered :

 

Some girls are bigger than others

Some girls are bigger than others

Some girl’s mothers are bigger than

Other girl’s mothers"

 

-The Smiths-

 

Το νοημα των παραπανω στιχων του Morrissey ειναι αρκετα απλο και μετα απο την σημερινη βραδια το καταλαβαινω απολυτα και θα το χρησιμοποιησω 100% για να εξηγησω τι συμβαινει με τις θυληκες υπαρξεις αυτης της πολης.

 

Αλλα ας παρουμε αυτην την μερα απο την αρχη:

 

Το μεσημερι μην εχοντας τι να κανω κανονισα για καφε με μια φιλη μου. Πραγματικη φιλη μου ομως. Βρεθηκα σ'ενα απο τα 19 μπαρακια που η αληθεια για το συγκεκριμενο ειναι οτι το συμπαθω αρκετα. Χωρις να καταλαβω πως εγινε βρεθηκα να πινω καφε με 7 κοπελες, ολες πανω κατω γνωστες μου. Εντελως στο ασχετο η Pervert Genius Νικολ (Η πραγματικη μου φιλη) αρχισε να μιλαει για σεξουαλικες εμπειριες που απειχαν πολυ απο την απλη συνευρεση ενος αντρα και μιας γυναικας. Οσο η Νικολ ανελυε με αξιοθαυμαστη περιγραφικοτητα τις σεξουαλικες περιπετειες στις οποιες συμμετειχαν περισσοτερα απο 2 ατομα παρατηρησα οτι οι υπολοιπες κοπελες χαζογελουσαν προσπαθωντας με ευγενικο ομολογω τροπο να αλλαξουν κουβεντα. Ως μοναδικος αντρας στην παρεα εγινα γι'αυτες το καταλληλο θυμα του συντηρητικου τους χιουμορ.

 

Της αφησα να λενε τις κλασσικες μαλακιες του στυλ "Γιωργο με αυτα που λεει η Νικολ καταλαβαινεις πιο ειναι το χρεος σου τωρα. Πρεπει να μας ικανοποιησεις ολες και να μας αφησεις εγκυους." Τις αφησα για 2 λεπτα να γελανε με το ηλιθιο αστειο τους και μετα χωρις κανενα ενδοιασμο εκανα γνωστη στην παρεα μια απο τις τελευταιες σεξουαλικες εμπειριες μου. Οση ωρα εξιστορουσα τα κατορθωματα μου, απο μεσα μου σκεφτομουν οτι θα ηταν πιο ανωδυνο να θανατωσω ολες αυτες τις κοπελες σε ηλεκτρικη καρεκλα παρα να τις αναγκασω να ακουσουν ολα αυτα που ελεγα. Το ποσο σοκαριστικαν ειναι δυσκολο να το περιγραψω. Μερικες απο αυτες βρηκαν μια ηλιθια τυπικη δικαιολογια, πληρωσαν τον καφε τους και φυγανε. Δε προλαβα ουτε καν να εξηγησω οτι αυτον τον καιρο "Ξεκουραζομαι...". Οσες μεινανε προσπαθησαν να μου κανουν ενα κυρηγμα για τις φυσιολογικες και ασφαλεις σεξουαλικες σχεσεις των ανθρωπων και τον μεγαλο κινδυνο των σεξουαλικως μεταδιδομενων ασθενειων στην εποχη μας. Αυτα που ακουσα ουτε η Doctor Ruth δε θα τα υποστηριζε με τοσο σθενος. Πραγματικα επαθα πλακα με το ποσο ταμπου θεμα ειναι ακομη το Sex αναμεσα στις νεαρες θυληκες υπαρξεις της πολης μου. Οι τελευταιες ερωτικες σχεσεις που ειχαν αυτες οι κοπελες κατεληξαν αδοξα μετα απο αλληλοκερατωμα και απιστευτους τσακωμους, πραγμα που ουτε κατα διανοια δε μπορει να θεωρηθει υγιης σεξουαλικη ζωη. Οποτε το να ακουω αυτο το κηρυγμα απο τις συγκεκριμενες κοπελες μου φαινοταν εντελως υποκριτικο. Αυτο που εζησα ηταν για μενα μια ευχαριστη σεξουαλικη εμπειρια. Ευτυχως η ωρα ειχε περασει και ξεκινησα για το σπιτι ανανεωνοντας την συναντηση μας για το βραδυ.

 

Ωρα 21:15..."Γμτ!Παλι ξεχαστηκα στο Νετ." το ραντεβου μου ηταν για τις 22:00 και αν αργουσα ποιος ξερει τι θ'ακουγα. Στελνω μηνυμα στον κολλητο μου "Μλκ 10 παρα θα περασω να σε παρω. Να'σαι Ετοιμος!Ουγκ!" Οσο και αν βιαστηκαμε, φτασαμε αργοπορημενοι κατα 10 λεπτα. Παλι καλα που ακουσα λιγη γκρινια για την ασυνεπεια μου. Ειμαι τυχερος που μας εδερνε ολους η πεινα και οσο πιο γρηγορα μπορουσαμε πηγαμε προς την περιοχη με τα γραφικα σοκακια και τις 25 ταβερνες (Θα με συγχωρεσετε για ακομη μια φορα, αλλα δεν ειμαι σιγουρος αμα ειναι 25). Περνωντας μπροστα απο ενα χλιδατο εστιατοριο, μια απο τις Glamorous επαρχιωτισες φιλες μου, η Βικυ, προτεινε να καθισουμε εδω. Ο κολλητος μου σαν γνησιος καφρος που ειναι, επεμεινε να παμε σε κανενα πιο underground ταβερνειο που θα μπορουσαμε πιο ελευθερα να πουμε τις μαλακιες μας χωρις να ενοχλουμε κανεναν. Ημουν ετοιμος να συμφωνησω μαζι του αλλα οι αντιρρησεις της ανερχομενης στο χωρο των νομικων Μαριας τραβηξαν την προσοχη μου "Ε οχι, δε μπορω να παω εγω στο μαγαζι αυτο που ο ιδιοκτητης του ειναι πελατης στο γραφειο που δουλευω και να με βλεπει να συμπεριφερομααι τοσο ανωριμα και αντιεπαγγελματικα. Πρεπει να ξερετε οτι η δουλεια που κανω απαιτει ενα πιο σοβαρο προφιλ. Εγω σημερα θελω να λεω μαλακιες και σε αυτο το εστιατοριο δε μπορω να το κανω αυτο." "Αυτη η αποψη ειναι μια απο τις πιο πολιτικως ορθες αποψεις που εχω ακουσει στην πολη μου" σκεφτηκα και αρχισσα να γελαω σαν τρελλος. Ακολουθησε μια ασκοπη συζητηση για το αν θα παμε η οχι στο εστιατοριο αυτο. Εκεινη την στιγμη ενα γκαρσονι ανοιξε την πορτα και μας προσκαλεσε μεσα. Οπως ηταν αναμενομενο πεσαμε θυματα της μικροαστικης μας διαγωγης και για να μην ντροπιαστουμε μπηκαμε.

 

Καθησαμε σ'ενα σχετικα απομερο τραπεζι για να κανουμε τα δικα μας χωρις να ενοχλουμε τους υπολοιπους πελατες. Ειμασταν 6 ατομα. 2 Αντρες και 4 κοπελες. Υστερα απο τις παραγγελιες και τα σχετικα ακολουθησαν διαφορες συζητησεις περι ανεμων και υδατων. Αφου ειχε περασει κανα 2ωρο το οποιο ομολογω οτι ηταν αρκετα ευχαριστο ηρθε ενα φιλαρακι στην παρεα και εριξε την ιδεα να παιξουμε το παιχνιδι με την αγνωστη ιστορια. Αποφασισαμε οτι η Pervert Genius Νικολ και η Glαmorous επαρχιωτισσα Βικυ θα αποτελουσαν ενα καταπληκτικο διδυμο που θα προσφεραν απιστευτο γελιο με τις απαντησεις που θα εδιναν μεχρι να ανακαλυψουν την ιστορια που ειχαμε σκαρωσει. Και ετσι εγινε τελικα. Βασικα τουλαχιστον εγω και ο κολλητος μου περιμεναμε οτι η Νικολ θα ανταπεξερχονταν τον προσδοκιων μας για πληρη διαστροφη αλλα μας εξεπληξε ευχαριστα και η Βικυ με το μεχρι που μπορουσε να φτασει το ανωμαλο μυαλουδακι της το οποιο ειναι καλα κρυμμενο κατω απο την συντηρητικη ηθικη της.

 

Μετα απο τα απανωτα κυματα γελιου με την ολη φαση του παιχνιδιου της αγνωστης ιστοριας συνεβη κατι καταπληκτικο. Απο εκεινη την στιγμη μεχρι και την ωρα που φυγαμε απο το μαγαζι ηταν λες και ολη η παρεα ηταν υπο την επιδραση MDMA. Μιλουσαμε μεταξυ μας εκφραζοντας αυτο που πραγματικα νιωθαμε χωρις ενδοιασμους. Και χωρις να το καταλαβω βρεθηκα με τα χειλη μου κολλημενα στα χειλη της εκπροσωπου της γλωσσας της Γηραιας Αλβιωνος Εφη. Η νεα τεχνολογια των κινητων με φωτογραφικη μηχανη αποθανατισε αυτην την στιγμη και η φωτογραφια αυτη πλεον αποτελει ενα πειστηριο το ποσο απελευθερωμενα μπορει να φερθει καποιος που στο μεγαλυτερο μερος της ζωης του υποστηριζε παντα την ηθικη και την σεμνοτητα. Οσο για το φιλι μου με την Pervert Genius Νικολ που ακολουθησε μετα απο αυτο με την Εφη επιβεβαιωσε ακομα μια φορα την απελευθερωμενη σταση ζωης της φιλης μου.

 

Το εσταιατοριο ειχε σχεδον αδειασει, οι σερβιτοροι δεν ξεκολλουσαν απο πανω μας γιατι ειχαν παρει χαμπαρι τι παιζει και εμεις αφου αποφασισαμε οτι προσφεραμε αρκετο γελιο για σημερα ζητησαμε τον λογαριασμο και αφου πληρωσαμε φυγαμε. Εξω απο το εστιατοριο αποχαιρετηαμε τους περισσοτερους και μειναμε εγω, ο κολλητος μου και Pervert Genius Νικολ προσπαθωντας να βρουμε ενα μερος να συνεχισουμε την βραδια μας. Αφου περασαμε απο τα 5 εναλλακτικα στεκια της πολης μας κααι ειδαμε οτι ειναι κλειστα καταληξαμε στο καταραμενο πεζοδρομο με τα 19 μπαρακια και ακομα χειροτερα πηγαμε στο πιο PseudoGlamorous συμβατικο μπαρακι. Ολως τυχαιως καθησαμε στο πιο κεντρικο σημειο του μαγαζιου παρατηρωντας τις συμπεριφορες των υπαανθρωπων υπαρξεων που διασκεδαζαν εκεινη την ωρα. Ξαφνικα μια κοπελα, η "I am really wonderful Ελενη", εχοντας τα χερια της ανοιχτα προς εμενα ηρθε με αγκαλιασε, με φιλησε και για ακομα μια φορα δεχτηκα τον καταιγισμο ολων των τυπικων ερωτησεων μεταξυ 2 ανθρωπων που εχουν καιρο να βρεθουν. Καθησα και αφιερωσα μερος του χρονου στην Ελενη προσπαθωντας να μικρυνω οσο τον δυνατον περισσοτερο την διαρκεια αυτης της συζητησης. Απαντουσα, μονολεκτικα και με νευματα, δεν της εκανα ουτε μια ερωτηση για την ζωη της ωσσπου τελικα επιασε το υπονοουμενο και γυρισσε στην παρεα της. Παρολα αυτα της υποσχεθηκα οτι θα παμε για καφε πριν φυγω. "Ενταξει" σκεφτηκα απο μεσα μου, "Στις 17 φευγω, στις 18 θα βγουμε."

 

Eκλεισα την βραδια συζητωντας με τον κολλητο μου και καταληξαμε οτι τα ατομαα σε αυτην την πολη και ακομα περισσοτερο οι θυληκες υπαρξεις που συναναστρεφομαστε εδω ειναι τοσο ιδιες ματαξυ τους που η υπαρξη της Pervert Genius Νικολ ειναι μια εξαιρεση πραγμα που μας φερνει στους στιχους του Morrissey "Some girls are bigger than others". Thanx God for bringing Νικολ in our life.

 

****************************** 4 *************************************

 

"Drink like Richard Burton, Dance like John Travolta...NOW!"

-James-

 

Οπως ηταν αναμενομενο, εφτασε και εκεινη η βραδια που επρεπε να μυηθω στον κοσμο των Clubs της πολης μου η για να ειμαι πιο ακριβης στον κοσμο του Club γιατι ενα εχουμε και τ'ονομα αυτου "FOLA" ( το ονομα δεν εινα πραγματικο αλλα πρωτον δε θελω να κανω διαφημιση και δευτερον δε θελω να εχω τραβηγματα με αυτους που δημιουργουν και στηριζουν την ηλεκτρονικη μουσικη σκηνη στην πολη μου ).

 

Οποτε γυρω στις 2:00 βρισκω τον κολλητο μου και 3 κοπελες και ξεκιναμε για το "FOLA". Στην εισοδο πετυχαινω ενα γνωστο μου απο παλια τον "Dance Godfather Chris". "Καλα ρε μλκ, τι κανεις εδω?" του λεω. "Εδω ρε Man, δουλευω Μετρ, don't worry θα σε τακτοποιησω εγω μεσα." Για αλλη μια φορα στεκομαι τυχερος, μπαινουμε στο Club τζαμπα, και με την βοηθεια του Chris εχουμε εξασφαλισει το αλκοολ της βραδιας. Μας βαζει να καθησουμε σ'ενα κουπε απο οπου ανενοχλητοι εχουμε στα ποδια μας ολο τον κοσμο. Η μουσικη προς το παρον ειναι Mainstream Progressive, πολυ δυνατη αλλα παρολο που το μαγαζι ειναι γεματο, κανεις δε χορευει. Ωφειλω να ομολογησω οτι ο DJ κανει φιλοτιμες προσπαθειες να ανεβασει τον κοσμο με την μουσικη του. Ξερω ομως οτι ολοι περιμενουν τις τελειωμενες ελληνικες ποπ επιτυχιες ( βλ. Fame Story ) και τα βαρια σκυλαδικα για να ξεσηκωθουνε.

 

Η μουσικη αρχιζει να χαμηλωνει σιγα σιγα μεχρι που δεν ακουγεται τιποτα απο τα ηχεια, καπνος γεμιζει ολο τον χορο και ξαφνικα απο τα ηχεια ξεχυνεται με απιστευτη ενταση...."Maya Maya θα σου κανω, να σε τρελανω". Για λιγες στιγμες δε βλεπω τιποτα μπροστα μου απο τον καπνο αλλα οταν καθαριζει το τοπιο βλεπω ορθιους πανω σε Bar και τραπεζακια αντρες με ασπρα πουκαμισα και μαυρες γραβατες και γκομενες με κοντες φουστες και βαθια ντεκολτε να λικνιζονται στον ρυθμο της μουσικης ( Ο θεος να την πει...). Πρεπει να πω ομως οτι οι γκομενες που χορευουν ειναι προστυχα ομορφες και αυτο το γουσταρω πολυ. Αν ειχα μια ψηφιακη φωτογραφικη μηχανη, την επομενη μερα θα τις ειχα κανει ολες διασημες σε διαφορες σελιδες του διαδικτυου.

 

Εκει που καθομαι και χαζευω το πανηγυρι νιωθω καποιον να με τραβει απο τον ωμο, γυρναω και βλεπω μπροστα μου τον "Λαθρομεταναστη απο τις Βρυξελλες, Γιωργο". Το μυαλο μου γεμιζει με εικονες απο την περασμενη χρονια στο Amsterdam και το Βελγιο οπου ειχαμε περασει με τον Γιωργο απιστευτης στιγμες απολυτης καταστροφης και παρανοιας. Για την επομενη μιαμιση ωρα το μαγαζι πηγαινει πανω κατω απο τα Top Hits της Ελληνικης Dance σκηνης ενω εγω καθομαι με τον κολλητο μου και τον Γιωργο πινοντας χαλαρα τα ποτα μας και λεγοντας διαφορες μαλακιες.

 

Ο Γιωργος μου λεει πως σε λιγο η μουσικη θα αλλαξει προς Euro Trance ηχους πραγμα που με αφηνει εν μερει αδιαφορο αλλα απο την αλλη δεν αντεχω αλλα σκυλαδικα και νησιωτικα. Πραγματι μετα απο 20 λεπτα και αφου ο DJ εχει παιξει ολη την δισκογραφια του Παριου και της Κονιτοπουλου απο τα ηχεια ακουγεται ο υμνος του Athens 2004, δηλαδη το "Traffic - Dj Tiesto". Ο πανικος του κοσμου ειναι απεριγραπτος, πραγμα που οφειλεται τοσο στην δυναμη του Track οσο και στην εθνικη υπερηφανεια για τα καλοκαιρινα κατορθωματα της χωρας μας. Ο κολλητος μου φωναζει κατι για ενα Kalasnikoff αλλα του απανταω πως το splatter δεν ειναι λυση σε αυτην την κατασταση. Πιστευω πως πιο αποτελεσματικη θα ηταν η λοβοτομη. Τωρα το αν θα καναμε εμεις η εκεινοι, ακομα δε το εχω αποφασισει.

 

Η μουσικη συνεχιζει στο ιδιο στυλ και η ενεργεια που μου δινει το αλκοολ που κυλαει στις φλεβες μου με κανει να θελω να χορεψω. Αρχιζω να χορευω διπλα στον λαθρομεταναστη Γιωργο ο οποιος απο ενα σημειο και μετα εχει ξεφυγει εντελως και το μονο που κανει ειναι να χοροπηδαιε πανω κατω σαν πηθικος χωρις να τον ενδιαφερει τι γινεται γυρω του. Πραγματικα τον λατρευω για αυτο. Μεχρι και ο κολλητος μου, εχει διωξει απο πανω του την αποστροφη που νιωθει για την Euro Trance και ξεχνωντας τα περι Detroit και τα σχετικα χορευει και αυτος μαζι μας. Εννοειται οτι οι κοπελες δεν εχουν σταματησει να χορευουν καθολου.

 

Ο κολλητος μου με σκουνταει και μου λεει "Μλκ ωρα για συνεντευξη, κοιτα προς τα εκει". Στρεφω το βλεμα μου προς το μερος που μου δειχνει και βλεπω μια τυπισσα με μικροφωνο και απο πισω να την ακολουθει ενας τυπος με μια καμερα στον ωμο. "τι ειναι αυτο ρε?" τον ρωταω. "Ειναι ρε μλκ απο την εκπομπη wild nights του καναλιου μας ρε!Εισαι να παμε και να κραξουμε?" μου λεει. "Μεσα!" του λεω και κινουμαστε προς την τυππισα. Πριν καν προλαβουμε να πλησιασουμε, αυτη ερχεται κοντα μας, βαζει το μικροφωνο στην μουρη μου και αρχιζει:

 

Τυπισσα: "Γεια σου, ειμαι η Λιτσα Dancequeen Σιαπερα απο το Wild Nights. σημερα η εκπομπη μας επισκεπτεται το καταπληκτικο FOLA και προσπαθει να παισει το Vibe των θαμωνων του Club. Για πεσμου, εσυ φαινεται να περνας καλα. τι πιστευεις για το Fola?"

 

Εγω: "Καταρχας θελω να σου πω οτι δε χανω επεισοδιο απο την εκπομπη σου. εισαι καταπληκτικη και παντα προτεινεις ωραιους τροπους για να διαασκεδασουμε. Οσο για το Fola? Τι να σου πω. Εχει βαλει τον πηχι πολυ ψηλα. Τα ναρκωτικα ειναι καθαρα, οπλα κυκλοφορουν στο Club ελευθερα και τα dealerια στις στις τουαλετες κανουν χρυσες δουλειες."

 

Τυπισσα: "Ε?"

 

Εγω: "Ε οπως λεμε Ecstasy? Μην αγχωνεσαι, εχω φερει τα δικα μου. Αμα μου τελειωσουν θα αγορασω απο δω. Φθηνα και καλα."

 

Τυπισσα: "Δε νομιζω οτι κααταλαβες ακριβως τι ρωταω. Μηπως δεν αισθανεσαι καλα?"

 

Εγω: "Οχι, γιατι το λες αυτο? Μετα απο μια μυτια αισθανομαι περιφημα παντα."

 

Η τυπισσα εντελως φρικαρισμενη γυρναει προς την αλλη και φευγει. Κριμα και ειχα να της πω και αλλα πολλα. Δε πειραζει ισως την ξαναβρω λιγο αργοτερα.

 

Γυρναμε στο τραπεζι μας και λυνομαστε στα γελια. Ξερω οτι η εκπομπη δε προκειται να το παιξει ποτε αυτο αλλα δεν εχει καμια σημασια μιας και βλεπω την τυπισσα να καθεται απορημενη στο bar και να αναρωτιεται τι ακριβως συνεβη. Μαλλον δεν εχει το κουραγιο να συνεχισει. Ευχαριστημενος με το αποτελεσμα λεω στον κολλητο μου να την κανουμε και κατευθυνομαστε προς την εξοδο του Club. Περνωντας διπλα απο την τυπισσα της λεω "Καληνυχτα γλυκεια μου, ελπιζω να σε ξαναδω". Καθως φευγω ακουω κατι σαν βρισια αλλα η αληθεια ειναι οτι δε με νοιαζει καθολου. Βγαινουμε απο το Club και στον δρομο της επιστροφης θυμομαστε την συνεντευξη και συνεχιζουμε να γελαμε...Οποτε I did Drink like Richard Burton, I did Dance like John Travolta and i did Freak someone like Tony Wilson did...God Bless him.

 

***************************** 5 **************************************

 

"I've tried to put them I a bottle

Some people put' em in their arm

Either way they're gonna kill you

Slowly eat away your heart

If only I could stop the thought of you

God damn I hate the blues"

 

-Dead Moon-

 

Μια φορα και εναν καιρο, στον δρομο με τα 7 φροντιστηρια υπηρχε το μοναδικο εναλλακτικο στεκι της πολης μας, τ'ονομα του οποιου παρεπεμπε στην λεξη "φασαρια" αλλα για λογους σεβασμου δε θα το αναφερω. Ηταν το αγαπημενο μου μερος στο οποιο περνουσα τις νυχτες οταν εβγαιαν εξω στα λυκειακα μου χρονια, Ητανε και η αφορμη που με τραβηξε η εναλλακτικη ροκ σκηνη.

 

Η φαση κρατησε καλα για λιγα χρονια μεχρι και την στιγμη που ενας απο τους 2 συνεταιρους επιαασε πρωινη δουλεια σε μια τραπεζα. Η πελατια του μαγαζιου μειωθηκε δραματικα, πραγμα το οποιο εν μερει οφειλεται στην πιο γραφικη περιπτωση ιδιοκτητη Bar που εχει παρατηρηθει ποτε στην πολη μου. Ενταξει, ο τυπος ηταν απιστευτος. Ουσιαστικα μονος του καταφερε να διωξει το μεγαλυτερο μερος των πελατων. Ειχε αποφασισει οτι στο μαγαζι θα ακουγονται μονο τα πιο πεταμενα κομματια της ροκ απο δεκαετιες ξεχασμενες στις οποιες εγω και η παρεα μου δεν υπηρχαμε ουτε καν ως ιδεα στο μυαλο των γονιων μας.

 

Παρολα αυτα εμεις συνεχισαμε να παμε γιατι πραγματικα απολαμβαναμε την συναναστροφη με τον αξιοπεριεργο "Mr. I know everything about Rock Μ'τσκα". τον θυμαμαι να γερνει στο bar με μια σακουλα στραγαια στο χερι, να κουναει ασταματητα το κεφαλι του πανω κατω και με ενα γελοιο ειρωνικο υφος να λεει "Ααα τι ξερετε εσεις απο Ροκ? Εμεις το 60 αυτα ακουγαμε, τωρα εσεις ακουτε Offspring και Nirvana, δηλαδη μαλακιες". Εμεις του απαντουσαμε οτι δεν εχουε κανενα προβλημα να μαθουμε για την Ροκ αλλα θελαμε να ακουμε και την μουσικη που μας εκανε να περναμε καλα. Απο τηην στιγμη ομως που ο Μ'τσκας ηταν ιδιοκτητης, Μπαρμαν και DJ δεν υπηρχε περιπτωση να δεχτει αυτο που λεγαμε.

 

Το να ακους εναν γραφικο τυπο να σου αναλυει για ωρες την ιστορια της ροκ φτυνοντας παντου γυρω του υπολλειματα απο στραγαλια ειναι για λιγο διασκεδαστικο αλλα μετα απο τοσες φορες καταναταει βαρετο. Καταλαβαμε τελικα οτι δεν ειχε πλεον τοσο χαβαλε, ευχηθηκαμε καλη τυχη στον Μ'τσκα και σταματησαμε να πηγαινουμε στο μαγαζι. Επεστρεψα μετα απο μια βδομαδα μονο και μονο για να παρω πισω τον δισκο των Dead Moon "Live Evil" τον οποιο ακομα εχω και ακουω συχνα πιανοντας τον εαυτο μου πολλες φορες να αναπολει ολες εκεινες τις ωραιες στιγμες που περασα με την πλεον διαλυμενη παρεα, στο "Φασαρια".

 

Λιγες μερες πριν περασα απο εκει που ηταν αυτο το στεκι και ειδα οτι τωρα πουλαει αναλωσιμα για υπολογιστες, τελικα η τεχνολογια δε δειχνει κανενα ελεος, ακομα και στις πιο αγνες προσπαθειες για καλη διασκεδαση σε αυτην την πολη. Οσο και να τα παιρναμε στο κρανιο με τις μαλακιες του Μ'τσκα, τωρα που το ξανασκεφτομαι διαπιστωνω οτι ο ανθρωπος εκανε απλα αυτο που γουσταρε χωρις να τον νοιαζει τι λενε οι αλλοι. Ο κολλητος μου μου ειπε πως τον εχει δει κανα 2 φορες να κυκλοφορει στην πολη με το ποδηλατο του τρωγοντας στραγαλια.

 

Εκεινο τον καιρο στην πολη μου ανοιξε ενα αλλα Ροκ στεκι, καπως πιο κυριλλε, μιας και βρισκοτανε κοντα στον πεζοδρομο με τα 19 Μπαρακια. But that's another story...

 

 

********************************* 6 ***********************************

 

"Burn down the disco

Hang the blessed dj

Because the music that they constantly play

It says nothing to me about my life

Hang the blessed dj

Because the music they constantly play"

 

-The Smiths-

 

Ημερα Σαββατο, αποκριες, ωρα 06:00, ξυπναω απο τον επιμονο χτυπο του κινητου μου. Απανταω μισοκοιμισμενος: "Ναι ποιος?", "Καλα ακομα δε σηκωθηκες? Ξεχασες τι μου ειχες υποσχεθει για σημερα το πρωι?". Ακριβως εκεινη την στιγμη συνδεομαι με την πραγματικοτητα και ξεπηδαει στο μυαλο μου η εικονα που υποσχομαι στον "The No.1 Butcher, Μιτς Τατς" οτι θα τον βοηθησω να εξασφαλισει τις απιστευτες ποσοτητες κρεατος που θα καταναλωθουν στην ταβερνα του το βραδυ του Σαββατου απο τα αχορταγα στοματα των συμπολιτων μου. (Δινω και γω κατι υποσχεσεις ωρες ωρες...)

 

"Ελα ρε, σε 10 λεπτα θα μαι ετοιμος. Ελα να με παρεις." του απανταω. Σηκωνομαι βιαστικα, παω στην τουαλετα και ενω ριχνω ενα αξιοπρεπες κατουρημα που οφειλετε στο χθεσινο μεθυσι σκεφτομαι οτι δε με χαλαει και τοσο πολυ να βοηθησω τον φιλο μου σημερα στα σφααγεια της διπλανης κωμοπολης. Οντως σε 10 λεπτα ειμαι ετοιμος και βγαινω εξω απο το σπιτι μου οπου με περιμενει ο Μιτς Τατς ο οποιος οδηγει ενα απεριγραπτο οχημα μεταφορας κρεατων. Στα πλαγια εχει διαφημηστικες επιγραφες απο το υβριδιο κρεοπωλειου - ταβερνας "Ο πεινασμενος Τσελιγκας" του οποιου ειναι ιδοκτητης. Η καμπινα του οδηγου ειναι διακοσμημενη κυριολεκτικα σαν μπουζουκτσιδικο. Απο παντου κρεμονται χαντρουλες απο κομπολογια και πανω στο ταμπλο υπαρχουν κολλημενες φωτογραφιες με διασημους λαικους βαρδους της χωρας μου. Για το Carnival look του οχηματος ευθηνεται αποκλειστηκα ο Τατς Senior. O Μιτς Τατς Jr. ως πιστος ακολουθος του trend της εποχης μας εχει χωσει στο τερμα το τελευταιο CD του Armaand Van Bureen. Καθως μπαινω στο αυτοκινητο με κοιταζει με το χαμογελο της απολυτης ικανοποιησης ζωγραφισμενο στα χειλη του και μου λεει "Φιλαρακ' αυτο ειναι μουσκη, οχι παπαριες που ακουτε στην Αγγλια. Εδω, τον Τατς θ'ακους, Capish ααα?". Αναβωντας τσιγαρο σκεφτομαι οτι τον τυπο τον παω με χιλια. Ο Τατς ειναι ενα ατομο που δεν εχει φυγει ποτε εξω απο τα συνορα της χωρας μου αλα θεωρει την Ελλαδα και ιδιαιτερα την πολη μου το τελειοτερο μερος για να ζησει κανεις. Ειναι ευτυχισμενος εδω και γι'αυτο θα μπορουσα να πω οτι σχεδον τον ζηλευω. Βεβαια εχω προσπαθησει πολλες φορες να του εξηγησω ποσο διαφορετικη ειναι η ζωη εξω αλλα το μονο που παιρνω σαν απαντηση ειναι "Εα πλακα με κανς? Εδω εχει μπουζουκια, γκομενες, clubακια και ολα τα σχετικα και εσυ με λες για την Αγγλια που οταν κλανουνε φουσκωνει μπαλονακι? Το πιασες δικε μου? Ολοι ειναι gay εκει ααα."

 

Ο Μιτς Τατς μαρσαρει και ειμαστε στον δρομο για τα σφαγεια. Μετα απο 20 λεπτα εχουμε φτασει και εγω πεταγομαι εξω απο το αυτοκινητο μην αντεχωντας αλλο την αφορητη ενταση της Trendy Μουσικης που τοσο πολυ αγαπαει ο Μιτς Τατς. "Γιωργακ' περιμενε να χωσω το φορτηγο στην πλατφορμα και ειμαστ' ετοιμοι". Μεχρι να βολεψει ο Τατς το αυτοκινητο εχω ανεβει στην πλατφορμα και κινουμαι προς τα ενδοτερα των σφαγειων. Γυρω μου βλεπω τυπους που μοιαζουν με χειρουργους που ξεφυγαν απο πλατω απο ταινιας του George Romero, φορανε ιατρικες ποδιες γεματες αιματα απο πανω μεχρι κατω και κρατανε στα χερια τους εργαλεια κοπης κρεατων που θα ζηλευε και ο ιδιος ο Hannibal Lecter. Στο βαθος ακουω απελπισμενα βελασματα ζωντανων και στα ρουθουνια μου φτανει η μυρωδια του φρεσκου αιματος. Το σκηνικο ειναι εντελως splatter τυπου Braindead.

 

Ο Μιτς Τατς εχει βγει απο το αυτοκινητο και τον βλεπω να συζηταει με εναν κοντοχοντρο φαλακρο με κοκκινο προσωπο, προφανως για τα κρεατα που εχει παραγγειλει. Μεχρι να αρχισουμε να φορτωνουμαι καθομαι και ακουω τι λενε οι ανθρωποι γυρω μου. Οι συζητησεις περιλαμβανουν θεματα του επαγγελματος, γκομενες, πολιτικα, χρηματιστηριο, συναλλαγες, κουτσομπολια και γενκοτερα αναλυσεις επι παντος επιστητου. Απο αυτα που φτανουν στα αυτια μου καταλαβαινω οτι το κυριαρχο θεμα συζητησης ειναι το ξεφαντωμα της σημερινης βραδιας στο μεγαλυτερο μπουζουκτσιδικο της πολης μου οπου εμφανιζονται για μια και μοναδικη βραδια ο ΛΕΠΑ και η Ε.Κοκκινου. "Θα αφησω την γυναικα και τα μουλικα σπιτι σημερα και με τα λεφτα που θα σηκωσω απο δω θα παρω 2 πουτανες απο τον Σταυρο και θα τις καψουμε τις Χαντρες" λεει ενας τυπος και γελαει πονηρα ακονιζοντας το μαχαιρι του. Οι υπολοιποι δειχνουν να συμφωνουν.

 

Ο Μιτς Τατς με φωναζει και αρχιζουμε να φορτωνουμαι τα κρεατα στο φορτηγο. Οσο σκεφτομαι οτι αυτο που κραταω στα χερια μου ητανε ζωντανο μια ωρα πριν τοσο περισσοτερο κατανοω τους ζωοφιλους χορτοφαγους. Τελειωνουμε το φορτωμα και αφου ο Μιτς Τατς εχει τακτοποιησει το οικονομικο ξεκινααμε για τον δρομο της επιστροφης. Παμε στο μαγαζι του Μιτς Τατς, ξεφορτωνουμε τα κρεατα και αφου πινουμε ενα καφε στα γρηγορα του ζηταω να με γυρισει σπιτι. Οταν φτανουμε εξω απο το σπιτι μου, κατεβαινω απο το αυτοκινητο και πριν προλαβω να κλεισω την πορτα ο Μιτς Τατς μου λεει "Γιωργακ' ευχαριστω ρε φιλαρακ', να ξερς ε, το βραδ' εχω κλεισ' κουπε στου Βασιλ', σε περιμενω με την παρεα σ'". Ο Βασιλης, κολλητος του Μιτς Τατς ειναι ιδιοκτητης ενος μπαρ στο γνωστο πια πεζοδρομο, στο οποιο συχναζει το μεγαλυτερο μερος του πλυθησμου της "κιτρινης φυλης" της πολης μου. (Η κιτρινη φυλη ειναι ο ορος με τον οποιο χαρακτηριζονται οι κατοικοι ενος μεγαλου χωριου της πολης μου οι οποιοι μιλανε το ιδιο αθλια και ισως χειροτερα απο τον Μιτς Τατς, εχουν λαχανι Golf GTI και Seat Ibiza με ακριβα Car Stereo και αμα κανει καποιος το λαθος και τσακωθει μαζι τους, τοτε, θα τον κυνηγαει μια ζωη ολο το χωριο αλλα σ'αυτους θα αναφερθουμε με λεπτομερειες σε αλλη ιστορια). "Θα προσπαθησω να ρθω ρε Μιτς" του λεω αλλα απο μεσα μου σκεφτομαι οτι δεν υπαρχει περιπτωση. Τον χαιρεταω και μπαινω σπιτι μου.

 

Οταν ειμαι μεσα συνειδητοποιω οτι βρωμαω κρεατιλα και τα ρουχα μου εχουν γεμισει με ξεραμενο αιμα. Μπαινω στο μπανιο, πεταω την φορμα και το μπλουζακι στα απλυτα και κανω μπανιο. Μιση ωρα μετα αρχιζω να σκεφτομαι τις προοπτικες της σημερινης βραδιας και θυμαμαι το παρτυ που ειχε πει οτι θα εκανε ο Bean σ'ενα απο τα μπαρακια που βρισκεται στα σοκακια με τις 25 ταβερνες. Τον παιρνω τηλεφωνο και οταν τον ρωταω γαι το παρτυ μου λεει λεει οτι το παρτυ θα γινει την Κυριακη, δηλαδη αυριο. Ξενερωνω λιγο και σκεφτομαι οτι αν ηταν μπροστα μου θα τον αποκεφαλιζα και υστερα θα τον κρεμουσα αναποδα. Περισσοτερο απο ολα με εκνευριζει το γεγονος οτι θα πρεπει να διαλεξω ενα πιο συμβατικο τροπο να περασω την βραδια μου. Απο την αλλη ομως τα ατομα με τα οποια θα βγω με κανουν να πιστευω οτι θα περασω τελεια. Εξαλλου αυριο θα βρισκομαι Αθηνα και αυτο μονο και μονο ειναι λογος για να χαιρομαι. Μιλαω με τους υπολοιπους και κανονιζουε να βραθουμε στο Μπαρ οπου κανονικα σημερα οτ βραδυ θα επρεπε να χτυπιομαστε κατω απο τους ρυθμους που θα ξεχυνονταν απο τα βιννυλια του Bean.

 

Κατα την 01:00 μετα τα μεσανυχτα ειμαι εκει και συναντω ολους αυτους που ηθελα να βρω σημερα. Το μαγαζι αυτο πραγματικα εχει καταπληκτικη ατμοσφαιρα και ειναι για μας μια μουσικη οαση που μας κανει να ξεφευγουμε εστω για λιγο απο το τελμα της ελεεινης πραγματικοτητας της διασκεδασης της πολης μας. Γυρω στις 02:00 αποφασιζουμε με τον κολλητο μου και τον Keith Ted να περασουμε μια βολτα απο τον γραφικο πεζοδρομο. Βγαινοντας απο το μαγαζι πεφτουμε πανω σε μια κλασσικη σκηνη τσακωμου μεταξυ 2 μεθυσμενων μεταλλαδων. Ενας μικροσωμος τυπος που φοραει ενα φουτερ με το λογοτυπο των "Cradle of Filth" απειλει εναν μεγαλοσωμο τυπο με μακρυα μαλλια οτι θα ασελγησει πανω του παρα φυσει και ο αλλος του απανταει πολυ ευγενικα "Θα μου κλασεις τ'αρχιδια γκαφαλι " ( Συνηθισμενη βρισια στην πολη μου που σημαινει ανεγκεφαλος). Καθομαστε για 5 λεπτα και περιμενουμε ειτε να πεσει ξυλο ειτε να πραγματοποιησουν τις σεξουαλικες απειλες τους. 2 ατομα επεμβαινουν και τους χωριζουν οποτε γυρναω προς τους φιλους μου και τους λεω "Και σας το εχω πει...Οι σχεσεις σε αυτην την πολη δε καταληγουν πουθενα. Ολοι στα λογια μενουν. Ο ενας υποσχεθηκε μια βραδια υδονης και λαγνειας και ο αλλος μαλλον ζητουσε κατι περισσοτερο απο αυτο".

 

Αφηνουμε τους μαλακες στην μιζερια τους και την αθλια μουσικη τους και πηγαινουμε προς τον γραφικο πεζοδρομο. Λιγο πριν τον πεζοδρομο συνανταμε την Pervert Genius Νικολ και την κολλητη της και παραλληλα ξαδερφη μου Android Σαντροιντ. Τις καλουμε να ρθουν μαζι μας και αυτες δεχονται. Μετα απο μια μικρη βολτα στον πεζοδρομο καταληξαμε στο Μπαρ που μου ειχε πει ο Μιτς Τατς να παω. Με προφαση την απελευθερωμενη διαθεση που επιβαλλει το καρναβαλι στο μαγαζι γινοταν διαγωνισμος της πιο διεστραμεννης σεξουαλικης σκεψης. Οποιος ηθελε εγραφε την σκεψη του σ'ενα χαρτακι, τ'ονομα του και το τελος οι ιδιοκτητες θα αποφασιζαν ποιος η ποια θα ηταν ο νικητης/ρια. Δε χρειαστηκε πολυ ωρα να πεισουμε την Νικολ να παρει μερος και ειμασταν σχεδον σιγουρη πως θα νικησει. Η Νικολ περιεγραψε την φανταστικη της σχεση με εναν ουρολαγνο καθηγητη νευροφυσιολογιας ο οποιος υποτιθετε οτι την εβαζε να κατουραει σ'ενα μπολ με φρεσκα αρνισια νεφρα τα οποια μετα τηγανιζε και ετρωγε για πρωινο. Οπως ηταν αναμενομενο κερδισε και ανακυρηχθηκε Εξωγηινη Πορνοβλαχαρα 2005. Το θετικο παρελκομενο της νικης της Νικολ ηταν ενα μπουκαλι ουισκι κερασμενο απο το μαγαζι το οποιο δεχτηκαμε και στραγγισαμε μεσα σε λιγα λεπτα. Μετα απο αυτο ημασταν τοσο κομματια που δε μας κρατουσαν τα ποδια μας και φυγαμε. Ειμαι σιγουρος οτι οσοι ηταν στο μαγαζι εκεινο το βραδυ θα θυμουνται για παντα την ομορφη φιλη μας που τους προσφερε κοροιδευτικα λιγη απο την διαστροφικη της διανοια...

 

Οσο για την μουσικη επενδυση αυτης της βραδιας ( εξαιρωντας το Μπαρ στο οποιο συναντηθηκαμε ) ο Morrissey μου δινει μια πολυ καλη ιδεα για το τι θα ηθελα να κανω. Θα επρεπε να καψω ολα τα μπαρακια στον γραφικο πεζοδρομο που σημερα βομβαρδισαν τα αυτια μας με ηχους απο Καρναβαλικο Καραγκιοζιλε Congo Punk και Γιορτινο Trendy αποτυχημενο Ska, αλλα και να κρεμασω τον Bean που δεν καταφερε να μας κανει ακομα μια φορα ευτυχισμενους με την μουσικη στην οποια εχει αφιερωσει τοσο χρονο απο την ζωη του. God Damn You Bean...

 

 

******************************** 7 ************************************

 

"Alice in her party dressed to kill

She the thanks you turns away

She needs you like she needs needs her pills

To tell her that the world’s okay

To promise her a definition

Tell her where the rain will fall

Tell her where the sun shines bright

And tell her she can have it all

Today

Today"

 

- Sisters of Mercy -

 

Παει μια βδομαδα που αφησα την πολη με το γραφικο φρουριο και τον πεζοδρομο με τα 19 μπαρακια. Για ακομα 2 μηνες θα βρισκομαι στο τρελο νησι με τους μεθυσμενους και επειδη μαλλον θα ειναι και οι τελευταιοι μηνες κανω μια προσπαθεια να τους εκμεταλλευτω οσο πιο πολυ μπορω. Ετσι λοιπον ημερα Σαββατο τυχαινει να βρισκομαι στην πολη των λυκων παρεα με τον ''ΔρακοΜητσο'' και την ''Wannabe Ranger Aθηνα'' ψαχνωντας τροπο να περασουμε το βραδυ.

 

Ωρα 13:00. Ο ΔρακοΜητσος ξυπναει πρωτος. Πρωτες κινησεις ΔρακοΜητσου ν'ανοιξει το "Πιο αργο PC του κοσμου" και να αναζητησει απεγνωσμενα καφε. Αφου συνηδειτοποιησε οτι η 'Wannabe Ranger Aθηνα'' ποτε δε κραταει καφε στο σπιτι σταθηκε ακινητος για 30 δευτερα φερνοντας εικονες φρικης στο μυαλο του στις οποιες δρακοι ξεσκιζαν ανελεητα την 'Wannabe Ranger Aθηνα'' και Goblins ετρωγαν το αψυχο κουφαρι της. Αναβοντας ενα τσιγαρο ηρεμησε και γυρισε στο δωματιο. Αφου διαβασε τα αθλητικα νεα, του την εδωσε ο Explorer και μας ξυπνησε γρυλλιζοντας. Με αγριοκοιταξε και αμεσως καταλαβα πως ειχα 5 λεπτα να τελειωσω με οτι εχω να κανω στην τουαλετα και να τσακιστω να βρω καφε. Δεν τολμησα να γυρισω κουβεντα γιατι με τον ΔρακοΜητσο τετοια πραγματα μπορουν να αποβουν μοιραια. Η Αθηνα οπως καθε πρωι αρχισε να χουζουρευει στο κρεββατι και ζητησε απο τον ΔρακοΜητσο να βαλει μουσικη. Μεγα Λαθος! Ο Δρακος μην εχοντας πιει καφε κοκκινησε βγαζοντας αφρους απο το στομα και φλογες απο τα ματια του της αστραψε 2 φαπες και η Αθηνα αφησε το κρεββατι και τις παραλογες απαιτησεις αρον αρον βρισκοντας προσωρινο ασυλο στην τουαλετα.

 

Μιση ωρα αργοτερα μπηκα στο δωματιο κρατοντας στα χερια μου ενα κουτακι NesCafe. Οση ωρα η Αθηνα ετοιμαζε τους καφεδες εγω αναγκαστηκα να ακουω τα μπινελικια του Δρακου επειδη αργησα να επιστρεψω σπιτι. Δικαιολογιες του τυπου "Ηταν μακρυα ρε μλκ." και "Δεν εβρισκα το ραφι με τους καφεδες." για κακη μου τυχη δεν πιασανε και για να τον καλμαρω αναγκαστηκα να του δωσω υποσχεση για δωρεαν γευμα στην "Pizza Slut". Ακουγοντας για φαγητο ο Δρακος ηρεμησε καπως και αφου η Αθηνα εφερε τους καφεδες ενα χαμογελο ευτυχιας σχηματιστηκε στο προσωπο του.

 

Παιρνοντας ολοι την Coffee-δοση μας αρχισαμε να συζηταμε για το πως θα συνεχιζαμε την μερα μας. Εκτος απο την "Pizza Slut" επρεπε να κανονισουμε τι θα καναμε μετα. Το πως θα περνουσαμε το απογευμα δεν ηταν ιδιαιτερο προβλημα. Θα πηγαιναμε για καφε στο "Στεκι της Μελαχρινης, της Ξανθιας, της Κοντεσσας και της Αδερφης.". Night was our main concern και αποφασισαμε να το ξανασυζητησουμε κατα την διαρκεια του sluty γευματος μας στην "Pizza Slut".

 

Και ετσι μαζι με τους 7 κατηφορησαμε με προορισμο την "Pizza Slut" ( 3 ημασταν αλλα για λογους Καββαδια γραφω 7 ). Ξεχασα να σημειωσω οτι στην "Pizza Slut" απαγορευεται αυστηρως το καπνισμα σε ολους τους χωρους αλλα οταν κανονιζεις πραγματα με τον Δρακο δεν εχεις και πολλες επιλογες να πεις "Οχι.". Αφου καθησαμε σε ενα απο τα τραπεζια με τις αβολες καρεκλες ηρθε μια ασχημη σερβιτορα να παρει παραγκελια. Ο Δρακος ειχε χαθει μεσα στον καταλογο με τις πιτσες εχοντας στο νου του μονο μια λεξη:

 

"ΦΑΙ!". Σαν εμπειρο σαρκοβορο ο Δρακος εντοπισε στον καταλογο μια προσφορα για 4 ατομα. Ετσι λοιπον εδωσε παραγκελια χωρις καν να μας ρωτησει. Λογικο και επομενο ητανε εγω και η Αθηνα να συμφωνησουμε ξεροκαταπινοντας μιας και ξεραμε πως εμεις θα πληρωναμε τον λογαριασμο. Σε μερικα λεπτα φτανουν στο τραπεζι 2 τεραστιες πιτσες, 1 πιατο κοτοπουλο και 1 πιατο Nachos. Το ματι του Δρακου γυαλισε και ανελεητα αρχισε να κατασπαραζει οτι ειχε μπροστα του με απιστευτο ρυθμο. Εγω και η Αθηνα δειλα δειλα πηραμε την μεριδα μας (αποφαγια δηλαδη) και περιμεναμε να φερουν το παγωτο μπας και χορτασουμε. Ηρθανε και τα παγωτα, ευτυχως ο Δρακος ηταν ηδη σκασμενος απο τις πιτσες δινοντας μας την ευκαιρια να φαμε λιγο παραπανω. Καπως στανιαραμε και αφου εγω ειχα ηδη σκασει απο ελειψη τσιγαρου πληρωσαμε με βαρια καρδια ( αλλα οχι και στομαχι ) τον λογαριασμο και βαλαμε πλωρη για το "Στεκι της Μελαχρινης, της Ξανθιας, της Κοντεσσας και της Αδερφης."

 

Ωρα 16:33. Πιανουμε τραπεζι στον πανω οροφο του μαγαζιου μιας και εκει μονο επιτρεπεται το καπνισμα, παραγκελνουμε καφεδες και επιτελους αναβουμε τσιγαρο. Κοιταζοντας γυρω-γυρω το ματι μου σταματαει σε μια παρεα στην απεναντι γωνια.

"Ωχ! Τι θα ακουσουν παλι τ'αυτακια μας!?" Η Μελαχρινη, η Ξανθια και η Κοντεσσα ειχαν ηδη αρχισει να κατευθυνονται προς το τραπεζι μας για να μας χαιρετισουν.

 

"Καλως τα παιδια. Τι κανετε? Πως και απο δω?" λεει ολο ναζι η Ξανθια.

 

Εγω αποφευγω διακριτικα να μιλησω προσφεροντας φωτια στον δρακο ν'αναψει το τσιγαρο του. Παιρνοντας πρωτοβουλια η Αθηνα σηκωνεται και τις φιλαει σταυρωτα μια-μια αφηνοντας τελευταια την Κοντεσσα καθως περιμενε αλλη μια απο τις θεικες της ατακες.

 

"Μια χαρα ειμαστε. Εσεις βλεπω κανατε ψωνια. Τι καλο αγορασατε?" απανταει προσπαθοντας να φανει ευγενικη η Αθηνα.

 

"Τα κοριτσια πηρανε απο ενα ζευγαρι μποτες και εγω εψαχνα κρεμα ημερας και πουδρα Chanel. Δε το πιστευω οτι ολοκληρο "Βοδι Shop" δεν ειχε πουδρα Chanel." ειπε λυπημενα η Κοντεσσα.

 

Προσπαθωντας να συγκρατησει τα γελια της η Αθηνα ειπε : "Ασε! Εψαχνα και εγω προχθες εκει σαμπουαν -Fructis Long and Strong- και δεν ειχε."

 

"Καλα με δουλευεις τωρα?" ψυθιριζει θιγμενη η Κοντεσσα

 

"Οχι, αληθεια σου λεω" προσπαθησε η Αθηνα να τα μπαλωσει αλλα ηδη η Κοντεσσα ειχε κανει μεταβολη και απομακρυνοταν απο το τραπεζι μας.

 

"Μην την παρεξηγειτε, ειναι απλα στενοχωρημενη που δε βρηκε ουτε την κρεμα. Τουλαχιστον εμειναν οι 90 λιρες στην τσεπη της." ειπε η Ξανθια χαμογελοντας

 

"Τοσες θα ειναι και οι λιρες που θα μου δωσεις οταν 8α κερδισω το στοιχημα" λεει η Μελαχρινη στην Ξαν8ια κλεινοντας της το ματι.

 

"Ποιο στοιχημα?" ρωτησε διστακτικα η Αθηνα, γνωριζοντας οτι 8α ακουσει για αλλη μια φορα κατι κουλο.

 

"ΑΑΑ!!! Δεν σου εχουμε πει? Λοιπον, θυμασαι τον τυπο με τον οποιο ειχα χαμουρευτει πριν απο λιγο καιρο μεσα στο "Filthy Bar?" ψυθιριζει η Μελαχρινη.

 

"Για ποιον απο ολους λες τωρα?" αναρωτιεται η Αθηνα.

 

" Εκεινον τον Ισπανο μωρε, που τα εχει εδω και ενα χρονο με μια Ισπανιδα."

 

"Δεν το ηξερα αυτο, αλλα για συνεχισε. Ποιο ειναι το στοιχημα?"

 

"Πρεπει μεσα σε ενα μηνα να καταφερω να χωρισω το ζευγαρι και να τα φταξω εγω μ'αυτον!"

 

"Α! Μαλιστα." Λεει ξαφνιασμενη η Αθηνα, αφου δεν ειχε φανταστει μεχρι που 8α μπορουσε να φτασει το μυαλο 2 18χρονων φοιτητριων.

 

Εγω με τον Δρακο αλληλοκοιταχτηκαμε και κοντεψαμε να μας πεσουν τα τσιγαρα που κρατουσαμε. Για αλλη μια φορα καταφεραμε να μη γελασουμε μπροστα τους και οφειλω να ομολογησω πως μου ηταν εξαιρετικα δυσκολο.

 

"Πρεπει να προλαβουμε το Super Market. Θα κανω σημερα παστιτσιο." Ειπε με καμαρι μικρου παιδιου η Ξανθια

 

Ενα "Γεια" ηταν η τελευταια κουβεντα που ακουσαμε απο αυτες.

 

Το επομενο 5λεπτο προσπαθουσαμε να κρατηθουμε στις θεσεις μας απο το ξεσπασμα ξεφρενου γελιου που ακολουθησε. Αφου τα καταφεραμε μεταβιας αποφασισαμε πως ηταν ωρα να συζητησουμε περι της βραδυνης μας εξοδου. Εγω και ο Δρακος ειχαμε ορεξη για κατι διαφορετικο, κατι εναλλακτικο, κατι πρωτοτυπο. Στο μυαλο μου ηρθε το "Giffard"

 

"Χμμμ...Σαββατο σημερα. Το Giffard θα εχει "Hex in the City" Night. What you say?" ρωταω τους υπολοιπους.

 

Συμφωνησανε με την μια και αμεσως η Αθηνα αρπαξε το κινητο της παιρνοντας τηλεφωνο την "Shadow CATερινα". Οπως ηταν αναμενομενο η "Shadow CATερινα" δεχτηκε την προταση μας και μας ανακοινωσε πως θα κουβαλησει με το ζορι και τον "Dirty Harry". Αφου κανονισαμε ωρα και μερος συναντησης ξεκινησαμε για το σπιτι της Αθηνας. Φτανωντας σπιτι βαλαμε σειρα για το ποιος θα μπει πρωτος μπανιο και η Αθηνα εβαλε ακομα ενα "κιτς" Pseudo-Folk-Drunken-Irish Playlist στο Winamp και αρχισε να λικνιζεται ξεφρενα στους ψυχεδελικους ρυθμους της ξεκουρδιστης γκαιντας των μεθυσμενων Ρωσσων, οι οποιοι προσπαθουσαν ματαια να πιασουν τις κορωνες της Celine Dion στο "My heart will go on". Ο Δρακος βγηκε φρικαρισμενος απο το μπανιο ακουγοντας το μιγμα παραφωνιας, ληγμενης Βοτκας και ξεκουρδιστης Γκαιντας. Η Αθηνα χορευοντας τρυπωσε στο μπανιο αφηνοντας εμενα με τον Δρακο να παριστανουμε το ερωτευμενο ζευγαρι του Τιτανικου στο κρεββατι.

 

Ωρα 19:12. Εγω και ο Δρακος εχουμε αρχισει να ετοιμαζομαστε. Το τι θα φορεσουμε ηταν ενα προβλημα. Το "Hex in the city" Night στο Giffard ειναι μια βραδυα featuring "Dj-Cruel Brit" σε Goth / Darkwave / Electro / Industrial tunes. Αυτο σημαινει οτι αλλη επιλογη περα απο το "Μαυρο" δεν υπηρχε. Αλλα σκετο μαυρο? Ο Paul Frank εφερε την καταλληλη απαντηση. Ενα μαυρο μπλουζακι με σταμπα τον νεκρο ουρακουταγκο ηταν οτι πρεπει. Ο Δρακος προτιμησε την Θεα Loth και φορεσε ενα μαυρο μπλουζακι με αραχνες. Η Αθηνα φορεσε κατι προχειρο μιας και ειχε κανονισει με την "Shadow CATερινα" να ετοιμαστουνε σπιτι της.

 

Ωρα 20:14 - "Shadow CATερινα's Lair". Βρισκουμε τον "Dirty Harry" να κανει ερωτικη εξομολογηση σ'ενα πιατο καρμποναρας και την "Shadow CATερινα" να εχει κλειστει στο δωματιο της και να πειραματιζεται με το Make-up της. Η Αθηνα ριχνει μια λαγνα ματια στην καρμποναρα του "Dirty Harry" αλλα συγκρατειτε και πηγαινει κατευθειαν στο δωματιο της φιλης της. Εμεις αραζουμε με τον "Dirty Harry" και μετα απο εναν ολιγολεπτο ασημαντο διαλογο, μας πειθει πως πρεπει οποσδηποτε να μας δειξει την εμπειρια του ως ρεπορτερ του National Geographic. Εγω κι ο Δρακος αραξαμε σ'εναν καναπε οση ωρα ο "Dirty Harry" ετοιμαζε τις συνδεσεις μεταξυ Καμερας και Τηλεορασης. Ολο αυτο το διαστημα ο "Dirty Harry" εριχνε συνεχεια πραγματα κατω καταλαθος. Μια συνηθεια που ειμαι σιγουρος πως την κολλησε απο την "Shadow CATερινα". Τελικα τα καταφερε και το "Ο θεος να το πει ντοκυμαντερ" αρχισε. Αναμφιβολλα ο "Dirty Harry" εχει μοιασει τον πατερα του. Ο πατερας του ζουσε Αφρικη. Βλεπαμε εναν "Dirty Harry" κινειται ολο χαρη αναμεσα απο αγρια ζωα χωρις φοβο και να μονολογει περιγραφοντας το καθενα απο αυτα. Φυσικα δε παρελειψε να βιντεοσκοπησει και διαφορες ανηλικες αιθεριες υπαρξεις που κυκλοφορουσανε στον χωρο του Safari Park. Εγω μαζι με τον Δρακο ειχαμε λυθει στο γελιο και αραια και που ακουγαμε τα κοριτσια απο το δωματιο να σκανε και αυτες στο γελιο ακουγοντας τις τρομερες και "εμπειρες" περιγραφες του "Dirty Harry". Το καλο της υποθεσης ειναι οτι περα απο την πλακα μαθαμε και μερικα πραγματα. Συμφωνα με τον "Dirty Harry" οι ελεφαντες ειναι τα μονα τετραποδα που μπορουνε να περπατησουν με την οπισθεν. Επισης ειδαμε ζωντανα την ικανοτητα του "Dirty Harry" να συνομιλει με τις Τιγρεις. Φυσικα εμεις δε καταλαβαμε και τπτ απο οσα ελεγε μιας και η γλωσσα τους βασιζετε σε διαφορων ειδων γρυλισματα.

 

Μια ωρα ειχε περασει και τα κοριτσια ακομα να ετοιμαστουνε. Ωρες ωρες απορω με το γυναικειο φυλο. Μα καλα, δε βαριουνται καθε φορα τετοια διαδικασια πριν την βραδυνη εξοδο? Κατι τετοια ερωτηματα μονο ο θεος μπορει να τα απαντησει και ετσι σταματησσα να ασχολουμαι. Ξαφνικα η πορτα του δωματιου της "Shadow CATερινας" ανοιξε και πανω που χαρηκαμε οτι τελειωσανε συνειδητοποιησαμε οτι απλα βγηκανε να βαλουν 2 ποτηρια Malibu το οποιο ειχαμε φροντισει να αφησουμε μισο τελειωμενο μιας και το ντοκυμαντερ του "Dirty Harry" σηκωνε αλκοολ. Ειχε καποιες δοσεις ψυχεδελειας του στυλ "The Wall - Pink Floyd" και "Fear and Loathing in Safari Park". H "Shadow CATερινα" βλεποντας το μισοτελειωμενο Malibu αρχισε να ουρλιαζει στον "Dirty Harry". Μην εχοντας αλλη επιλογη μοιρασε σε 2 ποτηρια τις τελευταιες γουλιες του αγαπημενου της ποτου και φανερα εκνευρισμενη επεστρεψε στο δωματιο της. Ο "Dirty Harry" ετοιμαστηκε σε 5 λεπτα και νευριασμενος απο την συμπεριφορα της "Shadow CATερινας" εβαλε μουσικη στο τερμα και αρχισε να χτυπιεται πανω κατω σε Punk-Rock ρυθμους. Εμεις για συμπαρασταση πεταξαμε στο πατωμα οτι διακοσμητικο Vampire ειχε η "Shadow CATερινα" στο τραπεζι της και ανεβαινοντας πανω με τον Δρακο αρχισαμε να χτυπιομαστε παρεα με τον "Dirty Harry" φωναζοντας στην "Shadow CATερινα" ολοι μαζι "Οσο μας πληγωνεις, τοσο μας πορωνεις".

 

Ωρα 22:04. Ευτυχως προλαβαμε να συμμαζεψουμε λιγο πριν εμφανιστει η οικοδεσποινα σου σπιτιου, γλυτωνοντας ετσι τα κεφαλια μας απο διαφορα αντικειμενα που θα μπορουσαν να ειχαν εκτοξευθει πανω τους. Οταν αντικρυσαμε τις κοπολες μειναμε με το στομα ανοιχτο. Ηταν ντυμενες σε στυλ Vampiric Medieval Avant Garde και αμα καποιος εκρινε απο το μακιγιαζ ητανε σαν να εβλεπε "Dead Women Walking". Ειμαι σιγουρος πως αμα τις εβλεπε ο Van Helsign θα τις ειχε εξολοθρευσει χωρις δευτερη σκεψη, φροντιζοντας να σκισει τις μακρυες φουστες που φορουσαν καθως και τους υπερβολικα στενους κορσεδες που δυσκολευαν ακομα και την αναπνοη τους. Αφου ολοι μας ξεπερασαμε επιτυχως το "Save vs Undead" ξεκινησαμε για το Giffard.

 

Ωρα 22:45. Φτανουμε Giffard. Αφου περναμε αναμεσα απο 2 τεραστιους πορτιερηδες μπαινουμε στο πρωτο Stage του Giffard, το οποιο παιζει Hard Rock / Punk / Metal. Ο χωρος ηταν γεματος νεκροκεφαλες, δρακους, ηλεκτρικες κιθαρες και κινητα αξιοθεατα. Τα κινητα αξιοθεατα ηταν διαφοροι γραφικοι τυποι, οι οποιοι ηταν χαμενοι στους ρυθμους της μουσικης, φωναζοντας ο ενας στον αλλον "Ακου το μπασο, ακου το μπασο!". Σπρωχνοντας καταφεραμε να βγουμε στην εισοδο του δευτερου Stage οπου ηταν και ο προορισμος μας. Λιγο πριν φτασουμε στην εισοδο του δευτερου Stage o DJ εβαλε το "Highway to Hell" απο AC/DC, λες και ηξερε το τι θα ακολουθησει. Αφου ανεβηκαμε τις σκαλες, τραβηξαμε την μαυρη κουρτινα που βρισκοταν στην αρχη ενος διαδρομου, που ηταν γεματος απο φωτογραφιες παλιων και καινουριων μελων του Goth Community του Giffard. Αντρες και γυναικες, διαφορων ηλικιων με κοινο χαρακτηριστικο τα μαυρα, στενα ρουχα και το λευκο μακιγιαζ στο προσωπο τους, διακοσμουσαν τους τοιχους του . Αφου πληρωσαμε εισοδο, διασχισαμε εναν ακομα σκοτεινο διαδρομο φτανοντας σε μια τεραστια μαυρη πορτα.

 

Επιασα το πομολο της πορτας, τραβηξα με δυναμη και την ανοιξα. Βρεθηκα σ'εναν τεραστιο σκοτεινο χωρο. Τα παντα ηταν μαυρα. Μια μαζα πληθους χορευε ξεφρενα στους ρυθμους του "Αlice - Sisters of Mercy". Lazer Lights σχηματιζανε πενταλφες και διαφορα αλλα συμβολα στον τοιχο ενω Video Walls δειχνανε εικονες απο νεκροταφεια και σκηνες απο την ταινια "Nosferatu". Δειλα-δειλα προχωρησα πιο μεσα και προσεξα τον κοσμο καλυτερα.

 

Ομολογω πως δεν ειχα ξαναδει πιο τρελλο ντυσιμο. Ειχα την εντυπωση πως ημουν περικυκλομενος απο Cenobites. Πολυ Hellraiser κατασταση. Μερικοι με κοιταξανε και αντικρυζοντας το βλεμμα τους ηταν σαν να μου λεγανε "We will tear your soul apart". Δεν απειχα και πολυ απο το να το πιστεψω. Ολοι φορουσανε ρουχα απο PVC, κορσεδες, μαυρα μακρυα παλτα, pendants, πλυθωρα δαχτυλιδιων κ.τ.λ. Ειλικρινα ενιωθα λες και ημουν σε αλλο κοσμο. Η "Shadow CATερινα" με τραβηξε κανοντας μου νοημα να πιασουμε τραπεζι. Πλησιαζοντας το τραπεζι παρατηρησα οτι ειχε σχημα φερετρου και ειχε χαραγμενο ενα μεγαλο "R.I.P" πανω στην επιφανεια. Κοιταζοντας ενα διπλανο τραπεζι προσεξα οτι δεν ειχε σχημα φερετρου αλλα ηταν στρογγυλο με μια τεραστια πενταλφα χαραγμενη στην επιφανεια του. Εβγαλα το μπουφαν μου, καθησα και αναψα τσιγαρο ενω παραλληλα τα ματια μου σκαναρανε τον χωρο προσπαθωντας να συνηθησουν αυτο το ξενο περριβαλλον για μενα. Εδω πρεπει να σημειωσω πως ενω ψιλοακουω Gothic και τρεφω αρκετο ενδιαφερον για το συγκεκριμενο ειδος μουσικης ποτε δεν ετυχε μεχρι τωρα να βρεθω σε Gothic Night.

 

Αφου ολοι βολευτηκαμε η Αθηνα με την "Shadow CATερινα" προσφερθηκαν να φερουν ποτα. Οση ωρα περιμεναμε τα κοριτσια να γυρισουν απο το μπαρ, συνεχισα να χαζευω τον κοσμο γυρω μου. Καποια στιγμη διεκρινα με την ακρη του ματιου μου εναν τυπο που φαινοταν αρκετα ψηλος να διασχιζει την αιθουσα. Το βλεμμα μου καρφωθηκε στην μακρυα ροζ μοικανα που ειχε στο ξυρισμενο του κεφαλι. Στην συνεχεια εστιασα στο προσωπο του. Διεφερε απο τους υπολοιπους μιας και αυτος δεν ειχε το χρωμα του νεκρου. Αντι για το εντονο λευκο μακιγιαζ ειχε πολλα σκουλαρικια σε ολο του το προσωπο.

 

Αξιοπεριεργο πανω του ηταν η βεργα που τρυπουσε την μυτη του. Ασυναισθητα τα ματια μου αρχισαν να κατεβαινουν ολο και πιο χαμηλα. Στο λαιμο του υπηρχε ενα κολαρο με καρφια που σε εμποδιζε ακομα και να τον πλησιασεις. Τα ιδια φοσφοριζε καρφια αλλα σε μικροτερο μεγεθος ειχε και στους καρπους των χεριων του. Το ενδυμα που φορουσε εμοιαζε περισσοτερο με πανοπλια παρα με μπλουζα. Ηταν στην ουσια 6 μεταλλικες πλακες που καλυπταν το στηθος του. Το μαυρο παντελονι, εκ πρωτης οψεος φαινοταν normal αν και ηταν αρκετα μακρυ ωστε να προσπαθει να καλυψει τις τεραστιες σολες των παπουτσιων του, που προσφεραν στον τυπο τουλαχιστον 30εκ. παραπανω στο υψος του.

"Ποσο ειχα γελαστει?" Σκεφτηκα. " Τελικα δεν ηταν και τοσο ψηλος οσο φαινοταν." Πριν προλαβω να ολοκληρωσω την σκεψη μου και καθως αυτος αρχισε να μου δειχνει την πλατη του, παρατηρησα οτι στο πισω μερος του παντελονιου ελειπαν 2 κομματια απο το υφασμα, τα οποια αφηναν ακαλυπτα τα οπισθια του. Εμεινα στην ιδια θεση να τον παρατηρω μεχρι την στιγμη που εφτασε το ποτο μου.

 

Ειχα παραγγειλει ενα Drambuie-Martini αλλα κοιταζοντας το ποτηρι μου συνηδειτοποιησα οτι ειχε χρωμα απο Baileys. Απορησα και ρωτησα τις κοπελιες μηπως κανανε λαθος. I was right. Για ακομα μια φορα η Αθηνα ειχε το μυαλο της στον πρωην της (μιας και κανονικα θα κλεινανε 5 χρονια εκεινη την ημερα) και μου εφερε Baileys-Drambuie. God Damn u X! Εμεις τι φταιμε? Anyway, ο καλος ο μυλος ολα τα αλεθει και το κατεβασα χωρις δευτερη σκεψη. Απο γευση καλο, αλλα αφηνε στο στομα ενα περιεργο feeling λες και...σαν...οπως...εεε...δεν ξερω πως να το περιγραψω...beep! (Ας μην αναφερθουμε σε διαφορων ειδων βιολογικων, σωματικων υγρων.)

 

Η μουσικη που επαιζε ηταν ομολογουμενως γαματη. Ο κοσμος χορευε ξεφρενα και ολοι δειχνανε να ειναι ενα. Καποια στιγμη εβαλε "New Order - Blue Monday" και στο καπακι "Love will tear us apart - Joy Division". Απο εκει και μετα γουσταρα τρελλα και κατεληξα στην πιστα χορευοντας με τον Δρακο φωναζοντας "Long live Manchester".Γιναμε και εμεις σιγα σιγα ενα με το πληθος που χορευε. Η μονη εμφανης διαφορα που ξεχωριζε ηταν τα φυλα. Μετα απο καμποση ωρα αφου κουραστηκαμε λογο χορου, επιστρεψαμε στο τραπεζι. Η "Shadow CATερινα" σαν γνησιο Gothic Dance Animal συνεχιζε να χορευει. Στο τραπεζι αντικρυσαμε τον κακομοιρο "Dirty Harry" ο οποιος δεν γουσταρε και πολυ την ολη φαση. Σαν εμπειρος ρεπορτερ ομως ειχε αναλαβει την φωτογραφηση. Ειμαι σιγουρος πως μεσα απο τον φακο ολους μας εβλεπε σαν ζωα.

 

Αφου καθησα στο τραπεζι προσεξα οτι we were in the need of a drink. Ετσι λοιπον ρωτησα τους αλλους τι θελανε και κατευθηνθηκα προς το μπαρ. Παραγγειλα και αραξα στο μπαρ περιμενοντας τα ποτα. Εκει που καθομουνα, απο διπλα μου προσεχω μια κοπελα ντυμενη White Rabbit να ειναι καρφωμενη στην μπλουζα μου. Ξαφνικα την βλεπω να πλησιαζει και να μου λεει:

 

"Ηι! Ι'm ANIMA. Μου αρεσει πολυ η μπλουζα σου" μου λεει χαμογελοντας

 

"Ευχαριστω" της απανταω χαμογελωντας

 

"Εσενα σου αρεσουν τα αυτια κουνελου που φοραω?" με ρωταει

 

"Ωραια ειναι" της λεω

 

Μου σκαει ενα χαμογελο και μου γυριζει την πλατη της δειχνοντας μου την λαγουδενια ουριτσα που φορουσε.

 

"Σου αρεσει?" Μου λεει.

 

"Ναι" της απανταω αδιαφορα

 

Μαζι με το δευτερο χαμογελο της μου εκανε και την ανηθικη προταση: Ηθελε να ακουμπησω και να κουνησω προς τα αριστερα την ουριτσα της με το επιμαχο σημειο μου. Μην ξεροντας να εξηγησω το "γιατι προς τα αριστερα?" εκανα μεταβολη, πηρα τα ποτα και εφυγα χωρις να πω κουβεντα. Ευτυχως το επομενο μεσαωρο κυλησε χωρις απροοπτα.

 

Ξαφνικα ενας γνωριμος ηχος φτανει στα αυτια μου. Ηταν η εισαγωγη του "Small Town Boy - Paradise Lost". Κατεβαζω το ποτο μου στα γρηγορα και σηκωνομαι να χορεψω. Εκει που ημουν χαμενος στις νοτες του τραγουδιου ενιψσα στα ματια μου μια ξαφνικη λαμψη. Ηταν η αντανακλαση που εκανε η λεπιδα ενος μαχαιριου που κρατουσε μια κοπελα καθως ηταν ακουμπησμενη στον απεναντι τοιχο.Κοιταζοντας την κοπελα μου φανηκε πολυ στρεσαρισμενη. Ξαφνικα εφερε την λεπιδα μπροστα στα ματια της κοιταζοντας την με θαυμασμο λες και ηταν συμβολο λατρειας.Κατεβασε την λεπιδα και την εφερε ακριβως πανω στον δεικτη του χεριου της. Αργα αργα αρχισε να χαραζει εκεινο το σημειο στο χερι της εχοντας κλειστα τα ματια. Ενα χαμογελο ικανοποιησης σχηματιστηκε στο προσωπο της καθως το αιμα αρχισε να κυλα αργα αργα και να σταζει στο πατωμα. Εφερε το χερι της στο στομα της γλειφοντας το αιμα δειχνοντας η γευση του αιματος να την γεμιζει και να την ανεβαζει. Κατεβαζοντας το βλεμμα της προς τα κατω, κοιταξε την λιμνη αιματος που ειχε σχηματιστει απο το αιμοφυρτο χερι της. Γονατισε και ακουμπωντας τον δεικτη του χεριου της στην λιμνη αιματος αρχισε να γραφει κατι στον τοιχο. Πλησιασα δειλα και κοιτωντας προσεκτικα διεκρινα το εξης:

 

"Make the streets run vampire red, the Ministry of Lily had told their cult members via their website, www.hexinthecity.co.uk"

 

Ξαφνικα γυρισε το βλεμμα της προς εμενα και μου ειπε: "Vampire Red," και εφυγε τρεχοντας.

 

Μερικα πραγματα σ'αυτον τον κοσμο δεν εχουν εξηγηση. Αναψα τσιγαρο και γυρισα στο τραπεζι οπου ειπα σε ολους τι ακριβως παιχτηκε. Η επομενη μιση ωρα περασε χωρις να το καταλαβω και η μουσικη σταματησε. Το μαγαζι εκλεινε. Μαζεψαμε τα πραγματα μας και φυγαμε. Στον δρομο φαγαμε κατι μιας και πεινουσαμε υπερβολικα λογο καταναλωσης αλκοολ. Κατα τις 5 το πρωι το κεφαλι μου ηταν ενα με το μαξιλαρι, τα αυτια μου βουιζανε απο την δυνατη μουσικη που ακουγα στο Giffard και εικονες γυριζανε στο μυαλο μου απο ολα αυτα που ειδα. Τρομερη εμπειρια και ομολογω πως τελικα Gothicism is one of the last bastions of beauty and individuality in clubland...και επισης κατι που λειπει απο την χωρα μου...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Αν δεν ήταν 4:30 ώρα Ελλάδας θα τα είχα σχολιάσει ένα ένα... Καλως μας ήρθες.

Edited by Nihilio

Share this post


Link to post
Share on other sites
Greek Psycho
Αν δεν ήταν 4:30 ώρα Ελλάδας θα τα είχα σχολιάσει ένα ένα... Καλως μας ήρθες.

 

Καλως σας βρηκα :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Καλώς τον. :)

 

Περισσότερα για το διήγημα όταν το διαβάσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Throgos

Είναι το προσωπικό σου ημερολόγιο ή ενός φανταστικού προσώπου;

Δεν το διάβασα όλο, αλλά μέχρι εκεί που είδα έχω να παρατηρήσω ότι... είναι μια χαρά. Αλλά περίμενε να το διαβάσω όλο....είναι και μεγάλο...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Greek Psycho
Είναι το προσωπικό σου ημερολόγιο ή ενός φανταστικού προσώπου;

Δεν το διάβασα όλο, αλλά μέχρι εκεί που είδα έχω να παρατηρήσω ότι... είναι μια χαρά. Αλλά περίμενε να το διαβάσω όλο....είναι και μεγάλο...

 

Ειμαι ο κεντρικος χαρακτηρας...ποτε βεβαια δε το ειδα σαν ημερολογιο...αν και αυτο δειχνει:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..