Jump to content

50 Βιβλία για το 2014


Recommended Posts

Nihilio

5) Το μυστήριο του Σάττερς Άμλετ - Jay Hampton (282)

Link to post
Share on other sites
  • Replies 1.3k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • BladeRunner

    239

  • Nihilio

    87

  • Naroualis

    84

  • Δημήτρης

    84

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Κλείνοντας την αναγνωστική χρονιά του 2014, βλέπω ότι φέτος έσπασα προσωπικό ρεκόρ ανάγνωσης τόσο σε βιβλία (42, αύξηση 35%) όσο και σε σελίδες (12492, αύξηση 43%). Συστήνω λοιπόν, με διάφορες βαθμίδ

Το τραγούδι της Θεάς Κάλι - Dan Simmons    Τρίτο βιβλίο. Κάθομαι μπροστά στην οθόνη και προσπαθώ να βρω λέξεις για να περιγράψω το βιβλίο αυτό. Ανατριχίλα; Απελπισία; Δεν ξέρω. Όμως, αυτό που ξέρω ε

1. Ψυχή στην Κούλουρη Αναστασοπούλου, Γιούλη Το παραπάνω μέλος του sff έχει εκδώσει το παραπάνω βιβλίο πριν μερικά χρόνια. Αναμνήσεις ενός ήρωα ξεκινώντας από την παιδική του η

Posted Images

BladeRunner
Το λάθος. Τρίτο έργο του Σαμαράκη που διαβάζω, μετά την νουβέλα με τον τίτλο Σήμα κινδύνου και την συλλογή διηγημάτων Ζητείται Ελπίς, και με διαφορά είναι το καλύτερο του συγγραφέα που έχω διαβάσει. Συνήθως για κάθε βιβλίο που σχολιάζω εδώ λέω και λίγα πράγματα για την ιστορία και την πλοκή, αλλά τώρα δεν θα πω τίποτα, πρώτον γιατί υπάρχει κίνδυνος να μαρτυρήσω κάτι από την πλοκή και να χαλάσω τις όποιες εκπλήξεις, δεύτερον γιατί δεν χρειάζεται και τρίτον γιατί πρέπει κανείς να είναι εντελώς ανυποψίαστος γι'αυτά που θα διαβάσει. Το στιλ του Σαμαράκη είναι τέτοιο που είτε θα το αγαπήσεις είτε θα σου φανεί παλιομοδίτικο και βαρετό. Εγώ οφείλω να πω ότι το έχω λατρέψει. Κάθε φορά που διαβάζω κάτι δικό του μου φτιάχνει κατά κάποιον τρόπο το κέφι, με κάνει να σκέπτομαι κάποια πράγματα, δεν με ψυχοπλακώνει ακόμα και αν η ιστορία είναι ψυχοπλακωτική, γενικά με κάνει να αναρωτιέμαι για τον κόσμο γύρω μου χωρίς παράλληλα να πέφτω σε κατάθλιψη. Η εξέλιξη της πλοκής πολύ καλή, σε κρατάει σε αγωνία για το πως θα καταλήξει η ιστορία, το μπρος-πίσω στην αφήγηση και η εναλλαγή οπτικών γωνιών δούλεψαν εξαιρετικά, είδα πως σκεπτόταν ο κάθε χαρακτήρας για την συγκεκριμένη στιγμή και η ατμόσφαιρα τρομερή, μου θύμισε ελάχιστα Γκράχαμ Γκριν (που διάβασε το βιβλίο και ενθουσιάστηκε) και Λεν Ντέιτον. Το καλό με το βιβλίο είναι ότι μπορεί να διαβαστεί και σαν μια καταγγελία για τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τον απολυταρχικό κρατικό μηχανισμό των Υπηρεσιών Ασφαλείας, και σαν μια ωδή για την δύναμη της φιλίας και το ανθρώπινο συναίσθημα, αλλά και σαν αστυνομικό με αποκαλύψεις και συνεχές σασπένς. Το τέλος μου φάνηκε δυνατό και με αισιόδοξα μηνύματα, όπως και να τα πάρει κανείς...

 

-Ιανουάριος

 

01. Τζέιμς Ελρόι, "Αίμα στο φεγγάρι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2006, σελ. 349(8/10)

02. Ντελακόρτα, "Ντίβα", εκδόσεις Aquarius, 1986, σελ. 145(7.5/10)

03. Χ. Φ. Λάβκραφτ, "Η περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ", εκδόσεις Αίολος, 1988, σελ. 246(9.5/10)

04. Μαρκ Άλπερτ, "Αφανισμός", εκδόσεις Τραυλός, 2013, σελ. 556(8/10)

05. Κωνσταντίνος Κέλλης, "Το φως μέσα μου", εκδόσεις Momentum, 2013, σελ. 327(8.5/10)

06. Ρίτσαρντ Πάουελ, "Θ'ανοίξω πέντε τάφους", εκδόσεις Κισσός, 1965(?), σελ. 126(7/10)

07. Σάλι Γκάρντνερ, "Σάπιο Φεγγάρι", εκδόσεις Ψυχογιός, 2013, σελ. 239(8/10)

08. Τζέιμς Τσέιζ, "Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις", εκδόσεις Λιβάνη, 1987, σελ. 351(8/10)

09. Τζον Κάτσενμπαχ, "Στην κάψα του καλοκαιριού", εκδόσεις Καρρέ, 1989, σελ. 340(8/10)

10. Γουίτλι Στρίμπερ, "Οι λυκάνθρωποι", εκδόσεις Σίμωσι, 1980, σελ. 275(8.5/10)

11. Άντριου Βακς, "Στρέγκα", εκδόσεις Λιβάνη, 1989, σελ. 358(8.5/10)

12. Αντώνης Σαμαράκης, "Το λάθος", εκδόσεις Ελευθερουδάκη, 1965, σελ. 231(9.5/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Mictantecutli

1. Από μια Μπιούικ 8- Stephen King (σελ. 477)
2. Έλος- Πέτρος Τσαλπατούρος (σελ. 94)
3. Γένεσις 1:26- Lucas Marmaduke (σελ. 124)
4. The Sandman- Οι κυνηγοί των ονείρων- Neil Gaiman(Πρώτη επαφή) (σελ. 132)
5. Coraline, Ένα σπίτι στην ομίχλη- Neil Gaiman (σελ. 180)
6. Ο Νυχτοβάτης- Thomas Tessier (σελ. 191)
7. Η φωνή της σκιάς μας- Jonathan Carroll (σελ. 181)
8. Το ηλεκτρικό πρόβατο- Philip Dick (σελ.203)

9. Μικρά ανατριχιαστικά νανουρίσματα- Madame M (σελ.126)
10. Μικρά φρικιαστικά νανουρίσματα- Madame M (σελ. 125)
11. Ο μελαγχολικός θάνατος του Στρειδάκη και άλλες ιστορίες- Tim Burton (σελ. 123)
Link to post
Share on other sites
  1. Mini Festival of Horror and Grotesque, σελ. 111
  2. Ο Ωκεανός στην Άκρη του Δρόμου, Neil Gaiman, εκδ. Σελήνη, σελ. 221 (9,5/10)
  3. Ravenor, Dan Abnett, σελ. 258 (8/10)

 

Πρόκειται για το 1ο μέρος της τριλογίας Ravenor, ενός Inquisitor στο αχανέστατο και αφιλόξενο σύμπαν του warhammer 40k. Μιλάμε για πολύ σκληροπυρηνικό sci-fi, με πολύ πιστολίδι, ξύλο, τηλεπαθητικούς, αιρετικούς κτλ. Μου άρεσε αρκετά, ήμουν ανάμεσα στο 8 και το 8,5. Τελικά του έβαλα 8, γιατί ελπίζω πως το 2ο θα είναι καλύτερο. Έχει καλή πλοκή, δεν είναι μόνο μπαμπαμπούμπα, πολύ ωραίους χαρακτήρες, σίγουρα πάντως θα γινόταν πολύ εντυπωσιακή ταινία. Τώρα ένα μικρό διάλλειμα από το sci-fi και μετά θα συνεχίσω να δω που το πάει ο ποιητής. Για το διάλλειμα προτείνεται ‘Τελευταία Ευχή’ με τον Witcher ή ‘Άλλοι’ του Herbert;

 

Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

 

  1. Mini Festival of Horror and Grotesque, σελ. 111
  2. Ο Ωκεανός στην Άκρη του Δρόμου, Neil Gaiman, εκδ. Σελήνη, σελ. 221 (9,5/10)
  3. Ravenor, Dan Abnett, σελ. 258 (8/10)

 

Πρόκειται για το 1ο μέρος της τριλογίας Ravenor, ενός Inquisitor στο αχανέστατο και αφιλόξενο σύμπαν του warhammer 40k. Μιλάμε για πολύ σκληροπυρηνικό sci-fi, με πολύ πιστολίδι, ξύλο, τηλεπαθητικούς, αιρετικούς κτλ. Μου άρεσε αρκετά, ήμουν ανάμεσα στο 8 και το 8,5. Τελικά του έβαλα 8, γιατί ελπίζω πως το 2ο θα είναι καλύτερο. Έχει καλή πλοκή, δεν είναι μόνο μπαμπαμπούμπα, πολύ ωραίους χαρακτήρες, σίγουρα πάντως θα γινόταν πολύ εντυπωσιακή ταινία. Τώρα ένα μικρό διάλλειμα από το sci-fi και μετά θα συνεχίσω να δω που το πάει ο ποιητής. Για το διάλλειμα προτείνεται ‘Τελευταία Ευχή’ με τον Witcher ή ‘Άλλοι’ του Herbert;

 

Μια ψυχή πού 'ναι να βγει... διάβασε τον "Γητευτή". Θα σου αρέσει, πέρα από τις γκρίνιες μου.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

 

 

  1. Mini Festival of Horror and Grotesque, σελ. 111
  2. Ο Ωκεανός στην Άκρη του Δρόμου, Neil Gaiman, εκδ. Σελήνη, σελ. 221 (9,5/10)
  3. Ravenor, Dan Abnett, σελ. 258 (8/10)

 

Πρόκειται για το 1ο μέρος της τριλογίας Ravenor, ενός Inquisitor στο αχανέστατο και αφιλόξενο σύμπαν του warhammer 40k. Μιλάμε για πολύ σκληροπυρηνικό sci-fi, με πολύ πιστολίδι, ξύλο, τηλεπαθητικούς, αιρετικούς κτλ. Μου άρεσε αρκετά, ήμουν ανάμεσα στο 8 και το 8,5. Τελικά του έβαλα 8, γιατί ελπίζω πως το 2ο θα είναι καλύτερο. Έχει καλή πλοκή, δεν είναι μόνο μπαμπαμπούμπα, πολύ ωραίους χαρακτήρες, σίγουρα πάντως θα γινόταν πολύ εντυπωσιακή ταινία. Τώρα ένα μικρό διάλλειμα από το sci-fi και μετά θα συνεχίσω να δω που το πάει ο ποιητής. Για το διάλλειμα προτείνεται ‘Τελευταία Ευχή’ με τον Witcher ή ‘Άλλοι’ του Herbert;

 

Μια ψυχή πού 'ναι να βγει... διάβασε τον "Γητευτή". Θα σου αρέσει, πέρα από τις γκρίνιες μου.

 

 

Ευχαριστώ για την απάντηση, αλλά μάλλον αποφάσισα το 'Άλλοι'. Ευχαριστώ επίσης που δεν σχολίασες το 'προτείνεται'! Ντροπή μου, σύζυγος φιλολόγου!!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
aScannerDarkly

1. Philip Dick - Ο αντίστροφος κόσμος, σελ. 195

 

2. David Peace - Χίλια εννιακόσια εβδομήντα τέσσερα, σελ. 436

3. Θωμάς Μαστακούρης - Η γκρίζα χώρα, σελ. 184

4. Iain Banks - Εργοστάσιο σφηκών, σελ. 205

Link to post
Share on other sites
Nihilio

6) To κουρδιστό πορτοκάλι - Α. Burghess (230)

Ενδιαφέρουσα αποτύπωση του ποινικού συστήματος του κοντινού μέλλοντος, έξυπνοι νεολογισμοί, από τη μέση και μετά ο ηθικοδιδακτισμός αρχίζει να κουράζει.

Link to post
Share on other sites

1. Γιώργος Χατζηκυριάκος, Η Χώρα των Χαμένων Ευχών, Βορειοδυτικές Εκδόσεις, 2011 (4/5)


2. Margaret Atwood, The Handmaid's Tale, Εστία, 1990 (5/5)


3. Θωμάς Μαστακούρης, Η Γκρίζα Χώρα και Άλλες Ιστορίες από τον Μακρινό Βορρά, Ars Nocturna, 2012 (3/5)


4. Γιώργος Χατζηκυριάκος, Το Ρολόι του Κόσμου, 2013 (4/5)


5. Bram Stoker, Dracula (5/5)


 


Dracula


Ε... Ναι... Πώς ακριβώς να διαβάσω ένα έργο που ξέρω ακριβώς τι θέλει να πει; Μονάχα όπως ξαναδιαβάζω ένα αγαπημένο βιβλίο γιατί θέλω να το αφουγκραστώ ξανά. Τότε (και μόνο τότε) ένα βιβλίο που έχει επηρρεάσει τόσους πολλούς διαφορετικούς τομείς της ζωής και της τέχνης είναι κλασικό.


"Listen to them, the children of the night. What music they make!"


Edited by Myyst
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
KELAINO

 

 

1. Joe Abercrombie, Before They Are Hanged, 570

2. Astrid Rosenfeld, Adams Arv, 496

 

Εκανα ένα διάλειμμα από τον Αμπερκρόμπη και ξεπέταξα στα γρήγορα την Κληρονομιά του Αδάμ για τον βιβλιοκύκλο μου. Η υπεύθυνη μας το πλάσαρε ως «ναι, εντάξει, είναι μεν για Εβραίους στη Γερμανία επί Β'ΠΠ, αλλά είναι αλλιώτικο, δεν μοιάζει με τα άλλα». Μπούρδες. Μοιάζει εντελώς με τα άλλα.

Επίσης είχε τη φαινομενικά αναπόφευκτη σύγχρονη ιστορία η οποία έχει με κάποιον τρόπο σχέση με την παλιά ιστορία, αλλά τα δύο σετ ηρώων ήταν τόσο ίδια μεταξύ τους που με μπέρδευε κάθε τόσο. Τέλος πάντων. Όχι, καλό ήταν μωρέ, σελιδογυρίστρα. Δεν θα το θάψω πολύ αύριο που έχουμε συνάντηση.

 

Link to post
Share on other sites
Count Baltar

1. Siren promised, Jeremy Robert Johnson (173)

2. Succulent Prey - Wrath James White (307)

 

Το δεύτερο του τύπου που διαβάζω. Το άλλο ήταν σαφώς καλύτερο. Εδώ, αναδυόμενος σίριαλ κίλερ προσπαθεί να απαλλαγεί από την "κατάρα" που νομίζει ότι τον έχει πλακώσει. Θα μπορούσε να είναι εξαιρετικό, αλλά θα έλεγα ότι ώρες ώρες είναι και μάπα. Παρ' όλα αυτά, διαβάστηκε άνετα και σχεδόν απνευστί. Να το κοιτάξω αυτό, γιατρέ μου;

Link to post
Share on other sites
Naroualis

2. Η Θράση των Οστών, Ο Αφανισμός των Μάγων Βιβλίο Πρώτο, Στέφανος Κόκκινος, σελ. 448. Σχόλια εδώ.

Edited by Naroualis
Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

3. Βάγια Ψευτάκη, Ενυδρία. (σελ. 232)

 

Ένα βιβλίο που το περίμενα αλλιώς, (καλύτερο), έχοντας υπόψη τα διηγήματα της manstredin εδώ στο φόρουμ. Ξεκινάει τελείως διαφορετικά, μια παρέα νέων και τα προβλήματά τους, λέω ΟΚ, γιατί να το διαβάσω αυτό; (αν και καλογραμμένο αυτό το κομμάτι), μετά ο ένας από αυτούς, ο πρωταγωνιστής, βουτάει στην Ενυδρία και αρχίζει η περιπέτεια. Μια περιπέτεια που δεν με κράτησε καθόλου, σε στυλ Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, κάπως, όπου οι ήρωες του βιβλίου αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της ζωής τους μπλεγμένα με τα προβλήματα της Ενυδρίας, δεν ξέρω, αν υπάρχουν συμβολισμοί δεν τους κατάλαβα, πάντως αυτό το κομμάτι (που είναι ουσιαστικά όλο το βιβλίο), ήθελα απλά να τελειώσει. Τεράστια διαφορά από τη γραφή του πρώτου κομματιού.

 

Πάω να ξαναδιαβάσω την Άλμα με τις πεταλούδες. http://community.sff.gr/topic/7417-%CE%B7-%CE%AC%CE%BB%CE%BC%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B5%CF%82/?hl=%2B%CE%AC%CE%BB%CE%BC%CE%B1+%2B%CE%BC%CE%B5+%2B%CF%84%CE%B9%CF%82+%2B%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CE%B4%CE%B5%CF%82

 

 

edit: Τώρα που το έκανα, καταλαβαίνω (είχα πολύ καιρό να διαβάσω κάτι από την Ενυδρία). Η Ενυδρία είναι ένας κόσμος που, κατά τη γνώμη μου, του ταιριάζουν διηγήματα. Πολλές μικρές ιδέες που ξετυλίγονται και κλείνουν σύντομα, και θα διάβαζα το επόμενο βιβλίο της manstredin αν ήταν μία τέτοια συλλογή.

Edited by Cassandra Gotha
Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα. Από την βαθμολογία που του έβαλα και μόνο μπορείτε να καταλάβετε πόσο με ενθουσίασε το βιβλίο αυτό. Η ιστορία, η γραφή, οι χαρακτήρες, η ατμόσφαιρα, τα πάντα! Ο Ντέιβιντ Πις μπορεί να είναι Εγγλέζος αλλά μάλλον είναι από τους καλύτερους μαθητές του Τζέιμς Ελρόι, μπορώ να πω μάλιστα ότι μου φάνηκε και πιο σκληρός από τον δάσκαλό του και ας φαίνεται υπερβολικό αυτό που λέω. Η ιστορία κινείται γύρω από ένα δολοφονημένο κοριτσάκι που βρέθηκε βιασμένο και βασανισμένο, με αληθινά φτερά κύκνου ραμμένα στην πλάτη του, σ'ένα εργοτάξιο. Αφηγητής της ιστορίας είναι ο νεαρός αστυνομικός συντάκτης Έντουαρντ Ντάνφορντ που θα μπλεχτεί σ'αυτήν την βρώμικη ιστορία που θα καταλήξει σε μια ιστορία δολοφονιών, διαφθοράς και απόλυτης σαπίλας, στην οποία είναι μπλεγμένοι ένα κάρο άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά. Η αφήγηση είναι πραγματικά τρομερή, ισοπεδωτική, με σκληρές περιγραφές και ανάλογους διαλόγους, πάρα μα πάρα πολλές βωμολοχίες και κυνισμό. Η βία είναι έντονη και οι σκηνές φρίκης τόσες που μπορούν να σε στείλουν στο τρελάδικο. Η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να μην είναι σκοτεινή, βροχερή, ερεβώδης, τέτοια που να σου μαυρίσει την ψυχή. Δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά όσοι θέλετε μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία με ανάλογη σκληρή γραφή, τότε νομίζω θα πετύχετε διάνα με το βιβλίο αυτό. Είναι το πρώτο βιβλίο μιας τετραλογίας και είναι πραγματικά ντροπή να μην έχουν μεταφραστεί και τα επόμενα... Η ελληνική έκδοση πολύ ωραία και προσεγμένη (αν και με πείραξε το "Ιστανμπούλ"), αλλά η τιμή υπέρ-τσιμπημένη κατά την γνώμη μου. Πάντως εγώ μεταχειρισμένο σε άριστη κατάσταση με 5 ευρώ το βρήκα, οπότε δεν έχω λόγο να παραπονιέμαι για πάρτη μου...

 

-Ιανουάριος

 

01. Τζέιμς Ελρόι, "Αίμα στο φεγγάρι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2006, σελ. 349(8/10)

02. Ντελακόρτα, "Ντίβα", εκδόσεις Aquarius, 1986, σελ. 145(7.5/10)

03. Χ. Φ. Λάβκραφτ, "Η περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ", εκδόσεις Αίολος, 1988, σελ. 246(9.5/10)

04. Μαρκ Άλπερτ, "Αφανισμός", εκδόσεις Τραυλός, 2013, σελ. 556(8/10)

05. Κωνσταντίνος Κέλλης, "Το φως μέσα μου", εκδόσεις Momentum, 2013, σελ. 327(8.5/10)

06. Ρίτσαρντ Πάουελ, "Θ'ανοίξω πέντε τάφους", εκδόσεις Κισσός, 1965(?), σελ. 126(7/10)

07. Σάλι Γκάρντνερ, "Σάπιο Φεγγάρι", εκδόσεις Ψυχογιός, 2013, σελ. 239(8/10)

08. Τζέιμς Τσέιζ, "Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις", εκδόσεις Λιβάνη, 1987, σελ. 351(8/10)

09. Τζον Κάτσενμπαχ, "Στην κάψα του καλοκαιριού", εκδόσεις Καρρέ, 1989, σελ. 340(8/10)

10. Γουίτλι Στρίμπερ, "Οι λυκάνθρωποι", εκδόσεις Σίμωσι, 1980, σελ. 275(8.5/10)

11. Άντριου Βακς, "Στρέγκα", εκδόσεις Λιβάνη, 1989, σελ. 358(8.5/10)

12. Αντώνης Σαμαράκης, "Το λάθος", εκδόσεις Ελευθερουδάκη, 1965, σελ. 231(9.5/10)

13. Ντέιβιντ Πις, "Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα", εκδόσεις Ίνδικτος, 2008, σελ. 436(9.5/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Εμένα γιατί κάτι μου θυμίζει αυτό;

 

Να σου πω την αλήθεια, η κριτική σου μ'έπεισε να πιάσω άμεσα το βιβλίο, το είχα για αρκετό καιρό standby και ήθελα ένα έξτρα κίνητρο για να το αρχίσω επιτέλους. Δυστυχώς άλλο ένα του αστυνομικό μυθιστόρημα έχει μεταφραστεί, το Τόκιο Ώρα Μηδέν, μετά δεν ξέρω τι θα κάνω. Υπάρχει μπόλικος Ελρόι βέβαια...

Link to post
Share on other sites
wordsmith

 

1. Το Φως μέσα μου, Κωνσταντίνος Κέλλης, Momentum.

2.Η Γκρίζα χώρα και άλλες ιστορίες από τον μακρινό βορρά, Θωμάς Μαστακούρης, Ars Nocturna.

3. Ιστορίες Επιστημονικής Φαντασίωσης, Δημήτρης Σπυρίδωνος, Συμπαντικές Διαδρομές.

4.Από τη Σκόνη, Τέτη Θεοδώρου, Ars Nocturna.

5.Γη!, Stefano Benni, εκδ. Παρατηρητής. Δεν ξέρω αν πιάνεται αυτό στα πενήντα, γιατί το είχα ξαναδιαβάσει και πέρσι στο πρωτότυπο. Stefano Benni σημαίνει γερή φαντασία με ολίγη ποίηση, μαύρη σάτιρα, πολλή πλάκα και άπειρες ιδέες που στριμώχνονται και δεν υπάρχει χώρος να αναπτυχθούν όλες όπως τους αξίζει. Η επιφάνεια της γης έχει καταστραφεί μετά από έξι παγκοσμίους πολέμους (προσέξτε πώς άρχισε ο τρίτος) και η ανθρωπότητα ζει υπογείως, μέχρι που φτάνει το μήνυμα ενός αγνοούμενου αστροναύτη που λέει ότι ανακάλυψε έναν πλανήτη όπως ήταν η γη πριν από όλα αυτά, χωρίς ανθρώπους. Αμέσως οργανώνονται διαστημικές αποστολές από τους πιο πλούσιους και ισχυρούς, οι οποίες πλακώνονται και μεταξύ τους ποια θα φτάσει πρώτη, συν του ότι πρέπει να βρουν μια πηγή ενέργειας για όλο αυτό και καταφεύγουν σε κάτι αρχαίες προφητείες των Ίνκας κλπ. Μέσα σε όλα αυτά είναι χωμένα και τα βιντεογκέιμ που σκοτώνουν τον παίχτη όταν χάσει (με δική του συναίνεση), το μανιτάρι που για να το φας πρέπει να σε συμπαθήσει, αλλιώς γίνεται δηλητηριώδες (νταγκλασανταμική ιδέα, μη μου πείτε), τα εκπαιδευμένα ποντίκια που έχουν ονόματα πληκτρων του υπολογιστή και καταδικάζονται σε θάνατο δια της βύθισης σε κόκα κόλα, ο αστροκαπετάνιος Πάτσγουορκ με τα πολλά προσθετικά μέλη και διάφορα άλλα τρελά. Και ένα τέλος απρόοπτο. Παρόλο που είναι από τα παλιά του και του ξεφεύγει αρκετά προς τη σαχλαμάρα, σίγουρα θα αρέσει στους φαν του Ντάγκλας Άνταμς (στο πιο σύγχρονο) και σε όσους είναι υπέρ της σοβαρότητας και κατά της σοβαροφάνειας.

6. Σκέψου σαν δεινόσαυρος, ανθολογία εφ διηγημάτων, Παρά Πέντε. Η τρίτη από αυτές τις ανθολογίες διηγημάτων που έχουν δημοσιευτεί στον Απαγορευμένο Πλανήτη, πολύ καλή κι αυτή. Περιέχει τα:

-Σκέψου σαν δεινόσαυρος, James P. Kelly: Ενδιαφέρον αυτό που έχει να πει και καλογραμμένο, αλλά σαν να το λέει με περισσότερα λόγια από ό,τι χρειάζεται και με αφήνει να περιμένω μήπως υπάρχει και τίποτα άλλο. Σκέψου σαν ρομπότ, με ακραία λογική, με άλλα λόγια.

-Παντοτινά δική σου, Άννα, Kate Wilhelm: Αυτό και το Heresies of the Huge God του Brian Aldiss με κάνουν να σκέφτομαι ότι κάθε διήγημα/βιβλίο εφ πιάνει και μια διαφορετική επιστήμη. Στο διήγημα του ΒΑ είναι η γεωγραφία και σ' αυτό εδώ η γραφολογία:γραφολόγος γοητεύεται από γυναίκα της οποίας ξέρει μόνο τον γραφικό χαρακτήρα. Μα τι όμορφο! Πολύ συναισθηματικό και λογοτεχνικό, χωρίς να γίνεται γλυκανάλατα "γυναικείο". Μόνο που είναι πολύ οριακά εφ και το εφ συμπέρασμα βγαίνει πολύ αυθαίρετα.

-Το βασίλειο των αισθήσεων, Geoffrey Landis: Ιδέα πολυχρησιμοποιημένη του ιδιαίτερου "τουρισμού" σε άλλες εποχές/ζωές/καταστάσεις. Πάντως καλό και δε με πείραξε που ήταν κλισέ.

-Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας, Ursula Le Guin: Ιδέα πρωτότυπη, ενδιαφέρουσα και πολιτικά δυνατή, αλλά σκέτη η ιδέα και τίποτα άλλο απολύτως. Παραλίγο αυτό να ήταν δοκίμιο.

-Μούσα από πυρίτιο, Hilbert Schenk: Υπολογιστής που γράφει διηγήματα. Ελαφρά παλιομοδίτικο στην εκτέλεση, αλλά πολύ ενδιαφέρον και τι ωραία που ακούγεται ο τίτλος στα ελληνικά (στο πρωτότυπο Silicon Muse)!

-Το φαινόμενο της χιονοστιβάδας, Katherine McLean: Εδώ η επιστήμη είναι η κοινωνιολογία, οπότε δεν ξέρω αν θα το θεωρήσουν όλοι αυτό εφ, γιατί έχουμε συνηθίσει η εφ να ασχολείται με πιο σκληρές επιστήμες. Ένα πείραμα κοινωνιολογίας παραπετυχαίνει και παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Πρωτότυπο, αλλά όχι και πολύ ενδιαφέρον.

-Ο μέσος όρος, William Tenn: Ένας άνθρωπος γίνεται διάσημος επειδή αντιπροσωπεύει σε όλα το μέσο όρο των στατιστικών και μαζί με αυτή τη μόδα γίνεται συνήθεια το να αδιαφορείς για την πολιτική ή κάτι τέτοιο, ώσπου... η ανθρωπότητα εκλείπει. Πώς είπατε;

 

 

 

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

 

Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα. Από την βαθμολογία που του έβαλα και μόνο μπορείτε να καταλάβετε πόσο με ενθουσίασε το βιβλίο αυτό. Η ιστορία, η γραφή, οι χαρακτήρες, η ατμόσφαιρα, τα πάντα! Ο Ντέιβιντ Πις μπορεί να είναι Εγγλέζος αλλά μάλλον είναι από τους καλύτερους μαθητές του Τζέιμς Ελρόι, μπορώ να πω μάλιστα ότι μου φάνηκε και πιο σκληρός από τον δάσκαλό του και ας φαίνεται υπερβολικό αυτό που λέω. Η ιστορία κινείται γύρω από ένα δολοφονημένο κοριτσάκι που βρέθηκε βιασμένο και βασανισμένο, με αληθινά φτερά κύκνου ραμμένα στην πλάτη του, σ'ένα εργοτάξιο. Αφηγητής της ιστορίας είναι ο νεαρός αστυνομικός συντάκτης Έντουαρντ Ντάνφορντ που θα μπλεχτεί σ'αυτήν την βρώμικη ιστορία που θα καταλήξει σε μια ιστορία δολοφονιών, διαφθοράς και απόλυτης σαπίλας, στην οποία είναι μπλεγμένοι ένα κάρο άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά. Η αφήγηση είναι πραγματικά τρομερή, ισοπεδωτική, με σκληρές περιγραφές και ανάλογους διαλόγους, πάρα μα πάρα πολλές βωμολοχίες και κυνισμό. Η βία είναι έντονη και οι σκηνές φρίκης τόσες που μπορούν να σε στείλουν στο τρελάδικο. Η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να μην είναι σκοτεινή, βροχερή, ερεβώδης, τέτοια που να σου μαυρίσει την ψυχή. Δεν είναι για όλα τα γούστα, αλλά όσοι θέλετε μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία με ανάλογη σκληρή γραφή, τότε νομίζω θα πετύχετε διάνα με το βιβλίο αυτό. Είναι το πρώτο βιβλίο μιας τετραλογίας και είναι πραγματικά ντροπή να μην έχουν μεταφραστεί και τα επόμενα... Η ελληνική έκδοση πολύ ωραία και προσεγμένη (αν και με πείραξε το "Ιστανμπούλ"), αλλά η τιμή υπέρ-τσιμπημένη κατά την γνώμη μου. Πάντως εγώ μεταχειρισμένο σε άριστη κατάσταση με 5 ευρώ το βρήκα, οπότε δεν έχω λόγο να παραπονιέμαι για πάρτη μου...
 
-Ιανουάριος
 
01. Τζέιμς Ελρόι, "Αίμα στο φεγγάρι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2006, σελ. 349(8/10)
02. Ντελακόρτα, "Ντίβα", εκδόσεις Aquarius, 1986, σελ. 145(7.5/10)
03. Χ. Φ. Λάβκραφτ, "Η περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ", εκδόσεις Αίολος, 1988, σελ. 246(9.5/10)
04. Μαρκ Άλπερτ, "Αφανισμός", εκδόσεις Τραυλός, 2013, σελ. 556(8/10)
05. Κωνσταντίνος Κέλλης, "Το φως μέσα μου", εκδόσεις Momentum, 2013, σελ. 327(8.5/10)
06. Ρίτσαρντ Πάουελ, "Θ'ανοίξω πέντε τάφους", εκδόσεις Κισσός, 1965(?), σελ. 126(7/10)
07. Σάλι Γκάρντνερ, "Σάπιο Φεγγάρι", εκδόσεις Ψυχογιός, 2013, σελ. 239(8/10)
08. Τζέιμς Τσέιζ, "Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις", εκδόσεις Λιβάνη, 1987, σελ. 351(8/10)
09. Τζον Κάτσενμπαχ, "Στην κάψα του καλοκαιριού", εκδόσεις Καρρέ, 1989, σελ. 340(8/10)
10. Γουίτλι Στρίμπερ, "Οι λυκάνθρωποι", εκδόσεις Σίμωσι, 1980, σελ. 275(8.5/10)
11. Άντριου Βακς, "Στρέγκα", εκδόσεις Λιβάνη, 1989, σελ. 358(8.5/10)
12. Αντώνης Σαμαράκης, "Το λάθος", εκδόσεις Ελευθερουδάκη, 1965, σελ. 231(9.5/10)
13. Ντέιβιντ Πις, "Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα", εκδόσεις Ίνδικτος, 2008, σελ. 436(9.5/10)

 

 

 

Εμένα γιατί κάτι μου θυμίζει αυτό;

 

 

Διαβαζοντας τα διθυραμβικα σχολια σας αλλα και τα περι ομοιοτητας με Ελροϋ, το εψαξα στο goodreads και ειδα οτι ειναι το πρωτο μερος τετραλογιας και το μοναδικο αυτης που εχει μεταφραστει μεχρι σημερα. Κριμα, αν αναλογιστουμε οτι τα επομενα τρια εχουν μεγαλυτερη βαθμολογια (οσο ενδεικτικη κι αν ειναι αυτη) στο goodreads. Παντως, με πεισατε να το βαλω στα "to read". Απο Peace, εχω διαβασει το Καταραμενη Ομαδα, το οποιο και βρηκα απολαυστικοτατο.

Link to post
Share on other sites

1.M. Weis & T. Hickman "Δράκοι στο Φθινοπωρινό Δειλινό" Εκδόσεις Anubis,  σελ. 560 (7,5/10)

2. Collette Davenat " Ιερά Οργή", Εκδόσεις Ενάλιος, σελ. 380 (8/10)

3. Ursula Leguin " Η Πιο Μακρινή Ακτή", Εκδόσεις Τρίτων, σελ. 230 (6,5/10) το πιο αδύναμο κατα τη γνώμη μου μεχρι τωρα. σε πολλά σημεια ηταν βαρετο ακι δεν ειχε και κατι ιδιαίτερο να σε κανει να το τρεξεις αν και μικρο...

Link to post
Share on other sites
Count Baltar

1. Siren promised, Jeremy Robert Johnson (173)

2. Succulent Prey - Wrath James White (307)

3. Babushka Universalis - Νίκος Παπαδόπουλος, Εκδόσεις Δίαυλος (132)

 

Κριτική εδώ

Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Η εκδίκηση του Μανιτού. Σχόλιο εδώ:  Τρομοπρόκληση 2014: Γνωρίστε τα τέρατα  

 

-Ιανουάριος

 

01. Τζέιμς Ελρόι, "Αίμα στο φεγγάρι", εκδόσεις Μεταίχμιο, 2006, σελ. 349(8/10)

02. Ντελακόρτα, "Ντίβα", εκδόσεις Aquarius, 1986, σελ. 145(7.5/10)

03. Χ. Φ. Λάβκραφτ, "Η περίπτωση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ", εκδόσεις Αίολος, 1988, σελ. 246(9.5/10)

04. Μαρκ Άλπερτ, "Αφανισμός", εκδόσεις Τραυλός, 2013, σελ. 556(8/10)

05. Κωνσταντίνος Κέλλης, "Το φως μέσα μου", εκδόσεις Momentum, 2013, σελ. 327(8.5/10)

06. Ρίτσαρντ Πάουελ, "Θ'ανοίξω πέντε τάφους", εκδόσεις Κισσός, 1965(?), σελ. 126(7/10)

07. Σάλι Γκάρντνερ, "Σάπιο Φεγγάρι", εκδόσεις Ψυχογιός, 2013, σελ. 239(8/10)

08. Τζέιμς Τσέιζ, "Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις", εκδόσεις Λιβάνη, 1987, σελ. 351(8/10)

09. Τζον Κάτσενμπαχ, "Στην κάψα του καλοκαιριού", εκδόσεις Καρρέ, 1989, σελ. 340(8/10)

10. Γουίτλι Στρίμπερ, "Οι λυκάνθρωποι", εκδόσεις Σίμωσι, 1980, σελ. 275(8.5/10)

11. Άντριου Βακς, "Στρέγκα", εκδόσεις Λιβάνη, 1989, σελ. 358(8.5/10)

12. Αντώνης Σαμαράκης, "Το λάθος", εκδόσεις Ελευθερουδάκη, 1965, σελ. 231(9.5/10)

13. Ντέιβιντ Πις, "Χίλια Εννιακόσια Εβδομήντα Τέσσερα", εκδόσεις Ίνδικτος, 2008, σελ. 436(9.5/10)

14. Γκράχαμ Μάστερτον, "Η εκδίκηση του Μανιτού", εκδόσεις Σίμωσι, 1980, σελ. 274(7.5/10)

Edited by BladeRunner
Link to post
Share on other sites
Naroualis

3. Συναίσθημα, Το Δέντρο του Αράυ Βιβλίο Πρώτο, Μανώλης Σιμιτσάκης, σελ. 282. Σχόλια στο τόπικ του, που θα το ανοίξω κατά τις οχτώμιση-εννιά.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nihilio

7) Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ - O. Wylde (240)

Link to post
Share on other sites
Naroualis

4. Γυναίκα και Γη της Μικράς Ασίας και του Πόντου, Γιάννης και Νάντια Σαραντοπούλου, σελ. 110

 

 

Λεύκωμα στην ουσία, κάπως γενικόλογο, πολύ ωραίο ως εμφάνιση. Θα ήθελα πάρα πολύ να υπήρχαν πηγές για τις άπειρες φωτογραφίες του. Αναγνώρισα πρόσωπα σε μερικές από αυτές (όχι τα πραγματικά ονόματα των γυναικών αυτών, αλλά βρήκα μια Μελιτινή και μια Μάνα-Λαλέντζα, που είναι δευτεραγωνίστριες στα Παρχάρια μου).

Link to post
Share on other sites
Simitsakis
1. Ο προφήτης, Kahlil Gibran , (Πατάκης)

2. Ο μικρός πρίγκιπας συναντά τον κύριο Καζαντζάκη στο δρόμο της αναζήτησης , Χρήστος Τσαντής, (Λυκόφως)

 

Ολοκλήρωσα:

3. Οι ιστορίες της Μέκτας, Κωνσταντίνος Π. Τσουρέκης, (Οσελότος)

Τερατάκι το βιβλίο... καθαρό ηρωικό επικό fantasy. Τα σχόλιά μου εδώ.

 

Ξεκίνησα να διαβάζω:

4. Γιώργος Χατζηκυριάκος, Το Ρολόι του Κόσμου, 2013

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..