Jump to content
MadnJim

Ο γέρος από πέσιμο..

Recommended Posts

MadnJim

Όνομα Συγγραφέα: MADnJIM
Είδος: Πιο funny θα ήταν ανέκδοτο
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: περίπου 2050
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Φανταστείτε ένα χωριουδάκι της Ηπείρου, μικρό και παραδοσιακό. Φανταστείτε επίσης ένα ζευγάρι υπερηλίκων που μια ολόκληρη ζωή είναι μαζί. Και τώρα φανταστείτε ο παπούς ξαφνικά να άρχιζε να μιλάει μόνο άπταιστα αγγλικά χωρίς όμως να αντιλαμβάνεται ότι το κάνει..

 

Θέλω να πιστεύω πως θα γελάσετε πολύ. Ελπίζω μόνο να μην σας προβληματίσει η χαρακτηριστική Ηπειρώτικη προφορά, αν κάτι δεν το καταλαβαίνετε ρωτήστε με και θα σας το.. μεταφράσω. :)

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο ΓΕΡΟΣ ΑΠΟ ΠΕΣΙΜΟ...
                                                                     

        Ο μπαρμπα Μήτσος και η κυρά Σταυρούλα είχαν κλείσει εβδομήντα πέντε χρόνια μαζί! Τρία τέταρτα του αιώνα αχώριστοι, αν εξαιρέσεις κάτι μήνες στον Β' Παγκόσμιο που αυτός έτρεχε φωνάζοντας “αέρα” στις κορφές του Γράμμου, και δυο χρόνια Long Island επί Χούντας. Ήταν και οι μόνες φορές που είχε φύγει από το χωριό του σ' όλη του τη ζωή, ενώ η κυρά του δεν ήξερε ποτέ τίποτε άλλο εκτός από τα χωράφια τους, τα προβατάκια τους, τις κοτούλες τους, και τον γείτονα τον Τάκη όταν ο Μήτσος ήταν εξορία, που ήταν χήρος από πολύ νέος και μακαρίτης εδώ και σαράντα χρόνια.
        Εννενήντα πέντε χρονών ο παπούς, εννενήντα δύο η γιαγιά! Κοτσωνάτοι κι οι δυο, δεν δέχτηκαν ποτέ να πάνε να ζήσουν με τα παιδιά τους στην πόλη, προς μεγάλη ευχαρίστηση των εγγονιών τους φυσικά γιατί τα παιδιά τους ήταν ήδη πολύ γερόντια και όλο το βάρος έπεφτε πάνω τους, οπότε η ιδέα να τους διπλασιάσουν δεν τους έφερνε και ιδιαίτερη χαρά! Έμειναν στο παμπάλαιο σπίτι τους στο χωριό, στο πατρικό της κυρα Σταυρούλας, που το είχε πάρει προίκα όταν παντρεύτηκε. Αν το έβλεπε η εφορία αρχαιοτήτων θα το έκλεινε σίγουρα με φράχτη και θα έστηνε ταμείο να κόβει εισιτήρια για τους τουρίστες τόσο παλιό που ήταν. Απ' έξω είχε μια μικρή αυλή καμιά δεκαριά-δεκαπέντε μέτρα ως το δρόμο, και έναν μικρό κήπο που ακόμα σκαλίζανε μόνοι τους. Η γιαγιά δηλαδή, γιατί ο μπαρμπα Μήτσος προτιμούσε να παίζει κάνα τάβλι στο καφενείο σφίγγοντας και κάνα τσιπουράκι σε τακτά διαστήματα. Μετά, αφού έπεφτε ο ήλιος, έπαιρνε το μπαστούνι του και γύρναγε σιγά σιγά στο σπίτι του. Έφτανε στην ώρα του πάντα για το φαγητό ενώ έξω είχε πέσει για καλά η νύχτα. Εντάξυ, μπορεί να μην ήταν και άλογο κούρσας, αλλά περπάταγε ακόμα, και ήταν όσο υγιής μπορούσε να είναι ένας άνθρωπος σ' αυτή την ηλικία.
        Όλα άλλαξαν όταν ένα βραδάκι γυρνώντας από το καφενείο σκόνταψε στην πόρτα του σπιτιού τους. Προσπάθησε να πιαστεί από το κάσωμα μην πέσει, βρήκε αέρα, έκανε μια εντυπωσιακή στροφή γύρω από τον εαυτό του, και προσγειώθηκε φαρδύς πλατύς στα πόδια της κυρα Σταυρούλας. Φήμες λένε πως η γιαγιά ακούστηκε να λέει εκείνη τη στιγμή “Αχ Μήτσιου μ', απ' τα νιάτα σ' έχ'ς να πέ'εις έτσ' στα πόδια μ'!!” , αλλά δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ. Ο παπούς χτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, και έμεινε αναίσθητος εκεί στο πάτωμα για κάνα δύωρο, αφού η γιαγιά δεν μπορούσε να τον σηκώσει. Πάνω σ' αυτό υπάρχουν άλλες φήμες που αναφέρουν πως η κυρά Σταυρούλα είπε “Καλά να πάθ'ς παλιόγερε, νιροφίδα, να μάθ'ς να πίν'ς κάθι βράδ'..” , αλλά επίσης είναι ανεπιβεβαίωτες.
        Όταν συνήρθε η γιαγιά έβλεπε τον Σουλεϊμάν και δεν του έδωσε σημασία όταν της μίλησε. Αν του έδινε θα καταλάβαινε αμέσως πως κάτι παράξενο συνέβαινε στον γέροντα, αλλά δεν θα ήξερε να το αποδώσει στο χτύπημα. Ο μπαρμπα Μήτσος μίλαγε μόνο άπταιστα αγγλικά!!
        Στις διαφημήσεις η κυρά Σταυρούλα έκλεισε τη φωνή και τον κοίταξε πάνω από τα γυαλιά της.
“Σ'κώθ'κες Μήτσιου μ';..” τον ρώτησε με ενδιαφέρον.
“What are you talking about woman?..” της απάντησε αυτός.
“Α;..” ξαναρώτησε εκείνη νομίζοντας ότι κάτι δεν άκουσε καλά.
“What the fuck woman, you're deaf now? I said what are you talking.. Oh, screw it! I'm starving, get your ass up and bring some food..”
        Η γιαγιά έμεινε να τον κοιτάει σαν μαρμαρωμένη. Τιλτ κανονικό λέμε! Στο μυαλό της ήρθε μια ανάμνηση από μια θεία της μάνας της, που λίγο μετά που ήρθε από τη Σμύρνη έπαθε  μια κρίση επιληψίας. Οι χωρικοί βέβαια τότε δεν είχαν ιδέα για την επιληψία, θεώρησαν πως είναι δαιμονισμένη και φώναξαν τον παπά από το διπλανό χωριό να την εξορκίσει. Απέτυχε φυσικά, έτσι εντελώς προληπτικά μαζεύτηκε ένα βράδυ ολόκληρο το χωριό έξω από το σπίτι της με δάδες και εικόνες, και το έκαψαν συθέμελλα μαζί με τη θεία της μέσα. Έτσι παλαβά μίλαγε κι αυτή τότε, κανείς δεν την καταλάβαινε.
        Από συνήθεια σηκώθηκε και έφερε στον μπαρμπα Μήτσο το φαγητό του, και μετά ξανακαθισε στον οντά της για να δει τη συνέχεια του Σουλεϊμάν. Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί όμως, ανησυχούσε μήπως μπήκε και στον άντρα της κάνα δαιμόνιο και τι να κάνει τώρα γρια γυναίκα ολομόναχη. Ξανάκλεισε προβληματισμένη τη φωνή της τηλεόρασης και γύρισε πάλι στον παπού. Ήθελε να σιγουρευτεί πρώτα ότι δεν έφταιγαν τ' αυτιά της.
“Είν' ζιστός ου τραχανάς Μήτσιου μ'..” τον ρώτησε και κράτησε την ανάσα της για να ακούσει την απάντηση.
“It's a bit cold, but okey, no problem, it's really tasty..” της είπε με συνηθισμένο ύφος.
        Η κυρα Σταυρούλα έκανε το σταυρό της και σηκώθηκε όρθια. Πήγε κοντά στην πόρτα για να είναι καλού κακού σίγουρη πως θα προλάβει να φύγει αν στράβωνε πολύ η κατάσταση.
“Μήτσιου μ' μι ταράζεις έτσ'π' μιλάς, τι έπαθες άντρα μ';..” τον ρώτησε επιφυλακτικά, και ξανακοίταξε την πόρτα έτοιμη να πεταχτεί.. καλά μην το παρακάνουμε, έτοιμη να φύγει σιγά σιγά αν χρειαζόταν.
“What do you mean woman, how am I talking?..”
“Nάτου πάλι, του ξανάκαν'ς Μήτσιου μ'..”
“What did I do again? What the fuck are you saying, explain yourself woman..”
“Ωχ Μήτσιου μ' , τρουμάζου έτσ' π' σ' ακούου, τι μο' παθες τ'ς κακουμοίρας, τι θα κάνου τώρα η μαύρ'..” άρχισε να κλαίει η γιαγιά χτυπώντας τα χέρια της στην ποδιά της.
        Ο μπαρμπα Μήτσος δεν καταλάβαινε τι έπαθε η γρια του γιατί δεν ήξερε ότι μίλαγε αγγλικά! Όπως είναι φυσικό ανησύχησε, θυμήθηκε μια φορά στον πόλεμο έναν φαντάρο στον Γράμμο που είχε πάθει κρυοπαγήματα και του κόψανε και τα δύο πόδια. Είχε τρελαθεί ο φουκαράς από τον πόνο και το σοκ, και έλεγε αρλούμπες κι ασυναρτησίες όπως του φαινόταν ότι έκανε τώρα η κυρα Σταυρούλα.
“What the fuck is wrong with you woman, come sit your ass down and stop talking funny..” της είπε και άφησε άδειο στο τραπέζι το μπωλ του τραχανά.
        Άλλο το ένα κι άλλο τ' άλλο, μπορεί να είχε ανησυχήσει, αλλά αυτός ήταν ένας κάτσε καλά τραχανάς, και τον τσάκισε μέχρι σταγόνας ο γέροντας!
“Να φουνάξου τ'ν κυρα Φωτούλα απού δίπλα Μήτσιου μ' να σι ξιματιάσ';..” πρότεινε δειλά η γιαγιά και άνοιξε την πόρτα.
“Are you nuts? Why would you call this old witch? I'm fine, I already told you that, are you sick or something? Close the door, I'm freezing..”
“Ούούιιι η μαύρ' τι έπαθααα!..” έσκουξε τότε η γιαγιά μην αντέχοντας άλλο, και βγήκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε έξω στη νύχτα κλαίγοντας.
        Διέσχισε βιαστικά την μικρή αυλή μοιρολογόντας. Οι κότες της ξύπνησαν και συνόδευσαν τις κραυγές της με τα κακαρίσματά τους, που ξύπνησαν τον γαϊδαράκο του κυρ Παντελή του γυιου του Τάκη, εκείνου του καλού και εξυπηρετικού γείτονα, που άρχισε κι αυτός να γκαρίζει δυνατά, ανησυχώντας τα τσοπανόσκυλα παρακείμενου μαντριού που μπήκαν κι αυτά στην ιδιότυπη κομπανία κι άρχισαν να αλυχτάν μέσα στη νύχτα. Μέχρι να φτάσει στην ξύλινη παλιά καγκελόπορτα η γιαγιά ολόκληρο το χωριό είχε πεταχτεί όρθιο ακούγοντας τα ζωντανά να ξεσαλώνουν. Πολλοί που έβλεπαν μια ταινία με ζόμπι που έδειχνε το STAR εκείνη την ώρα διπλαμπάρωσαν την εξώπορτά τους νομίζοντας πως είχαν σηκωθεί οι πεθαμένοι από το νεκροταφείο και βάδιζαν στο χωριό. Μερικοί που κοιμούνταν ήδη πετάχτηκαν λαχταρισμένοι θεωρώντας ότι ήρθε η συντέλεια του κόσμου. Ο παπάς που διάβαζε τα απομνημονεύματα του τοπικού μητροπολίτου πίστεψε πως ήταν η Δευτέρα Παρουσία, αλλά γι' αυτόν συγκεκριμένα έφταιγε η μαυροδάφνη που φρόντιζε να φέρνει κάθε μέρα σπίτι του από την εκκλησία για να μην ξυνίσει ανοιχτό μπουκάλι, και τα λιβάνια που καίγανε μόνιμα στο καντηλέρι πάνω από το τζάκι και φτιάχνανε μια ωραία ατμόσφαιρα στο δωμάτιό του κάθε βράδυ.
        Ο μπαρμπα Μήτσος σηκώθηκε αμέσως μόλις την είδε να βγαίνει έξω, και πήγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε προς την πόρτα.
“Come back here woman, are you insane? Where the fuck are you going in the middle of the night you crazy old damn female? Hey, I'm talking to you, you hear me? Come back here right now or I'll give you the belt, I swear to God I will..” φώναξε με τη βραχνή γέρικη φωνή του.
        Μετά τον έπνιξε ένας δυνατός τσιγαρόβηχας και στάθηκε ακουμπώντας στο κάσωμα μέχρι να ηρεμήσουν τα πνευμόνια του. Η γιαγιά στο μεταξύ ακούγοντάς τον είχε σηκώσει τα φουστάνια της κι είχε γίνει καπνός! Είχε βγει δηλαδή από την ξύλινη καγκελόπορτα και πάταγε ήδη στο δρόμο! Εκεί σταμάτησε λαχανιασμένη. Είχε να τρέξει τόσο απ' όταν είχε ξεχαστεί πριν πολλά χρόνια να βγάλει το φαί απ' τη μασίνα επειδή έβλεπε τον Ριτζ να ξαναπαντρεύεται την Μπρουκ που την είχε χωρίσει επειδή είχε σχέσεις με τον Θορν, που την άφησε γιατί έβλεπε την Τέιλορ, που ήθελε τον Έρικ αλλά τελικά παντρεύτηκε τον Ριτζ, που τη χώρισε για να ξαναπαντρευτεί την Μπρουκ, κι εκείνη τα ξανάφτιαξε με τον Θορν, και.. Ουφ λέμε!! Μύρισε τότε τον καπνό από τη σπανακόπιτα που είχε γίνει καρβουνόπιτα, κι έτρεξε σαν τρελή να προλάβει να την ρίξει στις κότες και να φτιάξει μια νέα πριν γυρίσει ο Μήτσος από το καφενείο και ποιός τον άκουγε! Τρεις κότες έχασε εκείνη τη μέρα, και δύο σταμάτησαν να γεννάνε αυγά για όλη την επόμενη εβδομάδα από το σοκ, κάτι που έγειρε υποψίες στον Μήτσο, αλλά η Σταυρούλα φρόντισε να του κρατάει γεμάτο το ποτήρι του με τσίπουρο και τελικά δεν πήρε χαμπάρι ποτέ του τι έγινε.
“Come back I say..” της είπε ο παπούς νεύοντάς της με το χέρι να γυρίσει.
“Είσι διμονισμένους, διν έρχουμι..” απάντησε η γιαγιά κλαίγοντας.
“No I'm not!! How the hell did you came to that conclusion?..”
“Είσι, είσι, είσι!..” επέμεινε η γιαγιά ανένδοτη.
“If you'll come back inside I promice I'll be good..” προσπάθησε να την πάρει με το καλό ο μπαρμπα Μήτσος.
“Αν δεν μιλή'εις σαν άνθρουπος δεν έρχουμι..” είπε η γιαγιά ρουφώντας δυνατά τη μύτη της.
“You fucking wrinkled cunt, I'll show you now. I'm gonna kick your ugly fat ass woman, you hear?..” φώναξε ο παπούς χάνοντας πλέον εντελώς την ψυχραιμία του και ξεκίνησε προς το μέρος της.
“Βουήθια χουριανοί, μι σφάάάζ'..” ούρλιαξε τότε η κυρά Σταυρούλα και γύρισε για να φύγει μακρυά του.
        Σαν σε ταινία που παίζει σε slow motion τα δυο γερόντια άρχισαν ένα κυνηγητό για το επόμενο πεντάλεπτο. Στη μέση της μικρής αυλής ο παπούς δεν άντεξε άλλο και σταμάτησε, ακριβώς τη στιγμή που η γρια του πέρναγε τελικά το στενό δρόμο. Ο μπαρμπα Μήτσος έκανε να ακουμπήσει στην κληματαριά, αλλά αστόχησε, και έπεσε μέσα στις τριανταφυλλιές κουτουλώντας με δύναμη σε μια πέτρα. Έμεινε εκεί ακίνητος, τα λουλούδια είχαν ανακόψει  την πτώση του ώστε το χτύπημα να είναι αρκετό μόνο για να τον αφήσει αναίσθητο για δεύτερη φορά το ίδιο βράδυ.
        Η κυρα Σταυρούλα τον είδε θολά γιατί είχε και καταρράχτη να πέφτει, και αποφάσισε να πάει να δει αν είναι καλά. Έφτασε κοντά του όταν ο παπούς συνερχόταν, και έτριβε το μεγάλο καρούμπαλο που είχε φυτρώσει στο κούτελό του.
“Μαρή παλιόγρια θα μι σκοτώ'εις μι τα καμώματά σ'..” της είπε μόλις την είδε να τον πλησιάζει.
“Συνήρθις Μήτσιου μ'..” αναφώνησε χαρούμενη η γιαγιά ακούγοντάς τον.
“Γιατί μαρή, τι είχα; Ισύ μουρλάθ'κις απόψι, ξεκούτιανις πανάθιμά σ'!..”
“Αχ Μήτσιου μ' , δόξα τουν Κύριου είσι καλά!..”
        Ο μπαρμπα Μήτσος σηκώθηκε τελικά και ξεκίνησε για το σπίτι. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι του έλεγε η κυρα Σταυρούλα, κι ανησυχούσε πάλι μήπως ήταν σημάδι ότι γέρναγε. Η γιαγιά τον ακολούθησε χαρούμενη που ο άντρας της δεν μίλαγε πια ακαταλαβίστικα, και τώρα το σπίτι δεν κινδύνευε μήπως το κάψουν οι συγχωριανοί για να φύγουν τα δαιμόνια.
        Πολύ αργότερα είχαν ξαπλώσει στο κρεβάτι τους για να κοιμηθούν. Ήταν μεγάλη μέρα, και ακόμα μεγαλύτερη η νύχτα με όλο αυτό το τρέξιμο. Η κυρα Σταυρούλα του έπιασε το χέρι κάτω από τη φλοκάτη και του χαμογέλασε φαφούτικα γιατί είχε βάλει τη μασέλα της στο ποτήρι δίπλα στο τραπεζάκι.
“Πουλύ χαίλουμι Μήτθιου μ' που είθι πάλι καλά, δεν κθέλου τι θα'κανα αλλιώτ'κα..” του είπε τρυφερά με φανερή ανακούφιση.
“Κι ιγώ χαίρουμι, σώπα τώρα να κοιμ'θούμι κι λίγου, άιντες μη σι χωρίσου μουρλόγρια..” της απάντησε επίσης τρυφερά ο μπαρμπα Μήτσος και της έσφιξε το χέρι.
        Σε λίγο είχαν αποκοιμηθεί, και την ησυχία έσπαγε μόνο το ρυθμικό ροχαλητό του παπού, και οι σιωπηλές μα θανατηφόρες της γιαγιάς που όποτε έτρωγε τραχανά τα κουνούπια εξαφανίζονταν από το σπίτι για μέρες. Η παράξενη βραδυά είχε τελειώσει, κι ας μη μάθαιναν ποτέ τι ακριβώς είχε συμβεί. Τους αρκούσε που ήταν κι οι δυο καλά και πάλι μαζί, όπως πάντα εβδομήντα πέντε χρόνια τώρα..-
       By MADnJIM

Edited by MadnJim
  • Like 7
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Καλό. Ας τον έτριβε με λίγο τσίπ'ρο πριν πέσουν για ύπνο, ποτέ δεν ξέρ'ς.

 

Ας πούμε και κάτι, παρά την πλάκα του κειμένου: το αστείο το χάλασε λίγο η αλλαγή στο περιεχόμενο της ομιλίας του παππού. Δηλαδή, εντάξει, μίλαγε αγγλικά, αλλά είπε πράγματα που ποτέ δεν θα σκεφτόταν. Αυτός ο παππούς δεν ξέρει την έννοια του συμπεράσματος, ας πούμε. Αν του πεις αυτή τη λέξη θα σε κοιτάξει με το ύφος που τον κοίταζε η κυρά του όταν άρχισε τα σερ και τα μποσανόβια. ^_^

Σε όλο το κείμενο μιλάει σαν κανονικός άνθρωπος, λέει διάφορα τέτοια, πράγμα που δεν ταιριάζει με την εικόνα του - μια εικόνα που επίσης θα ήταν ωραίο να έδειχνες λίγο: το μπαλωμένο - από την τσιγκουνιά- παντελόνι του, που το φοράει τα τελευταία τριάντα χρόνια, την σκαλιστή του μαγκούρα για την οποία είναι τόσο περήφανος...   Δηλαδή, βασίστηκες -για όλα- αποκλειστικά στους διαλόγους, δεν μυρίζει Ήπειρος (η κλανιά στο τέλος ήταν καλή κίνηση, αλλά ήθελε προοϊκονομία :p ), δεν έχει το απαραίτητο χρώμα για να γελάσουμε με το πάθημα του ζευγαριού.

 

Πρόβλημα είναι και το ότι η γιαγιά θυμόταν τα αγγλικά ονόματα των ηρώων της σαπουνόπερας. Δεν υπάρχουν στον κόσμο τους τα ελληνικά, θα υπάρχουν τα αγγλικά; Δεν πιάνουν ήχους όπως Μπρουκ, Ριτζ, Θορν, ετσέτερα, και υποθέτω πως θα τους λένε με άλλα ονόματα (Ρίζις, Θρον'ς, Θρόσαινα, Τέλης... )

 

 

 

Ναι, έχω ψυχολογικά προβλήματα, το δέχομαι. :lolipop:

 

edit2: κοίτα που μου άνοιξε η όρεξη για τραχανά, πρωινιάτικα.

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Σ' ευχαριστώ για τον χρόνο σου να διαβάσεις και να σχολιάσεις την ιστοριούλα μου. Απολύτως δεκτή η άποψή σου, κι ας διαφωνώ κάθετα με όλα όσα μου έγραψες. Δεν γελάμε όλοι με τα ίδια πράγματα, δεν γελάμε καν όλοι. Αλλά αυτή είναι η άποψή σου και σ' ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να μου την εκφράσεις. Δεν νομίζω να ήταν φρόνιμο ή εποικοδομητικό να περάσω σε απαντήσεις και επεξηγήσεις και θα το αποφύγω. 

 

Συμφωνώ όμως με το edit2 σου. Αν δεν φας το πρωί έναν ζεστό τραχανά με μπόλικη φέτα και φρέσκο ψωμί πότε θα τον φας;:p:)

 

Να'σαι καλά..:)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wonderergr

Σπαρταριστή η ιστορία σου. Γέλασα με την καρδιά μου (ειδικά εκείνο το “You fucking wrinkled cunt" του παππού με τρέλανε :rofl2: ). Μου άρεσε που η νοοτροπία των γερόντων στο χωριό είναι ακριβώς όπως την περιγράφεις, με τους άντρες να τριγυρίζουν όλη μέρα μεθυσμένοι και τις γυναίκες να τα κάνουν όλα (και να τα δέχονται όλα), καθώς επίσης και οι αναφορές σε σαπουνόπερες και σίριαλ. Γενικά, ευχαριστήθηκα πολύ την ιστορία σου. Μπράβο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Δεν φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι φίλε μου, να'σαι καλά. Έυχομαι στο μέλλον να βρεις διασκεδαστικές κι άλλες ιστορίες μου.:)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Διγέλαδος

Όντως έχει πλάκα η ιδέα. Και το setting πολύ καλό. Γενικά έχω ακούσει ότι όντως μπορεί να γίνει αυτό μετά από κώμα. Αλλά με πέταξε έξω κάπως ο λόγος του παππού. Θα έλεγε ποτέ ο παππούς cunt τη γυναίκα του; Έχεις κι άλλες τέτοιες ανέκδοτες ιστορίες;

Edited by Διγέλαδος
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Πράγματι, η ιδέα μου ήρθε όταν άκουσα για μία κυρία στην Αγγλία που ξύπνησε το πρωί και μίλαγε μόνο... κινέζικα!! Οι γιατροί λέει διέγνωσαν πως πρόκειται για μία εξαιρετικά σπάνια διαταραχή που δεν μπορούν να την εξηγήσουν ή να την θεραπεύσουν.

 

Χεχεχε, πίστεψέ με, το "cunt" είναι ίσως το λιγότερο που θα ακούσεις έναν γέροντα να προσφωνεί τη γρια του, είμαι από μικρό χωριό της Ηπείρου και το ξέρω από πρώτο χέρι. Όταν φτάνουν στο μπινελίκωμα είναι αφάνταστα εφευρετικοί!:)

 

Αν ανέκδοτες εννοείς αστείες (funny) φυσικά και έχω, είναι νομίζω το είδος μου, ή τουλάχιστον το αγαπημένο μου είδος. Θα ανεβάσω κι άλλες εν καιρώ, όρεξη να έχετε να διαβάζετε..:) Οι δύο ιστορίες του Έντι Τζόουνς ας πούμε που έχω ήδη ανεβάσει στην scifi κατηγορία είναι funny.

 

Σ' ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου..

Share this post


Link to post
Share on other sites
gantz

χαχααα τελεια ιστοριουλαα !!! γελασα πολυ μαρεσε :first:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Είχε γέλιο η ιστορία και μου άρεσε η γλωσσική απόδοση της διαλέκτου... (Ναι εντάξει ο καθένας με τα κουσούρια του θα πεις). 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
wordsmith

Αρκετή πλάκα και μπράβο. Συμφωνώ με την Άννα ότι δεν αλλάζει μόνο η γλώσσα του παππού από ελληνικά σε αγγλικά αλλά και σε στυλ ομιλίας, αλλά νομίζω ότι αυτό δε χαλάει την ιστορία και θα ήταν και πολύ δύσκολο να το πετύχεις, να βρεις το ίδιο στυλ και στα αγγλικά, δηλαδή. Πολύ τα φχαριστήθηκα όλα αυτά τα "αχ, Μήτσιου μ' " κλπ σε αυτήν τη διάλεκτο, έχουν πλάκα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Έριχνα που λες Σπύρο, μια ματιά στα τόπικ που έχεις φτιάξει και πέφτω πάνω στα γερόντια.Είχα καιρό να την διαβάσω και ξαναέλιωσα στα γέλια όπως την πρώτη φορά που την είχα διαβάσει! Απολαυστικό δίδυμο, με πολύ αστείες σκηνές και εκείνο το "“Βουήθια χουριανοί, μι σφάάάζ'..” ακόμα με ρίχνει στο πάτωμα! :rofl: :rofl:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Είσαι αστείρευτο ταλέντο τελικά.

Και το χιούμορ είναι η αφρόκρεμα της δημιουργίας σου. 

Γέλασα πολύ και το σκεφτόμουν στο χωριό στη Μυτιλήνη, αν εξαιρέσεις το ιδίωμα που αλλάζει, κάπως έτσι θα πήγαινε και εκεί το πράγμα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Είσαι αστείρευτο ταλέντο τελικά.

Και το χιούμορ είναι η αφρόκρεμα της δημιουργίας σου. 

Γέλασα πολύ και το σκεφτόμουν στο χωριό στη Μυτιλήνη, αν εξαιρέσεις το ιδίωμα που αλλάζει, κάπως έτσι θα πήγαινε και εκεί το πράγμα.

 

Χαίρομαι πολύ που πάλι σε έκανα να γελάσεις. Πάντα με κάνει πολύ πολύ χαρούμενο να βλέπω ότι κατάφερα να κάνω τους ανθρώπους να γελάσουν, έστω και λιγάκι. Σ' ευχαριστώ. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

"Σαν σε ταινία που παίζει σε slow motion τα δυο γερόντια άρχισαν ένα κυνηγητό για το επόμενο πεντάλεπτο" εδώ πραγματικά πέθανα στο γέλιο.

 

Τι τρελή ιστορία!!! χαχαχα

Edited by Blacksword
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
chrismad

Πολύ ωραίου η Μήτσους κι κυράτ. Μπάβ παλικάρ μ ότ’ έπρεπε ήταν.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βασίλης

Συγχαρητήρια φίλε μου, γέλασα με την ψυχή μου! Είσαι μεγάλο ταλέντο στο είδος και καλά θα κάνεις να το προσέξεις αυτό και να το κυνηγήσεις.

Είμαι λίγο πριν την έκδοση σατιρικών ιστοριών στη Γερμανία και σου μιλώ από πρώτο χέρι. ¨είσαι πολύ καλός!¨:thumbsup:

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..