Jump to content
Morfeas

Το Πένθος Ταιριάζει στην Ελένη

Recommended Posts

Morfeas

Είδος: Dark Fantasy (μάλλον εκεί κατατάσσεται - δεν τα πάω καλά με τις κατηγοριοποιήσεις. Αν και η θεματολογία του μάλλον ταιριάζει περισσότερο στη Βιβλιοθήκη Τρόμου)
Βία/Σεξ; Κατάλληλο. Επιθυμητή η γονική συναίνεση.
Αριθμός Λέξεων:3738(με τίτλο)
Αυτοτελής; Ναι.
Σχόλια: Για το Διαγωνισμό "Εικόνα κι επί τόπου" #11 DinMcXanthi Vs Morfeas Vs Nienor", με αφορμή εικόνα του Adicto.
Αρχείο: Το Πένθος Ταιριάζει στην Ελένη.doc και Το Πένθος Ταιριάζει στην Ελένη.pdf

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Πολύ δύσκολο για μένα κείμενο, που μετά βίας κατάφερνα να συγκρατήσω τις εικόνες στο μυαλό μου, αλλά αυτό μάλλον οφείλεται σε μένα που προτιμώ τα πιο εύκολα κείμενα. Πολύ καλή η ιδέα, αν και ο ενδιάμεσος κόσμος που περιγράφεις δεν με κάλυψε. Ίσως γιατί έχω ήδη δική μου εικόνα για το Limbo που δεν ταίριαζε εδώ. Ίσως και γιατί δεν πιστεύω στα φαντάσματα, ούτε στην μετά θάνατον ύπαρξη. Για μένα είναι διακόπτης on off, τέλειωσε το σώμα τέλειωσε και η ιστορία, τελεία και παύλα. Αλλά μου εξιτάρουν τη φαντασία τέτοιες ιστορίες που "παίζουν" με το υπερφυσικό, και τελικά κάπου απολαμβάνω που και που να βυθίζομαι σε ανάλογους κόσμους.

 

Ήταν πολλά αυτά που δεν μου "καθόταν", πχ ο ψυχίατρος, ή η άστεγη γιαγιά που γνώριζε τα περί διαστάσεων, αλλά όπως πάντα προτιμώ να βλέπω το σύνολο και όχι τις επιμέρους εικόνες. Σαν σύνολο λοιπόν ήταν αρκετά καλό γι' αυτό που ήθελε να δείξει.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Natasha

Θα συμφωνήσω με τον Σπύρο για το ότι η γιαγιά και ο ψυχίατρος δεν "κάθονται" καλά. Άσε που μια γιαγιά που χρησιμοποιεί την έκφραση "φλοιός του κρομμυδιού" (το οποίο μου άρεσε πολύ) και "επικίνδυνα πράγματα" δε θα έλεγε για διαστάσεις. Γενικά ο παράλληλος κόσμος που έχεις χτίσει θα μπορούσε να δουλευτεί παραπάνω, αν και καταλαβαίνω τι προσπαθείς να δείξεις, ένα limbo κοντινό στον δικό μας κόσμο. Η ιδέα σαν ιδέα, άτομο που βιώνει απώλεια προσώπου, νομίζοντας ότι έχει πεθάνει εκείνο, ενώ στην πραγματικότητα έχει πεθάνει το ίδιο το άτομο που πενθεί, είναι κάτι που μου αρέσει γενικά, και τις άλλες φορές που έτυχε να το συναντήσω. Απλά πρέπει να το δουλέψεις στην εκτέλεση: στον κόσμο, μα και στους διαλόγους που σε σημεία είναι λίγο stiff ("Ιάκωβε δεν μπορεί να ισχύει όλο αυτό", "Ελένη πρέπει να σταματήσει αυτό"). Μια καλή αρχή θα ήταν να μειώσεις τα ονόματα στους διαλόγους, οι άνθρωποι όταν συνομιλούν δε λένε ο ένας το όνομα του άλλου συνέχεια. Κι όσο για τον κόσμο, να αποφασίσεις πού στέκεται και τραβήξεις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε αυτόν και τον κόσμο των ζωντανών. Η πλοκή από μόνη της, η αλληλουχία των γεγονότων δηλαδή προχωράει μια χαρά. Γενικά, είναι μια ιστορία με προοπτικές ;-)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Πολύ καλή η αξιοποίηση της εναρκτήριας εικόνας. Καλή επίσης και η αλλαγή του σκηνικού όταν

 

 

μαθαίνουμε ότι τελικά εκείνοι είναι οι πεθαμένοι.

 

 

Λογικό ότι τι τραύμα μπορεί να λειτουργεί προς πολλές κατευθύνσεις.

Μου άρεσε και η ιδέα για τα στρώματα των κόσμων και για το πώς βρίσκεται κάποιο πιο κοντά σε τους ζωντανούς.

Αυτό που μου λείπει κάπως είναι

 

 

μια λεπτή προειδοποίηση σε κάποια σημεία ότι δεν είναι πραγματικά αυτοί στον κόσμο μας. Μου έρχεται κάπως απότομα που αναρωτιέται γιατί κρυώνει αφού δεν έχει σώμα, και γιατί τρώει και τι τα θέλει τα ρούχα κλπ. Δεν είμαι σίγουρη πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό και σίγουρα δεν ήταν εύκολο στον λίγο χρόνο που είχατε για να γράψετε τις ιστορίες, αλλά νομίζω ότι αν το δουλέψεις αυτό μαζί με τους διαλόγους που λέει η Νατάσα παραπάνω, θα κάνεις την ιστορία εξαιρετική

 

 

 

Με την άστεγη δεν είχα πρόβλημα. Μπορεί να καταλήξει κανείς άστεγος για διάφορους λόγους -δυστυχώς. Δεν προϋποθέτει οπωσδήποτε έλλειψη μόρφωσης η κατάντια της γυναίκας.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Μια κλασική ιστορία για τη σχέση μεταξύ των δύο κόσμων, που όμως την προχωράς ακόμη παραπέρα.

 

 

 

Η ανατροπή είναι κάτι που το έχουμε δει αρκετές φορές, αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι δεν το σταματάς εκεί και μας δείχνεις πώς είναι να ζεις εκεί. Μου άρεσε ο τρόπος που παρουσίασες το δικό σου Επέκεινα. Αν και μαθαίνουμε σχετικά λίγα, βγάζει αυτή τη μελαγχολία και την απομόνωση που θέλεις να περάσεις.

 

Η συνάντηση και η συζήτηση της Ελένης με τη γριά είναι κάπως τυποποιημένη. Μάλλον θέλεις εκεί κάτι για να την κάνεις να ξεχωρίσει. Δεν ξέρω αν μπορείς να την αντικαταστήσεις. Πχ η ιδέα του ψυχολόγου είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Ίσως να μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν εναλλακτική. Έτσι κι αλλιώς, ο κόσμος σου είναι αρκετά διαφορετικός, οπότε μπορεί να απέχει από τις «γριές μάγισσες».

 

 

 

Πολύ καλή χρήση της γλώσσας. Διαβάζεται αβίαστα απ' την αρχή ως το τέλος.

 

Πολύ όμορφη η χρήση της εικόνας.

 

Πολύ καλό το κλείσιμο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
mman

Γενικά, συμφωνώ με όλα όσα αναφέρει η Tiessa. Επίσης κι εγώ, όπως και η Natasha, βρήκα λίγο ξερούς και τυποποιημένους τους διαλόγους, με υπερβολική χρήση των ονομάτων. Κόψε λέξεις από κει, κάν' τους πιο στοχευμένους.

 

Πολύ καλή η εικόνα του σημείου διεπαφής μεταξύ των δύο κόσμων. 

Η περιγραφή των διάφορων επιπέδων είναι αρκετά αόριστη, έτσι που φαίνεται να υπάρχει μια ασάφεια στην κοσμοπλασία.

Παλιό, αλλά πάντα καλό εύρημα το "κάθε μέρα γίνεται όλο αυτό, αλλά δεν το θυμάσαι". Θα μπορούσες να επενδύσεις περισσότερο πάνω του.

Τέλος, ξέρω ότι δεν είναι εύκολο, αλλά θα καλοδεχόμουν μία καινοτόμα, δική σου προσθήκη στην ιδέα της αντιστροφής

νεκρών-ζωντανών

.

Edited by mman
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Το μεμέντο επάνω στην έκτη αίσθηση και το Σάββατο των μαγισσών του Γκόγια πίσω από έναν καθρέφτη εμπορικού κέντρου. Οκ, εμένα μου άρεσε πολύ αυτό!

Καταρχάς, χαίρομαι πάρα πολύ που παίξαμε μαζί γιατί αλλιώς ο χρόνος μου είναι εξαιρετικά περιορισμένος αυτές τις μέρες και μάλλον θα το έχανα. Μου αρέσει πολύ η φωνή σου, μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις και ο τρόπος που συνδέεις τις έννοιες. Πιστεύω πως σε πολλά σημεία διακρίνω και προσωπικό στυλ, αρκετά χαρακτηριστικό. Γενικά, ενθουσιάστηκα μαζί σου.

 

Θεωρώ κι εγώ πως οι διάλογοι θέλουνε προσοχή μέχρι να φτάσουν τη γλώσσα του υπόλοιπου κειμένου και πως θα ήταν καλύτερα αν με κάποιον τρόπο έδενες περισσότερο την εικόνα της γριάς με τον ψυχίατρο και τις διαστάσεις. Βρίσκω πως εδώ παίζει ένας πολύ ιδιαίτερος συνδυασμός που είναι ακόμα λίγο αδούλευτος, αλλά όταν θα δουλευτεί περισσότερο θα γίνει σούπερ. Επίσης, εδώ κι εκεί το κείμενο έχει μικρές αδεξιότητες και πραγματάκια που επαναλαμβάνονται αλλά χωρίς να αξιοποιούνται. Δεν βρίσκω πως έχει ιδιαίτερα προβλήματα στην πραγματικότητα, απλά θα σήκωνε δουλίτσα ακόμα.

 

Όταν πρωτοδιάβασα τον τίτλο τον θεώρησα στην καλύτερη περίπτωση περίεργο, μετά την ανάγνωση τον βρίσκω εξαιρετικό. Εξαιρετικά παραπλανητικό. Παραπλανητικό με εξαιρετικό τρόπο. Τέσπα, το έπιασες το νόημα: να μείνει ως έχει!

 

Μου άρεσε πάρα πολύ επίσης η χρήση της εικόνας και το πόσο καλά την ξαναφτιάχνεις στο μυαλό μας και μας τη θυμίζεις με ελάχιστες λέξεις. Συνολικά το κείμενο είναι μια πάρα πολύ καλή συμμετοχή και είμαι χαρούμενη που παίξαμε μαζί :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Πριν ένα χρόνο, η Αρς Νοκτούρνα κυκλοφόρησε την ανθολογία της "Στοιχειωμένη Πόλη", και η ιστορία αυτή ταίριαζε πολύ άνετα μέσα στις σελίδες της. Θέλει δουλειά (όλες οι ιστορίες θέλουν, πριν εκδοθούν, κατά τη διάρκεια, αφότου... άλλη ιστορία αυτό) αλλά μέσα της φαίνεται κάποιος που καταλαβαίνει τις ανάγκες του είδους. Και είναι ξεκάθαρα τρόμος, μπορεί να ταιριάζει και στις ιστορίες φαντασίας, αλλά ανήκει στα σκοτεινότερα κομμάτια της.

Δυο σημεία, σημαντικά. Ο εκάστοτε χαρακτήρας μπορεί να λέει μπούρδες, εξυπνάδες ή σοφίες, αλλά αν δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα που μας έδωσε ο συγγραφέας, δεν θα γίνει πιστευτός. Η γιαγιά όπως μας την έδειξες δεν βγάζει νόημα να μιλάει όπως μιλάει. Θα μπορούσε να είναι πρώην πανεπιστημιακή που κατέληξε εκεί κλέφτρα και ζητιάνα (there's a story) αλλά αυτό δεν υπάρχει μέσα στην ιστορία και πάντα το μυαλό του αναγνώστη θα πάει στο απλότερο. Αυτό δηλαδή που εμφανίζεις. Είναι μια γριά που μιλάει για κρομμύδια. Οι διαστάσεις, οι παράλληλες επιφάνειες κι αυτά, δεν δουλεύουν.

Για τον ψυχολόγο... και πάλι, εκτός αν θέσεις στιβαρά την ύπαρξη μιας κοινωνίας νεκρών, και είναι αυτό το θέμα της ιστορίας, δεν δουλεύει. Μπαίνουν ένα σωρό ερωτήματα που δεν έχουν απάντηση. Αν δεις την ιστορία ως έχει, και βγάλεις αυτά τα κομμάτια, συνεχίζει να δουλεύει, μην πω δουλεύει και καλύτερα.

Τέλος, κάτι μικρό το οποίο αμέσως αμέσως κάνει το κείμενο πιο επαγγελματικό, και αν είναι να κρατήσεις κάτι από όλα τα παραπάνω, κράτα αυτό για να συνηθίζεις:

Οι τελείες και τα κόμματα έξω από τα εισαγωγικά, τα ερωτηματικά-θαυμαστικά-αποσιωπητικά μέσα. (ελληνικά εισαγωγικά προφανώς, μόνο εδώ χρησιμοποιώ τα αγγλικά)

"Καλημέρα", είπε.
"Καλώστον".
"Τη διάβασες την ιστορία του Μορφέα;"
"Ναι, ναι, τη διάβασα!"
"Έχει να δώσει ο νέος..."


Πάντως, οι δυο ιστορίες που μας έχεις δώσει ως τώρα, Μορφέα, δείχνουν πολύ potential, γι'αυτό συνέχισε ακάθεκτος! :friends:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια! Ήταν στοχευμένα κι έτσι κατάλαβα τι λειτούργησε και τι όχι.

 

Το μόνο που θα πω είναι ότι το έγραψα σύντομα το κείμενο οπότε είχα και χρόνο θεωρητικά για διορθώσεις και βάσει των σχολίων σας κατάλαβα ότι μετά τις διορθώσεις εισήγαγα τα περισσότερα στοιχεία που δεν άρεσαν (βλ. ονόματα στους διαλόγους και λόγια που λέγονταν χωρίς να μεταδίδουν πληροφορία- κρίμα που δε λειτούργησαν όπως το είχα κατά νου...), κοινώς η διόρθωση με έφαγε :p
Και πολλές φορές μπήκα στον πειρασμό να αναλύσω περισσότερα πράγματα για τον κόσμο και την

κοινωνία των νεκρών

, εφόσον τα είχα σκεφτεί κι είχαν δέσει στο κεφάλι μου, αλλά θεωρούσα ότι δεν ταιριάζει στο ύφος. Κρίμα που βγήκε ασαφές, ή μάλλον καλύτερα μια και τώρα ελπίζω να είμαι πιο προσεκτικός.

 

Θα σταθώ σε 2 πράγματα ακόμα:

Τέλος, κάτι μικρό το οποίο αμέσως αμέσως κάνει το κείμενο πιο επαγγελματικό, και αν είναι να κρατήσεις κάτι από όλα τα παραπάνω, κράτα αυτό για να συνηθίζεις:

Οι τελείες και τα κόμματα έξω από τα εισαγωγικά, τα ερωτηματικά-θαυμαστικά-αποσιωπητικά μέσα. (ελληνικά εισαγωγικά προφανώς, μόνο εδώ χρησιμοποιώ τα αγγλικά)

Ευχαριστώ! :) Δεν τα ήξερα, κυρίως διαισθητικά ακολουθούσα κάποιους κανόνες, αλλά αυτό με τις τελείες πάντα μπερδευόμουν και τα έβαζα στην τύχη.

 

Μου αρέσει πολύ η φωνή σου, μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις και ο τρόπος που συνδέεις τις έννοιες. Πιστεύω πως σε πολλά σημεία διακρίνω και προσωπικό στυλ, αρκετά χαρακτηριστικό. Γενικά, ενθουσιάστηκα μαζί σου.

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια! Και σε όλους δηλαδή (πάλι)!

Αυτό με το προσωπικό στυλ ειδικά, πίστευα ότι δεν είχα κάποιο χαρακτηριστικό. Οπότε με κάνει πολύ χαρούμενο το συγκεκριμένο σχόλιο, αν όντως ισχύει!

Και πάλι ευχαριστώ! :hi:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Έγραψα τα σχόλιά μου (και κάτι παρατηρήσεις, ψιλολόγια, για να τα βρεις πιο εύκολα άμα το διορθώσεις) και τώρα βλέπω από τα ήδη υπάρχοντα σχόλια ότι δεν σου λέω κάτι καινούργιο. Αλλά, μια και τα έγραψα, ορίστε το αρχείο: Το Πένθος Ταιριάζει στην Ελένη σχόλια Άννας.doc

 

Πολύ δύσκολο αυτό που τόλμησες, αλλά αν του δώσεις την πρέπουσα προσοχή μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι άκρως ενδιαφέρον.

Μια κοινωνία -μια από τις πολλές, αν κατάλαβα- μετά θάνατον, και μια τραυματισμένη ψυχή. Ίσως να έβρισκες ένα πιο ευφάνταστο όνομα/επάγγελμα από αυτό του ψυχολόγου. Νομίζω ότι θα έδινε μια νότα υπερφυσικού, που δεν υπάρχει. Ενώ η όλη ιδέα είναι υπερφυσική, τη γειώνεις άσχημα με το να χρησιμοποιείς ακριβώς τα ίδια, γήινα υλικά που όλοι ξέρουμε. Θα μπορούσε να είναι αλλιώς, και η Ελένη να μην το συνειδητοποιεί ότι δεν ήταν έτσι ακριβώς τα πράγματα όταν ζούσε.

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Ευχαριστώ, Άννα για τα αναλυτικά σου σχόλια! :)

 

Είναι πολύ περίεργο να διαβάζω, πάντως, το κείμενο (έστω και σημεία του) μετά από μισό χρόνο. Το συγκεκριμένο μου φαίνεται πλέον ότι έχει τόσα θέματα που αν το ξαναπιάσω θα αλλάξει αρκετά.

 

Ναι, ίσως πρέπει κάποια στιγμή να το ξαναπιάσω, θυμάμαι ότι εκείνη την περίοδο είχα χτίσει μάλιστα κι ολόκληρο σύμπαν με ιστορίες για την κοσμοπλασία αυτή, που ξεκινούσαν από τρόμο και περνώντας από dark fantasy κατέληγαν σε "εφ"(;) :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Είχα γράψει, η κακομοίρα, ολόκληρη ανάλυση και έκλεισα το παράθυρο πριν ποστάρω. Αυτά παθαίνω για να είμαι αφηρημένη.

 

 

Μου αρέσει που γενικά προσπαθείς να δίνεις νέα πνοή σε τετριμμένα θέματα, νομίζω όμως πως εδώ πήγες να δαγκώσεις περισσότερο απ' όσο μπορούσες να μασήσεις (που λεν κι οι Άγγλοι - έχουμε μέρα της μαρμότας, έχουμε έκτη αίσθηση, έχουμε άλλες διαστάσεις, κοινωνίες νεκρών, μάγγισες και κρομμύδια). Δεν θα πω τα ίδια που είπαν κι οι από πάνω - με βρίσκουν σύμφωνη σε μεγάλο βαθμό, θα σου πω όμως μερικά πράγματα που θα μου άρεσε να έχω δει. Θα μου άρεσε η γριά να ήταν κάτι σαν αντι-ψυχοπομπός και να κερδίζει κάτι όταν οι ψυχές χάνουν το δρόμο τους, να μην είναι μόνο λεφτά και κοσμήματα που, έτσι κι αλλιώς, τι να τα κάνει σε μια νεκρόπολη; Θα μπορούσαν αυτά που της παίρνει να είναι κομμάτια της ψυχής της που η ίδια η Ελένη ερμηνεύει ως κοσμήματα, π.χ., και να το δέσεις αυτό και με το ότι γίνεται πιο ελαφριά και με το ότι, κάπου, κάπως, κάθε μέρα τη συναντάει κτλ κτλ. Εγώ κατενθουσιάστηκα με τον ψυχολόγο, με την έννοια ότι ένας θεραπευτής ψυχών είναι τρομερά ειρωνικό να λέγεται κι αυτός ψυχολόγος ή ψυχοθεραπευτής (you get my point). Συνολικά σαν ιστορία μου άρεσε, με ευχαρίστησε σαν ανάγνωσμα και η γραφή σου πάντα είναι καλή. Θα ήθελα να δω τι είχες στο μυαλό σου σε σχέση μ' αυτό το σύμπαν αν αποφασίσεις να το ξαναπιάσεις, πάντως, και ψηφίζω να το κάνεις. 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Σ' ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια, Elgalla! :)

 

Χθες, που το σκέφτηκα λιγάκι είχα αποφασίσει ότι (αν το ξανάπιανα) η γριά θα έφευγε και τις πληροφορίες θα τις παίρναμε με άλλα τεχνάσματα (που θα βοηθούσαν και περισσότερο στην προοικονομία).

 

Αλλά η ιδέα σου (με την αντι-ψυχοπομπό) είναι πολύ καλή!

:give_rose:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..