Jump to content

50 Βιβλία για το 2015


Recommended Posts

BladeRunner

 

1. Μετράνε όλα τα βιβλία, fiction & non-fiction.

2. Το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί μέσα στο 2014, και εαν έχετε αρχίσει κάποιο και τελειώσει το 2014, τότε μετριέται στο 2014. (Ούτως ή άλλως το ίδιο θα μετρήσει και το 2015 που θα το συνεχίσουμε)
3. Το κάθε βιβλίο θα έχει τουλάχιστον 50 σελίδες (ανεπίσημο read-off είναι, ας μετρήσουν και μικρά βιβλιαράκια)
4. Εαν πρόκειται για κάποιο βιβλίο που περιέχει 2-3 βιβλία μαζί όπως τα Omnibus, τότε μετράει το καθένα ξεχωριστά (π.χ. εαν πάρετε το omnibus με τα 3 πρώτα βιβλία του Earthsea της LeGuin, θα μετρήσει για 3 ξεχωριστά βιβλία)
5. Για μικρότερα βιβλία, comics, Audio-books, ξεχωριστή λίστα.
6. Βιβλία που διαβάζονται για σπουδές όπως για κάποιο μάθημα πανεπιστημίου δεν μετράνε.
7. Το κάνουμε για ευχαρίστηση και δεν πρόκειται να υπάρξει νικητής ή κάτι τέτοιο. Οπότε δεν χρειάζετε να βιάζεστε να τελειώσετε ένα βιβλίο.

 

Παρακαλώ επίσης να αφήνετε και κάποιο σχόλιο για το βιβλίο που μόλις τελειώσατε, είτε στο τόπικ του συγγραφέα/βιβλίου (καλύτερα!) είτε εδώ. Αλλιώς απλά μια ξερή λίστα δεν λέει τίποτα σε κανέναν :)

Link to post
Share on other sites
  • Replies 1.4k
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • BladeRunner

    219

  • watcher

    146

  • Mictantecutli

    96

  • Νικος

    69

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Σεπτέβριος 36. Farmer in the Sky, Robert Heinlein (σελ. 224)   37. Τα διηγήματα του Διαγωνισμού ε.φ. για το ΦantastiCon (Περίπου 42000) λέξεις 38. Τα διηγήματα του Διαγωνισμού Horror για το Φantast

Χθες ανέβασα την λίστα με τα 203 βιβλία που διάβασα φέτος, σήμερα ήρθε η ώρα για τα καθιερωμένα στατιστικά της φετινής αναγνωστικής χρονιάς, καθώς και για τις γνωστές λίστες με τα καλύτερα και χειρότε

Πιάσε και μία Λένα Μαντά και έκλεισες.

BladeRunner

Ο Ποιητής. Κάνω την αρχή με ένα δυνατό θρίλερ. Σχόλιο εδώ: Michael Connelly

 

 

-Ιανουάριος

 

01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Λουλούδια για τον Άλγκερνον. Σχόλιο εδώ: 

Daniel Keyes
 

 

-Ιανουάριος

 

01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)

02. Ντάνιελ Κέις, "Λουλούδια για τον Άλγκερνον", εκδόσεις Κέδρος, 1996, σελ. 68(8.5/10)

Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Ημερολόγιο αφανισμού. Σχόλιο εδώ: 

Jeremy Robert Johnson - Ημερολόγιο αφανισμού
 

 

-Ιανουάριος

 

01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)

02. Ντάνιελ Κέις, "Λουλούδια για τον Άλγκερνον", εκδόσεις Κέδρος, 1996, σελ. 68(8.5/10)

03. Τζέρεμι Ρόμπερτ Τζόνσον, "Ημερολόγιο αφανισμού", εκδόσεις Jemma Press, 2014, σελ. 91(8.5/10)

Link to post
Share on other sites

Μη μιλησεις σε κανεναν.(Blade αν θες σχολιο φτιαξε Τοπικ!!) ;-)

 

Ιανουαριος

 

01.Harlan Coben "Μη μιλησεις σε κανεναν",εκδοσεις Bell,2002,σελ.372(9/10)

Link to post
Share on other sites
wordsmith

Σεφτέ με Ντίνο, όπως και πέρσι:

1)Νεκρή Γραμμή, Κωνσταντίνος Κέλλης, Κλειδάριθμος. Σχόλιο εδώ.

Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Η γλώσσα του φιδιού. Όπως βλέπετε ξεκίνησα πολύ δυνατά την χρονιά, με τέσσερα βιβλία. Αλλά λογικό μιας και τα τρία είναι πάρα πολύ μικρά, αφού πρόκειται για νουβέλες. Σχόλιο για το βιβλίο της Κανεχάρα, εδώ: 

Ιαπωνική λογοτεχνία
 

 

-Ιανουάριος

 

01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)

02. Ντάνιελ Κέις, "Λουλούδια για τον Άλγκερνον", εκδόσεις Κέδρος, 1996, σελ. 68(8.5/10)

03. Τζέρεμι Ρόμπερτ Τζόνσον, "Ημερολόγιο αφανισμού", εκδόσεις Jemma Press, 2014, σελ. 91(8.5/10)

04. Χιτόμι Κανεχάρα, "Η γλώσσα του φιδιού", εκδόσεις Ωκεανίδα, 2006, σελ. 126(6.5/10)

Link to post
Share on other sites

Καλή αναγνωστική χρονιά σε όλους!

 

1. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΡΑΚΟΣ - THOMAS HARRIS (414)

Link to post
Share on other sites
Mesmer

1. Η απελευθέρωση μιας γυναίκας/Προδοσίες - Ursula Le Guin (154), Παρά Πέντε 

Link to post
Share on other sites
wordsmith

 

 

1)Νεκρή Γραμμή, Κωνσταντίνος Κέλλης, Κλειδάριθμος.

2)Όλα τα μήλα, Εύη Λαμπροπούλου, Κέδρος. Όχι, αυτό δεν το διάβασα μέσα σε μια μέρα, απλά διαβάζω 2-3 συγχρόνως. Πάρα πολύ μοντέρνο γράψιμο, παρομοιώσεις από φοβερά πρωτότυπες έως κουφές, αλλά η ιστορία δε με έπεισε ότι αξίζει να τη διηγηθεί κανείς. Μία που τα έχει ήδη με έναν, γνωρίζει έναν άλλον που τον βρίσκει πιο συναρπαστικό κλπ και μέχρι το τέλος του βιβλίου ταλαντεύεται ανάμεσα στους δύο. Ή μάλλον κυρίως παρουσιάζονται οι διακυμάνσεις στα αισθήματά της προς τον δεύτερο. Και υπάρχει εκεί μέσα και μια περίεργη και αγαπημένη της πρωταγωνίστριας γιαγιά. Καμία σχέση με αρλεκινοειδές, παρά το θέμα του. Πολλές αναφορές σε ταινίες που δεν τις έχω δει, σε φωτογράφους που δεν τους έχω ακουστά, σε τραγούδια και κόμιξ, πολύ χωμένο στη μόδα, στο πώς θα φαίνεται κανείς κουλ, χωρίς να είναι χαζό. Καμιά αντίρρηση για το γράψιμο, αλλά θα προτιμούσα να λέει και τίποτα πιο ενδιαφέρον ως βασική ιστορία.

Link to post
Share on other sites
joker-godfather

1.Tραμ 1852 Edward Lee.

Προτείνεται σε άτομα που έχουν μαι σφαιρική ιδέα σχετικά με την ζωη και το εργο του Λαβκραφτ χωρις ομως να χρειαστεί να εμβαθύνουν σε αυτά για να απολαύσουν την ιστορια.Μιας και έγραψα την λέξη απόλαυση θα συνεχίσω και με αυτη,κυριο θεμα του βιβλιου μεσα στο βιβλιο ειναι η αναζητηση της χαμενης αδερφης του αφηγητη την οποια για να φερει εις περας ο αφηγητης θα ''αναγκαστει'' να επισκεφτει ενα οικο ηδονης και απολαυσης και να ''υποστει'' την περιποίηση τον εργαζομενων του.Απο τον οικο αυτο οδηγουμαστε,καπως απότομα,σε ενα γνωστο για τους αναγνωστες του Λαβκραφτ κοσμο οπου και ο κοσμικος φοβος σε συνδυασμό με την παρουσια μιας παρωδιας μεγαλων παλαιων κανει την παρουσια του. Η καταληξη φυσικα της ιστοριας μεσα στην ιστορια ειναι αναλογη ενός Λαβκραφτιανου εργου όσων τουλαχιστον αφορα την θεση του αφηγητη.Τελος η καταληξη της ιστοριας στην οποια πρωταγωνιστης ειναι ο ιδιος ο Λαβκραφτ κλεινει το ματι με εναν ειρωνικο τονο,ισως και τραγελαφικό,σε οσους χαρακτηριζουν τον Λαβκραφτ ως ανέραστο.Πρεπει να σημειωθεί οτι παρόλο που ο Lee προσπαθει να διατηρήσει το υφος του Λαβκραφτ στην γραφη σε μερικες,αν οχι σε ολες,σκηνες ερωτικου περιεχομενου δημιουργει ενα γελοιο κραμα γραφης μεταξυ του ιδιου του του εαυτου και του Λαβκραφτ με το δικο του να υπερτερει.Απολαυστικο μεχρι αηδίας για εμάς τους χορροραδες. Συστήνεται επιφυλακτικά.

  • Like 5
Link to post
Share on other sites
BladeRunner

1.Tραμ 1852 Edward Lee.

Προτείνεται σε άτομα που έχουν μαι σφαιρική ιδέα σχετικά με την ζωη και το εργο του Λαβκραφτ χωρις ομως να χρειαστεί να εμβαθύνουν σε αυτά για να απολαύσουν την ιστορια.Μιας και έγραψα την λέξη απόλαυση θα συνεχίσω και με αυτη,κυριο θεμα του βιβλιου μεσα στο βιβλιο ειναι η αναζητηση της χαμενης αδερφης του αφηγητη την οποια για να φερει εις περας ο αφηγητης θα ''αναγκαστει'' να επισκεφτει ενα οικο ηδονης και απολαυσης και να ''υποστει'' την περιποίηση τον εργαζομενων του.Απο τον οικο αυτο οδηγουμαστε,καπως απότομα,σε ενα γνωστο για τους αναγνωστες του Λαβκραφτ κοσμο οπου και ο κοσμικος φοβος σε συνδυασμό με την παρουσια μιας παρωδιας μεγαλων παλαιων κανει την παρουσια του. Η καταληξη φυσικα της ιστοριας μεσα στην ιστορια ειναι αναλογη ενός Λαβκραφτιανου εργου όσων τουλαχιστον αφορα την θεση του αφηγητη.Τελος η καταληξη της ιστοριας στην οποια πρωταγωνιστης ειναι ο ιδιος ο Λαβκραφτ κλεινει το ματι με εναν ειρωνικο τονο,ισως και τραγελαφικό,σε οσους χαρακτηριζουν τον Λαβκραφτ ως ανέραστο.Πρεπει να σημειωθεί οτι παρόλο που ο Lee προσπαθει να διατηρήσει το υφος του Λαβκραφτ στην γραφη σε μερικες,αν οχι σε ολες,σκηνες ερωτικου περιεχομενου δημιουργει ενα γελοιο κραμα γραφης μεταξυ του ιδιου του του εαυτου και του Λαβκραφτ με το δικο του να υπερτερει.Απολαυστικο μεχρι αηδίας για εμάς τους χορροραδες. Συστήνεται επιφυλακτικά.

 

Ωραία, θα το διαβάσω μέσα στην χρονιά. Δεν βάζεις το σχόλιο και στο τόπικ του συγγραφέα (Ed Lee), για να μην χαθεί εδώ μέσα; :)

Link to post
Share on other sites
Natasha

1. Αγέννητοι Αδελφοί- Μιχάλης Μανωλιός (465 σελίδες) εκδόσεις Κλειδάριθμος, 5/5

 

Η αναγνωστική μου χρονιά ξεκίνησε απίστευτα καλά. Το βιβλίο ήταν πάρα πολύ δυνατό. Θα κάνω σύντομα σχόλιο στο topic του :)

Link to post
Share on other sites
elgalla

1. Maskerade - Terry Pratchett

Link to post
Share on other sites
BladeRunner
Χαμένες ψυχές. Αρκετά βρώμικο και περίεργο βαμπιροβιβλίο που σε γενικές γραμμές δεν μου πολυάρεσε. Έχουμε τρεις αμφιφυλόφιλους βρικόλακες που με το βανάκι τους μετακινούνται από πολιτεία σε πολιτεία και από πόλη σε πόλη για να βρουν καλό αίμα να πιουν και να δροσίσουν τα λαρύγγια τους, έναν αιωνόβιο βρικόλακα που έχει μπαρ στην Νέα Ορλεάνη και, όπως φαντάζεστε, τρέφεται και αυτός με φρέσκια σάρκα, έναν πιτσιρικά που λέγεται Τίποτα και αρχίζει να μαθαίνει την πραγματική του φύση, δυο μέλη του συγκροτήματος Χαμένες Ψυχές, τον Στιβ και τον Φάντασμα, με τον δεύτερο να είναι άνθρωπος με πολύ ειδικές δυνάμεις, όπως να διαβάζει τις σκέψεις του άλλου και να βλέπει οράματα και, τέλος, μια κοπέλα που είναι μπλεγμένη με τον Στιβ και μπλέκεται και μ'έναν βρικόλακα αργότερα. Όλοι αυτοί κάποια στιγμή συναντιούνται και γίνεται ένας χαμός. Αυτά εν συντομία. Ομοφυλοφιλία, αιμομιξία, παιδεραστία, απ'όλα έχει ο μπαξές. Και βέβαια σπλατεριές, βία, μαυρίλα. Δεν ξέρω, έχω και όρια για κάποια συγκεκριμένα ζητήματα, γι'αυτό και το βιβλίο από ένα σημείο και μετά διαβάστηκε, θα έλεγε κανείς, διεκπεραιωτικά. Δεν λέω βέβαια ότι δεν είχε τις στιγμές του, την ένταση, την σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλίμονο, αλλά η πλοκή δεν μου κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον, δεν συμπάθησα κανέναν από τους χαρακτήρες και, όπως είπα, δεν είναι του γούστου μου τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε η Πόπι Ζ. Μπράιτ (ή Μπίλι Μάρτιν)... Η γραφή αρκετά καλή και ευκολοδιάβαστη, δεν κάνει την διαφορά όμως. Σε περίπτωση που βρω το Θεσπέσιο Πτώμα της ίδιας (ή του ίδιου, τέλος πάντων!), που είναι ιδιαίτερα σπάνιο στα ελληνικά, ίσως του ρίξω μια ματιά. Σίγουρα πάντως δεν θα σκάσω αν δεν το βρω... Όσον αφορά την βαθμολογία, από την μια είμαι ίσως λίγο αυστηρός, από την άλλη πάλι ίσως και επιεικής. 

 

-Ιανουάριος

 

01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)

02. Ντάνιελ Κέις, "Λουλούδια για τον Άλγκερνον", εκδόσεις Κέδρος, 1996, σελ. 68(8.5/10)

03. Τζέρεμι Ρόμπερτ Τζόνσον, "Ημερολόγιο αφανισμού", εκδόσεις Jemma Press, 2014, σελ. 91(8.5/10)

04. Χιτόμι Κανεχάρα, "Η γλώσσα του φιδιού", εκδόσεις Ωκεανίδα, 2006, σελ. 126(6.5/10)

05. Πόπι Ζ. Μπράιτ, "Χαμένες ψυχές", εκδόσεις Λιβάνη, 1998, σελ. 484(6.5/10)

Edited by BladeRunner
  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Νικος

1.Helene Wecker - Το γκολεμ και το τζινι (572) Σελήνη

Εχω την αμυδρή υποψία πως η κακή μου διαθεση δε βοηθησε καθολου με τουτο το αναγνωσμα.Η ιστορια ειναι εξαιρετικα πρωτοτυπη και τοποθετημενη σε μια εποχη που ανεκαθεν μου προκαλουσε ενδιαφερον,αλλα ενδιαφερον ηταν και το μονο που ενιωσα τις μερες που μου πηρε να το ολοκληρωσω.Ισως την επομενη φορα να μου φανει καλυτερο.

Link to post
Share on other sites
Count Baltar

Το θεσπέσιο πτώμα έχει

 

 

Ομοφυλοφιλία, αιμομιξία, παιδεραστία, απ'όλα έχει ο μπαξές. Και βέβαια σπλατεριές, βία, μαυρίλα. . 
 

 χωρίς βρικόλακες. Προσωπικά το θεωρώ πάρα πολύ καλό, αν και για πολύ γερά νεύρα και στομάχια. Αν είσαι καλό παιδάκι, θα σου επιτρέψω να έρθεις σπίτι μου να το διαβάσεις επιτόπου. Σε μια-δυο ωρίτσες θα το έχεις ξεπετάξει.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

 

Χαμένες ψυχές. Αρκετά βρώμικο και περίεργο βαμπιροβιβλίο που σε γενικές γραμμές δεν μου πολυάρεσε. Έχουμε τρεις αμφιφυλόφιλους βρικόλακες που με το βανάκι τους μετακινούνται από πολιτεία σε πολιτεία και από πόλη σε πόλη για να βρουν καλό αίμα να πιουν και να δροσίσουν τα λαρύγγια τους, έναν αιωνόβιο βρικόλακα που έχει μπαρ στην Νέα Ορλεάνη και, όπως φαντάζεστε, τρέφεται και αυτός με φρέσκια σάρκα, έναν πιτσιρικά που λέγεται Τίποτα και αρχίζει να μαθαίνει την πραγματική του φύση, δυο μέλη του συγκροτήματος Χαμένες Ψυχές, τον Στιβ και τον Φάντασμα, με τον δεύτερο να είναι άνθρωπος με πολύ ειδικές δυνάμεις, όπως να διαβάζει τις σκέψεις του άλλου και να βλέπει οράματα και, τέλος, μια κοπέλα που είναι μπλεγμένη με τον Στιβ και μπλέκεται και μ'έναν βρικόλακα αργότερα. Όλοι αυτοί κάποια στιγμή συναντιούνται και γίνεται ένας χαμός. Αυτά εν συντομία. Ομοφυλοφιλία, αιμομιξία, παιδεραστία, απ'όλα έχει ο μπαξές. Και βέβαια σπλατεριές, βία, μαυρίλα. Δεν ξέρω, έχω και όρια για κάποια συγκεκριμένα ζητήματα, γι'αυτό και το βιβλίο από ένα σημείο και μετά διαβάστηκε, θα έλεγε κανείς, διεκπεραιωτικά. Δεν λέω βέβαια ότι δεν είχε τις στιγμές του, την ένταση, την σκοτεινή ατμόσφαιρα, αλίμονο, αλλά η πλοκή δεν μου κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον, δεν συμπάθησα κανέναν από τους χαρακτήρες και, όπως είπα, δεν είναι του γούστου μου τα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε η Πόπι Ζ. Μπράιτ (ή Μπίλι Μάρτιν)... Η γραφή αρκετά καλή και ευκολοδιάβαστη, δεν κάνει την διαφορά όμως. Σε περίπτωση που βρω το Θεσπέσιο Πτώμα της ίδιας (ή του ίδιου, τέλος πάντων!), που είναι ιδιαίτερα σπάνιο στα ελληνικά, ίσως του ρίξω μια ματιά. Σίγουρα πάντως δεν θα σκάσω αν δεν το βρω... Όσον αφορά την βαθμολογία, από την μια είμαι ίσως λίγο αυστηρός, από την άλλη πάλι ίσως και επιεικής. 
 
-Ιανουάριος
 
01. Μάικλ Κόνελι, "Ο Ποιητής", εκδόσεις Λιβάνη, 2000, σελ. 674(9/10)
02. Ντάνιελ Κέις, "Λουλούδια για τον Άλγκερνον", εκδόσεις Κέδρος, 1996, σελ. 68(8.5/10)
03. Τζέρεμι Ρόμπερτ Τζόνσον, "Ημερολόγιο αφανισμού", εκδόσεις Jemma Press, 2014, σελ. 91(8.5/10)
04. Χιτόμι Κανεχάρα, "Η γλώσσα του φιδιού", εκδόσεις Ωκεανίδα, 2006, σελ. 126(6.5/10)
05. Πόπι Ζ. Μπράιτ, "Χαμένες ψυχές", εκδόσεις Λιβάνη, 1998, σελ. 484(6.5/10)

 

Νομίζω πως αν δε σου άρεσε αυτό, αποκλείεται να σου αρέσει το Θεσπέσιο Πτώμα!

Link to post
Share on other sites
Nihilio

Το θεσπέσιο πτώμα έχει

 

 

Ομοφυλοφιλία, αιμομιξία, παιδεραστία, απ'όλα έχει ο μπαξές. Και βέβαια σπλατεριές, βία, μαυρίλα. . 
 

 χωρίς βρικόλακες. Προσωπικά το θεωρώ πάρα πολύ καλό, αν και για πολύ γερά νεύρα και στομάχια. Αν είσαι καλό παιδάκι, θα σου επιτρέψω να έρθεις σπίτι μου να το διαβάσεις επιτόπου. Σε μια-δυο ωρίτσες θα το έχεις ξεπετάξει.

To θεσπέσιο πτώμα ήταν ωραία καφρίλα, αν και κάπου στα μισά γέλαγα με το ότι παντού υπήρχαν ομοφυλόφιλοι άντρες ( και καναδυο ετεροφιλόφυλοι που βιάζονται πριν ή αφού δολοφονηθούν) και το αποτέλεσμα ήταν σαν ένα πολύ (μα πάρα πολύ) καλογραμμένο slashfic όπου ο γκέυ Χάννιμπαλ Λέκτερ τα φτιάχνει με τον γκέυ Κυανοπόγωνα.

Αλλά σε σημεία τα είχα χρειαστεί, ενώ θυμάμαι ακόμα κάποιες σκηνές παρόλο που πάνε πέντε χρόνια από τότε που το διάβασα.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
Tiessa

Ιανουάριος

1. Κωνσταντίνος Κέλλη, "Νεκρή Γραμμή", σελ. 455.    - Πολύ δυνατό. Σχόλια στο τόπικ του.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
joker-godfather

2.Υπερφυσικος τρομος στην λογοτεχνια Χ.Φ.Λαβκραφτ

 Δοκιμιο εποχης πανω στον{thank you captain obvious}υπερφυσικο τρομο στην λογοτεχνια γραμμενο απο καποιον που εδω που τα λεμε ηξερε ενα δυο πραγματακια παραπανω απο τον μεσο συγγραφεα πανω στο θεμα.Επιλεγει και περιγραφει συνοπτικα ,τα καλυτερα για αυτον εργα απο τα τελη του 18ου αιωνα μεχρι και την εποχη του,σχετικα με την υποθεση των ιδιων και την τεχνικη η το ρευμα που αυτα γραφτηκαν.Μεγαλο μειονεκτημα φυσικα ειναι οτι δεν γινεται καθολου λογος για εργα του ιδιου.Τελος υπαρχει και το αστειο κομματι για τον αναγνωστη οταν βλεπει οτι ο ιδιος ο Λαβκραφτ κατακεραυνωνει αλλος συγγραφεις για τεχνικες που ο ιδιος χρησιμοποιει αρκετα συχνα.

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
joker-godfather

3.Χ.Φ.Λαβκραφτ:Εναντιον του κοσμου,εναντιον της ζωης. Μισελ Ουελμπεκ και εισαγωγη απο Στιβεν Κινγκ.

Προτείνεται σε οσους θελουν να μαθουν κατι σχετικα με την τεχνοτροπια και την ζωη του Λαβκραφτ περα απο την wikipedia.Αν δεν κανω λαθος ειναι το μοναδικο βιβλιο που σχετιζεται με κριτικη στο εργο και την ζωη του Λαβκραφτ και εχει μετεφραστει στα Ελληνικα.Αν και το βιβλιο δεν ειναιι σχεδον καθολου αντικειμενικο μιας και ο Ουελμπεκ και ο Κινγκ περιοριζονται στο να εκθειάζουν τον Λαβκραφτ ενω τα ελαττώματα του απλα αναφερονται και εν μέρη δικαιολογουνται με ενα λιγο ατεχνο τροπο του τυπου ''γιατι ετσι'' το βιβλιο αποτελει πραγματικο φωστήρα οσων αφορα τις ιστοριες του Λαβκραφτ με τους μεγαλους παλαιους και τον τροπο με τον οποιο αναγκάστηκε να γραψει ο Λαβκραφτ για αυτους μιας και γινεται μια γλαφυροτατη αναλυση πανω στο θεμα απο εναν λογοτεχνη και οχι απο εναν κριτικο.Η εισαγωγη του Κινγκ θα φανταζει γνωστη στους αναγνωστες του μιας και εχει παραδειγματα απο την ιδια του την ζωη αλλα και ενα υφος ομοιο με διηγήματος.Αφησε εξαιρετικες εντυπωσεις και χρειαζεται στους αναγνωστες του Λαβκραφτ μιας και ο ιδιος σηκωνει αναλυση.Δεν μπορω να ειμαι σιγουρος για την αναγνωστικη εμπειρια του ιδιου του συγγραφεα σε σχεση με τον Λαβκραφτ μιας και αυτος εχει διαβασει τα απαντα του μεταφρασμενα στα Γαλλικα.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Ιανουάριος

 

1. Marcel Proust, Στον Ίσκιο των Ανθισμένων Κοριτσιών, Βιβλιοπωλείον της Εστίας. 2009 (5/5)

2. Μενέλαος Λουντέμης, Οδός Αβύσσου Αριθμός 0, Δωρικός, 1972 (4/5)

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..