Jump to content

Recommended Posts

Όνομα Συγγραφέα: Myyst
Είδος: high fantasy
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 1158
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: η συμμετοχή μου για το Write off #79 (Eugenia Rose, elli sketo & Myyst)
 
 
 
Ο βάρδος
 
Είναι επικίνδυνο να μοιάζουν τόσο πολύ δυο άνθρωποι μεταξύ τους. Στην εμφάνιση, στο λόγο, στο βλέμμα. Μπορεί να μπερδευτείς, να μην ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις, να συναναστρέφεσαι τελικά με την αντίληψή σου της ομοιότητας, κι όχι με τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου.
 
«Κάθε ιστορία είναι μια υπόσχεση» είπε κι άπλωσε το δεξί της χέρι.
 
«Υπόσχομαι, τότε. Όχι έτσι, όμως. Με το αριστερό, της καρδιάς.»
 
Έδωσαν τα χέρια. Αν και μόνο αφού μερικές στιγμές καχυποψίας πέρασαν.
 
«Πάντοτε σ' άρεσε να τελειώνεις τις συζητήσεις με παράξενα λόγια μάγε.»
 
Αφήνοντας ένα μειδίαμα να χαραχτεί στα χείλη του, ο μάγος σηκώθηκε απ' την καρέκλα του και περπάτησε μέχρι την έξοδο απ' τη σχεδόν άδεια σάλα. Ο Έριελ, σήκωσε την ανέγγιχτη κούπα του και ήπιε μια γενναία γουλιά μπύρας. Ύστερα, άλλη μία, και μετά, μία ακόμη, και αφού οι δύο κούπες που βρίσκονταν πάνω στο τραπέζι άδειασαν, έφερε τα δάχτυλά του στις χορδές του λάουτού του κι άρχισε να παίζει το θέμα μιας παλιάς μπαλάντας, ξυπνώντας του λιγοστούς σκουροντυμένους θαμώνες του πανδοχείου.  Στη συνέχεια έπιασε έναν γνώριμο χορευτικό σκοπό, αφήνοντας τις τελευταίες συγχορδίες να αιωρούνται σε υπόσχεση ότι θα παίξει περισσότερα τραγούδια το βράδυ και κατευθύνθηκε προς τη μεγάλη δρύινη σκάλα φανερώνοντας τον πολύχρωμο, χαρούμενο μανδύα του βάρδου κάτω από τα σκουρόχρωμα ρούχα του.
 
Άφησε την απουσία του να διανθίσει τις φήμες για την εμφάνιση του στη σάλα απόψε, έκλεισε πίσω του την πόρτα του μικρού δωματίου που του είχε παραχωρήσει ο πανδοχέας και έριξε μια ματιά απ' το παράθυρό του. Στις αποθήκες, τους σταύλους και το μικρό σοκάκι πίσω απ' το πανδοχείο δεν κυκλοφορούσε κανείς και με ένα επιδέξιο σάλτο προσγειώνεται στα πόδια του – σαν γάτα που έχει μεγαλώσει πηδώντας το σάλτο του θανάτου με τους περιφερόμενους θιάσους. Είναι πάντοτε καλό να ελέγχεις τις διόδους διαφυγής. Ακόμη διαπερνούσε ένα ρίγος τα σωθικά του καθώς θυμόταν το ψευδαισθητικό παράθυρο στην Αβάρες.
Εξερευνώντας τους δρόμους γύρω από τον 'Γαλήνιο Δράκο,' τους δρόμους της Πίσω Γειτονιάς, της ήσυχης περιοχής που απλώνεται νότια από τους λόφους των αριστοκρατικών συνοικιών και του παλατιού, ο Έριελ ξαφνιάστηκε παρατηρώντας τον μεγάλο αριθμό των φρουρών κυκλοφορούν σε μία γειτονιά μακριά από το κέντρο από της ζωής της πόλης. Όσο για την προτίμηση που δείχνουν οι κάτοικοι στα μονότονα βαριά ρούχα, θυμίζει μεν πόλεις όπως η Σεντέν και η Ρέβα στις παρυφές του κόσμου, αλλά μοιάζουν μάλλον παράταιρες στην Τιέλ, απ' όπου περνούν οι μεγάλες εμπορικές ροές, ίσως ακόμη και εμμονικές.
Στην αγορά πάλι, η συνηθισμένη μικροεγκληματικότητα που θα έπρεπε να είχε συναντήσει είτε εκλείπει, είτε είχε πάρει κάποια μορφή που ο Έριελ δεν είχε αναγνωρίσει. Δεν ήταν καν βέβαιος ποιο απ' τα δύο ενδεχόμενα τον ανησυχεί περισσότερο. Όμως, το πιο ανησυχητικό πράγμα στην αγορά ήταν η απουσία του χαρακτηριστικού δαιμόνιου βλέμματος από τα πρόσωπα των εμπόρων. Αντικρίζοντας μια σειρά από όμορφες κούκλες στη βιτρίνα ενός επιπλοποιείου, τις περιζήτητες εκείνες κούκλες της Νιάλ ανάμεσα στις αριστοκρατικές οικογένειες του νότου, αποφασίζει ότι έφτασε η στιγμή να πραγματοποιήσει ένα πείραμα.
 
«Όμορφος καιρός σήμερα. Ιδανικός για βόλτα» είπε στον μαγαζάτορα, έναν άντρα χωρίς χαρακτηριστικά που θα τα θυμόταν ιδιαίτερα ύστερα.
 
«Καλή σας ημέρα αφέντη. Μήπως η βόλτα σας θα γινόταν ακόμα ιδανικότερη εάν ρίχνατε μια ματιά στην ταπεινή μου πραμάτεια;»
 
«Μπορεί και να ευχαριστούσε λίγο την κόρη μου, αν έριχνα μια ματιά στις κούκλες αυτές.»
 
«Α, οι ξυλόγλυπτες κούκλες μου, ονομαστές σ' ολόκληρη την Τιέλ και ακόμα και πέρα από τη Τιέλ, στην Αβονά, στη Σεσιεδάδ, στο Νάτε, όπως σίγουρα γνωρίζει κάποιος πολυταξιδεμένος σαν κι εσάς, θα ευχαριστούσαν πολύ το κοριτσάκι σας.»
 
«Αυτή η όμορφη μικρή κούκλα, για ένα χρυσό, θα ήταν πράγματι ένα όμορφο δώρο για τη μικρή μου Άννυ.»
 
«Α, μα, ίσως, αυτή η συγκεκριμένη να έπεφτε λίγο μεγάλη στη μικρή σας Άννυ. Πιθανόν για ένα χρυσό νόμισμα να προτιμούσατε την κούκλα αυτή, που έχει τόσο όμορφα μάτια, όπως σίγουρα και η Άννυ.»
 
«Ίσως πράγματι η μικρή μου Άννυ να προτιμούσε αυτή τη μικρότερη κούκλα για ένα νιάλιο χρυσό νόμισμα.»
 
«Μάλλον, μέσα στην αγάπη σας για τη μικρή σας Άννυ αμελήσατε πως τα νιάλια χρυσά είναι πλέον όγδοα χρυσών. Ίσως ανάμεσα στα μικρά νιάλια νομίσματά σας θα βρίσκεται και κάποιο αβόνιο χρυσό ή και κανένα μεγάλο τιέλιο;»
 
«Αλίμονο, άφησα το τελευταίο αβόνιο που είχα μαζί μου σε έναν αρτοπώλη, αλλά ένας φίλος μου από το Φελ μου άφησε πριν φύγει από την πόλη μερικά ασημένια ως αναμνηστικά για τη φιλία μας. Ίσως, και μονάχα για την κούκλα της μικρής μου Άννυ, να σας έκανα τη χάρη να σας παραχωρήσω δέκα απ' αυτά.»
 
«Α, μα η μικρή σας Άννυ θα γελούσε πολύ όταν θα της το λέγατε, καθώς θα θυμόταν ότι στο Φελ, αντίθετα απ' ότι στη Νιάλ, ένα χρυσό νόμισμα χωρίζεται σε δεκαέξι ασημένια.»
 
«Ίσως τότε να μπορούσα να σας παραχωρήσω όλα τα δώδεκα ασημένια που μου άφησε ο φίλος μου από το Φελ για την κούκλα της μικρής μου Άννυ.»
 
«Δώδεκα ασημένια του Φελ μπορεί να δημιουργούσαν ένα μικρό κενό στο πουγκί μου, σίγουρα ένας άξιος φίλος όπως εσείς θα έχει κρατήσει κάποιο ασημένιο ως αναμνηστικό.»
 
«Η αλήθεια είναι ότι διακρίνω ένα ασημένιο νόμισμα είχε παραπέσει στη φόδρα του πουγκιού μου και νομίζω πως θα συμπλήρωνε ένα ακριβές αντίτιμο που θα ευχαριστούσε τη μικρή μου Άννυ.»
 
«Χαρά μου να προσφέρω χαρά στη μικρή σας Άννυ, αγαπητέ μου κύριε.»
 
Ο Έριελ τοποθετεί προσεχτικά την κούκλα που ίσως να άξιζε τουλάχιστον πέντε χρυσά στον νότο, έχοντας διαπιστώσει ότι οι έμποροι της Νιάλ διακατέχονται απ' το ίδιο εμπορικό δαιμόνιο απ' το οποίο διακατέχονται και οπουδήποτε αλλού. Πάρα τα άνευρα βλέμματα, πάρα την άτονη φωνή. Κι όμως, ο βάρδος πλέον ανησυχούσε ολοένα και περισσότερο σε αυτή τη ζοφερή πόλη, τη γεμάτη από ανθρώπους όπου όλοι, άντρες και γυναίκες, φορούν παρόμοια σκουρόχρωμα βαριά ρούχα, μοιάζουν τόσο πολύ στην εμφάνιση, στο βλέμμα, ακόμη και στον λόγο, όπου δεν ήσουν σίγουρος αν τον περαστικό που μόλις προσπέρασες, τον είχες ξαναπροσπεράσει ένα λέπτο πριν, ή αν απλώς ήταν κάποιος που του έμοιαζε πολύ. Μπορεί να μπερδευτείς, να μην ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις, να συναναστρέφεσαι τελικά με την αντίληψή σου της ομοιότητας, κι όχι με τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Και για έναν άνθρωπο που είχε μάθει να βασίζεται στην εξαιρετική αντίληψη που έχει για τις λεπτές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, η Νιάλ ήταν μία τεράστια απειλή που καραδοκούσε παντού.
 
Καθώς ο ήλιος άρχισε να πέφτει, τα βήματα του Έριελ τον έφεραν τελικά πίσω στο πανδοχείο. Διασχίζει τη μεγάλη σάλα, ανάμεσα στους σκουροντυμένους, θολούς θαμώνες, κάθεται στην καρέκλα που είχε αφήσει ο πανδοχέας στη μικρή εξέδρα που χρησίμευε για σκηνή και φέρνει τα δάχτυλα του στη κιθάρα συνεχίζοντας το χορευτικό τραγούδι που είχε αφήσει μισοτελειωμένο το πρωί. Ο Έριελ είχε τραγουδήσει για δούκες, δούκισσες πρίγκιπες, πριγκίπισσες, στρατηγούς, μάγους, μάγισσες, δύο βασιλιάδες, πέντε βασίλισσες και έναν υψηλό ιερέα στις εσχατιές του Κου, αλλά ποτέ δεν είχε απέναντι του ένα κοινό στα δίχτυα μίας μαγείας τόσο ισχυρής. Ο μάγος θα τ' άκουγε για τα καλά αυτή τη φορά αν κατάφερνε να το σκάσει ζωντανός από τη Νιάλ. Ξεκίνησε να αφηγείται τις ιστορίες του.
Edited by Myyst
  • Like 8
Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Είναι μία καλή ιστορία, ομολογώ εφόσον το είδος δεν με τραβάει και τόσο προσπαθώ να μην την αδικήσω με το σχόλιό μου. Συνεπώς, θα σταθώ στα σημεία που προσωπικά διασκέδασα. 

Το τεχνικό κομμάτι είναι αδιαμφισβήτητα πάρα πολύ καλό. Η γραφή σου είναι προσεγμένη, το λεξιλόγιο ταιριαστό και η χαοτική ατμόσφαιρα μιας πόλης που καταπίνει την διαφορετικότητα και παράγει "φωτοτυπίες" κερδίζει τον αναγνώστη. Επιπλέον, στα θετικά είναι ότι συνδέεις ομαλά την εισαγωγή με το υπόλοιπο κείμενο. 

Θεματικά, δεν γνωρίζω αν είναι πρωτότυπη ή αν το σκηνικό που έχτισες φέρει κάτι το ιδιαίτερο απλούστατα γιατί όπως φαίνεται παραπάνω το εν λόγω είδος είναι έξω απ τα νερά μου. Πάντως, η φρίκη της ατομικής ισοπέδωσης όπως την παρουσιάζεις ειδικά προς το τέλος, φέρει ένα πολύ πετυχημένο συναισθηματικό φορτίο και παράλληλα δείχνει μία όμορφη οπτική. 

Μπράβο σου Myyst. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Τι αυτό ήτανε; Τόσες πόλεις, τόσα ονόματα, που είναι όλα αυτά που μας τάξατε αγαπητέ; :p

Ωραία ιστορία και με ωραίες περιγραφές και πετυχαίνεις να αναδείξεις τον φόβο του βάρδου για την κατάρα του μάγου δηλαδή την κατάρα της αλλοτρίωσης. Νομίζω ότι δεν είναι αρκετά ξεκάθαρο στην αρχή πως ήταν κατάρα ή τι ακριβώς παίχτηκε μεταξύ του μάγου και του βάρδου. Αυτό νομίζω θα μπορούσες να το ξεκαθαρίσεις λίγο παραπάνω. Επίσης πρέπει να το μεγαλώσεις 10.000 λέξεις για να μας δείξεις περισσότερο τον ωραίο και ενδιαφέροντα κόσμο που έχεις σκεφτεί.

Καλή επιτυχία! :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
MadnJim

Πρέπει να ομολογήσω ότι εκτός από το παζάρι για την κούκλα της μικρής Άννυ δεν κατάλαβα και πολλά. Τι ακριβώς παίχτηκε; Γιατί λέγεται "Ο βάρδος" κι όχι "Η κούκλα της μικρής Άννυ"; 

 

Πιστεύω πως χρειάζεται πάρα πολλά ακόμα για να δείξει η ιστορία την δυναμική της. Υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που αναφέρεται φευγαλέα, ένας μάγος και μια κατάρα, μια μαγεμένη πόλη ( που τελικά λέγεται "Τιελ" ή "Νιαλ"; ) όπου κάτι μάλλον φρικτό συμβαίνει, αλλά όλα αυτά απλώς υπάρχουν, με το παζάρεμα της κούκλας να μπαίνει σε πρώτο πλάνο με έναν μεγάλο διάλογο που επαναλαμβάνεται πολύ.

 

Είναι κομμάτι -πολύ- μεγαλύτερης ιστορίας, νουβέλας ας πούμε; Αν ναι τότε είναι πολύ ενδιαφέρον σαν teaser της, αν όχι σκέψου να την φτιάξεις γιατί έχει και μπόλικο και νόστιμο "ψωμί".:)

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
elgalla

Θα συμφωνήσω με το Σπύρο. Ούτε κι εγώ κατάλαβα πολλά και, γενικά, πιο πολύ μου μοιάζει με στιγμιότυπο από κάτι μεγαλύτερο αυτό που διάβασα, παρά με αυτόνομο διήγημα που έχει ξεκάθαρη πλοκή. Έχει μια καλή ατμόσφαιρα, αλλά του λείπει ο στόχος, θα έλεγα και αυτό το οποίο θα το έκανε αξιομνημόνευτο. Καλή επιτυχία στο write-off!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Και... πού είναι τώρα το διήγημα;

 

Η εισαγωγή σου χρειάζεται ένα ξεσκονισματάκι, Μύστη. Σε σημεία μπερδεύεις τους χρόνους (από αόριστο σε ενεστώτα), εκεί με την κούκλα της Άννυ πίστεψα ότι μας κάνεις πλάκα και δεν κατάλαβα τι παίχτηκε με τον μάγο.

 

Και βέβαια μου άρεσε το κλίμα, και βέβαια με έφτιαξες, και βέβαια... με άφησες με την όρεξη.

 

 

 

:rose:

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Με κάλυψαν σε γενικές γραμμές οι από πάνω. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που χρησιμοποίησες την εισαγωγή, ειδικά ο τρόπος που την επανέφερες προς το τέλος. Θέλω όμως να διαβάσω παρακάτω--έχεις έναν ολόκληρο κόσμο ανάμεσα στις γραμμές που δε χωράει σε 1000 λέξεις. Νομίζω πως η ιστορία του βάρδου δεν ολοκληρώθηκε, ενώ το επεισόδιο με την κούκλα, αν και καλοφτιαγμένο κατά την άποψή μου, δε συνδέθηκε επαρκώς με την κεντρική πλοκή (;). 

Όπως λέει και η Κασσάνδρα, χρειάζεται προσοχή στην εναλλαγή των χρόνων. Επίσης κάποιες προτάσεις μού φάνηκαν ιδιαίτερα βαρυφορτωμένες και πιο μακριές απ' όσο χρειάζεται. Νομίζω ότι λίγη εγκράτεια σε ορισμένα σημεία θα έδινε μεγαλύτερη καθαρότητα στο κείμενο. 

 

Το βασικό όμως είναι ότι περιμένω και τα επόμενα κεφάλαια του βιβλίου. :p 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nienor

Ερχόμουνα να γράψω "ωραίο το πρώτο κεφάλαιο, αλλά θα μου άρεσε να έχω και το υπόλοιπο βιβλίο" όταν διαβάζοντας τα σχόλια συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι μάλλον πασέ :p

 

Παρόλα αυτά, όντως το πρώτο κεφάλαιο είναι ωραίο, πιάνει ατμόσφαιρα, μυστήριο, έχεις φτιάξει πράγματα που θέλουμε να μάθουμε (αν και η αλήθεια είναι πως έχω τη συναίσθηση πως ούτε κι εσύ τα ξέρεις, του φαίνεται δηλαδή, αλλά νομίζω πως ίσως αξίζει τον κόπο να τα μάθεις). Το ξέρεις ότι σου πάνε τα παζάρια έτσι :) Είναι το δεύτερο παζάρι σου που διαβάζω και καταφέρνεις να χωράς μέσα τους μια ολόκληρη κουλτούρα, χωρίς να υπεκφεύγεις και να βάζεις σάλτσες που δεν θα λέγονταν σε ένα παζάρεμα.

 

Επίσης, οκ, το ξέρεις, είναι σχεδόν αδιόρθωτο.

 

Φτιάχτο, και πες μας τι γίνεται παρακάτω please :)

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Λοιπόν φίλε μου είχα την αίσθηση ότι διαβάζω κεφάλαιο βιβλίου και όχι διήγημα αυτοτελές. Τώρα θα μου πεις γιατί είναι κακό αυτό. Κακό δεν είναι αλλά αφήνει μια αίσθηση ότι είδαμε την προετοιμασίας μιας πλοκής, ωραία τοπωνύμια, όλα ωραία και όλο αυτό το σκηνικό καταλήγει σε ένα παζάρεμα. Δεν ξέρω ήθελε λιγότερη διακόσμηση και περισσότερη ιστορία κατά την άποψή μου. Ούτε προσωπικά αισθάνθηκα αμεσότητα και ροή στη σύνδεση με την εισαγωγή. Θα ήθελα περισσότερα για το σύμπαν αυτό όμως!

Καλή σου επιτυχία!

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
nikosal

Ωραία η σκηνή στο «κουκλάδικο» και ο διάλογος με τα νομίσματα. Δεν είχαν... κοινό, ε;

 

Στις αδυναμίες: Η κυριότερη επισημάνθηκε ήδη (βλ. παραπάνω). Στα write off «οφείλουμε» ένα ολοκληρωμένο διήγημα, όχι ένα στιγμιότυπο. Επιπλέον δεν βλέπω πώς αξιοποιεί ο συγγραφέας τη μισή περίπου εισαγωγή. Μάλλον την προσπερνά και πάει στη βόλτα του Βάρδου στην πόλη. Τι αντιπροσωπεύει ο αρχικός διάλογος, γιατί μειδίασε  ο μάγος, δεν θα μάθουμε, όπως και πολλά ακόμα (πχ. τι είναι το διαισθητικό παράθυρο). 

 

Η τεχνική μπορεί να βελτιωθεί αρκετά. Για παράδειγμα το...

Εξερευνώντας τους δρόμους γύρω από τον 'Γαλήνιο Δράκο,' τους δρόμους της Πίσω Γειτονιάς, της ήσυχης περιοχής που απλώνεται νότια από τους λόφους των αριστοκρατικών συνοικιών και του παλατιού, ο Έριελ ξαφνιάστηκε παρατηρώντας τον μεγάλο αριθμό των φρουρών κυκλοφορούν σε μία γειτονιά μακριά από το κέντρο από της ζωής της πόλης.

 

θα το έβλεπα να καταλήγει απλώς ως...

(...) ο Εριέλ ξαφνιάστηκε από το μεγάλο αριθμό στρατιωτών που κυκλοφορούσαν (ή που περιπολούσαν).

δηλ. ο περαιτέρω προσδιορισμός «σε μια γειτονιά μακριά από το κέντρο της ζωής της πόλης» είναι μάλλον περιττός και δεν βοηθά την πρόταση. Ανάλογου είδους παρατηρήσεις, μικρές, εδώ και εκεί, θα είχα ακόμα πολλές να κάνω, πχ. το όργανο λέγεται λαούτο και όχι λάουτο, η χειραψία μου φαίνεται παράξενο να γίνεται ανάμεσα σε δυο άνδρες που κάθονται (βλ. «(...) ο μάγος σηκώθηκε από την καρέκλα του και (...)») ενώ με παραξένεψε και η γάτα που κάνει το σάλτο του θανάτου (εδώ ίσως να έχω κενό - μήπως είναι κάτι που γίνεται σε θιάσους εδώ ή στον κόσμο του διηγήματος;). 

 

Σε γενικές γραμμές δεν μπορώ να προσφέρω πάνω από ένα ρόδο, αλλά τουλάχιστον θα είναι ευωδιαστό.

 

 

:rose:

Edited by nikosal
  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Και εγώ έμεινα με την όρεξη, αλλά μου άρεσε και ως έχει. Ωραία η γραφή σου και μου άρεσε που παρόλο το μικρό μήκος του διηγήματος η κοσμοπλασία σου δείχνει να έχει βάθος. Πολύ καλή και η ατμόσφαιρα.

Η όλη φάση με τον βάρδο και ύστερα με τα παζάρια μου θύμισαν ευχάριστα το Όνομα του Ανέμου (και η Τιελ μου θύμισε το ψευδώνυμο μου που παρόλο που το γράφω tyelcur το προφέρω τιέλκουρ :p)

Γενικά μου άρεσε και εάν, έστω, τύχει και αποφασίσεις να το επεκτείνεις θα το διάβαζα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Καλή επιτυχία. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
Mesmer

Πολύ όμορφη και καλογραμμένη ιστορία, αλλά όπως έχουν επισημάνει κι άλλοι, μοιάζει κάπως σαν ένα κομμάτι ενός μυθιστορήματος. Τόσο ο βάρδος, όσο και ο κόσμος του, μοιάζουν ένα έχουν ένα πολύ μεγαλύτερο μπακγκράουντ, που ενώ αχνοφαίνονται δεν παίζουν κανένα ρόλο στην ιστορία. Σίγουρα σηκώνει πολλή δουλειά και θα 'χει ενδιαφέρον να δούμε τι ακριβώς κρύβεται πίσω απ' όλο αυτό.

 

Επίσης, αν και το διάβασα ξέχωρα από το write-off, σαν μέρος του παιχνιδιού φαίνεται πως η εισαγωγή είναι λίγο παράταιρη από το υπόλοιπο διήγημα. Ή ίσως να μην κατάλαβα εγώ κάτι.

 

Πάντως, το κομμάτι του παζαριού ήταν πάρα πολύ πετυχημένο. Ήταν σαν μια μάχη που δεν ήξερες ποιος θα κερδίσει τελικά κι ανυπομονούσες για το ποια θα είναι η επόμενη κίνηση του κάθε αντίπαλου. Το ευχαριστήθηκα.

 

Καλή συνέχεια!

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
Blacksword

Μιας και το διάβασα (αν και λίγο αργά) θα συμφωνήσω λίγο με τους παραπάνω γιατί ούτε κι εγώ κατάλαβα πολλά. Σίγουρα δείχνει καλό άλλα θέλει κάτι παράπανω για να "στρώσει" που θα ήθελα σίγουρα να το διαβάσω αν υπάρξει στο μέλλον.   :)

Edited by Blacksword
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 10 months later...
KELAINO

Πω ρε φίλε αυτό το παζάρεμα ήταν γαμάτο. Γούσταρα, λάτρεψα. Τα άλλα στα είπανε, να μην επαναλαμβάνω τα ίδια, αλλά το παζάρεμα ήταν γαμάτο.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Το μεγαλύτερο ατού της ιστορίας είναι ότι αποδίδεις επιτυχημένα την ατμόσφαιρα, όπως και το παζάρεμα, όπως σου είπαν και οι άλλοι (αν και εγώ μπερδεύτηκα με το νομισματικό σύστημα).

Δυστυχώς, όμως δεν εξηγούσες πολλά: τι συνέβη στην πόλη, είναι κάποια κατάρα; Τι δουλειά έχει ο βάρδος εκεί; Τι ρόλο έπαιζε ο μάγος και η συμφωνία μαζί του;

Κάπου μπερδεύτηκα και με τους χρόνους, οι οποίοι αλλάζουν απροειδοποίητα σε κάποιες προτάσεις. Η εισαγωγή επίσης δεν κολλάει ουσιωδώς με τα υπόλοιπα, άσε που αναφέρει άτομο στο θηλυκό γένος ενώ μετά ο μάγος που αναφέρεις είναι αρσενικός.

 

Γενικά, αν αυτό δεν ήταν αυτοτελές αλλά τμήμα βιβλίου, δηλαδή ενταγμένο σε μια υπόθεση, θα ήταν καλό.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
WILLIAM

Σαν αυτοτελές κομμάτι δεν στέκεται, Όπως είπαν και άλλοι είναι περισσότερο σαν το εισαγωγικό κομμάτι μιας μεγάλης ιστορίας. Πέραν αυτού μου αρέσει η γραφή και ο τρόπος που έδωσες την ιστορία. Το παζάρι ήταν φοβερό, πολύ μαγιόρικο, και διπλωματικό (προσωπικά δε θα άντεχα τόση διαπραγμάτευση) στα άλλα ήσουν κάπως πιο βιαστικός με όσα μας έδωσες. Μου αρέσει που υπάρχει ολόκληρος κόσμος πίσω από την ιστορία και σίγουρα θα ήθελα να δούμε περισσότερα από αυτόν. Συνέχισε την καλή δουλειά.

Link to post
Share on other sites

Α, ναι, ξέχασα να σου πω και ότι έβαλες στην πόλη δύο ονόματα: κάπου την λες Νιαλ και κάπου Τιέλ!

Link to post
Share on other sites
Ballerond

Φίλε Στέφανε μάλλον είναι το προσωπικό σου στυλ να αφήνεις ιστορίες μισοτελειωμένες :p Θέλω μία φορά πραγματικά να διαβάσω μία ΟΛΟΚΛΗΡΗ ιστορία δικιά σου. Με αρχή, μέση και τέλος. Και όχι 1000 λέξεις δεν φτάνουν.

Εγώ να πω απλά ότι επειδή είναι τελείως άκομψο το κλείσιμο και απότομο, μου τράβηξες μακριά όλη τη θετική εικόνα που μπορεί να είχα αποκομίσει.

Ναι οκ, ενδιαφέρον το παζάρεμα, έξυπνο αλλά γιατί; Για μία κούκλα; Ποια είναι αυτή η Άννυ και γιατί τόσο τρέμουρο για να πάρει μία κούκλα; Λες κι απλά ήθελες να μας δείξεις ένα έξυπνο παζάρι.

Τόσα ονόματα και τοποθεσίες που randomly σκάσανε στο μυαλό σου; Αν δεν τα αποδώσεις κάπου, μην τα ονοματίσεις καν. "η πόλη" ή "ο δρόμος" θα αρκούσαν.

 

Τα λαθάκια σε χρόνους ή typos τα προσπερνάω και τα καταλαβαίνω. Αλλά μην αφήνεις τέτοιες ιστορίες μισές γιατί στο τέλος δε θα έχει κανένα νόημα τι διαβάσαμε πριν μιας και το τέλος βγάζει στο κενό.

  • Like 2
Link to post
Share on other sites
  • 1 year later...
Elli Sketo

 

 

Στέφανε, Στέφανε, Στέφανε.

Από το 2015 λέω ότι “Χρωστάω και μια κριτική στον Βάρδο” Αλλά ποτέ δεν τόλμησα να κάτσω να την κάνω.

Σήμερα λοιπόν, μπαίνω σε μία πολύ μικρή λίστα ανθρώπων, μία λίστα από την οποία ΚΑΚΩΣ λείπει το δικό σου όνομα, η “λίστα με τους ανθρώπους που διάβασαν τον Βάρδο πάνω από μία φορά στη ζωή τους”.

Για να μη το τραβάω και επειδή πρέπει να κάνω τις κριτικές μου για να μπορέσω να συμμετέχω στον Διαγωνισμό ΕΦ (κοίτα που διάλεξα να διαφημιστώ τρομάρα μου) πάμε στο… διήγημα που έγραψες.

Τη δεύτερη φορά που το διάβασα είδα που κολλάει με την εισαγωγή το κείμενο. Γράφεις (έγραφες - πάνε και 2 χρόνια δε ξέρω τι κάνεις τώρα μουχαχαχαχα) πολύ καλύτερα και χαίρομαι για αυτό. Συνεχίζεις όμως τις ανούσια μπουρδουκλωμένες προτάσεις, αν και συγκρατημένα πλέον, και τα άκυρα βαρετά ονόματα που δεν οδηγούν πουθενά.

Άκου, καλέ μου, το να μου βάλεις 18 ονόματα από πόλεις που υποτίθεται υπάρχουν σε αυτό τον κόσμο δε μετράει ως world building. Δεν ξέρω καμία από αυτές τις πόλεις και γιαυτό είναι το ίδιο σα να μου λες “Παρίσι” ή “Ρίο”. Έχεις παίξει και dnd τρομάρα σου, πάρε κανένα μάθημα από το forgotten realms! Το world building κάντο το στο κεφάλι σου πριν γράψεις την ιστορία και μετά επέλεξε προσεκτικά μερικά κομμάτια που θα μας βάλουν σε αυτή τη γη. Όχι όλα και σίγουρα όχι τα άχρηστα. Πρέπει να θυσιάσεις λίγο από το όνειρο ώστε να μπορεί να σε ακολουθήσει ο αναγνώστης. Ας πούμε πολύ καλά μου έδωσες να καταλάβω ότι οι κάτοικοι αυτής της πόλης είναι περίεργοι και στον υπόλοιπο κόσμο δεν ντύνονται όλοι το ίδιο, ούτε φέρονται με παρόμοιο τρόπο. Όμως θυμάμαι ότι πέταξες και 5-6 ονόματα πόλεων εκεί μέσα τα οποία δεν σημαίνουν τίποτα για εμένα. Το μόνο που κατάφερες ήταν να βάλεις περισσότερες άχρηστες λέξεις ανάμεσα σε εμένα και την πληροφορία που ήθελες να μου περάσεις και αυτό, σίγουρα έχει στοιχίσει άλλες πληροφορίες που μου διέφυγαν.

Pro Tip: το όπλο του Τσέχωφ. Αν στην ιστορία σου βάλεις ένα πιστόλι, τότε θα πρέπει να το χρησιμοποιήσεις κάπως. Αλλιώς είναι πληροφορία που πρέπει να φύγει.

Επίσης θέλω να πω ότι ένα μεγάλο και σημαντικό κομμάτι του κειμένου, αυτό του παζαριού, με άφησε αδιάφορη. Ήταν βαρετό και μονότονο. Μπορεί να ήθελες να περάσεις αυτό ακριβώς - ότι ο κόσμος στην πόλη αυτή είναι βαρετός και μονότονος, όμως αυτό το ήξερα ήδη. Το είχα καταλάβει σχεδόν από την πρώτη μουντή σκηνή μέσα στη σάλα που έπαιζε μουσική. Άρα; τι σκοπό εξυπηρέτησε ο διάλογος; Γιατί ήταν τόσο μεγάλος; Γιατί η κούκλα; Γιατί Άνυ; Γιατί τόσα ονόματα πάλι, ακόμα και στα νομίσματα;

Μου άφησες περισσότερες απορίες από ότι μου έλυσες. Αλλά αυτό είναι διήγημα, όχι μυθιστόρημα. Δε θα έχεις τον χώρο και τον χρόνο να επιστρέψεις και να μου δώσεις απαντήσεις. Ότι ευκαιρία είχες χάθηκε μόλις τελείωσε εκείνη η σκηνή!

Τέλος, το κομμάτι που είναι μέσα στο δωμάτιό του και ψαχουλεύει επίσης το βρίσκω περίεργο και μου άφησε περισσότερες απορίες παρά απαντήσεις.

Στο τέλος το μόνο που μου έδωσες ήταν κάτι μισόλογα για ένα μάγο και ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

 

Δίνεις την εντύπωση ότι σου λείπουν βασικές αρχές storytelling. Κάτσε δες το suicide squad και ύστερα δες αυτή την ανάλυση οποία ασχολείται με την τέχνη του editing και πως το κόψιμο που έγινε κατέστρεψε μια ούτως η άλλως μέτρια ταινία καθώς μερικές πληροφορίες μπερδεύτηκαν, άλλες δεν οδήγησαν πουθενά, Plot threads έμειναν στον αέρα και δεν ακολουθήθηκε ο πολύ απλός κανόνας:

Plant information

Remind that information

Pay-off on that information.

Δεν λυπήθηκες κανένα.

Ντροπή σου.

  • Like 1
  • Haha 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..