Jump to content
Sign in to follow this  
Eugenia Rose

The Wild Riders

Recommended Posts

Eugenia Rose

Όνομα Συγγραφέα: Eugenia Rose
Είδος: Post Apocalyptic Sci-Fi/Fantasy
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 4.000
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για το write off με αριθμό 80.
Αρχείο: The Wild Riders.doc

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Πολύ ωραία ιστορία, με ιδιαίτερο, εξωτικό, ανατολίτικο feeling, ωραία απόδοση του μετα-αποκαλυπτικού σκηνικού και πρωτότυπη κεντρική ιδέα, ίσως και την πιο πρωτότυπη του write-off. Η σύνδεση με την εισαγωγή μου φάνηκε κάπως εύθραυστη και επιφανειακή, αλλά εντάξει, αυτό αφορά τα πλαίσια του παιχνιδιού και δεν λέει και πολλά για την ποιότητα της ιστορίας. Όπως σου είπα και στο άλλο write-off, η γραφή σου στα αγγλικά είναι καλή, όμως, δεν ξέρω, εδώ ένιωσα σαν να κόπιασες πολύ -κάτι που στο άλλο δεν είχα αισθανθεί τόσο έντονα. Δεν είναι κάτι απτό που μπορώ να σου πω, όπως π.χ. ότι δεν έχεις σωστή σύνταξη ή λεξιλόγιο, είναι μόνο ένα συναίσθημα. Ο κεντρικός σου χαρακτήρας μου ήταν πολύ συμπαθής και τα ερωτικά του πραγματικά με ενδιέφεραν. Γενικά μου άρεσε πολύ, συνέχισε έτσι και καλή επιτυχία!

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor

Αυτό εδώ ήτανε έρωτας με την πρώτη ματιά, ειδικά η σχέση των παιδιών, και ο τρόπος που τον γειώνει η πιτσιρίκα  το λατρεύω, αλήθεια στο λέω. Και το θέμα μου αρέσει πάρα πολύ, και ο τρόπος που το προχώρησες για να καταλήξεις σε κάτι που δεν το είχα φανταστεί, δεν το περίμενα βασικά. Το τέλος έρχεται όπως θα ερχόταν στην πραγματικότητα (δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τώρα τι εννοώ γιατί τίποτα βέβαια δε θα γινότανε έτσι στην πραγματική πραγματικότητα, αλλά οκ, ααααν γινόταν, έτσι θα γινόταν). Πολύ ωραίος μύθος, πολύ ωραία κοσμοπλασία. Επίσης, εγώ ερχόμουνα να σου πω πως εδώ μου άρεσε που ήταν στα αγγλικά η ιστορία, και ότι δε μου έλλειψε τίποτα σε συναίσθημα. Γουέλ, είναι σπαστικό να είναι αντικρουόμενα τα δύο σου πρώτα σχόλια, αλλά όλο και σε κάτι θα σου είναι χρήσιμα.

 

Και βέβαια, περισσότερο από όλα, αγαπώ αυτόν τον άνεμο! Πολύ μου άρεσε το διήγημα, ελπίζω το κατάλαβες έτσι? :p Όταν είναι να διορθώσεις, σκέψου ίσως λίγο τον λόγο για τον οποίο αυτό που έκανε η Εορί ήτανε σημαντικό για την κοινότητα, πώς το να καβαλάνε τους ανέμους βασικά τους βοηθούσε. Όλο και κάτι μπορεί να προσθέσεις. Κατά τα άλλα, εγώ δεν βλέπω τίποτα άλλο, και το αγαπώ.

 

Σε σχέση με τον πρόλογο μασούλησες τους αιώνες, αλλά στο συγχωρώ (ευκολάκι) γιατί το διήγημα είναι θαυμάσιο :give_rose:

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Υπέροχη ιστορία, που εγώ θα την χαρακτήριζα ερωτική, σε ένα μεταποκαλυπτικό σκηνικό. Μου άρεσε πολύ ο κόσμος που έφτιαξες, δανειζόμενη τόσα πολλά διαφορετικά μεταξύ τους στοιχεία. Η αρχή της ιστορίας, μέχρι να εμφανιστεί η κατεστραμένη πόλη, κάλιστα θα μπορούσε να αναφέρεται σε μια φυλή Ινδιάνων, που έτσι και αλλιώς έχουν την έννοια του ανέμου έντονη στην μυθολογία τους. Όπως και το να τους δαμάσουν, αντίστοιχα με τα άγρια άλογα. Τα ονόματα που χρησιμοποιείς όμως μου δίνουν μια ασιατική, ιαπωνική αίσθηση και ο Κirawa που ξεπέρασε σε εξυπνάδα τους θεούς και αυτοί τον τιμώρησαν να βολοδέρνει στις θάλασσες, μακριά από τους αγαπημένους τους και παγίδευσε σε έναν ασκό τους ανέμους, κάλιστα θα μπορούσε να λεγόταν Οδυσσέας. :) Πολύ μου άρεσε ο τρόπος που περιέγραψες την σχέση των δύο πρωταγωνιστών και το μέγεθος της καψούρας(για να δανειστώ μια κλασική λέξη των '80ς :) ) του αγοριού. Αν πρέπει να βρω κάτι, θα αναφέρω αυτό που ήδη ειπώθηκε, ότι δεν χρησιμοποιείς όλα τα στοιχεία του προλόγου, αλλά εμένα ποσώς με ενόχλησε, αφού την ιστορία την απόλαυσα! Καλή επιτυχία συμπαίκτρια του write-off....όπως θα έλεγε και η Ειρήνη! :)

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Έχουν ειπωθεί ήδη τα πάντα πιο πάνω. Μου άρεσε πολύ η ιστορία σου Ευγενία, και σαν ιδέα και σαν απόδοση. Είχαμε κάποια κοινά στοιχεία, αλλά τελικά μόνο ο χαρακτηρισμός των ιστοριών μας ήταν ουσιαστικά ίδιος. Έχεις γράψει γι' αυτό που εμένα πάντα με αγγίζει πολύ βαθιά στην καρδιά μου, την αληθινή, αγνή, αδιαπραγμάτευτη Αγάπη. Πιστεύω ακράδαντα πως η Αγάπη είναι η μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου, η πιο δυνατή μαγεία που υπήρξε ποτέ. Το μόνο μου παράπονο είναι το ίδιο που εξέφρασα και στο σχόλιό μου στην Αταλάντη, θα την ήθελα στα ελληνικά γιατί πιστεύω πως όσο κι αν η ευχέρειά σου στη χρήση της αγγλικής είναι πολύ καλή, θα έδειχνε πολύ πολύ πιο όμορφη στη δική μας γλώσσα. Προσωπική άποψη βέβαια. Συνολικά όμως το μπράβο σου αξίζει...:thmbup:

 

Καλή επιτυχία!:)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Και μία ενδιαφέρουσα ομοιότητα με του Σπύρου: παππούς διαβάζει, παππούς διηγείται. Μου άρεσαν πολλά στο διήγημά σου. Ότι ο αέρας είναι η ανάμνηση ενός ανέμου που πέρασε. Το όνομα Κίκορου (λίγο μάνγκα μου έκανε αλλά ΟΚ,) η αίσθηση του μεταποκαλυπτικού και της γύμνιας του κόσμου. Η δικιά σου εκδοχή των ασκών του Αιόλου. Η συγκίνηση που διαχέεται. Το τέλος. Το τέλος. Το τέλος.

Δεν έπιασα αυτό που λέει η Αταλάντη για την όποια δυσκολία στην γλώσσα, δεν μου δημιούργησε τέτοια αίσθηση. Ίσως επειδή ήταν και εντελώς άλλο το πλαίσιο (θέλω να πω, εδώ δεν είχα νιώσει κάτι τέτοιο στο διήγημα με τον εμφύλιο που ειναι κάργα ελληνική θεματολογία και όσο να 'ναι εκεί περιμένεις το ελληνικό χέρι) και γενικά είναι μια ιστορία που με ικανοποίησε. Χαλαρή η σύνδεση με την εισαγωγή ωστόσο, αλλά εντάξει. Μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.

 

Master of Disaster σου εύχομαι καλή επιτυχία (συμπαίκτρια!) Πέρασα όμορφα με την ιστορία σου αλλά δεν θα (ξανα)πω ότι συγκινήθηκα γιατί κάποιος από δω μέσα, ίσως και περισσότεροι από έναν θα με κράξουνε.

Καληνύχτες! :rose:

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Oceanborn

Νομίζω αν έπρεπε να χαρακτηρίσω αυτή την ιστορία με μία λέξη, θα επέλεγα την λέξη "puzzle". Και παρότι δεν θεωρώ τις κριτικές που αφήνω στην εκάστοτε ιστορία κάτι ιδιαίτερο, αυτός μου ο χαρακτηρισμός με κάνει ιδιαίτερα περήφανη. Στο δια ταύτα. 

Για το θέμα εισαγωγής, διαφωνώντας με κάτι που ειπώθηκε ανωτέρω, έχω να πω ότι δημιούργησες έναν ομαλό δεσμό. Κατάφερες να συνδέσεις την περιγραφή μίας επουράνιας ύπαρξης με μία ολόδική σου ηρωίδα που σκιαγραφείται με προσοχή καθ' όλη τη διάρκεια του κειμένου. Το γεγονός ότι ο πρόλογος έφερε στοιχεία που δεν αποφάσισες να χρησιμοποιήσεις δεν το κατατάσσω στα αρνητικά. Ο πρόλογος ειδικά που είναι γραμμένος από ένα δεύτερο πρόσωπο για συγκεκριμένο σκοπό πρέπει να έχει πολλά στοιχεία ώστε ο καθένας να πιαστεί από αυτό που τον ιντριγκάρει και να γράψει. Είναι αδύνατο να μπούμε στη διαδικασία ανάπτυξης όλων των επιμέρους εργαλείων χωρίς να ξεφύγει λίγο το κεφάλι μας ή ιστορία. 

Ένα άλλο σημείο που δικαιώνει το παζλ, είναι το metapocalyptic  (υπάρχει επίσημος ελληνικός όρος αλήθεια;) σκηνικό που επιτυχώς μας παρουσιάζεις και παντρεύεις με τα τυπικά χαρακτηριστικά του ρομαντισμού (ως λογοτεχνικό ρεύμα πάντα). Η εξύμνηση της ομορφιάς, η ύπαρξη του άνεμου ως μοτίβου που ανήκει στην νεκρή πλέον φύση, όμορφα δοσμένου και με πολλές λυρικές πινελιές. Όλα αυτά, στα θετικά σημεία της αφήγησής σου γιατί καταφέρνουν να στήσουν ένα όμορφο κόσμο. 

Η γλώσσα σε αυτό το κείμενο είναι αρκετά πιο προσεγμένη και περίτεχνη από το προηγούμενο. Καλή προσπάθεια και χωρίς λαθάκια όσο μου επιτρέπουν οι γνώσεις μου να κρίνω δηλαδή. 

Τέλος, θα πω το αρνητικό. Δε μου άρεσε που αυτή η ιστορία έπρεπε να είναι ερωτική. Ναι της ταίριαζε, ήταν διασκεδαστική, έκρυβε ποίηση και φαντασία αλλά... Ήθελα να δω την αντίθεση της αρχικής ομορφιάς με την καταστροφή σε ένα πιο κοινωνικοπολιτικό επίπεδο. Ταπεινή άποψη και ελπίζω ένας καλός λόγος να πάρεις αυτό το πρότυπο και είτε να το εμπλουτίσεις είτε να το χρησιμοποιήσεις για κάτι ακόμα περισσότερο. (Ίσως και με λίγο ωκεανό μέσα. Λέμε ρε παιδί μου...) 

 

Πολύ καλή ιστορία Ευγενία, μπράβο. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mors Planch

Το αγόρι κερδίζει το κορίτσι στο τέλος που είναι κι αυτό που έχει σημασία, αλλά οι άνεμοι ειντα είναι στην πραγματικότητα; Κάπου εκεί κάτι παραπάνω μπορεί να κρύβεται ή άρχισα πάλι το τι εννοεί ο ποιητής εε η ποιήτρια που δεν το ήξερε κι ο ιδιος; :p

Edited by Mors Planch
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Το αγόρι κερδίζει το κορίτσι στο τέλος που είναι κι αυτό που έχει σημασία, αλλά οι άνεμοι ειντα είναι στην πραγματικότητα; Κάπου εκεί κάτι παραπάνω μπορεί να κρύβεται ή άρχισα πάλι το τι εννοεί ο ποιητής εε η ποιήτρια που δεν το ήξερε κι ο ιδιος; :p

 

Μόνο οι άνεμοι; Τι μπορεί να είναι το 'Αλλο Μέρος που θέλουνε να πάνε αλλά και αυτό το μέρος που βρίσκονται και τι μπορεί να είναι και οι ίδιοι που περιμένουν και πόσο θα περιμένουνε; Εκεί κρύβονται πολλά και έχουνε πολλές αναγνώσεις. :bag:

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Ένα διήγημα που του αξίζει να βρεθεί σε βιβλίο.

Έχω την εντύπωση (δεν παίρνω κι όρκο ότι έχω δίκιο) ότι ο λόγος σκάλωνε, ότι τα αγγλικά σου δεν ήταν άνετα.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Αχ, αχ, αχ ρε Ευγενία.

Τι μου άρεσε: το concept. Πήρες την εισαγωγή – αχταρμά που μας έβαλε ο Στέφανος και έφτιαξες ένα κόσμο που εξήγησε μέσες – άκρες το τι και το γιατί. Δε νομίζω ότι έδεσε καλά η εισαγωγή με το κείμενο όμως. Έβαλες τον παππούλη να μας λέει για το καρδιοχτύπι του το οποίο στην ουσία καμία σχέση δεν έχει με τον υπόλοιπο κόσμο. Βοηθά την ιστορία κάπως; Όχι. Δίνει κάτι στους πρωταγωνιστές μας; Όχι γιατί δεν αφορά καν αυτούς. Θα μπορούσες κάλλιστα να βγάλεις την εισαγωγή και πάλι το κείμενο θα ήταν μια χαρά – αν απλά έδινες το background με τους δράκους και τα λοιπά επιλέγοντας κάποιον άλλο τρόπο. Κοινώς, χρησιμοποίησες την εισαγωγή για exposition το οποίο είναι plus αλλά ήταν στην τελική άχρηστη πληροφορία γιατί το άτομο αυτό δεν ζει πια και δεν προσφέρει τίποτα στο διήγημα εκτός από exposition.

Φυσικά, όπως σου είπα ήδη, το μεγάλο μου πρόβλημα ήταν τα αγγλικά σου. Η γλώσσα κομπιάζει και το κείμενο δεν κυλά. Τώρα κάτι σου είπα θα μου πεις. Αυτό όμως είναι το πρόβλημα με τη δεύτερη γλώσσα. Το παν είναι να μη φαίνεται ότι είναι “δεύτερη”. Σε γενικές γραμμές ενώ διαβάζεται το κείμενο μια χαρά μου πετάς λέξεις που φαίνεται ότι ξέθαψες από λεξικό και με πετάς έξω (ή με αναγκάζεις και εμένα να ανοίγω λεξικό! Έλεος ρε συ! Από το Proficiency είχα να δω λέξεις σαν το lariat.

Το άλλο που κάνεις σε αυτό το κείμενο είναι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ παρομοιώσεις, τις οποίες όμως επεξηγείς με μία λέξη αμέσως μετά και τις καταστρέφεις.

Ένα παράδειγμα που βρήκα έτσι στα γρήγορα:

He grinned and his wrinkles seemed to travel across his face like the rivers used to flow

“Πόσο τέλειο;” μουρμουράω ενώ διαβάζω και συνεχίζεις:

Snakelike

“Lady, I GET THE POINT.” λέω κάνοντας facepalm. :rtfm:

Στα comic υπάρχει αυτό που λέμε “explainο” και είναι όταν ο καλλιτέχνης έχει φτιάξει μια τέλεια εικόνα που περιγράφει ακριβώς τι συμβαίνει αλλά παρόλα αυτά πάει και κολλάει έξτρα κείμενο για να μας εξηγήσει αυτά που ήδη έχει ζωγραφίσει. Γενικά, όταν έχεις μια τόσο καλή παρομοίωση, Less is best. Ίσως το κάνεις επειδή ασυνείδητα δεν είσαι σίγουρη ότι έχεις γίνει κατανοητή. Ίσως μέσα σου σκέφτεσαι ότι αυτό που γράφεις θα το διαβάσουν Έλληνες και πρέπει να γίνεις κατανοητή. Ίσως πάλι ήθελες απλά να με εκνευρίσεις. Ικανή σε έχω.

Αυτά γενικά. Χαρακτήρες οκ, ιδέα πολύ καλή και ένας κόσμος τόσο ζωντανός που θα ήθελα να δω περισσότερο. Αλλά δεν ήρθα εδώ για να σου χαϊδέψω το χέρι και να σου πω πόσο καλά έκανες αυτά που ξέρεις ότι τα έκανες καλά.

Πιστεύω ότι με μία διόρθωση η ιστορία σου θα λάμψει. Για την ώρα δεν μπορώ να πω ότι σε αντιπροσωπεύει.

Best of luck!  :victory:

 

edit μη ξεχαστώ. Συμφωνώ με Αταλάντη ότι η ιστορία σου ήταν η πιο πρωτότυπη του διαγωνισμού.

Edited by Elli Sketo
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Ποιούς δράκους παιδί μου;   :fish: Και ναι, το έκανα για να σε εκνευρίσω.  :p

Edited by Eugenia Rose
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Air dragons, ή κάτι τέτοιο. Σιγά, λεπτομέρειες. :glare:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Air dragons, ή κάτι τέτοιο. Σιγά, λεπτομέρειες. :glare:

Βασικά μου έκανε εντύπωση γιατί και εγώ όταν το έγραφα είχα στο μυαλό μου τους Γιαπωνέζικους δράκους αλλά σε πιο σύννεφομορφή.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Άντε ρε! Καλό. Κι εγώ που κορόιδευα (ελαφρώς μόνο) την Έλλησκέτο...  :p

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Δεν πειράζει, αντέχει αυτή :p

Share this post


Link to post
Share on other sites
Blacksword

Λοιπόν μιας και έχω πιάσει τις ιστορίες του #80 να βάλω ένα σχόλιο κι εγώ.

 

Η ιστορία σου (αν και είναι η πρώτη δικιά σου που διαβάζω) δυστυχώς δεν με τράβηξε καθόλου εκτός λίγο προς το τέλος και, αν και δεν με πείραξε καθόλου που είναι στα Αγγλικά, με κούρασε αρκετά χάνοντας έτσι πολλά πράγμα από αυτήν. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..