Jump to content
BladeRunner

Μέχρι την τελευταία του ανάσα - Γιώργος Δάμτσιος

Recommended Posts

BladeRunner

28014710.jpg

 

Ο Ρομπ Μίαρς βρίσκεται απέναντι από έναν ψυχίατρο που την τελευταία εβδομάδα τον ρωτά συνεχώς το ίδιο πράγμα: Γιατί έγινε δολοφόνος...
Η αφήγησή του, γεμάτη παράξενες συμπτώσεις, μεταφυσικές παρεμβάσεις και συνεχείς ανατροπές, θα ξετυλίξει μια σκοτεινή ιστορία για την οποία τα όπλα της επιστήμης δεν μπορούν να δώσουν επαρκείς εξηγήσεις. Υπάρχει το απόλυτο Κακό και αν ναι, μπορεί να κατευθύνει τις πράξεις μας σαν να είμαστε μαριονέτες στη βούλησή του;
Το τέλος θα είναι απρόσμενο για όλους τους πρωταγωνιστές, ένοχους και αθώους. Αν υπάρχουν αθώοι σε αυτή την ιστορία...
Ο Γιώργος Δάμτσιος, στην πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση, χτίζει με την πένα του ένα σκοτεινό, μεταφυσικό θρίλερ. Ταυτόχρονα, το βιβλίο αποτελεί ένα δυνατό ψυχογράφημα χαρακτήρων που συγκρούονται μεταξύ τους αναζητώντας απαντήσεις για τη ζωή, την αγάπη, και την ελευθερία ή όχι της ανθρώπινης βούλησης.
 
"Ο Γιώργος Δάμτσιος με το πρώτο του μυθιστόρημα μας ρίχνει κατευθείαν στα βαθιά της σκοτεινής φαντασίας του, και η παρέα του Ελληνικού Τρόμου γίνεται πλουσιότερη με έναν από τους πιο ενδιαφέροντες αντι-ήρωες που έχουμε συναντήσει στην εγχώρια λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια: τρομακτικός, πνευματώδης, και σε ορισμένα σημεία ξεκαρδιστικός, ο "διαταραγμένος εγκληματίας" Ρομπ αρχίζει να διηγείται την ιστορία από την αρχή, καθώς ο ψυχίατρος του προσφέρει ένα τσιγάρο. Η ιστορία σε τραβάει μέσα της, ο Γιώργος Δάμτσιος δεν βιάζεται, και με τη ροή του κειμένου, το τσιγάρο γίνεται πακέτο, κι εγώ δεν κατάλαβα για πότε βράδιασε!" (Κωνσταντίνος Κέλλης, συγγραφέας ("Το φως μέσα μου", "Νεκρή Γραμμή")

 

 

Αποφάσισα να αγοράσω και τελικά να διαβάσω το βιβλίο, κυρίως μετά την θετική κριτική από τον Κωνσταντίνο Κέλλη, του οποίου η γνώμη "μετράει" πολύ μετά τα δυο εξαιρετικά βιβλία τρόμου που μας έχει χαρίσει. Πιθανότατα θα το αγόραζα το βιβλίο έτσι και αλλιώς, ελέω ιντριγκαδόρικης περίληψης, ωραίου εξωφύλλου και προσιτής τιμής, όμως όχι τόσο σύντομα. Λοιπόν, δεν απογοητεύτηκα, σίγουρα διάβασα ένα καλογραμμένο και ενδιαφέρον μεταφυσικό θρίλερ, τίμιο ως προς τις προθέσεις του.
 
Ο Ρομπ Μίαρς αφηγείται σ'έναν ψυχίατρο στην φυλακή όπου βρίσκεται, πως έφτασε στο σημείο να σκοτώσει μια τετραμελή οικογένεια, μέλος της οποίας ήταν και η πρώην γυναίκα του. Αρχίζει από την αρχή την εξιστόρηση του, καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, περιγράφει τα βάσανα που αντιμετώπισε στην ζωή του και την πορεία του μέχρι το τραγικό περιστατικό.
Η ιστορία συνδυάζει ιδιαίτερα ικανοποιητικά το δράμα με το μεταφυσικό θρίλερ και τον τρόμο, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι πάρα πολύ καλό. Το μυστήριο, η αγωνία για την συνέχεια και οι λίγες αλλά καλές ανατροπές στο τέλος, είναι στοιχεία που δεν θ'αφήσουν κανέναν αδιάφορο. 
Όσον αφορά την γραφή, είναι πραγματικά πολύ καλή, εθιστική και άκρως ευκολοδιάβαστη, με τα (ακριβώς!) εκατό κεφάλαια να βοηθούν με την σειρά τους στην γρήγορη ανάγνωση. Ο κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας, που αφηγείται στον ψυχίατρο τα βάσανά του, μου φάνηκε αρκετά καλογραμμένος, ενδιαφέρων και συμπαθητικός, ενδιαφέρθηκα ιδιαίτερα γι'αυτά που έζησε.
 
Συμπερασματικά, έχουμε να κάνουμε με μια τίμια και ενδιαφέρουσα πρώτη συγγραφική προσπάθεια, από έναν νέο συγγραφέα. Προβλήματα σε περιγραφές και κοσμοπλασία μπορεί και να υπάρχουν, δεν αντιλέγω, όμως σαν σύνολο πρόκειται για ένα αξιοπρεπέστατο και ψυχαγωγικό μεταφυσικό θρίλερ, που θα ανταμείψει τον αναγνώστη, προσφέροντάς του μυστήριο, αγωνία, έντονες μεταφυσικές πινελιές και ανατροπές. Με λίγα λόγια έμεινα ικανοποιημένος, σίγουρα θα διαβάσω και επόμενα βιβλία του συγγραφέα!
 
8/10
Edited by BladeRunner
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η άλλη πύλη

Καλή επιτυχία στο νέο βιβλίο :)

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
AlienBill

Καλοτάξιδο, Γιώργο! Θα επανέλθω με κριτική...

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Καλή επιτυχία στο νέο βιβλίο :)

 

 

Καλοτάξιδο, Γιώργο! Θα επανέλθω με κριτική...

Σας ευχαριστώ αμφότερους παιδιά! :) Ό,τι καλύτερο επίσης!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

 

28014710.jpg

 

Ο Ρομπ Μίαρς βρίσκεται απέναντι από έναν ψυχίατρο που την τελευταία εβδομάδα τον ρωτά συνεχώς το ίδιο πράγμα: Γιατί έγινε δολοφόνος...
Η αφήγησή του, γεμάτη παράξενες συμπτώσεις, μεταφυσικές παρεμβάσεις και συνεχείς ανατροπές, θα ξετυλίξει μια σκοτεινή ιστορία για την οποία τα όπλα της επιστήμης δεν μπορούν να δώσουν επαρκείς εξηγήσεις. Υπάρχει το απόλυτο Κακό και αν ναι, μπορεί να κατευθύνει τις πράξεις μας σαν να είμαστε μαριονέτες στη βούλησή του;
Το τέλος θα είναι απρόσμενο για όλους τους πρωταγωνιστές, ένοχους και αθώους. Αν υπάρχουν αθώοι σε αυτή την ιστορία...
Ο Γιώργος Δάμτσιος, στην πρώτη του λογοτεχνική εμφάνιση, χτίζει με την πένα του ένα σκοτεινό, μεταφυσικό θρίλερ. Ταυτόχρονα, το βιβλίο αποτελεί ένα δυνατό ψυχογράφημα χαρακτήρων που συγκρούονται μεταξύ τους αναζητώντας απαντήσεις για τη ζωή, την αγάπη, και την ελευθερία ή όχι της ανθρώπινης βούλησης.
 
"Ο Γιώργος Δάμτσιος με το πρώτο του μυθιστόρημα μας ρίχνει κατευθείαν στα βαθιά της σκοτεινής φαντασίας του, και η παρέα του Ελληνικού Τρόμου γίνεται πλουσιότερη με έναν από τους πιο ενδιαφέροντες αντι-ήρωες που έχουμε συναντήσει στην εγχώρια λογοτεχνία τα τελευταία χρόνια: τρομακτικός, πνευματώδης, και σε ορισμένα σημεία ξεκαρδιστικός, ο "διαταραγμένος εγκληματίας" Ρομπ αρχίζει να διηγείται την ιστορία από την αρχή, καθώς ο ψυχίατρος του προσφέρει ένα τσιγάρο. Η ιστορία σε τραβάει μέσα της, ο Γιώργος Δάμτσιος δεν βιάζεται, και με τη ροή του κειμένου, το τσιγάρο γίνεται πακέτο, κι εγώ δεν κατάλαβα για πότε βράδιασε!" (Κωνσταντίνος Κέλλης, συγγραφέας ("Το φως μέσα μου", "Νεκρή Γραμμή")

 

 

Αποφάσισα να αγοράσω και τελικά να διαβάσω το βιβλίο, κυρίως μετά την θετική κριτική από τον Κωνσταντίνο Κέλλη, του οποίου η γνώμη "μετράει" πολύ μετά τα δυο εξαιρετικά βιβλία τρόμου που μας έχει χαρίσει. Πιθανότατα θα το αγόραζα το βιβλίο έτσι και αλλιώς, ελέω ιντριγκαδόρικης περίληψης, ωραίου εξωφύλλου και προσιτής τιμής, όμως όχι τόσο σύντομα. Λοιπόν, δεν απογοητεύτηκα, σίγουρα διάβασα ένα καλογραμμένο και ενδιαφέρον μεταφυσικό θρίλερ, τίμιο ως προς τις προθέσεις του.
 
Ο Ρομπ Μίαρς αφηγείται σ'έναν ψυχίατρο στην φυλακή όπου βρίσκεται, πως έφτασε στο σημείο να σκοτώσει μια τετραμελή οικογένεια, μέλος της οποίας ήταν και η πρώην γυναίκα του. Αρχίζει από την αρχή την εξιστόρηση του, καπνίζοντας το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, περιγράφει τα βάσανα που αντιμετώπισε στην ζωή του και την πορεία του μέχρι το τραγικό περιστατικό.
Η ιστορία συνδυάζει ιδιαίτερα ικανοποιητικά το δράμα με το μεταφυσικό θρίλερ και τον τρόμο, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι πάρα πολύ καλό. Το μυστήριο, η αγωνία για την συνέχεια και οι λίγες αλλά καλές ανατροπές στο τέλος, είναι στοιχεία που δεν θ'αφήσουν κανέναν αδιάφορο. 
Όσον αφορά την γραφή, είναι πραγματικά πολύ καλή, εθιστική και άκρως ευκολοδιάβαστη, με τα (ακριβώς!) εκατό κεφάλαια να βοηθούν με την σειρά τους στην γρήγορη ανάγνωση. Ο κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας, που αφηγείται στον ψυχίατρο τα βάσανά του, μου φάνηκε αρκετά καλογραμμένος, ιδιαίτερος και συμπαθητικός, ενδιαφέρθηκα ιδιαίτερα γι'αυτά που έζησε.
 
Συμπερασματικά, έχουμε να κάνουμε με μια τίμια και ενδιαφέρουσα πρώτη συγγραφική προσπάθεια, από έναν νέο συγγραφέα. Προβλήματα σε περιγραφές και κοσμοπλασία μπορεί και να υπάρχουν, δεν αντιλέγω, όμως σαν σύνολο πρόκειται για ένα αξιοπρεπέστατο και ψυχαγωγικό μεταφυσικό θρίλερ, που θα ανταμείψει τον αναγνώστη, προσφέροντάς του μυστήριο, αγωνία, έντονες μεταφυσικές πινελιές και ανατροπές. Με λίγα λόγια έμεινα ικανοποιημένος, σίγουρα θα διαβάσω και επόμενα βιβλία του συγγραφέα!
 
8/10

 

Ευχαριστώ πολύ για την κριτική Γιώργο. Ομολογώ ότι τη δική σου την άποψη την περίμενα πώς και πώς, ακριβώς επειδή είσαι ο απόλυτος βιβλιόφιλος! :)

Ευχαριστώ επίσης που μου δίνεις το έναυσμα να αναφερθώ στη βοήθεια του Ντίνου. Μπορώ να πω πολλά, αλλά θα μείνω σε μία λέξη: Καθοριστική! 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Kαλοτάξιδο Γιώργο! Σου εύχομαι αυτό, το πρώτο σου βιβλίο, να το ακολουθήσουν πάρα πολλά ακόμα!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Καλοτάξιδο! Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να είμαι το Σάββατο στο Free! Με το καλό και το επόμενο!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Kαλοτάξιδο Γιώργο! Σου εύχομαι αυτό, το πρώτο σου βιβλίο, να το ακολουθήσουν πάρα πολλά ακόμα!

Δημήτρη σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές! Εύχομαι επίσης ό,τι καλύτερο :)

 

Καλοτάξιδο! Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να είμαι το Σάββατο στο Free! Με το καλό και το επόμενο!

Ηλία σε ευχαριστώ πολύ! :) Όσο για την παρουσίαση, γι' αυτό ακριβώς θα κάνουμε κι άλλες!  :tease:

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Συγχαρητήρια Γιώργο, είθε να είναι το πρώτο από πολλά. :)

 

Μπορούμε να το βρούμε στα βιβλιοπωλεία (πχ Public που έχουμε εδώ στα Γιάννενα); Μερικές πληροφορίες θα ήταν πραγματικά πολύ χρήσιμες σε όσους ενδιαφερόμαστε να το αποκτήσουμε. :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Συγχαρητήρια Γιώργο, είθε να είναι το πρώτο από πολλά. :)

 

Μπορούμε να το βρούμε στα βιβλιοπωλεία (πχ Public που έχουμε εδώ στα Γιάννενα); Μερικές πληροφορίες θα ήταν πραγματικά πολύ χρήσιμες σε όσους ενδιαφερόμαστε να το αποκτήσουμε. :)

 

Εγώ το τσίμπησα από την Πολιτεία και βλέπω ότι υπάρχει και στα Public (τώρα αν είναι άμεσα διαθέσιμο στο κατάστημα των Ιωαννίνων, θα σε γελάσω).

Edited by BladeRunner
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Συγχαρητήρια Γιώργο, είθε να είναι το πρώτο από πολλά. :)

 

Μπορούμε να το βρούμε στα βιβλιοπωλεία (πχ Public που έχουμε εδώ στα Γιάννενα); Μερικές πληροφορίες θα ήταν πραγματικά πολύ χρήσιμες σε όσους ενδιαφερόμαστε να το αποκτήσουμε. :)

Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές Σπύρο! Η χαρά μου είναι μεγάλη! :)

 

Τώρα όσον αφορά την απευθείας διαθεσιμότητα του βιβλίου... Τις πρώτες μέρες είναι σχετικά δύσκολο να υπάρχει απευθείας στα ράφια, αλλά όχι αδύνατον. Πχ, ένας φίλος το παρήγγειλε από βιβλιοπολιτεία Αθήνα επειδή δεν το είχαν, και μαζί με το δικό του ήρθαν τελικά 5. Δημιουργήθηκε ροή.

Εγώ, όταν παίρνω βιβλία Ελλήνων, πχ από πρωτοπορία Θες/νικη, τους παίρνω τηλ. 2 μέρες πριν κατέβω Θες/νικη και μετά υπάρχει! 

 

Πέραν αυτού, στη ''σελίδα μου'' (ένα μπλογκ διευκόλυνσης των φίλων μου είναι), γράφω πάντοτε πού το εντοπίζω.

Μιλάω δηλαδή για εδώ: 

http://georgedamtsios.weebly.com/sigmaetamuepsilon943alpha-pi974lambdaetasigmaetasigmaf.html

(Και να διευκρινήσω ότι εγώ δεν έχω κατάστημα, εκεί που λέει για τα υπογεγραμμένα αντίτυπα, ουσιαστικά είναι το βιβλιοπωλείο της πόλης που στέλνει την κόπια). :)

 

Έχει πάντως πληθώρα επιλογών. :)

 

Για μία ακόμη φορά σε ευχαριστώ για τις ευχές φίλε μου!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Α, ωραία! Σας ευχαριστώ και τους δύο Γιώργηδες, θα το κοιτάξω. :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
AlienBill

Εξαιρετικό ντεμπούτο από ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον τρόμο, το οποίο ενώ υπολόγιζα ότι θα το διάβαζα σε 6 μέρες, με "ρούφηξε" τόσο με την ατμόσφαιρα και το σασπένς του, που τελικά το τέλειωσα σε μόλις 3 μέρες. Ο Δάμτσιος μας συστήνει τον Ρομπ Μίαρς, έναν άνθρωπο που δολοφόνησε την πρώην σύζυγό του, τον άντρα της και τα δύο τους παιδιά. Στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ο Ρομπ αφηγείται την ιστορία του σε έναν ψυχίατρο προκειμένου να εξηγήσει τί ήταν αυτό που τον οδήγησε σε αυτή την ενέργεια. Μπορεί η υπόθεση να ταιριάζει σε ψυχολογικό θρίλερ, ωστόσο η ιστορία είναι γεμάτη από μεταφυσικά συμβάντα και εφιαλτικές απειλές. Γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν "κακό" που προορίζεται να τον αντιπαθήσουμε, αλλά με έναν συμπαθέστατο άνθρωπο της διπλανής πόρτας, που κάποιες εξώκοσμες δυνάμεις καθόρισαν τις αποφάσεις και τις πράξεις του. Υπάρχουν επίσης έρωτες, ίντριγκες και ανατροπές, πανέξυπνο χιούμορ, όπως επίσης και ένα πλήθος άλλων στοιχείων, ικανών να κερδίσουν το αναγνωστικό κοινό και να προσδώσουν στο όλο εγχείρημα την αίγλη ενός εξωστρεφούς best-seller από αυτά που πολλοί νομίζουν λανθασμένα ότι γράφονται μόνο "έξω". Προσωπικά ευχαριστήθηκα  πάρα πολύ το "μέχρι την τελευταία του ανάσα" και παρά το "βαρύ" ζήτημα που διαπραγματεύεται, ήταν η πνευματώδης γραφή του Γιώργου που το έκανε να αποτελεί για μένα μια διασκεδαστική εμπειρία. Μπαίνω από τώρα σε κατάσταση αναμονής για το επόμενο μυθιστόρημα του συγγραφέα.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Εξαιρετικό ντεμπούτο από ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο στον τρόμο, το οποίο ενώ υπολόγιζα ότι θα το διάβαζα σε 6 μέρες, με "ρούφηξε" τόσο με την ατμόσφαιρα και το σασπένς του, που τελικά το τέλειωσα σε μόλις 3 μέρες. Ο Δάμτσιος μας συστήνει τον Ρομπ Μίαρς, έναν άνθρωπο που δολοφόνησε την πρώην σύζυγό του, τον άντρα της και τα δύο τους παιδιά. Στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου ο Ρομπ αφηγείται την ιστορία του σε έναν ψυχίατρο προκειμένου να εξηγήσει τί ήταν αυτό που τον οδήγησε σε αυτή την ενέργεια. Μπορεί η υπόθεση να ταιριάζει σε ψυχολογικό θρίλερ, ωστόσο η ιστορία είναι γεμάτη από μεταφυσικά συμβάντα και εφιαλτικές απειλές. Γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουμε να κάνουμε με έναν "κακό" που προορίζεται να τον αντιπαθήσουμε, αλλά με έναν συμπαθέστατο άνθρωπο της διπλανής πόρτας, που κάποιες εξώκοσμες δυνάμεις καθόρισαν τις αποφάσεις και τις πράξεις του. Υπάρχουν επίσης έρωτες, ίντριγκες και ανατροπές, πανέξυπνο χιούμορ, όπως επίσης και ένα πλήθος άλλων στοιχείων, ικανών να κερδίσουν το αναγνωστικό κοινό και να προσδώσουν στο όλο εγχείρημα την αίγλη ενός εξωστρεφούς best-seller από αυτά που πολλοί νομίζουν λανθασμένα ότι γράφονται μόνο "έξω". Προσωπικά ευχαριστήθηκα  πάρα πολύ το "μέχρι την τελευταία του ανάσα" και παρά το "βαρύ" ζήτημα που διαπραγματεύεται, ήταν η πνευματώδης γραφή του Γιώργου που το έκανε να αποτελεί για μένα μια διασκεδαστική εμπειρία. Μπαίνω από τώρα σε κατάσταση αναμονής για το επόμενο μυθιστόρημα του συγγραφέα.

Βασίλη σε ευχαριστώ πραγματικά για τα καλά σου λόγια! Και τη δική σου την άποψη την περίμενα πώς και πώς, επειδή είσαι πραγματικός τρομο-φάγος! :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Την Τετάρτη 27/1, η ''ανάσα'' κάνει τη δεύτερή της στάση. Αυτή τη φορά προορισμός της είναι η Βέροια! Αν υπάρχει κανένας συμφορουμίτης από εκεί, θα χαρώ πολύ να τα πιούμε το καφεδάκι μας παρέα και να μιλήσουμε για ποδόσφαιρο για βιβλία!

 

(Είπαμε να βγει μεγάλη η φώτο, αυτή βγήκε τέρας..)

O5RBH4W.jpg

Edited by GeorgeDamtsios
  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
AlienBill

Θα δουλευω να παρει η ευχή! Πάντως εύχομαι να τιμήσει πολύς κόσμος την ανάσα, με την παρουσία του και στη Βέροια!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Θα δουλευω να παρει η ευχή! Πάντως εύχομαι να τιμήσει πολύς κόσμος την ανάσα, με την παρουσία του και στη Βέροια!

Με πρόλαβες φίλε μου! Καλή επιτυχία και σε σένα! :)

Εγώ κατά πάσα πιθανότητα θα παρευρεθώ τον Φεβρουάριο!

Edited by GeorgeDamtsios
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Ήρθε και η ώρα της παρουσίασης της Θεσσαλονίκης! Ένα προκαταβολικό μεγάλο ευχαριστώ στους εκεί συμφορουμίτες, καθώς αρκετοί έχετε στηρίξει ήδη την εν λόγω προσπάθεια! 

NJa6pGI.jpg?1

Edited by GeorgeDamtsios
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Odinson

Με το που ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο, ήξερα! Ήξερα ότι δεν θα το άφηνα από τα χέρια μου προτού το τελειώσω. Ήξερα πως κάθε κεφάλαιο θα ήταν ένα βήμα προς την φρίκη ή την εξιλέωση. Άλλωστε δεν είχε σημασία. Απλά έπρεπε να μάθω το τέλος. Αλλά ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε στο βιβλίο είναι πως ο πρωταγωνιστής Ρομπ Μίαρς είναι ένοχος για τον θάνατο της πρώην γυναίκας του, του συζύγου της και των δύο παιδιών τους. Έγκλημα πάθους, θα μπορούσε να πει κάποιος αν έγραφε αστυνομικό μυθιστόρημα και να τελειώσει το βιβλίο. Όμως το «Μέχρι την Τελευταία του Ανάσα» δεν είναι αστυνομικό μυθιστόρημα. Ή μάλλον δεν είναι μόνο αυτό. Τότε τι είναι; Στην παρουσίασή του, όπου ήταν και η πρώτη μου επαφή με το βιβλίο και τον συγγραφέα, έμαθα πως πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν να βρουν σε ποια κατηγορία ανήκει το βιβλίο. Ας μπω κι εγώ σε αυτό το παιχνίδι λοιπόν. Αστυνομικό θρίλερ με μεταφυσικές ανησυχίες… Και πάλι δεν περιγράφω ούτε τα μισά! ΟΧΙ θα πω απλά ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ βιβλίο και θα έχω περιγράψει τα πάντα.
Μια και είμαι από την φύση μου από αυτούς που συμπαθούν τους κακούς δολοφόνους σε μια ταινία, συμπάθησα τον πρωταγωνιστή του βιβλίου από τις πρώτες σελίδες. Και ας είχε κάνει ένα φρικτό έγκλημα. Και όταν έμαθα την δουλειά του(καθαριστής σε νοσοκομείο) συμπάθησα ακόμη περισσότερο τον… συνάδελφό μου! Φουλ της συμπάθειας! Και αν κάποιοι που τον αντιπαθούν στην αρχή, σιγά-σιγά αλλάζουν γνώμη, φανταστείτε τι έπαθα εγώ! Δε μου αρέσει να αποκαλύπτω στοιχεία της ιστορίας και θα σταματήσω κάπου εδώ. Όλο το βιβλίο βασίζεται σε διλλήματα για τα οποία καλείτε να πάρει μια απόφαση ο πρωταγωνιστής. Θα κλείσω λοιπόν με ένα δίλλημα:
Για εμένα υπάρχουν δύο είδη βιβλίων. Αυτά που τα διαβάζεις και τα έχεις στο μυαλό σου για πάντα αλλάζοντας ακόμη και τον τρόπο που σκέφτεσαι και αυτά που έχεις ήδη ξεχάσει μόλις γυρίσεις την τελευταία τους σελίδα, άσχετα πόσο καλή ιστορία τους. Αυτό το βιβλίο ανήκει σίγουρα στο πρώτο είδος. Εσείς ποια βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;


 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
GeorgeDamtsios

Με το που ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο, ήξερα! Ήξερα ότι δεν θα το άφηνα από τα χέρια μου προτού το τελειώσω. Ήξερα πως κάθε κεφάλαιο θα ήταν ένα βήμα προς την φρίκη ή την εξιλέωση. Άλλωστε δεν είχε σημασία. Απλά έπρεπε να μάθω το τέλος. Αλλά ας πάρω τα πράγματα από την αρχή. Το πρώτο πράγμα που μαθαίνουμε στο βιβλίο είναι πως ο πρωταγωνιστής Ρομπ Μίαρς είναι ένοχος για τον θάνατο της πρώην γυναίκας του, του συζύγου της και των δύο παιδιών τους. Έγκλημα πάθους, θα μπορούσε να πει κάποιος αν έγραφε αστυνομικό μυθιστόρημα και να τελειώσει το βιβλίο. Όμως το «Μέχρι την Τελευταία του Ανάσα» δεν είναι αστυνομικό μυθιστόρημα. Ή μάλλον δεν είναι μόνο αυτό. Τότε τι είναι; Στην παρουσίασή του, όπου ήταν και η πρώτη μου επαφή με το βιβλίο και τον συγγραφέα, έμαθα πως πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν να βρουν σε ποια κατηγορία ανήκει το βιβλίο. Ας μπω κι εγώ σε αυτό το παιχνίδι λοιπόν. Αστυνομικό θρίλερ με μεταφυσικές ανησυχίες… Και πάλι δεν περιγράφω ούτε τα μισά! ΟΧΙ θα πω απλά ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ βιβλίο και θα έχω περιγράψει τα πάντα.

Μια και είμαι από την φύση μου από αυτούς που συμπαθούν τους κακούς δολοφόνους σε μια ταινία, συμπάθησα τον πρωταγωνιστή του βιβλίου από τις πρώτες σελίδες. Και ας είχε κάνει ένα φρικτό έγκλημα. Και όταν έμαθα την δουλειά του(καθαριστής σε νοσοκομείο) συμπάθησα ακόμη περισσότερο τον… συνάδελφό μου! Φουλ της συμπάθειας! Και αν κάποιοι που τον αντιπαθούν στην αρχή, σιγά-σιγά αλλάζουν γνώμη, φανταστείτε τι έπαθα εγώ! Δε μου αρέσει να αποκαλύπτω στοιχεία της ιστορίας και θα σταματήσω κάπου εδώ. Όλο το βιβλίο βασίζεται σε διλλήματα για τα οποία καλείτε να πάρει μια απόφαση ο πρωταγωνιστής. Θα κλείσω λοιπόν με ένα δίλλημα:

Για εμένα υπάρχουν δύο είδη βιβλίων. Αυτά που τα διαβάζεις και τα έχεις στο μυαλό σου για πάντα αλλάζοντας ακόμη και τον τρόπο που σκέφτεσαι και αυτά που έχεις ήδη ξεχάσει μόλις γυρίσεις την τελευταία τους σελίδα, άσχετα πόσο καλή ιστορία τους. Αυτό το βιβλίο ανήκει σίγουρα στο πρώτο είδος. Εσείς ποια βιβλία προτιμάτε να διαβάζετε;

 

 

Φίλε Χρήστο η κριτική σου με συγκίνησε. Σε ευχαριστώ από καρδιάς και πάλι!

 

Στα σπουδαία νέα, δύο άνθρωποι που εμπιστεύομαι πολύ την άποψή τους, (sffιτες και οι δύο), είπαν μόνο καλά λόγια για το δικό σου. Ομολογώ ότι μού έχει εξάψει τόσο την περιέργεια που μάλλον θα το βάλω μπροστά από καμιά εικοσαριά βιβλία για να το διαβάσω άμεσα...

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Odinson

 

Φίλε Χρήστο η κριτική σου με συγκίνησε. Σε ευχαριστώ από καρδιάς και πάλι!

 

Στα σπουδαία νέα, δύο άνθρωποι που εμπιστεύομαι πολύ την άποψή τους, (sffιτες και οι δύο), είπαν μόνο καλά λόγια για το δικό σου. Ομολογώ ότι μού έχει εξάψει τόσο την περιέργεια που μάλλον θα το βάλω μπροστά από καμιά εικοσαριά βιβλία για να το διαβάσω άμεσα...

Όπως σου είπα και αλλού, αν δεν είχα κάτι να πω, θα σιωπούσα. Πραγματικά μου άρεσε. Ευτυχώς μέχρι να βγουν και τα υπόλοιπα δικά σου, έχω την συλλογή που συμμετέχεις και δεν θα πάθω σύνδρομο στέρησης!

Μακάρι να σου αρεσει και το δικό μου. :)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Τελείωσα πρόσφατα και αρκετά γρήγορα (σε 4 μόνο μέρες) το βιβλίο του Γιώργου και μου άρεσε πολύ. Είναι πάρα πολύ εθιστικό, σχεδόν αδύνατον να το αφήσεις κάτω, μέχρι να φτάσεις στο τέλος και να δεις τι σκατά γίνεται επιτέλους. Έχει μια πολύ ωραία κεντρική ιδέα, όμορφα εκτελεσμένη, με ιδιαίτερους και αληθοφανείς χαρακτήρες. Ιδίως ο τραγικός πρωταγωνιστής που αφηγείται την ιστορία του είναι σαν να τον έχεις απέναντί σου και να τον βλέπεις να καπνίζει το ένα τσιγάρο μετά το άλλο. Η πλοκή είναι γεμάτη ανατροπές και υπάρχει διάχυτη μια ανατριχιαστική ατμόσφαιρα πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Το μόνο αρνητικό που έχω να επισημάνω είναι πως για κάποιον άγνωστο λόγο, ξέρω πως δεν το έχει κάνει ο συγγραφέας, υπάρχουν πάρα μα πάρα πολλές λέξεις με πλάγια γράμματα -τα γνωστά italics- χωρίς κανέναν προφανή σκοπό, κάτι που με κούρασε. Επίσης, να σημειώσω πως κατά τη γνώμη μου το βιβλίο δεν είναι τρόμου, τουλάχιστον όχι καθαρόαιμο, αλλά πιο πολύ μυστηρίου με μεταφυσικές καταστάσεις και κάποιες λίγες τρομακτικές σκηνές.

 

Συγχαρητήρια και από εδώ, Γιώργο. Πολύ δυνατό ντεμπούτο. Με το καλό τα επόμενα.

Edited by Alucard
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Αυτό το βιβλίο με βασάνισε όσο δεν πάει: με ρούφηξε, με έκανε να ενδιαφερθώ, με τσίγκλησε να το τελειώσω και κάπου εκεί στη σελίδα 210 αποφάσισε να με κάνει να το ξεχάσω σε ένα φιλικό σπίτι και να μην μπορέσω να το τελειώσω την επόμενη μέρα που το ξεκίνησα. Γκρρρ.
Αλλά τέλος καλό, όλα καλά. Ένα πολύ ενδιαφέρον θριλεράκι, με παράξενη επιλογή πρωταγωνιστή (ο οποίος βγαίνει εξαιρετικά αληθινός και με αντιδράσεις που με ξάφνιασαν ευχάριστα). Δε συμφωνώ απαραίτητα με την επιλογή της τεχνικής (κάποιες φορές η «συνέντευξη» τραβάει σε μάκρος κι άλλες, απλά μου θυμίζει ότι υπάρχει, ενώ είχα βυθιστεί στην αφήγηση), αλλά αυτό είναι μάλλον θέμα γούστου. Η ύπαρξη υπερφυσικού στοιχείου ήταν για μένα το κερασάκι στην τούρτα.

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..