Jump to content

La voix du bien aimé


Recommended Posts

Ιρμάντα

Τίτλος: La voix du bien aimé. Σημαίνει: η Φωνή του πολυαγαπημένου. Η φράση είναι στίχος από τον Φάουστ.

Όνομα Συγγραφέα: Ειρήνη Μαντά
Είδος: Αν δεν είναι τρόμος μία ιστορία με την Ιερά Εξέταση δεν ξέρω τι είναι
Βία; Ιερά Εξέταση
Σεξ; Είπαμε, Ιερά Εξέταση
Αριθμός Λέξεων: 3000
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: για το Εικόνα και επί τόπου #14 Ιρμάντα vs giorgos (vs) lagonas vs alkinem vs dinmacxanthi

 

Καλή σας διασκέδαση!

 

 

La voix du bien aimé.doc

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
elgalla

Ε, δεν είναι τρόμος. :p

Και νομίζω πως δεν είναι ούτε και φάνταζι. Θα έλεγα πως είναι fantastique, με τον τρόπο που κι ο Ερωτευμένος Διάβολος του Καζότ ανήκει στο είδος αυτό. Αλλά ασχέτως είδους, είναι μια πολύ καλογραμμένη ιστορία, που πατάει γερά στην εικόνα του παιχνιδιού και είναι, επίσης, μια ιδέα που δεν βλέπουμε συχνά. Μου άφησε μια έντονη αίσθηση Παναγίας των Παρισίων με τον Ιεροεξαταστή που είναι ερωτευμένος με την κοπέλα που κατηγορείται για μαγεία, με τον δαίμονα (πολλοί χαρακτήριζαν έτσι τον αποτρόπαιο στην όψη Κουασιμόνδο) που επίσης την αγαπά και με την ίδια την κοπέλα που επιλέγει έναν επιπόλαιο νεαρό διχασμένο ανάμεσα σε δύο γυναίκες, από τις οποίες η μία έχει περιουσία κι η άλλη όχι, τη μία θέλει να την παντρευτεί και την άλλη τη θέλει για ερωμένη κτλ κτλ. Πολύ καλογραμμένη ιστορία, καλοστημένη, με συμπαθητικό πρωταγωνιστικό χαρακτήρα και δουλεμένη την ατμόσφαιρα της εποχής. Δύο πράγματα έχω να σημειώσω σαν, ας πούμε, αρνητικά. Το πρώτο έχει να κάνει με την κατάληψη των καλογριών από τον δαίμονα για εκδίκηση: γενικά δεν μου αρέσει όταν πράγματα όπως η υποκρισία ή το κακό ή η διαφθορά παρουσιάζονται να έχουν αιτίες έξω από την ανθρώπινη φύση. Θα προτιμούσα, π.χ. να έλεγες ότι έβαλε την ιδέα σε κάποιον να πάει στο δωμάτιο και να τις πιάσει. Να φαινόταν δηλαδή ότι όντως αυτές ήταν υποκρίτριες κι ο δαίμονας απλά ξεσκέπασε την υποκρισία τους, όχι ότι τις ανάγκασε (το οποίο, αν το καλοσκεφτείς είναι και βιασμός, πνευματικός και σωματικός). Το δεύτερο είναι το ότι ο Ιεροεξεταστής παρουσιάζεται από τον δαίμονα να αγαπά την Ελισαβάτα, αλλά πραγματικά δεν μου έδωσε τέτοια εντύπωση το κείμενο - εμμονικό πάθος, οκ, ως εκεί, αλλά αγάπη με τίποτα. Αν αυτό ήθελες να το δέσεις με τα κτητικά "Έλσα μου" και "Έλσα μου" του δαίμονα - στη φάση ότι ο δαίμονας έτσι αντιλαμβάνεται την αγάπη, θα έπρεπε να δούμε την Ελισαβέτα κάπως να το σκέφτεται αυτό. Αλλά μου φαίνεται αδύνατο να μην της προκαλεί αηδία και τρόμο η σκέψη του να πάει με τον υπεύθυνο για τα βασανιστήριά της, όπως της προτείνει ο δαίμονας. Anyway, πέρα από αυτά τα δύο που εύκολα διορθώνονται (δουλειά μισάωρου και ίσως λέω και πολύ), η ιστορία μου άρεσε και την απόλαυσα. Καλή επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Fantastique! Μπράβο, ακριβώς!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
SymphonyX13

Θα συμφωνήσω με την Αταλάντη, ότι αν και μια ιστορία με την Ιερά εξέταση σίγουρα θα μπορούσε να ήταν τρόμου, η συγκεκριμένη σίγουρα δεν είναι , αφού της λείπουν τα στοιχεία που θα μπορούσαν να την χαρακτηρίσουν τρόμου. Οπότε μάλλον την αδικείς Ειρήνη χαρακτηρίζοντας την έτσι, αφού η ίδια της αφαιρείς πόντους όταν ο αναγνώστης( στην δικιά μου περίπτωση πάντα) δεν βλέπει πουθενά τρόμο. Θα συμφωνήσω επίσης ότι είναι καλογραμμένη, δεν περιμενα κάτι διαφορετικό από εσένα άλλωστε, και απόλυτα βασισμένη στην εικόνα. Τώρα που το ανάφερε η Αταλάντη, είδα και εγώ την ομοιότητα με την Παναγία των Παρισίων, αν και εμένα η ιστορία με την πρώτη της λέξη με έβαλε σε έναν γοτθικό μεν, αλλά τελείως διαφορετικό κόσμο. Αυτό το "Ελισαβέτα" με ταξίδεψε κατευθείαν στο "Βram Stoker's Dracula" του Κόπολα, οπτικοποίησα την ηρωίδα σου με την Γουινόνα Ράιντερ και μου ήταν δύσκολο στην αρχή να μπω στο κλίμα της ιστορίας. Στην συνέχεια όμως η ιστορία με απορόφησε απόλυτα. Θα ήθελα μόνο μεγαλύτερη ανάλυση στο πως έφτασε ο δαίμονας να έχει τόση αγάπη ή εμμονή καλύτερα και σαρκικό πάθος(πράγμα πιο ταιριαστό για δαίμονα) με την ηρωίδα σου. Κάτι ανάλογο δηλαδή με αυτό που είχες κάνει  στην "Καρδιά από Ασήμι". Πολύ ωραία ιστορία, που την απόλαυσα, καλή επιτυχία!

Edited by SymphonyX13
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ναι δεν είχα σκεφτεί το fantastique. Αλλά δεν ήξερα που να εντάξω την ιστορία....στις Διάφορες; Ευχαριστώ θερμά για τα σχόλια, Αταλάντη και Δημήτρη!

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Εντάξει, τρόμος δεν ήτανε, αλλά το φανταστικό στοιχείο ήταν ολοφάνερο. Με την ευρεία έννοια η ιστορία είναι light fantasy(αν υπάρχει τέτοιο πράγμα)

Καλογραμμένη, κι εκμεταλλεύτηκες πλήρως την δοθείσα εικόνα. Υπήρχαν ελάχιστα λάθη βιασύνης, όπως προς το τέλος της ιστορίας που η Ελισσαβέτα γονάτισε παρά το γεγονός ότι είχε τσακισμένα πόδια, αλλά δεν είναι κάτι πραγματικά σημαντικό.

Έδωσες πολύ ωραία την σχέση μεταξύ δαίμονα και Ελισσαβέτας. Βεβαίως αφού ο δαίμονας μπορούσε τελικά να επηρεάσει κι άλλα άτομα εκτός από αυτό που είχε ήδη καταλάβει, μάλλον θα είχε εκμεταλλευτεί αυτήν του την δυνατότητα και θα είχε σπείρει κάποιες αμφιβολίες στο μυαλό του Ιεροεξεταστή.

Το ότι ο σύζυγος της και η μαΐστρα κρύβονταν σε ένα μέρος που η Ελισσαβέτα γνώριζε τόσο καλά, δεν ήταν και πολύ συνετό εκ μέρους τους.

 

Αυτά από εμένα. Καλή σου επιτυχία!!!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Το σχόλιο για τη σπηλιά είναι πολύ σωστό. Ευχαριστώ θερμά για το χρόνο και τις παρατηρήσεις σου Alkinem!

Αταλάντη εννοείται, θέλει χτένισμα. Πολλά που λες, και λέτε όλοι, τα βλέπω ξαναδιαβάζοντας τώρα την ιστορία. Ευχαριστώ όλους σας για την εποικοδομητική κριτική!

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Nienor

Πολύ ωραία γραμμένο, διαβάζεται χωρίς ανάσα και από την πρώτη γραμμή του με κάνεις να αγωνιώ για την τύχη της Ελισαβέτας. Πολύ ωραία η σχέση της με το δαίμονα, αν και για τον ιεροεξεταστή (και την αγάπη του?) είμαι κι εγώ μάλλον αντίθετη. Παρόλο που το τέλος είναι καλό δηλαδή, κι αυτό μετά από τα όσα της έχει κάνει θα έπρεπε να μου φανεί τίποτα, εμένα μου φαίνεται ακόμα πιο άσχημο κι αυτή αυτή ακόμα πιο μπλεγμένη.

 

Η σχέση με την εικόνα εδώ είναι απλά άψογη και μάλιστα εκεί με τον ήλιο και το φουστάνι την φαντάζομαι και με τα μάτια της κλειστά. Είναι μάλλον ο ορισμός του πώς θα έπρεπε να λειτουργεί ένα κείμενο σε σχέση με μια εικόνα. Και τα σχόλια προσθέτουν δυο τρία πράγματα στο όλο, αν και για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν είναι όντως θετικά. Δηλαδή, αν δεν μου είχες πει ποιος ήτανε ο συγκεκριμένος ιεροεξεταστής (ή ότι υπάρει καν και είναι ιστορικό πρόσωπο) δεν είμαι σίγουρη πως θα μου χτύπαγε το ίδιο άσχημα το προσωπικό του θέλω.

 

Πάντως, είναι όλα τους λεπτομέρειες (όπως και το γονάτισμα) που όταν μεστώσει στο μυαλό σου θα ξέρεις καλύτερα από μας τι να τις κάνεις. Είναι μια πραγματικά όμορφη ιστορία, από αυτές που αξίζει να διαβάζει κανείς.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Σε ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια Κιάρα. Τελικά η ιστορία μπορεί να βγάλει περισσότερο ψωμί από όσο πίστευα. Εννοώ, μία πιο σωστά στημένη σχέση ιεροεξεταστή με κρατούμενη με δαίμονα με άπιστο σύζυγο θα μας οδηγούσε σίγουρα σε κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον, και ίσως ο Σπρένγκερ ως υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο να έδινε βάθος σε αυτή την περίπτωση.

O.T.
Άσχετο: Ξέρατε ότι στο Μπάμπεργκ σχεδιάζουν να φτιάξουν μνημείο για τα θύματα της Πονηράς Ιεράς Εξέτασης;
http://greek.ruvr.ru/2012_10_23/92203606/
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Αυτό το διήγημα με προβλημάτισε. Η αφήγηση με κέρδισε, την παρακολούθησα πλήρως συγκεντρωμένη, από την άλλη κάτι δεν μου άρεσε στο τέλος. Δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν αυτό. Έμεινα με την αίσθηση ότι η ιστορία δεν είχε τελειώσει ή μπορεί να με ενόχλησε το γεγονός ότι δεν ήρθα κοντά με την Ελισαβέτα (μάλλον αυτό είναι, τώρα που το σκέφτομαι). Η λεπτότητα με την οποία αγγίζεις ένα τόσο σκοτεινό κομμάτι της ιστορίας της ανθρωπότητας με βρίσκει σύμφωνη. Αλλά ίσως, στην προσπάθειά σου αυτή, να φοβήθηκες την ίδια σου την ηρωίδα και να στάθηκες μακριά της στις δύσκολες ώρες της, πράγμα που μου μετέδωσες.

 

Α, ναι, η σχέση με την εικόνα άψογη.

La voix du bien aimé σχόλια Άννας.doc

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Πολύ καλή ιστορία, ρέει αβίαστα, οι πληροφορίες δίνονται ομαλά και δεν ξενίζουν οι αποκαλύψεις. Αν και πραγματεύεται μια τρομακτική κατάσταση, δεν γίνεται υπερβολικά βαρύ. Στα συν επίσης και η ατμόσφαιρα του κειμένου. Αν και μάλλον δεν είναι τρόμου, είναι σίγουρα εντός θέματος της δοσμένης εικόνας.

 

Στελεχώνεται από πιστευτούς χαρακτήρες, και ο αναγνώστης νοιάζεται για την τύχη της Ελισαβέτας.

 

-Όσον αφορά τις καλόγριες προσωπικά μ' αρέσει το σημείο ως έχει: δε θα προτιμούσα η 'περίπτυξη' να ήταν δική τους πρωτοβουλία. Πρώτον επειδή δεν είναι απαραίτητο να πορνεύσει κάποιος για να είναι υποκριτής - και αυτοί μάλιστα που θεωρούν ότι είναι αγνοί είναι τρομακτικότεροι. Δεύτερον γιατί η Φωνή μέσω του περιστατικού θυμίζει ότι είναι αδίστακτος δαίμονας, κι όχι απλά φύλακας άγγελος. Επίσης, μια υπόθεση είναι ότι έχοντας οι καλόγριες απομακρύνει το θεό λόγω της υποκρισίας τους, ήταν εύκολα θύματα για το δαίμονα μιας και δεν είχαν προστασία.

 

Αν και τώρα έτυχε να το διαβάσω λόγω του παιχνιδιού, ανήκει στα διηγήματα που θα ήθελα να διαβάζω γενικότερα.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Αγαπητή Μαγευτική πόση και Λάμψη της Αστραπής, η ιστορία σου έτσι όπως μας την αφηγήθηκες είναι απολαυστική. Κατευθύνεις το νου του αναγνώστη εκεί που θέλεις και αυτό δεν "το έχουν" όλοι οι συγγραφείς. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείς είναι της εποχής και μας ταξιδεύεις εκεί που ταξιδεύαμε με το νου μας όταν ήμαστε παιδιά.

Αλλά.

Δεν ήμαστε παιδιά. Η κάθε εποχή θέλει πρώτα ψάξιμο. Θέλει γνώση της ιστορίας. Και αυτή τη γνώση την κάνεις μετά φαντασία και παραμύθι.

1) Στο Malleus Maleficarum αναφέρεται ρητά πως η δικαζόμενη μάγισσα παρουσιάζεται στη δίκη γυμνή και με την πλάτη στους δικαστές για να μην την βλέπουν στα μάτια.

2) Στο ίδιο, η υποτιθέμενη μάγισσα είναι πάντα με ξυρισμένο το κεφάλι, και όχι μόνο.

Άρα η πρώτη παράγραφος θα μπορούσε βασιζόμενη σε αυτά τα στοιχεία να είναι πολύ πιο ατμοσφαιρική και πιο αληθοφανής. 

Ο δεύτερος "ιστορικός βανδαλισμός" είναι πως βάσει του  Malleus Maleficarum, είχαν θεσπιστεί νόμοι σε όλη την Ευρώπη που επέβαλλαν τη δήμευση όλης της περιουσίας του κατηγορουμένου, αλλά και αυτή των συγγενών του ως αποκτηθείσα με σατανικά μέσα. Άρα δεν υπάρχει κίνητρο περιουσιακό από τον σύζυγο και την Κάρλα, μιας και όλη η περιουσία τους θα πήγαινε στα χέρια της εκκλησίας ή του "κράτους". Ή του ίδιου του Σπρένγκερ που είχε κατηγορηθεί ο ίδιος για υπεξαιρέσεις. Θα μπορούσε λοιπόν το "σενάριο" να ήταν διαφορετικό με βάσει αυτά τα δεδομένα. Πάλι όμως όμορφα γραμμένο. 


Για να μην κάνω τον έξυπνο παντογνώστη, τα περί βασανισμών τα έχω ψάξει γι αυτό που γράφω και τα έχω πρόσφατα στο μυαλό μου.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Αγαπητή Μαγευτική πόση και Λάμψη της Αστραπής, η ιστορία σου έτσι όπως μας την αφηγήθηκες είναι απολαυστική. Κατευθύνεις το νου του αναγνώστη εκεί που θέλεις και αυτό δεν "το έχουν" όλοι οι συγγραφείς. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείς είναι της εποχής και μας ταξιδεύεις εκεί που ταξιδεύαμε με το νου μας όταν ήμαστε παιδιά.

Αλλά.

Δεν ήμαστε παιδιά. Η κάθε εποχή θέλει πρώτα ψάξιμο. Θέλει γνώση της ιστορίας. Και αυτή τη γνώση την κάνεις μετά φαντασία και παραμύθι.

1) Στο Malleus Maleficarum αναφέρεται ρητά πως η δικαζόμενη μάγισσα παρουσιάζεται στη δίκη γυμνή και με την πλάτη στους δικαστές για να μην την βλέπουν στα μάτια.

2) Στο ίδιο, η υποτιθέμενη μάγισσα είναι πάντα με ξυρισμένο το κεφάλι, και όχι μόνο.

Άρα η πρώτη παράγραφος θα μπορούσε βασιζόμενη σε αυτά τα στοιχεία να είναι πολύ πιο ατμοσφαιρική και πιο αληθοφανής. 

Ο δεύτερος "ιστορικός βανδαλισμός" είναι πως βάσει του  Malleus Maleficarum, είχαν θεσπιστεί νόμοι σε όλη την Ευρώπη που επέβαλλαν τη δήμευση όλης της περιουσίας του κατηγορουμένου, αλλά και αυτή των συγγενών του ως αποκτηθείσα με σατανικά μέσα. Άρα δεν υπάρχει κίνητρο περιουσιακό από τον σύζυγο και την Κάρλα, μιας και όλη η περιουσία τους θα πήγαινε στα χέρια της εκκλησίας ή του "κράτους". Ή του ίδιου του Σπρένγκερ που είχε κατηγορηθεί ο ίδιος για υπεξαιρέσεις. Θα μπορούσε λοιπόν το "σενάριο" να ήταν διαφορετικό με βάσει αυτά τα δεδομένα. Πάλι όμως όμορφα γραμμένο. 

Για να μην κάνω τον έξυπνο παντογνώστη, τα περί βασανισμών τα έχω ψάξει γι αυτό που γράφω και τα έχω πρόσφατα στο μυαλό μου.

Χμ, ενδιαφέρον αυτό.

Για να γράψω το διήγημα αρκέστηκα στα παρακάτω ντοκιμαντέρ.

https://www.youtube.com/watch?v=eKAsP8n2Wn8

 

(όπου περίπου στο 24:00 περιγράφεται το μαρτύριο με το βρεγμένο πανί και όπου η γυμνότητα αναφέρεται κατά τη διάρκεια κάποιων ανακρίσεων ως μέσο εξευτελισμού/βασανισμού των ανακρινόμενων γυναικών)

και στο

Η περίπτωση της Béatrice de Planissolles με ενέπνευσε για την σχέση μεταξύ ιεροεξεταστή (επρόκειτο για τον ιερέα Pierre Clergue και όχι τον ανακριτή της γυναίκας αυτής, στην πραγματικότητα. Η Μπεατρίς κατηγορήθηκε για μαγεία και αίρεση (πράγμα που σήμαινε εμπλοκή με τους Καθαρούς) και μολονότι αναφέρεται η φυλάκιση και ο εγκλεισμός της καθώς και η υποχρέωσή της να φορά όσο ζει τον Κίτρινο Σταυρό (πράγμα που σήμαινε: Είμαι Αιρετική, όπως το κόκκινο Α σήμαινε μοιχεία στο Άλικο Γράμμα του Χόθορν) ωστόσο δεν είδα κάτι για δήμευση της περιουσίας της από τον κλήρο.

 

Σε κάθε περίπτωση θεωρώ πως έχεις κάνεις περισσότερο ψάξιμο από μένα, πιθανώς γιατί αυτό που γράφεις είναι εκτενέστερο από ένα διήγημα. Ομολογώ πως δεν διάβασα το Malleus (αν και το κατέβασα.) Απλώς όσα λες δεν τα βρήκα στα μέρη που έψαξα πριν γράψω το διήγημα. (Πρόσεξε, δεν λέω ότι δεν ισχύουν, λέω ότι το ψάξιμο που έκανα εγώ και που θεώρησα επαρκές για ένα διήγημα δεν με οδήγησε εκεί.) Και έτσι θα μου επιτρέψεις να αποποιηθώ τον τίτλο της ιστορικής βανδαλίστριας. 

Οποιαδήποτε άλλη απορία σου θα χαρώ να την απαντήσω σε πμ. 

Ευχαριστώ για το χρόνο και τα σχόλιά σου.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Ωραία ιστορία, μου κράτησε το ενδιαφέρον όσο την διάβαζα, αν και η παγίδα της μάγισσας είναι κάπως προβλέψιμη.  Διαβάζεται ωστόσο αρκετά καλά και σε μελλοντικες διορθώσεις θα μπορέσει η πλοκή να  γεμίσει και να απλωθεί λίγο παραπάνω. 

Δεν ξέρω πάντως γιατί, αλλά η γραφή μου φάνηκε κάπως άγουρη, σαν να μην πρόλαβες να την διορθωσεις( τώρα που το γράφω σαν κάτι ανάλογο  να σε θυμάμαι να λες). Όχι πως είναι κακή(σε καμία περίπτωση: αν το έγραφα εγώ, θα ήμουν έτσι:  :D), αλλά, ειδικά εσύ, μπορείς και καλύτερα!

Αυτά!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
mariosdimitriadis

Μου άρεσε αρκετά! Το θέμα με την ιερά εξέταση είναι γενικά πολύ πιασάρικο και είναι από αυτά που έχουν πολύ περιθώριο να τα αναπτύξεις. Από μόνο του ουσιαστικά δίνει μια αίσθηση τρόμου οπότε δεν έκανες λάθος που το κατέταξες εδώ. Έδωσες πολύ ωραία εικόνα και η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά πολύ έντονη. Προσεγμένο και δουλεμένο κείμενο. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Κοίτα, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω κάνει έρευνα για Ιερά Εξέταση και τέτοια, οπότε δεν μπορώ να πω πολλά για ιστορική ακρίβεια κλπ. Βέβαια και έτσι να είναι θα μπορούσες να το λύσεις ευκολότατα μεταφέροντας όλη την ιστορία σε ένα παράλληλο κόσμο όπου επίσης τραβάνε ζόρι με τις μάγισσες. Ή να πάρεις τα σχόλια του τζασπυ και να κάνεις τα κουμάντα σου :p

 

Η ιστορία μπορεί άνετα να γίνει πολύ τρόμου αν αλλάξεις τη POV και βάλεις το δαίμονα να εξομολογείται τις πράξεις του με σατανική ειλικρίνεια αλλά και μια δόση τρέλας. Το λέω αυτό γιατί το μόνο θέμα που βλέπω αυτή τη στιγμή στην ιστορία είναι οτι θέλει χώρο να αναπτυχθεί και γι αυτό τώρα έχεις μια δόση tell μεγαλύτερη απ΄ότι χρειάζεται. Οι εξηγήσεις που έρχεται έτσι ο δαίμονας και τις αφηγείται με τη μία χαλάνε λίγο την ατμόσφαιρα και αποκαλύπτουνε την πολύ έξυπνη ομολογουμένως δολοπλοκία της μάγισσας και του άντρα της Ελισαβέτας χωρίς την απαραίτητη κορύφωση.

 

Νομίζω πως ή πρέπει να βάλεις τον δαίμονα να αφηγείται ή να βρέις έναν πιο show τρόπο να πεις τις πληροφορίες πιο ομαλά βάζοντας καμια 2.000 λέξεις παραπάνω. Σε περίπτωση που αποφασίσεις να το δουλέψεις πάντα. Επίσης πολύ πολύ δυνατό και έξυπνο τέλος.

 

Φιλιά!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ballerond

Μόλις τελείωσα την ιστορία σου και μπορώ να πω ότι μου άρεσε αρκετά. Είχε μία λυρικότητα η γραφή σου και το πως αναπτύσσονταν οι διάλογοι. Λίγο προβλέψιμο όντως λίγο το σκηνικό με την μάγισσα και θα ήθελα περισσότερο διάλογο μεταξύ Ιεροεξεταστή και Ελισαβέτας.
Γενικά η ιστορία χωρούσε κι άλλο ζουμί και θεωρώ ότι ίσως κόπηκε απότομα. 

Παρ'όλα αυτά πολύ καλοδουλεμένη, με ωραία χρήση της γλώσσας και απλές αλλά όμορφες περιγραφές. Το ξαναδιάβαζα άνετα ίσως με λίγες προσθήκες ακόμη για να γίνει πιο ολοκληρωμένο :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Ευχαριστώ πολύ για όλα τα σχόλια! Τι θα κάνω με αυτήν την ιστορία και σε ποια φάση της Ιεράς Εξέτασης θα την εντάξω δεν γνωρίζω...Κάπως θα το χειριστώ πάντως! Να είστε όλοι καλά!

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..