Jump to content

Ξύπνησα Σήμερα


Recommended Posts

Hardboiled_Puncake

Όνομα Συγγραφέα:Σούπερ Λέιζερ
Είδος ποιήματος: ελεύθερος στίχος
Αριθμός Στίχων:100
 

 

 

 

 

 

Ξύπνησα σήμερα

Νωρίτερα απο ότι ξυπνώ

Τις άλλες μέρες

Ταϊσα τις γάτες στην αυλή

Άκαρδα αιλουροειδή

Δεν σου επιτρέπουν να τις

Χαιδέψεις

Δεν δείχνουν καμία αγάπη.

Μονάχα κοιτάζουν σαν

Περιμένουνε να φάνε

Και αυτή είναι η όλη αφοσίωση

Τους.

Κάθισα και τις κοίταξα

Απο το παράθυρο.

Κάτω απο ηλιόλουστο φως

κάτω απο ηλιόλουστο φως

Που δεν βλέπω κάθε μέρα

Φταίει η ώρα που κοιμάμαι,

Ή

Φταίει η ώρα που ξυπνάω.

Κάτι απο τα δύο φαντάζομαι.

Κάτω απο το δέντρο τους,

Οι γάτες, απλά ‘τρώγαν.

Φτιάχνοντας απο μόνες τους

Σειρές.

Ποια θα φάει πρώτη,

Ποια θα φάει τελευταία

Οι μεγάλες και δυνατές μπροστά,

Οι υπόλοιπες πίσω.

Έξυπνες γάτες. Καλές γάτες.

Ένιωσα γέρος.

Που καθόμουν και κοίταζα

Απλά καθόμουν και κοίταζα

Και τίποτα δεν τις ενοχλούσε

Ενώ με ενοχλούσανε τα πάντα.

Που για τίποτα δεν νοιαζόταν

Ενώ με ένοιαζαν τα πάντα

Καλές γάτες. Αιμοβόρες γάτες.

Έπειτα σηκώθηκα, ντύθηκα

Ετοιμάστηκα

Και πήγα σούπερ μάρκετ.

Κίνηση και άνθρωποι που περπατούσαν στον δρόμο

Και εγώ να τους προσπερνώ

Και στο σούπερ μάρκετ,

Κίνηση και άνθρωποι στους διαδρόμους

Περπατούσαν γύρω μου

Χριστουγεννιάτικες μελωδίες και

Τραγούδια απο τα μεγάφωνα.

Μου ‘μαθαν να βλέπω

Τους άλλους, σαν άλλους.

Μου ‘μαθαν οτι είναι καταναλωτές.

Ότι ζούσαν να καταναλώνουν

κι αυτή ήταν όλη κι

όλη η ζωή τους

Μου ‘μαθαν να θέλω

να μην γίνω

σαν αυτούς.

Μου ‘μαθαν να τους βλέπω

σα νεκρούς.

Όλα αυτά μου τα ‘μαθαν

οτι έτσι είναι.

Και τα ‘μαθα στον εαυτό μου.

Νεκροί, εραστές του εαυτού τους

Συμβιβασμένοι με την μετριότητα

Έτσι έμαθα να βλέπω

Και περπατώντας σ’ εκείνουν τους

Διαδρόμους,

Ανάμεσα σε γάλα

και ψωμί

και φρούτα

και άλλα,

ένιωσα πιο νεκρός απο όλους τους.

Με τις χαρούμενες μελωδίες και το

νυσταγμένο χαμόγελο μου

Και κοιτώντας τα πορτοκαλένια φύλλα

πάνω στο τραπέζι μου,

που άλλοτε ήταν πράσινα,

ένιωσα το πιο κορόϊδο απο όλους.

Αυτό το ποίημα,

δεν έχει ομοιοκαταληξίες,

μα έχει επαναλήψεις.

Αυτό το ποίημα,

δεν έχει ίχνος τέχνης

μα έχει αίμα για μελάνι

και απελπισία για τροφή.

Δεν είναι ένα όμορφο ποίημα.

Μα ούτε κι άσκημο είναι

Μακροσκελές είναι μονάχα

Και δεν δείχνει να τελειώνει

Πρέπει να συμβεί κι αυτό όμως,

Κι έτσι

Γύρισα σπίτι

Κι έφτιαξα τον καφέ μου

Χασμουρήθηκα και κοίταξα

Την ώρα.

Θα ‘ταν καλό να γίνει

Ένα ποιήμα σκέφτηκα

Ή τουλάχιστον δε θα ‘τανε κακό.

Οι γάτες ακόμα σουλατσάρανε

ξέροντας να ζούν 

Τις κοίταξα ξανά.

Μετά το φαί,

οι περισσότερες είχαν φύγει.

Αιμοβόρες γάτες. Αμείλικτες γάτες.

«Γάμα τις γάτες.» σκέφτηκα.

Ήπια τον καφέ

Ένιωσα λιγότερο νεκρός

Μα ακόμη κορόϊδο

Νεκρός και κορόϊδο,

Συνέχισα την μέρα μου.

Και τίποτα δεν άλλαξε

όπως  και ποτέ του,

δεν αλλάζει.

Ξύπνησα σήμερα.docx

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..