Jump to content
King_Volsung

H. P. Lovecraft

Recommended Posts

oldboy

Παιδες καλησπερα. Εχει διαβασει κανεις το "Η τελευταια επιστολη του H.P. Lovecraft" του Blackwell? 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης
On 18/10/2017 at 11:18 AM, Stavros said:

Καλησπέρα παιδιά. Βρήκα συτο το σαιτ απο τύχη ψάχνοντας τι παίζει με τις εκδόσεις του Λαβκραφτ στα ελληνικά. Εγω έχω κάποια βιβλία του απο εκδόσεις Αίολος οι οποίες γενικά εκτιμούνται απο πολλούς απο όσο έχω καταλάβει. Πρόσφατα όμως διάβασα στο βιβλίο του Π. Γιαννουλάκη "Ταξίδι στη μοναξιά του χρόνου" για τις ελληνικές εκδόσεις ότι "οι περισσότερες είναι αξιοθαύμαστα πρόχειρες και γεμάτες σοβαρά μεταφραστικά λάθη και αδιάφορες απόψεις, με εξάιρεση τη δουλειά του Γιώργου Μπαλανού". Φυσικά καταλαβαίνω ότι ο Μπαλανός έχει εντρυφήσει πάνω στον Λαβκραφτ και ο Γιαννουλάκης έχει συνεργαστεί νομίζω μαζί του οπότε λογικό να παινεύει τη δουλειά του αλλά έχουν τόσο μεγάλη διαφορά οι εκδόσεις του Μπαλανού απο του Αιόλου; Επειδή σκέφτομαι να αγοράσω ότι κυκλοφορεί στα ελληνικά, μήπως να κάνω στροφή προς τη Locus-7 ή να συνεχίσω με Αίολος;   

Πολύ καλές είναι οι μεταφράσεις του Αιόλου. Όχι μόνο στον Λάβκραφτ αλλά γενικά. Ο Γιαννουλάκης στο βιβλίο του (καταπληκτικό btw) αναφερόταν σε άλλες εκδόσεις. Όπου το ''The Haunter of the Dark'' αντί να αποδοθεί ως ''Ο Στοιχειωτής του σκοταδιού'', μεταφράστηκε ως Ο Κυνηγός. Από το hunt :) Μπορείς λοιπόν να προχωρήσεις άφοβα με Αίολο αλλά και Locus 7 να επιλέξεις, δεν θα έχεις πρόβλημα. Ο Μπαλάνος θα είναι πάντα όνομα εγγύηση.

Και oldboy το έχω πάρει το βιβλίο αλλά δεν το έχω διαβάσει ακόμη. Πολύ καλή κίνηση σε κάθε περίπτωση, μακάρι να μεταφραστούν και άλλες επιστολές. Υπάρχει αν μη τι άλλο μπόλικο υλικό. 

Edited by Δημήτρης
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis
On 6/3/2018 at 9:12 PM, oldboy said:

Παιδες καλησπερα. Εχει διαβασει κανεις το "Η τελευταια επιστολη του H.P. Lovecraft" του Blackwell? 

Καλησπέρα μετά από 2 μήνες :p 

Πολύ φιλόδοξο. Έβαλε ψηλά τον πήχη (ήξερα τι έπαιρνα, ότι ήταν προϊόν μυθοπλασίας δηλαδή κι όχι ακαδημαϊκή σπουδή στον HPL), αλλά και πάλι, είχα πολύ υψηλές προσδοκίες. Και δε λες κι ότι γκρεμοτσακίστηκα κιόλας, αλλά εντάξει, όχι για να τρέξω να το αγοράσω, όπως έτρεξα να το αγοράσω. 

Το εύρημα είναι καλό, αλλά για μένα δυστυχώς δεν δουλεύει όπως θα έπρεπε. Χρειαζόταν να παρακολουθώ δύο πλοκές ταυτόχρονα, γυρίζοντας συνεχώς μπρος-πίσω τις σελίδες και η μία από τις πλοκές δεν είχε καν σημάδια παραγράφου - καλό σαν σκέψη και αληθοφανές, αλλάααα... πώς να δουλέψει, πώς να θυμάσαι πού είχες σταθεί για να το ξαναπιάσεις αφού τελειώσει με την άλλη πλοκή;) Βασανίστηκα και δεν ήθελα να το αφήσω και βασανίστηκα περισσότερο απ' όσο θα ήθελα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Διάβασα το ''Χάουαρντ Φίλλιπς Λάβκραφτ- Ο ονειρευτής των νυχτερινών τόπων'' του Φρανκ Μπέλκναπ Λονγκ. Στα πλαίσια του ενός βιβλίου που διαβάζω κάθε χρόνο. Δικό του ή για την (απίστευτη πραγματικά) ζωή του. Και ξέροντας ότι τον έχει γνωρίσει από κοντά, το μάτι μου γυάλισε. Καλές και ωραίες οι επιστολές των εξ αποστάσεως φίλων του, θα κρύβουν σίγουρα πολλά καλούδια. Συνιστά όμως κάτι το ξεχωριστό όταν έχουμε να κάνουμε με μαρτυρία ανθρώπου που τον γνώριζε προσωπικά. Που κατέγραψε τις αναμνήσεις του από τις στιγμές που πέρασαν μαζί. 

Ξεκίνημα με την μεταθανάτια αναγνώριση που έλαβε όντας αντικείμενο μελέτης σε πολλά πανεπιστήμια ανά την Αμερική. Με χειρόγραφα να φυλάσσονται σε βιβλιοθήκες και αφιερώματα στο έργο του σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Στροφή στα γρήγορα σε προσωπικό επίπεδο και στο σπουδαίο προνόμιο που είχε να είναι ο πρώτος που του διάβασε το ''Ο Τρόμος του Ντάνγουιτς'' και άλλες του ιστορίες. Καταχείμωνο στη Νέα Υόρκη, μπροστά σε τζάκι με ξύλα που τσιτσίριζαν. Υπέροχο αν μη τι άλλο να το σκέφτεσαι :) Στη συνέχεια αναιρεί δύο παραδοχές που έχουν υιοθετηθεί από πολύ κόσμο. Για το bulling στο σχολείο και την φτωχή του υγεία. Για το δεύτερο ιδίως αναφέρει ότι ναι μεν δεν έχαιρε ποτέ άκρας υγείας, πλην όμως δεν ήταν και τόσο χρόνιο πρόβλημα που να μπορεί να χαρακτηριστεί φιλάσθενος. Μακάρι να ήταν έτσι. Με νέα αναίρεση να ακολουθεί για την απέχθεια του για την Νέα Υόρκη. Τουλάχιστον όχι εξαρχής μιας και τον πρώτο μισό χρόνο πέρασε καλά με αρκετές νυχτερινές και μη επιδρομές σε παλιές γειτονιές και μουσεία. Γίνεται μάλιστα λόγος σε εξόρμηση του σε κατάστημα με γραφική ύλη όπου ξόδεψε κάνα δίωρο μέχρι να διαλέξει πένα!

Ήταν όμως η μεγάλη του αγάπη για το Πρόβιντενς που τον έκανε να αισθάνεται άβολα. Να θέλει να επιστρέψει σε σημείο τέτοιο, που να απειλείται πλέον η διανοητική του ισορροπία. Σε συνδυασμό φυσικά με την απόλυτη του αδυναμία να βρει έστω και την πιο απλή δουλειά. Είχε στείλει και γράμματα σε διευθυντές για δουλειά σε εργοστάσια. Ναι, καλά. Πιο εύκολα θα διακτινιζόταν πολική αρκούδα στη Σαχάρα, παρά θα τον προσλάμβαναν. Είναι τραγικό αυτό, αλλά όντας παντελώς εκτός κλίματος σε προχωρημένο στάδιο της ζωής του από τα εργασιακά τεκταινόμενα, τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Έστω και για επιμελητής σε εκδοτικό οίκο, απασχόληση στην οποία ενδεχομένως θα διέπρεπε. 

Αδύνατον φυσικά να μην υπάρχει αναφορά και στη περιβόητη Μυθολογία Κθούλου και τους συγγραφείς που συνείσφεραν. Στις άδικες απορρίψεις από το Weird Tales. Ως ένα σημείο όμως και εύλογες μιας και ο τύπος υπήρξε πολύ μπροστά από την εποχή του. Όσο και αν του άρεζε να φαντάζεται ότι ζούσε αιώνες πριν από αυτήν ως λάτρης του παρελθόντος και κάθε τι αρχαίου που ήταν. Ενώ σε σύγκρουση με την θεματολογία του ερχόταν η άρνηση αποδοχής έστω και του πιο αμυδρού υπερφυσικού στοιχείου. Με πάμπολλες γνώσεις (τόσα χρόνια πέρασε βουτηγμένος στα βιβλία, αν δεν είχε γνώσεις αυτός τότε ποιος θα είχε;) αλλά και με ιδιαίτερη κοσμοθεωρία όπου σε λεγόμενα του, αναιρούσε όσα πραγματευόταν στα γραπτά του. Και το αντίστροφο. Ακόμη δε πιο ζόρικο στο να τον κατανοήσει κανείς, αποτελούσε η ικανότητα του να υιοθετεί διαφορετικές προσωπικότητες ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση. Ήταν πραγματικά μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου, αντάξια θα μπορούσε να πει κανείς της αύρας μυστηρίου που τον περιέβαλε. Γίνεται επίσης λόγος για Κέιλεμ Κλαμπ και για το πως θα του φαινόταν ορισμένες καταστάσεις αν ζούσε περισσότερο. Όπως ο Β' Π.Π. και η ρίψη της ατομικής βόμβας. Η γνωριμία του με τον Χουντίνι και η παράσταση που παρακολούθησε. Το Arkham House και τους συγγραφείς που θαύμαζε και αντιπαθούσε. Για το κατά πόσο ήταν ρατσιστής με την έννοια που δίνεται στη λέξη σήμερα. Η οποία και διαφέρει κατά πολύ με τα ήθη και τον τρόπο σκέψης της εποχής του. Και αρκετά άλλα. Το βιβλίο αν και μικρό είναι ωστόσο οικονομικό. Λέει πολλά για το μικρό του μέγεθος. 

Ίσως και να υπάρχουν καλύτερες δουλειές εκεί έξω, δεν ξέρω. Το γεγονός όμως ότι μας παρέχει πληροφορίες από πρώτο χέρι το καθιστά πολύτιμο. Και ανάγνωσμα απαραίτητο σε όποιον θέλει να μάθει λεπτομέρειες για την ζωή του. Με το κλείσιμο της επίσκεψης του στη γενέτειρα του Πόε, υπέροχα γλυκόπικρο. Έτσι ακριβώς όπως όφειλε να είναι. Τέλος, συγχαρητήρια στις εκδόσεις Ars Nocturna για το διαμάντι που μας πρόσφεραν. Με πολύ καλή μετάφραση και προσεγμένη επιμέλεια :thmbup:

Edited by Δημήτρης
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..