Jump to content
Lady Nina

Κέρινη Θυσία

Recommended Posts

Lady Nina
Όνομα Συγγραφέα: Έλενα Στεργιοπούλου

Είδος: Τρόμος

Βία; Με κάποια έννοια, ναι.

Σεξ; Όχι.

Αριθμός Λέξεων: 2278

Αυτοτελής; Ναι.

Σχόλια: Γράφτηκε για το WriteIn Short Story Live #1.


  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Νεραϊδούλα μας, μου φαίνεται ότι το ΘΕΜΑ σε παραδυσκόλεψε. Η ιδέα με το κέρινο ομοίωμα και τις πέτρες δεν είναι καθόλου κακή, όμως αφιερώνεις πολύ χρόνο στο να μας περιγράψεις τις τέσσερις φίλες, που δεν χρειάζεται να είναι τόσες πολλές γιατί και η σύνδεση με τα στοιχεία είναι και περιττή και δεν ολοκληρώνεται (η Κάτια βλέπει και ακούει ακόμη τη Δέσποινα όταν πετάει στο καλάθι τη δική της πέτρα, κανονικά δεν θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί;), και μετά, εκεί όπου είναι πραγματικά σημαντικό, πας τρεχάλα. Ακόμη και τεχνικά υπάρχουν λαθάκια που π.χ. στο FFL που ήταν και λιγότερος ο χρόνος δεν έκανες - πολλές, πολλές επαναλήψεις παρατήρησα. Συν ότι το δυνατό σου σημείο είναι το γλυκό, παραμυθένιο ύφος σου που εδώ δεν εκμεταλλεύτηκες καθόλου.Γενικά, μάλλον πιο αδύναμο από τα κείμενά σου που έχω διαβάσει - θα σου πρότεινα όμως να κρατήσεις την ιδέα και να δεις μήπως μπορείς να την αποδώσεις καλύτερα από κάποια άλλη οπτική.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Αν και γενικά διαβάστηκε ευχάριστα, μου έδωσε (περισσότερο απ' όσο θα ήθελα) την αίσθηση του τυπικού θρίλερ τρόμου: έχεις ένα setting (βλ. μουσείο κέρινων ομοιωμάτων), τέσσερις χαρακτήρες που, αν και έχουν screen time και κάτι που τους κάνει τυπικά διακριτούς, τους αισθάνεσαι αναλώσιμους (εκτός από την πρωταγωνίστρια και τον χαρακτήρα-ας-τον-πούμε-comic-relief που καταλαβαίνεις ότι θα ζήσουν λίγο παραπάνω) και μια εξερεύνηση των 4 χαρακτήρων στο παραπάνω setting, που δεν θα τους βγει σε καλό.

Μερικές φορές υπάρχει και κάποια ανατροπή, αν κι εδώ τα πράγματα κύλησαν ομαλά. Από το σημείο που εμφανίζεται η αφίσα, το τέλος γίνεται λίγο πολύ αναμενόμενο, και από το σημείο που εμφανίζεται το κέρινο ομοίωμα του κοριτσιού καταλαβαίνεις σχεδόν ακριβώς πώς θα τελειώσει (ίσως να το προδίδει και ο τίτλος, βέβαια)

 

Το παραπάνω είναι μια καλή βάση να πατήσεις πάνω του (σε συνδυασμό με την ιδέα, που έχει ενδιαφέρον), αρκεί να πλέξεις σ' αυτό ατμόσφαιρα και να μας κάνεις να ενδιαφερθούμε για τους χαρακτήρες.

Τι θα ήθελα να δω:

--Να ξεκινούσες ίσως κατευθείαν αφότου έφτασαν στο μουσείο και να έδινες τις πληροφορίες με αντίστοιχο τρόπο (όπως ήδη κάνεις), ώστε να έχουμε περισσότερο χώρο στο μουσείο.

--Ατμόσφαιρα. Ένα μουσείο κέρινων ομοιωμάτων είναι ιδανικό setting για κάτι τέτοιο, αρκεί να μας το περιγράψεις (μόνο τον ηθοποιό είχε; Δεν υπήρχε καμιά άλλη φάτσα ανατριχιαστική - εγώ όταν είχα πάει παιδάκι στο μουσείο του Βρέλλη είχα τρομάξει από αρκετές εικόνες). Έχεις τόσα πολλά πράγματα, από τα οποία μπορείς να αντλήσεις εικόνες για να μας βάλεις μέσα στο μουσείο σου.

--Αυτό θέλει περισσότερο χώρο, αλλά η σχέση των τεσσάρων δεν μου φάνηκε πολύ πειστική (αν και το αναφέρεις ότι κι η ηρωίδα σου απορεί). Μου έδωσαν περισσότερο την αίσθηση ενός ψιλοτυχαίου τσούρμου ανθρώπων κι όχι μιας παρέας, που θα ενδιαφέρονταν λίγο περισσότερα αν κάποια χανόταν (κάποια κλήση με κινητό).

--Ομαλότερο τέλος, γιατί από τη στιγμή που ήξερα τι θα συμβεί, το ενδιαφέρον μου ήταν στο πώς θα το υλοποιήσεις. Γιατί μπήκε η Κάτια κι όχι η Δέσποινα στη θέση του κοριτσιού; Αφού δεν εξαφανίστηκε, αν κατάλαβα καλά.

 

Επομένως σε περισσότερο χώρο, πιστεύω ότι έχει δυνατότητες αυτή η ιστορία (τα σχόλιά μου είναι για το τι μπορείς να κάνεις έξω από το πλαίσιο του παιχνιδιού, εντός ήταν συμπαθητική δουλειά, αν σκεφτείς το θέμα που έπεσε - ναι, Στέφανε, αν βλέπεις, θα το κράζω για την υπόλοιπη αιωνιότητα :p).

 

Δεν είναι κακή (όπως μπορεί να φαίνεται από το παραπάνω κατεβατό) αλλά σε έχω δει σε πολύ καλύτερα (ακόμη και στο είδος του τρόμου, δηλαδή, όχι μόνο σε παραμύθια).

Edited by Morfeas
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
alkinem

Έλενα, η ιστορία σου ήταν κάπως άνισα δομημένη.

Ενώ είχες μια πολύ καλή κεντρική ιδέα, εντούτοις δεν την εκμεταλλεύτηκες σε όλο της το εύρος και η εκτέλεση ήταν κάπως αδύναμη.

Η ιστορία ήταν καλογραμμένη. Ανάλαφρη, ευκολοδιάβαστη και σε κανένα σημείο. δεν γινόταν αναίτια βαριά. αν κατάλαβα καλά

 

Η Κάτια ήταν η γκαντέμω της ιστορίας, καθώς η δικιά της πέτρα ήταν, ας πούμε, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

.

Τυπική η ιδέα, αλλά ωραίο το ότι ήταν καταδικασμένη να βλέπει όλα όσα γίνονται γύρω της και να μην μπορεί να αντιδράσει· κι αυτό μέχρι κάποια άλλη "τυχερή" να πάρει την θέση της. Προσέδιδε μια ωραία χροιά υπαρξιακού τρόμου. Όχι έντονη, αλλά εντούτοις υπαρκτή.

Στα αρνητικά τώρα. Οι χαρακτήρες, ακόμα και η Κάτια με την Δέσποινα, ήταν κάπως αδιάφοροι. Περισσότερο χάρτινες καρικατούρες, που απλώς εξυπηρετούσαν το ξεδίπλωμα της πλοκής.Η σύνδεση των κοριτσιών με τα στοιχεία αδύναμη, ίσως και αχρείαστη. Θα μπορούσαν απλώς να χάνονται, κάτι που θα έκανε την αγωνία της Κάτιας ακόμα πιο έντονη. Επίσης σκέψου αυτό: Η Δέσποινα να είχε χαθεί καθώς ανέβαιναν την σκάλα -ένα στιγμιαίο βλεφάρισμα της Κάτιας και τσουπ, η φίλη της να έχει εξαφανιστεί. Και ίσως τότε η κοτρώνα της να συμβόλιζε το βάρος του φόβου της· και για την δική της τύχη, αλλά και για τις φιλενάδες της.

 

Γενικά ενδιαφέρον ανάγνωσμα, αλλά που χρειάζεται "άπλωμα" για να αναδειχθούν πλήρως τα προτερήματα της ιδέας.

 

Καλή σου επιτυχία.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
WILLIAM

   Μια καλή ιδέα και μια καλή ιστορία my Lady Nina, μου άρεσε η ιδέα και το πώς την έδωσες. Το προς τα πού πήγαινε ήταν μάλλον φανερό αλλά το ενδιάμεσο με τα άλλα κορίτσια δεν ήταν και το άφησες ανεκμετάλλευτο, θα μπορούσες να παίξεις με την αγωνία τους για το τι γίνεται και γιατί δεν έψαξαν για βοήθεια. Επίσης θα ήθελα στο τέλος κάποιες εξηγήσεις. Δικαιώνεις τον τίτλο της παραμυθούς Νεράιδας, ακόμα και αν το εν λόγω παραμύθι ήταν τρόμου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλούλι ήταν μωρέ.

 

Απλά  έτσι όπως είναι γραμμένο το διήγημα είναι σαν να το τρέχεις σε ταχύτητα 4χ( που βεβαίως  είναι απολύτως φυσιολογικό δεδομένων των συνθηκών  κάτω από των οποίων γράφτηκε). Αυτό δεν με άφησε να απολαύσω το διήγημα όσο θα ήθελα,  κυρίω γιατί του έλειπε το βάθος και η ζωντάνια.  Γενικά, σε επόμενες διορθώσεις slow down :p

 

Σε καμία περίπτωση  πάντως δεν θα το χαρακτήριζα  σαν διήγημα τρόμου. Μου φάνηκε  σαν  κλασική φάντασι ιστορία.   Θα συμφωνήσω ακόμη με  τον Νικόλα για το ότι είναι λίγο προβλέψιμο το τέλος. 

 

Επίσης +1 γιατί πριν καμιά βδομάδα είδα  ένα επεισόδιο Kindaichi Case Files( Γιαπωνέζικο αστυνομικό ανιμε/μανγκα) στο οποίο ο δολοφόνος  χρησιμοποίησε κέρινα αγάλματα  για να κάνει τα τρελιάρικα τα κόλπα του. 

 

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

 

εδιτ: Κάτι που ξέχασα να αναφέρω:   Το  διήγημα μου άφησε την αίσθηση ότι  ίσως να  δούλευε καλύτερα σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Σκέψου το πριν ξεκινήσεις τι διορθώσεις :)

Edited by jjohn

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Πολύ ενδιαφέρον ήταν αυτό και νόμιζα ότι παρακολουθούσα επεισόδιο σε κάποια σειρά Ιστορίες από την Κρύπτη. Ήδη ειπώθηκε ότι έλειπαν βασικές εξηγήσεις, πώς και γιατί λειτουργούσαν τα στοιχεία της φύσης, πώς και γιατί βρέθηκε η ηρωίδα εντέλει στη θέση της κοπέλας, (ίσως επειδή αυτή έριξε την τελευταία πέτρα;) πώς και γιατί είχαν εξαφανιστεί μία -μία οι κοπέλες στη διαδρομή....Γενικώς ήταν πολύ αλλόκοτη ιστορία και φάνηκε να στηρίζεται σε εικόνες και σε αισθήσεις παρά σε κάποιον λογικό ειρμό. Θα παρατηρούσα ότι ήταν παράξενη η αντίδραση της μάνας για το μουσείο (ζητούσε να δώσεις μια σειρά εξηγήσεις μετά, του στυλ ότι ήταν θρήσκα, υπερβολικά φοβική ή δεν ξέρω και ‘γω, κάτι) και οι περιγραφές των κοριτσιών θα μπορούσαν ίσως να είχαν πλαστεί λίγο πιο προσεκτικά. Γενικά όμως είναι πιθανώς η πιο αλλόκοτη ιστορία του διαγωνισμού και σίγουρα η ιστορία που θα μπορούσε να με κερδίσει περισσότερο αν είχαν δουλευτεί τα ένα δυο σημεία που σου είπα.

Και δεν κατάλαβα τη χρησιμότητα του νερού που είχε πιει, απλώς και μόνο για να τα κάνει πάνω της μετά από το φόβο; Εννοώ, δεν αντιλήφθηκα αν έπαιζε κάποιον άλλο ρόλο.

(Πάντως οφείλω να ομολογήσω πως βασίστηκες στο ΘΕΜΑ κατά τρόπο αρκετά κυριολεκτικό.)

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rhialto

Μου θύμισε την σειρά βιβλίων "goosebumps". Ευχάριστο, ελαφρύ ανάγνωσμα τρόμου με αρκετά βαρύ τέλος όμως (αυτό δεν είναι κακό). Θα συμφωνήσω με Μορφέα πως το τέλος είναι κάπως προβλέψιμο ενώ οι χαρακτήρες δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο. Πιστεύω πως σαν ιστορία εφηβικού τρόμου (τύπου goosebumps) θα δούλευε μια χαρά αν βελτιωθεί και αποκτήσει και μεγαλύτερη έκταση. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Tiessa

Η ιδέα με την κοπέλα-ομοίωμα που σηκώνει τα βάρη μέχρι ενός σημείου και μετά πρέπει να αντικατασταθεί, μού άρεσε.

Ο τρόπος που έφτασε όμως η ιστορία μέχρι εκεί είχε πολλά σημεία που θα μπορούσαν να λείπουν -οι αναφορές στα τέσσερα στοιχεία, ενώ μου αρέσουν σαν ιδέα δεν είδα να προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο εδώ. Κατά κάποιον τρόπο ήταν σαν να ενώθηκαν δυο διαφορετικά πράγματα στην ίδια ιστορία χωρίς όμως την κατάλληλη σύνδεση.

Αν σε ενδιαφέρει το θέμα και θέλεις να το δουλέψεις με άνεση χρόνου, μια ιδέα θα ήταν να δώσεις λίγο περισσότερο χώρο στα τέσσερα και τέσσερα (κορίτσια-στοιχεία) για να έρθει ομαλά η σύνδεση με το τέλος.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Eugenia Rose

Καλά αυτό το τέλος, αυτό το τέλος. Πολύ ανατριχιαστικό. Μου έκανε σαν ένα υβρίδιο της ζώνης του λυκόφωτος και των Ιστοριών από την Κρύπτη. Αυτή η ιστορία ήθελε ή να είναι πιο μεγάλη, για να περιγράψεις καλύτερα την ατμόσφαιρα αφού ξεκινάνε όλα τα παράξενα ή να ξεκινήσεις in medias res στο σημείο που ετοιμάζονται αν μπούνε στο μουσείο για να έχεις πιο πολύ χώρο αργότερα. Κατά τα άλλα μια χαρά τρομοδιήγημα γίνεται άμα φτιάξεις αυτή τη λεπτομέρεια.

 

Καλή επιτυχία!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Ισχύει, όπως ήδη αναφέρθηκε, ότι το τέλος ήταν δυνατό, και το όλο κόνσεπτ γενικότερα πολύ ενδιαφέρον. Ήταν επίσης ευκολοδιάβαστο και κύλισε ομαλά.

 

Οι βασικές μου παρατηρήσεις:
-Σε αρκετές φορές η πρωταγωνίστρια, ανατριχιάζει ή έχει κακό προαίσθημα, χωρίς να είναι ξεκάθαρο το γιατί. Πχ, βλέπει τα 4 στοιχεία στην αφίσα, και κάνει αμέσως τη σύνδεση ότι και αυτές είναι 4 και ανατριχιάζει. Απλά είναι κάπως αστείο να τρομάξει γι αυτό. Ο αριθμός 4 εμφανίζεται συχνά γύρω μας, δεν είναι κάτι τόσο άξιο παρατήρησης - πόσο μάλλον και ανησυχίας.

-Η επανάληψη με το νερό. Όταν αναφέρθηκε πρώτη φορά αυτό με το νερό χαμογέλασα και σκέφτηκα ότι θα ήταν πετυχημένο να τα κάνει πάνω της η κοπελιά στο τέλος. Μόλις αναφέρθηκε δεύτερη φορά ήμουν σε φάση, οκ, τώρα ελπίζω να το βάλει σίγουρα και στο τέλος. Αλλά υπάρχει κι άλλες φορές στο κείμενο, τόσες, που όχι μόνο έκπληξη δεν είναι τελικά το τέλος, αλλά χαλάει μία τόσο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.

-Για τις φίλες θα ήταν καλές ή περισσότερες πληροφορίες για να ζωντανέψουν σα χαρακτήρες, ή λιγότερες, για να μην αποσπούν την προσοχή.

-Τι ακριβώς έγινε πλάκα πλάκα με τις φίλες που εξαφανίστηκαν; Η πρωταγωνίστρια έγινε το άγαλμα, οι άλλες κοπέλες όμως;

 

Πολύ πετυχημένη η σύνδεση με το θέμα, και αν και καταλάβαινα ότι θα έχει κακό τέλος, όταν πράγματι ήρθε ανατρίχιασα μπορώ να πω. Σαν να μπήκα στιγμιαία στο πετσί της και ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να κουνηθώ. Είναι καλό να μπορεί μια ιστορία να το κάνει αυτό στον αναγνώστη. Καλή συνέχεια!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Νεραϊδούλα, δεν ήσουν σε φόρμα, νομίζω. Το αφελές στυλ που έχει η γραφή (και που συνάδει με την ηλικία της πρωταγωνίστριας) δεν νομίζω ότι λειτουργεί καλά. Δεν δημιουργείται η ατμόσφαιρα που χρειάζεται προκειμένου να τρομάξει ο αναγνώστης, το τέλος έχει προοικονομηθεί πολύ νωρίς και πολύ προφανώς και υπάρχουν κάμποσα ζητηματάκια δομής και ροής πληροφορίας (όπως και κάμποσες αχρείαστες πληροφορίες, όπως το ότι η μάνα της Κάτιας είναι βλαμμένη). Επιπλέον, το μοτίβο της τετράδας αταίριαστων φίλων είναι υπερβολικά παιγμένο και οι ρόλοι διανέμονται πλέον απ' την πρώτη στιγμή στο συλλογικό ασυνείδητο, ξέρω 'γω. :p

 

Σε "μαλώνω", γιατί ξέρω τι μπορεί να κάνει η πένα σου, κυρίως όταν τη βουτάς στο μέλι και μας κάνεις να στενάζουμε. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..