Jump to content
Sign in to follow this  
Γιώργος77

Laird Barron - Η Μορφή

Recommended Posts

Γιώργος77

Ο Λαιρντ Μπάρρον (1970 - ) είναι ο αγαπημένος μου από τους σύγχρονους συγγραφείς του τρόμου, εννοώντας τους συγγραφείς που άρχισαν να δημοσιεύουν τη δεκαετία του 2000. Μεγάλωσε στην Αλάσκα, κάτω από δύσκολες συνθήκες, (οικονομικά προβλήματα κλπ. ) κι έχασε το μάτι του από καρκίνο σε μικρή ηλικία. Έτρεξε στο Itidarod, έναν αγώνα με έλκηθρα και σκυλιά όπου οι αγωνιζόμενοι διασχίζουν τις αχανείς εκτάσεις της Αλάσκα. Η μοναξιά και οι κακουχίες που ένιωσε σε αυτούς τους αγώνες επηρέασαν το έργο του. Άλλη επιρροή ήταν οι ζόρικοι τύποι που γνώρισε όταν δούλευε εργάτης. Πρώην παίκτες του ΝΒΑ που έγιναν εγκληματίες, άτομα που έσπαζαν κόκκαλα για να πληρώσει το θύμα τους τα χρέη του και, γενικά, βίαιοι και δυναμικοί άντρακλες αμφιβόλου ηθικής, που αργότερα θα πρωταγωνιστήσουν στις ιστορίες του. Του έχει γίνει κριτική για τους ήρωές του που θυμίζουν Ράμπο και Τζέημς Μποντ κι αυτός απαντά ότι οι τύποι αυτοί είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή, έχει κατεβάσει πολλά ουίσκια μαζί τους.

 

 

laird-barron.jpg

 

Στα τέλη των 90ς κατηφόρισε προς Νέα Υόρκη και ασχολήθηκε κάποια χρόνια με την ποίηση. Αργότερα, άρχισε να γράφει διηγήματα τρόμου. Πρώτη δημοσίευση το Shiva, Open your eye το 2001 στο περιοδικό Nightmare(μπορείτε να διαβάσετε αυτή την ιστορία online). Τα τελευταία χρόνια δημοσιεύει και μυθιστορήματα.

 

https://www.youtube.com/watch?v=9glx4Yo5xf0

 

 

Έχει γράψει ένα διήγημα, το More Dark, που σατιρίζει την φιλοσοφική στάση του Λιγκότι ( το antinatalism, μια φουλ πεσιμιστική θεωρία που ισχυρίζεται ότι η ζωή είναι εγγενώς απαίσια και οι άνθρωποι κακώς γεννιούνται. ). Ο τίτλος της ιστορίας αυτής μου θυμίζει το There are more things που έχει γράψει ο Μπόρχες προς τιμήν του Χ. Φ. Λάβκραφτ.

Αυτό που μου αρέσει στον Μπάρον είναι το πώς χειρίζεται τη γλώσσα για να περιγράψει τους λαβκραφτιανούς του εφιάλτες. Ακολουθούν παραδείγματα, η μετάφραση αναγκαστικά ελλιπής:

 

BELPHEGOR IS YOUR FATHERMOTHER. This carmine missive scrawled in a New Orleans hotel room. In the unmade bed, a phallus sculpted from human excrement. Flies crawled upon the sheets, buzzing and sluggish

 

Ο Μπελφεγκόρ είναι η πατερομητέρα σου. Αυτό το κατακόκκινο μήνυμα είναι γραμμένο σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στη Νέα Ορλεάνη. Στο ξέστρωτο κρεβάτι, ένας φαλλός σμιλεμένος από ανθρώπινα κόπρανα. Μύγες σέρνονταν νωθρά πάνω στα σεντόνια, βουίζοντας.

Από το Bulldozer, όπου ένας ντετέκτιβ του πρακτορείου Πίνκερτον κυνηγάει έναν παλαιστή ψυχοπαθή(;) δολοφόνο την εποχή της Άγριας Δύσης.

 

Moderor de Caliginis!” Victor said in a flawless imitation of Bruce Campbell in Army of Darkness. He punctuated each syllable with a stabbing flourish—a magician conjuring a rabbit, or vanishing his nubile assistant. Dane tilted his head so his temple touched Victor’s. “But what does it mean?” he said in the stentorian tone of a 1950s broadcaster reporting a saucer landing. He’d done a bit of radio in college. “I flunked Latin,” Glenn said, running his thumb across the book’s spine. His expression was peculiar.


 

«Μοντερόρ νε Καλιγκίνις!» είπε ο Βίκτορ σε μια τέλεια απομίμηση του Μπρους Κάμπελ στο Army of Darkness. Τόνισε κάθε συλλαβή με πομπώδη στόμφο – σαν ένας μάγος που εμφανίζει ένα λαγό από το καπέλο, ή που εξαφανίζει τη νεαρή βοηθό του. Ο Ντέην κούνησε το κεφάλι του έτσι ώστε ο κρόταφός του να ακουμπήσει τον κρόταφο του Βίκτορ. « Μα τι σημαίνει αυτό;» είπε με τη στεντόρεια φωνή ενός εκφωνητή ραδιοφώνου του 1950 που περιγράφει την προσεδάφιση ενός ΟΥΦΟ. Είχε ασχοληθεί λίγο με το ραδιόφωνο στο κολλέγιο. «Είχα κοπεί στα Λατινικά,» είπε ο Γκλενν, σέρνοντας τον αντίχειρά του στη ράχη του βιβλίου. Η έκφρασή του ήταν περίεργη.

 

Από το Mysterium Tremendum, όπου δυο ζευγάρια γκέη αντρών βρίσκουν τον Μαύρο Οδηγό, έναν τουριστικό οδηγό για περίεργα και απόκρυφα μέρη. Αναζητούν τον προϊστορικό τάφο που ανακάλυψε ο Καλάμοφ στα δάση της πολιτείας Washington, ένας μυστικιστής τσαρλατάνος που έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του φυλακισμένος σε ένα άσυλο στο Παρίσι. Ο οποίος τάφος είναι κοντά στο μέρος όπου ένας παλιός φίλος τους γκρεμίστηκε σε ένα πηγάδι, χωρίς να βρουν το πτώμα του. Τους περιμένουν διάφορες δυσάρεστες εκπλήξεις…


 

I won't tell her I wake up every other night with an iron band around my chest, bad dreams rattling in my attic. I wake up like a beast in the woods that's scented something it can't quite identify. I wake up with this premonition, as if any second now I'm going to receive the ultimate clue, that I'm finally going to find out what happened to my wife. Like the end of the cliffhanger serial is one commercial break away.


 

Δεν θα της πω ότι ξυπνάω νύχτα παρά νύχτα με μια σιδερένια λουρίδα γύρω από το στήθος μου, με άσχημα όνειρα να κροταλίζουν στη σοφίτα μου. Ξυπνάω σαν ένα ζώο στο δάσος που μύρισε κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει τι είναι. Ξυπνάω μ΄ αυτό το προαίσθημα, ότι από στιγμή σε στιγμή θα μου έρθει το απαραίτητο στοιχείο, ότι θα μάθω επιτέλους τι συνέβη στη γυναίκα μου. Σαν να είναι να δω το τέλος του σήριαλ μετά από ένα διάλλειμα για διαφημίσεις.


 

Από το Parallax , όπου η σύζυγος ενός διάσημου καλλιτέχνη εξαφανίζεται κι αυτός περιμένει επί χρόνια στο παλιό τους σπίτι πότε θα γυρίσει. Η Αστυνομία υποψιάζεται ότι την δολοφόνησε κι αυτός ψάχνει, ψάχνει, ψάχνει με κάθε τρόπο.


 


 

Στο Old Virginia , μια ομάδα επιλέκτων της CIA περιφρουρεί τα άκρως απόρρητα πειράματα δύο επιστημόνων πάνω σε μια τηλεπαθητική ηλικιωμένη γυναίκα, τη Βιρτζίνια. Στην ψυχροπολεμική δεκαετία του ’60 και μέσα στην ίδια τους τη χώρα, οι μπαρουτοκαπνισμένοι βετεράνοι είναι περιτριγυρισμένοι από σαμποτέρ κομμουνιστές; Ή μήπως τους έχει περικυκλώσει κάτι άλλο, πολύ χειρότερο;;;

 

Στα διηγήματα του Μπάρρον υπάρχουν κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα, κάποιες συγγραφικές εμμονές:

  • Η Φαφούτα Γυναίκα. Πότε μάγισσα, πότε κάτι παρόμοιο, μας ανατριχιάζει κι ας είναι μια καθημερινή εικόνα κι όχι ένα αποτρόπαιο τέρας.

  • Τα όνειρα με νόημα, τα όνειρα μικρές ιστορίες, που προϊδεάζουν τον πρωταγωνιστή για τα μαρτύρια που τον περιμένουν.

  • Τα τσιγάρα και τα ποτά, συνήθως το ουίσκι. Χρησιμεύουν για την προσωρινή ηρεμία και την ενδοσκόπηση των πρωταγωνιστών. Πριν τους έρθει ο ουρανός στο κεφάλι.

  • Η περιέργεια που, εκτός από τη γάτα, σκοτώνει και τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων του.


Τα διηγήματά του μπορείτε να τα βρείτε στις συλλογές The Imago Sequence, Occultation και The beautiful thing that awaits us all . Τελευταία έχει εκδώσει και μυθιστορήματα, τα οποία δεν έχω διαβάσει ακόμα.

 

Διαβάστε Laird Barron! Αξίζει...

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Μεγάλη αγάπη. Άψογος γνώστης του κοσμικού τρόμου, σίγουρα οχι ο πιο εύκολος να τον διαβάσει κανείς, αλλά αξίζει τον κόπο, όπως το λες. Κατά πάσα πιθανότητα ο τοπ των πιο γνωστών μοντέρνων τρομογράφων στην αγγλόφωνη αγορά αυτή τη στιγμή, και ο πλέον αποδεκτός σαν αυθεντία από όλους τους, επίσης.

Πρόχειρα τώρα, μια ντουζίνα τους:


-Laird Barron
-John Langan
-Matthew Bartlett
-Paul Tremblay
-Caitlin Kiernan (Λιγκότι στο θηλυκό, θεά)
-Nick Mamatas (ας ευλογήσω λίγο και τα γένια μου εδώ)
-Simon Strantzas
-Brian Evenson
-Joe Hill
-Llivia Llewellyn (ονοματάρα)
- Nathan Ballingrund
-Adam Nevill

 

 

Edited by DinMacXanthi
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
tsathoggua

Ένα διήγημα του έχω διαβάσει σε μια συλλογή λαβκραφτικών συγγραφέων και ήταν καλό. Σκοπεύω κάποια στιγμή να διαβάσω και κάποια από τις δικές του συλλογές.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Ένα διήγημα του έχω διαβάσει σε μια συλλογή λαβκραφτικών συγγραφέων και ήταν καλό. Σκοπεύω κάποια στιγμή να διαβάσω και κάποια από τις δικές του συλλογές.

Θυμάσαι μήπως το όνομα (του διηγήματος ή της συλλογής);

Share this post


Link to post
Share on other sites
Δημήτρης

Μπράβο για την πολύ ωραία παρουσίαση! Δεν τον ήξερα καθόλου, από εσένα τον έμαθα. Μπαίνει στα υπόψιν από την στιγμή μάλιστα που γράφει και Κθουλικά  :)

Edited by Δημήτρης
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
tsathoggua

 

Ένα διήγημα του έχω διαβάσει σε μια συλλογή λαβκραφτικών συγγραφέων και ήταν καλό. Σκοπεύω κάποια στιγμή να διαβάσω και κάποια από τις δικές του συλλογές.

Θυμάσαι μήπως το όνομα (του διηγήματος ή της συλλογής);

 

 

Ναι. Ήταν το διήγημα The Broadsword στη συλλογή Black Wings of Cthulhu (την πρώτη της σειράς).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..