Jump to content
Sign in to follow this  
elgalla

Μάτια

Recommended Posts

elgalla

Όνομα Συγγραφέα: Αταλάντη Ευριπίδου
Είδος: σφηνάκι creepιάς
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 406
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Λοιπόν, να, συζητούσαμε με τη συγκάτοικο για ένα μαγαζί με κοσμήματα που πήγε για να φτιάξει ένα κούμπωμα και μου είπε την εξής ατάκα: "πω πω, πόσα μάτια! μάτια παντού!" και της είπα για πλάκα ότι θα ήταν αφασία ιδέα για φλασάκι τρόμου. Κι επειδή στη βράση κολλάει το σίδερο, έκατσα και το έγραψα. Το διασκέδασα πολύ, ελπίζω κι εσείς.
 

 

ΜΑΤΙΑ

 

Όλα ξεκίνησαν λίγο πριν τα Χριστούγεννα, όταν παραλάβαμε τη χειμερινή συλλογή. Ήταν πολύ πρωί, πριν ανοίξουμε, κι ήμασταν μόνο εγώ κι η Γιάννα στο μαγαζί όταν μας φέραν τα κιβώτια απ’ το εργαστήρι. Ήμουν ψόφια απ’ την κούραση, οι γόβες μου με πέθαιναν και δεν είχα προλάβει να πιω δεύτερη γουλιά καφέ. Η Γιάννα, από την άλλη, είχε τα χαρακτηριστικά νεύρα που συνόδευαν μια νύχτα κακού γαμησιού. Την είχα δει να φεύγει με τον Μάρκο από το πάρτυ το προηγούμενο βράδυ και ήξερα εκ πείρας ότι το γαμήσι δεν μπορεί παρά να ήταν κακό. Αρχίσαμε να ξεπακετάρουμε και να ξετυλίγουμε σιωπηλές.

Στο πρώτο μάτι δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Νέος χρόνος, γούρι, λογικό μου φάνηκε. Όσο, όμως, συνέχιζα να ανοίγω κουτιά, τόσο πλήθαιναν τα μάτια. Πράσινα, μπλε και μαύρα, δεμένα με χρυσό, ασήμι, λευκόχρυσο ή ακόμη και ροζ χρυσό – που είχε γίνει πολύ της μόδας αφότου βγήκε iPhone σ’ αυτό το χρώμα, μάτια μεγάλα και μάτια μικρά, μάτια σε κολιέ, δαχτυλίδια, βραχιόλια, ακόμη και σκουλαρίκια. Μάτια παντού. Μια αλυσίδα μου γλίστρησε και συνειδητοποίησα πως τα χέρια μου είχαν ιδρώσει.

«Πόση κακογουστιά, πια» σχολίασε η Γιάννα.

Ένευσα καταφατικά και με κοίταξε περίεργα. Έσκυψα το κεφάλι και συνέχισα τη δουλειά μου. Τα μάτια δεν είχαν τελειωμό κι εγώ δεν μπορούσα να αποτινάξω από πάνω μου την αίσθηση πως με παρακολουθούσαν. Όπου κι αν γύρναγα, όπου κι αν κοίταζα, το μόνο που έβλεπα ήταν μάτια.

Η κατάσταση δεν βελτιώθηκε την υπόλοιπη μέρα. Πελάτες έμπαιναν, πελάτες έβγαιναν και τα μάτια, στις γυάλινες προθήκες τους, παρέμεναν καρφωμένα επάνω μου, αμείλικτα και αδιάφορα και ακριβότερα, στο σύνολό τους, από το νοίκι τριών μηνών. Και ζητούσαν να τα αγοράσουν κι αναγκαζόμουν να τα βγάλω από τις βιτρίνες και να τα πιάσω ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι που, λίγο πριν το σχόλασμα, είχα φτάσει σε σημείο να δουλεύω με το βλέμμα μόνιμα χαμηλωμένο. Ούτε ανθρώπινα ούτε ψεύτικα μάτια άντεχα να βλέπω πια.

Όταν έφτασα σπίτι κι άνοιξα την τηλεόραση, το πρώτο πράγμα στο οποίο έπεσα ήταν ένα ντοκυμαντέρ για τον Ανδαλουσιανό Σκύλο, με το κοντινό στο μάτι και το ξυράφι. Έκλεισα την τηλεόραση κι έπεσα για ύπνο. Τα όνειρά μου ήταν ταραγμένα. Ξύπνησα χάραμα και παγωμένη, γιατί είχα κλωτσήσει κάποια στιγμή τα σκεπάσματα μακριά. Πήγα μέχρι το μπάνιο, να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου. Το ουρλιαχτό μου θα πρέπει να ακούστηκε απ’ το Παγκράτι ως τα Πατήσια. Εκεί, στη θέση των κανονικών μου ματιών, υπήρχαν άλλα, ψεύτικα, φτιαγμένα από μπριγιάν και ροζ χρυσό.

Edited by elgalla
  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Ωραίο, δυνατό, επιβλητικό φλασάκι.

Έχω μία ευαισθησία με τα μάτια οπότε και με άγγιξε παραπάνω. Ωραίο touch της πρωταγωνίστριας αν και η φράση "το ουρλιαχτό μου ακούστηκε από το Παγκράτι έως τα Πατήσια" δεν μου έκατσε πολύ καλά.

 

Κατά τα άλλα, ανατριχιαστικό ;) θα μπορούσε να γίνει και μεγαλύτερη ιστοριούλα

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinMacXanthi

Μια χαρά, τα εμπνευσόνια σε χτύπησαν στο κεφάλι, αλλά είναι κρίμα να το αφήσεις έτσι. Καταλήγω μετά από 2 αναγνώσεις πως το παρόν κείμενο δεν είναι φλασάκι, ή -εφόσον παραμείνει τέτοιο- είναι σπατάλη ενός δυνητικού διηγήματος του οποίου θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η απαράλαχτη εισαγωγή. In fact θα μπορούσε να είναι μέχρι και εισαγωγή write-of χωρίς να αλλάξεις ούτε τόνο, κι αυτό επειδή ως έχει it sets the tone. Ένα κοφτό "αχ!". Το τι κάνει η χαρακτήρας έπειτα από αυτή την αποκάλυψη (και το διήγημα που έρχεται) είναι αυτό που μπορεί να δημιουργήσει πραγματικό τρόμο.
Δεν λέω "μπορείς καλύτερα" γιατί είναι άστοχο αφού από ποιότητα γραφής είναι μια χαρά. ( πέρα από το άκομψο κομμάτι περί κακού γαμησιού που αναγνωστικά θα προτιμούσα να λείπει εντελώς, αφού δεν μοιάζει να προσφέρει τίποτα και αντιθέτως κάνει την ομιλία άνιση) θα πω "μπορείς περισσότερο" για να δούμε πού θα καταλήξει.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Ως έχει, οι δυο τελευταίες φράσεις μου φάνηκαν anticlimatic που λέμε και στα ελληνικά, με προϊδέαζε για κάτι πιο φριχτό η εισαγωγή (όχι απαραίτητα σε επίπεδο περιεχομένου, με διαφορετικό punchline θα με έπιανε κι αυτό), είναι ιστορία που μπορεί να σε ανατριχιάσει πιστεύω και το περίμενα πώς και πώς.

Μου άρεσε πάντως μέχρι τότε, ατμοσφαιρική η αρχή με το χαντράδικο -ή whatever- και πιστεύω ότι μπορεί να σταθεί και ως φλασάκι, απλώς λίγο πιο απλωμένο από το σημείο όπου επιστρέφει σπίτι και μετά. Γενικά βαριέμαι να λέω τα κλασικά καλά των ιστοριών σου, εννοούνται, πάμε παρακάτω. :p

Υ.Γ. Το κακό γαμήσι ήταν όντως μια παρένθεση που δίνει βάρος σε κάτι που τελικά δεν χρησιμοποιείται - δεν με πέταξε εκτός, αλλά ούτε μου φάνηκε και κάπου χρήσιμο.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια, τα οποία - ομολογώ - δεν περίμενα να είναι καν θετικά, μιας και το έγραψα το κειμενάκι για το τρολ του πράγματος. Αφού, όμως, σας άρεσε, θα κοιτάξω να δω τι παραπάνω και καλύτερο μπορώ να κάνω με αυτό. :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Christos.Antonaros

Καλημέρα!

Ανατριχιαστική απόδοση μιας έμπνευσης από το πουθενά· παρόλα αυτά αποδοτική. Σύντομη αλλά δυνατή αφήγηση όπως ακριβώς πρέπει να είναι ένα Flash fiction κείμενο. Ωμή γλώσσα και μπορώ να σε φανταστώ να μου την αφηγείσαι μέσα σε ένα σκοτεινό κατώγι με ένα σφηνάκι ρακί στο χέρι και ένα μισοτελειωμένο πούρο στην άκρη τον χειλιών σου, αν και δε σε ξέρω. Μάτια παντού, ακολουθούν κάθε βήμα σου τόσο εκνευριστικά που θες να σκοτώσεις όποιον… περίμενε … όλοι έχουν μάτια!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Η αλήθεια είναι,Χρήστο, πως αυτή η εικόνα δουλευει ακριβώς επειδή δεν με ξέρεις. Ο Ballerond θα γελάει με τις ώρες, δηλαδή, που ξέρει πως ούτε πίνω ούτε καπνίζω :p

 

Χαίρομαι που σου άρεσε, παντως, κι ευχαριστώ που έγραψες για να το μοιραστείς μαζί μου.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Με έπιασε λίγο η ψυχή μου... άρα την κάνει τη δουλειά του.

Κατά τα άλλα, συμφωνώ 100% με τα σχόλια του ΝτινοΞάνθη, σαν να τα έγραψα εγώ, ένα πράμα.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth

...πολύ ωραία η 'κριπιά', μπράβο! Δεν είδα το τέλος να έρχεται και ήταν μια πολύ ευχάριστη έκλπηξη. Ήμουν μεταξύ γέλιου και τρόμου με τα γουρλωμένα ψεύτικα μάτια των φυλαχτών σε άνθρωπο. Η αφήγηση σαν σε φίλο επίσης λειτούργησε πολύ καλά, έδωσε όσο βάθος χρειαζόταν για φλασάκι χωρίς να μπορώ να πω 'πες λίγα περισσότερα εδώ ή εκεί' (λ.χ. κατά την περιγραφή μιας εμπειρίας δεν περιμένεις να σου λέει ο άλλος παππάδες, μόνο γεγονότα άντε και το πολύ πως τον έκαναν να αισθανθεί εκείνη τη στιγμή)...

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Ομολογώ πως σε τόσο σύντομες ιστορίες δεν έχω μεγάλη εμπειρία, επομένως δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για το τι είναι σωστό και τι όχι. Πιστεύω πως ό,τι υπάρχει μέσα στην ιστορία θα πρέπει να προσφέρει και κάτι σε αυτήν. Παρ’ όλα αυτά, βρήκα αρκετές προτάσεις που, πάντα κατά την γνώμη μου, δεν προσφέρουν κάτι στην ανάπτυξη της ιστορίας. Για παράδειγμα, θα συμφωνήσω με τον Κωνσταντίνο, πως το σημείο

Spoiler

Η Γιάννα, από την άλλη, είχε τα χαρακτηριστικά νεύρα που συνόδευαν μια νύχτα κακού γαμησιού. Την είχα δει να φεύγει με τον Μάρκο από το πάρτυ το προηγούμενο βράδυ και ήξερα εκ πείρας ότι το γαμήσι δεν μπορεί παρά να ήταν κακό.

 

δίνει εντελώς άχρηστη πληροφορία και μάλιστα για βουβό χαρακτήρα.

Επίσης το τέλος δεν είναι απολύτως σαφές. Και αυτό γιατί μετά από δύο αναγνώσεις δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι μόνη της έβγαλε το μάτια της! Όπως κι αν έχει, θεωρώ τη βασική ιδέα αρκετά ενδιαφέρουσα και σίγουρα της αξίζει ένα πολύ μεγαλύτερο διήγημα.   

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Μάλλον δεν μπόρεσες να το καταλάβεις γιατί δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. 

  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..