Jump to content
Sign in to follow this  
Rhialto

Το τελευταίο τραγούδι του Ερωδιού

Recommended Posts

Rhialto

Κόσμος: Μύθοι των Οτόρι

Written by: Lian Hearn

Όνομα Συγγραφέα: Μπάμπης
Είδος: Fantasy
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 2420
Αυτοτελής; Ναι 
Σχόλια: Το κείμενο γράφηκε για το συγγραφικό παιχνίδι fanfiction

Το τελευταίο τραγούδι του Ερωδιού.docx

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα Μπάμπη,

 

Καταρχάς να σου πω ότι την τριλογία της Λίαν Χερν την λατρεύω (έχει βγάλει και 4ο νομίζω αλλά δεν το έχω διαβάσει) κι είναι από τα πρώτα βιβλία φαντασίας που διάβασα, μετά τον Τόλκιν.

Οπότε χάρηκα ιδιαίτερα που διάλεξες αυτόν τον κόσμο ;)

 

Ομολογώ ότι φαίνεται να γνωρίζεις ή να θυμάσαι καλά την κοσμοπλασία κι αυτό είναι κάτι ευχάριστο. Με έβαλες πάλι σε αυτό το ονειρεμένο, ανατολίτικο κλίμα και μου θύμισες στιγμές όταν τα διάβαζα πριν πολλά χρόνια. Στα τεχνικά θέματα, να παρατηρήσω μόνο κάποιες επαναλήψεις που μπορείς να ξαναδείς όπως και το θέμα με τα κόμματα, καθώς σε αρκετά σημεία σίγουρα χρειάζονται. Αν το ξαναδείς, πιστεύω θα τα καταλάβεις και μόνος σου ;)

 

Όσον αφορά την ιστορία, γενικά μου άρεσε αν και πιστεύω ότι δεν ολοκληρώθηκε όπως με προετοίμαζε. Η αποκάλυψη στο τέλος έγινε απότομα και η σκηνή που οι δύο αδερφές ξανασυναντιούνται, ίσως κράτησε λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε για τέτοιο κείμενο.

Ο παραλληλισμός με τα πουλιά μου άρεσε πολύ και δεν χρειαζόταν να το επεξηγήσεις μετά, το είχαμε καταλάβει. 

Μου φαίνεται ότι είναι από τα πιο καλοδουλεμένα κείμενα σου και σίγουρα μπορούσες να το επεκτείνεις κι άλλο, αν είχες τέτοιο σκοπό.

 

Σε ευχαριστώ που μου θύμισες γι άλλη μία φορά αυτόν τον υπέροχο κόσμο :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Εντάξει, ιδέα δεν έχω τι παίζει στους Μύθους των Οτόρι, αλλά δεν βρήκα να χρειάστηκε για να καταλάβω την ιστορία και αυτό είναι το πρώτο θετικό στοιχείο. Αν έχασα κάτι που θα μου προσέφερε περισσότερη ικανοποίηση, τι να κάνουμε…

Μου άρεσε γιατί είναι καλογραμμένο, τρυφερό (με ρίχνουν κάτι τέτοια) και διαβάζεται εύκολα.

(Δεν μου άρεσε που έψαχνα να το βρω όταν έμαθα ότι είχε ανέβει χωρίς να ενημερωθούμε και να έχουμε ένα link στο κεντρικό τόπικ!)

Η ιδέα με τα πουλιά είναι πολύ καλή (δεν ξέρω αν υπάρχει στον κόσμο που έγραψες) και βρίσκω ότι σωστά την εξηγείς. Όμως, δεν μου αρέσει που αυτό γίνεται ολοκληρωμένα και άμεσα. Θα προτιμούσα να σκόρπιζες την εξήγηση στην διαδρομή που ακολουθεί.

Στα τεχνικά, εκτός από τα κόμματα που ανέφερε και ο Γιάννης θα πρέπει να ρίξεις και μια ματιά στα τελικά «ν» που κάπου δεν πρέπει να μπαίνουν. Πολλούς μας έχει βοηθήσει αυτό το τόπικ:

 http://community.sff.gr/topic/13647-%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%8C%CE%BB%CE%BF/?hl=%2B%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%AF+%2B%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλογραμμένο και τρυφερό και δεν απαιτούσε από τον αναγνώστη να έχει ενσκύψει στην κοσμοπλασία της Χερν για να κατανοήσει τι παίζει.

Αγαπημένα σημεία: η μεταφορά των πουλιών για να μιλήσει ο συγγραφέας για το παράπονο των παιδιών. Τόσο μα τόσο γιαπωνέζικο. Ξετρελάθηκα.

Λιγότερο αγαπημένα σημεία: το όνειρο στο τέλος. Καθώς επρόκειτο για την κορύφωση του δράματος θα την ήθελα, δεν ξέρω, κάπως πιο δραματική.

Πολύ καλή προσπάθεια, γενικά. Έχεις μέλλον εσύ.

Καλή σου επιτυχία!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Η ιστορία έχτισε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Τη Μίκυ την λάτρεψα να ξες. Νομίζω ότι η εξήγηση στο σημείο με τα πουλάκια χρειαζόταν, γιατί θα ήταν δύσκολο να μαντέψουμε ότι υπάρχει νόθος αδερφός αλλιώς. Ωστόσο, θα ήταν μάλλον προτιμότερο να είχε αναμειχθεί με τον διάλογο. Εκεί δηλαδή που λένε την ιστορία με τους συμβολισμούς, θα μπορούσε ταυτόχρονα να υπάρχει και η 'μετάφραση'.

 

Γενικά ήταν ωραία η ροή και οι εικόνες πολύ όμορφες.

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rhialto

Καλησπέρα Μπάμπη,

 

Καταρχάς να σου πω ότι την τριλογία της Λίαν Χερν την λατρεύω (έχει βγάλει και 4ο νομίζω αλλά δεν το έχω διαβάσει) κι είναι από τα πρώτα βιβλία φαντασίας που διάβασα, μετά τον Τόλκιν.

Οπότε χάρηκα ιδιαίτερα που διάλεξες αυτόν τον κόσμο ;)

 

Ομολογώ ότι φαίνεται να γνωρίζεις ή να θυμάσαι καλά την κοσμοπλασία κι αυτό είναι κάτι ευχάριστο. Με έβαλες πάλι σε αυτό το ονειρεμένο, ανατολίτικο κλίμα και μου θύμισες στιγμές όταν τα διάβαζα πριν πολλά χρόνια. Στα τεχνικά θέματα, να παρατηρήσω μόνο κάποιες επαναλήψεις που μπορείς να ξαναδείς όπως και το θέμα με τα κόμματα, καθώς σε αρκετά σημεία σίγουρα χρειάζονται. Αν το ξαναδείς, πιστεύω θα τα καταλάβεις και μόνος σου ;)

 

Όσον αφορά την ιστορία, γενικά μου άρεσε αν και πιστεύω ότι δεν ολοκληρώθηκε όπως με προετοίμαζε. Η αποκάλυψη στο τέλος έγινε απότομα και η σκηνή που οι δύο αδερφές ξανασυναντιούνται, ίσως κράτησε λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε για τέτοιο κείμενο.

Ο παραλληλισμός με τα πουλιά μου άρεσε πολύ και δεν χρειαζόταν να το επεξηγήσεις μετά, το είχαμε καταλάβει. 

Μου φαίνεται ότι είναι από τα πιο καλοδουλεμένα κείμενα σου και σίγουρα μπορούσες να το επεκτείνεις κι άλλο, αν είχες τέτοιο σκοπό.

 

Σε ευχαριστώ που μου θύμισες γι άλλη μία φορά αυτόν τον υπέροχο κόσμο :)

 

Ωχ. Αν δεν έχεις διαβάσει το 4ο έφαγες χοντρό σπόιλερ. Ευτυχώς δεν τα έβαλα όλα... Όσον αφορά την εξήγηση με τα πουλάκια, την έβαλα επειδή άτομο που δεν έχει ιδέα από τον κόσμο της Χερν και διάβασε την ιστορία, δεν κατάλαβε τους συμβολισμούς. Όντως λόγω έλλειψης χρόνου η ιστορία έκλεισε απότομα. Στην πραγματικότητα οι 2 τελευταίες σκηνές (στον ναό και στον κόσμο των πνευμάτων) ήταν αρκετά μεγαλύτερες αρχικά όμως δεν προλάβαινα και τις γράψω και να αποδώσω στο υπόλοιπο κείμενο την αισθητική προσοχή που του άξιζε. Οπότε "θυσίασα" κάπως αυτές τις σκηνές πετσοκόβωντας τες για να φτιασιδώσω το υπόλοιπο κείμενο. 

 

 

Εντάξει, ιδέα δεν έχω τι παίζει στους Μύθους των Οτόρι, αλλά δεν βρήκα να χρειάστηκε για να καταλάβω την ιστορία και αυτό είναι το πρώτο θετικό στοιχείο. Αν έχασα κάτι που θα μου προσέφερε περισσότερη ικανοποίηση, τι να κάνουμε…

Μου άρεσε γιατί είναι καλογραμμένο, τρυφερό (με ρίχνουν κάτι τέτοια) και διαβάζεται εύκολα.

(Δεν μου άρεσε που έψαχνα να το βρω όταν έμαθα ότι είχε ανέβει χωρίς να ενημερωθούμε και να έχουμε ένα link στο κεντρικό τόπικ!)

Η ιδέα με τα πουλιά είναι πολύ καλή (δεν ξέρω αν υπάρχει στον κόσμο που έγραψες) και βρίσκω ότι σωστά την εξηγείς. Όμως, δεν μου αρέσει που αυτό γίνεται ολοκληρωμένα και άμεσα. Θα προτιμούσα να σκόρπιζες την εξήγηση στην διαδρομή που ακολουθεί.

Στα τεχνικά, εκτός από τα κόμματα που ανέφερε και ο Γιάννης θα πρέπει να ρίξεις και μια ματιά στα τελικά «ν» που κάπου δεν πρέπει να μπαίνουν. Πολλούς μας έχει βοηθήσει αυτό το τόπικ:

 http://community.sff.gr/topic/13647-%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CE%B8%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%8C%CE%BB%CE%BF/?hl=%2B%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%BF%CE%AF+%2B%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82

 

Ευχαριστώ για το ποστ. Θα το διαβάσω πριν ξαναγράψω κάτι. Έχεις δίκιο για την εξήγηση οτι γίνεται πολύ άμεσα. Αν το κείμενο ήταν μεγαλύτερο θα την άπλωνα και άλλο, όμως με βάση την έκταση του τελικού κειμένου δεν νομίζω οτι γινόταν κάτι τέτοιο εδώ.

 

 

Καλογραμμένο και τρυφερό και δεν απαιτούσε από τον αναγνώστη να έχει ενσκύψει στην κοσμοπλασία της Χερν για να κατανοήσει τι παίζει.

Αγαπημένα σημεία: η μεταφορά των πουλιών για να μιλήσει ο συγγραφέας για το παράπονο των παιδιών. Τόσο μα τόσο γιαπωνέζικο. Ξετρελάθηκα.

Λιγότερο αγαπημένα σημεία: το όνειρο στο τέλος. Καθώς επρόκειτο για την κορύφωση του δράματος θα την ήθελα, δεν ξέρω, κάπως πιο δραματική.

Πολύ καλή προσπάθεια, γενικά. Έχεις μέλλον εσύ.

Καλή σου επιτυχία!

 

Ουάο. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια :).

 

 

Η ιστορία έχτισε μια πολύ όμορφη ατμόσφαιρα. Τη Μίκυ την λάτρεψα να ξες. Νομίζω ότι η εξήγηση στο σημείο με τα πουλάκια χρειαζόταν, γιατί θα ήταν δύσκολο να μαντέψουμε ότι υπάρχει νόθος αδερφός αλλιώς. Ωστόσο, θα ήταν μάλλον προτιμότερο να είχε αναμειχθεί με τον διάλογο. Εκεί δηλαδή που λένε την ιστορία με τους συμβολισμούς, θα μπορούσε ταυτόχρονα να υπάρχει και η 'μετάφραση'.

 

Γενικά ήταν ωραία η ροή και οι εικόνες πολύ όμορφες.

 

Χμμμ νομίζω πως δεν ήθελα να αποσπάσω τον αναγνώστη από την ροή της ιστορίας, στο σημείο του διαλόγου. Για αυτό η εξήγηση μπήκε συνολικά στο τέλος. Η καλύτερη επιλογή ίσως θα ήταν να απλωνόταν.

 

Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια σας και χαίρομαι που περάσατε καλά με την ιστορία μου. Κάποια στιγμή στο μέλλον θα την ξανανεβάσω διορθωμένη και με τις σκηνές που σκεφτόμουν να γράψω... 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..