Jump to content
Sign in to follow this  
Isis

Montgisard

Recommended Posts

Isis

Όνομα Συγγραφέα: Σ.Ι.

Είδος: Ιστορικό διήγημα

Βία; Όχι

Σεξ; Όχι

Αριθμός Λέξεων: 842

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια: Ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

Ήταν με τους νικητές, κι ας είχε λιώσει τις σόλες από τα δερμάτινα σανδάλια του η καυτή άμμος. Είχε συμβάλει σ’ αυτή τη σπουδαία νίκη, με δέρμα καμένο από ηλιακά εγκαύματα και χέρια κομμένα από εχθρικά μέταλλα. Ένιωθε ακόμα μια φορά υπερήφανος που άνηκε στο Τάγμα κι ας μη μπορούσε να εκφράσει τη χαρά του: το στόμα του είχε στεγνώσει...«Νερό!»

 

Ξαπλωμένος ανάσκελα ανάμεσα σε άψυχα σώματα σπαρμένα ανάκατα στην κοιλάδα της ανίερης πόλης, ανέμενε καρτερικά την απόφαση ανάμεσα σε γη και ουρανό. Δύο αφέντες είχε και τους υπηρέτησε στωικά και με ζήλο: το Θεό και το Ιερό Τάγμα. Κάποιος από τους δύο θα τον διεκδικούσε στο τέλος και το τέλος αυτής της μάχης είχε επιτέλους φτάσει.

 

Στην κοιλάδα του Montgisard μόλις πριν λίγες ώρες είχαν συναντηθεί δύο πολιτισμοί, δύο συμφέροντα, δύο ηγέτες και μερικές χιλιάδες στρατιωτών. Εκλεκτός είναι αυτός που ακολουθεί τη Θεία εντολή και νικητής αυτός που την υπερασπίζει. Κι ο Selin την είχε υπερασπίσει με τον τρόπο που αρμόζει σε ένα μέλος του Τάγματος.

 

Έλαμπε κάτω από τον Ασιατικό ήλιο μέσα στην αστραφτερή στολή του, στο ξεκίνημα της εκστρατείας. Οι γυναίκες της πόλης έστρωναν ροδοπέταλα για να περάσει η στρατιά του, χαρίζοντάς του χαμόγελα ελπίδας. Τώρα από αυτή τη στολή δεν είχε μείνει παρά μια ραγισμένη ασπίδα και μια ρημαγμένη πανοπλία. Κι όμως περίμενε, με μάτια ορθάνοιχτα και σφαλισμένα χείλη να θυμηθούν την ύπαρξή του και να τον αναζητήσουν ανάμεσα στους τραυματίες, γιατί είχε νικήσει!

 

Εξαντλημένος από την ένταση της μάχης, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει αφεθεί στα απαλά χέρια του Μορφέα. Άλλωστε είχε εκτελέσει το χρέος του στο ακέραιο και είχε κερδίσει την πολυπόθητη ξεκούραση. Όμως ο πόνος διώχνει τα όνειρα και προσγειώνει τους ονειροπόλους στην πραγματικότητα: αν ήθελε να ζήσει έπρεπε να κρατηθεί ξύπνιος.

 

Όταν ο ήλιος πλησιάζει προς το δύση ο ουρανός της ερήμου φωτίζεται από τα χρώματα της ίριδας, όπως και η Ιερουσαλήμ είχε φωτιστεί από τις πολύχρωμες σημαίες της εκστρατείας, λίγες εβδομάδες πριν. Ανυπομονούσε να δει ξανά την ιερή πόλη, να προσευχηθεί στο Γολγοθά της, να αναζητήσει τους καλούς του φίλους, τους άξιους συνοδοιπόρους στη νίκη της Χριστιανοσύνης και να θρηνήσει όσους χάθηκαν στο δρόμο προς την πανανθρώπινη λύτρωση. Κι αλήθεια, ήταν τόσοι πολλοί...

 

Φίλοι και συναγωνιστές που δέχθηκαν εχθρικά πυρά. Ημίθεοι Ναΐτες που ράγισαν κάτω από τα χτυπημένα Αραβικά άλογά τους. Στρατιώτες που δεν άντεξαν τη ζέστη και τις κακουχίες. Άνδρες που πολέμησαν τον εχθρό με την τελευταία τους πνοή γιατί είχαν ένα στόχο. Άνθρωποι που ανήκαν σε ένα στρατό που τον δημιούργησε ένας ολοκληρωμένος Θεός για να τον διαφεντεύουν ημιτελείς πολιτικές προσωπικότητες.

 

Άνθρωποι όμως καλλιεργούσαν και την άνυδρη γη της επικράτειας, κατασκεύαζαν τα σπίτια τους στην καυτή άμμο, έψαχναν για οάσεις στην ατέρμονη έρημο και διαφύλατταν τα μυστικά της ιερής τους θρησκείας. Άνθρωποι ήταν που στην Ιερουσαλήμ έτρωγαν στο ίδιο τραπέζι με Σαρακηνούς και Αιγυπτίους. Κι αυτοί οι άνθρωποι δέχονταν την πολυεθνή φύση της πόλης, φτάνει ο καθένας να είχε καθορίσει τη σφαίρα επιρροής της ζωής του και να μη επενέβαινε σε ξένες υποθέσεις. Άνθρωποι άραγε δεν ήταν και οι ακόλουθοι του Saladin;

 

Το αντίπαλο στράτευμα είχε πολεμήσει γενναία. Κάτω από τη σκιά του Μουσουλμανικού οράματος της κατάκτησης της Ιερής πόλης, είκοσι έξι χιλιάδες μαυρισμένες καρδιές πάλλονταν στο άκουσμα του συνθήματος επίθεσης. Είκοσι έξι χιλιάδες ψυχές είχαν σκοπό της ζωής τους το προσκύνημα στο Τέμενος του Προφήτη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν τα κατάφεραν σήμερα στο Montgisard. Οι περισσότεροι από αυτούς συνάντησαν τον Προφήτη τους πριν προλάβουν να προσευχηθούν στο όνομά Του, ενώ όσοι γλίτωσαν υπαναχώρησαν προς τη χερσόνησο του Σινά προς αναζήτηση μιας εύθραυστης συνθηκολόγησης με τον Baldwin τον IV, που θα διαλυόταν, νικηφόρα πια γι’ αυτούς, έξι χρόνια μετά.

 

Πάντα οι άνθρωποι πολεμούσαν τους ανθρώπους, γιατί η ιδιοκτησία είναι το ισχυρότερο έννομο συμφέρον και το ανικανοποίητο της πνευματικής αναζήτησης είναι που δίνει το έναυσμα για την απόκτησή της. Έτσι, πίσω από τις σεβάσμιες παπικές ανακηρύξεις και τις αναγνωριστικές βασιλικές εκστρατείες υπέβοσκε καλά καμουφλαρισμένη μια αχόρταγη και αθεράπευτη ανάγκη της Δύσης για εξάπλωση στην Ανατολή. Εξάπλωση εις βάρος γειτονικών πληθυσμών. Εξάπλωση ως τα βάθη της Ασίας αφανίζοντας και υποδουλώνοντας σκέψεις και σώματα. Αλλοιώνοντας συνειδήσεις...αλλοίωση, τι φρικτή έννοια!

 

Ο Selin ο ακόλουθος του Ιερού τάγματος είχε νικήσει στη μάχη. Όμως δεν ήταν νικητής. Γιατί νικητής είναι εκείνος που υπερασπίζει τη Θεία εντολή και τίποτα Θείο δεν υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη λύσσα για εξουσία. Κι όπως τα χρώματα της ίριδας έσβηναν από τον ουρανό της ανίερης κοιλάδας και η μέρα άφηνε διακριτικά τη σκυτάλη στην παγερή νύχτα της ερήμου, ένας ακόμα άνθρωπος ερχόταν σε επαφή με το Δημιουργό Του, την ίδια εποχή που στην άλλη άκρη της Ευρώπης ο Λεοπόλδος ο V αποκτούσε τη δύναμη που θα του επέτρεπε δέκα χρόνια αργότερα να συνεχίσει το ασεβές έργο του χρησιμοποιώντας ένα σεβαστό Ιπποτικό τάγμα.

Edited by Nihilio

Share this post


Link to post
Share on other sites
drowvarius

:worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy: :worshippy:

 

Ναι μου άρεσε. Τα ιστορικά μυθιστορήματα μου αρέσουν πολύ. Και ειδικά στη συγκεκριμμένη περίοδο. Η Τελευταία Αυτοκρατορία που έχω ποστάρει ξεκινά 10 χρόνια μετά από την ιστορία της φίλτατης Isis. Τα ιστορικά στοιχεία - απ'οτι θυμαμαι - είναι σωστά. Η γραφή είναι καλή και δεν με κούρασε. Αυτο που με "χάλασε" ήταν το ότι έβαλες τα ονόματα στα Αγγλικά. Πιο ωραίο θα ακουγόταν αν έλεγες Σαλαδίνος αντί για Saladin ή Βαλδουίνος αντί για Baldwin. Αυτό όμως έγγειται στον εκάστοτε συγγραφέα.

 

Πάντως, αν έχεις και άλλα ιστορικά μυθιστορήματα αυτό που πρέπει να προσέχεις είναι τα ιστορικά στοιχεία. Πρέπει να είναι σωστά, γιατί μετά χάνει τη μαγεία της όλη η ιστορία. Στο λέω αυτό γιατί "βασανίζω" την Τελευταία αυτοκρατορία εδώ και επτά χρόνια...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Όσα ιστορικά στοιχεία αναφέρονται στην παρούσα ιστορία είναι υπαρκτά και η ακρίβειά τους έχει ελεγθεί.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio
με δέρμα καμένο από ηλιακά εγκαύματα

Αν αντικαταστήσεις αυτό εδώ με εγκαύμαατα από τον ήλιο, η ιστορία θα είναι άψογη. Τόσο το περιεχόμενο όσο και η γραφή είναι αρκετά καλά.

Τέλος να σου ευχηθώ και καλωσόρησες

Share this post


Link to post
Share on other sites
month

Καλή δουλειά. Μπλέκες ωραία την ανθρώπινη λαχτάρα για να κάνεις το σωστό, με τα ύπουλα πολιτικά παιχνίδια...

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blackcloak

Ενδιαφέρουσα παρουσίαση ιστορικού χαρακτήρα με ακριβείς αναφορές, ζωντανές περιγραφές και ανθρώπινο προβληματισμό.

Μου άρεσε, αν και θυμήθηκα κάπως το "Λουτρό Αίματος στο Νότο", λόγω των σημείων όπου αναφέρεται η μελλοντική κατάληξη ορισμένων γεγονότων και του ύφους του προβληματισμού.

Το βιβλίο σίγουρα ήταν ακριβές και ευχάριστο αρχικά, αλλά ακριβώς επειδή εφάρμοζε το στυλ αυτό σε μεγάλη έκταση κειμένου καταντούσε κουραστικό, παραθέτοντας ανούσιες λεπτομέρειες και ηθικολογώντας σε άσχετα σημεία :dazzled: . Γι αυτό αν σκέφτεσαι να γράψεις ποτέ κάτι μεγάλο με ιστορικό υπόβαθρο εφάρμοσε το "show, don't tell" και δεν είναι ανάγκη να λές τόσα πολλά μαζεμένα.

 

Το κείμενο μόνο του δεν είχε καν :sorcerer: ένα σφάλμα, ήταν πάρα πολύ καλό. Well put.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Μου άρεσε. Σε στέλνει κοντά στον χαρακτήρα και, αν και σύντομο κείμενο, σε δένει μαζί του.

 

Τι έχω να παρατηρήσω.

 

Στη λογοτεχνία δε χρησιμοποιούνται ονόματα με λατινικούς χαρακτήρες, εκτός αν πρόκειται για κάτι πολύ ιδιαίτερο, όπως η επωνυμία μιας εταιρίας. Αν μέσα σ'ένα διήγημα κάποιος αναφερόταν στη Microsoft, θα την έγραφε "Microsoft", αλλά τον Bush θα τον έγραφε "Μπους".

 

Είχε συμβάλει σ’ αυτή τη σπουδαία νίκη, με δέρμα καμένο από ηλιακά εγκαύματα και χέρια κομμένα από εχθρικά μέταλλα.

 

Τώρα, δεν είμαι απόλυτα σίγουρος για αυτό, αλλά υποθέτω ότι εννοείς πως είχαν κοπεί και τα δύο χέρια του χαρακτήρα σου. Το ότι δεν είμαι σίγουρος δεν είναι καλό, γιατί σημαίνει ότι το κείμενο εδώ πέρα δε μου έδωσε ξεκάθαρη εικόνα.

 

Αν, πάντως, τα δύο του χέρια ήταν κομμένα, κανονικά αυτός ο άνθρωπος θα έπρεπε να έχει πεθάνει πολύ γρήγορα από ακατάσχετη αιμορραγία. Στοίχημα είναι αν θα άντεχε πάνω από 5-10 λεπτά, και ίσως να λέω πολλά.

 

 

Αυτές οι δύο παράγραφοι--

 

Όταν ο ήλιος πλησιάζει προς το δύση ο ουρανός της ερήμου φωτίζεται από τα χρώματα της ίριδας, όπως και η Ιερουσαλήμ είχε φωτιστεί από τις πολύχρωμες σημαίες της εκστρατείας, λίγες εβδομάδες πριν. Ανυπομονούσε να δει ξανά την ιερή πόλη, να προσευχηθεί στο Γολγοθά της, να αναζητήσει τους καλούς του φίλους, τους άξιους συνοδοιπόρους στη νίκη της Χριστιανοσύνης και να θρηνήσει όσους χάθηκαν στο δρόμο προς την πανανθρώπινη λύτρωση. Κι αλήθεια, ήταν τόσοι πολλοί...

 

Φίλοι και συναγωνιστές που δέχθηκαν εχθρικά πυρά. Ημίθεοι Ναΐτες που ράγισαν κάτω από τα χτυπημένα Αραβικά άλογά τους. Στρατιώτες που δεν άντεξαν τη ζέστη και τις κακουχίες. Άνδρες που πολέμησαν τον εχθρό με την τελευταία τους πνοή γιατί είχαν ένα στόχο. Άνθρωποι που ανήκαν σε ένα στρατό που τον δημιούργησε ένας ολοκληρωμένος Θεός για να τον διαφεντεύουν ημιτελείς πολιτικές προσωπικότητες.

 

--πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι μία. Και στη δεύτερη παράγραφο νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα αν είχες χωρίσει τις προτάσεις με άνω τελείες αντί για τελείες.

 

ενώ όσοι γλίτωσαν υπαναχώρησαν προς τη χερσόνησο του Σινά

 

Υπαναχωρώ = αναιρώ τις διακηρυγμένες θέσεις, απόψεις, ιδέες μου | αναιρώ ή αθετώ συμφωνία ή υπόσχεση | (νομ.) διαλύω μονομερώς συμφωνία ή σύμβαση

 

 

Και, μέχρι εδώ, παρουσιάζεται το δράμα του χαρακτήρα άψογα. Μετά, κάνεις ένα λογικό άλμα. Φεύγεις από τις σκέψεις του χαρακτήρα και αρχίζεις να μας μιλάς εσύ, ως συγγραφέας--

 

Πάντα οι άνθρωποι πολεμούσαν τους ανθρώπους, γιατί η ιδιοκτησία είναι το ισχυρότερο έννομο συμφέρον και το ανικανοποίητο της πνευματικής αναζήτησης είναι που δίνει το έναυσμα για την απόκτησή της. Έτσι, πίσω από τις σεβάσμιες παπικές ανακηρύξεις και τις αναγνωριστικές βασιλικές εκστρατείες υπέβοσκε καλά καμουφλαρισμένη μια αχόρταγη και αθεράπευτη ανάγκη της Δύσης για εξάπλωση στην Ανατολή. Εξάπλωση εις βάρος γειτονικών πληθυσμών. Εξάπλωση ως τα βάθη της Ασίας αφανίζοντας και υποδουλώνοντας σκέψεις και σώματα. Αλλοιώνοντας συνειδήσεις...αλλοίωση, τι φρικτή έννοια!

 

Αυτά, μόλις τα διάβασα, σκέφτηκα: Μα αυτός τα σκέφτεται αυτά; Γιατί, βέβαια, ο χαρακτήρας, μέχρις εδώ, παρουσιάζεται ως εξαιρετικά πιστός στο τάγμα του και στο Θεό. Πώς, τώρα, αρχίζει τόσο ξαφνικά να αμφισβητεί; Χμμ... Μήπως μας μιλάει η συγγραφέας, και όχι ο χαρακτήρας;

 

Και, αμέσως μετά, επιβεβαιώνεται η υποψία μου--

 

Ο Selin ο ακόλουθος του Ιερού τάγματος είχε νικήσει στη μάχη. Όμως δεν ήταν νικητής. Γιατί νικητής είναι εκείνος που υπερασπίζει τη Θεία εντολή και τίποτα Θείο δεν υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη λύσσα για εξουσία. Κι όπως τα χρώματα της ίριδας έσβηναν από τον ουρανό της ανίερης κοιλάδας και η μέρα άφηνε διακριτικά τη σκυτάλη στην παγερή νύχτα της ερήμου, ένας ακόμα άνθρωπος ερχόταν σε επαφή με το Δημιουργό Του, την ίδια εποχή που στην άλλη άκρη της Ευρώπης ο Λεοπόλδος ο V αποκτούσε τη δύναμη που θα του επέτρεπε δέκα χρόνια αργότερα να συνεχίσει το ασεβές έργο του χρησιμοποιώντας ένα σεβαστό Ιπποτικό τάγμα.

 

--Ναι, η συγγραφέας μιλάει.

 

Και δεν είναι κακό που μιλάει η συγγραφέας, αλλά θα έπρεπε να γίνεται ξεκάθαρο πότε μιλάει η συγγραφέας και πότε διαβάζουμε τις σκέψεις του χαρακτήρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το κείμενο σε μπλέκει' δεν το καταλαβαίνεις αμέσως.

 

Θα μπορούσες να το κάνεις ξεκάθαρο με δύο τρόπους:

 

α) Μια μεταβατική παράγραφο πριν από αυτή:

 

Πάντα οι άνθρωποι πολεμούσαν τους ανθρώπους, γιατί η ιδιοκτησία είναι το ισχυρότερο έννομο συμφέρον και το ανικανοποίητο της πνευματικής αναζήτησης είναι που δίνει το έναυσμα για την απόκτησή της. Έτσι, πίσω από τις σεβάσμιες παπικές ανακηρύξεις και τις αναγνωριστικές βασιλικές εκστρατείες υπέβοσκε καλά καμουφλαρισμένη μια αχόρταγη και αθεράπευτη ανάγκη της Δύσης για εξάπλωση στην Ανατολή. Εξάπλωση εις βάρος γειτονικών πληθυσμών. Εξάπλωση ως τα βάθη της Ασίας αφανίζοντας και υποδουλώνοντας σκέψεις και σώματα. Αλλοιώνοντας συνειδήσεις...αλλοίωση, τι φρικτή έννοια!

 

Η μεταβατική παράγραφος θα έπρεπε να μας απομακρύνει, ξεκάθαρα, από την οπτική γωνία του χαρακτήρα, και να μας εντάσσει στη γενικότερη οπτική γωνία του ανώνυμου αφηγητή.

 

β) Θα μπορούσες να βάλεις έναν αστερίσκο πριν από αυτή την παράγραφο:

 

Πάντα οι άνθρωποι πολεμούσαν τους ανθρώπους, γιατί η ιδιοκτησία είναι το ισχυρότερο έννομο συμφέρον και το ανικανοποίητο της πνευματικής αναζήτησης είναι που δίνει το έναυσμα για την απόκτησή της. Έτσι, πίσω από τις σεβάσμιες παπικές ανακηρύξεις και τις αναγνωριστικές βασιλικές εκστρατείες υπέβοσκε καλά καμουφλαρισμένη μια αχόρταγη και αθεράπευτη ανάγκη της Δύσης για εξάπλωση στην Ανατολή. Εξάπλωση εις βάρος γειτονικών πληθυσμών. Εξάπλωση ως τα βάθη της Ασίας αφανίζοντας και υποδουλώνοντας σκέψεις και σώματα. Αλλοιώνοντας συνειδήσεις...αλλοίωση, τι φρικτή έννοια!

 

Έτσι θα φαινόταν ότι κάτι αλλάζει στη διήγηση, ότι πηγαίνεις σε άλλη ενότητα, και δεν βρίσκεσαι, πια, πιστά στην ΟΓ του χαρακτήρα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Έχεις δίκιο Βάρδε! Ήδη μια διορθωμένη έκδοση είναι έτοιμη, γιατί δεν ήθελα να είναι δικές μου οι σκέψεις που εκφράζονται, μα ο απολογισμός της ζωής του ήρωα και η μεταστροφή στο τέλος μιας ιδέας που ακολουθούσε όλη του τη ζωή.

 

Όσο για τα "καψίματα από τα ηλιακά εγκαύματα", ο Nihilio έχει απόλυτο δίκιο (είναι πλεονασμός)!

 

Έτσι, από την παράγραφο "Το αντίπαλο στράτευμα...έξι χρόνια μετά" η ιστορία έχει πλέον ως εξής:

 

:book:

 

"Το αντίπαλο στράτευμα είχε πολεμήσει γενναία. Κάτω από τη σκιά του Μουσουλμανικού οράματος της κατάκτησης της Ιερής πόλης, είκοσι έξι χιλιάδες μαυρισμένες καρδιές πάλλονταν στο άκουσμα του συνθήματος επίθεσης. Είκοσι έξι χιλιάδες ψυχές είχαν σκοπό της ζωής τους το προσκύνημα στο Τέμενος του Προφήτη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν τα κατάφεραν σήμερα στο Μόντγισαρντ. Οι περισσότεροι από αυτούς συνάντησαν τον Προφήτη τους πριν προλάβουν να προσευχηθούν στο όνομά Του, ενώ όσοι γλίτωσαν υποχώρησαν προς τη χερσόνησο του Σινά προς αναζήτηση μιας εύθραυστης συνθηκολόγησης με τον Βαλδουίνο τον IV, που θα διαλυόταν, νικηφόρα πια γι’ αυτούς, έξι χρόνια μετά.

 

Τότε ήταν που θυμήθηκε εκείνη τη λευκή παραδεισένια φιγούρα της μητέρας του. Τη γλυκιά ηρεμία της φωνής της, τη ζεστασιά της αγκαλιάς της, τη σοφία του λόγου της. Ήταν η θλίψη της απώλειάς της που τον οδήγησε στην αναζήτηση της λύτρωσης μέσα από το Τάγμα και η βαθιά της πίστη που τον συνόδευε στην υλοποίηση της Θείας εντολής.

 

Εκείνη, όμως, ήταν που του θύμιζε πως οι άνθρωποι πολεμούσαν τους ανθρώπους γιατί η ιδιοκτησία είναι το ισχυρότερο έννομο συμφέρον και πως το ανικανοποίητο της πνευματικής αναζήτησης δίνει το έναυσμα για την απόκτησή της. Πίσω από τις σεβάσμιες παπικές ανακηρύξεις και τις αναγνωριστικές βασιλικές εκστρατείες διέβλεπε μια εξαιρετικά καμουφλαρισμένη, αχόρταγη και αθεράπευτη ανάγκη της Δύσης για εξάπλωση στην Ανατολή, εις βάρος γειτονικών πληθυσμών. Εξάπλωση ως τα βάθη της Ασίας αφανίζοντας και υποδουλώνοντας σκέψεις και σώματα. Αλλοιώνοντας συνειδήσεις...«Αλλοίωση, τι φρικτή έννοια!»

 

Ο Σέλιν ο ακόλουθος του Ιερού τάγματος είχε νικήσει στη μάχη. Όμως δεν ένιωθε πια νικητής. Γιατί νικητής είναι εκείνος που υπερασπίζει τη Θεία εντολή και τίποτα Θείο δεν υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη λύσσα για εξουσία. Κι όπως τα χρώματα της ίριδας έσβηναν από τον ουρανό της ανίερης κοιλάδας και η μέρα άφηνε διακριτικά τη σκυτάλη στην παγερή νύχτα της ερήμου, ένας ακόμα άνθρωπος ερχόταν σε επαφή με το Δημιουργό Του, την ίδια εποχή που στην άλλη άκρη της Ευρώπης ο Λεοπόλδος ο V αποκτούσε τη δύναμη που θα του επέτρεπε δέκα χρόνια αργότερα να συνεχίσει το ασεβές έργο του χρησιμοποιώντας ένα σεβαστό Ιπποτικό τάγμα."

 

Ευχαριστώ αφάνταστα για τη βοήθεια (ανέκαθεν κάτι δε μου κολλούσε σε αυτή τη δίωρης εσοδίας ιστορία)! (Too fast to be good after all! :dazzled: )

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Αυτό το κομμάτι είναι πολύ καλύτερο. :cool2:

 

Χαίρομαι που μπόρεσα να βοηθήσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Thank YOU! :thmbup:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Πραγματικά το δεύτερο είναι καλύτερο. Αυτό το είδος λογοτεχνίας μου αρέσει πολύ, και είναι ωραίο να βλέπει κανείς καινούριες προσπάθειες.

 

Στο πρώτο κείμενο πραγματικά με ξένισε να διαβάζω όλες αυτές τις απόψεις και την πολιτικοκοινωνική ανάλυση από έναν κουρασμένο, μισολιπόθυμο με κομμένα χέρια, καμμένο άνθρωπο... δεν ξέρω κατά πόσον θα μπορύσε κανείς να σκέφτεται όλα αυτά σε τέτοια κατάσταση, όσο πειθαρχημένος και εκπαιδευμένος και αν είναι. Φυσικά υπάρχουν κι εξαιρέσεις, αλλά ο συγκεκριμένος δεν με έπεισε πως δεν ήταν απλά έμα όργανο για να μεταφέρει ο συγγραφέας πληροφορίες. Προσωπικά... πιστεύω πως το "ΝΕΡΟ" θα ήταν η κυρίαρχη σκέψη.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Χμ...ναι! Και η υπόλοιπη ιστορία έχει δεχθεί αλλαγές, απλά για να αποφύγω το flooding του post δημοσίευσα μόνο τα τελευταία κομμάτια στα οποία έγιναν και οι περισσότερες. Τα χέρια από "κομμένα" έγιναν "χαρακωμένα από εχθρικά μέταλλα" κι έτσι ο ήρωας έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί, να αναπολήσει και να κάνει την αυτοκριτική του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Χεχεχε...! Αν δεν πάει ο Μωάμεθ στο βουνό...

Κι εγώ το κάνω αυτό καμιά φορά. Αν γράψω κάτι που μου αρέσει τρομερά αλλά δεν ταιριάζει ακριβώς εκεί που το έβαλα με τον τρόπο που το έβαλα, το... μετακινώ, ή μετακινώ την υπόθεση ελαφρά, πάντα ελαφρά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Isis

Αυτή η ιστορία είχε αρκετά bugs και δεν της είχα κάνει καλό reviewing πριν τη βγάλω γιατί βγήκε ολόκληρη "με μιαν ανάσα" που λένε και ήταν πλήρως αυθόρμητη. Μιλούσε περισσότερο μέσα μου ο προβληματισμένος παραμυθάς παρά ο προσεκτικός συγγραφέας.

 

Με το feedback των απόψεων ίσως διορθώθηκε κάπως.

 

Nienna...οι μικροκινήσεις και γενικά τα μικρά πράγματα κάνουν τη διαφορά ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rikochet

Πανέμορφο.

 

Οι επιρροές απο Kingdom of Heaven φανερές, αλλά, who cares?

 

Η φρίκη του πολέμου και τα συμφέρονται πίσω απο τις 'Ιερές Εκστρατείες εις το όνομα του Κυρίου μας' δίνονται ιδιαίτερα καλά μέσα απο το κείμενο.

 

Επειδή είμαι ψείρας, όμως, θα κάνω δυο μικρές, χαζουλές και ανόητες παρατηρήσεις:

 

Το "στωϊκός" θέλει διαζευκτικά,

 

και,

 

εδώ:

 

Εξαντλημένος από την ένταση της μάχης, θα μπορούσε κάλλιστα να έχει αφεθεί στα απαλά χέρια του Μορφέα. Άλλωστε είχε εκτελέσει το χρέος του στο ακέραιο και είχε κερδίσει την πολυπόθητη ξεκούραση. Όμως ο πόνος διώχνει τα όνειρα και προσγειώνει τους ονειροπόλους στην πραγματικότητα: αν ήθελε να ζήσει έπρεπε να κρατηθεί ξύπνιος.

 

Μου κάνει εντύπωση που ένας Χριστιανός σκέφτεται το Μορφέα, ο οποίος ήταν θεός του Δωδεκάθεου.

 

Κατα τα άλλα, και πέρα βέβαια απο τις παρατηρήσεις που επισήμαναν οι προλαλήσαντες, μου άρεσε πολύ.

 

:beerchug:

Edited by Rikochet

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elsanor

Πολύ, πολύ όμορφο!

 

Συμφωνώ με τη σκέψη του χαρακτήρα αλλά και με τη δικιά σου. Πράγματι, οι πόλεμοι εκείνοι είναι πολύ περίεργοι, μιας και υπήρχαν πολλοί νέοι που είχαν υποστεί προπαγάνδα από τους άρχοντες, πολλά παιδιά που πίστεψαν ότι πολέμησαν (ίσως που πολέμησαν) για έναν ανώτερο σκοπό. Και πολλοί τέτοιοι άνθρωποι ανήκαν στις αντίπαλες παρατάξεις... Βέβαια υπήρχε και η άλλη όψη, αυτή της βιαιότητας και της μοχθηρίας. Πάντα έτσι συμβαίνει στους πολέμους.

 

Όσο για το γράψιμο, μου άρεσε πολύ! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Για τις γιορτές ο προβολέας μας πέφτει πάνω σε αυτό το ιστορικό διήγημα από της Isis.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..