Now you see it...

[Atrelegis]

Τι γνώμη έχετε για ιστορίες που περιστρέφονται γύρω από χαρακτήρες σε αληθοφανείς πραγματικότητες, που τελικά καταλήγουν με μία τρομερή αποκάλυψη του ψέματος; Χθες στο Mega είχε μία τέτοια ταινία, που εκτυλισσόταν μέσα σε ένα καθαρά εικονικό αλλά ρεαλιστικό παιχνίδι, θυμίζοντας το Matrix. Η ιστορία είχε πολλές ανατροπές που κατά καιρούς σε έκαναν να απορείς αν μπορούσε να την ακολουθήσεις, αλλά το τέλος ήταν τέλειο, όταν οι χαρακτήρες ξυπνούν μέσα στο δωμάτιο και λένε τις εντυπώσεις από το παιχνίδι!

[northerain]

Ανάλογα την ταινία υποθέτω. Π.χ το Brainscan είναι μια τέτοια ταινία, η οποία όμως πραγματικά σε εκπλήσει το τέλος, και είναι καλοφτιαγμένη κτλ κτλ. Πολλές ταινίες προσπαθούν τόσο πολύ να σε πέισουν, που στο τέλος δεν βγαίνει νόημα(πχ Haute Tension).

[Nihilio]

Atrelegis, το Existenz λες; Αν ναι κάπου στη μέση με κούρασε, όταν βρίσκονταν μέσα στο παιχνίδι, μέσα στο παιχνίδι μέσα στο παιχνίδι, όπου και όλα ήταν εντελώς γραμμικά, το τέλος όμως ήταν καταπληκτικό. Γενικά η ενθυλακωμένη πραγματικότητα είναι ένα αρκετά καλό τρικ για ένα συγγραφέα, αρκεί να τη χειριστεί κάποιος σωστά.

[Nienna]

Μ' αρέσουν αυτά τα σενάρια. Πολύ. Έως πάρα πολύ...

Αρκεί φυσικά να είναι καλοφτιαγμένη η ταινία/βιβλίο.

Το Existenz μου φάνηκε μέτριο αν και είχε καλή ιστορία. Άλλοι το μισούν, γούστα είναι αυτά. Πάντως προτιμώ το 13th Floor.

[Sitronella]

Και το 13th floor και το Existenz μου άρεσαν πάρα πολύ. Για το τελευταίο οι γνώμες είναι διχασμένες αλλά εγώ είμαι από τους fans.

Γενικά συμφωνώ με τη Nienna. Κι εμένα μου αρέσουν αυτά τα σενάρια πολύ.

[Atrelegis]

Βέβαια καλό είναι να μπορείς να κρατάς αυτά τα σενάρια σε μία σειρά. Είνια κάπως δύσκολο να κρατήσεις μία καλή απόδοση της σκηνής της αποκάλυψης μέσα στο βιβλίο, κάτι που η ταινία μπορεί να κάνει με ελάχιστο κόπο. Είναι δύσκολο να αποδώσεις κάτι τόσο χαοτικό. Εμένα μου πήρε μισή μέρα να αποδόσω μόνο το συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν αποκαλύπτει ότι όσα έζησε ήταν ψέμα ή η επιστροφή στην πραγματικότητα!