Jump to content
Sign in to follow this  
Elli Sketo

Ο Καλύτερος Πελάτης

Recommended Posts

Elli Sketo
Όνομα Συγγραφέα: Elli Sketo
Είδος: Sci-Fi 
Βία; Λιγάκι
Σεξ; Ναι, Επιτέλους το τόλμισα και αυτό
Αριθμός Λέξεων: 3492
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: η συμμετοχή μου για τον 47ο Διαγωνισμό Διηγήματος Ε.Φ.
 
 

Ο Καλύτερος Πελάτης

Την περίμενε στο σπίτι του, όπως πάντα. Είχε κάνει μπάνιο, είχε στρώσει τραπέζι, είχε βάλει ένα βινύλιο των Heart να παίζει και καθόταν στην πολυθρόνα του κρατώντας ένα ποτήρι κρασί.

Ελπίζω αυτή τη φορά να μην είναι τελείως χαζή.

Ήρθε, όπως πάντα, στην ώρα της. Φορούσε μια βαριά γούνα, μπότες και μαύρα γάντια, ασορτί με ένα μαύρο καπέλο κάτω από το οποίο αχνοφαινόταν στο σκοτάδι το πρόσωπό της. Παραμέρισε για να περάσει χωρίς να της πει τίποτα. Εκείνη πλησίασε το πικάπ και κοίταξε το βινύλιο που γύριζε μαγεμένη.

Πάλι βλαμμένη μας στείλανε…

Αγνόησε τη φωνή στο κεφάλι του και έκλεισε την πόρτα πίσω του. Ήπιε μία ακόμα γουλιά από το κρασί του και ακούμπησε το ποτήρι στο τραπέζι δίπλα.

«Γδύσου,» πρόσταξε και έβαλε το χέρι του μέσα στο παντελόνι του. Η γυναίκα έλυσε τα μαλλιά της, άφησε τη βαριά γούνα της να πέσει στο πάτωμα και άρχισε να κατεβάζει το φόρεμά της.

«Να με κοιτάς.»

Με αργές, επιδέξιες κινήσεις έβγαλε το φόρεμά της χωρίς να παίρνει στιγμή το βλέμμα της από πάνω του. Το σώμα της φώτιζε αχνά η πράσινη λάμπα του σαλονιού και το παγωμένο φως που έμπαινε από τη λάμπα του δρόμου. Της έδειξε τον καναπέ και εκείνη ξάπλωσε αμέσως.

Στάθηκε από πάνω της με το χέρι του ακόμα μέσα στο παντελόνι και μελέτησε το πρόσωπό της. Φλογερά μάτια, όμορφα φρύδια, πεταχτή μύτη και σαρκώδη χείλη. Ακόμα και η ελιά πίσω από το δεξί της αφτί ήταν εκεί.

Ήταν η Αθηνά του.

Ήταν πανέμορφη.

Κατέβασε το παντελόνι του και μπήκε μέσα της. Εκείνη έβγαλε έναν μικρό ήχο διαμαρτυρίας, αλλά δεν πρόφερε άλλη αντίσταση. Πέρασε τα χέρια στο λαιμό της πλέκοντας τα δάχτυλά του στον αυχένα της και την έσφιξε ελαφρά.

«Να με κοιτάς σου είπα,»τη διέταξε και εκείνη κάρφωσε το βλέμμα της πάνω του. Την έσφιξε κι άλλο. Η βελόνα του πικάπ έφτασε στο τέλος του βινυλίου βγάζοντας έναν επαναλαμβανόμενο γρατζουνιστό ήχο, σχεδόν συγχρονισμένο με τα βογγητά του. Μάτια δάκρυσαν, χείλη άνοιξαν ελαφρά και η κοπέλα αγκομαχώντας να πάρει ανάσα προσπάθησε να χαλαρώσει τη λαβή του με το χέρι της.

«Μη με αγγίζεις,» της είπε κοφτά και συνέχισε να βαριανασαίνει πάνω της ενώ εκείνη έσβηνε.

Μόρφασε, έβγαλε ένα πνιχτό βογκητό και βύθισε το κεφάλι του μέσα στα μαλλιά της ακίνητης πλέον κοπέλας.

Από το κακό στο χειρότερο πάει η κατάσταση, άκουσε το σποράκι του να λέει. Τώρα δεν κρατάνε ούτε μέχρι να τελειώσεις!

«Σε αντίθεση με εσένα,» μουρμούρισε στον εαυτό του και σκούπισε το ιδρωμένο του μέτωπο με την αναστροφή το χεριού του, «που δε λες να με παρατήσεις ήσυχο!»

Η φωνή δεν απάντησε.

Αναστενάζοντας, ο Δημήτρης σηκώθηκε μέσα από την κοπέλα και την άφησε, ακίνητη πλέον, πάνω στον καναπέ.

Μέσα στο κεφάλι του ακούστηκε μια ξένη, ενθουσιώδης φωνή.

Σε έχει κουράσει το προφυλακτικό; Θες να έχεις καλύτερη επαφή με το άλλο σου μισό αλλά φοβάσαι την πιθανότητα μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης; Μια όμορφη γυναίκα εμφανίστηκε ανάμεσα στον καναπέ και την ακίνητη κοπέλα κρατώντας στο χέρι της ένα χρησιμοποιημένο προφυλακτικό.

Ο Δημήτρης έτριψε εξουθενωμένος το πρόσωπό του.

Δοκίμασε ΤΩΡΑ τον ηλεκτρικό ευνουχισμό! είπεχαμογελώντας αθώα η κοπέλα, πέταξε το προφυλακτικό και πήρε στα χέρια της ένα ψαλίδι για να του εξηγήσει τη διαδικασία.

Ένιωσε το χρώμα να φεύγει από το πρόσωπό του και χτύπησε πανικόβλητα τον αέρα στο σημείο που έκλεινε τη διαφήμιση. Άλλαξε πλευρά στο βινύλιο, έβαλε το καπέλο της Αθηνάς μέσα στην ντουλάπα του μαζί με τα υπόλοιπα και κάθισε να φάει.

 

 

Το πρωί τη χώρεσε μέσα στην ενισχυμένη πλαστική σακούλα της ανακύκλωσης και την κατέβασε κάτω, μαζί με τα σκουπίδια του μπάνιου.

Το ασανσέρ ήταν πάλι εκτός λειτουργίας και έτσι αναγκάστηκε να τη σύρει στα μεταλλικά σκαλιά της πολυκατοικίας, ενώ κάθε τόσο ακουγόταν το κλανγκ-κλανγκ που έκανε το κεφάλι της μέσα στη σακούλα.

Όταν έφτασε επιτέλους στον κάδο ακούμπησε αποκαμωμένος στην άκρη του και αναστέναξε βαθιά.

Η φωνή στο κεφάλι του τον τάραξε.

Άντε, καουμπόι. Έλα και έχεις και κοινό!

Κοίταξε γύρω του σαστισμένος.

«Ποιος, πού;»

Η Αθανασία από το ισόγειο, είπε η φωνή.

Η γριά είχε στηθεί στη μπαλκονόπορτά της και τον χάζευε με περίσσια περιέργεια. Ανασήκωσε το καπέλο του και τη χαιρέτησε ρίχνοντάς της έναχαμόγελο όλο δηλητήριο. Πήρε μια βαθιά ανάσα, σήκωσε τη σακούλα, την έχωσε μέσα στον κάδο και πάτησε το κουμπί της συμπίεσης. Πέταξε και τη σακούλα με τα σκουπίδια της τουαλέτας στον κάδο δίπλα και άναψε ένα τσιγάρο.

Περπατώντας προς το τραμ, ανακάλυψε ότι η Cortana είχε όρεξη για κουβέντα.

Σήμερα, Δευτέρα, ο καιρός στην Αθήνα θα είναι αίθριος, με θερμοκρασία που θα κυμανθεί από 2 μέχρι 8 βαθμ-

«Όχι τώρα,Cortana,» είπε και τράβηξε μία τελευταία τζούρα από το τσιγάρο του πριν επιβιβαστεί στο τραμ.

Οκ. Σου την έσπασε το αντίγραφο; Μπορώ να στείλω ένα mail διαμαρτυρίας αν θες. Δε γίνεται να είσαι από τους καλύτερούς τους πελάτες και να σου στέλνουν σκουπίδια!

«Δεν είμαι από τους καλύτερούς τους πελάτες!» γρύλισε στον εαυτό του. Η κυρία που καθόταν απέναντί του έκανε ότι δεν τον ακούει.

Βασικά, Δημήτρη, είσαι. Σύμφωνα με τα στατιστικά που έχω συ-

«Αρκετά! Δε θέλω να ξέρω,» είπε και άνοιξε την playlist του.

Α πάρα πολύ ωραία, μουσικούλα, είπε η φωνή. Να προτείνω λίγο Σεργκέι Προκόφιεφ…

Χωρίς να της απαντήσει, έβαλε BonnieTyler - I Need a Hero και δυνάμωσε όσο περισσότερο μπορούσε.

Στο γραφείο έφτασε από τους πρώτους, ως συνήθως.

Η Cortana είχε ήδη αρχίσει να ανοίγει παράθυρα με σημειώσεις πάνω σε υποθέσεις που είχε αναλάβει και του μιλούσε ακατάπαυστα. Εκείνος κουνούσε νωχελικά τα χέρια του μπροστά από τη φανταστική οθόνη του οπτικού του πεδίου απαντώντας μονολεκτικά και βαριεστημένα. Ξαφνικά σταμάτησε

Ωπα!

«Ήρθε;»

Ναι, είναι εδώ.

«Πανάθεμά σε,» είπε μέσα από τα δόντια του ο Δημήτρης, «πώς το κάνεις αυτό;»

Σου έχω πει. Εγώ και το σποράκι της είμαστε πολύ καλές φίλες.

Ο Δημήτρης τέντωσε το λαιμό του πάνω από το άδειο το γραφείο και άρχισε να σκανάρει τους διαδρόμους του γραφείου.

Σε παρακαλώ, είπε η Cortana, μην κάνεις σαν εκείνο τον καυλωμένο ασβό από τα LoοneyTunes…

«Πώς γίνεται να μην ξέρεις το όνομά του;» είπε ο Δημήτρης, ενώ έχυνε το νερό του σε ένα συνθετικό κακτάκι στο γραφείο του.

Πέπε είναι το όνομά του, απάντησε ξερά το AI. Αλλά αν σου έλεγα «μην κάνεις σα τον Πέπε,» θα έκαιγες κανένα κύκλωμα.

Ο Δημήτρης σηκώθηκε απότομα από καρέκλα του και έριξε μια αγχωμένη ματιά γύρω μήπως τον είχε δει κανείς. Πήρε το άδειο ποτήρι από το γραφείο του και κατευθύνθηκε προς τον ψύκτη. Εκείνη καθόταν ήδη στο γραφείο της, ακριβώς απέναντι από το παλιό κατασκεύασμα.

Λοιπόν, είπε η Cortana συνωμοτικά στο μυαλό του. Σήμερα είναι η μέρα σου. Δεν θα φύγεις από το γραφείο της αν δε σου απαντήσει.

Ο Δημήτρης ένιωθε ότι χρειαζόταν να ελέγξει τις λειτουργίες του περισσότερο από ότι συνήθως. Να προσέχει το βήμα του ώστε να είναι σταθερό και αποφασιστικό, να μη σφίγγει υπερβολικά τα δόντια του, να μη ρουθουνίζει σα βλάκας, να μην τσιρίξει όταν θα πάει να της μιλήσει, να μη σκοντάψει πουθενά και χύσει το νερό πάνω της, να μην της βάλει φωτιά κατά λάθος με τον αναπτήρα του…

Στάθηκε μπροστά της, προσπαθώντας να θυμηθεί τι έπρεπε να κάνει.

«Καλημέρα, Αθηνά,» είπε τελικά και πάλεψε λίγο με τον διακόπτη του ψύκτη.

Η κοπέλα έκανε ένα νεύμα στο άπειρο και συνέχισε να μιλάει στο σποράκι της αγνοώντας τον. Φορούσε ένα ροζ φουστανάκι το οποίο όπως καθόταν είχε σηκωθεί αποκαλύπτοντας τα όμορφα της πόδια. Ο Δημήτρης πέταξε το ποτήρι στα σκουπίδια, έβγαλε τα τσιγάρα του και άναψε ένα.

«Αθηνά!» είπε πιο επιτακτικά αυτή τη φορά.

Η κοπέλα έστρεψε το βλέμμα της πάνω του.

«Α,» αναφώνησε ψεύτικα και άλλαξε πόδι. Το χαριτωμένο της φουστανάκι κάλυψε ξανά τα πόδια της.

«Κύριε…Βασιλείου.»

Μόρφασε αυθόρμητα στο άκουσμα του επίθετου του και της πρόσφερε ένα τσιγάρο. Η κοπέλα δέχτηκε ευχαρίστως, το έβαλε στο στόμα της και τον κοίταξε επίμονα.

Ο Δημήτρης καθάρισε τον λαιμό του.

«Έμαθα ανέλαβες εκείνη την υπόθεση με τους ύποπτους θαν-»

Η κοπέλα τον διέκοψε σηκώνοντας το δάχτυλό της.

«Παρακαλώ;» τον κοίταξε κάνοντάς του νόημα να της ανάψει επιτέλους το τσιγάρο. Ο Δημήτρης ψαχούλεψε απελπισμένα τις τσέπες του για λίγο και της πρόσφερε φωτιά.

«Σταύρο! Ναι, φυσικά και το έλαβα,» ψιθύρισε ένα ψεύτικο «συγνώμη πρέπει να το πάρω» στον Δημήτρη και του γύρισε την πλάτη για να μιλήσει με τον “Σταύρο”.

Ο Δημήτρης έκανε μεταβολή και απομακρύνθηκε βλασφημώντας μέσα από τα δόντια του. Ενώ απομακρυνόταν  άκουσε την Αθηνά να ξεκαρδίζεται στα γέλια. Και γαμώ τα παιδιά τελικά αυτός ο Σταύρος ρε αδελφέ.

Μόλις μπήκε στο στενό κουζινάκι του γραφείου άκουσε τη φωνή ενός νεαρού άντρα.

Έχεις παρατηρήσει ότι τον τελευταίο καιρό όλες σου οι προσπάθειες να βρεις γκόμενα είναι μια μεγάλη αποτυχία;

«Όχι τώρα!» μούγκρισε απελπισμένα ο Δημήτρης προσπαθώντας μάταια να κλείσει τη διαφήμιση.

Η φιγούρα ενός όμορφου, σωματώδους άντρα εμφανίστηκε δίπλα του ακουμπώντας με τη πλάτη του σε ένα ντουλάπι.

Τώρα με την υπηρεσία του ηλεκτρικού ραντεβού μπορείς και εσύ να δοκιμάσεις την τύχη σου σε ένα πραγματικό ραντεβού!

Ξεφυσώντας νικημένος ο Δημήτρης πέρασε το χέρι του μέσα από το ολόγραμμα του άντρα για να βάλει νερό στην καφετιέρα.

«Cortana; Γιατί δε μπορώ να κλείσω αυτή την αηδία;»

Το ολόγραμμα μπήκε σε παύση.

Επειδή νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, απάντησε η γυναικεία φωνή μέσα στο κεφάλι του.

«Εγώ δε νομίζω ότι είναι καθόλου καλή ιδέα» είπε νευριασμένος ο Δημήτρης και έσπρωξε με μανία την κούπα του στην καφετιέρα.

Απλά άκουσε λίγο τι έχει να πει ο κύριος.

Ο Δημήτρης αναστέναξε σταύρωσε τα χέρια του και έστρεψε την προσοχή του στο ολόγραμμα της διαφήμισης το οποίο είχε κολλήσει σε μία σπαστική κίνηση.

Η διαφήμιση συνεχίστηκε:

Τώρα, με την καινούρια τεχνολογία V.I. της TCKR και τη βοήθειά ΣΟΥ, μπορούμε να προσημειώσουμε τη φωνή, τις κινήσεις, ακόμα και τη συμπεριφορά του ατόμου που σε ενδιαφέρει. Το ολόγραμμα του έκλεισε το μάτι, Όπως ας πούμε εκείνης της φλογερής μελαχρινής στο δίπλα δωμάτιο.

ΟΔημήτρης πήρε τον καφέ του και επέστρεψε στο γραφείο του με το ολόγραμμα να τον ακολουθεί κατά πόδας.

Σκέψου το λίγο Δημήτρη, είπε το ολόγραμμα. Εσύ θες να βγεις μαζί της αλλά εκείνη δε θέλειούτε να σε βλέπει. Γιατί δε δοκιμάζεις την τύχη σου με ένα αντίγραφό της και πού ξέρεις; Μπορεί να μάθεις κάτι για τον χαρακτήρα της που δε φανταζόσουν!

«Πάτε καλά;»μουρμούρισε μέσα από τα δόντια του ο Δημήτρης ενώ καθόταν στο γραφείο του. Δε θες να ξέρεις γιατί σε απεχθάνεται;είπε ο μυώδης άντρας.

«Ναι! Θα μπορεί να μου πει το αντίγραφο;»

Ναι, απάντησε ο άντρας χαμογελαστός.

Μπορεί και ναι, διόρθωσε η Cortana. Ποτέ δεν ξέρεις. Ο αλγόριθμος τους είναι λίγο σα σούπα. Μερικές φορές πετυχαίνει, μερικές φορές… όχι και τόσο.

Ο Δημήτρης είχε ξενερώσει.

«Τότε γιατί να το προσπαθήσω;»

Επειδή θα πετύχει! απάντησε το ολόγραμμα κάνοντας ότι τον χτυπά φιλικά στην πλάτη. Δε θα ’θελες στο μέλλον να λες στα παιδιά σου την ιστορία για το πως το πρώτο -και καλύτερο- ραντεβού με τη μαμά τους, ήταν με ένα ηλεκτρικό της Αντίγραφο;

«Ναι, ε;» ειρωνεύτηκε ο Δημήτρης, «Πιστεύεις ότι αυτό θα ήταν καλή ιδέα;»

Το AI κόλλησε πάλι σε μία σπαστική κίνηση.

Αυτό το πρόγραμμα δεν είναι ικανό να προβεί σε τέτοιου είδους λογικές παραδοχές, είπε μηχανικά.

«Και πόσο θα μου στοιχίσει όλο αυτό;» ρώτησε αλλάζοντας θέση σε κάποια αρχεία του.

Το ολόγραμμα έκανε ότι σκέφτεται.

Έναν, δύο μισθούς; Αλλά από ό,τι βλέπω είσαι σταθερός πελάτης μας και συνδρομητής στην υπηρεσία επίσκεψης. Και μάλιστα ένας από τους καλύτερ-

«Δεν είμαι ο καλύτερός σας πελάτης,» φώναξε ο Δημήτρης χτυπώντας τη γροθιά του στο γραφείο του.

Τα κακτάκια σείστηκαν και μερικά βλέμματα τον κάρφωσαν από γύρω.

Έλα τώρα Δημήτρη, άκουσε τη φωνή της Cortana στο κεφάλι του. Αγοράζεις περισσότερες σακούλες ανακύκλωσης για της ηλεκτρικές σου πουτάνες από ό,τι πακέτα τσιγάρα τον τελευταίο καιρό.

Στο άκουσμα της λέξης “πουτάνες”, ο Δημήτρης άναψε άλλο ένα τσιγάρο.

Δε θα ήθελες να ξέρεις ποιός είναι αυτός ο “Σταύρος” επιτέλους; είπε το ολόγραμμα του άντρα.

«Ο Σταύρος!» γρύλισε ο Δημήτρης και σηκώθηκε πάλι απότομα από την καρέκλα του.

Ήρεμα Δημήτρη, είπε η Cortana, ένα απλό διαφημιστικό AI είναι, θα πει τα πάντα για να πουλήσει.

Στο βάθος, ανάμεσα σε πολλά κεφάλια και διάφορες φωνές μπορούσε να διακρίνει την Αθηνά, η οποία ακόμα χαζολογούσε στο τηλέφωνομε τον “Σαύρο”.

Ο Δημήτρης ρούφηξε μια βαθιά τζούρα από το τσιγάρο του και το έσβησε στο γεμάτο τασάκι του.

«Cortana;»

Δημήτρη;

«Πες στον κύριο ότι θέλω να μου κανονίσει ένα ηλεκτρικό ραντεβού…»

 

...

 

Το ραντεβού τους ήταν σε ένα από τα εντυπωσιακά ξενοδοχεία της εταιρίας. Στον κήπο περιφερόντουσαν μερικά ζευγάρια, ενώαραιά και που ξεχώριζε άντρες με μαύρα κουστούμια να στέκονται προσοχή σα ψεύτικοι.

Η καρδιά του χτυπούσε δυνατά, όχι μόνο επειδή επιτέλους θα μιλούσε με την Αθηνά, αλλά και γιατί τούτο ‘δώ ήταν το μεγαλύτερο datinggame του αιώνα. Ανέβηκε δύο-δύο τα σκαλιά και πέρασε μέσα από την περιστρεφόμενη πόρτα.

Μέσα τα πράγματα ήταν ακόμα πιο κυριλέ. Κόκκινο χαλί στο πάτωμα, πίνακες στους τοίχους, συνθετικά λουλούδια παντού και κόσμος-θαυμαστός, χαμογελαστός κόσμος.«Όποιος δεν περνάει καλά τι τον κάνουν Cortana;»

Ά-με-ση ε-ξό-ντω-ση, είπε ρομποτικά το σποράκι του.

Ο Δημήτρης κοντοστάθηκε

«Χιούμορ;»

Πώς τα πήγα;

«Ξεκαρδίστηκα, μπράβο.» είπε ο Δημήτρης και πλησίασε την κοπέλα που στεκόταν πίσω από τον πάγκο της ρεσεψιόν. Φορούσε ένα ανοιχτό γαλάζιο πουκάμισο, είχε κοντά μαλλιά και στα χείλη της έντονο ροζ κραγιόν.

«Καλησπέρα σας, κύριε Βασ...»

«Δημήτρης,» την πρόλαβε και ακούμπησε το καπέλο του στον πάγκο.

«Κύριε Δημήτρη,» επανέλαβε η κοπέλα με χαμόγελο.

«Το ραντεβού σας είναι έτοιμο και σας περιμένει στην τραπεζαρία.»

Η καρδιά του Δημήτρη σφίχτηκε.

«Δώστε μου το χέρι σας παρακαλώ.»

Ο Δημήτρης υπάκουσε μηχανικά, κοιτώντας προς το μέρος της τραπεζαρίας όσο επιδέξια δάχτυλα περνούσαν ένα πράσινο βραχιόλι στον καρπό του.

«Τι είναι αυτό;» την ρώτησε κοιτώντας το.

«Το πράσινο,» είπε και κούμπωσε το βραχιόλι στο χέρι του, «είναι για τους επισκέπτες ή τους πελάτες. Το γαλάζιο» είπε και έδειξε το δικό της «είναι για το ηλεκτρικό προσωπικό. Το ροζ για τα ηλεκτρικά ραντεβού και το κόκκινο,» είπε δείχνοντας με το βλέμμα της έναν από τους μαυροντυμένους τύπους, «για το ανθρώπινο προσωπικό.»

Ο Δημήτρης χαμογέλασε. «Κάτι σαν λούνα παρκ δηλαδή.»

Η ηλεκτρική γυναίκα ανταπέδωσε το χαμόγελο. «Κάτι τέτοιο.»

«Μη τρομάξετε,» συμπλήρωσε και έκανε μία κυματιστή κίνηση. Στο οπτικό του πεδίο εμφανίστηκε ένα καινούριο, γαλάζιο εικονίδιο.

«Αυτό τι είναι πάλι;» Ο Δημήτρης πήγε να το πατήσει αλλά αντιστάθηκε.

«Αυτό καθορίζει το είδος του ραντεβού σας,» είπε η κοπέλα. «Τώρα είναι γαλάζιο και αυτό σημαίνει “Προσομοίωση”. Αν το πατήσετε θα γίνει ροζ καιθα αλλάξει σε “Φαντασίωση”.»

«Δηλαδή με αυτό επηρεάζω τη συμπεριφορά του Αντίγραφού μου;» είπε ο Δημήτρης και το πάτησε μερικές φορές βλέποντας το να αλλάζει χρώμα.

«Ακριβώς.»

Σταμάτησε να παίζει με το καινούριο του εικονίδιο αφήνοντάς στο στη “Προσομοίωση” και την κοίταξε ερευνητικά από πάνω μέχρι κάτω, συνειδητοποιώντας ότι ήταν η πρώτη φορά που μιλούσε με αντίγραφο.

Η κοπέλα έκανε μερικές τελευταίες ρυθμίσεις το σποράκι της και του χαμογέλασε πάλι.

«Έτοιμος κύριε Δημήτρη. Η τραπεζαρία είναι στο βάθος του διαδρόμου.»

Την ευχαρίστησε, πήρε το καπέλο του και προχώρησε βιαστικά προς την τραπεζαρία.

«Cortana, την είδες;» είπε ενθουσιασμένος.

Την έχω δει.

«Ήταν απίστευτη! Τέλεια προσομοίωση! Το Απόλυτο AI!»

Το απόλυτο AI μετά από εμένα.

«Φυσικά, αλλά εσύ είσαι σε όλα τα σποράκια.» Ο Δημήτρης πέρασε το χέρι του μέσα από τα μαλλιά του και φόρεσε το καπέλο του. «Νιώθω σα να είμαι 16 χρονών ξανά και μόλις έχω αγοράσει το πρώτο μου εμφύτευμα! Πόσες δυνατότητες, το διανοείσαι;»

Διανοούμαι. Όπως και το γεγονός ότι το πρώτο πράγμα που κάνεις, όπως και τότε, είναι να χρησιμοποιήσεις όλες αυτές τις δυνατότητες για να γαμήσεις.

Δεν της απάντησε. Ο ενθουσιασμός του έκανε τη καρδιά του να χτυπά τρελά. Στο διάδρομο περπατούσαν και άλλοι άνθρωποι με ηλεκτρικά ραντεβού, άνδρες, γυναίκες, τρανς - τα πάντα έβλεπες, ακόμη και διασημότητες που είχαν πεθάνει χρόνια, όπως ο ΚερτΚομπέιν και η Μέριλιν Μονρόε. Λογικά η προσωπικότητα αυτών των Αντιγράφων θα ήταν βασισμένη σε βιογραφικά έργα και γράμματα.

Πολύ ξεπερασμένος τρόπος για να καταλάβεις το ποιόν ενός ανθρώπου.

Οι μεγάλες ξύλινες πόρτες της τραπεζαρίας ήταν ανοιχτές και από μέσα ερχόταν ο ήχος απαλής τζαζ μουσικής και ο ζωντανός θόρυβος ανθρώπων που τρώνε και συζητούν. Μόλις πάτησε μέσα μικρές φωτεινές κουκκίδες εμφανίστηκαν στο οπτικό του πεδίο που οδηγούσαν σε κάποιο τραπέζι. Άναψε ένα τσιγάρο και ακολούθησε τα φωτάκια.

Η κοπέλα που τον περίμενε ήταν, όπως πάντα, ίδια η Αθηνά μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια.

Όταν τα βλέμματά τους συναντήθηκαν κάτι μαγικό συνέβη. Η κοπέλα έχασε το χρώμα της, τα μάτια της γούρλωσαν, έχωσε το πρόσωπό της ανάμεσα στις παλάμες της και ξεφύσηξε κάνοντας έναν δυνατό ήχο που θύμιζε κλανιά. Ο Δημήτρης έμεινε παγωμένος στη θέση του. Το μικρό εικονίδιο στο κάτω μέρος του οπτικού του πεδίου αναβόσβηνε γαλάζιο. Η προσομοίωση του είχε πετύχει διάνα την αντίδρασή της.

«Καλησπέρα,» είπε και της χαμογέλασε δειλά.

Το Αντίγραφο της Αθηνάς δεν απάντησε αμέσως. Πέρασε τα χέρια της μέσα από τα μαλλιά της τραβώντας τα πίσω με δύναμη και τον κοίταξε έντονα.

«Έπρεπε να φανταστώ ότι ήσουν εσύ!»

«Ορίστε;»

«Μόνο εσύ είσαι αρκετά ανώμαλος ώστε να κάνεις ένα αντίγραφο μου και να το βγάλεις ηλεκτρικό ραντεβού!» Η κοπέλα έτριψε τα μάτια της εκνευρισμένη «Και εγώ η καψερή, που νόμιζα ότι είχα κανένα κρυφό θαυμαστή ή ότι με γούσταρε η Μαρία από το Αρχείο!»

Ο Δημήτρης δεν ήξερε τι να απαντήσει.

«Είναι η πρώτη φορά ή αυτό κάνεις κάθε Παρασκευή για να περνάς την ώρα σου;» είπε το Αντίγραφο και κατέβασε με μιας το κρασί του.

«Άσε καλύτερα μη μου πεις. Δε θέλω να ξέρω.»

Ο Δημήτρης ανασήκωσε τα φρύδια του με θαυμασμό.

«Μπο-» έβγαλε από την τσέπη του ένα ακόμα τσιγάρο και το άναψε. «Μπορείς και πίνεις;»

Το Αντίγραφο της Αθηνάς τον κοίταξε σουφρώνοντας ειρωνικά τη μύτη της.

«Μπο- μπορείς και μιλάς;»

«Τι εννοείς; Εσύ είσαι αυτή που με αγνοεί και στο γραφείο δε μου μιλάς ποτέ!»

«Μα, Δημητράκη,» είπε το Αντίγραφο και πήρε ένα από τα τσιγάρα του, «είσαι ο πιο βαρετός άνθρωπος της Γης!»

«Τι;» γρύλισε ο Δημήτρης. «Ούτε καν! Δε με ξέρεις!»

«Έρχεσαι στο γραφείο πάντα στην ώρα σου, ακούς τη μουσική σου και δε μιλάς με κανένα!»

«Ε, και τι θες να κάνω; Να ξεσπάω σε αυθόρμητο χορό για τη διασκέδασή σου;»

«Ακόμα και το facebook σου,» συνέχισε ακάθεκτη «είναι το πιο βαρετό πράγμα που έχω δει ποτέ.»

Κούνησε στον αέρα το δάχτυλό της σκρολάροντας αυτό που λογικά  ήταν ο τοίχος του Δημήτρη.

«Cortana;»

«Και είναι και αυτό,» τον διέκοψε το Αντίγραφο. «Συνεχώς μιλάς στο σποράκι σου! Γιατί δεν κάνεις σχέση μαζί του; Πρέπει να είναι το μοναδικό πράγμα στη Γη που σε αντέχει.»

«Πού το ξέρεις αυτό;» ξέσπασε ο Δημήτρης.

Το Αντίγραφο τον κοίταξε και για λίγο έδειχνε να προσπαθεί να πάρει μια απόφαση.

«Δεν ξέρω,» απάντησε τελικά.

«Δε γίνεται να το ξέρεις αυτό. Δεν είσαι η Αθηνά, δεν έχεις δει πως συμπεριφέρομαι στο γραφείο.»

«Προσομοίωση δεν ήθελες;» το Αντίγραφο τράβηξε το γαλάζιο βραχιολάκι ενός σερβιτόρου που περνούσε και του έδειξε το ποτήρι της. Ο νεαρός το γέμισε ευχαρίστως. «Δεν ξέρω από που συλλέγουν στοιχεία για να μας φτιάξουν. Όμως ξέρω ότι θα προτιμούσα να κοιμηθώ αγκαλιά με έναν κάκτο, παρά να ξαπλ-»

Αποφασισμένος ο Δημήτρης πάτησε το εικονίδιο του ραντεβού και έγινε ροζ. Η λέξη “Φαντασίωση!” άστραψε για λίγο και μερικά ροδοπέταλα έπεσαν μπροστά του.

Το Αντίγραφο πάγωσε, έκλεισε το στόμα της, επέστρεψε τα χέρια στο τραπέζι και του χαμογέλασε.

Ο Δημήτρης την κοίταξε καχύποπτα.

«Αθηνά;»

Η κοπέλα τον κοίταξε με πάθος και έγλειψε τα χείλη της.

«Ναι, Δημήτρη;»

«Ok, toomuch,» είπε και ακούμπησε την πλάτη του πίσω στην καρέκλα. «Μην προσπαθείς τόσο.»

«Θα κάνω ό,τι θες καλέ μου,” είπε γλυκά το Αντίγραφο. «Στην εφαρμογή σου μπορείς να ρυθμίσειςό,τ-»

«Μη μιλάς, Αθηνά.»

 

...

 

Ο Δημήτρης κάθισε στο κρεβάτι και άναψε ένα τσιγάρο. Πίσω του, το Αντίγραφο της Αθηνάς κειτόταν γυμνό και παγωμένο στο κρεββάτι.

Τι είναι αυτό που καπνίζεις εκεί; ΙΟΥ! Μία όμορφη γυναίκα εμφανίστηκε μπροστά του.

Ο Δημήτρης την κοίταξε θλιμμένα.

Με ύφος και τουπέ η κοπέλα άρχισε να καταμετρά τα μειονεκτήματα του καπνίσματος.

Αυτές οι αηδίες κιτρινίζουν τα δόντια, προκαλούν βραχνάδα, βήχα και κακοσμία. Άσε που είναι και καρκινογόνα. Η κοπέλα έβγαλε ένα ογκώδες τετράγωνο ηλεκτρονικό τσιγάρο. Δοκίμασε τώρα το ηλεκτρονικό τσιγάρο Σερέτης, το οποίο είναι σχεδόν σίγουρο ότι δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά!

Ο Δημήτρης έκλεισε τη διαφήμιση, φόρεσε το σακάκι και το καπέλο του και βγήκε από το δωμάτιο.

Στον διάδρομο προσπέρασε έναν από τους μαυροντυμένους τύπους με το κόκκινο βραχιολάκι να τραβάει βαριεστημένα μια ενισχυμένη σακούλα ανακύκλωσης.

 

 

Τη Δευτέρα άργησε στη δουλειά.

Στον διάδρομο έπεσε πάνω στην Αθηνά, την χαιρέτησε όπως πάντα και εκείνη τον αγνόησε, όπως πάντα. Άνοιξε την λευκή πόρτα, μπήκε μέσα στο μικρό κουζινάκι και έβαλε νερό στην καφετιέρα.

«Cortana;» είπε κοιτώντας τον καφέ να στάζει μέσα στο ποτήρι του.

Δημήτρη;

«Θέλω να ακυρώσω η συνδρομή μου στις υπηρεσίες της TCKR,» είπε ενώ έβαζε ζάχαρη στον καφέ του.

Έγινε, είπε σχεδόν αμέσως το πανίσχυρο AI.

«Υπάρχει ακόμα το Pornhub;» ρώτησε συνωμοτικά το σποράκι του.

Φυσικά.

Χαμογέλασε. Κάπως ένοχα βγήκε από το κουζινάκι κρατώντας τον καφέ του. Κοίταξε γύρω του - όλα φυσιολογικά. Στον διάδρομο αντηχούσε ένα γνώριμο γέλιο. Ο “Σταύρος” πρέπει να ήταν ο μάγος της επικοινωνίας. Άνοιξε την playlist, έβαλε Heart - Barracuda να παίζει, έβγαλε τη γλώσσα του στην πλάτη της Αθηνάς και συνέχισε τη μέρα του.

 

 

Ο Καλύτερος Πελάτης.pdf

Edited by Mesmer
Διορθώσεις αρχείου-κειμένου
  • Like 9

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλημέρα Έλλη! :)

Πρώτη φορά διαβάζω ιστορία σου. Η συγκεκριμένη μου άφησε σίγουρα θετικό feeling. Είναι προφανές πως γράφεις τεχνικά σωστά, βατά και με στρωτή ροή της πληροφορίας. Το θέμα του εθισμού που διάλεξες είναι ως ένα σημείο (ένα μέρος του βασικά) παρεμφερές με το δικό μου, απλώς με μια πιο άμεση και προσγειωμένη - καθημερινή ματιά, οπότε δεν θα σχολιάσω κάτι περι τούτου. 

Να σου πω την αλήθεια, αυτό που δεν κατάλαβα ήταν το εξής: τι ακριβώς ήταν τα ηλεκτρονικά αντίγραφα; Κλώνοι; Ολογράμματα φαντάζομαι δεν ήταν. Θα ήθελα κατιτίς σε πληροφορία. Η σακούλα ανακύκλωσης δεν νομίζω πως μου άρεσε, να πω την αλήθεια. Λίγο over the top το βρήκα, άσε που με μπέρδεψε στην αρχή καθώς το συσχέτισα με το "ύποπτους θανάτους" που λέει η Αθηνά στο τηλέφωνο.

Anyway, αυτά. Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
alinana

Καλησπέρα :) χαμογελάω, είναι ή αλήθεια... διασκέδασα! αν και με είχες στο on-off... στην αρχή και μέχρι το κλινγκ κλανγκ στα σκαλάκια σκέφτηκα τι λίγη βία; εδώ το πάμε για τρόμου... μετά άρχισα να γελάω... μετά στην κατάθλιψη ξανά... ύστερα ιλαροτραγωδία... δεν ξέρω τι να σχολιάσω ή να πρωτοσχολιάσω... νομίζω ότι με αυτή την σαστιμάρα ή πάγωμα αν τα πάρεις σοβαρά αυτά που εκτυλίσσονται, θα μπορούσε να είναι τρόμου η ιστορία με λίγες αλλαγές... αλλά την προτιμούμε ως έχει, να μας βγάζει την γλώσσα όπως ο Δημήτρης στο τέλος και να μας αφήνει με χαμόγελο :) 

η ιστορία σου είχε καλές στιγμές, έξυπνες ατάκες και ανατροπές αλλά είχε και αδυναμίες, η σημαντικότερη ήταν κάποιες απροσεξίες spelling... οπότε δεν ρωτάω γιατί τον λένε Βασηλείου και όχι Βασιλείου όπως το είχα σκοπό... ε ναι, το σκέφτηκα, το ομολογώ :D δεν θυμάμαι και αν την ανέβασες προς το τέλος της διορίας, έτσι κι αλλιώς ίσως δεν είχες χρόνο για χτένισμα... ή να είχες ραντεβού για χτένισμα, why not; οπότε λέω να μην λάβω καθόλου υπ όψιν αυτό :) 

Επίσης δεν είμαι απολύτως βέβαιη ποιος ήταν ο εθισμός του Δημήτρη τελικά... το σεξ; η βία κατά τη διάρκεια του σεξ; η Αθηνά; τα άκυρα που του έριχνε; η τεχνολογία; συγκεκριμένα η επικοινωνία του με την cortana μεσα στο κεφάλι του γιατί τις διαφημίσεις όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, ναι, ακόμα και τόσο, δεν τις άντεχε.. ή ίσως το κάπνισμα; :p

η Cortana πολύ ενδιαφέρουσα πλάι στον ήρωα.... ή μέσα... ή ούτε καν... τεσπα, πολύ ενδιαφέρουσα! Μου θύμισε τo Her, αν δεν την έχεις δει, την προτείνω ανεπιφύλακτα :)

και η Αθηνά ήταν ενδιαφέρουσα περίπτωση... δώσε πόνο! :p 

Γενικά διάβασα μια διασκεδαστική ιστορία με καλές ιδέες γύρω από την καθημερινή τεχνολογία του μέλλοντος, με κάπως παράξενη ατμόσφαιρα (στα θετικά) και ιδιαίτερη έκφραση αυτού που είχε να πει...

Ευχαριστώ για αυτό και Καλή Επιτυχία στον διαγωνισμό! :)

 

 

 

 

  • Like 3
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Old man & SiFi

Πολύ την ευχαριστήθηκα την ιστορία σου. Ναι χρειάζεται λιγάκι κομμωτήριο αλλά αυτό δεν με ενόχλησε καθόλου. Πολύ καλή ιδέα, ίσως όμως οριακά εντός θέματος. Περισσότερο “εμμονή” παρά ”εθισμό” βλέπω και αυτό είναι το μόνο κακό που έχω να παρατηρήσω.

Τα καλά είναι πολλά: Απίθανοι και ανάγλυφοι χαρακτήρες (ανθρώπινοι και μη), στρωτό, καλογραμμένο και ρεαλιστικό, με κράτησε μέσα στην κοσμοπλασία σου συνέχεια. Η τελευταία είναι και το μεγαλύτερο ατού της ιστορίας με πολύ υλικό και έξυπνες ιδέες (το σποράκι το έχω ξαναδεί, έτσι δεν είναι;). Κορυφαία (και δυστυχώς απόλυτα πιθανή) η έμπνευση με τις παρεμβολές διαφημίσεων στην καθημερινή ζωή, προσθέτει μια νότα μαύρου χιούμορ που με διασκέδασε αφάνταστα.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Man_from_Earth

Καλησπέρα Έλλη,

Πολύ ενδιαφέρον κόνσεπτ, μου έκανε λίγο ΕΦ ριμέικ του Shame που μας δόθηκε σαν στοιχείο για το θέμα.
Οι πάντα σπιρτόζικοι διάλογοι σερφάρουν πότε σε χιουμοριστικά/αυτοσαρκαστικά και πότε σε σοβαρότερα κύματα λόγου. Το εμπλουτίζεις ακόμη περισσότερο με καλές εμπνεύσεις φυτεμένες εδώ κι εκεί όπως λ.χ. τις διαφημίσεις ολογράμματα, ή το ομοίωμα που προσομοιώνει τη συμπεριφορά της Αθηνάς - το κάνει τόσο ρεαλιστικά που νόμιζα ότι είναι από πίσω και το ελέγχει η ίδια σε μια δική της διαστροφή για ηλ/κο σεξ ανθρώπων στο ομοίωμά της (θα ήμουν περίεργος για μια τέτοια εξέλιξη αν το ξαναπιάσεις ποτέ!)

Τι δε μου έκατσε καλά: Υπάρχει κενό στη σκιαγράφηση του ήρωα. Δεν εννοώ να κάνεις ιστορική αναδρομή από τα παιδικά του χρόνια αλλά κάποιες βασικές πληροφορίες για την παροντική του κατάσταση. Παραδείγματα:

-δε μάθαμε ποτέ που οφείλεται ο εθισμός στο ηλ/κο σεξ

-αν κατάλαβα καλά το σέξ τελειώνει πάντα με καταστροφή του ομοιώματος από διαστροφή του ήρωα. Αυτό δεν συζητείται ποτέ (και καθαρά με όρους συγγραφικής προοικονομίας αφού δεν συζητείται γιατί το αναφέρεις;) ενώ το "Στον διάδρομο προσπέρασε έναν από τους μαυροντυμένους τύπους με το κόκκινο βραχιολάκι να τραβάει βαριεστημένα μια ενισχυμένη σακούλα ανακύκλωσης." είναι κάπως παραπλανητικό γιατί που το ξέρει ο τύπος; Με έκανε να σκεφτώ μήπως είναι όλα τα ομοιώματα 1ας χρήσης ή κάτι τέτοιο...

-Το τέλος μου βγάζει ότι "η εμπειρία" του με το ομοίωμα της Αθηνάς τον βοήθησε α)να ΤΗΝ ξεπεράσει και β)να ξεπεράσει τον εθισμό του στο σεξ με ηλεκτρικά ομοιώματα. Πάλι δεν το θίγεις ποτέ και αναρρωτιέμαι πως εξηγείται και αν είχες αυτά στο νου σου ή κάτι άλλο.

Τέλος...ορθογραφικά λαθάκια-λεκέδες στο ωραίο σου κείμενο...

Καλή επιτυχία!

Edited by Man_from_Earth
  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Solonor

Ξεκίνημα με όμορφη πρόζα, ελληνικότατη, που δε θυμίζει μετάφραση. Επίσης: πολύ όμορφες λεπτομέρειες. Τα καπέλα, το βινύλιο. Δίνουν ατμόσφαιρα.

Η υπόθεση όμορφη. Η ροή πληροφορίας καλή. Γενικά διάβαζα με ενδιαφέρον, ήθελα να δω τι θα γίνει. Το τέλος ωραίο, με νόημα, χωρίς να μπαίνει η δική σου ΟΓ. All, star, η Α.Ι. του, είχε πολύ πλάκα.

Ένα πράγμα που δε μου κάθισε καλά ήταν πώς γίνεται αυτές οι κούκλες να είναι τόσο πάμφθηνες που να μπορεί ο τύπος να τις ξοδεύει έτσι. Θα σου χαλούσε τη σκηνή με τη σακούλα, αλλά θα μπορούσε π.χ. να τις μαζεύουν και να επιστρέφονται.

Συνολικά πάντως ένα όμορφο διήγημα, μπράβο.

ΥΓ. Σου έχουν ξεφύγει ορθογραφικά, ενώ λείπουν και λέξεις. Απόρησα, διότι δεν ταιριάζουν με την εικόνα του κειμένου. 

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Γεια σου, Έλλη.
Πολύ χάρηκα που έστειλες ιστορία, είχα καιρό να δω διήγημά σου.

Νομίζω ότι το συγκεκριμένο είναι το πιο "συμμαζεμένο", μεστό και ξεκάθαρο διήγημα που έχεις γράψει. Σίγουρα, το καλύτερό σου.
Κάνει μπαμ από την αρχή ότι είναι γραμμένο από εσένα, ξεχωρίζεις με την γραφή σου χωρίς να σημαίνει ότι είναι κάτι βαρετό ή κοινότυπο. Λάτρεψα από την αρχή την σχέση Cortanas - Δημήτρη, καθώς με ελάχιστους διαλόγους μας δίνεις μία πλήρης εικόνα.

Η ΕΦ σου μου αρέσει, είναι ιδέα που έχω δει να χρησιμοποιείς κι αλλού και παίζεις πολύ έξυπνα και με τις διαφημίσεις (που πετάγονται ξαφνικά, δε σε προειδοποιούν σαν το youtube και ουσιαστικά σου "επιβάλλουν" να τις δεις).

Αυτό που με παραξένεψε ήταν ο εθισμός του Δημήτρη. Τι ακριβώς αφορά; Κοπέλες που δε μιλάμε στο σεξ; Μηχανικές κοπέλες; Αντίγραφα; θα ήθελα σίγουρα να το δω παραπάνω καθώς, πέρα από την καψούρα που έχει με την Αθηνά, δεν τον βλέπουμε σε κάποια άλλη φάση της καθημερινότητάς του.
Νομίζω ότι η κοσμοπλασία εδώ σου έφαγε περισσότερο χώρο από την πλοκή και την ανάπτυξη χαρακτήρων, πράγμα που σίγουρα θα μπορούσε να δώσει περισσότερα στοιχεία.

Το τέλος επίσης λίγο με άφησε μετέωρο, δεν μου έδωσε την κορύφωση που θα ήθελα ούτε και με έπεισε για τις πράξεις του ήρωα. Είναι κάτι που, νομίζω, ήθελες να το κάνεις μεγαλύτερο και ίσως το έκοψες για τα όρια του διαγωνισμού.

Πάντως, όπως ξαναείπα, μία από τις καλύτερες σου ιστορίες :)
Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Morfeas

Γιατί μας την έφερες έτσι, όχι απλώς αχτένιστη, άπλυτη την ιστορία σου στο ραντεβού της με τους αναγνώστες σου; Λείπουν λέξεις, κόμματα, ορθογραφοτυπογραφικά αρκετά, σημεία που μπερδεύουν σε μια κατά τα άλλα καλή ροή (π.χ. “Σταύρο! Ναι, φυσικά και το έλαβα,” ψιθύρισε ένα ψεύτικο «συγνώμη πρέπει να το πάρω» στον Δημήτρη και του γύρισε την πλάτη για να μιλήσει με τον “Σταύρο”: η ροή των ενεργειών δεν είναι σαφής, πρώτα σήκωσε το τηλέφωνο ή του μίλησε).

Παρ’ όλα αυτά η ιδέα μου άρεσε πολύ, μέσα στο θέμα (από τις καλύτερες χρήσεις του θέματος) και στο είδος, η γραφή σου κλασικά επίσης, ζωντανή και με ωραίο χιούμορ, η εξέλιξη της πλοκής, γενικά δεν έχω σχεδόν κανένα σοβαρό παράπονο.

Spoiler

Κι εγώ δεν μπορώ να πω ότι έχω καταλάβει τι ακριβώς ήταν το ηλεκτρικό προσωπικό (κλώνοι; Πολυέξοδο μου φαίνεται για χρήση μερικών λεπτών, άσε που ο τύπος απλός υπάλληλος είναι, όχι κάνας μεγιστάνας που να δικαιολογούσε τα έξοδα). Εμένα οι σακούλες ανακύκλωσης μου άρεσαν πολύ. Στο τέλος εγώ θα ήθελα να δω μια μάχη με τον εθισμό του, δεν μου είναι σαφές τι τον έκανε να αλλάξει γνώμη και να επιστρέψει σε πιο παραδοσιακά μέσα για να χορτάσει τον εθισμό του, για μένα λείπει εκείνο το στοιχείο που είναι ικανό να του αλλάξει τις συνήθειες. Μια λύση θα ήταν να μας έδειχνες το επίμαχο σεξ ανάμεσά τους κι εκεί εκείνος να μην μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ρόλου του, επειδή οι πρότερες φράσεις της δεν τον άφηναν να συγκεντρωθεί στο έργο του. Δηλαδή να του κατέστρεψε τη φαντασίωση. Σ’ αυτό το σημείο πάντως κάτι θέλει, εγώ αισθάνθηκα ένα άλμα, στην πιο σημαντική απόφαση του πρωταγωνιστή σου.

Πάντως συνολικά μου άρεσε πολύ, μου αρέσουν οι επιλογές σου, όταν βρεις και τον χρόνο να ασχολείσαι με τις ιστορίες σου όσο χρειάζονται, θα δούμε σπουδαία πράγματα από εσένα.

 Από τις αγαπημένες μου ιστορίες του διαγωνισμού. Καλή σου επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

μου άρεσε η κεντρική ιδέα σου. όχι απλά μου άρεσε, αλλά τη βρήκα την καλύτερη όλων. η βιομηχανία του σεξ είναι κάτι που κάνει παγκοσμίως έναν τεράστιο τζίρο, με ανθρώπους-εργαζόμενους που γίνονται αντικείμενα της χειρότερης εκμετάλλευσης. συνάμα οι καταναλωτές είναι εθισμένοι στο πορνό, παρουσιάζουν εύκολα αντικοινωνική συμπεριφορά, έχουν διαστρεβλώσει την εικόνα για το πιο φυσικό και όμορφο πράγμα στη ζωή, το σεξ. όλα αυτά συμβαίνουν σε μια κοινωνία που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, όλοι το παίζουν ηθικοί. ταυτόχρονα, στη χώρα μας η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι ανύπαρκτη, το πορνό αντιμετωπίζεται σαν το πιο φυσικό πράγμα και αγνοείται εντελώς ότι μπορεί εύκολα να καταλήξει σε εθισμό. 

ο τρόπος γραφής σου από την άλλη δεν υποστηρίζει επαρκώς την αρχική ιδέα. φαίνεται το άγχος σου να περιοριστείς στο όριο των λέξεων, πολλά ορθογραφικά λάθη, πολλά πράγματα που είμαι σίγουρος ότι σε μια τελευταία ανάγνωση θα τα έγραφες καλύτερα. και μου κάνει εντύπωση γιατί στις κριτικές σου που είναι μεγαλύτερες από τα ίδια τα κείμενα δεν κάνεις πουθενά λάθη...

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Γιώργος77

Καλησπέρα κι από μένα,

Spoiler

Κανείς δεν μπορεί να αντέξει μια προσομοίωση που μοιάζει πολύ με την πραγματικότητα ή ένα πολύ πραγματικό ψέμα. Είναι μια ιστορία που μιλάει για τη μοναξιά και για την άρνηση να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα, που μπορεί να καταλήξει στην αδυναμία να αντιμετωπίσεις ακόμα και τα πλάσματα της φαντασίας. Η εικόνα του κοντινού μέλλοντος και οι μαύρα χιουμοριστικές ατάκες του «σπορακίου» με γέμισαν μελαγχολία. Η συγγραφέας ξέρει να χρησιμοποιεί τα βασικά συστατικά της ΕΦ και φτιάχνει ένα διήγημα χωρίς προφανή ελαττώματα.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Χαριτωμένο. Θα μπορούσες να έβαζες και λίγη περιγραφή ανάμεσα στους διαλόγους.

Λίγες μόνο σημειώσεις:

Quote

Η φιγούρα ενός όμορφου, σωματώδες άντρα εμφανίστηκε

"Του σωματώδους", καρδούλα μου. :) 

Quote

Είπε ο μυώδες άντρας.

"Ο μυώδης", χαρά μου. :guitar:

Quote

ακόμα χαζολογούσε στο με τον “Σαύρο”.

Τολμώ να μαντέψω: "τηλέφωνο". :B):

Quote

γεμμάτο τασάκι του.

Ένα μ το γεμάτο, καρδιά μου.

Quote

Ο Δημήτρης υπάκουσε μηχανικά, κοιτώντας προς το μέρος της τραπεζαρίας όσο επιδέξια δάχτυλα περνούσαν ένα πράσινο βραχιόλι στον καρπό του.

Πρόταση: "ενώ". Έτσι, ίσως μειωθεί το "εγώ ήθελα να το γράψω στα αγγλικά" εφέ. (Και κόμμα στην τραπεζαρία.)

Quote

Αν το πατήσετε θα γίνει ροζ και αλλάξει σε “Φαντασίωση”.”

"θα" :whistling:

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Silvertooth

Πολύ μου άρεσε η Αθηνά.

Γενικά η ιστορία είχε καλή, στρωτή ροή, ήταν ευχάριστη και αγάπησα τις λεπτομέριες. Οι χαρακτήρες ως συνήθως παραστατικοί και ζωντανοί.

Θα ήθελα να σου πω κάτι πιο χρήσιμο, αλλά τα είπαν οι από πάνω, είναι βράδυ και είμαι τεμπέλα.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
jjohn

Καλήσπερα Έλλη

Για μένα με διαφορά, η καλύτερη σου ιστορία και η καλύτερη από τις έξι που έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Όλα λειτουργησαν! Μπράβο!

Επίσης, παρομοίως, μόνο εγώ και η Μάγδα πιάσαμε τα τσιγάρα Σερέτη; Δηλαδή  όλοι εσείς οι υπόλοιποι με Luis C.K μεγαλώσατε; :p

Αυτά!

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Έλλη.
 

Spoiler

 

Με κάθε ειλικρίνεια θα στο πω, με εκνεύρισες. Είχες την καλύτερη ιδέα του διαγωνισμού. Είχες το σποράκι που από εκείνο το FFL στο είχαμε παινέψει. Είχες μια γραφή μέσα στο νεύρο και τρισδιάστατους χαρακτήρες, με ωραίο, φυσικό διάλογο. Γιατί, βρε Έλλη; Γιατί, καλό μου, το ανέβασες το διήγημα μέσα στα λάθη; Είχες τελειώσει κι από τους πρώτους. Δεν ξέρω αν δεν πρόλαβες, δεν ξέρω τι έπαιξε, αλλά χαλάστηκα πολύ που διάβασα κάτι τόσο καλό χωρίς στοιχειώδη έλεγχο.

Στο ζήτημα του θέματος, θα πω κι εγώ ότι δεν είμαι βέβαιη σε τι ήταν εθισμένος ο χαρακτήρας σου, τελικά, ούτε πώς ξεπέρασε τον εθισμό του. Υποθέτω πως ήταν εθισμένος στη φαντασίωσή του για την Αθηνά (ούτε καν στην πραγματική Αθηνά), αλλά ομολογώ πως δεν με πολυ-έπεισε. Εντάξει, ήταν μια ιστορία που ήθελες να γράψεις κι εκμεταλλεύτηκες την ευκαιρία του διαγωνισμού για να το κάνεις. Καλά έκανες, ευτυχώς που τη διαβάσαμε, θα ήταν κρίμα να μην την έχουμε διαβάσει.

Μετά τον διαγωνισμό, πέτα οτιδήποτε έχει να κάνει με το θέμα, σουλούπωσέ την όπως τη σκεφτόσουν αρχικά και, κυρίως, διόρθωσέ την. Σοβαρά. .Διόρθωσέ την. Θα σε κυνηγάω αν δεν το κάνεις.

 

Μπράβο σου και καλή επιτυχία!

  • Like 2
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Γεια σου Έλλη με το σποράκι σου! Ας κάνω κι εγώ τα σχόλιά μου, λαθάκια, παρατηρήσεις, ομορφιές, νοστιμιές:

  • 1.      Αλλά δεν πρόφερε άλλη αντίσταση. Σωστότερο να πεις: δεν πρόβαλε άλλη αντίσταση. Ή δεν πρόφερε άλλη λέξη, δεν διαμαρτυρήθηκε, κάτι τέτοιο.
  • 2.      Κάτι ορθογραφικούλια, βλαφημόντας ας πούμε. Το σωστό είναι βλασφημώντας. Με απελπισμένα, κ.λπ. Πραγματάκια που σου ξέφυγαν εδώ κι εκεί. Ή ξεχνάς λέξεις μέσα στις προτάσεις. Χαζολούσε στο με τον Σταύρο.
  • 3.      Το ηλεκτρονικό τσιγάρο Σερέτης το πήρες από το «γλυκόπιοτο Σερέτης» στο The Κωνσταντίνου και Ελένη Show;
  • 4.      Γενικά μία καλή ιστορία. Θα την ήθελα πιο, δεν ξέρω, με πιο έντονη κλιμάκωση. Δλδ τελικά ο Δημητράκης σιχάθηκε τις ανόητες υπηρεσίες επειδή –τι; Επειδή ακόμη και το αντίγραφο τον έφτυνε, χειρότερα από την ίδια την Αθηνά; Ξέρεις, όταν άρχισε η Αθηνά να του λέει τα διάφορα ήμουν σίγουρη –ή και έλπιζα, στο βάθος του μυαλού μου – ότι με κάποιον τρόπο και για κάποιο λόγο αυτή ήταν όντως η Αθηνά. Και περίμενα να μου σερβίρεις τον λόγο.
  • 5.      Μέσα στο θέμα, μέσα στο είδος. Η ιδέα σου έχει πολύ ψωμί. Ίσως και λίγο πιο δραματική να την ήθελα. Μου φάνηκε πως ήθελες να αστειευτείς, να παίξεις. Το οποίο είναι μία χαρά. Μοναδική (ένσταση; προσωπικό γούστο;) πάνω σε αυτό ότι με τέτοια ιδέα θα μπορούσες να έχεις κάτι πιο βαθύ και σκοτεινό από τα σώψυχα ενός αγάμητου κακομοίρη. Κάτι δραματικότερο. Ωστόσο, η γραφή σου βελτιώνεται όσο πάει. Πολλά συγχαρητήρια για αυτό.

     

Έλλη πέρασα καλά διαβάζοντάς σε. Καλή σου επιτυχία στον διαγωνισμό!
 

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Είναι γεγονός πως περνάω πολύ ωραία με τις ιστορίες σου. Μ’ αρέσει το στιλ σου, οι ιδέες σου, ο τρόπος που λες τα πράγματα. Για τη συγκεκριμένη, το μόνο κακό που έχω να πω είναι πως ενώ έχουν ωραίο γούστο τα όσα συμβαίνουν, στην τελική δεν συμβαίνει και κάτι το ιδιαίτερο. Όπως και να ‘χει, και πάλι καλά πέρασα. Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Disco_Volante

Στρωτή ιστορία που ρέει πολύ εύκολα, αν και σε μερικά σημεία χάθηκα λίγο μέσα στους διαλόγους.

Δυστυχώς όμως δεν την ευχαριστήθηκα καθόλου την ιστορία, καθώς είναι πολύ μακριά από τα προσωπικά μου γούστα και επίσης γιατί δεν συμβαίνει τίποτα το συνταρακτικό.

Δύο ερωτήματα:

(1). Γιατί όλη η ιστορία έπρεπε να περιστρέφεται γύρω από το σεξ; Κάποια πράγματα δεν πρέπει να μπερδεύονται μεταξύ τους, πιστεύω. Αν κάποιος θέλει τέτοιου είδους ιστορίες (με σεξ) υπάρχει και το Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς! Η Ε.Φ., εξ’ ορισμού, πρέπει να προσφέρει άλλους είδους περιπέτειες, πιο απόκοσμες...

(2). Γιατί η ιστορία έπρεπε να είναι τόσο καθημερινή;  

 

Spoiler

Plot: C-

Setting: C

Language: Β-

Characters: Β

Overall sci-fi rating: D

 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

Κατ'αρχάς να πω 1000 ευχαρστώ σε όσους με διαβάσανε σε αυτή τη κατάσταση που ανέβασα το κείμενο - μέσα στα ορθογραφικά και τα σαρδάμ.

Να απαντήσω σε μερικά σχόλια:

Τα ηλεκτρκά αντίγραφα ήταν ανδροειδή τα οποία ανακυκλώνονται, δλδ όταν τελειώσει τη δουλειά του το βάζουν σε μία σακούλα ανακύκλωσης και τα στέλνουν πίσω. Είχα φανταστεί ότι η TCKR τα παίρνει πίσω, τα κάνει κομμάτια και τα συναρμολογεί ανάλογα με τις ανάγκες τους.
@Mournblade

Spoiler


On 2/2/2018 at 12:38 PM, Mournblade said:

 το συσχέτισα με το "ύποπτους θανάτους" που λέει η Αθηνά στο τηλέφωνο.

Αυτό ήταν κατάλοιπο της αρχικής ιδέας, η οποία ήταν να ακροβατεί η ιστορία ανάμεσα στο σουρεάλ και στον τρόμο. φυσικά απέτυχα :p

 

@alinana

Spoiler


On 2/3/2018 at 10:56 PM, alinana said:

Επίσης δεν είμαι απολύτως βέβαιη ποιος ήταν ο εθισμός του Δημήτρη τελικά... το σεξ; η βία κατά τη διάρκεια του σεξ; η Αθηνά; τα άκυρα που του έριχνε; η τεχνολογία; συγκεκριμένα η επικοινωνία του με την cortana μεσα στο κεφάλι του γιατί τις διαφημίσεις όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, ναι, ακόμα και τόσο, δεν τις άντεχε.. ή ίσως το κάπνισμα;

 Η αλήθεια είναι πως ήθελα να δείξω δάφορους εθισμούς. Ένα ήταν το κάπνισμα, η τεχνολογία και η ευκολία της είναι εθιστική (ούτε ραντεβού δε μπορούμε να βγούμε πια) το σεξ η βία η Αθηνά... όλα τα πέτυχες :thmbup:

 

@Old man & SiFi

Spoiler


On 2/4/2018 at 2:03 PM, Old man & SiFi said:

Περισσότερο “εμμονή” παρά ”εθισμό”

Όσων αφορά την Αθηνά μάλλον ναι, έχεις δίκαιο. :blush:


 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Elli Sketo

@Man_from_Earth:

Spoiler

Σπύρο ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σου, νομίζω ότι εντόπισες μερικά πολύ σημαντικά προβλήματα στην ιστορία μου.

Δεν έχω αναφέρει πως και γιατί ο Δημήτρης εθίστηκε στο ηλεκτρικό σεξ και δεν έχει καν σημασία αν το έχω εγώ στο μυαλό μου καθώς είναι κάτι που είναι στο κέντρο της ιστορίας και έπρεπε να έχει απαντηθεί, ούτε λύνω το πρόβλημα με την καταστροφή του αντιγράφου. Θα απαντήσω σε αυτό γιατί αλλιώς θα σκάσω, αν και καταλαβαίνω ότι είναι κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να διορθώσω μέσα στο κείμενο. Ο Δημήτρης δεν καταστρέφει τα αντίγραφα, απλά αυτά είναι μίας χρήσης και μετά από την χρήση τους “κλείνουν”. Σα να μένει το κινητό σου από μπαταρία φαντάσου το. Είναι ένα concept που έμεινε κατάλοιπο από μία αρκετά διαφορετική ιδέα που είχα και παρότι πιστεύω ότι μπορεί να ταιριάξει εδώ, δεν το έχω αξιοποιήσει επαρκώς.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σου

@Solonor:

Spoiler

Αντώνη ευχαριστώ για τον χρόνο που πήρες να διαβάσεις το διήγημα μου και για τα καλά σου λόγια.

Σκέφτηκα ότι το να νοικιάσεις ένα αντίγραφο (το οποίο η εταιρεία θα χρησιμοποιήσει ξανά μετά την ανακύκλωση) για ένα-δύο μισθούς δεν είναι και τόσο φθηνό. Είχα στο μυαλό μου τον Δημήτρη να δουλεύει σε κάποιου είδους δικηγορικό γραφείο. Μπορεί να μην είναι κανένας φτασμένος αλλά σκεφτόμουν ότι θα έβγαζε κοντά στο ένα χιλιάρικο τον μήνα με τα δικά μας δεδομένα. Δεν ξέρω, μπορεί να το τιμολόγησα και λάθος αλλά σίγουρα με την ανακύκλωση των αντιγράφων θεωρώ ότι το buisness model της TCKR είναι βιώσιμο.

@Ballerond:

Spoiler

Γιάννη καλημέρα!

Το πιο "συμμαζεμένο", μεστό και ξεκάθαρο διήγημα που έχω γράψει είναι το Ματζούνι. Πότε θα αναγνωριστεί επιτέλους αυτό το έπος;

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και πάνω από όλα για τον χρόνο που αφιέρωσες και εσύ στο διήγημα μου. Έχεις δίκαιο και εσύ, δεν ξεκαθαρίζω απόλυτα τον εθισμό του Δημήτρη. Ήθελα όμως να έχει “λίγο από όλα” και να συνεχίζει να είναι ένα απόλυτα λειτουργικό μέλος της κοινωνίας για να δείξω πως οι εθισμοί είναι ένα απαραίτητο κομμάτι της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου. Τώρα το πάω μακριά και δε νομίζω ότι το πέτυχα αυτό στο κείμενο. Το θέμα μου είναι ότι όλοι έχουμε 2-3 πράγματα που κάνουμε συστηματικά και είναι κοινωνικά αποδεκτά αλλά τεχνικά είμαστε εθισμένοι σε αυτά και είπα να τραβήξω λίγο ένα από όλα αυτά για να δείξω ότι υπάρχουν από κάτω πολλά προβλήματα συμπεριφοράς και αυτοεκτίμησης που το δημιούργησαν.

Τα πράγματα που κάνει ο Δημήτρης συστηματικά είναι το τσιγάρο, η χρήση της τεχνολογίας και το ηλεκτρικό σεξ. Αν κάποιος σήμερα καπνίζει, χαζεύει πολύ το facebook του και βλέπει σε καθημερινή μέρα τσόντες, είναι εθισμένος;

Ιδού η απορία

@Morfeas

Spoiler

Νικόλα, καλέ μου, χελλόου.

Ήθελα να συζητήσουμε τι εστί “αχτένιστο και άπλυτο” κείμενο αλλά δε θα τρολάρω και εδώ.

Το ηλεκτρικό προσωπικό η αλήθεια είναι μου ήρθε στην πορεία. Στην αρχή όλοι ήταν άνθρωποι εκτός από τις κοπέλες και τους άντρες που νοίκιαζε η εταιρία για σεξ. Ύστερα σκέφτηκα ότι το λογικό σε μία καπιταλιστική κοινωνία η οποία ψάχνει συνεχώς τρόπους να βελτιστοποιήσει τις υπηρεσίες της και να αυξήσει το κέρδος θα ήταν να αξιοποιήσει τα αντίγραφα και σε άλλες δραστηριότητες. Όπως ανέφερα στο κείμενο στο ευρύτερο κοινό η χρήση των αντιγράφων ως καθαρίστριες ή ρεσεψιόν ήρθε σε δεύτερη μοίρα, όπως και στα βρεφικά του βήματα το ίντερνετ ήταν ένας χώρος που κάθε συνεσταλμένος γκικ τσάταρε στο mirc και έβλεπε τσόντες στο sex.com. Σε χρόνια διαδικτύου πέρασαν αιώνες μέχρι να μπει στην καθημερινότητά μας ως εργαλείο.

@John Ernst:

Spoiler

Νίκο που χάθηκες; Ελπίζω να μην εμφανίστηκες μόνο για να μας δώσεις τη Νιρβάνα και ύστερα χάθηκες άδοξα.

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Έχεις δίκαιο, είχα θέμα και με τον χώρο και με τον χρόνο. Μπορεί να ανέβασα μέρες πριν τη λήξη της προθεσμίας αλλά για εμένα μέχρι εκεί ήταν το χρονικό μου όριο λόγο δουλειάς και γιαυτό πολλά πράγματα ανέβηκαν με τον χειρότερο τρόπο. Typos και ορθογραφικά και μερικά continuity λάθη που τώρα δεν μπορούν να διορθωθούν παρά μόνο αλλάζοντας αρκετά την ιστορία.

Οι κριτικές μου γράφονται συνήθως από το κινητό μου, το οποίο από ότι φαίνεται έχει καλύτερο ορθογράφο από τον υπολογιστή μου :p

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου και μακάρι να σε δούμε ξανά στο φόρουμ.

@Γιώργος77:

Spoiler

Γιώργο,

Έχεις δίκαιο. Γιαυτό υπάρχει και ο όρος uncanny valey, με τον οποίο εμείς οι gamers είμαστε αρκετά οικείοι. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για τον χρόνο σου.

@Cassandra Gotha:

Spoiler

Άννα το μόνο που μπορώ να πω είναι συγνώμη  :(

@Silvertooth:

Spoiler

Μάγδα πάνω από όλα και όλους σου άρεσε η Αθηνά; Τι να πω πέραν από “Μπράβο μου!” Ευχαριστώ πολύ που με διάβασες και χαίρομαι που κάποιος θυμόταν τα θρυλικά τσιγάρα Σερέτης…

@jjohn:

Spoiler

Γιάννη ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!

@elgalla:

Spoiler

Αταλάντη,

Το σποράκι μου δεν άρεσε σε κανένα! Μόνο εγώ πορώθηκα τόσο πολύ με την ιδέα που έκτοτε τριγυρίζει στο μυαλό μου. Μπορείς να μου πεις τι συμβαίνει στα ffl και πάντα τα πάω σκ@τ@; Άσε, άσχετο θέμα. Έχεις δίκαιο για όλα τα λάθη αλλά δεν είχα χρόνο. Πέρασαν μερικές απίστευτες βδομάδες στη δουλειά και τώρα αρχίζω να ξεμπλέκω. Λυπάμαι που ανέβασα έτσι αλλά ήθελα πάρα πολύ να συμμετάσχω. Όσων αφορά τους εθισμούς του Δημήτρη, ρίξε μια ματιά στα σχόλια που έκανα στον Γιάννη γιατί νομίζω ότι απαντάω σε κάποιες απορίες. Όχι ότι είναι λύση να εξηγείς εκ των υστέρων. Τεσπα, πόσες φορές να ζητήσω συγνώμη; Μη βαράτε! :bangin:

@Ιρμάντα

Spoiler

Ειρήνη ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου.

Έχεις δίκαιο, η κλιμάκωση ήρθε κακήν κακώς. Το έληξα με την ψυχή στο στόμα και θυσίασα κάθε λογική που είχε το κείμενο μέχρι εκείνη τη στιγμή. Υπόσχομαι ότι θα το φτιάξω και θα το προσέχω περισσότερο στο μέλλον.

@Mesmer:

Spoiler

Φανταστικέ μοντεράτορα Άγγελε καλημέρα!

Η αλήθεια είναι ότι έχεις δίκαιο, δε συμβαίνει τίποτα σπουδαίο στην ιστορία μου. Ούτε μία μαύρη τρύπα, μία συντέλεια ή έστω μια διαστημική μάχη ρε αδελφέ. Πέραν το χαβαλέ το έχω αυτό. Ακόμη και στην ιστορίες που φαίνεται σα να συμβαίνει κάτι δε γίνεται και τίποτα το σπουδαίο. Θα ήθελα να το τελειοποιήσω αυτό, δηλαδή να ασχολούμαι με απλά καθημερινά πράγματα και πως αυτά είναι σημαντικά όταν τα βάζεις κάτω από το μικροσκόπιο αλλά στην ουσία δεν είναι και τόσο σπουδαία.

Ευχαριστώ πολύ που με διάβασες ρε συ!

@Disco_Volante:

Spoiler

Βαγγέλη!

Ευχαριστώ πολύ που διάβασες τη συμμετοχή μου!

Η ιστορία μου περιστρέφεται γύρω από το σεξ και τη βιομηχανία του σεξ γιατί σκέφτηκα ότι και η (mainstream) πραγματική ζωή περιστρέφεται γύρω από το αυτό και (όπως απάντησα και στον Άγγελο) μου αρέσουν οι καθημερινές ιστορίες με τις οποίες ταυτιζόμαστε.

Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή μας είχαμε μία κάψα που δεν ήθελε ούτε να μας βλέπει, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πέσει στο τρυπάκι της εύκολης απόλαυσης που είναι το πορνό και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε κάποιον κοινωνικά αποδεκτό εθισμό όπως το τσιγάρο ή το αλκοόλ.

Ευχαριστώ για τα σχόλια σου και τον χρόνο σου!

Γενικά για εμένα αυτή εδώ ήταν η πιο παραγωγική μου ιστορία καθώς (δεν σας το κρύβω) δεν είναι καν μέσα σε αυτές που θα έλεγα ότι είμαι περήφανη που έχω γράψει και δεν μου αρέσει ιδιαίτερα (πέραν της Cortana και του αγαπημένου μου σπορακίου). Όμως όλοι μου κάνατε τόσο εύστοχα σχόλια και με έχετε βοηθήσει πάρα πολύ στη συγγραφική μου πορεία. Γιαυτό θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου. Μπορεί να μην έγραφα καν πια αν δεν με είχατε βοηθήσει να βελτιωθώ τόσο πολύ μέσα στα χρόνια.

Καλή συνέχεια σε όλους και πάλι σας ευχαριστώ που μοιράζεστε τις γνώσεις σας μαζί μου.

Edited by Elli Sketo
  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst
4 hours ago, Elli Sketo said:

@Man_from_Earth:

  Reveal hidden contents

Σπύρο ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σου, νομίζω ότι εντόπισες μερικά πολύ σημαντικά προβλήματα στην ιστορία μου.

Δεν έχω αναφέρει πως και γιατί ο Δημήτρης εθίστηκε στο ηλεκτρικό σεξ και δεν έχει καν σημασία αν το έχω εγώ στο μυαλό μου καθώς είναι κάτι που είναι στο κέντρο της ιστορίας και έπρεπε να έχει απαντηθεί, ούτε λύνω το πρόβλημα με την καταστροφή του αντιγράφου. Θα απαντήσω σε αυτό γιατί αλλιώς θα σκάσω, αν και καταλαβαίνω ότι είναι κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να διορθώσω μέσα στο κείμενο. Ο Δημήτρης δεν καταστρέφει τα αντίγραφα, απλά αυτά είναι μίας χρήσης και μετά από την χρήση τους “κλείνουν”. Σα να μένει το κινητό σου από μπαταρία φαντάσου το. Είναι ένα concept που έμεινε κατάλοιπο από μία αρκετά διαφορετική ιδέα που είχα και παρότι πιστεύω ότι μπορεί να ταιριάξει εδώ, δεν το έχω αξιοποιήσει επαρκώς.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλιά σου

@Solonor:

  Reveal hidden contents

Αντώνη ευχαριστώ για τον χρόνο που πήρες να διαβάσεις το διήγημα μου και για τα καλά σου λόγια.

Σκέφτηκα ότι το να νοικιάσεις ένα αντίγραφο (το οποίο η εταιρεία θα χρησιμοποιήσει ξανά μετά την ανακύκλωση) για ένα-δύο μισθούς δεν είναι και τόσο φθηνό. Είχα στο μυαλό μου τον Δημήτρη να δουλεύει σε κάποιου είδους δικηγορικό γραφείο. Μπορεί να μην είναι κανένας φτασμένος αλλά σκεφτόμουν ότι θα έβγαζε κοντά στο ένα χιλιάρικο τον μήνα με τα δικά μας δεδομένα. Δεν ξέρω, μπορεί να το τιμολόγησα και λάθος αλλά σίγουρα με την ανακύκλωση των αντιγράφων θεωρώ ότι το buisness model της TCKR είναι βιώσιμο.

@Ballerond:

  Reveal hidden contents

Γιάννη καλημέρα!

Το πιο "συμμαζεμένο", μεστό και ξεκάθαρο διήγημα που έχω γράψει είναι το Ματζούνι. Πότε θα αναγνωριστεί επιτέλους αυτό το έπος;

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και πάνω από όλα για τον χρόνο που αφιέρωσες και εσύ στο διήγημα μου. Έχεις δίκαιο και εσύ, δεν ξεκαθαρίζω απόλυτα τον εθισμό του Δημήτρη. Ήθελα όμως να έχει “λίγο από όλα” και να συνεχίζει να είναι ένα απόλυτα λειτουργικό μέλος της κοινωνίας για να δείξω πως οι εθισμοί είναι ένα απαραίτητο κομμάτι της ζωής του σύγχρονου ανθρώπου. Τώρα το πάω μακριά και δε νομίζω ότι το πέτυχα αυτό στο κείμενο. Το θέμα μου είναι ότι όλοι έχουμε 2-3 πράγματα που κάνουμε συστηματικά και είναι κοινωνικά αποδεκτά αλλά τεχνικά είμαστε εθισμένοι σε αυτά και είπα να τραβήξω λίγο ένα από όλα αυτά για να δείξω ότι υπάρχουν από κάτω πολλά προβλήματα συμπεριφοράς και αυτοεκτίμησης που το δημιούργησαν.

Τα πράγματα που κάνει ο Δημήτρης συστηματικά είναι το τσιγάρο, η χρήση της τεχνολογίας και το ηλεκτρικό σεξ. Αν κάποιος σήμερα καπνίζει, χαζεύει πολύ το facebook του και βλέπει σε καθημερινή μέρα τσόντες, είναι εθισμένος;

Ιδού η απορία

@Morfeas

  Reveal hidden contents

Νικόλα, καλέ μου, χελλόου.

Ήθελα να συζητήσουμε τι εστί “αχτένιστο και άπλυτο” κείμενο αλλά δε θα τρολάρω και εδώ.

Το ηλεκτρικό προσωπικό η αλήθεια είναι μου ήρθε στην πορεία. Στην αρχή όλοι ήταν άνθρωποι εκτός από τις κοπέλες και τους άντρες που νοίκιαζε η εταιρία για σεξ. Ύστερα σκέφτηκα ότι το λογικό σε μία καπιταλιστική κοινωνία η οποία ψάχνει συνεχώς τρόπους να βελτιστοποιήσει τις υπηρεσίες της και να αυξήσει το κέρδος θα ήταν να αξιοποιήσει τα αντίγραφα και σε άλλες δραστηριότητες. Όπως ανέφερα στο κείμενο στο ευρύτερο κοινό η χρήση των αντιγράφων ως καθαρίστριες ή ρεσεψιόν ήρθε σε δεύτερη μοίρα, όπως και στα βρεφικά του βήματα το ίντερνετ ήταν ένας χώρος που κάθε συνεσταλμένος γκικ τσάταρε στο mirc και έβλεπε τσόντες στο sex.com. Σε χρόνια διαδικτύου πέρασαν αιώνες μέχρι να μπει στην καθημερινότητά μας ως εργαλείο.

@John Ernst:

  Hide contents

Νίκο που χάθηκες; Ελπίζω να μην εμφανίστηκες μόνο για να μας δώσεις τη Νιρβάνα και ύστερα χάθηκες άδοξα.

@Γιώργος77:

  Reveal hidden contents

Γιώργο,

Έχεις δίκαιο. Γιαυτό υπάρχει και ο όρος uncanny valey, με τον οποίο εμείς οι gamers είμαστε αρκετά οικείοι. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και για τον χρόνο σου.

@Cassandra Gotha:

  Reveal hidden contents

Άννα το μόνο που μπορώ να πω είναι συγνώμη  :(

@Silvertooth:

  Reveal hidden contents

Μάγδα πάνω από όλα και όλους σου άρεσε η Αθηνά; Τι να πω πέραν από “Μπράβο μου!” Ευχαριστώ πολύ που με διάβασες και χαίρομαι που κάποιος θυμόταν τα θρυλικά τσιγάρα Σερέτης…

@jjohn:

  Reveal hidden contents

Γιάννη ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!

@elgalla:

  Reveal hidden contents

Αταλάντη,

Το σποράκι μου δεν άρεσε σε κανένα! Μόνο εγώ πορώθηκα τόσο πολύ με την ιδέα που έκτοτε τριγυρίζει στο μυαλό μου. Μπορείς να μου πεις τι συμβαίνει στα ffl και πάντα τα πάω σκ@τ@; Άσε, άσχετο θέμα. Έχεις δίκαιο για όλα τα λάθη αλλά δεν είχα χρόνο. Πέρασαν μερικές απίστευτες βδομάδες στη δουλειά και τώρα αρχίζω να ξεμπλέκω. Λυπάμαι που ανέβασα έτσι αλλά ήθελα πάρα πολύ να συμμετάσχω. Όσων αφορά τους εθισμούς του Δημήτρη, ρίξε μια ματιά στα σχόλια που έκανα στον Γιάννη γιατί νομίζω ότι απαντάω σε κάποιες απορίες. Όχι ότι είναι λύση να εξηγείς εκ των υστέρων. Τεσπα, πόσες φορές να ζητήσω συγνώμη; Μη βαράτε! :bangin:

@Ιρμάντα

  Reveal hidden contents

Ειρήνη ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις σου.

Έχεις δίκαιο, η κλιμάκωση ήρθε κακήν κακώς. Το έληξα με την ψυχή στο στόμα και θυσίασα κάθε λογική που είχε το κείμενο μέχρι εκείνη τη στιγμή. Υπόσχομαι ότι θα το φτιάξω και θα το προσέχω περισσότερο στο μέλλον.

@Mesmer:

  Reveal hidden contents

Φανταστικέ μοντεράτορα Άγγελε καλημέρα!

Η αλήθεια είναι ότι έχεις δίκαιο, δε συμβαίνει τίποτα σπουδαίο στην ιστορία μου. Ούτε μία μαύρη τρύπα, μία συντέλεια ή έστω μια διαστημική μάχη ρε αδελφέ. Πέραν το χαβαλέ το έχω αυτό. Ακόμη και στην ιστορίες που φαίνεται σα να συμβαίνει κάτι δε γίνεται και τίποτα το σπουδαίο. Θα ήθελα να το τελειοποιήσω αυτό, δηλαδή να ασχολούμαι με απλά καθημερινά πράγματα και πως αυτά είναι σημαντικά όταν τα βάζεις κάτω από το μικροσκόπιο αλλά στην ουσία δεν είναι και τόσο σπουδαία.

Ευχαριστώ πολύ που με διάβασες ρε συ!

@Disco_Volante:

  Reveal hidden contents

Βαγγέλη!

Ευχαριστώ πολύ που διάβασες τη συμμετοχή μου!

Η ιστορία μου περιστρέφεται γύρω από το σεξ και τη βιομηχανία του σεξ γιατί σκέφτηκα ότι και η (mainstream) πραγματική ζωή περιστρέφεται γύρω από το αυτό και (όπως απάντησα και στον Άγγελο) μου αρέσουν οι καθημερινές ιστορίες με τις οποίες ταυτιζόμαστε.

Οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή στη ζωή μας είχαμε μία κάψα που δεν ήθελε ούτε να μας βλέπει, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε πέσει στο τρυπάκι της εύκολης απόλαυσης που είναι το πορνό και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε κάποιον κοινωνικά αποδεκτό εθισμό όπως το τσιγάρο ή το αλκοόλ.

Ευχαριστώ για τα σχόλια σου και τον χρόνο σου!

 

Δε χάθηκα. Έμπλεξα με δουλειά. Συνεχίζω να διαβάζω ιστορίες, πάντως. 

  • Sad 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Μη χαλιέσαι, βρε. Απλά, ήμουν άρρωστη και δεν μπόρεσα να σημειώσω τίποτα άλλο εκτός από αυτά.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..