Jump to content
WILLIAM

Θανάσιμη Δυσλειτουργία

Recommended Posts

WILLIAM

Όνομα Συγγραφέα: William
Είδος:Περιπέτεια
Βία; Όχι
Σεξ; ΌΧι
Αριθμός Λέξεων: 850
Σχόλια: Σαν ιστορία είναι μια αυτοτελής κατάσταση αλλά είναι κάτι που έγραψα σαν εισαγωγή σε μεγαλύτερο έργο. Δεν λέω  σε τι γιατί θέλω να δω που θα οδηγήσει τις σκέψεις σας αυτή η εισαγωγή. Πείτε μου αν σας άρεσε και σε τι οδηγεί τις σκέψεις σας. Τι νομίζετε ότι θα ακολουθήσει;

 

 

   «Να πάρει και να σηκώσει τον καιρό σου!»

   Ο πλοίαρχος Ερρίκος Νταλ στεκόταν στο εμπρόσθιο μέρος της γέφυρας του τάνκερ Βολτέρα, και κοίταζε έξω τον φουρτουνιασμένο Κόλπο της Αλάσκα. Ήταν ένας πραγματικός γίγαντας με ύψος πάνω  από δύο μέτρα με φαρδιές πλάτες και πρόσωπο ψημένο από το αλάτι. Είχε πολλά χρόνια στη θάλασσα και δεν τον ξάφνιαζε κανένα είδος καιρού πια. Δεν περίμενε να βρει ξαστεριά τόσο βόρεια αλλά όχι και αυτό που αντίκριζε. Σήκωσε πάλι τα κιάλια στα μάτια του και κοίταξε τον νεφοσκεπή ορίζοντα, δεν ξεχώριζε τίποτα.

   «Ποιο είναι το στίγμα μας;» ρώτησε χωρίς να πάρει τα μάτια του από τη θάλασσα.

   Ο αξιωματικός ναυσιπλοΐας τον πληροφόρησε αμέσως παρακολουθώντας τα όργανα μπροστά του.

   «Έπρεπε να βλέπουμε τα φώτα ως τώρα,» είπε ο πλοίαρχος και για άλλη μια φορά προσπάθησε να τρυπήσει το φράγμα των νεφών.

   «Μήπως να ρίχναμε άγκυρα και να περιμέναμε;» πρότεινε ο αξιωματικός.

   «Όχι, βέβαια. Είμαστε πίσω στο πρόγραμμα ήδη. Πρέπει να φτάσουμε απόψε και να φορτώσουμε αύριο.»

   Καταλάβαινε τον αξιωματικό του. Και στον ίδιο δεν άρεσε ιδιαίτερα η πορεία μέσα στη φουρτούνα με βάσει μόνο τα μηχανήματα αλλά δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Μπορεί ο νόμος της θάλασσας να είναι σαφής, ο πλοίαρχος είναι ο τελικός λήπτης κάθε απόφασης, αλλά άντε να το πεις αυτό στους πλοιοκτήτες.  Εκείνοι πρωτίστως ενδιαφέρονταν για το κέρδος και δεν ήθελαν το πλοίο να παρεκκλίνει του χρονοδιαγράμματος που μεγιστοποιούσε τα έσοδά του.

   «Ταχύτητα;» ρώτησε.

   «17 κόμβοι.»

   Ο πλοίαρχος κοίταξε το μεγάλο ρολόι που βρισκόταν στον τοίχο ακριβώς πάνω από την θέση του πηδαλιούχου. Το να πλέει με την βοήθεια μόνο του GPS δεν του άρεσε καθόλου αλλά ήταν αυτό ή θα σταματούσαν. Το ραντάρ είχε αχρηστευτεί από την έντονη παρεμβολή του βορείου σέλαος και έτσι δεν είχε παρά μόνο τις συντεταγμένες του GPS και το ένστικτό του να τον καθοδηγεί.

   «Ας σταματήσουμε,» είπε και πρόσθεσε, «παύση μηχανών.»

   Το πλοίο άρχισε να επιβραδύνει αλλά αμέσως μετά ένα τράνταγμα το διέτρεξε όλο σαν να είχε περάσει πάνω από κάποιο εμπόδιο, ενώ ακούστηκε ο ήχος μετάλλου που τρίβεται πάνω σε μέταλλο. Ο πηδαλιούχος πάλεψε σκληρά για να μην χάσει τον έλεγχο αλλά ό,τι και αν ήταν αυτό που είχαν χτυπήσει τους είχε βγάλει από την πορεία τους.

   Την επόμενη στιγμή μια κίτρινη και μπλε φλόγα φάνηκε στην κορυφή ενός ψηλού μεταλλικού γυαλιστερού αγωγού. Ο πλοίαρχος Νταλ την αναγνώρισε αμέσως, ήταν πυρσός καύσης βουτανίου χαρακτηριστικό γνώρισμα του διυλιστηρίου. Μέσα σε μια τρομερή στιγμή κατάλαβε τι είχε συμβεί, το GPS τους είχε δώσει λανθασμένο στίγμα. Ήταν πολύ πιο κοντά στη στεριά και στο διυλιστήριο από όσο νόμιζαν. Αυτό που είχαν χτυπήσει ήταν ένας αγωγός από εκείνους που χρησιμοποιούνταν για την μεταφορά αργού πετρελαίου από την ακτή στα πλοία που περίμεναν σταθμευμένα για φόρτωση.

   «Μηχανές φουλ όπισθεν, πηδάλιο όλο αριστερά!» έδωσε την εντολή φωνάζοντας αλλά την ίδια στιγμή ήξερε ότι ήταν πολύ αργά.

   Το πλοίο βρισκόταν μόλις μερικές δεκάδες μέτρα από την ακτή και την πλησίαζε με ταχύτητα που έκανε αδύνατη την στάση όσο και αν προσπαθούσαν οι μηχανές. Δοκίμασε μια τελευταία απελπισμένη λύση.

   «Ρίξτε τις άγκυρες!» φώναξε.

   Οι τεράστιες άγκυρες που ελευθερώθηκαν εκατέρωθεν της πλώρης χτύπησαν τον πυθμένα μέσα σε δευτερόλεπτα αλλά ούτε αυτές μπορούσαν να σταματήσουν την ξέφρενη πορεία του Βολτέρα. Η ταχύτητα δεν επέτρεπε να πιάσουν κάπου και το πλοίο απλά τις έσερνε μαζί του.

   Το εμπρόσθιο μέρος της καρίνας του πλοίου ξεπήδησε μέσα από το νερό και χτύπησε την αποβάθρα. Τη διέλυσε σαν να μην ήταν από οπλισμένο σκυρόδεμα αλλά από πλαστικό και συνέχισε την καταστροφική πορεία του. Την ίδια στιγμή, οι σειρήνες του διυλιστηρίου άρχισαν να ηχούν δυνατά, είχαν αντιληφθεί ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και στην στεριά αλλά ήταν αργά. Όσοι βρίσκονταν εκεί άρχισαν να τρέχουν για τη ζωή τους.

   Το διακοσίων χιλιάδων τόνων τάνκερ προσέκρουσε στην κοντινότερη δεξαμενή με την ορμή πολιορκητικού κριού και τη διαπέρασε ολόκληρη. Τα χιλιάδες λίτρα καυσίμου που ξεχύθηκαν τριγύρω σαν μίνι τσουνάμι παρέσυραν και έπνιξαν στο πέρασμά τους πολλούς που δεν είχαν προλάβει να απομακρυνθούν ενώ δεν ήταν λίγοι που συνθλίβηκαν από το σκαρί του πλοίου που επιτέλους ερχόταν να σταματήσει πάνω στα συντρίμμια της δεξαμενή Β17 της ΒΡ.

   Σπίθες τινάζονταν παντού από την τριβή μετάλλου σε πέτρα και μέταλλο και από σειρές ολόκληρες καλωδίων που είχαν κοπεί και κρέμονταν παντού ελεύθερα έχοντας ακόμα ρεύμα, και το κακό δεν άργησε να γίνει. Τα καύσιμα που διέρρεαν από το ρημαγμένο πλοίο άρπαξαν πρώτα και μετά λειτούργησαν να προσάναμμα για να πάρει φωτιά και το αργό πετρέλαιο της δεξαμενής μεταφέροντας την καταστροφή και στις υπόλοιπες εγκαταστάσεις.

   Καθώς μια έκρηξη στο μηχανοστάσιο ερχόταν να ολοκληρώσει την καταστροφή το Βολτέρα χανόταν μέσα σε μια πορτοκαλί έκρηξη. Ψηλά στη γέφυρα ο πλοίαρχος είδε ένα πύρινο τοίχο να έρχεται προς το μέρος του λιώνοντας τα τζάμια της γέφυρας και το βλέμμα του πήγε στο GPS που τους είχε φέρει σε αυτόν τον όλεθρο.

   «Καταραμένο μαραφέτι,» πρόλαβε να πει μόνο.

   Μέσα σε μερικές ώρες δεν είχε απομείνει τίποτα από ένα από τα μεγαλύτερα διυλιστήρια στον κόσμο και το δεύτερο μεγαλύτερο των ΗΠΑ. Μια χούφτα επιζώντες είχε καταφύγει σε μια αποθήκη σε απόσταση ασφαλείας και αναρωτιόταν τι στα κομμάτια μπορεί να είχε πάει τόσο στραβά και να είχαν χαθεί τόσοι άνθρωποι.

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
MadnJim

Ενδιαφέρουσα εισαγωγή, φίλε μου William! :) 

Την ίδια στιγμή ένας ταξιτζής στο κέντρο της Νέας Υόρκης διαπιστώνει ότι το gps του τον έστειλε σε εντελώς λάθος διεύθυνση μια στιγμή πριν το αυτοκίνητό του νεκρώσει στη μέση του δρόμου όπως και όλα τα υπόλοιπα γύρω του, αλλά πριν το καλοσκεφτεί ένα F22 Raptor έρχεται σχεδόν κάθετα και καρφώνεται ακυβέρνητο στα μπροστινά του αυτοκίνητα. Στη Βοστώνη πέφτει το ελικόπτερο που μετέφερε τον τοπικό κυβερνήτη. Στο Λος Άντζελες επικρατεί γενικό μπλακ άουτ και αλαλούμ, ενώ στο Σαν Φρανσίσκο εκτροχιάζεται ένα τρένο και μπαίνει στο σταθμό με το πλάι διαλύοντας τα πάντα. Σε όλη τη χώρα επικρατεί ανάλογο ντελίριο, ο ουρανός βρέχει ανεξέλεγκτα αεροπλάνα και ελικόπτερα, οι υπολογιστές σβήνουν, η Wall Street σαλταίρνει, γενικά ένα απίστευτο κομφούζιο αρχίζει καθώς κάθε ηλεκτρονικό σύστημα παύει να λειτουργεί και τα θύματα αυξάνονται ραγδαία σε νούμερα με πάρα πολλά μηδενικά. Όλα αυτά γιατί μια ultranationalist ομάδα στρατιωτικών στη Ρωσία πιστεύει ότι η ηγεσία τους πουλήθηκε στη Δύση και ξεκινάει πραξικόπημα. Σε ελάχιστο χρόνο κι απολύτως οργανωμένα καταλαμβάνουν αρχικά το εθνικό κέντρο ελέγχου των δορυφόρων τους και στέλνουν σήματα που μπερδεύουν τους αμερικάνικους δορυφόρους. Ταυτόχρονα εκτελούν την κυβέρνηση και παίρνουν τον έλεγχο του στρατού. Εξαπολύουν έναν EMP πύραυλο προγραμματισμένο να εκραγεί στα όρια της ατμόσφαιρας πάνω από την Βόρειο Αμερική καίγοντας ότι ηλεκτρονικό υπήρχε στην ήπειρο. Οι κομπιουτεράδες αναλαμβάνουν να καθοδηγήσουν την μεγάλη επίθεση και πριν καλά καλά το καταλάβουν οι Αμερικάνοι, Ρώσοι παραστρατιωτικοί πέφτουν κατά χιλιάδες με αλεξίπτωτα στις μεγάλες πόλεις τους, καταλαμβάνουν το Λευκό Οίκο και εκτελούν τον Πρόεδρο και τη μισή κυβέρνηση. Αλλά, για την Αμερική μιλάμε, μια μικρή ομάδα πρώην seals στα προάστια -ξέρω γω- της Βοστώνης, πέντε φίλοι και brothers in arms που είχαν γράψει τη δική τους ιστορία σε διάφορες μείζονος σημασίας black operations στο Αφγανιστάν όταν ήταν ενεργοί, αποφασίζουν να δράσουν άμεσα και παίρνουν τα όπλα. Και, φυσικά, πέντε Αμερικάνοι όπως ξέρουμε είναι παραπάνω από αρκετοί για να απωθήσουν μια τέτοια large scale επίθεση σε κάθε επίπεδο, οι μάχες κι ο ανταρτοπόλεμος είναι σφοδρός μιας και το παράδειγμά τους παραδειγματίζει κι εμψυχώνει γρήγορα κι άλλους σε διάφορες πόλεις, ο στρατός καταφέρνει να ανασυγκροτηθεί και ένα χολυγουντιανό τέλος έρχεται νικηφόρο και δοξασμένο ως συνήθως. :)

(Έπαιζα το Modern Warfare Remastered στο PS4 πρωί πρωί και ίίίίσως να ήμουν λιγάκι επηρεασμένος.  :blush:)

Edited by MadnJim
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..