Jump to content
Rithan

Εναλλακτικό Τέλος

Recommended Posts

Rithan

Όνομα Συγγραφέα: Θάνος Ρίτσας, Γεώργιος Βιζυηνός (Αυτός έγραψε το διήγημα, εγώ το εναλλακτικό τέλος).
Είδος: Δράση, Φαντασία
Βία; Ναι
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 1375 με περίληψη του υπόλοιπου έργου, 1027 δίχως την περίληψη
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Λοιπόν, στα χέρια μου έπεσε το διήγημα "Ποίος Ήτον ο Φονεύς του Αδελφού μου" και αποφάσισα να κάνω ένα εναλλακτικό τέλος για το συγκεκριμένο. Είμαι σχετικά καινούριος και στο community και στη γενική ιδέα της συγγραφής (δεν το λέω για να μου τη χαρίσετε στα σχόλια, προς Θεού, απλά να ξέρετε γενικά με τι έχετε να κάνετε). Είναι πιθανό να βρείτε κάποια κενά, π.χ.στο caracter-development, ή να είστε σε φάση τι στο καλό γίνεται εδώ... Αυτά μάλλον επειδή δεν θα έχετε διαβάσει το διήγημα και δεν θα ξέρετε τι παίζει. Για αυτό εχώ στο αρχείο έχω και μια περίληψη για να ξέρετε γενικά τι γίνεται στην ιστορία. Αν το χετε διαβάσει, τότε ακόμη καλύτερα. Πείτε μου γνώμη στα comments. Enjoy! :-) 
Αρχείο:

Εναλλακτικό τέλος .docx

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Rithan, αυτό είναι το πρώτο κείμενο που ανεβάζεις στη βιβλιοθήκη, αν δεν κάνω λάθος; Θέλω να ξέρεις ότι σέβομαι τη δουλειά σου, χαίρομαι με την έμπνευσή σου και ό,τι θα σου γράψω παρακάτω έχει σαν σκοπό να συνεχίσεις, αν σου αρέσει η συγγραφή.

Λοιπόν, καταρχήν, τώρα θέλω να διαβάσω το αυθεντικό διήγημα, και σ' ευχαριστώ γι' αυτό. Το σημείο που το έπιασες, όμως, είναι πολύ δύσκολο, υπερβολικά φορτωμένο με συναισθήματα και δράση, και θα ήθελε πολύ παραπάνω χώρο από ό,τι του έδωσες. Όλα γίνονται πολύ βιαστικά, πολύ "εύκολα", και δεν πείθουν, επειδή το μυαλό δεν προλαβαίνει να λάβει και να επεξεργαστεί τις πληροφορίες, τα γιατί και τα πώς.

Γενικά, πρόσεξα ότι το έχεις γράψει βιαστικά, προσπαθώντας να το κάνεις με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις. Μη φοβάσαι ότι θα κουράσεις, είναι λογοτεχνικό κείμενο, μην αγχώνεσαι, δώσε του όσες λέξεις χρειάζονται.

Πάμε πιο αναλυτικά:

Ο Γιωργής πώς έμαθε την αλήθεια; Αυτό λείπει από το κομμάτι που ξανάγραψες, αλλά υποθέτω ότι υπάρχει στο αυθεντικό διήγημα. Το πιο σοβαρό μου πρόβλημα, όμως, είναι το γιατί φέρεται έτσι, γιατί έρχεται να  σώσει τον Κιαμήλ, και όχι μόνο αυτό, αλλά το κάνει και πολύ αποφασισμένος (άνετος, θα έλεγα), σαν να μην τρέχει τίποτα που εκείνος σκότωσε τον αδερφό του. Κάτι πας να πεις στο τέλος, αλλά ίσα που το ακουμπάς. Ήθελε λίγο παίδεμα παραπάνω, από πιο νωρίς, γιατί εδώ έχουμε δράμα, και το δράμα θέλει χώρο για να κάνει αίσθηση και να γίνει πιστευτό.

Λίγες σημειώσεις για διάφορα (ακόμη και τυπογραφικά, ό,τι έπιασα, για να τα διορθώσεις):

Quote

Αλλά μετά, παραδομένος του απατάω;

απαντάω

Quote

ακούσαμε φωνές πλησιάζουν το σπίτι.

να πλησιάζουν

Quote

κάνοντας με να καταλάβω

κάνοντάς με (δεύτερος τόνος)

Quote

Με το που θα βγαίναμε έξω από το σπίτι θα βγαίναμε έξω και θα τρέχαμε στα γύρω χωράφια να γλυτώναμε.

"γλιτώναμε". Αλλά, αυτή η πρόταση έχει πρόβλημα κατανόησης. Από πού θα βγαίνανε, αφού είχαν βγει απ' το σπίτι; Από τον κήπο; Από την αυλή; Πρέπει να το ξεκαθαρίσεις. Προτείνω μία άλλη διατύπωση: "Με το που θα βγαίναμε απ' το σπίτι, θα περνούσαμε μέσα από τον κήπο και θα γλιτώναμε έτσι, τρέχοντας στα χωράφια". Μην τσιγκουνεύεσαι τις λέξεις!

Quote

-Λοιπόν, άκου. Μόλις τώρα ξεκίνησε ο ένας τους για το τμήμα για να δώσει αναφορά και να επιστρέψει με ενισχύσεις. Μπορούμε να ξεφύγουμε, άμα μονάχα ακινητοποιηθεί ο αστυνομικός που έμεινε.

Αυτό είναι διάλογος από αμερικάνικη ταινία. Πρώτο και κύριο θέμα, πώς κατάλαβε ότι ο αστυφύλακας πήγαινε για ενισχύσεις; Έπρεπε να το δείξεις, όχι με διάλογο αλλά με περιγραφή. Δηλαδή, αντί να μας δείξεις τι είδαν οι δύο πρώτοι χαρακτήρες να κάνουν οι δεύτεροι, βάζεις τον ένα να το λέει στον άλλον. Αυτό μπορεί να λειτουργεί στον κινηματογράφο και στο θέατρο, αλλά δεν λειτουργεί το ίδιο καλά στο διήγημα.

Επίσης, η λέξη "ακινητοποιηθεί" είναι πολύ ουδέτερη και δεν ταιριάζει με το χρώμα του υπόλοιπου κειμένου.

Quote

το πέπλο της αφέγγαρης νύχτας που τον έχει καλύψει του πρόσφερε άριστη κάλυψη.

Καλύψει-κάλυψη, στην ίδια πρόταση. Επίσης, λάθος χρόνος στο "έχει καλύψει". Έπρεπε να είναι "Είχε καλύψει".

Quote

ενώ ο Γιωργής με ένα βλέμμα ανακούφισης σηκώθηκε για να με βοηθήσει να φύγουμε.

Εδώ πιστεύω ότι ο Γιωργής δεν θα μπορούσε να έχει ύφος ανακούφισης, αλλά έντασης. Δεν είχαν ξεπεράσει τον κίνδυνο, δεν πρόλαβαν να πάρουν ανάσα, όλα έγιναν πολύ γρήγορα για να μείνει χρόνος για το αίσθημα της ανακούφισης, για να πιστέψει για μια στιγμή ότι τα κατάφεραν. Ήταν ακόμα στην κίνηση.

Quote

αναγκασμένος να ακούω τα απεγνωσμένα και γεμάτα πόνο βογκητά του.

Εδώ φαίνεται σαν να μην συμπάσχει, σαν να μη λυπάται για τον Γιωργή. Λάθος διατύπωση, γιατί εννοείς ότι τον σπάραζε που άκουγε τα βογκητά του φίλου κι αδερφού του. Το "ήμουν αναγκασμένος να τον ακούω" δείχνει το αντίθετο.

Quote

Θθθθθα… ππππεθθθάνω; Θθα ππεθάνω εδώ;

Αυτό το τέχνασμα δείχνει πάντα λίγο κωμικό. Σου προτείνω κάτι άλλο: "Θα... πεθάνω; Θα... πεθάνω... εδώ;" Το έχω δει πολλές φορές και δείχνει πολύ καλύτερο. Δεν γίνεται να μεταφέρουμε τελείως φυσικά τον προφορικό λόγο στο γραπτό κείμενο, χωρίς να χάσουμε σε συναίσθημα, δυστυχώς.

Quote

Θα πως στη μητέρα τι έκανες εδώ.

Θα πω.

Για το τέλος άφησα τα πιο καλά: :)

Το κομμάτι αυτό έχει κέφι, έχει αγάπη για την ιστορία, θέλεις να πεις μια ιστορία και αυτό φαίνεται! Πραγματικά, αυτό είναι που λείπει από πολλά, πάρα πολλά από τα πιο δουλεμένα, τεχνικά άρτια κείμενα. Με έκανες να θέλω να διαβάσω παρακάτω, είχες τις σκηνές στο μυαλό σου ζωντανές, και μπορώ να πω ότι, άμα καταλάβεις ότι δεν κουράζεις με πιο πολλές λέξεις, έχεις μεταδοτικότητα. Θα ήθελα να διαβάσω κι άλλες ιστορίες σου, κι άλλες περιπέτειες γνωστών και άγνωστων ηρώων, δικών σου ή όχι.

Edited by Cassandra Gotha
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rithan

@Cassandra Gotha

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλια σου. Έχω σκοπό να τα λάβω υπόψη και να εφαρμόσω τις συμβουλές σου. Επίσης συγχαρητήρια για τις τηλεπαθητικές σου ικανότητες. Πολύ σωστά κατάλαβες πως φοβάμαι να γίνω κουραστικός, παρόλο που είχα στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου την πιθανότητα να είναι σχετικά μικρό το κείμενο. Βέβαια, τώρα θεωρώ πως δεν θα υπάρχουν τέτοιοι περιορισμοί πάνω μου (There are no strings on me?).

Ευχαριστώ και πάλι για τις συμβουλές.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Έσωσα την ιστορία προκειμένου να την διαβάσω, ελπίζω σύντομα. Πέντε κουβέντες μόνο: τέτοιες απόπειρες θα μπορούσαν να αποτελέσουν και ξεχωριστό είδος εδώ. Δεν ξέρω αν πλησιάζει σε fanfiction και κατά πόσο, εικάζω πως όχι, αλλά μου έκανε εντύπωση αυτό που σκέφτηκες να κάνεις, έτσι κι αλλιώς. Επανέρχομαι σύντομα με σχόλια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Καλησπέρα! Να μαι κι εγώ και τα σχόλιά μου:

Πλοκή

Δεν μπορώ να πω πως ενθουσιάστηκα καθώς η ιστορία, εντάξει, η πολύ σύντομη αυτή ιστορία, δεν παρουσιάζει παρά τέσσερα στιγμιότυπα: 1. η καταδίωξη του Κιαμήλ για το φόνο του Λαμπή, 2. η προσπάθειά του να το σκάσει, 3. η αποτυχία του να το σκάσει και 4. το τέλος του Γιωργή. Από την άλλη δεν πρόκειται για ιστορία αλλά για εναλλακτικό τέλος ιστορίας ήδη υπάρχουσας. Οπότε οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές (θα επανέλθω σε αυτό στο κομμάτι της διεκπεραίωσης). Θα σου πω ωστόσο ότι διάβασα την ιστορία με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και προσοχή. Είπα ήδη ότι με κέρδισε το τόλμημα αυτό, σαν τόλμημα.

Κοσμοπλασία

Δεν έχω κάτι να πω καθώς λειτουργείς σε έτοιμο καμβά. Δεν θα έλεγα ότι τον εξυπηρετείς απόλυτα ωστόσο. Δεν αισθάνθηκα ότι έμπαινα στο κλίμα, και φυσικά δεν αναφέρομαι μονάχα στη γλώσσα. Επειδή προφανώς υπήρξε συνειδητή επιλογή να περιοριστείς στα απολύτως απαραίτητα, ή να (κατα)γράψεις το τέλος που είχες στο νου σου, δεν αφιερώνεις διόλου χρόνο σε περιγραφές ή μικρές λεπτομέρειες, ή στο ύφος (θα τα πούμε και στο κομμάτι της γλώσσας αυτά) και στο σκηνικό σου, στον τόπο και τον χρόνο σου δηλαδή, που να με ταξιδέψει. Να με κάνει να σκεφτώ 1880 και Βιζυηνό.

Γλώσσα

Κατέγραψες μάλλον παρά έγραψες. Είχες λοιπόν τη γλώσσα του να πω αυτά που θέλω μην τυχόν και τα ξεχάσω. Η γλώσσα γενικά είναι από τα πιο αδούλευτα κομμάτια, και θα έπρεπε να μην είναι εφόσον επιχειρείς να γράψεις εναλλακτικό τέλος για μία τόσο γνωστή ιστορία, με τόσο χαρακτηριστικό ύφος. Αν και αναγνωρίζω ότι μάλλον ο σκοπός σου ήταν διαφορετικός, ήταν περισσότερο μία σκέψη ή ένας προβληματισμός πάνω στο τέλος του διηγήματος, ωστόσο οφείλω να σου πω πως η γλώσσα μου φάνηκε υπερβολικά σύγχρονη και κάπως, θα μου επιτρέψεις, πρόχειρη, για να με πείσει ότι διαβάζω οτιδήποτε σχετικό με το Ποιος Ήτον ο Φονεύς του Αδελφού μου. Επίσης μικρολαθάκια, απατώ αντί απαντώ και η κατά τη γνώμη μου όχι επιτυχημένη φράση Με το που θα βγαίναμε έξω από το σπίτι θα βγαίναμε έξω και θα τρέχαμε στα γύρω χωράφια να γλυτώναμε θέλουν ξανά δουλίτσα. Επαναλαμβάνεις το θα βγαίναμε, προφανώς με άλλο νόημα αλλά η επανάληψη «χτυπάει». Επίσης θα τρέχαμε να γλιτώσουμε είναι σωστότερο από το θα τρέχαμε να γλυτώναμε (που είναι εντελώς μα εντελώς καθομιλουμένη).

Χαρακτήρες

Το ότι μας είναι γνωστοί οι χαρακτήρες δεν κάνει τη δουλειά του συγγραφέα ευκολότερη, αλλά δυσκολότερη. Πρέπει με κάποιον τρόπο να παραμένουν οι χαρακτήρες του Βιζυηνού και παράλληλα να τους έχεις κατακτήσει σε τέτοιο βαθμό που να μπορείς να τους προχωρήσεις λίγο πιο πέρα. Αυτό βέβαια σε τόσο μικρό χώρο δεν μπορεί να γίνει. Εκείνο που πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει σε τόσο λίγο χώρο είναι να είχαν οι χαρακτήρες αυτοί ένα άρωμα από την κλασική ιστορία. Να τους θύμιζαν κάπως, πέρα από τα ονόματα και τα γεγονότα στα οποία αναφέρεσαι.

Διεκπεραίωση

Αν ήθελες απλώς να καταγράψεις μία ιδέα, για σχολιασμό ή για μελλοντική χρήση είσαι πλήρης. Αν όμως είχες σκοπό να γράψεις διήγημα τότε σίγουρα θέλεις ακόμη δουλειά. Δεν πείστηκα στην ατμόσφαιρα, δεν πείστηκα ιδιαίτερα και στην πλοκή (αν πράγματι θέλεις να το παρουσιάσεις πιο δουλεμένο στο μέλλον, πρέπει απλώς να βάλεις να γίνονται περισσότερα πράγματα.) Δεν διάβασα κάτι σχετικό με Βιζυηνό εν ολίγοις. Ενώ θα ήθελα. Και όπως ήδη έγραψα, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον αυτό που προσπάθησες να κάνεις.

 

Πιθανώς θα σκέφτεσαι, με όλα αυτά, ότι η ιστορία σου με απογοήτευσε. Δεν ισχύει αυτό. Θα ήθελα να ξαναδώ αυτή την προσπάθεια. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα ιδέα και θα περιμένω να τη δω πληρέστερη και πιο μελετημένη. Βασικά θα μου άρεσε να βλέπω περισσότερες τέτοιου είδους προσπάθειες. Θεωρώ ότι αποτελούν εξαιρετική άσκηση.

Έτσι λοιπόν, συγχαρητήρια, και μακάρι να συνεχίσεις να κάνεις δουλειά!

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..