Jump to content
Roubiliana

Τα Δέντρα Περπατάνε

Recommended Posts

Roubiliana

ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΕΡΠΑΤΑΝΕ

τα δέντρα.docx

Όνομα Συγγραφέα: ΚΑΝΑΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Είδος: ΦΑΝΤΑΣΙΑ/ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ
Βία; ΝΑΙ
Σεξ; ΛΙΓΟ
Αριθμός Λέξεων: 1836
Αυτοτελής; ΝΑΙ

Edited by Mesmer
Αλλαγή τίτλου
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Πλοκή

Θα πω ότι με κέρδισε το όλο στήσιμο και η εξέλιξη. Ήταν σαν να διάβαζα ένα χαμένο κεφάλαιο από την Οδύσσεια. Θα πω ότι ξοδεύεται πολύς πολύτιμος χρόνος σε συζητήσεις που μας αραδιάζουν πληροφορίες, αντί για τη δράση που υπόσχονται τίτλος και στήσιμο. Όπως θα εξηγήσω και παρακάτω, το διήγημα βγαίνει ως θεατρικό, με τους ήρωες να τα λένε στη σκηνή (με χαμηλού προϋπολογισμού ή ανύπαρκτα εφέ).

 

Κοσμοπλασία

Ασυνήθιστο και ωραία δοσμένο σκηνικό μυθοπλασίας, με ωραία ονόματα, σα να διάβαζα Όμηρο και Λάβκραφτ. Ίσως όμως θα βελτιωνόταν με ένα πιο σκοτεινό πέπλο για τον κόσμο του νησιού. Από τη στιγμή που μου έδωσες Ελλάδα και δεν ανέφερες κάτι συγκεκριμένο, έβλεπα στην φαντασία μου όλη την ιστορία να εξελίσσεται σε ένα ηλιόλουστο δάσος. Οπότε έχασε το στοιχείο του τρόμου που απαιτούσε το διήγημα.

 

Γλώσσα

Κάποια στιγμή που ο Έκτορας και ο Μένιππος μπαίνουν στο δάσος και συζητούν πως πρωτογνωρίστηκαν, έχασα ποιος μιλούσε την κάθε στιγμή εφόσον έχεις ένα σεντόνι διαλόγου χωρίς να διευκρινίζεις ονόματα στις ατάκες. Ίσως θεωρείς κουραστικό τα συνεχή «είπε ο Έκτορας» «είπε ο Μένιππος», είναι όμως απαραίτητα.

 

Χαρακτήρες

Δεν ξέρω αν αυτό το κομμάτι της κριτικής μου ανήκει στη «Γλώσσα» είναι όμως σχετικό. Δεν έχω κατασταλάξει αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό, αλλά δεδομένου του αρχαιοελληνικού σκηνικού, σχεδόν αποδέχομαι τους θεατρικούς διαλόγους, τον θεατρικό στόμφο, ειδικά όταν εμφανίζεται η Αντίκλεια. Θα’πρεπε; Να το δεχτώ εννοώ. Σαφώς με μια πιο ρεαλιστική, καθημερινή χροιά οι χαρακτήρες να μας ήταν πιο προσιτοί, αλλά λόγω μεγέθους της ιστορίας και της ψευδαίσθησης ότι διαβάζεις παλιό κείμενο, το αποτέλεσμα περνάει.

 

Διεκπεραίωση

Μας έδωσες γίγαντες, αναμφισβήτητα. Αλλά η εμφάνιση τους λήγει την ιστορία. Και αυτό ήταν απογοήτευση. Και ενώ παίζει το στοιχείο της μαγείας, ήθελε γερή χώνεψη να δεχτώ την… γιγάντωση κανονικών ανθρώπων με ξόρκι.

 

Τίτλος

Ο τίτλος δεν μου άρεσε. Περίμενα να δω γιγάντια Εντ (από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) να περπατάνε. Είναι ένας συνδυασμός παραπλανητικού και περισσής αποκάλυψης του μυστηρίου. 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ωραία κοιμωμένη

Μια ισορροπημένη ιστορία με φαντασιακά μυθολογικά ευρήματα.

Θα προτιμούσα ένα άλλο τέλος όπου οι δύο φίλοι θα αντιστεκόντουσαν στην επιβουλή 

της μάγισσας ώστε να δοθεί το μήνυμα της ικανότητας αντίστασης στο δαιμονικό στοιχείο,

όπως το έκανε ο gismofbi στην "κυρά της λήθης".

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Είναι η πρώτη φορά που διαβάζουμε κάποια ιστορία σου και θεωρώ μια καλή προσπάθεια, θα ήθελα να δω κι άλλες ιστορίες από εσένα

 

Spoiler

 

Πλοκή

Ωραία ιστορία, ο τρόπος που δρουν οι ήρωες πολύ καλός, η ανατροπή στο τέλος πείθει. Απλά είχες πολλές λέξεις ακόμα περιθώριο να αναπτύξεις την ιστορία σου, θα μπορούσες να το εκμεταλευτείς.

Κοσμοπλασία

Θα έλεγα πολύ καλή η επιλογή σου, το μυθικό στοιχείο μου άρεσε. Απλά θα ήθελα περισσότερες περιγραφές του μέρους που βρέθηκαν, να δημιουργείς περισσότερο το κλίμα προβάλλοντας κι άλλα στοιχεία που υποστηρίζουν την υπόθεσή σου για ένα περίεργο νησί.

Γλώσσα

Μια χαρά κυλάει η αφήγησή σου, λίγο αφύσικοι οι διάλογοι αλλά ικανοποιητικοί. Μου αρέσει η απλότητα στην πένα σου, είναι κάτι που κερδίζει κατ' εμένα πόντους.

Δομή

Ένα καλό σχήμα να ακολουθήσεις στο έργο είναι το τρίπτυχο εισαγωγή-κορύφωση-λύση της ιστορίας. Θα μπορούσες να δώσεις περισσότερη έκταση στην κορύφωση, το σημείο που συναντούν την κοπέλα κι ακόμα περισσότερο στη λύση. Θα μπορούσες να έχεις λιγότερο απότομο τέλος.

Χαρακτήρες

Έχεις ένα ζήτημα με τους χαρακτήρες. Επιλέγεις δύο χαρακτήρες που, πέρα από την ηλικία, έχουν ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους. Αυτό με μπέρδεψε στην πρώτη μου ανάγνωση, δεν ήξερα ποιος είναι ποιος. Θα μπορούσες να δώσεις κάτι που να ξεχωρίζει τον έναν (κάποια ουλή από μάχη, κάποιο χούι, να του λείπει ένα μέλος, δεν ξέρω τι) αλλά που να μπορεί να εντυπωθεί στο μυαλό του αναγνώστη ως διαφορετικός από τον άλλο.

Διεκπεραίωση

μέσα στο θέμα, πιστή και στο είδος που επέλεξες. Με την ιστορία σου πέρασα καλά κι αυτό είναι το βασικό που πρέπει να κρατήσεις

 

 

Καλή επιτυχία

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλώς την Βιβή 😉

 

Εγώ δεν ακολουθώ μία συγκεκριμένη φόρμα στον σχολιασμό, το έχω δοκιμάσει πολλάκις και δεν με εξυπηρετεί καθόλου. Θα στα πω όσο πιο απλά μπορώ.

Μου άρεσε η ιστορία μέχρι το σημείο όπου ξεκίνησε να γίνεται ιστορία. Τι θέλω να πω; Οι γίγαντες υπάρχουν σαν μύθος, σαν όραμα, σαν "ψευδαίσθηση" του Έκτορα. Ακόμα και τα σημάδια στο έδαφος δεν το αποδεικνύουν ξεκάθαρα. Αν δεν ήξερα ότι διαβάζω ιστορία για διαγωνισμό με θέμα "Γίγαντες" δεν θα έκανα καν focus εκεί και θα παρέμενα στο Αρχαιοελληνικό κομμάτι που μου άρεσε περισσότερο.

Πιο απλά: Οι γίγαντες στο τέλος αποδυναμώνουν την ιστορία. Φαίνεται σαν να μην ήξερες πώς να την συνεχίσεις κι έβαλες την μάγισσα και το ξόρκι που τον μεταμορφώνει για να ταιριάξει στον διαγωνισμό. Την έχω πατήσει κι εγώ έτσι πολλές φορές, είναι δύσκολο να κεντρίσεις μία ιστορία γύρω από ένα θέμα και να μείνεις πιστή.

Οι διάλογοι είναι λίγο τυποποιημένοι για να ταιριάξουν στο setting, θα μπορούσες να τους εμπλουτίσεις λίγο. Μου άρεσαν τα ονόματα. κάποιες επιλογές στην γλώσσα, δεν είδαμε καθόλου τους άλλους συντρόφους για να νοιαστούμε γι' αυτούς. Θα σου προτείνα να φτιάξεις την ιστορία και να ξεχάσεις τους γίγαντες σαν θέμα και να την αναπτύξεις πιο ομαλά, όπως την είχες στο μυαλό σου εξ' αρχής.

Επίσης, λέξεις είχες, γιατί το έκοψες έτσι απότομα;

Αυτά από εμένα, καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Για αρχή να πω ότι μου άρεσε ο κόσμος στον οποίο έστησες την ιστορία σου. Η μυθολογία, και ειδικότερα η δική μας που την γνωρίζουμε, είναι άλλη μία από τις μεγάλες αποθήκες έμπνευσης. Μπορεί να σου δώσει πολλά έτοιμα πράγματα: πρόσωπα, μέρη, αντικείμενα, κατάρες κτλ κλπ κ.α. etc, και εξαρτάται από εσένα να βρεις τον τρόπο να τους δώσεις νέο αέρα και νέες διαστάσεις. Το έχω κάνει κι εγώ, και πέρασα πολύ ωραία δουλεύοντας μ' αυτούς τους χαρακτήρες.

Βρήκα τη γλώσσα αρκετά ταιριαστή για την ιστορία σου. Ήταν ελαφρώς επιτηδευμένη ώστε να ταιριάζει στην εποχή που αναφέρεσαι, χωρίς, όμως, να γίνεται ενοχλητική με οποιονδήποτε τρόπο. Μόνο για τους διαλόγους θα ήθελα να είναι λίγο πιο φυσικοί. Πάντως, σαν ανάγνωση, ήταν πολύ ξεκούραστο το κείμενο, δεν θα με πείραζε αν είχε το διπλάσιο μέγεθος.

Κάτι ακόμη που μου άρεσε είναι ότι και σε μια τόσο μικρή ιστορία, προσπάθησες να δώσεις βάθος στους χαρακτήρες σου, με το παρελθόν τους, τον τρόπο που δέθηκαν, το πώς φέρεται ο ένας στον άλλον όταν ζορίζουν τα πράγματα, για να μας κάνεις να νοιαστούμε γι' αυτούς. Βέβαια, να προσθέσω εδώ ότι είχες ένα μεγάλο περιθώριο λέξεων για να βάλεις κι άλλες λεπτομέρειες στην ιστορία σου, ίσως να έχεις μερικές σκηνές ακόμη. Νομίζω ότι ήταν κάτι που η ιστορία το χρειαζόταν.

Και να περάσω στα αρνητικά... {δυσοίωνη μουσική, ένα μωρό κλαίει στο βάθος, μια πόρτα τρίζει, ένα σατανικό γέλιο απομακρύνεται, τα φώτα σβήνουν}

Καταρχάς, υπήρχαν μερικά ορθογραφικά-γραμματικά λαθάκια, μπορεί να ήταν και απροσεξίες, επειδή δεν ήταν και τίποτα το ιδιαίτερο. Επίσης, ο τίτλος ήταν λιγάκι άστοχος. Όπως είπε και ο Ντίνος πιο πάνω, παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό.

Και το πιο σοβαρό απ' όλα είναι πως το διήγημά σου δεν έχει, ακριβώς, σχέση με τους γίγαντες. Δηλαδή, ο Έκτορας ο Μιλήσιος ο Κυματοβάτης ο γιος του Πελία θα μπορούσε να είχε μεταμορφωθεί σε λυκάνθρωπο, σε Μινώταυρο, σε κένταυρο, σε οτιδήποτε, και να μην άλλαζε τίποτα στην ιστορία σου. Οι λέξεις που σου είχαν απομείνει θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να μας πεις τι έγινε μετά. Πώς οι σύντροφοί του προσπάθησαν και αν κατάφεραν ή όχι να τον σώσουν. Και μ' αυτόν τον τρόπο θα ήσουν πολύ μέσα στο θέμα.

Αυτά από εμένα. Σαν τελική αποτίμηση να πω ότι το διήγημα σου το διάβασα πολύ ευχάριστα και μου άρεσε η ιστορία που μας είπες.

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
zefuros

Κριτική Αναγνώστη ;-)

Spoiler

Γενικά καλύφθηκα από τους προηγούμενους. Θα διαφωνήσω μαζί τους στο εξής: Μια χαρά "κόβεται" η ιστορία. Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα φανταστούμε.

Καλή συνέχεια!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult
Spoiler

Μου άρεσε το μυθολογικό στοιχείο στην ιστορία σου.

Από την αρχή του κειμένου ένιωσα ότι αυτή θα είναι μια καλογραμμένη ιστορία, και η αίσθηση δεν άλλαξε μέχρι να φτάσω στο τέλος. Μπράβο από εμένα, αν και μάλλον θα ήθελα περισσότερες εικόνες.

Μου φαίνεται εντός θέματος, αλλά θα έλεγα κάπως από σπόντα. Σαν να μου ήρθε ξαφνικά η μεταμόρφωση του Έκτορα.

Δεν μου κάθισε καλά το σημείο στο κυνήγι, όπου μιλούν ο Έκτορας με τον Μένιππο, αναφέροντας πληροφορίες για το πώς γνωρίστηκαν και για το παρελθόν του Έκτορα. Εκτός από το να τα μάθω εγώ, δηλαδή ο αναγνώστης, δεν έχουν άλλο λόγο να τα λένε αυτά μεταξύ τους, αφού τα γνωρίζουν ήδη. Θα μου άρεσε αν οι πληροφορίες δίνονταν με κάποιον άλλο τρόπο.

Υπήρξε ένα σημείο στην συνάντηση με την κοπέλα, που το ποιος κάνει τι έγινε λίγο θολό. Με λίγη προσοχή έβγαινε άκρη, αλλά υποθέτω θα μπορούσαν τα πράγματα να είναι πιο ξεκάθαρα. Όπως είπε κι ο Ντίνος, μερικά ''είπε ο τάδε'' θα βοηθήσουν. Επίσης, νομίζω θα βοηθήσουν και μερικές αλλαγές παραγράφου μετά από λόγια των πρωταγωνιστών.

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rōnin

Με έπιασε μια νοσταλγία για τα μαθητικά μου χρόνια καθώς το διάβαζα. Κοσμοπλασία και πλοκή γνώριμη σαν να διαβάζω ομηρικά έπη με κάποιες πειρατικές πινελιές. Ο τρόπος γραφής είχε καλή ροή και ο τίτλος μου άρεσε. Ωραίο, ευχάριστο.Καλή επιτυχία

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Starbuck
Spoiler

Καλησπέρα! Δεν έχω πολλά να προσθέσω στα όσα ειπώθηκαν παραπάνω. Έμεινα με κάποιες απορίες σε σχέση με αυτό το νησί, όπως το γιατί γίνονται γίγαντες και όχι κάτι άλλο, γιατί διαλέγουν κάποιους και τους μετατρέπουν σε γίγαντες, υπάρχει κάποιος σκοπός πίσω από αυτό; Επιτυγχάνεται κάτι; Θα ήθελα λίγο περισσότερο ζουμί εδώ. Μου άρεσε πολύ η σκηνή με το ερωτικό όργιο ενώ, αν και βρήκα τετριμμένη την σαγηνευτική παρουσία μιας όμορφης μάγισσας, στο κείμενό σου λειτούργησε και δεν με ενόχλησε. Γενικά διάβασα την ιστορία ευχάριστα αλλά με άφησε κάπως ανικανοποίητη. Ναι, θα ήθελα κάτι τις παραπάνω. Και το λέω για καλό!

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron
Spoiler

Θετικά στοιχεία: Η ιστορία σου έχει ένα ιδιαίτερο στήσιμο, καθώς η υπόθεση λαμβάνει χώρα στην αρχαία Ελλάδα. Προσωπικά είναι η πρώτη φορά που διαβάζω ιστορία φαντασίας σε τέτοιο σκηνικό. Ναι, πίστευα και πιστεύω πως υπερφυσικό και Ε.Φ. δεν ταιριάζουν στην τωρινή Ελληνική πραγματικότητα. Όμως το σκηνικό στην αρχαία Ελλάδα δεν με πείραξε καθόλου. Η γραφή σου είναι αρκετά ζωντανή και ο αναγνώστης μπαίνει αμέσως στο κλίμα που θέλεις να δημιουργήσεις.

Αρνητικά στοιχεία:

- Η πλοκή και η δράση της ιστορίας είναι αρκετά φτωχή. Γιατί σταμάτησες στις 1800 λέξεις, ενώ είχες περιθώριο περίπου 2000 λέξεις ακόμα; Εκτός από τους διαλόγους μεταξύ των ηρώων δε συμβαίνει κάτι παρά μόνο στις τελευταίες 2 παραγράφους. Και όταν εμφανίζονται οι γίγαντες η ιστορία τελειώνει απότομα. Ο Έκτορας ήταν πεινασμένος και παρ’ όλα αυτά δεν μας λες τι έγινε μετά; Τους έφαγε όλους σαν σουβλάκια;

- Η σύνδεση με το θέμα του διαγωνισμού είναι πολύ επιφανειακή. Ναι υπάρχουν γίγαντες, όμως εμφανίζονται στο τέλος και επίσης δεν δρουν! Μου δίνεις την εντύπωση πως είχες μια έτοιμη ιστορία στο μυαλό σου και απλά έβαλες πρόχειρα στο τέλος τους γίγαντες.

Γενικό σχόλιο: Μια ιστορία με ενδιαφέρον σκηνικό, που όμως στερείται πλοκής και δράσης, ενώ η σύνδεσή της με το θέμα του διαγωνισμού είναι κάπως χαλαρή.

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
Spoiler

Πλοκή

Εντάξει, ωραία ιστορία. Και με μία ενδιαφέρουσα ανατροπή στο τέλος. Δεν εξηγήθηκε γιατί προτίμησαν τον Έκτορα και όχι κάποιον από τους άλλους (ή και όλους.) Εκτός αν «μυούσαν» έναν από τα εκάστοτε κακότυχα πληρώματα και τους υπόλοιπους τους κρατούσαν για κολατσιό.

Κοσμοπλασία

Ενδιαφέρον σκηνικό. Αλλά σαν πρώτη ύλη μόνο. Θεωρώ πως εφόσον μπήκες στον κόπο να ασχοληθείς με τις χαμένες σελίδες της Οδύσσειας, που λέει ο λόγος, μπορούσες να χρησιμοποιήσεις ακόμη περισσότερα αλλόκοτα πλάσματα, ανατροπές, μαγεία, χαρακτήρες.

Χαρακτήρες

Επίσης εντάξει. Όχι κάτι συγκλονιστικό. Θα ήθελα περισσότερο ουσιαστικό βάθος και όχι μία παράθεση του ποιος είναι ποιος καθώς μιλάνε. Έχεις μία γενικότερη βιασύνη νομίζω να μας πεις την ιστορία σου, πράγμα όχι πάντα καλό. Από τη στιγμή που είχες περιθώριο λέξεων, μπορούσες να φωτίσεις περισσότερο τη σχέση μεταξύ των ηρώων με λιγότερο στημένους τρόπους και επίσης να χρησιμοποιήσεις ακόμη περισσότερα μυθολογικά στοιχεία.

Διάλογοι

Οι διάλογοι είναι υπερβολικά στυλιζαρισμένοι και τους χρησιμοποιείς ως όχημα για να στεγάσεις τις πληροφορίες για το παρελθόν των ηρώων σου. Δεν είναι λάθος αλλά θέλεις δουλίτσα ακόμη για να μάθεις να το κάνεις πιο φυσικά. Εδώ βγάζει μάτι πως μας κάνεις tell, έλα να σου πω πώς γνωρίστηκαν. Όσον αφορά στο Είπε ο Μένιππος, Είπε ο Έκτορας που έθιξε πιο πάνω ο Ντίνος: θα έλεγα πως υπάρχει χρυσή τομή σε όλα. Σε κάθε μα κάθε ατάκα το είπε ο ένας, είπε ο άλλος, είναι όντως κάπως κουραστικό. Αλλά από τη στιγμή που μπερδεύεται ο αναγνώστης ως προς το ποιος λέει τι, ο διάλογος δεν θεωρείται ιδιαίτερα καλοστημένος. Φαντάσου να μιλούσαν και τρεις άνθρωποι μαζί, δηλαδή.

Διεκπεραίωση

Αν είσαι εντός θέματος; Πιο εντός δεν γίνεται. Αλλά θεωρώ ότι είχες ένα πρωτογενές υλικό που  δεν εκμεταλλεύτηκες στο έπακρο. Περισσότερες περιγραφές, περισσότερο παρελθόν, περισσότερες περιπέτειες. Τις θέλαμε. Περισσότερη ίσως φαντασία στο ξελόγιασμα/ μύηση/ ομαδικό σεξ που τον μετέτρεψαν σε γίγαντα. Επίσης το θέλαμε. Εν ολίγοις η ιστορία σου ήταν υπερβολικά διεκπεραιωτική. Χρειάζεται γεμίσματα σε πολλά σημεία.

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου!

  • Like 1
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Καλησπέρα κι από εμένα!

Τη διάβασα πολύ ευχαριστα την ιστορία σου Παρασκευή. Ωραία εδεσε η ιδέα σου με την Ελληνική Μυθολογία. Ειχε ενδιαφερον! Καταλαβαίνω οτι ηθελες να εντυπωσιασεις στο τέλος, γι αυτό και το αποτομο κόψιμο. Όμως επιπλέον εικόνες και λεπτομέρειες σίγουρα θα βελτιωναν την αναγνωστικη μας εμπειρία, κι ας ακολουθούσες αυτη τη δομη. Για μένα ικανοποιησες το θέμα μια χαρά. Καλή επιτυχία ευχομαι!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Πλοκή: Ήταν καλή ιστορία αλλά σφηνάκι. Ειδικά το τέλος ήταν πολύ απότομο ίσως χάριν εντυπωσιασμού και έκπληξης αλλά είχες περιθώριο λέξεων και χώραγε περισσότερη ανάλυση και εξήγηση.

Κοσμοπλασία: Με εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός ότι έλαβε χώρα στην αρχαία Ελλάδα. Είχα καιρό να διαβάσω κάτι τέτοιο και μου άρεσε. Όντως έμοιαζε με κεφάλαιο της Οδύσσειας.

Γλώσσα: Ναι οι διάλογοι είναι επιτηδευμένοι για να μοιάζουν της εποχής τους, ναι γενικά το κείμενο μοιάζει με θεατρικό, ναι αυτά που συζητούν οι πρωταγωνιστές είναι για μας και όχι γι’ αυτούς γιατί αυτοί ήδη τα ξέρουν. Δεν με πείραξαν αυτά. Σε μένα λειτούργησαν θετικά. Θεωρώ ότι η ιστορία σου ήταν αρκετά καλογραμμένη.

Χαρακτήρες: Οι αναφορές στο παρελθόν των ηρώων τους ζωντάνεψε αρκετά. Δεν μπορώ να πω ότι πρόλαβα να συνδεθώ με κάποιον και να τον λυπηθώ αλλά νομίζω ότι τους γνώρισα λιγάκι. Μπορούσες με κάποιο άλλο τρόπο πέραν του διαλόγου να τους αναπτύξεις λίγο ακόμα. Με μια ανάμνηση ίσως όπου η παρουσία του ενός έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του άλλου π.χ. τον έσωσε ή του δίδαξε ένα σημαντικό μάθημα ή τον συντάραξε συναισθηματικά

Edited by gismofbi
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana

Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια. θα τα λάβω σοβαρά υπόψη τώρα που ξαναγράφω το διήγημα. Θα αλλάξω τον τίτλο, θα διπλασιασω τις λέξεις, θα προσθέσω σκηνές κ θα αλλάξω το τέλος. Α, κ πιθανότατα να έχει περισσότερο σεξ. Θα ενημερώσω όταν το ανεβάσω.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
On 4/14/2019 at 8:55 AM, DinoHajiyorgi said:

Πλοκή

 

Θα πω ότι με κέρδισε το όλο στήσιμο και η εξέλιξη. Ήταν σαν να διάβαζα ένα χαμένο κεφάλαιο από την Οδύσσεια. Θα πω ότι ξοδεύεται πολύς πολύτιμος χρόνος σε συζητήσεις που μας αραδιάζουν πληροφορίες, αντί για τη δράση που υπόσχονται τίτλος και στήσιμο. Όπως θα εξηγήσω και παρακάτω, το διήγημα βγαίνει ως θεατρικό, με τους ήρωες να τα λένε στη σκηνή (με χαμηλού προϋπολογισμού ή ανύπαρκτα εφέ).

 

 

 

Κοσμοπλασία

 

Ασυνήθιστο και ωραία δοσμένο σκηνικό μυθοπλασίας, με ωραία ονόματα, σα να διάβαζα Όμηρο και Λάβκραφτ. Ίσως όμως θα βελτιωνόταν με ένα πιο σκοτεινό πέπλο για τον κόσμο του νησιού. Από τη στιγμή που μου έδωσες Ελλάδα και δεν ανέφερες κάτι συγκεκριμένο, έβλεπα στην φαντασία μου όλη την ιστορία να εξελίσσεται σε ένα ηλιόλουστο δάσος. Οπότε έχασε το στοιχείο του τρόμου που απαιτούσε το διήγημα.

 

 

 

Γλώσσα

 

Κάποια στιγμή που ο Έκτορας και ο Μένιππος μπαίνουν στο δάσος και συζητούν πως πρωτογνωρίστηκαν, έχασα ποιος μιλούσε την κάθε στιγμή εφόσον έχεις ένα σεντόνι διαλόγου χωρίς να διευκρινίζεις ονόματα στις ατάκες. Ίσως θεωρείς κουραστικό τα συνεχή «είπε ο Έκτορας» «είπε ο Μένιππος», είναι όμως απαραίτητα.

 

 

 

Χαρακτήρες

 

Δεν ξέρω αν αυτό το κομμάτι της κριτικής μου ανήκει στη «Γλώσσα» είναι όμως σχετικό. Δεν έχω κατασταλάξει αν αυτό είναι θετικό ή αρνητικό, αλλά δεδομένου του αρχαιοελληνικού σκηνικού, σχεδόν αποδέχομαι τους θεατρικούς διαλόγους, τον θεατρικό στόμφο, ειδικά όταν εμφανίζεται η Αντίκλεια. Θα’πρεπε; Να το δεχτώ εννοώ. Σαφώς με μια πιο ρεαλιστική, καθημερινή χροιά οι χαρακτήρες να μας ήταν πιο προσιτοί, αλλά λόγω μεγέθους της ιστορίας και της ψευδαίσθησης ότι διαβάζεις παλιό κείμενο, το αποτέλεσμα περνάει.

 

 

 

Διεκπεραίωση

 

Μας έδωσες γίγαντες, αναμφισβήτητα. Αλλά η εμφάνιση τους λήγει την ιστορία. Και αυτό ήταν απογοήτευση. Και ενώ παίζει το στοιχείο της μαγείας, ήθελε γερή χώνεψη να δεχτώ την… γιγάντωση κανονικών ανθρώπων με ξόρκι.

 

 

 

Τίτλος

 

Ο τίτλος δεν μου άρεσε. Περίμενα να δω γιγάντια Εντ (από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών) να περπατάνε. Είναι ένας συνδυασμός παραπλανητικού και περισσής αποκάλυψης του μυστηρίου. 

 

Μια που ανέφεραν πολλοί τη θεατρικότητα των διαλόγων, τους έκανα επίτηδες θεατρικούς για να παραπέμπουν σε Ομηρικά Έπη. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana

Ελπίζω τα λαικ που μου κάνετε στην απάντηση μου να σημαίνουν ότι θα διαβάσετε τη διορθωμένη εκδοχή όταν την ανεβάσω. 😀

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..