Jump to content
Unicron

GALACTIC WARS II - THE AWAKENING OF THE GIANTS

Recommended Posts

Unicron

Όνομα Συγγραφέα: Unicron
Είδος: Επιστημονική Φαντασία - Epic Space Opera
Βία; Λίγη
Σεξ; Όχι
Αριθμός Λέξεων: 3.848
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Για τον 50ό Διαγωνισμό Διηγήματος , με θέμα: "Γίγαντες".

Guide for readers: Το διήγημά μου ανήκει στο είδος της epic space opera και πιο συγκεκριμένα είναι αποκλειστικά βασισμένο στην Ιαπωνική σχολή του είδους. Για όσους δεν γνωρίζουν, αυτού του είδους οι ιστορίες χαρακτηρίζονται κυρίως από γρήγορο ρυθμό και μπόλικη δράση. Έχουν ως μοναδικό στόχο να ταξιδέψουν τον αναγνώστη και να του παρουσιάσουν πρωτόγνωρες και μαγευτικές καταστάσεις, επικών διαστάσεων. Συνεπώς ο αναγνώστης δεν πρέπει να περιμένει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο...

 

Galactic Wars II.pdf

Edited by Mesmer
Αλλαγή αρχείων
  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Καλησπέρα, Βαγγέλη.

Μία ακόμη από τις γνωστές ιστορίες σου βλέπουμε εδώ.

Αστρικοί δράκοι, υπερκαινοφενείς, γαλαξιακές, μελανές οπές με ολίγον χαβιάρι και σως σαφράν, αιμοδιψείς Εισβολείς, γιγάντιοι πλανήτες, αστρικές υπερκαταναλωτικοβαρεμενοδενξερωτιγράφω προβολές, άνιθος, μπαλσάμικο, στον φούρνο για 30 λεπτά στους 180 βαθμούς και σερβίρετε σε βαθύ πιάτο.

Δεν έχω να σου πω πολλά. Το ξέρεις ότι δεν μου αρέσουν τέτοιες ιστορίες. Πάντως γέλασα πολύ.

Υ.Γ1: Μερικές εικόνες τα σπάνε. Μία μου φαίνεται είναι από το anime Saber Rider
Υ.Γ2: Όχι, δεν είναι λάθος το όνομα στην αρχή.

Καλή επιτυχία!

  • Haha 1
  • Sad 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Ομολογώ πως όταν άνοιξα το pdf με τον acrobat reader χέστηκα λίγο με τα ηχητικά. Παραλίγο να την μεταφέρω στη Βιβλιοθήκη Τρόμου.

 

Θα αρχίσω με αυτά που θεωρώ φάουλ.

1. Το ΙΙ στον τίτλο με χαλάει από την αρχή, επειδή με κάνει να σκέφτομαι ότι έχω ήδη χάσει κάποια επεισόδια. Νομίζω ότι η παράγραφος: «Δέκα χρόνια πριν [...]», είναι μια μικρή περίληψη του Ι. Επίσης, ο τίτλος μοιάζει σαν μια κακιά κόπια του Star Wars.

2. Ο οδηγός για τους αναγνώστες. Είναι σαν να μου λες ότι αν δεν μου αρέσει η ιστορία σου, φταίω εγώ που δεν τη διάβασα με τον «σωστό τρόπο». Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Θα μου ήταν χρήσιμο το σχόλιό σου αν έψαχνα διηγήματα επηρεασμένα από την Ιαπωνική σχολή.

Φανερά επηρεασμένη, λοιπόν, η ιστορία σου από τον Κάπτεν Χάρλοκ. Μέχρι και το όνομα του καπετάνιου είναι παρόμοιο: Χάροου, Χάρλοκ. Ασχολήθηκε λιγάκι και με την πειρατεία, όλα οκ. Εντάξει, είναι λογικό να έχουμε τις επιρροές μας και μας έχεις δείξει πολλές φορές ποιες είναι οι δικές σου. Τα έχουμε πει ξανά και ξανά, δεν ξέρω κατά πόσο θα σου είναι ωφέλιμο να τα ξανακούσεις. Αλλά για να μην μιλάμε στον αέρα: Ό,τι δουλεύει καλά στα κόμικ, στα anime και στον κινηματογράφο, δεν σημαίνει ότι δουλεύει το ίδιο καλά και στη συγγραφή. Και είναι κρίμα, επειδή έχεις τα μέσα -εννοώ τη γραφή- για να ανεβάσεις αρκετά τις ιστορίες σου. Όπως και να 'χει, στο χέρι σου είναι.

Κατά τα άλλα, έχουμε μια κλασική σου ιστορία. Συμβαίνουν πάρα πολλά, συμβαίνουν πολύ γρήγορα, και στην τελική δεν καταλαβαίνουμε από πού ξεκινήσαμε και πού καταλήξαμε. Γενικά, οι περιγραφές, οι εικόνες, είναι αρκετά αδύναμες και νομίζω ότι το καταλαβαίνεις και μόνος σου, γι' αυτό και βάζεις τις εικόνες, για να ζωντανέψεις το κείμενο. Δεν αρκεί. Οι χαρακτήρες σου είναι για ακόμη μία φορά καρικατούρες. Μοιάζει σαν να μην νοιάζεσαι γι' αυτούς, οπότε γιατί να νοιαστούμε εμείς. Μόνο μέσα από τους διαλόγους προσπαθείς να τους δώσεις λίγη ζωή, αλλά κι αυτοί είναι αρκετά ξύλινοι και στημένοι.

Μου άρεσε η ιδέα των κοιμισμένων πολεμιστών που έγιναν πλανήτες. Μικρό ουάου εδώ, χάρηκε το δεκάχρονο που κρύβω μέσα μου. Ίσως είναι και το σημείο στο οποίο θα έπρεπε να εστιάσεις, επειδή εκτός από εδώ, το διήγημα δεν έχει καμία σχέση με τους γίγαντες. Θα ήθελα να μάθω, λοιπόν, για τους πολεμιστές του Άργκον: τι συνέβη στον Άργκον, γιατί την έπεσαν για ύπνο;. Εκτός κι αν αυτά αναφέρονται στο Galactic Wars I, οπότε πρέπει να το αριθμήσω ως φάουλ 3.

Λάτρεψα το σημείο που στον Χάροου μιλάει ένας πλανήτης και εκείνος απαντάει όλο κουλ.

Και θα τελειώσω με ακόμη ένα φάουλ. [ Αυτοτελής; Ναι ] Όχι, σε καμία περίπτωση. Πάνω που άρχιζε το καλό μας λες: συνεχίζεται.

Αυτά από εμένα. Καλή επιτυχία!

Edited by Mesmer
  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Πλοκή

Δεν με παίρνει να αναλύσω το διήγημα πόντο-πόντο, θα αναγκαστώ να γράψω κείμενο τριπλάσιο της ιστορίας. Θα αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά κομμάτια. Αποδεκτό να θέλει κάποιος να διηγηθεί μια ιστορία καταιγιστικής δράσης. Ε τότε, δώσε μας τη δράση. Μην μας την αφηγείσαι όπως θα αφηγούσουν μια ταινία που είδες χθες στο σινεμά. Παράδειγμα: «Ξαφνικά μπροστά τους εμφανίστηκε ένα εκτυφλωτικό λευκό φως, μέσα από το οποίο ξεπρόβαλλε μια ολόκληρη ιπτάμενη πολιτεία. Ήταν ο κινητός σταθμός της κεντρικής διοίκησης.» Αυτό λέγεται «καταιγιστική συγγραφή». Εσύ στο μυαλό σου έχεις αυτή την συγκλονιστική εικόνα της ιπτάμενης πολιτείας που σε ταινία θα είχε απίστευτα εφέ και θα άφηνε τους θεατές με ανοικτό το στόμα. Ε εδώ δεν έχεις την εικόνα, εδώ συγγράφεις, οι αναγνώστες σε διαβάζουν, «ζωγράφισε» μας με λέξεις αυτό που περιγράφεις. Επίσης: «Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. … Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν α πραγματικό οπτικό υπερθέαμα.» Πρέπει λοιπόν να φανταστώ μόνος μου το «οπτικό υπερθέαμα»; Να δανειστεί η φαντασία μου εικόνες από το Star Wars ή το Battlestar Galactica; Και για άτομο που λατρεύει τη δράση, αντί να μας περιγράφεις τις συγκρούσεις, γουστάρεις πολύ να τα καλύπτεις όλα με τα μπλα-μπλα (οδηγίες, εντολές, αναφορές) της γέφυρας. Οι οποίες καταλήγουν κουραστικές μετά από λίγο.

 

Όταν αναφέρεται ότι έκλεψαν από τους Εισβολείς τις συντεταγμένες μιας Απαγορευμένης Περιοχής, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει ότι εκεί θα ανακάλυπταν την προέλευση και τα μυστικά των εισβολέων. Αντ’ αυτού, όπως παρουσιάζεται, πάνε εκεί απλά και μόνο επειδή είχαν τις συντεταγμένες οι εχθροί και… ό,τι λάχει. Και ω την τύχη, έλαχαν εχθροί των εχθρών.

 

Δεν συνεχίζω άλλο, στα της πλοκής.

 

Κοσμοπλασία

Ναι υπάρχει. Καταιγιστικό και το info dump.

 

Γλώσσα

Θεατρική και στομφώδης. Δεν φταίει ο συγγραφέας, δεν εφηύρε εκείνος τη γλώσσα. Υπήρχε κάτι τριάντα χρόνια πριν επίσημα, σε όλα τα pop media, μετά παρέμεινε στο κακό γράψιμο στο σινεμά και συνεχίζει μέχρι σήμερα σε κάποια κόμικ. Η γλώσσα όμως εξελίσσεται, κάνει προσπάθειες να βελτιωθεί, να γίνει αληθινή, δεν νοείται να αγνοείται από έναν νέο συγγραφέα. Επίσης, όταν ένας χαρακτήρας, κακός ή καλός, «πουλάει μπόι» με ατάκες του τύπου «Παραδοθείτε τώρα και ίσως σας χαρίσουμε τις άθλιες ζωές σας» φανερώνει τη μικρότητα του ή τον φόβο του καθώς προσπαθεί να ψαρώσει τον άλλο. Είναι πιο φυσιολογικό σε πεντάχρονα.

 

Χαρακτήρες

Μία παρατήρηση μόνο. Κατάλαβα καλά ότι το Άρντεν, μαζί με τον καπετάνιο, έχει ένα πλήρωμα από τρία άτομα; Στην αρχή νόμισα ότι αυτούς παρακολουθούμε γιατί αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές. Μετά όμως λέει αυτό: «Ο Ρετ, ο πλοηγός του Άρντεν, ήταν ακόμα πολύ νέος, σε σχέση με τα άλλα δύο μέλη του πληρώματος.» Μου έδωσες να καταλάβω στην αρχή ότι το Άρντεν ήταν κοτζάμ θηρίο.

 

Διεκπεραίωση

Στο θέμα είναι, αλλά δεν ξέρω αν είναι αποδεκτό ως συμμετοχή σε διαγωνισμό εφόσον δεν ολοκληρώνεται, ή μοιάζει κεντρικό κομμάτι τριλογίας. Είναι μέθοδος θωράκισης στην όποια κριτική; «Ε αν δεν έχετε διαβάσει το πρώτο μέρος…» ή «Α, εκείνο επεξηγείται στο επόμενο…». Εγώ δεν το αποδέχομαι.

 

Τίτλος

Στομφώδης. Χάνει τις εντυπώσεις.

  • Like 4

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ωραία κοιμωμένη

Ευφάνταστη ιστορία, καταιγιστική δράση, θεαματικές μάχες.

Αυτό που μου έλειψε από την ιστορία σου είναι η αιτιολόγηση του κακού,

γιατί το κακό πολεμάει το καλό.

Το κακό δεν είναι ανεξέλεγκτο, έχει αιτία, όνομα και υπογραφή.

*Οι φωτογραφίες εξαιρετικές. Το δικό σου βιβλίο θα το εικονοποιήσεις μόνος σου.

  • Confused 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
Spoiler

Πλοκή

 

Υπερβολική. Η πλοκή σου γεμίζει πολλά κανονικά διηγήματα ή μία ταινία, αλλά είναι υπερβολική για να χωρέσει στις λέξεις του διαγωνισμού. Οι ταχύτητές σου είναι στο μάξιμουμ. Οι ήρωές σου δεν παίρνουν (ούτε εμείς παίρνουμε) ανάσα. Από κει και πέρα οι ιδέες που έχεις μου προκάλεσαν εντελώς αντικρουόμενα αισθήματα. Αυτά που μου άρεσαν μου άρεσαν πολύ. Ας πούμε οι πλανήτες γίγαντες. Ή το σημείο όπου ο πλανήτης παρουσιάζει στον κυβερνήτη την τρισδιάστατη απεικόνιση του γαλαξία του. Αυτό ήταν πολύ πιο έντονη και πολύ πιο πετυχημένη εικόνα από όλες όσες έβαλες. Μου άρεσε, με ταξίδεψε. Από την άλλη όμως, αυτά που δεν μου άρεσαν, με χάλασαν πραγματικά. Δηλαδή, σοβαρά, μπαίνει στο συμβούλιο και σε πέντε κουβέντες τους πείθει, χωρίς καμία απόδειξη ότι δεν έπαθε παράκρουση ας πούμε και ξεσηκώνονται όλοι-για έναν άνθρωπο που οι μισοί δεν έχουν δει καν το πραγματικό του πρόσωπο; Και εδώ φτάνουμε σε μία ιδέα που ταυτόχρονα κατάφερε να μου αρέσει πολύ και να τη βρω και εντελώς παράλογη. Ένας άνθρωπος που κανείς δεν έχει δει το πρόσωπό του. Πόσο γοητευτικό, πόσο μυστηριώδες. Ένας άνθρωπος που ποτέ κανείς δεν έχει δει το πρόσωπό του; Αδύνατον. Κυκλοφορεί μονίμως με την πανοπλία του; Και πώς ξέρουν οι υπόλοιποι του συμβουλίου ή το ίδιο του το πλήρωμα ότι είναι αυτός που λέει, ότι μπορούν να τον εμπιστευτούν; Πώς πείθονται αυτοί, πώς πείθεται ο ίδιος χωρίς απόδειξη καμιά ότι τα πλάσματα θα τον βοηθήσουν; Καλά- καλά δεν ξέρει τι όντα είναι. Ξέρανε δηλαδή τι πάνε να βρούνε; Δεν το αναφέρεις. Ας έβγαζες ας πούμε τη σκηνή με το δράκο (θα είχε ίσως κινηματογραφική αξία, αλλά εδώ δεν προσθέτει) και ας έβαζες κάποιες λογικές εξηγήσεις για να είσαι μέσα στον αριθμό λέξεων. Πάνε να βρούνε το τάδε μέρος, όπου υπάρχουν πληροφορίες/ προφητείες/ αποδείξεις ότι κατοικούν τα τάδε όντα, που για τούτο και για κείνο το λόγο εχθρεύονται τους Εισβολείς. Κι ας μην ήξερε κανείς τι μορφή θα είχαν τα όντα αυτά. Να μας κάνεις την έκπληξη εκεί. Πολύ γρήγορες εναλλαγές, πολύ εύκολη η εξέλιξη, από την πρώτη γραμμή της ιστορίας μας έχεις βάλει στην πρίζα. Κάτσε βρε πουλάκι μου να ζεσταθούμε λίγο. Επίσης: οι εικόνες που πρόσθεσες κατ’ εμέ δεν ήταν καλή ιδέα. Αντί να εμπλουτίζουν το κείμενό σου, το αποδυναμώνουν. Εμένα προσωπικά με αποσπούσαν διαρκώς. Εκεί που πήγαινα να συγκεντρωθώ στη δράση, τσουπ, εικονίτσα. Πάλι καλά που δεν άνοιγε το πρόγραμμά μου και τους ήχους.

Κοσμοπλασία

 

Αναφέρει κάποιος επάνω, info dump. Έχει μπόλικο. Δεν πρόφτασα να αφομοιώσω πολλά. Έχεις στριμώξει κοσμοπλασία νουβέλας σε short story. Δεν χωράει. Μας παίρνεις μονότερμα με διακόσια πράγματα.

Χαρακτήρες

 

Μόνο τρία παλικάρια επάνδρωναν κοτζάμ θωρηκτό; Αναφέρθηκε νομίζω και πιο πάνω. Δεν ξέρω αν ο Κάπτεν ομοιάζει με τον Χάρλοκ ή όχι, και δεν με νοιάζει. Αλλά με νοιάζει που δεν μπόρεσα να νοιαστώ για τη μοίρα του στο παραμικρό. Ούτε για κανενός άλλου. Ο πλανήτης γίγαντας που μιλάει αρχικά είναι ο μόνος που κάπως κατάφερε να με κερδίσει. Δεν με τρόμαξαν οι κακοί, δεν με ενέπνευσαν οι καλοί. Παρακάτω θα σου πω τι νομίζω πως φταίει για αυτό.

Γλώσσα

 

Διεκπεραιωτική. Στημένοι διάλογοι, το θα σας χαρίσουμε τις άθλιες ζωές σας μου φάνηκε τρομερά παλιομοδίτικο. Ξέρω ‘γω, σαν να τσακώνονται αγοράκια. Σαν να το έχεις πάρει από ταινίες για παιδιά δηλαδή. Γενικά χρησιμοποιείς μια γλώσσα που παραπέμπει σε κάτι άλλο, σε anime, σε κόμικς, σε παιχνίδι, δεν ξέρω σε τι, αλλά που πάντως δεν κάνει για τη συγγραφή. Και αυτό που έχεις κάνει είναι σαν να θέλεις να είναι κάτι άλλο. Είτε κόμικ, είτε παιχνίδι, είτε anime. Προσπαθείς να κάνεις άλλο πράγμα, όχι διήγημα, έστω και ασυνείδητα, και γι’ αυτό αισθάνεσαι πως αυτό που φτιάχνεις έχει ανάγκη από εικόνες, μουσική επένδυση και τα λοιπά. Ναι αλλά τα εργαλεία που έχεις είναι η γλώσσα αυτή τη στιγμή. Χειρίσου τη για να μας δώσεις αυτά που θες. Μην την υποτιμάς. Γράφεις σαν να αφηγείσαι μια ταινία που είδες.

Διεκπεραίωση

 

Αν έχει γίγαντες; Βεβαίως ναι. Αν είναι space opera; Υποθέτω ναι, αν και δεν έχω καλή επαφή με το είδος. Θα σταθώ στο γεγονός ότι επέλεξες να δώσεις τίτλο που παραπέμπει σε δεύτερο μέρος κάποιας ιστορίας. Υποθέτει κανείς ότι, αν υπήρχε πρώτο μέρος, αυτό θα ήταν η αφήγηση της απόκτησης του κρυστάλλου ενώ το τρίτο αναφέρεται στην τελική μάχη των γιγάντων. Βασικά δεν είναι αυτοτελής ιστορία. Το τέλος πραγματικά μας αφήνει να ψάχνουμε να βρούμε το επόμενο. Τι πρόλαβαν να κάνουν οι κακοί πριν ηττηθούν, είχαν κάποια σχέση με τους γίγαντες, κάποιο είδος unfinished business ας πούμε, ποιος νίκησε τελικά;

Άκου και αυτή την τελευταία παρατήρηση και αν θες λάβε την υπόψη. Κάθε ιστορία αποτελείται από πολλά επίπεδα. Ετούτη εδώ η ιστορία είναι τρομερά απλωμένη και δεν έχει διόλου, μα διόλου, βάθος. Αυτό πιστεύω πως φταίει για το ότι δεν μπορέσαμε να ταυτιστούμε με ήρωες, ή να ανησυχήσουμε, ή να νιώσουμε γενικά. Ίσως το κάνεις από επιλογή αλλά επειδή είναι συγγραφή και όχι εικόνα ή ταινία, βρίσκεσαι τελικά να μην εξυπηρετείς αυτό που ήθελες να μας δώσεις. Θέλεις να μας δώσεις δράση; Έτσι που τρέχουν οι σκηνές λες και τις κυνηγάει ο οξαποδώ δεν προφταίνουμε να απολαύσουμε τη δράση. Θέλεις να μας δώσεις αγωνία; Έτσι αδιάφοροι που είναι οι ήρωες, ποσώς αγωνιούμε. Η ιστορία σου είναι λες και έχεις ξύσει μόλις την πάνω- πάνω κρούστα. Σαν να έχεις παρουσιάσει μονάχα τη φλούδα της. Τα αποκάτω είναι όλα ανεξερεύνητα. Και σε βεβαιώ, το καλό πράγμα βρίσκεται εκεί.

Και να πει κανείς πως δεν έχεις φαντασία; Έχεις. Και μπόλικη.

 

 

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.

Edited by Ιρμάντα
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Επανέρχομαι, επειδή με έβαλες σε σκέψεις και θέλω να ζητήσω κάτι, ορμώμενος από αυτό:

On 4/13/2019 at 2:49 PM, Unicron said:

Το διήγημά μου ανήκει στο είδος της epic space opera και πιο συγκεκριμένα είναι αποκλειστικά βασισμένο στην Ιαπωνική σχολή του είδους.

Όταν λες «Ιαπωνική σχολή του είδους», τι ακριβώς εννοείς; Το έψαξα και δεν βρήκα κάτι συγκεκριμένο. Θα ήθελα, αν μπορείς να μου προτείνεις κάποιους συγγραφείς, αν γίνεται και διηγήματα, για να μπορέσω να καταλάβω από πού έχεις πάρει τις επιρροές σου. Θα γίνω πιο συγκεκριμένος, με ενδιαφέρουν μυθιστορήματα και διηγήματα. ΟΧΙ κόμικ ή ταινίες. Για να γίνω ακόμη πιο σαφής, ιστορίες που είναι αποτυπωμένες σε πρόζα (όχι μέσα σε speech bubbles), που δεν περιέχουν καθόλου εικόνες, στατικές ή κινούμενες. Τα ρωτάω αυτά επειδή έχω δει αρκετά anime για να καταλάβω προς τα πού το πας το πράγμα. Επίσης, μέχρι πρόσφατα τα διηγήματά σου ήταν τα αποπαίδια του αμερικάνικου σινεμά και του Στίβεν Κινγκ. Τι σε έκανε να στραφείς προς την Ιαπωνική σχολή;

Αυτά. Περιμένω με αγωνία τις προτάσεις σου. Τόλμησα να διαβάσω καναδυό διηγήματα από Ιάπωνες συγγραφείς για να πάρω μία γεύση. Δεν ήταν, βέβαια, space opera, αλλά σε πληροφορώ ότι δεν είχαν καμία σχέση με αυτό που παρουσιάζεις εδώ.

Edited by Mesmer
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron
7 hours ago, Mesmer said:

Επανέρχομαι, επειδή με έβαλες σε σκέψεις και θέλω να ζητήσω κάτι, ορμώμενος από αυτό:

Όταν λες «Ιαπωνική σχολή του είδους», τι ακριβώς εννοείς; Το έψαξα και δεν βρήκα κάτι συγκεκριμένο. Θα ήθελα, αν μπορείς να μου προτείνεις κάποιους συγγραφείς, αν γίνεται και διηγήματα, για να μπορέσω να καταλάβω από πού έχεις πάρει τις επιρροές σου. Θα γίνω πιο συγκεκριμένος, με ενδιαφέρουν μυθιστορήματα και διηγήματα. ΟΧΙ κόμικ ή ταινίες. Για να γίνω ακόμη πιο σαφής, ιστορίες που είναι αποτυπωμένες σε πρόζα (όχι μέσα σε speech bubbles), που δεν περιέχουν καθόλου εικόνες, στατικές ή κινούμενες. Τα ρωτάω αυτά επειδή έχω δει αρκετά anime για να καταλάβω προς τα πού το πας το πράγμα. Επίσης, μέχρι πρόσφατα τα διηγήματά σου ήταν τα αποπαίδια του αμερικάνικου σινεμά και του Στίβεν Κινγκ. Τι σε έκανε να στραφείς προς την Ιαπωνική σχολή;

Αυτά. Περιμένω με αγωνία τις προτάσεις σου. Τόλμησα να διαβάσω καναδυό διηγήματα από Ιάπωνες συγγραφείς για να πάρω μία γεύση. Δεν ήταν, βέβαια, space opera, αλλά σε πληροφορώ ότι δεν είχαν καμία σχέση με αυτό που παρουσιάζεις εδώ.

Αναφέρομαι κυρίως σε βιβλία που προκύπτουν από novelization ταινιών. Τα πιο γνωστά βέβαια στο δυτικό κόσμο είναι τα βιβλία από το Star Wars, όμως ακόμα καλύτερα (σε επίπεδο ιδεών και δράσης) είναι τα αντίστοιχα Ιαπωνικά, με προεξέχον το Space Battleship Yamato . Συνήθως έχουν και εικόνες μέσα, όμως είναι κανονικά μυθιστορήματα και όχι απλά κόμικς. 

  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα

Μπρααάαβο, novelization. Αυτό έχεις κάνει, αυτή τη λέξη έψαχνα. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ωραία κοιμωμένη
5 hours ago, Unicron said:

Αναφέρομαι κυρίως σε βιβλία που προκύπτουν από novelization ταινιών. Τα πιο γνωστά βέβαια στο δυτικό κόσμο είναι τα βιβλία από το Star Wars, όμως ακόμα καλύτερα (σε επίπεδο ιδεών και δράσης) είναι τα αντίστοιχα Ιαπωνικά, με προεξέχον το Space Battleship Yamato . Συνήθως έχουν και εικόνες μέσα, όμως είναι κανονικά μυθιστορήματα και όχι απλά κόμικς. 

Παιδιά, κουλάρετε! Δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη. Ο κλέψας του κλέψαντος. Το στοίχημα είναι το χιλιοειπωμένο να το κάνεις δικό σου και να το παρουσιάσεις με τρόπο μοναδικό. Η μεγαλύτερη τράπεζα χορήγησης δανείων και πνευματικών επενδύσεων είναι η τέχνη σε όλες τις μορφές της. Μόνο η αρχαιοελληνική σκέψη δεν είναι προϊόν λογοκλοπής, γι' αυτό είναι αξεπέραστη, νυν και αεί εις τους αιώνας των αιώνων.

*Unicrom, δεν είσαι υποχρεωμένος να αποκαλύπτεις τις πηγές σου. Είναι δουλειά των κριτικών να βρουν τις επιρροές σου.

Edited by Η ωραία κοιμωμένη
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Η ωραία κοιμωμένη
10 minutes ago, Η ωραία κοιμωμένη said:

Παιδιά, κουλάρετε! Δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη. Ο κλέψας του κλέψαντος. Το στοίχημα είναι το χιλιοειπωμένο να το κάνεις δικό σου και να το παρουσιάσεις με τρόπο μοναδικό. Η μεγαλύτερη τράπεζα χορήγησης δανείων και πνευματικών επενδύσεων είναι η τέχνη σε όλες τις μορφές της. Μόνο η αρχαιοελληνική σκέψη δεν είναι προϊόν λογοκλοπής, γι' αυτό είναι αξεπέραστη, νυν και αεί εις τους αιώνας των αιώνων.

*Unicrom, δεν είσαι υποχρεωμένος να αποκαλύπτεις τις πηγές σου. Είναι δουλειά των κριτικών να βρουν τις επιρροές σου.

Συγνώμη Ballerond, μπορείς να μου πεις πού βρίσκεις το αστείο στα λεγόμενα μου; Με προσβάλλεις!

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

@Η ωραία κοιμωμένη

Ο Mesmer δεν ζήτησε πηγές για να δει αν ο φίλος μας ο Unicron έκλεψε, αλλά για να μπορέσει καλύτερα να κρίνει το διήγημά του σύμφωνα με τις προς αναγνώστες οδηγίες που ο ίδιος έθεσε. 

Share this post


Link to post
Share on other sites
zefuros

Θα γράψω 2-3 πράγματα ως αναγνώστης.

Spoiler

Στα αρνητικά:

1. Η ύπαρξη των εικόνων δεν μου άρεσε. Βασικά, η ύπαρξη τους αυτομάτως κατατάσει το κείμενο σε άλλη κατηγορία - οχι παντως διηγημα. Το βασικό που ζητάω ως αναγνώστης ειναι οι λέξεις να δημιουργήσουν την εικόνα μπροστά στα μάτια μου. Δεν χρειάζομαι τον αντιπερισπασμό εικονογράφησης για αυτό.

2. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα θωρηκτό με αμέτρητα όπλα να εχει πλήρωμα τριών ατόμων. Sorry.

3. Δεν μπορώ να καταλάβω πως από την μία πλευρά τα σκαφη της ανθρωπότητας ήταν αρχαία, η τεχνολογία των Εισβολέων σαφώς ανωτερη, αλλά στην μαχη να αναφέρεις πως τα σκάφη της ανθρωπότητας υπερείχαν σε δύναμη πυρός, και απλά χάνανε επειδή ηταν 42 έναντι 1.000

4. Ωραίο το κόλπο των διαστημικών πειρατών για την εμβόλιση των σκαφών λόγω της φύσης της ενεργειακής ασπίδας, αλλά λογικά η "ανωτερη" τεχνολογία των εισβολέων θα τα είχε λύσει αυτά τα θέματα.... Οταν ημουν σε εκείνο το σημείο βέβαια γούσταρα

5. Ωραία ιδέα ενας αστρο-δράκος που σκάει μύτη από το αστρο, αλλά στο κενό του διαστήματος όσο και να κουνάει τα φτερά του, δεν θα κουνηθεί ούτε εκατοστό ( It is just physics dear Watson)

6. Για να επιστρέψω στο Νο1, καθώς και σε σχετική κριτική παραπάνω, η παραγραφος:

Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. Τα συμμαχικά σκάφη είχαν περισσότερη δύναμη πυρός, όμως αυτά των Εισβολέων υπερτερούσαν κατά πολύ αριθμητικά. Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν ένα πραγματικό οπτικό υπερθέαμα

Sorry, αλλά ειναι χρυσό βατόμουρο. Υποτίθεται πως έγινε της Πόπης, και δεν έχω να διαβασω τπτ

7. Αντίστοιχα:

 Η ενεργειακή του λεπίδα όμως ποτέ δεν ακούμπησε το σώμα της, καθώς στο χέρι της εμφανίστηκε μια αντίπαλη λεπίδα η οποία αντέκρουσε το χτύπημα. Αμέσως ξεκίνησε μια έντονη ξιφομαχία ανάμεσα στον κυβερνήτη και τη σκιά. Οι δυο τους φαίνονταν ισάξιοι αντίπαλοι, καθώς ο καθένας μπορούσε να αντικρούσει εύκολα τα χτυπήματα του άλλου

Sorry, με πήρε ο υπνος. Please play the video.

8. Χαρακτήρες: Απόντες. ΟΚ, ο κυβερνήτης ειναι αλάνι και ηξερε το κολπάκι με τις ασπίδες ενώ έφαγε λαχανο και τον αστρικο δράκο με τρόπο που ο Χωκινς θα σηκωνόταν από το καροτσάκι του να χειροκροτήσει.

9. Όπως ειπώθηκε παραπάνω, δεν ειναι αυτοτελές. Με χάλασε και η προσθηκη των  "οδηγιών αναγνωσης".  Ασε με να το διαβάσω και να βγάλω συμπέρασμα.

Στα θετικά:

1. Πολεμιστές καμουφλαρισμένοι μέσα σε πλανήτες, οι οποίοι σκάνε μύτη , βγάζουν τα σπαθιά και ετοιμάζονται να μάθουν μπαλίτσα στο πλάσμα με τα γιγαντιαία πλοκάμια. Υποσχόμενο αλλά δεν μαθαμε τπτ παραπάνω για αυτούς

2. Μαγκιά σου το στησιμο ενός τρελλού σκηνικού Hit n run  απο Γαλαξία σε Γαλαξία και πως βρίσκεσαι στην συγγραφική κοσμάρα σου (με την καλή έννοια).

Καλή συνέχεια!

 

ΥΓ. Θα με συγχωρήσετε αλλά δεν εχω ξαναγραψει ποτέ κριτική για κείμενο!

Edited by zefuros
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Κρύο αστείο: αν σκεφτείς ότι μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, τότε έχεις περάσει κατά πολύ το όριο του διαγωνισμού.

 

Spoiler

 

Πλοκή

Σου το είπαν και πιο πάνω, μπουκώνεις. Με τη μια σκηνή κορύφωσης δίπλα στην άλλη καταργείται η κορύφωση. Εδώ έχεις πλούσια πλοκή, η οποία δεν αντιστοιχεί στο μικρό μέγεθος που είναι το ζητούμενο του διαγωνισμού.

Η προσθήκη εικόνων είναι φάουλ. Επειδή, ένας κακοπροαίρετος αναγνώστης (όπως είμαι κατά βάθος κι εγώ) θα σκεφτεί ότι βρήκες δέκα εντυπωσιακές εικόνες και απλά τις έντυσες με μια πλοκή. Όσο το διάβαζα και κοίταζα τις εικόνες, σκεφτόμουν ότι θα προτιμούσα να το έβλεπα αυτό σε κόμικ, παρά σε διήγημα.

Κοσμοπλασία

Μαύρες τρύπες, διαστημόπλοια, πυρά μέσα στο διάστημα, γίγαντες να ξεπηδούν από καυτά άστρα. Δε θα περίμενα κάτι λιγότερο από το είδος που αναφέρεσαι.

Γλώσσα

Αταίριαστη. Χρησιμοποιείς σχήματα πολύ κοντά στην καθαρεύουσα. Δεν ξέρω για άλλα είδη λόγου, αλλά στη διαστημική όπερα δεν ταιριάζει καθόλου. Ιδίως η έκφραση «μελανή οπή» μου φάνηκε εντελώς παράταιρη. Μαύρες τρύπες τις λέμε ακόμα και στην επιστήμη.

Δομή

Θα προτιμούσα αν ακολουθούσες μια άλλη δομή, εισαγωγή που να μας μπάζει στην υπόθεση, μια κορύφωση και μια λύση.

Χαρακτήρες

Δεν είμαι οπαδός της άποψης ότι πρέπει σώνει και καλά να μας δείξεις χαρακτήρες, αλλά ένα με δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του καθενός και κάτι θα μας είχε μείνει από αυτούς. Ο καπετάνιος θα μπορούσε να κούτσαινε ελαφρώς, ή να είχε το συνήθειο να σκαλίζει τη μύτη του... δεν ξέρω, εσύ διαλέγεις!

Διεκπεραίωση

Οι γίγαντες δεν είναι το κεντρικό θέμα στην ιστορία σου, παρουσιάζονται σαν κομμάτι του φόντου. Θα προτιμούσα να είχες μια σκηνή και μόνο σε όλο το κείμενο που ο πλοηγός συναντά τον αρχηγό των γιγάντων για να του ζητήσει συμμαχία κι όλα τα άλλα να μπαίνουν μέσα στο διάλογο ή να υπονοούνται.

Παρατήρηση: ένα διαστημόπλοιο τεράστιο με τρία άτομα πλήρωμα; Εξήγησε γιατί υπάρχουν τόσα πολλά άτομα, οι αποστολές στο διάστημα τείνουν να είναι μη επανδρωμένες! (Βλέπεις, έχω ακριβώς την αντίθετη άποψη από τους υπόλοιπους).

 

 

Δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στο να σου πω τι να γράψεις και τι όχι. Αυτό το είδος που γράφεις εδώ είναι δύσκολο, έχει λίγους οπαδούς, αλλά θα μπορούσες με λίγα κολπάκια να το κάνεις πολύ θελκτικό.

 

Καλή επιτυχία

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
Spoiler

Δε θα επαναλάβω αυτά που λένε οι παραπάνω. Απλά θα προσθέσω ότι μου άρεσαν οι εικόνες. Το κείμενο από μόνο του ήταν πολύ κουραστικό λόγω γρήγορης δράσης. Οπότε, οι εικόνες ξεκούραζαν λίγο το μάτι. Επίσης, ήταν έξυπνη η ιδέα της εξολόθρευσης του Δράκου και μου άρεσαν οι γίγαντες-πολεμιστές. Μάλιστα, είχα αγωνία να δω την τελική αναμέτρηση. Πολλά πράγματα δεν κολλάνε από πλευρά αληθοφάνειας. πχ. Γιατί οι γίγαντες-πολεμιστές δέχθηκαν να βοηθήσουν τον γαλαξία; Εγώ στη θέση τους θα άραζα εκεί που ήμουν. Επίσης, είχαμε ξιφομαχία. Δεν κολλάει ή δεν έχεις δώσει αρκετά στοιχεία για να κολλήσει η ύπαρξη της ξιφομαχίας. Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι το πρώτο γραπτό σου που διαβάζω, οπότε για μένα είναι κάτι διαφορετικό και το απόλαυσα σε γενικές γραμμές. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rōnin

Τίτλος διαστημικός, γλώσσα καταιγιστική. Νομίζω,ήταν ικανή να αποδώσει τον βομβαρδισμό του αναγνώστη με εικόνες, ακόμη κι αν δεν περιλάμβανες τις φωτο μέσα στο κείμενο. Το συναίσθημα που μου έμεινε λόγω κοσμοπλασίας και πλοκής ήταν σαν κι αυτό που άφηναν οι σκηνές δράσης στο Σερίφη του Διαστήματος (Saber Rider). Οι γρήγοροι ρυθμοί όμως ίσως ήταν εις βάρος της ανάπτυξης των χαρακτήρων και εκτός αυτού, θα ήθελα ένα πιο οριστικό τέλος. Καλή σου επιτυχία

Share this post


Link to post
Share on other sites
Starbuck
Spoiler

Καλησπέρα! Το κείμενο αυτό με δυσκόλεψε πολύ στην ανάγνωση. Κατ' αρχήν με ενόχλησαν πολύ οι εικόνες ειδικά όταν έπεσα πάνω στην Ατλαντίδα! Μπορείς να γράψεις και δεν χρειάζεται να το κάνεις πιο εφετζίδικο γιατί μειώνει την προσπάθειά σου αντί να προσφέρει. Μετά την κακή πρώτη εντύπωση με τις εικόνες και αφού ξεκίνησα να διαβάζω λέω τώρα φαίνεται να έχει ζουμί εδώ. Όμως, η γραφή, που αν απομονώσεις στιγμιότυπα είναι πολύ ωραία και θελκτική, συνεχίστηκε με τον ίδιο ρυθμό, την ίδια ένταση και το ίδιο ύφος μέχρι τέλους με αποτέλεσμα να γίνει τελικά μονότονη, σαν λευκός θόρυβος. Οι εικόνες μεμονωμένα μου άρεσαν αλλά όλες μαζί με κούρασαν. Στο δια ταύτα εμπιστεύσου λίγο πιο πολύ την πένα σου. Ας κάνει και λάθη, ας έχει και αδυναμίες. Αλλά αν πας να την πασπαλίψεις με εφέ κάνεις κακό στο έργο σου και είναι κρίμα. Τα εφέ δεν κρύβουν τις αδυναμίες, αντίθετα τις αναδεικνύουν! Λες πολύ φανφαρα έχεις αυτό, τι κρύβει; Γιατί στο κείμενο έχεις ένα υπόβαθρο που μπορούσες να δουλέψεις καλύτερα, φαίνεται η ικανότητα στη γραφή και η φαντασία, αλλά ακόμα και σ' αυτό, στον τρόπο που το χειρίζεσαι συνολικά, (και ας μην αναφερθώ πάλι στις εικόνες) αυτοσαμποτάρεσαι. 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
dagoncult
Spoiler

Ωραίες ήταν οι εικόνες που χρησιμοποίησες, έδιναν ένα έξτρα εφέ στην ιστορία. Το ζήτημα είναι ότι χωρίς τις εικόνες η ιστορία χάνει πολύ.

Η αλλαγή σκηνών ήταν ιλιγγιώδης, αλλά αυτό είχε σαν συνέπεια η ανάπτυξη των ίδιων των σκηνών να μένει πίσω. Σαν να διάβαζα την περίληψη μιας ιστορίας, και όχι την ίδια την ιστορία. Κατά συνέπεια έμεινε λειψή κι η δράση.

Δεν με χάλασε η ορολογία.

Κάπως ξώφαλτσα αγγίζει το διήγημα το θέμα του διαγωνισμού.

Μένει ανολοκλήρωτη η ιστορία. Προσωπικά θα προτιμούσα να διάβαζα κάτι που να έχει ένα ξεκάθαρο τέλος.

Γούστα είναι αυτά, όμως θα μου άρεσε αν το διήγημα είχε πολύ λιγότερες σκηνές και περισσότερες λέξεις ανά σκηνή. Για εμένα καταιγιστική δράση δεν σημαίνει απαραίτητα να γίνονται πολλά πράγματα σε λίγες λέξεις.

 

Υγ: δεν θέλω να σε πρήξω, αλλά νομίζω ότι σημαντικότερο για την συγγραφική σου βελτίωση από το να κάνεις ανάπτυξη χαρακτήρων είναι να κάνεις πρώτα ανάπτυξη σκηνών, ώστε για αρχή να έχεις μια κανονική ιστορία (και για τους χαρακτήρες σου το βλέπεις στο μέλλον τι θα κάνεις). Έστω σαν άσκηση, σαν προπόνηση για να βγεις από το comfort zone σου βρε αδερφέ, πάρε πχ την σελίδα 3 του pdf σου και δες αν μπορείς, χωρίς να προσθέσεις έξτρα γεγονότα, να κάνεις τις 300 λέξεις της 800-1000. Αναγκαστικά θα πας σε περιγραφές, εικόνες, ήχοι, οσμές, ο ιδρώτας στο μέτωπο του ήρωα, μια γροθιά που σφίγγεται. Μπορεί η διαδικασία να μην σου πει τίποτα απολύτως (οπότε ξαναγυρνάς στον στυλ που έχεις τώρα), αλλά μπορεί και να ανακαλύψεις κάτι που να νιώσεις ότι κάνει τα κείμενά σου καλύτερα.

 

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mournblade

Πράγματι, διαβάστηκε πολύ εύκολα η ιστορία. :)

Spoiler

Καλά βρε αθεόφοβε, ολόκληροι γίγαντες μέσα σε πλανήτες; Δράκοι απο άστρα; Η φαντασία σου είναι οργιωδης. Γίνεται ο κακός χαμός, μιλάμε! Δεν είμαι σίγουρος όμως πως αυτό το χαρακτηριστικό βοηθάει το διήγημα να λάμψει. Το χαρακτηριστικό της ιστορίας είναι πως συνδυάζει πολλά στοιχεία σε λίγο χώρο: θυμίζει λίγο πόλεμο των άστρων, λίγο σταρ τρεκ, λιγο κόμικ του Σταν Λι (Γκαλακτους), λίγο ιαπωνικό ανιμε.

Τα επιστημονικά στοιχεία είναι παράταιρα εδω. Εγώ θα κράταγα τις φαντασμαγορικες εικόνες (τις περιγραφές, όχι τις πραγματικές εικόνες) και θα χρησιμοποιουσα δοκιμους όρους μόνο στους διαλόγους. Οχι στην αφήγηση. Θα έδινα περισσότερο χώρο στη λεπτομέρεια και ίσως σκεφτόμουν μια σύμπτυξη των γεγονότων. Γίνονται πολλά ακραία γεγονότα, οι χαρακτήρες έχουν περάσει στο περιθώριο . Σίγουρα σε κάποιο οπτικοακουστικό μέσο η ιστορία θα εντυπωσίαζε, για το είδος της, όμως στο γραπτό κείμενο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φαντασία του κοινού, εκεί στριμώχνονται οι ιδεες σου. Οι (όμορφες) φωτογραφίες προσδίδουν κινηματογραφικότητα στο διήγημα μα βάλλουν τη λογοτεχνικότητά του. Ίσως να σκεφτόσουν να χρησιμοποιήσεις 2-3 μόνο, όπως κάνουν πχ στο Μπέρεν & Λούθιεν κτλ;

Καλή επιτυχία.

Share this post


Link to post
Share on other sites
gismofbi

Πλοκή: Με κάλυψαν οι προλαλήσαντες, δεν θα προσθέσω κάτι άλλο. Γενικά πολύ πράγμα. Σε ένα διήγημα καλό είναι η πλοκή να σε πάει από το σημείο Α στο σημείο Β. Πας από Αθήνα Θεσσαλονίκη και περιγράφεις το τι σου συνέβη στη διαδρομή. Δυσκολίες, γεγονότα, έρωτες κτλ. Άμα πας από Αθήνα Θεσσαλονίκη μέσω Πάτρας, με λίγη στάση Γιάννενα, ένα καφέ Ορεστιάδα και λίγο ύπνο στη Ρόδο καταλαβαίνεις πως δεν χωράει σε διήγημα.

Κοσμοπλασία: Τυπική space opera, ακολουθεί το χιλιοπαιγμένο μοτίβο. Αρκετά κινηματογραφικό, επίσης.

Γλώσσα: Στημένη, επιτηδευμένη, στομφώδης και παλιομοδίτικη. Έκανες περίληψη και όχι αφήγηση. Πολλές και καταιγιστικές σκηνές που σε συνδυασμό με το infodump μπουκώνουν το κείμενο και κουράζουν τον αναγνώστη. Παρ’ όλ’ αυτά είχε ωραίες εικόνες (δεν αναφέρομαι στις φωτο) και φαίνεται ότι ξέρεις να χειρίζεσαι το λόγο.

Χαρακτήρες: Ξύλινοι και αδιάφοροι, απλά πιόνια για να κυλάει η ιστορία. Δεν ξέρουμε τίποτα γι’ αυτούς, δεν νοιαζόμαστε γι’ αυτούς. Ακόμα και οι κακοί δεν πρέπει να είναι απρόσωποι. Ο κακός κάνει κακό γιατί έχει ένα λόγο, μια σκοπιμότητα έστω και χαζή στα δικά μας μάτια.

Τέλος, να σου πω συγχαρητήρια για την φαντασία σου. Είχες μερικές καταπληκτικές ιδέες αλλά δεν είχαν χώρο να αναπνεύσουν. Επίσης να σου πω πως δεν με ενόχλησαν τόσο οι εικόνες. Μπορεί να μου έκοψαν λίγο τη δική μου φαντασία να ζήσω στον κόσμο που έπλασες αλλά μου έκανε εντύπωση το πόσο περιποιήθηκες το έργο σου. Φαίνεται ότι το αγάπησες και το ένιωσες σαν παιδί σου. Μπράβο. Κι ένα τελευταίο. Για μένα η ιστορία δεν λειτούργησε καλά ως διήγημα, με κούρασε. Αν ήταν κόμικ όμως ρε μάγκα πιστεύω θα ήταν απίστευτο.

Edited by gismofbi
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron

Ευχαριστώ πραγματικά όσους διάβασαν και φυσικά σχολίασαν την ιστορία μου. Δεσμεύομαι κάποια στιγμή αργότερα να απαντήσω αναλυτικά σε κάθε σχόλιο.

Spoiler

YicYhrC.png

Το μεγαλύτερο site του φανταστικού στην Ελλάδα! Το μέρος που κάθε τι φανταστικό μπορεί να συμβεί και όντως συμβαίνει. Εκεί που μόνο θα μπορούσαν να παλέψουν χριστιανοί και λιοντάρια και να νικήσουν οι χριστιανοί!

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ιρμάντα
2 minutes ago, Unicron said:

Ευχαριστώ πραγματικά όσους διάβασαν και φυσικά σχολίασαν την ιστορία μου. Δεσμεύομαι κάποια στιγμή αργότερα να απαντήσω αναλυτικά σε κάθε σχόλιο.

 

  Hide contents

YicYhrC.png

Το μεγαλύτερο site του φανταστικού στην Ελλάδα! Το μέρος που κάθε τι φανταστικό μπορεί να συμβεί και όντως συμβαίνει. Εκεί που μόνο θα μπορούσαν να παλέψουν χριστιανοί και λιοντάρια και να νικήσουν οι χριστιανοί!

 

 

 

Σούπερ ανατροπή αυτό. Μπράβο στο φόρουμ μας αν ισχύει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Unicron

 

On 4/14/2019 at 12:26 AM, Ballerond said:

Καλησπέρα, Βαγγέλη.

Μία ακόμη από τις γνωστές ιστορίες σου βλέπουμε εδώ.

Αστρικοί δράκοι, υπερκαινοφενείς, γαλαξιακές, μελανές οπές με ολίγον χαβιάρι και σως σαφράν, αιμοδιψείς Εισβολείς, γιγάντιοι πλανήτες, αστρικές υπερκαταναλωτικοβαρεμενοδενξερωτιγράφω προβολές, άνιθος, μπαλσάμικο, στον φούρνο για 30 λεπτά στους 180 βαθμούς και σερβίρετε σε βαθύ πιάτο.

Δεν έχω να σου πω πολλά. Το ξέρεις ότι δεν μου αρέσουν τέτοιες ιστορίες. Πάντως γέλασα πολύ.

Υ.Γ1: Μερικές εικόνες τα σπάνε. Μία μου φαίνεται είναι από το anime Saber Rider
Υ.Γ2: Όχι, δεν είναι λάθος το όνομα στην αρχή.

Καλή επιτυχία!

Σίγουρα ο καθένας έχει τα γούστα του και λυπάμαι που σε απογοήτευσα. Πάντως αν σου αρέσουν οι βαρετές ιστορίες δίχως πλοκή και δράση σου έχω νέα! Άνοιξε το παρακάτω spoiler και θα δεις.

Υ.Γ.: Όχι, καμία εικόνα δεν είναι από το σύμπαν του Saber Rider.

Spoiler

Περπάτα 2-3 χιλιόμετρα φορώντας τα παρακάτω δίχαλα και είμαι σίγουρος πως το κείμενο που θα προκύψει θα είναι στα γούστα σου!

SluKyEe.jpg

 

 

On 4/14/2019 at 2:39 AM, Mesmer said:

Ομολογώ πως όταν άνοιξα το pdf με τον acrobat reader χέστηκα λίγο με τα ηχητικά. Παραλίγο να την μεταφέρω στη Βιβλιοθήκη Τρόμου.

  Hide contents

Θα αρχίσω με αυτά που θεωρώ φάουλ.

1. Το ΙΙ στον τίτλο με χαλάει από την αρχή, επειδή με κάνει να σκέφτομαι ότι έχω ήδη χάσει κάποια επεισόδια. Νομίζω ότι η παράγραφος: «Δέκα χρόνια πριν [...]», είναι μια μικρή περίληψη του Ι. Επίσης, ο τίτλος μοιάζει σαν μια κακιά κόπια του Star Wars.

2. Ο οδηγός για τους αναγνώστες. Είναι σαν να μου λες ότι αν δεν μου αρέσει η ιστορία σου, φταίω εγώ που δεν τη διάβασα με τον «σωστό τρόπο». Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. Θα μου ήταν χρήσιμο το σχόλιό σου αν έψαχνα διηγήματα επηρεασμένα από την Ιαπωνική σχολή.

Φανερά επηρεασμένη, λοιπόν, η ιστορία σου από τον Κάπτεν Χάρλοκ. Μέχρι και το όνομα του καπετάνιου είναι παρόμοιο: Χάροου, Χάρλοκ. Ασχολήθηκε λιγάκι και με την πειρατεία, όλα οκ. Εντάξει, είναι λογικό να έχουμε τις επιρροές μας και μας έχεις δείξει πολλές φορές ποιες είναι οι δικές σου. Τα έχουμε πει ξανά και ξανά, δεν ξέρω κατά πόσο θα σου είναι ωφέλιμο να τα ξανακούσεις. Αλλά για να μην μιλάμε στον αέρα: Ό,τι δουλεύει καλά στα κόμικ, στα anime και στον κινηματογράφο, δεν σημαίνει ότι δουλεύει το ίδιο καλά και στη συγγραφή. Και είναι κρίμα, επειδή έχεις τα μέσα -εννοώ τη γραφή- για να ανεβάσεις αρκετά τις ιστορίες σου. Όπως και να 'χει, στο χέρι σου είναι.

Κατά τα άλλα, έχουμε μια κλασική σου ιστορία. Συμβαίνουν πάρα πολλά, συμβαίνουν πολύ γρήγορα, και στην τελική δεν καταλαβαίνουμε από πού ξεκινήσαμε και πού καταλήξαμε. Γενικά, οι περιγραφές, οι εικόνες, είναι αρκετά αδύναμες και νομίζω ότι το καταλαβαίνεις και μόνος σου, γι' αυτό και βάζεις τις εικόνες, για να ζωντανέψεις το κείμενο. Δεν αρκεί. Οι χαρακτήρες σου είναι για ακόμη μία φορά καρικατούρες. Μοιάζει σαν να μην νοιάζεσαι γι' αυτούς, οπότε γιατί να νοιαστούμε εμείς. Μόνο μέσα από τους διαλόγους προσπαθείς να τους δώσεις λίγη ζωή, αλλά κι αυτοί είναι αρκετά ξύλινοι και στημένοι.

Μου άρεσε η ιδέα των κοιμισμένων πολεμιστών που έγιναν πλανήτες. Μικρό ουάου εδώ, χάρηκε το δεκάχρονο που κρύβω μέσα μου. Ίσως είναι και το σημείο στο οποίο θα έπρεπε να εστιάσεις, επειδή εκτός από εδώ, το διήγημα δεν έχει καμία σχέση με τους γίγαντες. Θα ήθελα να μάθω, λοιπόν, για τους πολεμιστές του Άργκον: τι συνέβη στον Άργκον, γιατί την έπεσαν για ύπνο;. Εκτός κι αν αυτά αναφέρονται στο Galactic Wars I, οπότε πρέπει να το αριθμήσω ως φάουλ 3.

Λάτρεψα το σημείο που στον Χάροου μιλάει ένας πλανήτης και εκείνος απαντάει όλο κουλ.

Και θα τελειώσω με ακόμη ένα φάουλ. [ Αυτοτελής; Ναι ] Όχι, σε καμία περίπτωση. Πάνω που άρχιζε το καλό μας λες: συνεχίζεται.

Αυτά από εμένα. Καλή επιτυχία!

Μιας και αναφέρεις το Star Wars να σου θυμίσω πως εκεί η ιστορία ξεκίνησε από το επεισόδιο 4. Τουλάχιστον εγώ ξεκίνησα από το 2! Επίσης τα γεγονότα του 1 δίνονται περιληπτικά στην εισαγωγική παράγραφο, επομένως ο αναγνώστης ξέρει όλο το background της ιστορίας.

On 4/14/2019 at 9:01 AM, DinoHajiyorgi said:

Πλοκή

 

Δεν με παίρνει να αναλύσω το διήγημα πόντο-πόντο, θα αναγκαστώ να γράψω κείμενο τριπλάσιο της ιστορίας. Θα αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά κομμάτια. Αποδεκτό να θέλει κάποιος να διηγηθεί μια ιστορία καταιγιστικής δράσης. Ε τότε, δώσε μας τη δράση. Μην μας την αφηγείσαι όπως θα αφηγούσουν μια ταινία που είδες χθες στο σινεμά. Παράδειγμα: «Ξαφνικά μπροστά τους εμφανίστηκε ένα εκτυφλωτικό λευκό φως, μέσα από το οποίο ξεπρόβαλλε μια ολόκληρη ιπτάμενη πολιτεία. Ήταν ο κινητός σταθμός της κεντρικής διοίκησης.» Αυτό λέγεται «καταιγιστική συγγραφή». Εσύ στο μυαλό σου έχεις αυτή την συγκλονιστική εικόνα της ιπτάμενης πολιτείας που σε ταινία θα είχε απίστευτα εφέ και θα άφηνε τους θεατές με ανοικτό το στόμα. Ε εδώ δεν έχεις την εικόνα, εδώ συγγράφεις, οι αναγνώστες σε διαβάζουν, «ζωγράφισε» μας με λέξεις αυτό που περιγράφεις. Επίσης: «Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. … Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν α πραγματικό οπτικό υπερθέαμα.» Πρέπει λοιπόν να φανταστώ μόνος μου το «οπτικό υπερθέαμα»; Να δανειστεί η φαντασία μου εικόνες από το Star Wars ή το Battlestar Galactica; Και για άτομο που λατρεύει τη δράση, αντί να μας περιγράφεις τις συγκρούσεις, γουστάρεις πολύ να τα καλύπτεις όλα με τα μπλα-μπλα (οδηγίες, εντολές, αναφορές) της γέφυρας. Οι οποίες καταλήγουν κουραστικές μετά από λίγο.

 

 

 

Όταν αναφέρεται ότι έκλεψαν από τους Εισβολείς τις συντεταγμένες μιας Απαγορευμένης Περιοχής, αυτό θα έπρεπε να σημαίνει ότι εκεί θα ανακάλυπταν την προέλευση και τα μυστικά των εισβολέων. Αντ’ αυτού, όπως παρουσιάζεται, πάνε εκεί απλά και μόνο επειδή είχαν τις συντεταγμένες οι εχθροί και… ό,τι λάχει. Και ω την τύχη, έλαχαν εχθροί των εχθρών.

 

 

 

Δεν συνεχίζω άλλο, στα της πλοκής.

 

 

 

Κοσμοπλασία

 

Ναι υπάρχει. Καταιγιστικό και το info dump.

 

 

 

Γλώσσα

 

Θεατρική και στομφώδης. Δεν φταίει ο συγγραφέας, δεν εφηύρε εκείνος τη γλώσσα. Υπήρχε κάτι τριάντα χρόνια πριν επίσημα, σε όλα τα pop media, μετά παρέμεινε στο κακό γράψιμο στο σινεμά και συνεχίζει μέχρι σήμερα σε κάποια κόμικ. Η γλώσσα όμως εξελίσσεται, κάνει προσπάθειες να βελτιωθεί, να γίνει αληθινή, δεν νοείται να αγνοείται από έναν νέο συγγραφέα. Επίσης, όταν ένας χαρακτήρας, κακός ή καλός, «πουλάει μπόι» με ατάκες του τύπου «Παραδοθείτε τώρα και ίσως σας χαρίσουμε τις άθλιες ζωές σας» φανερώνει τη μικρότητα του ή τον φόβο του καθώς προσπαθεί να ψαρώσει τον άλλο. Είναι πιο φυσιολογικό σε πεντάχρονα.

 

 

 

Χαρακτήρες

 

Μία παρατήρηση μόνο. Κατάλαβα καλά ότι το Άρντεν, μαζί με τον καπετάνιο, έχει ένα πλήρωμα από τρία άτομα; Στην αρχή νόμισα ότι αυτούς παρακολουθούμε γιατί αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές. Μετά όμως λέει αυτό: «Ο Ρετ, ο πλοηγός του Άρντεν, ήταν ακόμα πολύ νέος, σε σχέση με τα άλλα δύο μέλη του πληρώματος.» Μου έδωσες να καταλάβω στην αρχή ότι το Άρντεν ήταν κοτζάμ θηρίο.

 

 

 

Διεκπεραίωση

 

Στο θέμα είναι, αλλά δεν ξέρω αν είναι αποδεκτό ως συμμετοχή σε διαγωνισμό εφόσον δεν ολοκληρώνεται, ή μοιάζει κεντρικό κομμάτι τριλογίας. Είναι μέθοδος θωράκισης στην όποια κριτική; «Ε αν δεν έχετε διαβάσει το πρώτο μέρος…» ή «Α, εκείνο επεξηγείται στο επόμενο…». Εγώ δεν το αποδέχομαι.

 

 

 

Τίτλος

 

Στομφώδης. Χάνει τις εντυπώσεις.

 

«Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. … Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν α πραγματικό οπτικό υπερθέαμα.» Πρέπει λοιπόν να φανταστώ μόνος μου το «οπτικό υπερθέαμα»; Να δανειστεί η φαντασία μου εικόνες από το Star Wars ή το Battlestar Galactica;

Ναι, ακριβώς αυτό είχα στο νου μου. Ο συγγραφέας είναι εκεί για να πετάξει το αναμμένο σπίρτο. Μετά εξαρτάται από πόσο εύφλεκτη είναι η φαντασία του αναγνώστη για να καλύψει τα κενά, όπως εκείνος το επιθυμεί. Επίσης, ειλικρινά νομίζω πως είναι πρακτικά ανέφικτο να περιγραφεί με λέξεις μια διαστημική μάχη 1000 σκαφών. Θα χρειαζόταν δεκάδες σελίδες και οπτικές γωνίες για να καλυφθούν όλες οι λεπτομέρειες. Έτσι δεν είναι; 

Δίκιο, έχεις το θωρηκτό ήταν όντως θηρίο. Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτόματα πως χρειάζεται και μεγάλο πλήρωμα. Μπορώ να σκεφτώ πολλά παραδείγματα όπου μόνο ένα άτομο χειριζόταν μεγαλύτερο σκάφος και φυσικά υπάρχουν και τα μη επανδρωμένα σκάφη! 

On 4/14/2019 at 12:32 PM, Η ωραία κοιμωμένη said:

Ευφάνταστη ιστορία, καταιγιστική δράση, θεαματικές μάχες.

Αυτό που μου έλειψε από την ιστορία σου είναι η αιτιολόγηση του κακού,

γιατί το κακό πολεμάει το καλό.

Το κακό δεν είναι ανεξέλεγκτο, έχει αιτία, όνομα και υπογραφή.

*Οι φωτογραφίες εξαιρετικές. Το δικό σου βιβλίο θα το εικονοποιήσεις μόνος σου.

Έχεις δίκιο στο σχόλιό σου. Θα πρέπει να αιτιολογήσω καλύτερα ποια ήταν τα σχέδια και γιατί επιτέθηκαν οι Εισβολείς.

On 4/15/2019 at 10:46 PM, Ιρμάντα said:
  Hide contents

Πλοκή

 

Υπερβολική. Η πλοκή σου γεμίζει πολλά κανονικά διηγήματα ή μία ταινία, αλλά είναι υπερβολική για να χωρέσει στις λέξεις του διαγωνισμού. Οι ταχύτητές σου είναι στο μάξιμουμ. Οι ήρωές σου δεν παίρνουν (ούτε εμείς παίρνουμε) ανάσα. Από κει και πέρα οι ιδέες που έχεις μου προκάλεσαν εντελώς αντικρουόμενα αισθήματα. Αυτά που μου άρεσαν μου άρεσαν πολύ. Ας πούμε οι πλανήτες γίγαντες. Ή το σημείο όπου ο πλανήτης παρουσιάζει στον κυβερνήτη την τρισδιάστατη απεικόνιση του γαλαξία του. Αυτό ήταν πολύ πιο έντονη και πολύ πιο πετυχημένη εικόνα από όλες όσες έβαλες. Μου άρεσε, με ταξίδεψε. Από την άλλη όμως, αυτά που δεν μου άρεσαν, με χάλασαν πραγματικά. Δηλαδή, σοβαρά, μπαίνει στο συμβούλιο και σε πέντε κουβέντες τους πείθει, χωρίς καμία απόδειξη ότι δεν έπαθε παράκρουση ας πούμε και ξεσηκώνονται όλοι-για έναν άνθρωπο που οι μισοί δεν έχουν δει καν το πραγματικό του πρόσωπο; Και εδώ φτάνουμε σε μία ιδέα που ταυτόχρονα κατάφερε να μου αρέσει πολύ και να τη βρω και εντελώς παράλογη. Ένας άνθρωπος που κανείς δεν έχει δει το πρόσωπό του. Πόσο γοητευτικό, πόσο μυστηριώδες. Ένας άνθρωπος που ποτέ κανείς δεν έχει δει το πρόσωπό του; Αδύνατον. Κυκλοφορεί μονίμως με την πανοπλία του; Και πώς ξέρουν οι υπόλοιποι του συμβουλίου ή το ίδιο του το πλήρωμα ότι είναι αυτός που λέει, ότι μπορούν να τον εμπιστευτούν; Πώς πείθονται αυτοί, πώς πείθεται ο ίδιος χωρίς απόδειξη καμιά ότι τα πλάσματα θα τον βοηθήσουν; Καλά- καλά δεν ξέρει τι όντα είναι. Ξέρανε δηλαδή τι πάνε να βρούνε; Δεν το αναφέρεις. Ας έβγαζες ας πούμε τη σκηνή με το δράκο (θα είχε ίσως κινηματογραφική αξία, αλλά εδώ δεν προσθέτει) και ας έβαζες κάποιες λογικές εξηγήσεις για να είσαι μέσα στον αριθμό λέξεων. Πάνε να βρούνε το τάδε μέρος, όπου υπάρχουν πληροφορίες/ προφητείες/ αποδείξεις ότι κατοικούν τα τάδε όντα, που για τούτο και για κείνο το λόγο εχθρεύονται τους Εισβολείς. Κι ας μην ήξερε κανείς τι μορφή θα είχαν τα όντα αυτά. Να μας κάνεις την έκπληξη εκεί. Πολύ γρήγορες εναλλαγές, πολύ εύκολη η εξέλιξη, από την πρώτη γραμμή της ιστορίας μας έχεις βάλει στην πρίζα. Κάτσε βρε πουλάκι μου να ζεσταθούμε λίγο. Επίσης: οι εικόνες που πρόσθεσες κατ’ εμέ δεν ήταν καλή ιδέα. Αντί να εμπλουτίζουν το κείμενό σου, το αποδυναμώνουν. Εμένα προσωπικά με αποσπούσαν διαρκώς. Εκεί που πήγαινα να συγκεντρωθώ στη δράση, τσουπ, εικονίτσα. Πάλι καλά που δεν άνοιγε το πρόγραμμά μου και τους ήχους.

Κοσμοπλασία

 

Αναφέρει κάποιος επάνω, info dump. Έχει μπόλικο. Δεν πρόφτασα να αφομοιώσω πολλά. Έχεις στριμώξει κοσμοπλασία νουβέλας σε short story. Δεν χωράει. Μας παίρνεις μονότερμα με διακόσια πράγματα.

Χαρακτήρες

 

Μόνο τρία παλικάρια επάνδρωναν κοτζάμ θωρηκτό; Αναφέρθηκε νομίζω και πιο πάνω. Δεν ξέρω αν ο Κάπτεν ομοιάζει με τον Χάρλοκ ή όχι, και δεν με νοιάζει. Αλλά με νοιάζει που δεν μπόρεσα να νοιαστώ για τη μοίρα του στο παραμικρό. Ούτε για κανενός άλλου. Ο πλανήτης γίγαντας που μιλάει αρχικά είναι ο μόνος που κάπως κατάφερε να με κερδίσει. Δεν με τρόμαξαν οι κακοί, δεν με ενέπνευσαν οι καλοί. Παρακάτω θα σου πω τι νομίζω πως φταίει για αυτό.

Γλώσσα

 

Διεκπεραιωτική. Στημένοι διάλογοι, το θα σας χαρίσουμε τις άθλιες ζωές σας μου φάνηκε τρομερά παλιομοδίτικο. Ξέρω ‘γω, σαν να τσακώνονται αγοράκια. Σαν να το έχεις πάρει από ταινίες για παιδιά δηλαδή. Γενικά χρησιμοποιείς μια γλώσσα που παραπέμπει σε κάτι άλλο, σε anime, σε κόμικς, σε παιχνίδι, δεν ξέρω σε τι, αλλά που πάντως δεν κάνει για τη συγγραφή. Και αυτό που έχεις κάνει είναι σαν να θέλεις να είναι κάτι άλλο. Είτε κόμικ, είτε παιχνίδι, είτε anime. Προσπαθείς να κάνεις άλλο πράγμα, όχι διήγημα, έστω και ασυνείδητα, και γι’ αυτό αισθάνεσαι πως αυτό που φτιάχνεις έχει ανάγκη από εικόνες, μουσική επένδυση και τα λοιπά. Ναι αλλά τα εργαλεία που έχεις είναι η γλώσσα αυτή τη στιγμή. Χειρίσου τη για να μας δώσεις αυτά που θες. Μην την υποτιμάς. Γράφεις σαν να αφηγείσαι μια ταινία που είδες.

Διεκπεραίωση

 

Αν έχει γίγαντες; Βεβαίως ναι. Αν είναι space opera; Υποθέτω ναι, αν και δεν έχω καλή επαφή με το είδος. Θα σταθώ στο γεγονός ότι επέλεξες να δώσεις τίτλο που παραπέμπει σε δεύτερο μέρος κάποιας ιστορίας. Υποθέτει κανείς ότι, αν υπήρχε πρώτο μέρος, αυτό θα ήταν η αφήγηση της απόκτησης του κρυστάλλου ενώ το τρίτο αναφέρεται στην τελική μάχη των γιγάντων. Βασικά δεν είναι αυτοτελής ιστορία. Το τέλος πραγματικά μας αφήνει να ψάχνουμε να βρούμε το επόμενο. Τι πρόλαβαν να κάνουν οι κακοί πριν ηττηθούν, είχαν κάποια σχέση με τους γίγαντες, κάποιο είδος unfinished business ας πούμε, ποιος νίκησε τελικά;

Άκου και αυτή την τελευταία παρατήρηση και αν θες λάβε την υπόψη. Κάθε ιστορία αποτελείται από πολλά επίπεδα. Ετούτη εδώ η ιστορία είναι τρομερά απλωμένη και δεν έχει διόλου, μα διόλου, βάθος. Αυτό πιστεύω πως φταίει για το ότι δεν μπορέσαμε να ταυτιστούμε με ήρωες, ή να ανησυχήσουμε, ή να νιώσουμε γενικά. Ίσως το κάνεις από επιλογή αλλά επειδή είναι συγγραφή και όχι εικόνα ή ταινία, βρίσκεσαι τελικά να μην εξυπηρετείς αυτό που ήθελες να μας δώσεις. Θέλεις να μας δώσεις δράση; Έτσι που τρέχουν οι σκηνές λες και τις κυνηγάει ο οξαποδώ δεν προφταίνουμε να απολαύσουμε τη δράση. Θέλεις να μας δώσεις αγωνία; Έτσι αδιάφοροι που είναι οι ήρωες, ποσώς αγωνιούμε. Η ιστορία σου είναι λες και έχεις ξύσει μόλις την πάνω- πάνω κρούστα. Σαν να έχεις παρουσιάσει μονάχα τη φλούδα της. Τα αποκάτω είναι όλα ανεξερεύνητα. Και σε βεβαιώ, το καλό πράγμα βρίσκεται εκεί.

Και να πει κανείς πως δεν έχεις φαντασία; Έχεις. Και μπόλικη.

 

 

Καλή επιτυχία και ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σου.

Η ροή της δράσης ακολουθεί το πρότυπο του roller coaster. Άπαξ και ξεκινήσει το τρενάκι θα σταματήσει μόνο στο τέλος της διαδρομής!

On 4/18/2019 at 12:30 AM, zefuros said:

Θα γράψω 2-3 πράγματα ως αναγνώστης.

  Hide contents

Στα αρνητικά:

1. Η ύπαρξη των εικόνων δεν μου άρεσε. Βασικά, η ύπαρξη τους αυτομάτως κατατάσει το κείμενο σε άλλη κατηγορία - οχι παντως διηγημα. Το βασικό που ζητάω ως αναγνώστης ειναι οι λέξεις να δημιουργήσουν την εικόνα μπροστά στα μάτια μου. Δεν χρειάζομαι τον αντιπερισπασμό εικονογράφησης για αυτό.

2. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα θωρηκτό με αμέτρητα όπλα να εχει πλήρωμα τριών ατόμων. Sorry.

3. Δεν μπορώ να καταλάβω πως από την μία πλευρά τα σκαφη της ανθρωπότητας ήταν αρχαία, η τεχνολογία των Εισβολέων σαφώς ανωτερη, αλλά στην μαχη να αναφέρεις πως τα σκάφη της ανθρωπότητας υπερείχαν σε δύναμη πυρός, και απλά χάνανε επειδή ηταν 42 έναντι 1.000

4. Ωραίο το κόλπο των διαστημικών πειρατών για την εμβόλιση των σκαφών λόγω της φύσης της ενεργειακής ασπίδας, αλλά λογικά η "ανωτερη" τεχνολογία των εισβολέων θα τα είχε λύσει αυτά τα θέματα.... Οταν ημουν σε εκείνο το σημείο βέβαια γούσταρα

5. Ωραία ιδέα ενας αστρο-δράκος που σκάει μύτη από το αστρο, αλλά στο κενό του διαστήματος όσο και να κουνάει τα φτερά του, δεν θα κουνηθεί ούτε εκατοστό ( It is just physics dear Watson)

6. Για να επιστρέψω στο Νο1, καθώς και σε σχετική κριτική παραπάνω, η παραγραφος:

Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. Τα συμμαχικά σκάφη είχαν περισσότερη δύναμη πυρός, όμως αυτά των Εισβολέων υπερτερούσαν κατά πολύ αριθμητικά. Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν ένα πραγματικό οπτικό υπερθέαμα

Sorry, αλλά ειναι χρυσό βατόμουρο. Υποτίθεται πως έγινε της Πόπης, και δεν έχω να διαβασω τπτ

7. Αντίστοιχα:

 Η ενεργειακή του λεπίδα όμως ποτέ δεν ακούμπησε το σώμα της, καθώς στο χέρι της εμφανίστηκε μια αντίπαλη λεπίδα η οποία αντέκρουσε το χτύπημα. Αμέσως ξεκίνησε μια έντονη ξιφομαχία ανάμεσα στον κυβερνήτη και τη σκιά. Οι δυο τους φαίνονταν ισάξιοι αντίπαλοι, καθώς ο καθένας μπορούσε να αντικρούσει εύκολα τα χτυπήματα του άλλου

Sorry, με πήρε ο υπνος. Please play the video.

8. Χαρακτήρες: Απόντες. ΟΚ, ο κυβερνήτης ειναι αλάνι και ηξερε το κολπάκι με τις ασπίδες ενώ έφαγε λαχανο και τον αστρικο δράκο με τρόπο που ο Χωκινς θα σηκωνόταν από το καροτσάκι του να χειροκροτήσει.

9. Όπως ειπώθηκε παραπάνω, δεν ειναι αυτοτελές. Με χάλασε και η προσθηκη των  "οδηγιών αναγνωσης".  Ασε με να το διαβάσω και να βγάλω συμπέρασμα.

Στα θετικά:

1. Πολεμιστές καμουφλαρισμένοι μέσα σε πλανήτες, οι οποίοι σκάνε μύτη , βγάζουν τα σπαθιά και ετοιμάζονται να μάθουν μπαλίτσα στο πλάσμα με τα γιγαντιαία πλοκάμια. Υποσχόμενο αλλά δεν μαθαμε τπτ παραπάνω για αυτούς

2. Μαγκιά σου το στησιμο ενός τρελλού σκηνικού Hit n run  απο Γαλαξία σε Γαλαξία και πως βρίσκεσαι στην συγγραφική κοσμάρα σου (με την καλή έννοια).

Καλή συνέχεια!

 

ΥΓ. Θα με συγχωρήσετε αλλά δεν εχω ξαναγραψει ποτέ κριτική για κείμενο!

Το Destiny διέσχισε ολόκληρους γαλαξίες και πέρασε μέσα από μάχες όντας μη επανδρωμένο και στον αυτόματο πιλότο!!! Συνεπώς ναι, είναι εφικτό τρία άτομα να μπορούν να κουλαντρίσουν ένα θωρηκτό.

Οι χαρακτήρες σμιλεύονται μέσα από τις πράξεις τους. Ο κυβερνήτης κατάφερε να ξεπεράσει δύο δύσκολες καταστάσεις και αυτό λέει πολλά για τον χαρακτήρα του. Επίσης ο μικρός πλοηγός στο τέλος τολμά σηκώνει το σπαθί και σκοτώνει τον Εισβολέα. Άρα, οι χαρακτήρες μόνο απόντες δεν είναι.

On 4/18/2019 at 10:04 AM, John Ernst said:

Κρύο αστείο: αν σκεφτείς ότι μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, τότε έχεις περάσει κατά πολύ το όριο του διαγωνισμού.

 

  Hide contents

 

Πλοκή

Σου το είπαν και πιο πάνω, μπουκώνεις. Με τη μια σκηνή κορύφωσης δίπλα στην άλλη καταργείται η κορύφωση. Εδώ έχεις πλούσια πλοκή, η οποία δεν αντιστοιχεί στο μικρό μέγεθος που είναι το ζητούμενο του διαγωνισμού.

Η προσθήκη εικόνων είναι φάουλ. Επειδή, ένας κακοπροαίρετος αναγνώστης (όπως είμαι κατά βάθος κι εγώ) θα σκεφτεί ότι βρήκες δέκα εντυπωσιακές εικόνες και απλά τις έντυσες με μια πλοκή. Όσο το διάβαζα και κοίταζα τις εικόνες, σκεφτόμουν ότι θα προτιμούσα να το έβλεπα αυτό σε κόμικ, παρά σε διήγημα.

Κοσμοπλασία

Μαύρες τρύπες, διαστημόπλοια, πυρά μέσα στο διάστημα, γίγαντες να ξεπηδούν από καυτά άστρα. Δε θα περίμενα κάτι λιγότερο από το είδος που αναφέρεσαι.

Γλώσσα

Αταίριαστη. Χρησιμοποιείς σχήματα πολύ κοντά στην καθαρεύουσα. Δεν ξέρω για άλλα είδη λόγου, αλλά στη διαστημική όπερα δεν ταιριάζει καθόλου. Ιδίως η έκφραση «μελανή οπή» μου φάνηκε εντελώς παράταιρη. Μαύρες τρύπες τις λέμε ακόμα και στην επιστήμη.

Δομή

Θα προτιμούσα αν ακολουθούσες μια άλλη δομή, εισαγωγή που να μας μπάζει στην υπόθεση, μια κορύφωση και μια λύση.

Χαρακτήρες

Δεν είμαι οπαδός της άποψης ότι πρέπει σώνει και καλά να μας δείξεις χαρακτήρες, αλλά ένα με δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του καθενός και κάτι θα μας είχε μείνει από αυτούς. Ο καπετάνιος θα μπορούσε να κούτσαινε ελαφρώς, ή να είχε το συνήθειο να σκαλίζει τη μύτη του... δεν ξέρω, εσύ διαλέγεις!

Διεκπεραίωση

Οι γίγαντες δεν είναι το κεντρικό θέμα στην ιστορία σου, παρουσιάζονται σαν κομμάτι του φόντου. Θα προτιμούσα να είχες μια σκηνή και μόνο σε όλο το κείμενο που ο πλοηγός συναντά τον αρχηγό των γιγάντων για να του ζητήσει συμμαχία κι όλα τα άλλα να μπαίνουν μέσα στο διάλογο ή να υπονοούνται.

Παρατήρηση: ένα διαστημόπλοιο τεράστιο με τρία άτομα πλήρωμα; Εξήγησε γιατί υπάρχουν τόσα πολλά άτομα, οι αποστολές στο διάστημα τείνουν να είναι μη επανδρωμένες! (Βλέπεις, έχω ακριβώς την αντίθετη άποψη από τους υπόλοιπους).

 

 

Δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στο να σου πω τι να γράψεις και τι όχι. Αυτό το είδος που γράφεις εδώ είναι δύσκολο, έχει λίγους οπαδούς, αλλά θα μπορούσες με λίγα κολπάκια να το κάνεις πολύ θελκτικό.

 

Καλή επιτυχία

Όχι, πίστεψέ με, στην επιστήμη ο όρος είναι μελανή οπή και όχι μαύρη τρύπα. Μαύρη τρύπα λεγόταν η ντισκοτέκ στη Λ. Βουλιαγμένης, λίγο μετά το Dorian Gray!  

On 4/18/2019 at 11:57 AM, Roubiliana said:
  Hide contents

Δε θα επαναλάβω αυτά που λένε οι παραπάνω. Απλά θα προσθέσω ότι μου άρεσαν οι εικόνες. Το κείμενο από μόνο του ήταν πολύ κουραστικό λόγω γρήγορης δράσης. Οπότε, οι εικόνες ξεκούραζαν λίγο το μάτι. Επίσης, ήταν έξυπνη η ιδέα της εξολόθρευσης του Δράκου και μου άρεσαν οι γίγαντες-πολεμιστές. Μάλιστα, είχα αγωνία να δω την τελική αναμέτρηση. Πολλά πράγματα δεν κολλάνε από πλευρά αληθοφάνειας. πχ. Γιατί οι γίγαντες-πολεμιστές δέχθηκαν να βοηθήσουν τον γαλαξία; Εγώ στη θέση τους θα άραζα εκεί που ήμουν. Επίσης, είχαμε ξιφομαχία. Δεν κολλάει ή δεν έχεις δώσει αρκετά στοιχεία για να κολλήσει η ύπαρξη της ξιφομαχίας. Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι το πρώτο γραπτό σου που διαβάζω, οπότε για μένα είναι κάτι διαφορετικό και το απόλαυσα σε γενικές γραμμές. 

 

Γιατί δεν κολλάει η ξιφομαχία; Από τη στιγμή που ο κυβερνήτης έχει τη φήμη πειρατή και φοράει και ολόσωμη πανοπλία μάλλον θα έχει και σπαθί!

On 4/28/2019 at 6:24 PM, Rōnin said:

Τίτλος διαστημικός, γλώσσα καταιγιστική. Νομίζω,ήταν ικανή να αποδώσει τον βομβαρδισμό του αναγνώστη με εικόνες, ακόμη κι αν δεν περιλάμβανες τις φωτο μέσα στο κείμενο. Το συναίσθημα που μου έμεινε λόγω κοσμοπλασίας και πλοκής ήταν σαν κι αυτό που άφηναν οι σκηνές δράσης στο Σερίφη του Διαστήματος (Saber Rider). Οι γρήγοροι ρυθμοί όμως ίσως ήταν εις βάρος της ανάπτυξης των χαρακτήρων και εκτός αυτού, θα ήθελα ένα πιο οριστικό τέλος. Καλή σου επιτυχία

Όσον αφορά στην ανάπτυξη των χαρακτήρων δίνω παραπάνω μια εξήγηση.

On 4/29/2019 at 5:34 PM, Starbuck said:
  Hide contents

Καλησπέρα! Το κείμενο αυτό με δυσκόλεψε πολύ στην ανάγνωση. Κατ' αρχήν με ενόχλησαν πολύ οι εικόνες ειδικά όταν έπεσα πάνω στην Ατλαντίδα! Μπορείς να γράψεις και δεν χρειάζεται να το κάνεις πιο εφετζίδικο γιατί μειώνει την προσπάθειά σου αντί να προσφέρει. Μετά την κακή πρώτη εντύπωση με τις εικόνες και αφού ξεκίνησα να διαβάζω λέω τώρα φαίνεται να έχει ζουμί εδώ. Όμως, η γραφή, που αν απομονώσεις στιγμιότυπα είναι πολύ ωραία και θελκτική, συνεχίστηκε με τον ίδιο ρυθμό, την ίδια ένταση και το ίδιο ύφος μέχρι τέλους με αποτέλεσμα να γίνει τελικά μονότονη, σαν λευκός θόρυβος. Οι εικόνες μεμονωμένα μου άρεσαν αλλά όλες μαζί με κούρασαν. Στο δια ταύτα εμπιστεύσου λίγο πιο πολύ την πένα σου. Ας κάνει και λάθη, ας έχει και αδυναμίες. Αλλά αν πας να την πασπαλίψεις με εφέ κάνεις κακό στο έργο σου και είναι κρίμα. Τα εφέ δεν κρύβουν τις αδυναμίες, αντίθετα τις αναδεικνύουν! Λες πολύ φανφαρα έχεις αυτό, τι κρύβει; Γιατί στο κείμενο έχεις ένα υπόβαθρο που μπορούσες να δουλέψεις καλύτερα, φαίνεται η ικανότητα στη γραφή και η φαντασία, αλλά ακόμα και σ' αυτό, στον τρόπο που το χειρίζεσαι συνολικά, (και ας μην αναφερθώ πάλι στις εικόνες) αυτοσαμποτάρεσαι. 

 

Δεν μπορώ να καταλάβω πως μια εικόνα μπορεί να δυσκολέψει την περιγραφή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσω πως η ύπαρξη των εικόνων έχει και μια άλλη βάση. Το κείμενο περιέχει τεχνικούς και επιστημονικούς όρους και μπορεί πολλοί από τους αναγνώστες να μην τους γνωρίζουν. Επομένως, η εικόνα βοηθά τον αναγνώστη να κατανοήσει τι ακριβώς περιγράφει το κείμενο.

On 4/30/2019 at 1:41 PM, dagoncult said:
  Hide contents

Ωραίες ήταν οι εικόνες που χρησιμοποίησες, έδιναν ένα έξτρα εφέ στην ιστορία. Το ζήτημα είναι ότι χωρίς τις εικόνες η ιστορία χάνει πολύ.

Η αλλαγή σκηνών ήταν ιλιγγιώδης, αλλά αυτό είχε σαν συνέπεια η ανάπτυξη των ίδιων των σκηνών να μένει πίσω. Σαν να διάβαζα την περίληψη μιας ιστορίας, και όχι την ίδια την ιστορία. Κατά συνέπεια έμεινε λειψή κι η δράση.

Δεν με χάλασε η ορολογία.

Κάπως ξώφαλτσα αγγίζει το διήγημα το θέμα του διαγωνισμού.

Μένει ανολοκλήρωτη η ιστορία. Προσωπικά θα προτιμούσα να διάβαζα κάτι που να έχει ένα ξεκάθαρο τέλος.

Γούστα είναι αυτά, όμως θα μου άρεσε αν το διήγημα είχε πολύ λιγότερες σκηνές και περισσότερες λέξεις ανά σκηνή. Για εμένα καταιγιστική δράση δεν σημαίνει απαραίτητα να γίνονται πολλά πράγματα σε λίγες λέξεις.

 

Υγ: δεν θέλω να σε πρήξω, αλλά νομίζω ότι σημαντικότερο για την συγγραφική σου βελτίωση από το να κάνεις ανάπτυξη χαρακτήρων είναι να κάνεις πρώτα ανάπτυξη σκηνών, ώστε για αρχή να έχεις μια κανονική ιστορία (και για τους χαρακτήρες σου το βλέπεις στο μέλλον τι θα κάνεις). Έστω σαν άσκηση, σαν προπόνηση για να βγεις από το comfort zone σου βρε αδερφέ, πάρε πχ την σελίδα 3 του pdf σου και δες αν μπορείς, χωρίς να προσθέσεις έξτρα γεγονότα, να κάνεις τις 300 λέξεις της 800-1000. Αναγκαστικά θα πας σε περιγραφές, εικόνες, ήχοι, οσμές, ο ιδρώτας στο μέτωπο του ήρωα, μια γροθιά που σφίγγεται. Μπορεί η διαδικασία να μην σου πει τίποτα απολύτως (οπότε ξαναγυρνάς στον στυλ που έχεις τώρα), αλλά μπορεί και να ανακαλύψεις κάτι που να νιώσεις ότι κάνει τα κείμενά σου καλύτερα.

 

Ε όχι και ξώφαλτσα αγγίζει το θέμα του διαγωνισμού! Είχαμε γιγάντιο αστρικό δράκο, γιγάντια άστρα, γιγαντιαίους πολεμιστές, γιγαντιαία μελανή οπή. Σχεδόν σε κάθε σκηνή υπήρχε και κάτι γιγάντιο!

On 5/3/2019 at 10:43 AM, Mournblade said:

Πράγματι, διαβάστηκε πολύ εύκολα η ιστορία. :)

  Hide contents

Καλά βρε αθεόφοβε, ολόκληροι γίγαντες μέσα σε πλανήτες; Δράκοι απο άστρα; Η φαντασία σου είναι οργιωδης. Γίνεται ο κακός χαμός, μιλάμε! Δεν είμαι σίγουρος όμως πως αυτό το χαρακτηριστικό βοηθάει το διήγημα να λάμψει. Το χαρακτηριστικό της ιστορίας είναι πως συνδυάζει πολλά στοιχεία σε λίγο χώρο: θυμίζει λίγο πόλεμο των άστρων, λίγο σταρ τρεκ, λιγο κόμικ του Σταν Λι (Γκαλακτους), λίγο ιαπωνικό ανιμε.

Τα επιστημονικά στοιχεία είναι παράταιρα εδω. Εγώ θα κράταγα τις φαντασμαγορικες εικόνες (τις περιγραφές, όχι τις πραγματικές εικόνες) και θα χρησιμοποιουσα δοκιμους όρους μόνο στους διαλόγους. Οχι στην αφήγηση. Θα έδινα περισσότερο χώρο στη λεπτομέρεια και ίσως σκεφτόμουν μια σύμπτυξη των γεγονότων. Γίνονται πολλά ακραία γεγονότα, οι χαρακτήρες έχουν περάσει στο περιθώριο . Σίγουρα σε κάποιο οπτικοακουστικό μέσο η ιστορία θα εντυπωσίαζε, για το είδος της, όμως στο γραπτό κείμενο που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φαντασία του κοινού, εκεί στριμώχνονται οι ιδεες σου. Οι (όμορφες) φωτογραφίες προσδίδουν κινηματογραφικότητα στο διήγημα μα βάλλουν τη λογοτεχνικότητά του. Ίσως να σκεφτόσουν να χρησιμοποιήσεις 2-3 μόνο, όπως κάνουν πχ στο Μπέρεν & Λούθιεν κτλ;

Καλή επιτυχία.

Και να φανταστείς πως δεν έχω διαβάσει ποτέ κόμικ στη ζωή μου!

On 5/8/2019 at 1:17 PM, gismofbi said:

Πλοκή: Με κάλυψαν οι προλαλήσαντες, δεν θα προσθέσω κάτι άλλο. Γενικά πολύ πράγμα. Σε ένα διήγημα καλό είναι η πλοκή να σε πάει από το σημείο Α στο σημείο Β. Πας από Αθήνα Θεσσαλονίκη και περιγράφεις το τι σου συνέβη στη διαδρομή. Δυσκολίες, γεγονότα, έρωτες κτλ. Άμα πας από Αθήνα Θεσσαλονίκη μέσω Πάτρας, με λίγη στάση Γιάννενα, ένα καφέ Ορεστιάδα και λίγο ύπνο στη Ρόδο καταλαβαίνεις πως δεν χωράει σε διήγημα.

Κοσμοπλασία: Τυπική space opera, ακολουθεί το χιλιοπαιγμένο μοτίβο. Αρκετά κινηματογραφικό, επίσης.

Γλώσσα: Στημένη, επιτηδευμένη, στομφώδης και παλιομοδίτικη. Έκανες περίληψη και όχι αφήγηση. Πολλές και καταιγιστικές σκηνές που σε συνδυασμό με το infodump μπουκώνουν το κείμενο και κουράζουν τον αναγνώστη. Παρ’ όλ’ αυτά είχε ωραίες εικόνες (δεν αναφέρομαι στις φωτο) και φαίνεται ότι ξέρεις να χειρίζεσαι το λόγο.

Χαρακτήρες: Ξύλινοι και αδιάφοροι, απλά πιόνια για να κυλάει η ιστορία. Δεν ξέρουμε τίποτα γι’ αυτούς, δεν νοιαζόμαστε γι’ αυτούς. Ακόμα και οι κακοί δεν πρέπει να είναι απρόσωποι. Ο κακός κάνει κακό γιατί έχει ένα λόγο, μια σκοπιμότητα έστω και χαζή στα δικά μας μάτια.

Τέλος, να σου πω συγχαρητήρια για την φαντασία σου. Είχες μερικές καταπληκτικές ιδέες αλλά δεν είχαν χώρο να αναπνεύσουν. Επίσης να σου πω πως δεν με ενόχλησαν τόσο οι εικόνες. Μπορεί να μου έκοψαν λίγο τη δική μου φαντασία να ζήσω στον κόσμο που έπλασες αλλά μου έκανε εντύπωση το πόσο περιποιήθηκες το έργο σου. Φαίνεται ότι το αγάπησες και το ένιωσες σαν παιδί σου. Μπράβο. Κι ένα τελευταίο. Για μένα η ιστορία δεν λειτούργησε καλά ως διήγημα, με κούρασε. Αν ήταν κόμικ όμως ρε μάγκα πιστεύω θα ήταν απίστευτο.

Διαφωνώ ότι οι χαρακτήρες ήταν απρόσωποι. Δες παραπάνω την εξήγησή μου για τους χαρακτήρες. Επίσης ποιος λέει πως πρέπει να γνωρίζουμε τα πάντα για τους χαρακτήρες; Στην πρώτη ταινία Star Wars δεν μαθαίνουμε σχεδόν τίποτα για τον Darth Vader, απλά μόνο ότι του αρέσει να σκοτώνει αυτοκρατορικούς αξιωματικούς με τη βοήθεια της Δύναμης. Τίποτε άλλο!

  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
4 minutes ago, Unicron said:

 

Σίγουρα ο καθένας έχει τα γούστα του και λυπάμαι που σε απογοήτευσα. Πάντως αν σου αρέσουν οι βαρετές ιστορίες δίχως πλοκή και δράση σου έχω νέα! Άνοιξε το παρακάτω spoiler και θα δεις.

 

Υ.Γ.: Όχι, καμία εικόνα δεν είναι από το σύμπαν του Saber Rider.

 

  Hide contents

Περπάτα 2-3 χιλιόμετρα φορώντας τα παρακάτω δίχαλα και είμαι σίγουρος πως το κείμενο που θα προκύψει θα είναι στα γούστα σου!

 

 

SluKyEe.jpg

 

 

 

Μιας και αναφέρεις το Star Wars να σου θυμίσω πως εκεί η ιστορία ξεκίνησε από το επεισόδιο 4. Τουλάχιστον εγώ ξεκίνησα από το 2! Επίσης τα γεγονότα του 1 δίνονται περιληπτικά στην εισαγωγική παράγραφο, επομένως ο αναγνώστης ξέρει όλο το background της ιστορίας.

 

«Τα σκάφη της Γαλαξιακής Συμμαχίας εφόρμησαν και ξεκίνησε μια διαστημική μάχη επικών διαστάσεων. … Οι πολύχρωμες ενεργειακές ριπές από τα οπλικά συστήματα αλλά και οι αλλεπάλληλες εκρήξεις δημιουργούσαν α πραγματικό οπτικό υπερθέαμα.» Πρέπει λοιπόν να φανταστώ μόνος μου το «οπτικό υπερθέαμα»; Να δανειστεί η φαντασία μου εικόνες από το Star Wars ή το Battlestar Galactica;

 

 

 

Ναι, ακριβώς αυτό είχα στο νου μου. Ο συγγραφέας είναι εκεί για να πετάξει το αναμμένο σπίρτο. Μετά εξαρτάται από πόσο εύφλεκτη είναι η φαντασία του αναγνώστη για να καλύψει τα κενά, όπως εκείνος το επιθυμεί. Επίσης, ειλικρινά νομίζω πως είναι πρακτικά ανέφικτο να περιγραφεί με λέξεις μια διαστημική μάχη 1000 σκαφών. Θα χρειαζόταν δεκάδες σελίδες και οπτικές γωνίες για να καλυφθούν όλες οι λεπτομέρειες. Έτσι δεν είναι; 

 

 

 

Δίκιο, έχεις το θωρηκτό ήταν όντως θηρίο. Αυτό όμως δεν σημαίνει αυτόματα πως χρειάζεται και μεγάλο πλήρωμα. Μπορώ να σκεφτώ πολλά παραδείγματα όπου μόνο ένα άτομο χειριζόταν μεγαλύτερο σκάφος και φυσικά υπάρχουν και τα μη επανδρωμένα σκάφη! 

 

Έχεις δίκιο στο σχόλιό σου. Θα πρέπει να αιτιολογήσω καλύτερα ποια ήταν τα σχέδια και γιατί επιτέθηκαν οι Εισβολείς.

 

 

 

Η ροή της δράσης ακολουθεί το πρότυπο του roller coaster. Άπαξ και ξεκινήσει το τρενάκι θα σταματήσει μόνο στο τέλος της διαδρομής!

 

Το Destiny διέσχισε ολόκληρους γαλαξίες και πέρασε μέσα από μάχες όντας μη επανδρωμένο και στον αυτόματο πιλότο!!! Συνεπώς ναι, είναι εφικτό τρία άτομα να μπορούν να κουλαντρίσουν ένα θωρηκτό.

 

 

 

Οι χαρακτήρες σμιλεύονται μέσα από τις πράξεις τους. Ο κυβερνήτης κατάφερε να ξεπεράσει δύο δύσκολες καταστάσεις και αυτό λέει πολλά για τον χαρακτήρα του. Επίσης ο μικρός πλοηγός στο τέλος τολμά σηκώνει το σπαθί και σκοτώνει τον Εισβολέα. Άρα, οι χαρακτήρες μόνο απόντες δεν είναι.

 

 

Όχι, πίστεψέ με, στην επιστήμη ο όρος είναι μελανή οπή και όχι μαύρη τρύπα. Μαύρη τρύπα λεγόταν η ντισκοτέκ στη Λ. Βουλιαγμένης, λίγο μετά το Dorian Gray!  

 

Γιατί δεν κολλάει η ξιφομαχία; Από τη στιγμή που ο κυβερνήτης έχει τη φήμη πειρατή και φοράει και ολόσωμη πανοπλία μάλλον θα έχει και σπαθί!

 

Όσον αφορά στην ανάπτυξη των χαρακτήρων δίνω παραπάνω μια εξήγηση.

 

Δεν μπορώ να καταλάβω πως μια εικόνα μπορεί να δυσκολέψει την περιγραφή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσω πως η ύπαρξη των εικόνων έχει και μια άλλη βάση. Το κείμενο περιέχει τεχνικούς και επιστημονικούς όρους και μπορεί πολλοί από τους αναγνώστες να μην τους γνωρίζουν. Επομένως, η εικόνα βοηθά τον αναγνώστη να κατανοήσει τι ακριβώς περιγράφει το κείμενο.

 

Ε όχι και ξώφαλτσα αγγίζει το θέμα του διαγωνισμού! Είχαμε γιγάντιο αστρικό δράκο, γιγάντια άστρα, γιγαντιαίους πολεμιστές, γιγαντιαία μελανή οπή. Σχεδόν σε κάθε σκηνή υπήρχε και κάτι γιγάντιο!

 

Και να φανταστείς πως δεν έχω διαβάσει ποτέ κόμικ στη ζωή μου!

 

Διαφωνώ ότι οι χαρακτήρες ήταν απρόσωποι. Δες παραπάνω την εξήγησή μου για τους χαρακτήρες. Επίσης ποιος λέει πως πρέπει να γνωρίζουμε τα πάντα για τους χαρακτήρες; Στην πρώτη ταινία Star Wars δεν μαθαίνουμε σχεδόν τίποτα για τον Darth Vader, απλά μόνο ότι του αρέσει να σκοτώνει αυτοκρατορικούς αξιωματικούς με τη βοήθεια της Δύναμης. Τίποτε άλλο!

 

Η ξιφομαχία δεν κολλάει γιατί θα έχουν εξελιχθεί τα όπλα στην εποχή των αστροπλοιων. Κ μη μου πεις ότι αυτό συμβαίνει στον πόλεμο των άστρων. Η ταινία έχει τρελά κενά αληθοφάνειας. (Ζητάω συγγνώμη από τους φαν).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Βαγγέλη, είσαι ο καλύτερος όλων, μην ακούς κανέναν!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..