Jump to content
Roubiliana

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Recommended Posts

Roubiliana

Όνομα Συγγραφέα: ΚΑΝΑΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Είδος: Φαντασίας
Βία; όχι
Σεξ; όχι 
Αριθμός Λέξεων: 1453
Αυτοτελής; ΝΑΙ
Σχόλια: Γράφτηκε στα πλαίσια του write-off#92. 
 

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ.docx

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Roubiliana, θα σου πω τι κατάλαβα από το διήγημα:

Ο νεαρός είναι παραμυθάς. Ο άρχοντας τον ταΐζει για να του λέει ιστορίες θαυμαστές, πιστεύοντας ότι τις βλέπει στα όνειρά του. Όμως, ο παραμυθάς δεν τις βλέπει στον ύπνο του, απλά έχει ένα μεγάλο ταλέντο, μεγάλη φαντασία, και φτιάχνει από την ασχήμια, ομορφιά. Προέρχεται από την πιο φτωχική μεριά της πόλης, απ' όπου τον πήρε ο άρχοντας. Αυτή τη φορά, όμως, ο νεαρός δεν είχε όρεξη για λαμπερά παραμύθια. Ήθελε να μπει μέσα στην ψυχή των αληθινών ανθρώπων και να φτιάξει όνειρα εκεί που δεν υπάρχουν. Αντί να βοηθήσει τον πλούσιο άντρα να ονειρευτεί, να "δει" πράγματα, προτίμησε να δώσει, μέσα στη φαντασία του, όνειρα στους εξαθλιωμένους ανθρώπους, που είναι σαν λάσπη/πηλός.

Υπέροχο. Μου άρεσε πάρα πολύ, το διάβασα δύο φορές.

Θα σου πω, όμως, και τι δεν δούλεψε καλά, κυρίως σαν συμμετοχή στο παιχνίδι: Αναιρείς την εισαγωγή, κατά κάποιον τρόπο. Αναιρείς τη φαντασία και φτιάχνεις έναν σκληρό και λυρικό ρεαλισμό. Ούτε καν μαγικό ρεαλισμό. Αυτό δεν θα το μέτραγα με τίποτα σαν αδυναμία, αν είχες ξεκινήσει εσύ έτσι το διήγημα (αν η εισαγωγή ήταν δική σου), αλλά εδώ περίμενα να κάνεις κάτι με τα δεδομένα της Ιρμάντας. (Τι; Κλίνεται: η Ιρμάντα, της Ιρμάντας :blush: ).

Έχω και κάτι σημειώσεις:

Quote

Οι σκλάβοι τού άνοιξαν την πόρτα του κήπου και σύντομα βρέθηκε στους δρόμους της Άνω Συνοικίας, στρωμένοι με λευκό μάρμαρο και αστραφτεροί.

Εδώ ήθελε κάτι προσδιοριστικό, μετά το "της Άνω Συνοικίας". Κάτι σαν: "... βρέθηκε στους δρόμους της Άνω Συνοικίας, που ήταν στρωμένοι..." Ή: "... βρέθηκε στους αστραφτερούς δρόμους της Άνω Συνοικίας, τους στρωμένους με λευκό μάρμαρο".

 

Quote

Οτιδήποτε για να επιβιώσει.

Αγγλισμός. Εντάξει, δεν βγάζει και μάτι, αλλά θέλει λίγο χρώμα. Πρόταση: "Όλα για την επιβίωση". Κοφτό, σκληρό, σαν το κείμενό σου.

 

Quote

Ωστόσο οι άλλοι παραμυθάδες, οι άλλοι ονειρευτές, δεν είχαν να αντιμετωπίσουν τις δικές του δυσκολίες. Να μπορέσει μέσα από τα λόγια του ο γέρος να δει όσα δε μπορούσαν τα τυφλά του μάτια, να ταξιδέψει εκεί όπου δε μπορούσε λόγω ηλικίας και αναπηρίας.

Εδώ, χρειαζόταν άνω και κάτω τελεία στο "δυσκολίες", γιατί τις κατονομάζεις στη συνέχεια. Πάντως, αν επιλέξεις τελεία, ξεκίνα καλύτερα με ένα ρήμα, για παράδειγμα: "Δεν είχαν να δώσουν στον γέρο όσα δεν μπορούσαν τα τυφλά του μάτια..."

 

Quote

Στο μυαλό του γεννήθηκαν ιστορίες για μακρινά ταξίδια και άγνωστους τόπους, κάπου στον Βορρά ίσως, εκεί που οι άνθρωποι τρώνε σούπα με μουρουνέλαιο για πρωινό και πολεμάνε λευκές αρκούδες σα πέφτει η νύχτα. Θα μπορούσε να πει μια τέτοια ιστορία στον γέρο, αλλά θα έχανε την ουσία της, θα ξέφτιζε, όσο θα την μετέφερε από το λιμάνι προς την Άνω Συνοικία. Θα της έλειπε το αλάτι και τα σαπισμένα ψαροκόκαλα για να νοστιμέψει.

Τη λάτρεψα αυτή την παράγραφο!

 

Εν κατακλείδι, ένα ωραίο κείμενο, μ' έναν σκληρό ρομαντισμό κι έναν πρωταγωνιστή που θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα γι' αυτόν. Όμως, περίμενα, δεδομένης της εισαγωγής, ένα fantasy.

 

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή! :drinks:

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Roubiliana
6 hours ago, Cassandra Gotha said:

Roubiliana, θα σου πω τι κατάλαβα από το διήγημα:

Ο νεαρός είναι παραμυθάς. Ο άρχοντας τον ταΐζει για να του λέει ιστορίες θαυμαστές, πιστεύοντας ότι τις βλέπει στα όνειρά του. Όμως, ο παραμυθάς δεν τις βλέπει στον ύπνο του, απλά έχει ένα μεγάλο ταλέντο, μεγάλη φαντασία, και φτιάχνει από την ασχήμια, ομορφιά. Προέρχεται από την πιο φτωχική μεριά της πόλης, απ' όπου τον πήρε ο άρχοντας. Αυτή τη φορά, όμως, ο νεαρός δεν είχε όρεξη για λαμπερά παραμύθια. Ήθελε να μπει μέσα στην ψυχή των αληθινών ανθρώπων και να φτιάξει όνειρα εκεί που δεν υπάρχουν. Αντί να βοηθήσει τον πλούσιο άντρα να ονειρευτεί, να "δει" πράγματα, προτίμησε να δώσει, μέσα στη φαντασία του, όνειρα στους εξαθλιωμένους ανθρώπους, που είναι σαν λάσπη/πηλός.

Υπέροχο. Μου άρεσε πάρα πολύ, το διάβασα δύο φορές.

Θα σου πω, όμως, και τι δεν δούλεψε καλά, κυρίως σαν συμμετοχή στο παιχνίδι: Αναιρείς την εισαγωγή, κατά κάποιον τρόπο. Αναιρείς τη φαντασία και φτιάχνεις έναν σκληρό και λυρικό ρεαλισμό. Ούτε καν μαγικό ρεαλισμό. Αυτό δεν θα το μέτραγα με τίποτα σαν αδυναμία, αν είχες ξεκινήσει εσύ έτσι το διήγημα (αν η εισαγωγή ήταν δική σου), αλλά εδώ περίμενα να κάνεις κάτι με τα δεδομένα της Ιρμάντας. (Τι; Κλίνεται: η Ιρμάντα, της Ιρμάντας :blush: ).

Έχω και κάτι σημειώσεις:

Εδώ ήθελε κάτι προσδιοριστικό, μετά το "της Άνω Συνοικίας". Κάτι σαν: "... βρέθηκε στους δρόμους της Άνω Συνοικίας, που ήταν στρωμένοι..." Ή: "... βρέθηκε στους αστραφτερούς δρόμους της Άνω Συνοικίας, τους στρωμένους με λευκό μάρμαρο".

 

Αγγλισμός. Εντάξει, δεν βγάζει και μάτι, αλλά θέλει λίγο χρώμα. Πρόταση: "Όλα για την επιβίωση". Κοφτό, σκληρό, σαν το κείμενό σου.

 

Εδώ, χρειαζόταν άνω και κάτω τελεία στο "δυσκολίες", γιατί τις κατονομάζεις στη συνέχεια. Πάντως, αν επιλέξεις τελεία, ξεκίνα καλύτερα με ένα ρήμα, για παράδειγμα: "Δεν είχαν να δώσουν στον γέρο όσα δεν μπορούσαν τα τυφλά του μάτια..."

 

Τη λάτρεψα αυτή την παράγραφο!

 

Εν κατακλείδι, ένα ωραίο κείμενο, μ' έναν σκληρό ρομαντισμό κι έναν πρωταγωνιστή που θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα γι' αυτόν. Όμως, περίμενα, δεδομένης της εισαγωγής, ένα fantasy.

 

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή! :drinks:

Χαίρομαι που σου άρεσε κ το σημαντικότερο που κατάλαβες τι ήθελα να πω. Όσον αφορά την εισαγωγή της Ιρμαντα, οφείλω να ομολογήσω το βρώμικο μυστικό μου. Την εισαγωγή την είχα διαβάσει λίγο βιαστικά, μόνο μια φορά, κ η ιδέα της ιστορίας μου ήρθε σχεδόν αμέσως. Αν κ δεν είχα χρόνο κ σωματικές αντοχές, το δούλεψα στο μυαλό μου κ το έγραψα σε λίγες ώρες. Μετά το ένωσα με την εισαγωγή κ διάβασα ενιαίο πια το δημιούργημα μου. Κ τότε κατάλαβα ότι είχα κάνει μ...κια. Μου είχε διαφύγει η λέξη όνειρο. Αλλά σκέφτηκα : 1. Δεν προλαβαίνω να γράψω άλλο. 2. Μου αρέσει αυτό που έγραψα, γιατί να το απορρίψω; 3. Σιγά τώρα, μια συγγραφική άσκηση είναι. Δεν είναι ότι θα το αναρτήσω κ στη βιβλιοθήκη ή ότι θα υποβληθεί κ σε ψηφοφορία. (Ναι, το 3 έπρεπε να το είχα σκεφτεί καλύτερα)

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Βιβή!

Θέλω, αρχικά, να βγάλω από τη μέση το εξής: βελτιώνεσαι διαρκώς και μπράβο σου. Εδώ, μπορεί να ήσουν οριακά εντός θέματος της άσκησης, όμως προσπάθησες να πεις κάτι, είχες όμορφες στιγμές, είχες έναν χαρακτήρα που έπειθε έστω και σε τόσες λίγες λέξεις και έδωσες ένα καλογραμμένο κείμενο. Οπότε, εύγε για όλα αυτά.

Τώρα, νομίζω ότι τα πιο σοβαρά μειονεκτήματα του διηγήματος είναι: α) η αναίρεση της εισαγωγής και το ότι δεν χρησιμοποίησες ουσιαστικά τίποτα απ' αυτήν και, β) η ασάφεια του τέλους. 

Ωστόσο, νομίζω ότι καλά έκανε και σου άρεσε η ιστορία σου και, προσωπικά, θα ήθελα να τη δω απαλλαγμένη από την εισαγωγή και περισσότερο δουλεμένη γιατί μου φαίνεται πως έχεις τη βάση για κάτι καλό. 

Καλή επιτυχία!

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..