Jump to content
xrusaki

<< Ο Μικρός ταξιδευτής>>

Recommended Posts

Roubiliana

Πολύ καλός τίτλος. Ενδιαφέρουσα αρχή ιστορίας. Μου άρεσε η ιδέα του κατασκόπου 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

Γεια σου Χρύσα και σ' ευχαριστούμε για την ιστορία σου. Νομίζω είναι το πρώτο κείμενο δικό σου που διαβάζω στο φόρουμ.

Η ιστορία φαίνεται ότι έχει γραφτεί αρκετά βιαστικά με αποτέλεσμα να με δυσκολεύει αρκετά στην ανάγνωση, κυρίως στο κομμάτι του συντακτικού. Πολλές προτάσεις είναι μικρές, κόβονται απότομα και ξεκινάν εξίσου απότομα. Δυσκολεύτηκα να παρακολουθήσω την ροή του κειμένου.

 

Επίσης, οι διάλογοι είναι αρκετά αφύσικοι και κυρίως διεκπαιρεωτικοί για να μπορέσει να προχωρήσει η πλοκή, η οποία αντίστοιχα, είναι αρκετά generic. Δεν ξέρω αν έχεις σκοπό να το δουλέψεις παραπάνω ή απλά ήθελες να το δοκιμάσεις σαν άσκηση. 

Αν τυχόν σε ενδιαφέρει, 2 πραγματάκια μπορώ να επισημάνω:

1) Ο μάγος είναι απλά ένας κακός μάγος κι ο Ποντρ είναι απλά ένας υπηρέτης που πάει όπου του πουν; Δώσε τους λίγο χρώμα, λίγο φωνή, κάνε τους να διαφέρουν από κλασικά αρχέτυπα ηρώων που έχουμε δει τόσες φορές. Γιατί ο μάγος θέλει να βρει το Λουλούδι; Γιατί τυφλώθηκε; Πώς μπορεί να δει την "άσχημη φάτσα" του Ποντρ αφού είναι τυφλός; Γιατί ο Ποντρ του έχει τόση ευγνωμοσύνη; Πώς είναι τόσο καλή η προσφορά της πριγκίπησσας και γιατί την εμπιστεύεται ο Ποντρ;

2) Πρόσεξε λίγο την σύνταξή σου όταν φτιάχνεις προτάσεις. Σκουντουφλάει το κείμενο σε αρκετά σημεία, αφήνεις προτάσεις μισές νοηματικά και τις συνεχίζεις μετά με καινούργια πρόταση. Επίσης, στους διαλόγους πλέον βάζουμε «».

Καλή επιτυχία στο συγγραφικό παιχνίδι 😉

Share this post


Link to post
Share on other sites
xrusaki

Νομίζω το διάβασες αρκετά βιαστικά. Τα αναφέρω όλα αυτά. Ο Ποντρ είναι ένα ορφανό που το μάζεψε ο μάγος και το εκπαίδευσε. Εάν ο μάγος τον διώξει δεν έχει που να πάει. Αλλά επίσης του φέρεται με τόση δουλικότητα γιατί τον φοβάται πως θα τον σκοτώσει. Δεν του έχει κάποια ευγνωμοσύνη στην πραγματικότητα. Tον φοβάται και τον μισεί.  Τον φόβο τον αναφέρω πολλές φορές στο κείμενο. Όλα όσα λέει είναι υποκρισία. Με το που βρήκε άλλον καλύτερο αφέντη έφυγε. Ως προς τον γέρο και γιατί τυφλώθηκε, είναι μια αχρείαστη πληροφορία. Για αυτό δεν το ανέφερα. Ηταν τόσο πωρωμένος που τυφλώθηκε.  Υπάρχει περίπτωση να συνεχίσω την ιστορία για αυτό και δεν ανέφερα σε τι θα χρησιμεύσει το λουλούδι. Χρησιμοποιώ επίτηδες το αρχέτυπο του κακού στον μάγο γιατί πιστεύω στο κακό...υπάρχουν άνθρωποι που είναι κακοί. Επίσης επίτηδες χρησιμοποιήσα κοφτές μικρές προτάσεις και πολύ διάλογο. Δε μου αρέσουν τα μεγάλα αφηγηματικά μέρη. Τώρα το εάν βλέπει ή όχι ο γέρος... όχι δε βλέπει τον βρίζει ότι είναι άσχημος...κακοποίηση για να τον προσβάλει είναι. Δε χρειάζεται να είναι αλήθεια. Ολοι οι διάλογοι είναι σχεδιάσμενοι έτσι γιατί εξυπηρετούν τον σκοπό του χαρακτήρα.Ο Ποντρ παραστάνει τον πιστό δούλο, ο γέρος τον φοβερίζει και τον βρίζει και η πριγκίπισσα θέλει να τον πάρει από τον γέρο.

Edited by xrusaki

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

Φίλη Χρύσα.

Το κείμενό σου στο μεγαλύτερο μέρος είναι καλό, δείχνει δυνατότητες. Δυνατές περιγραφές, σε μπάζει σε ένα ωραίο κλίμα. Συνέχισε να γράφεις κι εδώ στο φόρουμ θα σε βοηθήσουν πολύ οι κριτικές μας (τις οποίες να δέχεσαι με χαρά, ακόμα κι αν διαφωνείς). 

Όσον αφορά στους διαλόγους και τους χαρακτήρες, θα συμφωνήσω με το Γιάννη. Όντως, ενώ κάνω εικόνα το περιβάλλον, αδυνατώ όπως το διαβάζω να καταλάβω τους χαρακτήρες σου. Οι διάλογοι ακατανόητοι ως κάποιο σημείο. Να ξέρεις, καλή θα γίνεις όταν κάποιος θα αδυνατεί να διαβάζει το κείμενό σου βιαστικά. 

Ένα άλλο ζήτημα που δε θίχτηκε ήταν η δομή του κειμένου σου. Μετά την εισαγωγή της Ειρήνης, φρενάρεις την αφήγησή σου, με το να μας παρουσιάζεις τους ήρωες με πολύ tell. Προσπάθησε να κάνεις την ίδια παρουσίαση χωρίς να κόβεις την αφήγηση. Πχ να σκέφτεται ο ήρωας όλα όσα έχουν προηγηθεί ή να υπάρχει κάποιο στοιχείο που να τα θυμίζει ή να αναφέρονται σε κάποιο διάλογο. 

Καλή επιτυχία

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Cassandra Gotha

Xrusaki,

καταρχάς, θα σου πω τι κατάλαβα από το διήγημα. Λοιπόν, έχουμε έναν επαγγελματία ονειρευτή που τον μισθώνει ένας μάγος για να του βρει το Περιπλανώμενο Λουλούδι. Ο νεαρός δυσκολεύεται με την αποστολή, ο μάγος τον απειλεί. Ο ονειρευτής πηγαίνει και κοιμάται στη ρίζα ενός δέντρου και μπαίνει μέσα στην ψυχή του, κι από τις ρίζες του επικοινωνεί με τη γη, βρίσκει όλα τα άλλα δέντρα και τους κήπους, ώσπου βρίσκει μία βελανιδιά. Από τις ρίζες της ανεβαίνει και βλέπει ότι έχει βρει τον κήπο που έψαχνε.

Εκεί κάθεται μία πριγκίπισσα, που είναι αυτή που είχε ξαναδεί στα όνειρά του. Αυτή έχει τη χελώνα με το λουλούδι. Ο μάγος τα θέλει, αλλά η πριγκίπισσα δεν θα αφήσει κανέναν να της τα πάρει. Και κάνει μία προσφορά στον μικρό. Η προσφορά είναι: "έλα να με υπηρετήσεις, να γίνεις κατάσκοπός μου, και θα είσαι ασφαλής από τον γερο-μάγο που κατά πάσα πιθανότητα θα σε σκοτώσει". Ο μικρός δέχεται αμέσως, και τότε η πριγκίπισσα του λέει το καλύτερο, που του το φύλαγε για το τέλος: "θα έρθουν να σε πάρουν κάτι μοναχοί και θα σε πάνε στο μοναστήρι να σε εκπαιδεύσουν, ώστε να με υπηρετήσεις καλά".

 

Ωραία... Τώρα, θα σου πω τι μου άρεσε, τι δούλεψε, κατά τη γνώμη μου καλά, και τι όχι.

Για την ιστορία: Ωραία η φάση με την πριγκίπισσα και την κατασκοπεία, έδωσε έναν άλλον αέρα στο ονειρικό του θέματος, έναν αέρα σκληρό, ωμό. Χρησιμοποίησες πολύ ωραία το φανταστικό στοιχείο.  Αυτό μου άρεσε, ήταν πρωτότυπο, σπάνιο. Μου άρεσε, επίσης, πάρα πολύ η περιγραφή του πώς βρήκε ο Ποντρ τον κήπο, πώς ταξίδεψε μέσα από τις ρίζες της καστανιάς. Είναι το αγαπημένο μου κομμάτι απ' όλο το κείμενο.

Τα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, της ιστορίας:

1) Ο μάγος, αν είναι τόσο δυνατός και κακός και αποφασισμένος όσο τον περιγράφεις, μπορεί να βρει τον Ποντρ. Πολύ εύκολα, θα του έχει βάλει μαγικό κοριό (κάποιο ξόρκι) κι έτσι θα βρει κι αυτόν και την πριγκίπισσα με τη χελώνα και το λουλούδι. Αυτή είναι η παγίδα όταν βάζουμε πολύ δυνατούς αντιπάλους στους πρωταγωνιστές μας, ότι πρέπει να βρίσκουμε αντίστοιχα δυνατές λύσεις.

2) Ο Ποντρ πείθεται πολύ εύκολα να υπηρετήσει την πριγκίπισσα. Δεν ξέρει τίποτα γι' αυτήν, πώς την εμπιστεύεται; Εγώ, πάντως, δεν την εμπιστεύτηκα. Σίγουρα, η ζωή του κινδυνεύει με τον μάγο, αλλά πού ξέρει τι θα πάθει μ' αυτήν; Θα έπρεπε να το σκεφτεί διπλά και τριπλά, να της κάνει ερωτήσεις, να συζητήσουν λίγο. Αντίθετα, έχουμε την πριγκίπισσα να λέει "εγώ θέλω, εσύ κάνεις". Γενικά, τον Ποντρ δεν τον είδα, δεν τον ένιωσα σαν κάτι ζωντανό.

3) Η πριγκίπισσα πρώτα του λέει ότι θα την υπηρετήσει, αυτός δέχεται, και στο τέλος του λέει ότι θα πρέπει να τον εκπαιδεύσουν μοναχοί. (Κι αυτός, πάλι, δεν το σκέφτεται καθόλου! ) Γιατί; Δεν είναι λεπτομέρεια, είναι κάτι πολύ σημαντικό. Νομίζω ότι αυτό το τελευταίο δεν χρειαζόταν, ή, αν ήθελες να το βάλεις, να το έγραφες από πιο πριν, να ερχόταν φυσικά.

 

Για τη γραφή: Η γραφή σου χρειάζεται πολλή προσοχή και δουλειά, Χρυσάκι. Γράφεις πολύ προφορικά, σε σημείο να αναιρείς τη γραμματική. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μη βγαίνει νόημα, πολλές φορές, από το κείμενο. Ενδεικτικά, έχω σημειώσει δυο-τρία πράγματα, παρακάτω.

Quote

Τι να τα κάνω τα ωραία σου λόγια όταν αντί να δουλεύεις να βρεις αυτό που γνωρίζεις ότι είναι η δουλειά σου. Τρως και πίνεις ως αργά με τις δούλες;

Το σωστό είναι: «Τι να τα κάνω τα ωραία λόγια σου, όταν, αντί να δουλεύεις να βρεις αυτό που γνωρίζεις ότι είναι η δουλειά σου, τρως και πίνεις ως αργά με τις δούλες;»  Αν ήθελες να το κόψεις, θα μπορούσες να κάνεις το εξής: «Τι να τα κάνω τα ωραία λόγια σου; Αντί να δουλεύεις να βρεις αυτό που γνωρίζεις ότι είναι η δουλειά σου, τρως και πίνεις ως αργά με τις δούλες». Επίσης, καλό είναι ν' αλλάξεις το δεύτερο "δουλειά" με "αποστολή". Να βρει αυτό που είναι η αποστολή του (το "γνωρίζεις ότι" δεν χρειάζεται).

Αυτό το λάθος με τις τελείες το κάνεις σε όλο το κείμενο:

Quote

Στην αγκαλιά της κρύβονταν η χελώνα, κούρνιαζε ήρεμα με το άνθος του λουλουδιού κλειστό στο κέλυφος της. Κάτω από τα πέπλα του σμαραγδοπράσινου της φορέματος.

Δεν βγαίνει νόημα. Βάλε τελεία, αν θες, στη χελώνα. Αλλά με τίποτα εκεί που την έχεις!

 

Quote

Κάνετε εξαιρετικούς κατασκόπους.

Αυτό δεν βγάζει νόημα στα ελληνικά. Στα αγγλικά, ναι, αλλά έγραψες το διήγημα στα ελληνικά. Το σωστό είναι "είστε (ή "γίνεστε" ) εξαιρετικοί κατάσκοποι".

 

Quote

<<Τι απέγιναν?>>

Επίσης, τα εισαγωγικά πληκτρολογούνται ως εξής: πατάς το δεξί Alt (το κρατάς πατημένο) και τα πλήκτρα για τις αγκύλες { } . Το ελληνικό ερωτηματικό είναι στο πλήκτρο Q. 

 

Η τελική εικόνα: ένα κείμενο με προβλήματα, αλλά και μεγάλη φαντασία. Βιαστικό, νευρικό, θέλει περισσότερη φροντίδα για ν' ανθίσει η φαντασία και να λάμψει.

 

Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή! :drinks: (Θα διαβάσουμε για την εκπαίδευση του Ποντρ; )

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ballerond

@xrusaki: Ελπίζω να μην φάνηκα απότομος, δεν είχα κακή πρόθεση. Απλά επισημαίνω πράγματα που είχαν επισημάνει και σε εμένα οι πιο έμπειροι εδώ με σκοπό να βελτιωθώ 😉 Η Άννα πιο πάνω κάνει μία πολύ λεπτομερέστερη ανάλυση η οποία πιστευώ θα σε βοηθήσει επί τούτου.

Το κείμενο έχει δυνατότητες απλά με δυσκόλεψε η γραφή του και τα λάθη της. Αν τα στρώσεις αυτά τότε σίγουρα θα γίνει πολύ καλύτερο.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
xrusaki

Ευχαριστώ για τις κριτικές. Πράγματι το κείμενο είναι πολύ βιαστικό. Είδα για το write off 2 μέρες πριν το τέλος της προθεσμίας το απόγευμα και έγραψα κάτι βιαστικά , επειδή μου γεννήθηκε η ιδέα. Και η ιδέα μου άρεσε, επομένως την κατέγραψα, για να μην τη χάσω.  

Δεν κάθισα να διορθώσω ή να βάλω τελείες ή κόμματα και υπάρχει πρόβλημα σε όλο το κείμενο ως προς αυτό. Όπως υπάρχει και στο θέμα των διαλόγων , έχετε δίκιο ότι είναι ξεροί και βιαστικοί. Θα μπορούσα να εξηγήσω ανάμεσα γιατί λειτουργούν έτσι οι ήρωες ή να τους βάλω ζωή. Έδωσα βάση στις περιγραφές πιο πολύ.  Έτσι όπως είναι φαίνονται πράγματι κάπως διεκπεραιωτικόι , σε φάση να τελειώνουμε τώρα. Ήταν κάπως έτσι, γιατί όπως είπα δεν ασχολήθηκα, μόλις το έγραψα. Ίσως έπρεπε να ζητήσω χρόνο και εγώ, αλλά το κατέθεσα βιαστικά για να προλάβω. Χρειαζόταν 2 μέρες ακόμη δουλεία για να ολοκληρωθεί κανονικά. Δεν τις είχα, επομένως δεν το επιχείρησα καν. Και εφόσον είχε κατατεθεί, θεώρησα πώς δεν ήταν σωστό να κάνω διορθώσεις μετά. 

cassandra, ως προς τα ερωτήματά σου, οι μοναχοί είναι αρκετά δυνατοί προκείμενου να κρύψουν ή προστατέψουν τον Ποντρ. Εσείς βέβαια αυτό δεν το ξέρετε. Επειδή ποτέ δεν το ανέφερα. Έχεις δίκιο ως προς αυτό, πρέπει να επεξηγώ παραπάνω. Θα μπορούσα να το προσθέσω με ένα ερώτημα όπως πολύ σωστά ανέφερες.

2) Ο Ποντρ είναι απελπισμένος, γιατί καταλαβαίνει ότι η ζωή του παίζεται από το πόσο γρήγορα θα εκπληρώσει την αποστολή του. Επιπλέον είναι φιλοχρήματος . Θέλει τα λεφτά. Του έταξε μια πολύ άνετη ζωή.  Είναι ένα πολύ φτωχό παιδί και τα λεφτά είναι τρομερά ισχυρό δέλεαρ. Θα μπορούσα να το αναπτύξω περισσότερο. Περισσότερο υπονοούνται στο κείμενο αυτά παρά αναφέρονται. 

3) Και εδώ έχεις δίκιο. Και ευχαριστώ για τις ωραίες επισημάνσεις. Καταλάβαινα πόση δουλειά είχε και επειδή δε θα προλάβαινα καθόλου και μετά μάλλον θα το ξεχνούσα το ανέβασα μισοτελειωμένο. Ποτέ δεν το αρνήθηκα αυτό.

Ως προς την εκπαίδευση του Ποντρ είναι πολύ καλή ιδέα; να την παρακουλουθήσουμε. Μάλλον θα τον έστελνα κατευθείαν σε αποστολή αλλά έχεις δίκιο.

 

Edited by xrusaki
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
elgalla

Καλησπέρα, Χρύσα!

Μπράβο σου που έκανες το βήμα και πήρες μέρος στο παιχνίδι μας! Έχω αρκετό καιρό να διαβάσω κείμενό σου εδώ και η συμμετοχή σου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. 

Από τις εξηγήσεις που έχεις δώσει παραπάνω, διαβλέπω ότι η ιστορία του Ποντρ είναι μάλλον πολύ μεγαλύτερη και πιο πλήρης στο μυαλό σου από ό,τι διαβάσαμε εδώ. Θες ο χρόνος που δεν σου έφτασε, θες η δυσκολία του να ταιριάξεις τα πολλά στοιχεία της εισαγωγής - πάντως το διήγημά σου μου έδωσε την εντύπωση ότι αγχώθηκες να χωρέσεις όση περισσότερη πλοκή γινόταν, με αποτέλεσμα να ξεχάσεις να μας πεις ουσιαστικά πράγματα για τους χαρακτήρες και τον κόσμο σου. 

Τα θέματα στη στίξη και στη σύνταξη υπάρχουν, να ξέρεις ότι βοηθάει πάντα πολύ να διαβάζεις το κείμενό σου δυνατά και να ακολουθείς τη ροή του λόγου. Αν το κάνεις αρκετές φορές, μετά δεν θα χρειάζεται πια. 

Έχεις καλές ιδέες (αυτό με το πώς ταξιδεύει ο Ποντρ από το δέντρο και βρίσκεται στον Κήπο ή η ιδέα του κατασκόπου), όμως έχεις ένα βασικό πρόβλημα: ότι ο ήρωάς σου δεν παίρνει πρωτοβουλίες, ουσιαστικά άγεται και φέρεται από άλλους και τίποτα σε αυτό δεν αλλάζει μέχρι το τέλος του διηγήματος, απλώς υπακούει σε διαφορετικό αφέντη πια. 

Όταν γράφεις μια ιστορία, καλό είναι να στοχεύεις προς κάπου. Δεν εννοώ προς κάποιο συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό, αλλά περισσότερο προς μία κατεύθυνση, προς κάτι που θες να έχεις πει ή δείξει μέχρι το τέλος του διηγήματος. Εδώ, δυσκολεύομαι να καταλάβω ποιος είναι ο στόχος πέρα από το να γλιτώσει προσωρινά τη ζωή του ο Ποντρ, αλλάζοντας αφεντικό. 

Θα έλεγα, γενικά, να το δουλέψεις και να το παιδέψεις, γιατί δεν σου λείπουν η φαντασία ή οι ιδέες, όμως χρειάζεται να του αφιερώσεις περισσότερο χρόνο απ' ό,τι είχες τώρα και να δεις επίσης τι θέλεις να πεις μέσα από αυτό το διήγημα. 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..