Jump to content
Christopher_R

Λι

Recommended Posts

Christopher_R

Όνομα Συγγραφέα: Χρήστος Ρ.
Είδος: περιπέτεια δράσης
Βία; Όχι
Σεξ; Όχι
Αυτοτελής; Οχι. Η ιστορία αποτελεί απόσπασμα από μυθιστόρημα που έχω ξεκινήσει να γράφω.
 

Καλησπέρα σε όλη την παρέα,

στο παρακάτω απόσπασμα ( που είναι το τρίτο κεφάλαιο μιας ιστορίας) γίνεται η πρώτη εμφάνιση ενός από τους κεντρικούς ήρωες της ιστορίας μου και θα με ενδιέφερε μάθω την αίσθηση που αφήνει η αρχική γνωριμία μαζί του. 

Είναι ουσιαστικά η πρώτη μου προσπάθεια να γράψω κάτι και ως εκ τούτου είμαι στη φάση που ψάχνομαι να βρω τη φωνή μου. Για αυτόν το λόγο θα ήμουν ευγνώμων σε όποιον αφιέρωνε λίγο χρόνο για να μου δώσει ένα feedback καθώς θεωρώ δεδομένο πως χρειάζομαι πολύ δουλειά. 

Επίσης θα ήθελα να σας προτρέψω να μην φοβηθείτε την κακή κριτική. Αντιθέτως είναι κάτι που επιζητώ και θα ήταν ευχής έργο να μου υποδείξετε τα αδύναμα σημεία της γραφής μου.

Spoiler

Κεφάλαιο 3

 

Επτά μέχρι το τέλος του δρόμου, άλλα έξι δεξιά και άλλα δέκατρία για να επιστρέψει. Μετρούσε τα βήματα. Βάδιζε με προσοχή, δίχως βιασύνη. Τα χέρια του κρατούσαν τη βόμβα με σιγουριά και σταθερότητα βετεράνου. Άξαφνα, μια φευγαλαία λάμψη, μια εκκωφαντική έκρηξη και οσμή καμμένης σάρκας. Ο Λι Τζίε τινάχτηκε από τον ύπνο του. Ήταν μουσκεμένος στον ιδρώτα και η καρδιά του χτυπούσε σαν ταμπούρλο. Αυτός ο αναθεματισμένος εφιάλτης ξανά. Πάντα ίδιος, λες και παρακολουθούσε μια σκηνή ταινίας να παίζει σε λούπα.

Ήταν νωρίς το απόγευμα και ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμα αλλά τα χοντρά μπλε χαρτόνια που κάλυπταν προσεκτικά τα παράθυρα εμπόδιζαν το φως να μπει στο δωμάτιο. Πήρε δυο βαθιές ανάσες να ηρεμήσει, σηκώθηκε από το κρεβάτι και έσυρε το κορμί του ως το μπάνιο. Στρίμωξε το κεφάλι του κάτω από το νιπτήρα και άφησε το παγωμένο νερό να κυλήσει από τα πυκνά, κοντοκουρεμένα του μαύρα μαλλιά στο χλωμό του πρόσωπο που σπάνια έβλεπε ο ήλιος. Αφού ήπιε βιαστικά ένα μαύρο τσάι, άρχισε να ετοιμάζεται για τη νυχτερινή του βάρδια στο μπαρ. Θα χρειαζόταν να αλάξει τρεις γραμμές του μετρό μέχρι να φτάσει από τον τέταρτο δακτύλιο που βρισκόταν η γκαρσονιέρα του έως το κέντρο και τη συνοικία της παλαιάς πόλης του Πεκίνου.

Το Μάιλς μπαρ ήταν χωμένο σε ένα μικρό σοκάκι, αρκετά μακρυά από τα υπόλοιπα εμπορικά μαγαζιά. Απομονωμένο, και κρυμμένο από τα πολλά μάτια, ήταν συνήθως άδειο τα βράδυα των καθημερινών. Έτσι και αυτή την Πέμπτη οι θαμώνες του στενόμακρου, σκοτεινού ημιυπόγειου χώρου, ήταν λιγοστοί και το μυαλό του Λι, ελλείψη παραγελιών, ήταν αγκιστρωμένο στη συνάντηση που θα ακολουθούσε μετά το κλείσιμο. Ξαναγέμισε με μηχανικές κινήσεις για τρίτη φορά τα μισοάδεια ποτήρια νερού μιας ολιγομελούς παρέας φοιτητών που κάθονταν στην απέναντι πλευρά της μπάρας και έριξε μια κλεφτή ματιά στο ρολόι του.

Αναρωτιόταν αν το ραντεβού που επέκειντο θα κυλούσε ομαλά και όπως πάντα κατέστρωνε σχέδια έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση που οι συνθήκες το απαιτούσαν. Η καχυποψία προς τους πάντες και ο διαρκής φόβος ήταν δύο μόνο από τα τιμήματα που έπρεπε να πληρώνει καθημερινά από όταν πήρε την απόφαση να ριζοσπαστικοποιηθεί και να γίνει μέλος της αντικαθεστωτικής επαναστατικής οργάνωσης των Μαχητών της Ελευθερίας του Χονγκ Κονγκ. Η νευρικότητά του εντεινόταν από τη βαρύτητα που προσέδιδε στην περίσταση το ασυνήθιστο γεγονός πως η εντολή είχε δωθεί απευθείας από το υψηλότερο κλιμάκιο της ηγεσίας της οργάνωσης.

Την Πέμπτη θα έρθεις σε επαφή με μία γυναίκα που θεωρείται πολύτιμος στρατηγικός σύμμαχος. Αναμένεσαι να την υποστηρίξεις πλήρως με τις υποδομές μας και να συνεργαστείς μαζί της σε όλα τα επίπεδα.

Ο Λι ένιωθε το χρόνο να κυλάει αργά και οι ματιές στο ρολόι γινόταν όλο και πιο συχνές. Όταν επιτέλους οι τελευταίοι πελάτες αποχώρησαν, καθάρισε πρόχειρα τα στρογγυλά σιδερένια τραπέζια και γυάλισε τον ξύλινο πάγκο του μπαρ με ένα ταλαιπωρημένο από τη χρήση και μουτζούρες κίτρινο πανί. Σιγουρεύτηκε πως το όπλο του είναι γεμάτο πριν το σφηνώσει γερά στη ζώνη του και άρπαξε τις δύο μεγάλες μαύρες, γεμάτες με τα σκουπίδια της βραδυάς, σακούλες για να τις βγάλει έξω όπως θα έφευγε. Κατέβασε τα ρολά ασφαλείας και κοίταξε μια τελευταία φορά το ρολόι του πριν χαθεί στα στενά, πλακόστρωτα σοκάκια της παλαιάς πόλης υπό την κάλυψη της νύχτας.

Το λεπτό πέπλο της απαλής ομίχλης που αιωρούνταν κάτω από το αχνό φως του φεγγαριού έκανε την πλατεία Τιεν Αν Μεν, η οποία δέσποζε στην καρδιά της πόλης, να δείχνει ακόμα πιο επιβλητική. Ο Λι έκανε αρχικά μερικούς κύκλους ώστε να σιγουρευτεί πως δεν τον ακολουθούσε κανένας. Έπειτα, διέσχισε τη νότια πλευρά της πλατείας και προσπέρασε το Μνημείο των Ηρώων του Λαού. Έναν γρανιτένιο οβελίσκο με ανάγλυφες αναπαραστάσεις της Μεγάλης Πορείας του Μάο με τον κόκκινο στρατό του, ανεργερμένο προς τιμήν των μαρτύρων της επανάστασης.

Συνέχισε να περπατάει προς την πύλη της “Ουράνιας Γαλήνης” που βρισκόταν στο βορινό άκρο της πλατείας χωρίζοντάς την από τα παλάτια της Απαγορευμένης Πόλης. Λίγο πριν την διαβεί, έκοψε αριστερά προς το πλούσιο σε βλάστηση πάρκο που βρισκόταν βορειοδυτικά της πλατείας και προχώρησε μέχρι τη λίμνη στο βάθος του, όπου ήταν και το σημείο συνάντησης με τη μυστηριώδη γυναίκα.

Στάθηκε σιωπηλός ανάμεσα στις σκιές των δέντρων που τον περιστοίχιζαν περιμένοντας. Λίγες στιγμές αργότερα είδε κάτι να σαλεύει περιμετρικά της λίμνης. Οι αισθήσεις του οξύνθηκαν και κατάφερε να διακρίνει μια γυναικεία φιγούρα να πλησιάζει. Η φιγούρα πλησίασε κι άλλο μέχρι που πήρε μορφή και πλέον ο Λι μπορούσε να διακρίνει τα χαρακτηριστικά της.

Ήταν νέα, όχι πάνω από τριάντα. Τα μαύρα της μαλλιά ήταν πιασμένα με μια ψηλή αλογοουρά που τέντωνε προς τα πάνω τα λεπτά της χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας τις καλοσχηματισμένες γωνίες του προσώπου της. Φορούσε ένα γκρι αθλητικό κολάν που τόνιζε τους γυμνασμένους γλουτούς της και ένα κοντό, σκούρο μπλε, φουσκωτό μπουφάν που της έδινε μία αθλητική όψη και της προσέδιδε ένα δυναμισμό.

Με την ασφάλεια που του πρόσφερε η κάλυψη του σκοταδιού την παρατήρησε να κοιτάει διερευνητικά το χώρο. Δεν τον είχε εντοπίσει ακόμα. Αφού ο Λι σιγουρεύτηκε πως ήταν μόνη της, έκανε δυο βήματα προς τα μπρος και ξεπρόβαλε μέσα από το πλέγμα σκιών που στεκόταν, επιτρέποντάς της να αντιληφθεί την παρουσία του. Η νεαρή γυναίκα πλησίασε προς το μέρος του.

“Γεια σου Λι. Είμαι η Μέι”, είπε με φιλικό τόνο δίνοντάς του το χέρι, παραλέιποντας το συνθηματικό αναγνώρισης που είχε προκαθοριστεί.

“Χάρηκα”, απάντησε κοφτά ο Λι ανταποδίδοντας επιφυλακτικά τη χειραψία. Τα βαθειά μαύρα μάτια του κάρφωσαν την Μέι με το έντονο βλέμμα τους προσπαθώντας να καταλάβουν εάν η παράληψη του κωδικού ήταν δείγμα ερασιτεχνισμού ή εκούσια επίδειξη αντισυμβατικότητας.

Η Μέι άνοιξε μέχρι τη μέση το φερμουάρ του φουσκωτού μπουφάν της, έβγαλε από την εσωτερική του τσέπη ένα απόκομα εφημερίδας και το έδωσε στον Λι.

“Τον γνωρίζεις;” ρώτησε δείχνοντάς του ένα άρθρο που συνοδευόταν από τη φωτογραφία ενός καλοντυμένου εξηντάρη άντρα.

Ο Λι έφερε τη φωτογραφία κοντά του και αφού την επεξεργάστηκε για μια στιγμή έγνεψε καταφατικά. Παρά το σκοτάδι δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να αναγνωρίσει τη μορφή του Κάι Γιανγκ, του διευθύνοντος συμβούλου της Beijing Blue, μιας από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες εταιρείες της Κίνας. Θυμήθηκε πως επτά χρόνια πριν, όταν ο ίδιος ήταν ακόμη είκοσι έξι χρονών, είχε μονοπωλήσει την επικαιρότητα ο θάνατος του συνιδρυτή της εταιρείας, Λου Φενγκ, ο οποίος θεωρούνταν ένα από τα πιο προικισμένα μυαλά της εποχής του.

Το πέπλο μυστηρίου που κάλυπτε τις συνθήκες του θανάτου του, είχε εξάψει την φαντασία της κοινής γνώμης δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για θεωρίες συνομωσίας  - βιομηχανική κατασκοπεία, ξένους πράκτορες και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους- να οργιάσουν. Τελικά, ελλείψη στοιχείων, η υπόθεση μπήκε στο αρχείο μένοντας ανεξιχνίαστη, ενώ το πόρισμα των αρχών προέκρινε ως επικρατέστερη εκδοχή την αυτοκτονία.

Η φωτογραφία ήταν ακόμα στα χέρια του Λι ενώ πλήθος ερωτηματικών άρχισαν να τριβελίζουν το μυαλό του. Αναρωτιόταν ποια ήταν η νεαρή αυτή γυναίκα που στεκόταν απέναντί του, ποιον οργανισμό εκπροσωπούσε και τι σχέση θα μπορούσε να είχε ένας επιχειρηματίας και μία εταιρεία τεχνολογίας με τους Μαχητές της Ελευθερίας.

Μία μόνο πιθανή θεωρία μπορούσε να σκεφτεί. Όποιος κι αν βρισκόταν πίσω από την Μέι πρέπει να είχε προσφέρει ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό στην ηγεσία της αντικαθεστωτικής οργάνωσης, με αντάλαγμα την εκμετάλευση του δικτύου της και της επιχειρησιακής της ικανότητάς. Η σκέψη και μόνο πως κάποιος είχε μισθώσει τις υπηρεσίες του επί χρήμασι του προξένησε ψυχική αναστάτωση η οποία εξωτερικοποιήθηκε φανερώνοντας έκδηλα τον έντονο εκνευρισμό του.

Η φόρτισή του ήταν αναμενόμενη καθώς, εξ αρχής, οι λόγοι που τον είχαν οδηγήσει στην ριζοσπαστικοποίησή του και ως εκ τούτου στην παράνομη δράση ήταν βαθιά πολιτικοί και ιδεολογικοί. Έπρεπε πάση θυσία να τους προφυλάξει και να τους προστατεύσει σαν κόρη οφθαλμού. Μόνον έτσι θα μπορούσε να συνεχίσει να κάνει τις αναγκαίες, πολυεπίπεδες ηθικές υπερβάσεις που απαιτούσε ο δρόμος που είχε επιλέξει.

Οι λόγοι όμως εκτός από βαθιά ιδεολογικοί ήταν και προσωπικοί. Διότι μπορεί τυπικά αυτή η ριζοσπαστικοποίηση να συνέβη κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του ετών ωστόσο το λίπασμα είχε μπει από τα παιδικά του κιόλας χρόνια. Ήταν μία περίοδος έντονων πολιτικών αναταράξεων στο Χονγκ Κονγκ. Η Μητρόπολη βίωνε την πιο σοβαρή της πολιτική κρίση από όταν είχε περάσει στην κυριαρχία της Κίνας. Για μήνες βρισκόταν αντιμέτωπη με δυναμικές διαδηλώσεις, οι οποίες συχνά κατέληγαν σε βίαιες συγκρούσεις μεταξύ αντικυβερνητικών διαδηλωτών και αστυνομικών. Οι διαδηλωτές ζητούσαν μεγαλύτερη δημοκρατική ελευθερία ενώ κατηγορούσαν την κυβέρνησή τους πως επιτρέπει στο Πεκίνο να περιορίζει τις ατομικές ελευθερίες τους.

Πέραν των ακτιβιστών με τις δυναμικές κινητοποιήσεις τους, στη μάχη ρίχτηκε και μερίδα δημοσιογράφων. Μέσα από αρθρα πολιτικού περιεχομένου, κατηγορούσαν το Πεκίνο για προσπάθεια αύξησης της επιροής του καταγγέλοντας παράλληλα την υπέρμετρη αστυνομική βία. Ένας από τους δημοσιογράφους που πρωτοστάτησαν ήταν ο πατέρας του Λι. Ένθερμος υποστηρικτής του δημοκρατικού κινήματος, άσκησε με την πένα του δριμύτατη κριτική κατά της τοπικής κυβέρνησης την οποία λίγο πολύ αποκάλεσε μαριονέτα που χορεύει στο ρυθμό που της υπαγορεύει το Πεκίνο και που αδυνατεί να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του λαού της.

Μία ημέρα, και ενώ οι αντιδράσεις κλιμακώνονταν, ο πατέρας του Λι δεν γύρισε σπίτι. Εξαφανίστηκε δίχως να αφήσει ίχνος πίσω του. Την ίδια τύχη είχαν και άλλοι επτά δημοσιογράφοι και εκδότες βιβλίων, γνωστοί για την έντονα κριτική τους στάση κατά της κυβέρνησης. Παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειες αναζήτησης της μητέρας του Λι και των άλλων οικογενειών κανείς ποτέ δεν έμαθε τι απέγιναν. Όλοι όμως μπορούσαν να το υποψιαστούν.

Ο αθώος παιδικός κόσμος του Κιαν Φανγκ, όπως λέγαν τότε τον Λι πριν αλάξει το όνομά του, κατέρευσε βίαια και στην καρδιά του φώλιασε το μίσος για ό,τι έχει σχέση με την εξουσία. Ένα μίσος απελευθερωτικό, που έσπαγε πρότερους ηθικούς φραγμούς και έψαχνε τρόπους να εκτονωθεί. Έτσι, όταν κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων προσεγγίστηκε, μέσω ενός συνδέσμου, από τους Μαχητές της Ελευθερίας, σαν έτοιμος από καιρό, τράβηξε το δρόμο του αντάρτη, που χρόνια μετά θα τον οδηγούσε σε αυτό εδώ το πάρκο να κρατά συνομωτικά τη φωτογραφία του Κάι στα χέρια του.

Καταλαβαίνω πως έχεις πολλές ερωτήσεις που ζητούν απαντήσεις. Σου υπόσχομαι πως στην επόμενη συνάντησή μας θα ξεκαθαρίσουν τα πάντα”, είπε λες και διάβασε το μυαλό του η Μέι κοιτώντας τον κατάματα. Το ενδιαφέρον της έδειχνε ειλικρινές. Ο Λι μαλάκωσε. Η καλωσύνη και οικειότητα που εξέπεμπαν τα μάτια της γίναν βέλη που κατάφεραν να τρυπήσουν την πανοπλία καχυποψίας του.

Η Μέι έβγαλε ένα στυλό από την τσέπη της και έγραψε μια διεύθυνση στο απόκομμα της εφημερίδας που κρατούσε ακόμα στα χέρια του ο Κάι.

Έλα εδώ σε τρία βράδυα και θα χεις τις απαντήσεις σου. Δωμάτιο 409. Τα λέμε σύντομα”, είπε και άρχισε να απομακρύνεται προς το σημείο από όπου είχε κάνει την εμφάνισή της λίγα λεπτά πριν. Ο Λι περίμενε στη θέση του μέχρι που η φιγούρα της εξαφανίστηκε τελείως από τον ορίζοντα. Έπειτα, ξανάγινε ένα με τις σκιές και πήρε το μοναχικό δρόμο της επιστροφής προς το σπίτι του.

Οι επόμενες δύο ημέρες για τον Λι πέρασαν ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο. Οι νυχτερινές βάρδιες στο μπαρ τον κρατούσαν απασχολημένο τα βράδυα ενώ ο υπόλοιπος χρόνος του είχε αφιερωθεί στη συγκέντρωση πληροφοριών, σχετικών με τον Κάι Γιανγκ και τον πολυεθνικό γίγαντα που διοικούσε. Το δημόσιο προφίλ του Κάι ήταν αυτό ενός επιτυχημένου επιστήμονα και επιχειρηματία, που κατάφερε να γίνει μία διεθνούς εμβέλειας προσωπικότητα με ισχυρότατη επιρροή στις παγκόσμιες τεχνολογικές και όχι μόνο εξελίξεις. Ισχυρότατοι ήταν επίσης και οι δεσμοί του με το καθεστώς της Κίνας, γεγονός που καταμαρτυρούσαν οι άφθονες φωτογραφίες που υπήρχαν στο διαδύκτιο και απεικόνιζαν τον Κάι να ποζάρει χαμογελαστός με ανώτατους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

Η έρευνα όμως γινόταν πολυπλοκότερη σε ό,τι είχε να κάνει με την εταιρεία του. Έκεί ο Λι ένιωθε σαν σύγχρονος Θησέας που προσπαθούσε να ξετυλίξει τον μίτο της Αριάδνης στον λαβύρινθο που σχημάτιζε η πολύπλοκη εταιρική δομή της Beijing Blue Group Limited. Δεκάδες θυγατρικές και παρακλάδια που κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και τομείς όπως η ασφάλεια, η αεροναυτική, η ρομποτική, οι τηλεπικοινωνίες, η ιατρική και η ψυχαγωγία.

Και στο κέντρο όλων, ο Μινώταυρος στην καρδιά του λαβυρίνθου, το σημείο αναφοράς από το οποίο ξεκινούσαν και κατέληγαν όλα τα νήματα ήταν το τμήμα του τομέα Τεχνητής Νοημοσύνης της εταιρείας. Οι επιστημονικές και τεχνολογικές ανακαλύψεις αυτού του τμήματος - οι οποίες σε πολύ μεγάλο βαθμό βασίστηκαν πάνω στην έρευνα του εκλιπόντος συνιδρυτή της εταιρείας Λου Φενγκ- ήταν ο κύριος λόγος της γιγάντωσης και όλων των υπόλοιπων τμημάτων, καθώς έβρισκαν εφαρμογή παντού.

Με αυτόν τον τρόπο, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της εταιρείας που αρχικά εκπορεύτηκε από την σπάνια ιδιοφυία του Λου Φενγκ, διαχύθηκε σταδιακά σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων της μετατρέποντάς την σε αυτό που ήταν σήμερα. Σε μία, σύμφωνα με το σλόγκαν της, ηγέτιδα στον αγώνα για αναβάθμιση της ποιότητας ζωής όλων των ανθρώπων που πετύχαινε να καλύπτει σήμερα τις ανάγκες που θα δημιουργούνταν τον επόμενο αιώνα.

Την εξίσωση της επιτυχίας είχε συμπληρώσει η καλή χρονική συγκυρία της ίδρυσης της εταιρείας που συνέπεσε με μια περίοδο κατά την οποία η κινέζικη κυβέρνηση είχε θέσει την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης ως στρατηγική προτεραιότητα. Η ίδια προτεραιότητα είχε τεθεί βεβαίως και από την ανταγωνιστική κυβέρνηση των Η.Π.Α οδηγώντας τις δύο χώρες σε έναν αγώνα δρόμου με έπαθλο τη θέση του οδηγού στο τρένο των τεχνολογικών εξελίξεων που έφερνε η ψηφιακή επανάσταση που συντελούταν.

Η Κίνα, στην προσπάθειά της να κόψει πρώτη το νήμα σε αυτόν τον αγώνα, άνοιξε την κάνουλα της κρατικής χρηματοδότησης επενδύοντας τεράστια ποσά σε διάφορα ερευνητικά πρότζεκτ που σχετίζονταν με την τεχνητή νοημοσύνη. Ο Κάι, κάνοντας αυτό που ήξερε καλύτερα από τον καθένα, εκμεταλεύτηκε στο έπακρο τη θέση ισχύος και τις γνωριμίες του πατέρα του και εξασφάλισε για την εταιρεία του το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας που μοιραζόταν.

Τέλος, μία εξίσου σημαντική παράμετρος που έδινε ένα ισχυρό πλεονέκτημα στην Beijing Blue έναντι των ανταγωνιστικών της αμερικάνικων εταιρειών, ήταν πως η Κίνα - σε αντίθεση με τις Η.Π.Α- κατάφερε να κινητοποιήσει την κοινωνία σε όλα τα επίπεδα για την υλοποίηση των φιλόδοξων στόχων της. Πράγματι, και αυτό ο Λι το γνώριζε εξ ιδίας πείρας, ο βαθμός διείσδυσης των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινότητα των κινέζων πολιτών ήταν εκπληκτικά υψηλός για όλες τις κοινωνικές ομάδες καθώς η χρήση τους ήταν στρατηγικά κατευθυνόμενη από το τοπικό καθεστώς και σε καμία περίπτωση προεραιτική επιλογή και προιόν ατομικής ελεύθερης βούλησης.

Αυτή είναι η ομορφιά του να μην είσαι δημοκρατία, σκέφτηκε ο Λι κατεβάζοντας την οθόνη του φορητού υπολογιστή του. Άναψε ένα τσιγάρο και έπεσε ανάσκελα στο κρεβάτι. Το μυαλό του είχε κουραστεί από τον φόρτο των πληροφοριών που συγκέντρωνε ακατάπαυστα τις δύο τελευταίες ημέρες. Τράβηξε μια βαθειά τζούρα από το τσιγάρο του και προσπάθησε να χαλαρώσει. Χρειαζόταν λίγες ώρες ύπνου ώστε να ανακτήσει τις δυνάμεις του για την κρίσιμη αυριανή νύχτα. Η ώρα των απαντήσεων που του είχε υποσχεθεί η Μέι πλησίαζε. Τουλάχιστον έτσι ήλπιζε.

 

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst

@Christopher_R μου αρεσει η αρχικη ιδέα σου και θα ηθελα να τη δω ολοκληρωμενη. Στο κομματι που μας παρουσιασες έχεις κάνει τα εξής (θα σου αναφέρω 3 στοιχεία με τη σειρά που τα παραθέτεις)

1 η κοσμοπλασία σου πολυ ωραία, μας βάζεις κατευθείαν στην Κινέζικη πρωτεύουσα. Τι παραλείπεις; Στοιχεία που να μας ταξιδέψουν στο μέλλον πχ αυτοκίνητο χωρίς οδηγό, ολογράμματα, ρομπότ ή ο,τι εσύ εσύ θέλεις, δικός σου είναι ο κόσμος

2 δεν μας διευκρινίζεις ποιον παρουσιάζεις, το Λι ή τη Μέι. Αν παρουσιάζεις τη γυναίκα, είναι, κατά τη γνώμη μου πολυ καλή η παρουσίαση. 

3 Κι ενώ το κείμενο έχει ωραίο ρυθμό, ξαφνικά πολύ tell. Όλα μα όλα τα στοιχεία που μας δίνεις επιγραμματικά, ο πατέρας που εξαφανίζεται, οι άνθρωποι που διαδηλώνουν στο Χονγκ Κονγκ, η κούρσα για την ανάπτυξη της ΤΝ κτλ θα μπορούσες να μας τα δείξεις σε πολλά πολλά κεφάλαια κι όχι να μας τα πεις.

Κατά τη γνώμη μου δούλεψέ το, μου φαίνεται ότι αξίζει τον κόπο. 

ΥΓ τεχνητή νοημοσύνη είναι δύσκολο θέμα και υπάρχει μεγάλη κινητικότητα πάνω σε αυτό το θέμα. Προσπάθησε να παρουσιάσεις κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί...

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Christopher_R

Αρχικά σε ευχαριστώ πολύ που πήρες το χρόνο να το διαβάσεις και να μου πεις τη γνώμη σου, όπως και για τα θετικά σου σχόλια. Το εκτιμώ πολύ.

1) Η κοσμοπλασία είναι η σημερινή Κίνα καθώς το μυθιστόρημα παρακολουθεί τους τελευταίους μήνες που προηγήθηκαν πριν από κάποια σημαντική εξέλιξη. Το εύρημα της Ε.Φ υπάρχει στο μυθιστόρημα αλλά βρίσκεται σε δεύτερο πλάνο (είναι τεχνολογία που ετοιμάζεται χωρίς να υπάρχει ακόμα) και η γνώση της ετοιμασίας της είναι απλώς το κίνητρο για τις ενέργειες των πρωταγωνιστών. 

Το κομμάτι της περιγραφής της ατμόσφαιρας της Κίνας που είναι πολύ πιο έντονο σε άλλα κεφάλαια είναι ίσως το μοναδικό που έχω αυτοπεποίθηση καθώς το μισό χρόνο ζω στο Πεκίνο και έχω τα ερεθίσματα για έμπνευση.

2) Και ο Λι και η Μέι είναι δύο από τους βασικούς ήρωες που παρουσιάζονται πρώτη φορά σε αυτό το κεφάλαιο.

3) Λοιπόν αυτό που λες ήταν και ο λόγος που ανέβασα το κείμενο απλώς δεν ήθελα να το αναφέρω για να μην σας προϊδεάσω. Επειδή όπως είπα είμαι άπειρος η μεγαλύτερη δυσκολία μου ως τώρα είναι η εύρεση ισορροπίας μεταξύ του να προχωράει η πλοκή (αφού είναι ιστορία δράσης) και του να ταϊζω  με τις απαραίτητες πληροφορίες τον αναγνώστη (βάθος ηρώων, κίνητρα, περιγραφή τεχνολογίας κ.τ.λ). Θα μου πεις, εκεί φαίνεται ο μάστορας.

Όταν το διάβασα και εγώ ένιωσα ακριβώς αυτό που σχολίασες και χαίρομαι που μου το επιβεβαίωσες. Το λαμβάνω υπ' όψιν και θα προσπαθήσω να κάνω τις απαραίτητες μετατροπές.

 

Για το τελευταίο περί τεχνητής νοημοσύνης θα είναι κάτι νέο λόγω του ότι το ερέθισμα για την ιδέα προέρχεται, σε αντίθεση με ό,τι κυκλοφορεί, από την παράδοση και τη φιλοσοφία της Κίνας που με κάποιο τρόπο θα συνδυαστεί με τεχνολογία. Για την ιδέα νιώθω μεγάλη ασφάλεια αλλα δεν μπορώ να πω το ίδιο για την ικανότητά μου να την ξεδιπλώσω σωστά ☺️

 

Σε ευχαριστώ ξανά!

edit: ορθογραφικά

Edited by Christopher_R

Share this post


Link to post
Share on other sites
John Ernst
22 minutes ago, Christopher_R said:

Και ο Λι και η Μέι είναι δύο από τους βασικούς ήρωες που παρουσιάζονται πρώτη φορά σε αυτό το κεφάλαιο.

Δες πόσο παρουσιάζεις τη Μέι και πόσο δεν παρουσιάζεις το Λι

Share this post


Link to post
Share on other sites
hidedora

Κάποια σχόλια και από εμένα.

Θα ήθελα να δω με τι πρόβλημα έρχεται αντιμέτωπος ο πρωταγωνιστής / πρωταγωνίστρια. Αν και γίνεται αναφορά ποιανού είναι η ιστορία ( του Λι), τι συμβαίνει  (ονειρεύεται, σερβίρει στο μπαρ κλπ), δεν διακυβεύεται κάτι πραγματικά και με αφήνει να λέω "ε και?". Το τελευταίο σημείο είναι και το πιο σημαντικό για να συνεχίσω να διαβάζω το βιβλίο.

Θεωρώ πως η ιστορία επικεντρώνεται μόνο στην πλοκή και στο world building και αγνοεί εντελώς την ανάπτυξη των χαρακτήρων, η οποία ενδεχομένως να γίνει αργότερα. Παρόλα αυτά, θεωρείται  καλή πρακτική να ξεκινάς με την ανάπτυξη των χαρακτήρων και μετά να αναλύσεις και τα υπόλοιπα σε μετέπειτα κεφάλαια. Τώρα η Μει και ο Λι μου φαίνονται απλά σαν θεατές.

 

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Christopher_R

@John Ernst

φαντάζομαι εννοείς το εμφανισιακό. Όντως δεν δίνω πολλές λεπτομέρειες της εμφάνισης του Λι αλλά υπάρχουν κάποιες (κοντά μαύρα μαλλιά, μαύρα μάτια και χλωμό πρόσωπο). Πάντως εννοούσα παρουσιά γενικά, όχι μόνο εμφάνιση. Θα το κοιτάξω όμως.

@hidedora

Γεια σου Αλέξανδρε και σε ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια. 

Σχετικά με το δίλλημα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει θα γίνει φυσικά σε επόμενο κεφάλαιο. Σκέψου πως το απόσπασμα είναι γύρω στις 4 σελίδες από τις 350-400 που υπολογίζω πως θα είναι όλο οπότε εκ των πραγμάτων δεν γίνεται να αποκαλυφθούν τα πάντα σε αυτό το κεφάλαιο γιατί μετά δεν θα υπάρχει βιβλίο.

Το δεύτερο σχόλιο σχετικά με την ανάπτυξη των χαρακτήρων με βάζει σε σκέψεις. Να φανταστείς ( αφήνουμε εκτός τη Μέι που προφανώς δεν αναπτύσω καθόλου από επιλογή αφού θα έχει "δικό της" κεφάλαιο αργότερα) πως εγώ φοβόμουν μήπως παραέδωσα πολλές πληροφορίες για τον Λι για ένα κεφάλαιο (πάντα με δεδομένο πως μιλάμε για μυθιστόρημα και όχι για διήγημα οπότε υπάρχει άφθονος χρόνος να τον αναπτύξω παραπάνω). 

Αυτό που λες πως είναι καλύτερη πρακτική να ξεκινάς με το χτίσιμο των χαρακτήρων το σημειώνω και θα το λάβω υπ' όψιν μου. Το πρόβλημά μου απλώς αν ακολουθήσω αυτό το δρόμο είναι πως οδηγεί αναγκαστικά σε ακόμα περισσότερο tell ενώ μέσα από την πλοκή μπορείς να το κάνεις λίγο πιο ομαλά. Ίσως και από ένστικτο επειδή το είδος είναι action/ thriller/ sci fi  μου βγαίνει να προσπαθώ να δώσω προτεραιότητα στην πλοκή από την αρχή. 

thanks again!

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
hidedora

@Christopher_R μπορείς να αποκαλύψεις τι διακυβεύεται για τον χαρακτήρα, όχι να αποκαλύψεις τα πάντα. Αυτό μάλιστα μπορεί να γίνει από την πρώτη σελίδα. Αν δεν με πείσεις να διαβάσω την πρώτη σελίδα, τότε οι υπόλοιπες 350 - 400 σελίδες θα πάνε χαμένες. 

Σου παραθέτω και ένα παράδειγμα τι εννοώ.

Spoiler

Ήταν νωρίς το απόγευμα και ο ήλιος δεν είχε πέσει ακόμα, όταν ο Λι ξύπνησε λουσμένος στον ιδρώτα. Οι περισσότεροι τον γνώριζαν ως σερβιτόρο στο Μάιλς μπαρ, αλλά στην πραγματικότητα ήταν πράκτορας της οργάνωσης των Μαχητών της Ελευθερίας του Χονγκ Κονγκ. Σε μερικές ώρες θα ερχόταν σε επαφή με την Μέι, ένα ανώτατο στέλεχος της οργάνωσης, η οποία θα τον αξιολογούσε αν ήταν ικανός να συμμετάσχει στην πιο καίρια αποστολή, η οποία θα μπορούσε να ανατρέψει την κυβέρνησης Ο ίδιος ήταν σίγουρος ότι θα ήταν μέσα στους επίλεκτους δέκα. Ήταν πειθαρχημένος, άψογος σκοπευτής, κανένας δεν τον υποπτευόταν και γνώριζε την περιοχή σαν την παλάμη του χεριού του.

Καθώς όμως ντύθηκε και έβαλε την στολή του μπαρμαν, του ήρθε στο μυαλό μια παιδική εικόνα από το παρελθόν. Θυμήθηκε τον επαναστάτη - δημοσιογράφο πατέρα του να φεύγει από το σπίτι και να μη γυρίζει ποτέ. Τα σκονισμένα άρθρα του, που ξεσκέπαζαν την διαφθορά αυτής της κυβέρνησης να μένουν στο ράφι, χωρίς να βρουν ποτέ το φως της δημοσιότητας και την μητέρα του να κλαίει, καθώς τον αποκύρυσσε στη μυστική αστυνομία ως “χαφιέ”. Μετά από μερικούς μήνες, είχε εξαφανιστεί και αυτή.

Αφιέρωσε λοιπόν όλη του τη ζωή για να εκπαιδευτεί για τη στιγμή που θα έπαιρνε την εκδίκηση του. Εάν δεν τον επέλεγαν, ήταν σίγουρος ότι η αποστολή θα αποτύγχανε. Τι θα σκέφτονταν τότε οι γονείς του αν ήταν ζωντανοί; Πως θα μπορούσε να δικαιολογήσει τον θάνατο τους, την κατεστραμμένη του ζωή και την αδικία που είχε φέρει αυτή η κυβέρνηση στους πολίτες της;

[από εδώ και πέρα μπορείς να συνεχίσεις το story telling / world building όπως το έχεις]

 

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mesmer

Γεια κι από μένα. 

Σου επισυνάπτω ένα αρχείο με κάποιες διορθώσεις και μερικές παρατηρήσεις. Ελπίζω να σε βοηθήσουν.

Αυτό που παρατήρησα, με μια δόση μελαγχολίας, είναι το πόσο μοιάζει, από άποψη γραφής, το πρώτο κείμενο που ανέβασες στο φόρουμ με το πρώτο κείμενο που ανέβασα εγώ στο φόρουμ, πριν από αρκετά χρόνια. Φαίνεται ότι σου αρέσει να γράφεις, και θέλεις να δώσεις στον αναγνώστη το κάτι παραπάνω, αλλά αυτή σου επιθυμία σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό της πρώτης συγγραφικής προσπάθειας σε κάνει να παρασύρεσαι και να γίνεσαι υπερβολικός στις εκφράσεις και τις περιγραφές σου. Θα δεις μερικά παραδείγματα στο αρχείο. Πρέπει να γίνεις πιο απλός στις εκφράσεις σου, να αφαιρείς λέξεις αντί να προσθέτεις, να μην χρησιμοποιείς «δύσκολες» λέξεις για χάρη των εντυπώσεων. Σιγά-σιγά θα βρεις τις ισορροπίες σε όλα αυτά και θα δεις πόσο πιο εύκολα θα ρέει ο λόγος σου.

Τώρα, για την ιστορία δεν μπορώ να πω και πολλά πράγματα. Φαίνεται ότι είναι αρχή ακόμα κι ότι θα ακολουθήσουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Το θέμα από τη μία είναι πολυχρησιμοποιημένο, από την άλλη είναι σύγχρονο και ενδιαφέρον. Μπορείς να κάνεις πολλά με αυτό και είναι στο χέρι σου να το εκμεταλλευτείς.

Ελπίζω να δω κι άλλες ιστορίες σου στις Βιβλιοθήκες.

Καλή συνέχεια. 

Λι (Mesmer).docx

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Christopher_R

@Mesmer ό,τι και να πω θα είναι λίγο. Δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω για τον χρόνο που μου διέθεσες, τα πολύτιμα σχόλιά, παρατηρήσεις και επιμέλεια του κειμένου. Ήταν πολύ παραπάνω από ό,τι ήλπιζα όταν ανέβασα το κείμενο και με σκλαβώνεις. Θα μελετήσω τα πάντα με πολύ προσοχή. (Ντρέπομαι λίγο για το πόσα ορθογραφικά που ξέφυγαν και θα προσπαθήσω πριν ανεβάσω τα επόμενα κείμενα να τα περνάω ένα χέρι πρώτα)

 

 

 

 

 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..