Jump to content

Το κατώφλι του πεπρωμένου


Recommended Posts

Όνομα Συγγραφέα: Κοσμάς
Είδος: φαντασία 
Βία; όχι
Σεξ; όχι
Αριθμός Λέξεων: 3850
Αυτοτελής; ναι
Σχόλια: Για τον 51ο  διαγωνισμό διηγήματος με θέμα: κάθοδος. 

το κατωφλι του πεπρωμενου.docx.doc

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • Mesmer locked this topic
  • Mesmer unlocked this topic
John Ernst

Φίλε Κοσμά,

καταρχάς να σημειώσω ότι πάντα διαβάζω κείμενά σου με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 

Spoiler

 

Πλοκή: διάλεξες να μη μας δώσεις ιδιαίτερη πλοκή, παρόλα αυτά το κείμενό σου κινούσε το ενδιαφέρον, άρα το θεωρώ πετυχημένο

Κοσμοπλασία: ήταν ταυτόχρονα το δυνατό και το αδύνατο σημείο του διηγήματος. ενώ μας δίνεις ωραίες εικόνες, μας μεταφέρεις σε ένα εντελώς μαγικό σύμπαν, νιώθω ότι ταυτόχρονα το μπουκώνεις, καθώς μας μεταφέρεις σε πολλά εντελώς φανταστικά μέρη, που το καθένα έχει διαφορετική λειτουργία. Εδώ ήθελες περισσότερο χώρο για ανάπτυξη

Γλώσσα: μου κίνησε το ενδιαφέρον, τη θεωρώ πολλή καλή. με όμορφες εκφράσεις, χωρίς υπερβολές. δύο λαθάκια: χρώματα και αρώματα που αστράφτουν- τα αρώματα αναδύονται, δεν αστράφτουν, και λες και τον ξέπλεναν από τα τραύματά του: λες και τα τραύματα ήταν λεκέδες που ξεπλένονταν.

Χαρακτήρες: Προσωπικά, επειδή το θέμα έχει να κάνει με την ύπαρξη, θα ήθελα περισσότερη σύγκρουση, περισσότερο εσωτερικό διάλογο. Ο χαρακτήρας σου περιφέρεται και μοιάζει να μη νιώθει, να μην εκπλήσσεται, να μην προβληματίζεται, να μη συγκρούεται κάτι μέσα του. Όχι ότι δεν το προσπαθείς, οι διάλογοί σου περιγράφουν μια αγωνία ύπαρξης, αλλά λείπει το στοιχείο της σύγκρουσης που θα έδινε περισσότερη ένταση στην υπόθεση, θα χρωμάτιζε καλύτερα τους χαρακτήρες σου. 

Διεκπεραίωση: Πετυχημένη η απόδοση του θέματος κάθοδος, έδωσε μια ευφάνταστη διάσταση σε ένα δύσκολο θέμα. Γενικά μια προσπάθεια που τη χάρηκα 

 

καλή επιτυχία!

Edited by John Ernst
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Roubiliana

Καλημέρα Κοσμά,

Spoiler

Τίτλος : τον βρήκα λίγο αδιάφορο, δε με τράβηξε.

Πλοκή : το διάβασα 2 φορές για να εντοπίσω την πλοκή. Δεν τα κατάφερα. Μου φάνηκε περισσότερο σα περιγραφή κατάστασης/κόσμου.

Γλώσσα: πολύ καλή κ ταιριαστή.

Χαρακτήρας: ένιωσα να νοιάζομαι για τον ήρωα όταν ήταν εργάτης  η αγρότης. Αλλά όχι στη μεταθανάτια ζωή. Ίσως να είναι θέμα πλοκής. Δεν υπήρχε σύγκρουση για να χτιστεί ο χαρακτήρας. 

Κοσμοπλασία : το δυνατό κομμάτι του διηγήματος. Πλούσια κ εξαιρετικά δομημένη. Πρωτότυπη ιδέα κ δουλεμενη.

Διεκπεραίωση : εντός θέματος, σίγουρα πρωτότυπη κ αναπάντεχη ερμηνεία της καθόδου. 

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Ballerond

Κοσμά, καλησπέρα.

 

Spoiler

 

Συγχαρητήρια για την προσπάθειά σου και χαίρομαι που έγραψες για τον διαγωνισμό.

Εγώ δεν έχω και τόσο καλά λόγια, για να είμαι ειλικρινής.

Θα αρχίσω από τα θετικά πρώτα: Πρωτότυπη ιδέα κι απόδοση της καθόδου καθώς παίζεις αρκετά με το μεταφυσικό/φιλοσοφικό/εννοιολογικό κομμάτι. Πατάς βέβαια οριακά στο να είσαι εντός θέματος καθώς δίνεις περισσότερη σημασία στην διαδρομή μέχρι την κάθοδο του χαρακτήρα παρά στην κάθοδο αυτή-καθεαυτή. 
Πλούσια κοσμοπλασία, υπερβολικά πλούσια σε μερικά σημεία, ωραίες πινελιές αυτό με το Σχολείο, με την μετενσάρκωση, με τις διαφορετικές εκδοχές ζωής που επιλέγει κάθε ψυχή όσο περνάνε τα χρόνια.

Πάμε στα λιγότερο καλά:
Πολλά, πολλά γραμματικά και συντακτικά λάθη. Πολλά. Πρώτη σελίδα είχα πάνω από 8 διορθώσεις. Δεν με έχεις συνηθίσει σε κάτι τέτοια και παραξενεύτηκα. Ίσως το έγραψες βιαστικά; Δοκίμασες να αποδώσεις μία πιο ουδέτερη περιγραφική γωνία; Δεν ξέρω. Πολλές επαναλήψεις. Πρόσεξέ το αυτό.

Δεν υπάρχει πλοκή. Είναι μία αναπαράσταση εικόνων και περιγραφών για ένα μαγικό σύμπαν. Δεν υπάρχει κατώφλι πεπρωμένου ούτε κάποια σύγκρουση/ακολουθία γεγονότων να μας τραβήξει. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό αλλά σε 3850 λέξεις, να μην έχεις ίχνος πλοκής είναι λίγο πρόβλημα.

Επίσης ούτε χαρακτήρες έχεις. Ο Ένθιον είναι απλά ένα δοχείο το οποίο μας ρουφάει εικόνες. Δεν κινείται, δεν πράττει, δεν αντιδρά. Περισσότερο με ενδιέφερε ο δάσκαλος Βάιλον παρά ο Ένθιον. 

Μου φαίνεται ότι σκέφθηκες μία ιδέα για μεταθανάτιο σύμπαν όπου οι ψυχές ανακεφαλαιώνουν τι ζωή έκαναν και επιλέγουν την επόμενη αλλά δεν κατάφερες να το δέσεις και να το αναπτύξεις σε μία ολοκληρωμένη ιστορία. Θα μπορούσε να γίνει ένα όμορφο και πλούσιο διήγημα αλλά θέλει να το ξαναγράψεις και να εστιάσεις κάπου συγκεκριμένα.

 



Καλη επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Ήταν ενδιαφέρουσα αυτή η πορεία της μετενσάρκωσης που μας έδωσες. Ήταν, επίσης, αρκετά καλή η προσπάθεια της κοσμοπλασίας γύρω από αυτήν την ιδέα, με τις τάξεις, τις επιλογές κι όλα τα υπόλοιπα ωραία που περιγράφεις. Και όλο αυτό το έντυσες εξίσου όμορφα και ταιριαστά με τι εικόνες αυτού του κόσμου.

Η ένστασή μου αποτελείται από δύο κομμάτια, ένα προσωπικό και ένα τεχνικό (όπως και η βαθμολογία 😛). Προσωπικά, πιστεύω ότι φέρθηκες αρκετά ευγενικά στην ιδέα σου. Εγώ θα ήθελα να δω μια πιο άγρια πλευρά της, μια πιο βίαιη μετάβαση, άσχετα αν μιλάμε για το φυσικό ή το πνευματικό επίπεδο. Αυτό νομίζω ότι θα ενίσχυε και την έννοια της καθόδου. Το τεχνικό κομμάτι είναι ότι ο τρόπος που προσέγγισες το διήγημα είναι λιγάκι επικίνδυνος, επειδή μπορεί να ξεφύγεις είτε σε πολύ φιλοσοφικά μονοπάτια είτε σε έντονους διδακτισμούς. Εκτός αν εκεί αποσκοπείς, μπορεί να σου γίνει παγίδα και να χάσεις την ουσία.

Το τελικό πρόσημο είναι +/-. + για την ιδέα και - για την υλοποίηση, που θα μπορούσε να είναι καλύτερη, και για τα διάφορα λαθάκια στο κείμενο.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Καλησπέρα,

Η αλήθεια είναι πως μπερδεύτηκα αρκετά με την ιστορία σου. Την διάβασα μάλιστα δύο φορές προσπαθώντας να κατανοήσω όλες τις λεπτομέρειες που δίνεις, αλλά ακόμα υπάρχουν σημεία που ο αναγνώστης χάνεται. Ενώ αρχικά η ιστορία ξεκινά αρκετά καλά με το ατύχημα στο εργοστάσιο μετά όλα μπερδεύονται με τη συνεχή ροή πληροφοριών και την αλλαγή σκηνικών. Το βασικό πρόβλημα του διηγήματος είναι πως δεν υπάρχει μια βασική πλοκή που να συνοδεύεται με κάποια δράση-αντίδραση των πρωταγωνιστών. Ο Ένθιον, περιφέρεται δεξιά-αριστερά, εντελώς άβουλα, σαν σκυλάκι που τον τραβάνε από το λουρί!

Σημείωση: Η βασική ιδέα ότι το πνεύμα διαχωρίζεται από το υλικό-φθαρτό σώμα και μετατρέπεται σε μορφή ενέργειας, που μάλιστα μπορεί να επιστρέψει ξανά σε ανθρώπινη μορφή έχει παρουσιαστεί ενδελεχώς και πολύ καλύτερα στη σειρά Stargate SG-1, με τους Αρχαίους.

 

Καλή επιτυχία!

 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
South of Heaven

Γεια χαρά κι από μένα και συγχαρητήρια για τη συμμετοχή σου! Πολύ πρωτότυπη ιδέα με ωραίες εικόνες και ένα κεντρικό θέμα που σίγουρα είναι ενδιαφέρον. Αυτό που χάρηκα περισσότερο είναι πως η ιστορία είναι πολύ ισορροπημένη στον χώρο που δίνει στις περιγραφές και στους διαλόγους. Δεν κούρασε σε κανένα σημείο της και μπράβο γι’ αυτό.

Στην πλοκή τώρα, ενώ η ιδέα είναι πρωτότυπη, δεν με τράβηξε ιδιαίτερα στο να μάθω τι θα γίνει στο τέλος. Τι θα συμβεί στον ήρωα της ιστορίας. Πιστεύω πως ο λόγος είναι πως δεν υπάρχει κάποιο conflict της κοσμοπλασίας με τον χαρακτήρα. Δηλαδή ο Ένθιον απλά ακολουθεί μια ροή πραγμάτων τα οποία απλώς ισχύουν, χωρίς να υπάρχει κάποιο βασικό πρόβλημα που θέλει να λύσει, κάποια μεγάλη δυσκολία που προσπαθεί να υπερβεί και αυτό κάνει την ιστορία να μην έχει κάποια κορύφωση.

Επίσης περισσότερα στοιχεία για την ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα θα ήταν καλό να υπάρχουν για να νοιαστεί ο αναγνώστης περισσότερο γι’ αυτόν.

Καλή επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Καλησπέρα gismofbi, 

Spoiler

Το κείμενό σου ασχολείται ολοφάνερα με τον μυστικισμό και την μεταφυσική. Το ζήτημα της μετενσάρκωσης και ο διαχωρισμός υλικού και πνευματικού κόσμου δεν είναι κάτι καινούριο. Αυτό, λοιπόν, που μένει να εξεταστεί σε αυτό το κείμενο είναι ο τρόπος που περιγράφεις αυτή τη διαδικασία αλλά και ο τρόπος που πραγματεύεσαι τα φιλοσοφικά της νοήματα. 
Ξεκινώντας από τις περιγραφές και τα πιο τεχνικά χαρακτηριστικά του κειμένου, έμεινα ικανοποιημένη. Ίσως σε έναν τέτοιο κείμενο να ήταν πολύ ενδιαφέρουσα μια πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Θεωρώ ότι θα βοηθούσε δραματικά στην ένταση των καταστάσεων και στην ταύτιση των αναγνωστών με τον πρωταγωνιστή σου. 
Μου άρεσαν οι περιγραφές και η γλώσσα που χρησιμοποιείς αν και ίσως να υπερέβαλες κάπως στο μέσο του κειμένου με το σχολείο των ψυχών. Λάτρεψα την εξής επιλογή λέξεων: «η αποφλοίωση της ψυχής». Φανταστικό. 

Τώρα στο ίδιο το περιεχόμενο δεν θα μπορούσα παρά να ανοίξω ένα φιλοσοφικό ντιμπέιντ. Η προσέγγιση είναι καθαρά πλατωνική με τον πνευματικό κόσμο να βρίσκεται πάντοτε πάνω, υψηλότερα από τον υλικό. Η αντίληψη αυτή πιστεύω ότι ευθύνεται για τα μεγαλύτερα δεινά της ανθρωπότητας και προσωπικά θαυμάζω τον Πλάτωνα για την μεθοδολογία του αλλά στέκομαι πάντα ανήσυχη στο περιεχόμενο του έργου του. Ο ίδιος βέβαια, αν και πατέρας των διπόλων, ανέπτυξε την φιλοσοφία του διαλεκτικά. Λέω αυτά για να καταλήξω στο ότι στο κείμενό σου έχουμε αυτήν την παρουσία του απόλυτου κακού, που είναι η ανθρώπινη ζωή στην γη και του απόλυτου καλού, που είναι ο πνευματικός κόσμος που εμφανίζεται ως σχολείο και ως θεραπευτής. Μάλιστα, κάτω από την ομπρέλα αυτού του «κακού» συγκαταλέγεται ακόμα και η θλίψη και ο πόνος. Αυτή είναι μια πραγματικά προσωπική μου άποψη, αλλά νομίζω ότι τέτοιες προσεγγίσεις δείχνουν και μία τάση απανθρωποποίησης της ύπαρξης. Ο πνευματικός κόσμος (αγαπημένε μου Πλάτωνα) παραείναι ιδανικός, στα όρια του να με τρομάζει όλη αυτή η αγάπη και η συμπόνοια. Εγώ χρειάζομαι την κάθαρση έτσι όπως ερχόταν στο αρχαίο θέατρο. Χρειάζομαι την σκοτεινιά του ανθρώπου, τον πόνο του, την θλίψη. Μας πέφτουν βαριά και προσπαθούμε να τα αποδιώξουμε (μέσω της θρησκείας και της πίστης για παράδειγμα) αλλά είναι κομμάτι της φύσης μας. 
 

Νομίζω ότι όλα αυτά θα λύνονταν κάπως εάν μας μιλούσε ο ίδιος ο Ένθιον. Γιατί θα γινόσουν ο Ένθιον και τότε θα σε ανάγκαζε να νιώσεις τον πόνο του την ώρα που πεθαίνει και θα μας το μετέφερες. Θα βιώναμε την ανακούφιση του που η οικογένεια του τα κατάφερε και χωρίς αυτόν. Θα χρειαζόμασταν (χρειαζόμουνα) την πάλη του με την απληστία του. Γιατί να μην διάλεγες ας πούμε να γίνει ένας Κροίσος; 


Το μόνο σημείο στο οποίο βλέπουμε, πάλι έμμεσα αλλά τουλάχιστον πιο έντονα, κάτι πιο προσωπικό του είναι στο σημείο της επιλογής της επόμενης ζωής, ένα σημείο το οποίο μου άρεσε αρκετά. Εδώ βρίσκω και πολύ ενδιαφέρουσα και πετυχημένη την αντιδιαστολή της αγροτικής ζωής με αυτήν την νεαρής τότε και πραγματικά εξαθλιωμένης εργατικής τάξης.

Πφ, είναι δύσκολα τα διηγήματα. 

Σε γενικές γραμμές είναι ένα κείμενο με το οποίο έχω ιδεολογικές διαφωνίες, γι' αυτόν όμως τον λόγο το διάβασα με ενδιαφέρον. Πιστεύω ότι η μετενσάρκωση είναι ένα τετριμμένο θέμα και γι' αυτό είναι και αρκετά δύσκολο και πιστεύω ότι αν επικεντρωνόσουν στον ήρωα και όχι στις περιγραφές και στην κοινωνική δομή του πνευματικού κόσμου (ε δεν γλιτώνουμε από την κοινωνία! κάτι είναι κι αυτό) το παράτολμο εγχείρημά σου θα ήταν πολύ πιο πετυχημένο. Όλο το υλικό είναι εκεί, έτοιμο και περιμένει για ανασύνταξη, διορθώσεις και συμπληρώσεις.

Συγχαρητήρια και εύχομαι καλή επιτυχία!

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..