Jump to content

Χημικός Καβαλάρης

Recommended Posts

Παίρνει το φως μια απόχρωση ροζ κι οι κάμποι απλώνονται γύρω

Αιθέριοι, γλαυκοί, κι είναι φτιαγμένη η στιγμή απ’ το υλικό των ονείρων

Κι ο ήλιος τεφρός, σαν πετρωμένος θεός που αγναντεύει από θεόρατα ύψη

Με βλέμμα θολό, με παγωμένο μυαλό, το μαύρο δράκοντα που πάει να τον κρύψει


Μια πυρκαγιά στων πόλων την εσχατιά και μες στου ματιού μου τη ρίζα

Σε ζώνες της Γης που δεν τις είδε κανείς και που παρθένοι ουρανοί τις ορίζαν

Σ’ υπόγειες σπηλιές, σε ξεχασμένες μονιές, σε μέρη έξω απ’ τα ίχνη του χρόνου

Στο μακρινό παρελθόν, σ’ ένα παράλληλο παρόν και σ’ ένα μέλλον που δεν είναι δικό μου


Ήμουν παιδί, είχα φωτιά στην ψυχή και πεταλούδας βελουδένιες φτερούγες

Βγήκα κι εγώ ένα σεργιάνι μυστικό, σε δημοσιές να πατήσω καινούργιες

Είδα μακριά το Πεύκο και την Ελιά, είδα τη Νύχτα και την Ημέρα

Αέρινες μορφές, των προγόνων οι σκιές, που μου φορέσαν των Αιώνων τη βέρα


Και πάντα μπροστά, με τον αέρα συντροφιά και με των άστρων τη μαγιά μες στο αίμα

Με ένα κλαδί, μια μαγική προσευχή, που μου φυτεύει αστραπή μες στο βλέμμα

Αφήνω τη γη και του κορμιού τη φυλακή, το άγνωστο τρένο σαλπάρει

Χωρίς μηχανή ούτε ατσαλένια γραμμή, μα με οδηγό τον Xημικό Kαβαλάρη

  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..