Deodonus Posted May 23, 2005 Posted May 23, 2005 Και εάν πεθάνω και το σώμα μου θαφτεί βαθειά στα έγκατα της σπλαχνικής μητέρας Ή καώ και γίνω στάχτη και σκορπίσω σε καταπράσηνα ληβάδια και απλωμένες θάλασσες Ή εάν σιωπηλά διαληθώ κάτω από τ'αστέρια Ποτέ δεν θα ξεχάσω την μέρα εκείνη που με την ήρεμη ανάσα του, την ζεστή του αγκαλιά και την απαλή καρδιά του Ξύπνησα αλλά το όνειρο συνέχισε. Είναι το πρώτο ερωτικό ποίημα που γράφω...φοβάμαι λίγο γιατί γενικότερα δεν τα πάω καλά με αυτό το είδος...(για την ακρίβια, μάλλον το... πολεμάω όπου το βρώ). Για να δούμε... Αυτά... Quote
Isis Posted May 23, 2005 Posted May 23, 2005 Γράψε κι άλλο... Για εκείνες τις αγκαλιές που μοιάζουν σαν όνειρο και τελειώνουν το πρωί και για κείνες που κρατούν κι αφού ανατείλει ο ήλιος... Quote
Balidor Posted May 23, 2005 Posted May 23, 2005 Οντως μην το φοβασαι.. απλα αγαπησε το... Για ΟΛΕΣ τις αγαπες !!! Quote
Orpheus Posted May 23, 2005 Posted May 23, 2005 Πολύ όμορφο... Σου είπα την Ορφική γραμμή που θα πρόσθετα στο τέλος, ναι; Οι Μούσες μαζί σου, -Ορφέας Quote
Deodonus Posted May 23, 2005 Author Posted May 23, 2005 Ναι ναι...."Και με στιχιώνει" Πφφ...Ορφέας... Quote
Deodonus Posted May 25, 2005 Author Posted May 25, 2005 Όχι, αλλά δεν σημαίνει ότι θα το βάλω και μέσα στο ποίημα. Έκανα το παν να το κάνω όσο το δυνατόν πιο όμορφο και ήρεμο (εξ ου και οι ομορφοποιημένες αναφορές στον θάνατο) για να περιγράψω αυτο ακριβώς ποιου νιώθει κανείς όταν ξυπνάει στην αγκαλιά του αγαπημένου του. Δεν θα το... μαυρο-πεσσιμισο-ποιήσω στο τέλος! Αχ ορφέα... Αυτά... Quote
Orpheus Posted May 25, 2005 Posted May 25, 2005 Bασικά, δεν ξέρω, αλλά δεν νομίζω πως μπορείς να το κάνεις να έχει happy-end (εδώ δεν έχει ούτε end... ). Αυθόρμητα μου βγήκε στον MSN αυτό, και μου βγήκε ως φυσική συνέχεια του ποιήματος... Βλ. επίσης εδώ... (μην με προκαλείς, γίνομαι κακός ) Ουφ... ...αυτά Οι Μούσες μαζί σου, -Ορφέας Quote
Recommended Posts
Join the conversation
You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.