Jump to content

Ποιο είδος σιχαίνεστε περισσότερο;


Ποιο είδος σιχαίνεστε περισσότερο;  

118 members have voted

  1. 1. Ποιο είδος σιχαίνεστε περισσότερο;

    • fantasy: good vs evil
      14
    • fantasy: grey (i.e., no good vs evil)
      2
    • swords-and-sorcery
      11
    • comic fantasy
      4
    • horror: psychological
      5
    • horror: splatter
      40
    • horror: vampires
      12
    • scifi: space opera
      5
    • sifi: hard
      17
    • cyberpunk
      11


Recommended Posts

  • 10 months later...
  • Replies 114
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

  • elen

    6

  • RaspK

    6

  • Βάρδος

    5

  • Nihilio

    5

Top Posters In This Topic

Popular Posts

Give splatter a chance ρε σεις. Και, πιστέψτε με, μόνο εύκολο δεν είναι να γραφεί καλά.

swords and sorcery...ποιο βαρετο δεν εχω!

Fantasy και οτιδηποτε εχει να κανει με μαγεια, σπαθια, ξωτικα και ονοματα οπως "Νοσγκοροθοδιαν" ή "Μιρουενστοβιον". Βασικα εχω μαλλον προβλημα με το setting και τους κοσμους των ιστοριων αυτων, καθαρα θεμα προσωπικης αισθητικης. Ο Αρχοντας ισως αποτελει εξαιρεση (με εβαλε "μεσα") αλλα και παλι νομιζω πως πρεπει να εισαι πολυ χαλια συγγραφεας για να μη καταφερεις να ψησεις καποιον σε 1000 σελιδες.

Link to post
Share on other sites
THE ANDROID

γενικά Sci-Fi επειδή το βρίσκω υπερβολικό και comic fantasy απλά γιατί δεν μου αρέσει.

Link to post
Share on other sites
  • 1 month later...
<br />το cyberpunk γιατί ο συγραφέας ή αυτος που σκεφτετε ετσι, περισσότερο μπερδεύεται μόνος του και στην ουσία ο κόσμος γύρω του είναι πιο απλός. και δεν μου αρέσει η φάση της τοσο μεγάλης απαισιοδοξίας και γενικώς οι μηδενηστηκες θεωρίες που μπορεί να ξεπηδήσουν. οκ συμφωνώ οτι η μελανχολία σε βάζει πιο πολύ στη διαδικασια της σκέψης αλλα οχι ο μαρασμός.<br /><br />αλλά πάλι υπάρχει και το θέμα το πως τα μετραφράζει καθενας μέσα του αυτό που διαβάζει. οπότε παίζει και αυτό συμαντικο ρόλο.<br />
<br /><br /><br />

 

Ακριβώς αυτό!

Link to post
Share on other sites

μάγοι με περίεργα καπέλα και απύθμενη σοφία ή απύθμενο κόμπλεξ (ένα από τα δύο στάνταρ), ξωτικοκαταστάσεις, ήρωες με σπαθιά που ταξιδεύουν μόνοι ή με τον πιστό χαμάλη, κλπ...

όχι ότι δεν μου αρέσουν ως είδος. είναι γαμάτες οι ιστορίες. αλλά δεν είναι είδος. με το που θεωρηθεί είδος, ανοίγουν οι πόρτες, γράφει κάθε μα*άκας μια ιστορία με πλάσματα με περίεργα αυτιά και περίεργα ονόματα και ρίξε και μια μάχη με σπαθιά -έχουν πέραση- και φτάνουμε στο σημείο να έχουμε πάααααρα πολλές τέτοιες ιστορίες, από τις οποίες δεν θα μου αρέσει καμία.

 

(πριν πυροβολήσετε, οι περισσότερες παλιές ιστορίες όμως, από παραδοσιακές έως και τόλκιν - ντάνσανυ μου αρέσουν)

Link to post
Share on other sites
γενικά Sci-Fi επειδή το βρίσκω υπερβολικό

 

Χεχ. Τρελο για καποιον με νικ THE ANDROID :Ρ

Link to post
Share on other sites

εγω θα ηθελα να ψηφισω παραπανω απο ενα αλλα ψηφισα μονο το good vs evil. και το spatter δεν με ενθουσιαζει ουτε και το swords. Αλλα λατρευω τον Τολκιν και τον Ντανσανυ οποτε μαλλον οι υπερβολικα πολλές απομιμήσεις μου την σπάνε...

Link to post
Share on other sites

εχει μια λογικη αυτο που λες. Να σε παρακαλεσω να αναφερεις μερικούς η πρεπει να ανοιξουμε αλλο topic?

Link to post
Share on other sites
Fantasy και οτιδηποτε εχει να κανει με μαγεια, σπαθια, ξωτικα και ονοματα οπως "Νοσγκοροθοδιαν" ή "Μιρουενστοβιον". Βασικα εχω μαλλον προβλημα με το setting και τους κοσμους των ιστοριων αυτων, καθαρα θεμα προσωπικης αισθητικης. Ο Αρχοντας ισως αποτελει εξαιρεση (με εβαλε "μεσα") αλλα και παλι νομιζω πως πρεπει να εισαι πολυ χαλια συγγραφεας για να μη καταφερεις να ψησεις καποιον σε 1000 σελιδες.

 

Και εγώ έχω απογοητευτεί πολύ από το fantasy. Τελευταία πήρα να διαβάσω Forgotten Realms και Dragonlance και μου φαίνονται πολύ παρωχημένα. Δηλαδή τα βαριέμαι απίστευτα. Είμαι στο τσακ πριν πάθω το χειρότερο που μπορώ να πάθω όταν διαβάζω ένα βιβλίο: να αρχίσω να το διαβάζω συνεχώς μόνο και μόνο για να τελειώσει και να μην το έχω στο κεφάλι μου. Δηλαδή, ίσως να μην είναι τελείως αίσχος, αλλά είναι ό,τι χειρότερο έχει να επιδείξει το είδος. Δοκίμασε λίγο τη Γαιοθάλασσα, μπας και αλλάξεις γνώμη για το fantasy. Ούτε το συγκεκριμένο βιβλίο μου φάνηκε σαν επιφώτηση/αποκάλυψη αλλά είναι αρκετά ωραίο.

Link to post
Share on other sites

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι είναι και λίγο κακέκτυπα ή μασημένα κ.ο.κ. Κατ' εμέ οι ωραιότερες ιστορίες της Dragonlance είναι κάποιες σύντομες ιστορίες που δεν έχουν κάποια άμεση, ιδιαίτερη σύνδεση με το meta-plot του κόσμου, αλλά πατάνε και μόνες τους - π.χ. Wanna Bet? Από την άλλη, έχεις τη Γαιοθάλασσα, ας πούμε, που έχει σκαμπανεβάσματα γραφής, τόνου κ.λ.π., αλλά είναι φρέσκο με τον τρόπο του.

Link to post
Share on other sites
D'Ailleurs
εχει μια λογικη αυτο που λες. Να σε παρακαλεσω να αναφερεις μερικούς η πρεπει να ανοιξουμε αλλο topic?

 

Παολο Κοέλο και αυτός που έγραψε το "Σάναρα".

Link to post
Share on other sites

"Σανάρα" χμ....... παλι αδιάβαστη ειμαι.....Οσο για τον κοέλο πολλοί θα διαφωνήσουν. Εμένα κανα δύο μου αρέσαν.

Link to post
Share on other sites

στην αρχή μου είχε αρέσει πολύ ο coehlo, ωραίο γράψιμο, απλοποιημένες ιδέες, χαριτωμένες ιστορίες.

 

βέβαια, από ένα σημείο και πέρα (6ο βιβλίο νομίζω...) μου την έδωσε που δεν εξέλιξε καθόλου αυτά που έγραφε. μου έδωσε την εντύπωση συγγραφέα που βολεύτηκε, και μου την έσπασε λιγάκι αυτό.

"χμμ... τι να γράψω τώρα, κάτι αφηρημένο, μοίρα? όχι το κάλυψα... γυναικεία φύση? χμμμ, όχι, όχι πάλι... ... ... ... !!!! .... ... ... και δεν γράφω για το Μονοπάτι που έκανα πρόπερσι? έχω και τις φωτογραφίες, θα πετάξω και 3 παπ*ριές και ξίφη, και όλα καλά...." κάπως έτσι. (πώς είναι στη φωτογραφία στην τελευταία σελίδα στις επιλογές (?) ? έτσι. βολεμένος.

 

κάτι σαν τον dan brown, σε διαφορετικό είδος (από αυτόν έχω διαβάσει μόνο τα 2 κλισέ :Ρ )

Link to post
Share on other sites

Σανάρα...μπρρρ. Μη μου το θυμίζετε :tongue: Terry Brooks ο συγγραφέας. Έχω διαβάσει το πρώτο μόνο μιας μεγάληηηης σειράς. Δεν πρόκειται να διαβάσω το επόμενο :tongue:

Μια ούτε καν εμπνευσμένη αντιγραφή του Άρχοντα. Βασικά ούτε καν αντιγραφή. Απλά απολύτως μη εμπνευσμένο high fantasy, με μέτριο (αλλά πολύ μέτριο) γράψιμο. Συμφωνώ με τον d' ailleurs, ούτε εγώ "σιχαίνομαι" κάποιο είδος συγκεκριμένα, αλλά είναι κάποιοι συγγραφείς ρε παιδί μου...

Σχετικά με τον Κοέλιο... τα ίδια με τον Araquel...είναι από αυτούς που έχω σταματήσει να διαβάζω...

Link to post
Share on other sites

Εγώ τι να πω που δεν ήξερα και πηγα και πήρα και τους δύο τόμους μαζεμένους; :crybaby:

Πάντως, τελικά φαίνεται ότι με ενοχλεί περισσότερο το κακό φάνταζυ παρά κάποιο άλλο είδος...αν και δεν είναι ούτε θέμα μαγείας, ούτε καλού vs κακού, είναι απλά συγγραφέα...

Link to post
Share on other sites
melkiades

καλα τα λετε για τον Terry Brooks αλλα τι εχετε να πειτε και για τον συνονόματό του τον Terry Goodkind που ακομα κλαιω τα ευρουδακια μου για τον Πρώτο Κανονα του μαγου και ουτε που θυμαμαι και τιποτα. Του Terry Brooks διαβασα πριν απο 2-3 χρονια το Running with the demon στα Αγγλικα οπου η γλωσσα του ηταν τουλάχιστον ελεεινη (το μετρια μου φαινεται λιγο) και η ιστορια ηταν βαρετη ως εκει που δεν παει. Αυτα

Link to post
Share on other sites

Γενικα ειναι ιδεα μου η στο fantazy υπαρχουν κάποιοι συγγραφεις της "αρπαχτής"? Εχω δει υπερβολικά πολλα fantazy βιβλία στα ραφια με παρομοιες ιστορίες ακομη και κοντινα εξωφυλλα!

Link to post
Share on other sites
Γενικα ειναι ιδεα μου η στο fantazy υπαρχουν κάποιοι συγγραφεις της "αρπαχτής"? Εχω δει υπερβολικά πολλα fantazy βιβλία στα ραφια με παρομοιες ιστορίες ακομη και κοντινα εξωφυλλα!

 

Βασικα οπου υπαρχει μεγαλη παραγωγη, ειναι λογικο να παιζει πολυ σκουπιδι. Το Fantasy πουλαει πως να το κανουμε. Τωρα, για τις ομοιοτητες τι να σου πω... ειναι και το setting λιγο περιοριστικο, ειναι και ο Τολκιν που εδωσε πολυ δυνατο στιγμα ο κερατας και παιζουν πολλοι αντιγραφεις, ξερω και γω... για τα εξωφυλλα... επειδη το περιεχομενο σαν στορυ και setting ειναι λιγο generic συνηθως, μια οποιαδηποτε ετοιμη εικονα απο καποιον εικονογραφο που εχει ασχοληθει με fantasy ειναι αρκετη... οποτε παιζει και εκει επαναληψη/αντιγραφη επιτυχημενων καλλιτεχνων (γενικα τους σιχαινομαι τους τυπους που σχεδιαζουν μπρατσονια να παλευουν με δρακους...).

 

και μια ερωτηση: περα απο Τολκιν που οκ ο τυπος ηξερε τι εκανε, το πιο κοντινο σε fantasy πραγμα που εχω διαβασει και μου αρεσε (πανε χρονια) ηταν ο Αιωνιος Προμαχος του Μουρκοκ... αυτο θεωρειται fantasy? εγω για scifi το θυμαμαι- νομιζω επαιζε τεχνολογια...

Link to post
Share on other sites

fantazy αλλα δεν το ορκιζομαι γιατι το διαβασα πολλα χρονια πριν και δανεικο. Δεν θυμαμαι ποτε ο Μουρμοκ να εχει γραψει s.f. αλλα δεν εχω διαβασει και ολα του τα εργα...

Link to post
Share on other sites

Έχει γράψει και SF o Μούρκοκ και μάλιστα η SF ήταν η "τρέλα" του. Τα fantasy έργα του έχει πει ότι τα έγραφε για καθαρά βιοποριστικούς λόγους (επειδή πούλαγαν δηλαδή).

Edited by Tauntaun13
Link to post
Share on other sites

Από νουβέλες σίγουρα το "Behold the Man". Από μυθιστορήματα έχει γράψει μια σειρά με κεντρικό πρόσωπο τον Jerry Cornelius (ένα είδος φουτουριστικού μυστικού πράκτορα/τυχοδιώκτη) αλλά δεν έχει τύχει να διαβάσω κάποιο από αυτά.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..