Τσέρνομπιλ 2086

[Roubiliana]

Συγγραφέας : Κανάρη Βιβή

Λέξεις 1500

Σεξ και βία δεν έχει. 

Για το write-off #97 με εισαγωγή του @Γιώργος77

τσέρνομπυλ.docx

[Αρίστος]

Για την τεχνική σου το έχω ξαναπεί (και μάλλον είναι κάτι που το γνωρίζεις, δεν περιμένεις να το ακούσεις από εμένα 😉 ), μου αρέσει πολύ το ύφος της γραφής σου. Ευανάγνωστο κείμενο που δεν κουράζει καθόλου και παρακολουθείς τη ροή ευχάριστα. Ενδιαφέρουσα ιδέα και προσέγγιση, απλώς ήθελε λίγο περισσότερο χρόνο και ενασχόληση για να εκτελεστεί άρτια, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Αξιοθαύμαστο το αποτέλεσμα, αν συνυπολογιστεί ότι γράφθηκε σε ένα πρωινό. Μπράβο γι' αυτό.

[Nick V.]

Στα της γραφής, θα συμφωνήσω με τον @Αρίστος.

Κατά την ανάγνωση, σε κάποια σημεία είχα όρεξη να γκρινιάξω. Μέχρι να φτάσω στο τέλος, όμως, τα είχα προσπεράσει και τα είχα ξεχάσει. 

Θα μπορούσες να αναπτύξεις περισσότερο την ιστορία σου. Πάντως για μένα στέκει και έτσι όπως είναι.

[silag]

Μου άρεσε το στυλ γραφής. Και ενώ εν γενεί είμαι φαν των σύντομων ιστοριών, εδώ πιστεύω ότι έλειπε κάτι, ήθελε άλλες 500-700 λέξεις.

Όχι τόσο στο να κάνεις τη πλοκή μεγαλύτερη, αλλά να δώσεις περισσότερη υφή στην ιστορία, δεν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς..

[Ιρμάντα]

Η ιστορία είναι πολύ ωραία, υποθέτω προσμετράται στην κάποια βιασύνη της το γεγονός ότι την ολοκλήρωσες σε ένα πρωινό; (Νομίζω.) Πολύ ενδιαφέρον να το πλέξεις όλο αυτό με το Τσερνόμπιλ, πραγματικά. Είναι το μέρος όπου δεν θα φανταζόταν κανείς να στηθεί καρναβάλι (ωστόσο, αν υπήρχε εκεί καρναβάλι, θα ήταν καρναβάλι μεταλλάξεων, το πιθανότερο). Θα πω ότι, ναι, λίγο βιαστικά ξεδιπλώνονται όλοι οι χαρακτήρες και η κορύφωση έρχεται γρήγορα και κρατάει λίγο. Όμως εκεί που θα σταθώ είναι ότι δεν έκανες, από όσο τουλάχιστον κατάλαβα (το διάβασα δυο φορές για να είμαι σίγουρη δλδ), κάποια χρήση της έμφυτης κατάθλιψης του ήρωά σου σε σχέση με το χιόνι. Αυτό το στοιχείο σαν να ξεχάστηκε. Το χιόνι. Οπότε θα έλεγα αν τυχόν ασχολιόσουν ξανά να το δεις αυτό και σίγουρα να προσθέσεις κάποιες ακόμη παραγράφους από τη στιγμή που γνωρίζει αυτός την Άννα, ή στο τέλος, όπου αναρωτιέται αν θα έπρεπε να εκθέσει τον Θώςς ή πώς θα έπρεπε να το χειριστεί όλο αυτό.

Φυσικά είναι καλογραμμένο με καλή ροή, αλλά αυτό πλέον το γνωρίζεις (γνωρίζεις πώς να το κάνεις, και γνωρίζεις και ότι το κάνεις.)

Συγχαρητήρια λοιπόν!

[Roubiliana]

Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια. Εννοείται πως θα το ξαναγράψω (Όταν θα έχω ξανά χρόνο). Θα φτιάξω όμως δική μου εισαγωγή για να το κάνω τελείως δικό μου ( που δεν θα έχει χιόνι Ειρήνη, χεχε). Τώρα εκ των υστέρων που το έχω ξαναδιαβάσει ξέρω περίπου τί λείπει. Οπότε μην ανησυχείτε αναγνώστες μου!