2.Ο Κάδος

[feuilledemonicek]

Πέρασα τα απορρίματα πέρνοντας με ένα πανί όλη τη σκόνη που είχα από τα δάκρυα στα μάτια μου.Ο πόνος να αγωνίζομαι, καύσιμο που δεν μπορεί να φτάσει σε ολόκληρη τη γή ή να μετατρέψει αυτά τα δάκρυα στην ελπίδα ενός φωτεινότερου φωτός.Ουσιαστικά δεν σκέφτηκα ένα τέρας φαντασίας από συμπάθεια όταν καλούσα την εσωτερική μου φωνή ότι να φτιάξω σχέδιο για το μέλλον, είναι κάτι περισσότερο από τη τελευταία πίστα του άξονα, χωρίς δεύτερη σκέψη ένας μαγευτικός πληθυσμός, τα σκουπίδια στραφήκαν σε δυσάρεστα μικροσκοπικά πλάσματα.Συνέχισα να περπατάω ανήμπορος να πιστέψω πως μέσα σε τόσο λίγο χρόνο μπόρεσα να χρεώσω ένα άτομο που ήξερα μόλις δυο ώρες.

Edited October 26, 2023 by feuilledemonicek