Άλλο ένα ποίημα

[Orpheus]

Δεν ξέρω πώς θα είναι

η ποίησή μου η ευτυχισμένη·

 

Δεν ξέρω αν θα είναι σαν

ροδοπέταλλα γλυκά να γεύομαι καθώς τη γράφω·

δεν ξέρω αν θα είναι σαν

ωκεανοί απέραντοι, δίσκοι σα δίνες, μικροσκοπικοί·

δεν ξέρω αν θα είναι

σα δίχτυα ερωτικά, φλόγινα και σκοτεινά·

 

Ξέρω τώρα όμως πως είναι

σαν-α τάλαντ' αργυρά, χρυσά,

ζεστά στα χέρια μου,

ρόδινα, πλαστά, γλυκά.

 

(6/7/2003)

 

~

 

Γράφηκε στο τραίνο από Θεσσαλονίκη.

[ Τι κάνει η ζέστη στους ανθρώπους, ε; ]

 

edit: Βασικά, δεν είναι ακριβώς 'άλλο ένα ποίημα', έχει άλλες ρίζες από όλα τα άλλα...

 

 

Οι Μούσες μαζί σας, σ'αγαπώ,

-Ορφέας

Edited July 10, 2005 by Orpheus

[The_Knight_who_says_Ni!]

μου άρεσε γιατί δίνη την αίσθηση της ελαφρότητας, τουλάχιστον σε μένα…

κάτι το οποίο προσπαθώ καιρό να κάνω στα δικά μου….και άμα τι καταφέρω θα νιώθω θουπερ...

 

Πολύ καλός

[Nienna]

Η ποίηση σου θα είναι πάντα όμορφη ψυχή μου, γιατί παραμένεις ποιητής, με όλη τη σημασία της λέξης, και στη χαρά και στη θλίψη. Αν τα κάνει αυτά η ζέστη, τότε... ε ακόμα και στη ζέστη ας δώσουμε ένα ζήτω! Κι άλλα ποιηματάκια! Πόσα μου χρωτάς είπαμε; Δυυυυύο;

[gothicbutterfly]

Αχ...το ποιημα αυτο μοιαζει με ενα γλυκο αναστεναγμο ερωτευμενου που η ψυχη του περιπλανιεται ανησυχη μεχρι να βρει την αντανακλαση της,το αλλο της μισο...

Αχ...Ερωτα...Ηλιε ερωτευμενων...Αρχοντα της ζωης και του Θανατου...Κυριαρχε του Συμπαντος...

(μου εδωσες εμπνευση βρε Ιασων με αυτους τους στιχους,να'σαι καλα!...Παω να γραψω τωρα...)