[Μόνο η λογική έχει επιχειρήματα]

[Deodonus]

Αυτό το ποίημά μου ακούγεται σε ένα θεατρικό που γράφω αυτόν τον καιρό. Από την πρώτη πράξη, 6η Σκηνή, το απαγγέλει ο Τζιοβάννι-γέρος φιλόσοφος-αφού κλήσουν τα φώτα της σκηνής.

 

Μόνο η λογική έχει επιχειρήματα

Και αυτά πάλι όχι αρκετά

Το συναίσθημα τίποτα

Δεν σ'αφήνει να τ'αγγίξεις

Να το σκεφτείς

Να το γράψεις

 

 

Το συγκεκρημένο σημείο το έγραψα χθες βράδυ.

 

Τί λέτε; Να ελπίζω για Επίδαυρο;

 

Αυτά...

[Orpheus]

Είναι σίγουρα όμορφο, και πιο σίγουρα φέρει κάποιο νόημα.

 

Η τελευταία στροφούλα [edit(arg!): στιχάκι] είναι εκεί που οι περισσότεροι θα φωνάξουν "μα", κι αυτό δεν είναι πολύ καλό γενικά (αν και έχει μια λειτουργία κι αυτό )

 

Δεν το ποστάρεις απ'την αρχή, σιγά-σιγά;

 

Ε;

Edited August 3, 2005 by Orpheus

[Deodonus]

Λέω να το ποστάρω όλο μαζί, άμα είναι, γιατί θα γυρίσω ξανά από την αρχή για διορθώσεις.

 

Όντως είναι κάπως περίεργο το τελείωμα. Αλλά είναι και αυτό μια ιδέα, καθώς το συναίσθιμα όντως δεν μπορείς να το γράψεις, παρά μόνο να το περι-γράψεις. ;)

 

Αυτό

[Oberon]

H αρχή είναι καλή (και ταιριάζει με διάφορα τόπικς του φόρουμ τελευταία). Αλλά θα σχολιάσω περισσότερα όταν το γράψεις και το δημοσιεύσεις ολόκληρο.

[Nienna]

Όλο μαζί, όλο μαζί, όλο μαζί!!!