Jump to content

50 βιβλία για το 2026


Δημήτρης

Recommended Posts

Υγεία σε όλο τον κόσμο για την καινούργια χρονιά. Καλή ψυχολογία και καλά διαβάσματα :)

1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235)

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • BladeRunner pinned this topic

Θερμές ευχές σε όλους. Ξεκινάμε και φέτος αυτή την ωραία συνήθεια.

1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012)

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

1. Γράμματα σ' έναν νέο ποιητή. Γράμματα σε μια νέα γυναίκα - Rainer Maria Rilke (σελ 99, Γνώση 2012)

2. Αμανίτα Μουσκάρια - Θανάσης Πέτρου, Παύλος Μεθενίτης (σελ 128, Γνώση 2016, 8/10)

Link to comment
Share on other sites

2102109583_.jpg.ffd8807d414c18b89399db93e66abe71.jpg

Βαβέλ

Ήθελα να ξεκινήσω την αναγνωστική χρονιά με ένα ογκώδες μυθιστόρημα, που κατά προτίμηση να ανήκει στο είδος του Φανταστικού και να είναι γραμμένο από γυναίκα, κι έτσι επέλεξα το συγκεκριμένο, που συν τοις άλλοις έχει κερδίσει τόσα σημαντικά βραβεία του είδους του και έχει δεχθεί τόσες πολλές διθυραμβικές κριτικές. Τελικά, για μένα, αποδείχθηκε άλλη μια περίπτωση απογοήτευσης "Τα πάντα όλα", αυτής της ανεκδιήγητης ταινίας που σάρωσε τα Όσκαρ και δέχθηκε τόσες θετικές κριτικές, αλλά τελικά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα ασυνάρτητο, χαοτικό, επιφανειακό και κουραστικό παραλήρημα χωρίς βάθος και ουσία, που μου έσπασε τα νεύρα. Εδώ τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς, με την έννοια ότι δεν βρήκα το βιβλίο ασυνάρτητο ή κουραστικό, οφείλω να πω ότι η γραφή είναι καλή, όχι βέβαια εντυπωσιακή ή αξιομνημόνευτη, αλλά σίγουρα στιβαρή και σίγουρη, με τον τρόπο της εθιστική και καθηλωτική, ενώ επίσης η γενικότερη ατμόσφαιρα του βιβλίου είναι πολύ ωραία και πολλές σκηνές εξαιρετικά δοσμένες, από κει και πέρα όμως αρχίζουν τα προβλήματα... Χαρακτήρες μονοδιάστατοι και για μένα αδιάφοροι, πρωταγωνιστές που βλέπουν τον κόσμο με τη λογική του άσπρου-μαύρου, καλού-κακού, ρατσιστικού-αντιρατσιστικού (τι καθίκι τελικά αυτός ο Ρόμπιν), θα έλεγα ότι η Κουάνγκ δεν δημιούργησε χαρακτήρες του 19ου αιώνα, αλλά είναι σαν να μετέφερε σημερινούς (αντιδραστικούς με τα πάντα) νέους, με τον σημερινό τρόπο σκέψης και θέασης των πραγμάτων, στο παρελθόν. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το εξηγήσω, πάντως δεν μου φάνηκαν πειστικοί και ενδιαφέροντες. Επιπρόσθετα, η όλη αποτύπωση της εποχής, των οικονομικών/πολιτικών/κοινωνικών δεδομένων είναι μάλλον παιδαριώδης, αφελής, απλοϊκή και προκατειλημμένη, της λογικής άσπρο-μαύρο, καλό-κακό που ανέφερα προηγουμένως, με τη Βρετανική Αυτοκρατορία του βιβλίου να θυμίζει την Αυτοκρατορία της σειράς ταινιών "Πόλεμος των Άστρων", με τους λευκούς να είναι πάντα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κακοί, που καταπιέζουν, που δεν καταλαβαίνουν, που παρεξηγούν, που έχουν ιδιοτελή συμφέροντα, που, που... Όσον αφορά τη μαγεία, τη χρήση του αργύρου, την αργυροτεχνική και όλα αυτά, δεν μπορώ να καταλάβω τι νόημα είχαν, αφού ο κόσμος του βιβλίου, στην ουσία του, δεν διαφέρει και πολύ από την πραγματικότητα εκείνης της εποχής, με την έννοια ότι η Βρετανική Αυτοκρατορία του βιβλίου δεν διαφέρει καθόλου από την πραγματική Βρετανική Αυτοκρατορία, και παρά τη "μαγεία" και την αργυροτεχνική, η τεχνολογία δεν ήταν ιδιαίτερα προχωρημένη - ακόμα με άλογα και κάρα κυκλοφορούσαν στους δρόμους, οι οποίοι δρόμοι παρέμεναν είτε χωμάτινοι είτε λιθόστρωτοι! Ωραία, τα κάρα πήγαιναν πιο γρήγορα, τα τρένα και τα καράβια επίσης... και; Και είναι δυνατόν όλα, μα όλα να ήταν ουσιαστικά άχρηστα (κτίρια, μετακινήσεις, αποχετευτικό σύστημα, θέρμανση κ.λπ.), χωρίς τον άργυρο; Δηλαδή θα παρέλυε ολόκληρος ο κόσμος χωρίς τον άργυρο και τη χρήση των "μαγικών" λέξεων εκ μέρους των αλλοδαπών μεταφραστών της Βαβέλ; Θα μπορούσα να γράψω και άλλα (ήδη νιώθω ότι έγραψα πολλά), αλλά δεν θέλω να μαρτυρήσω περισσότερα από την πλοκή. Τέλος, δεν κατανοώ την ανάγκη;, τη μανία;, τέλος πάντων τη συνήθεια της Κουάνγκ με όλες αυτές τις υποσημειώσεις εκτός κειμένου: Θεωρεί ότι οι αναγνώστες είναι μικροί και άμαθοι και χρειάζονται να τους ταΐσεις με το κουτάλι, κάνοντας παράλληλα και ήχους και κινήσεις ελικοπτέρου, σαν να ήταν μικρά παιδάκια; Άλλοι συγγραφείς αν θέλουν να εξηγήσουν ή να αποσαφηνίσουν κάτι, το κάνουν με διακριτικό και ουσιαστικό τρόπο εντός κειμένου, ή πολύ απλά το αφήνουν στην ευχέρεια του αναγνώστη, εδώ όμως... Τέλος πάντων, μπορεί να βαρυστομάχιασα από τα χριστουγεννιάτικα/πρωτοχρονιάτικα γεύματα και γλυκά και να μου φταίνε όλα, μπορεί και όχι, πάντως το βιβλίο αποδείχθηκε μια απογοήτευση για μένα. Γιατί, βέβαια, υπήρχαν πολλές, πολλές προοπτικές, και επίσης του βρήκα αρκετά προτερήματα, όμως στον πυρήνα του το βρήκα αφελές, απλοϊκό, ίσως και άδειο.

-Ιανουάριος

01. Ρ. Φ. Κουάνγκ - Βαβέλ (σελ. 800). 5/10

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  1. Κι ως την άλλη μου ζωή θα σε λατρεύω - Κώστας Κρομμύδας, σελ. 360 (8/10)
  2. Τι τρέλα, τι παλάτια! - Jean-Patrick Manchette, σελ. 240 (7/10)
Link to comment
Share on other sites

1) Ωρόρα: Ιστορίες με θεούς και δαίμονες 3 (σελ 235)

2) Andrzej Sapkowski: Η τελευταία ευχή (σελ 375)

Edited by Δημήτρης
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
  • Upcoming Events

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..