Διάφοροι συγγραφείς θρίλερ

[BladeRunner]

Κρις Τσίμπνολ - Φόνος στο Λευκό Ελάφι (Death at the White Hart, 2025)

Ο Κρις Τσίμπνολ είναι γνωστός για τη δημιουργία της εξαιρετικής αστυνομικής τηλεοπτικής σειράς Broadchurch, ενώ έχει γράψει το σενάριο για πάνω από σαράντα επεισόδια της σειράς Doctor Who, όμως το "Φόνος στο Λευκό Ελάφι" είναι η πρώτη του προσπάθεια στον χώρο του μυθιστορήματος. Πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο, ενδιαφέρον και εξαιρετικά ατμοσφαιρικό αστυνομικό μυθιστόρημα τύπου whodunnit, όπου έχουμε έναν φόνο που γίνεται σε μια παμπ (με το πτώμα όμως να βρίσκεται προσεκτικά τοποθετημένο σε μια καρέκλα στη μέση ενός αυτοκινητόδρομου, με κέρατα ελαφιού κολλημένα στο κεφάλι) και μια ντετέκτιβ της αστυνομίας που προσπαθεί να βρει τον ή την δολοφόνο, με τη βοήθεια όλων των μέσων που έχει στη διάθεσή της. Τίποτα το φοβερό και το τρομερό, δεν συναντάμε κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί σε άλλα βιβλία ή ταινίες ή σειρές, όμως είναι μια ιστορία με μυστήριο, αποκαλύψεις και ανατροπές, που θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους, αν και σίγουρα δεν θα τους συγκλονίσει. Η γραφή είναι πολύ καλή, με ωραίες περιγραφές και ρεαλιστικούς διαλόγους, και βέβαια είναι περιττό να πω ότι έτσι όπως είναι γραμμένο το βιβλίο πολύ εύκολα μπορεί να μεταφερθεί στη μικρή οθόνη, μιας και η όλη αλληλουχία σκηνών παραπέμπει σε τηλεοπτική σειρά: Και, βέβαια, στο κοντινό μέλλον θα γίνει όντως σειρά, μιας και η παραγωγή είναι σε εξέλιξη. Ό,τι πρέπει για λίγα ευχάριστα απογεύματα/βράδια.

8/10

[BladeRunner]

Πάτρικ Αλεξάντερ - Όσο υπάρχουν ήρωες (Show Me a Hero, 1979)

Το "Όσο υπάρχουν ήρωες" του Πάτρικ Αλεξάντερ είναι ένα από τα αρκετά περιπετειώδη/κατασκοπευτικά/πολιτικά θρίλερ σχετικά άγνωστων ή έστω λιγότερο γνωστών Βρετανών και Αμερικανών συγγραφέων που κυκλοφόρησαν τη δεκαετία του '80 από τη σειρά Bell Best Seller, με τα ωραία εξώφυλλα με την χαρακτηριστική κίτρινη γωνία. Όσοι δεν γνωρίζουν, η καταπληκτική ταινία του Ζορζ Λοτνέρ "Le professionnel", με πρωταγωνιστή τον Ζαν-Πολ Μπελμοντό, βασίζεται σε βιβλίο του Πάτρικ Αλεξάντερ, με τον ωραίο τίτλο "Death of a Thin-Skinned Animal", έτσι είχα τις προσδοκίες μου όταν έπιανα το μοναδικό βιβλίο του που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά: Λοιπόν, μου άρεσε! Πρόκειται για ένα θρίλερ, στο οποίο μια αριστερή κυβέρνηση κομμουνιστικού τύπου ελέγχει τη Μεγάλη Βρετανία, με την ανάλογη αστυνομική/στρατιωτική καταπίεση των πολιτών, με τη Μεγάλη Βρετανία να έχει αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ και να έχει προσχωρήσει στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας. Στο βιβλίο γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς σκηνών δράσεων και πολιτικών καταστάσεων, όπου η Αντίσταση προσπαθεί να ρίξει την κυβέρνηση. Το βιβλίο γράφτηκε λίγο πριν γίνει πρωθυπουργός η Μάργκαρετ Θάτσερ και κυκλοφόρησε λίγο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από την εν λόγω κυρία, οπότε πολιτικά είναι προϊόν της εποχής του. Υπάρχει δράση, ένταση, αγωνία, κάποιες πολύ ωραίες και δυνατές σκηνές τόσο στην αρχή όσο και στο (σχετικά απότομο) τέλος, όμως υπάρχουν και μερικά σημεία από τη μέση και μετά που καθυστερούν κάπως την εξέλιξη, ειδικά από τη στιγμή που υπάρχει και ένα (αχρείαστο για μένα) ρομάντζο. Όμως όσοι λατρεύουν τα ολίγον τι παλπ μυθιστορήματα δράσης της δεκαετίας του '70 και του '80, πιστεύω ότι θα περάσουν τέλεια διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο, γιατί είναι καλογραμμένο, με ωραία ατμόσφαιρα και κάποιες πολύ δυνατές σκηνές. 

7.5/10

[WILLIAM]

Μόλις είδα το εξώφυλλο είπα αυτό είναι από τα παλιά κλασικά Bell. Το είχες από χρόνια ή το ξετρύπωσες από κάπου τώρα;

Edited January 25 by WILLIAM

[BladeRunner]

21 hours ago, WILLIAM said:

Μόλις είδα το εξώφυλλο είπα αυτό είναι από τα παλιά κλασικά Bell. Το είχες από χρόνια ή το ξετρύπωσες από κάπου τώρα;

Τώρα πρόσφατα το βρήκα το συγκεκριμένο. Γενικά, πολλά από αυτά βρίσκονται σχετικά εύκολα, είτε σε παλαιοβιβλιοπωλεία είτε στο Metabook.

[BladeRunner]

Τζέισον Ρέκουλακ - Ας σωπάσει για πάντα (The Last One at the Wedding, 2024)

Πέρυσι τον Απρίλιο διάβασα και σε μεγάλο βαθμό απόλαυσα το θρίλερ υπερφυσικού τρόμου "Κρυμμένες ζωγραφιές", πάνω κάτω το ίδιο συνέβη και τώρα με το ρεαλιστικό θρίλερ "Ας σωπάσει για πάντα": Πέρασα τέλεια την ώρα μου, με κράτησε από την αρχή μέχρι το τέλος, μου άρεσε ο συνδυασμός θρίλερ και οικογενειακού δράματος με πρωτοπρόσωπη αφήγηση (συμπάθησα αρκετά τον Φρανκ, αν και σε σημεία μου φάνηκε πολύ αφελής σε σχέση με την κόρη του), με λίγες και καλές σκηνές έντασης, απλά δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα κιόλας από το όποιο μυστήριο ή την εξέλιξη των γεγονότων, δεν συνάντησα δηλαδή κάποιο "στοιχείο του σοκ" που να με ταρακουνήσει ή κάτι τέτοιο. Καλό, τίμιο μυθιστόρημα, ευκολοδιάβαστο και με τον τρόπο του εθιστικό, ίσως όχι για όλα τα γούστα, σίγουρα όχι κάτι το τρομερό, είναι σαν να βλέπεις ένα τίμιο θριλεράκι στο Netflix, περνάς καλά όσο κρατάει αλλά μετά από λίγο προχωράς σε κάποιο επόμενο. 

8/10

[BladeRunner]

Άντριου Κλάβαν - Αληθινό έγκλημα (True Crime, 1995)

Προ αμνημονεύτων ετών, όταν εγώ πήγαινα σχολείο και το Σταρ έβαζε ταινίες σχετικά αργά το βράδυ, πρέπει να είχα δει και την ταινία "Αληθινά εγκλήματα" του Κλιντ Ίστγουντ. Και λέω "πρέπει", γιατί πιθανότατα από την πρώτη ώρα και μετά (βάλτε και τις ατελείωτες διαφημίσεις) συνήθως με έπαιρνε ο ύπνος εκεί στον καναπέ (είχα και σχολείο την επόμενη μέρα), οπότε ουσιαστικά την ταινία αυτή είναι σαν να μην την έχω δει. Οπότε έπιασα τώρα το βιβλίο στο οποίο βασίζεται η ταινία, χωρίς να ξέρω εκ των προτέρων τι ακριβώς γίνεται και πώς τελειώνει. Ευτυχώς, γιατί έτσι απόλαυσα ένα αρκετά αγχωτικό και καλογραμμένο θρίλερ, το οποίο έχει και κάμποσα δραματικά στοιχεία, αλλά και λίγο χιούμορ, μιας και πρωταγωνιστής είναι ένας κυνικός δημοσιογράφος, γυναικάς και λιγάκι κάθαρμα, που όμως μετά από κάποια τραγικά παιχνίδια της μοίρας, θα φανεί ότι είναι ο μοναδικός άνθρωπος που θα προσπαθήσει να σώσει τη ζωή ενός καταδικασμένου σε θάνατο φυλακισμένου, που (ίσως) καταδικάστηκε για ένα έγκλημα που δεν έκανε. Μου άρεσε πάρα πολύ η όλη χειμαρρώδης αφήγηση, η ατμόσφαιρα που δημιούργησε ο συγγραφέας με τις περιγραφές σκηνικών και καταστάσεων, η σκιαγράφηση του δημοσιογράφου Στιβ Έβερετ, αλλά και του καταδικασμένου σε θάνατο Φρανκ Μπίτσαμ (στο βιβλίο είναι λευκός, στην ταινία όμως είναι μαύρος), καθώς επίσης και ο τρόπος που κατέληξε η ιστορία - η αλήθεια είναι ότι αγχώθηκα αρκετά. Συμπερασματικά, πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο μυθιστόρημα, που συνδυάζει το δράμα με το αστυνομικό/δημοσιογραφικό θρίλερ, το οποίο μυρίζει έντονα δεκαετία του '90, πάντα κάτι θετικό για μένα. Αξίζει τον χρόνο σας!

9/10