Jump to content

Διάφοροι συγγραφείς θρίλερ


BladeRunner
 Share

Recommended Posts

Τζον Γκρίσαμ - Κωδικό Όνομα Πελεκάνος (The Pelican Brief, 1992)

Τρίτο βιβλίο του Τζον Γκρίσαμ που διαβάζω, μετά το "Το Νησί Καμίνο" και το "Οι άνεμοι του Καμίνο", και ήταν και αυτό με τη σειρά του εξαιρετικά ψυχαγωγικό, ευκολοδιάβαστο και ενδιαφέρον, έστω και αν δεν μπορώ να πω ότι με συγκλόνισε ή ότι με ταρακούνησε στον απόλυτο βαθμό. Είναι ένα εθιστικό πολιτικό θρίλερ με γρήγορους ρυθμούς στην πλοκή, με λίγη αγωνία και ένταση, που όμως νομίζω ότι του λείπει τρόπον τινά το στοιχείο της έκπληξης, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια ανατροπή, κάποια φοβερή αποκάλυψη, κάτι το αναπάντεχο τέλος πάντων, που να ξαφνιάσει τον αναγνώστη. Όμως δεν το συζητάω, διαθέτει σασπένς και λίγο νεύρο, έχει κάμποσες δυνατές σκηνές, αλλά και εξαιρετική ατμόσφαιρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα τρία βιβλία του Γκρίσαμ που έχω διαβάσει μέχρι στιγμής, με έχουν πείσει ότι αν μη τι άλλο είναι ένας συγγραφέας θρίλερ που ψυχαγωγεί, που έχει ωραία πραγματάκια να προσφέρει στους λάτρεις του είδους.

8/10

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Σκοτ Τάροου - Αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου (Presumed Innocent, 1987)

Επιτέλους πήρα την απόφαση να διαβάσω το πολυδιαβασμένο αυτό θρίλερ, από τη μια γιατί είναι από τα πιο καλά και πλέον κλασικά δικαστικά θρίλερ που κυκλοφορούν εκεί έξω και από την άλλη γιατί κάποια στιγμή θα ήθελα να δω και την ομότιτλη ταινία του Άλαν Τζ. Πάκουλα, που είναι ένας από τους σκηνοθέτες που εκτιμώ πολύ. Και, βέβαια, πολύ απλά γιατί ήθελα να διαβάσω ένα θρίλερ με μυστήριο, νομικά κόλπα και όλα αυτά τα ωραία. Λοιπόν, ναι, πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον, καλογραμμένο και εθιστικό δικαστικό θρίλερ, με όλα τα καλούδια του είδους αλλά και της σχολής και της εποχής του, κατάφερε να με κρατήσει από την αρχή μέχρι το τέλος. Γενικά, δεν συγκλονίστηκα κιόλας -κάποια πραγματάκια τα έβλεπα να έρχονται-, αλλά μου άρεσαν κάποιες εκπλήξεις εδώ κι εκεί στην πλοκή, λάτρεψα την όλη ατμόσφαιρα, ενώ σίγουρα μου άρεσε και το στιλ γραφής του Τάροου. Γενικά, είναι ένα αρκετά ποιοτικό, ψυχαγωγικό και εθιστικό θρίλερ που αν μη τι άλλο θα σας κρατήσει καλή συντροφιά για λίγες ώρες.

8.5/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

567744623_.jpg.e01f805d9eab11c3364ed7385e6101f8.jpg

Σ. Τζ. Τιούντορ - Φλεγόμενα κορίτσια (The Burning Girls, 2021)

Από το 2018 η Τιούντορ έχει δημιουργήσει μια παράδοση, να γράφει και να εκδίδει ένα βιβλίο κάθε χρόνο, το ίδιο και οι εκδόσεις Κλειδάριθμος που φέρνουν στην Ελλάδα τα βιβλία την ίδια χρονιά που εκδίδονται στο εξωτερικό, το ίδιο κι εγώ, που από το 2018 έχω διαβάσει πλέον όλα της τα βιβλία, ένα κάθε χρόνο, με τη σειρά που κυκλοφόρησαν σε εξωτερικό και Ελλάδα. Ελπίζω το ίδιο να συμβεί και του χρόνου, γιατί αν μη τι άλλο η Τιούντορ μου αρέσει σαν συγγραφέας, και τούτο το βιβλίο μπορεί να μην με εντυπωσίασε και τόσο πολύ, πάντως οπωσδήποτε με κράτησε στην τσίτα από την αρχή μέχρι το τέλος και μου χάρισε κάμποσες ψυχαγωγικές ώρες. Πιστεύω ότι όσοι λάτρεψαν ή έστω ικανοποιήθηκαν από τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως, θα περάσουν πολύ καλά διαβάζοντας και αυτό, έστω και αν αντικειμενικά η πλοκή κινείται με σχετικά αργούς ρυθμούς στο μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας, με ορισμένες εξάρσεις εδώ κι εκεί, χτίζοντας την ατμόσφαιρα μέχρι να έρθει το δυνατό φινάλε, που κρύβει κάποιες ενδιαφέρουσες εκπλήξεις (αν και μερικά πράγματα μάλλον τα ψυχανεμίστηκα). Η γραφή παραμένει στο ίδιο πολύ καλό επίπεδο ποιότητας για θρίλερ, σίγουρα ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με γλαφυρές περιγραφές και ζωντανούς διαλόγους. Και είναι περιττό να πω ότι η Τιούντορ ξέρει να δημιουργεί σκοτεινά σκηνικά και, σε πολλά σημεία, ανατριχιαστική ατμόσφαιρα. Άντε, και του χρόνου!

8/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

58804640_.thumb.jpg.aba999aabce17dee9cad9deb21684615.jpg

Τζον Γκρίσαμ ο Μεσάζων

 Ο Τζόελ Μπάκμαν ήταν ένας ισχυρός λομπίστας στην πολιτική σκηνή της Ουάσιγκτον ως που η ανάμειξή του στην πώληση ενός προγράμματος υψηλής τεχνολογίας – και επικινδυνότητας – έφερε την πτώση του και την καταδίκη του σε εικοσαετή κάθειρξη. Σε τέσσερα χρόνια όμως λαμβάνει χάρη από τον πρόεδρο κατόπιν αίτησης της CIA. Τώρα είναι σαν έχει έναν τεράστιο στόχο στην πλάτη του καθώς υπάρχουν παραπάνω από μια πλευρές που τον θέλουν νεκρό.
    Έχει ακόμα ένα τελευταίο χαρτί να παίξει και πρέπει να το κάνει καλά αν θέλει να ζήσει ελεύθερος και ασφαλής.
    Μια ωραία περιπέτεια από τον Γκρίσαμ που είναι λίγο έξω από τα συνηθισμένα νομικά του θρίλερ αλλά πετυχημένο και ευκολοδιάβαστο.

Edited by Ghost
Προστέθηκε το εξώφυλλο του βιβλίου.
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Ευχαριστώ Φάντασμα, αυτά τα κόλπα είναι λίγο πέρα από τις δυνάμεις μου. Ακριβώς αυτό το εξώφυλλο έχει!

 

Τζον Γκρίσαμ  Η Έφεση

   Για χρόνια η εταιρία Κρέην μόλυνε ατιμώρητη τον υδροφόρο ορίζοντα της μικρής πόλης του Μπάουμορ και δεν τιμωρήθηκε ακόμα και όταν παρουσιάστηκαν οι πρώτες αρρώστιες. Τώρα όμως η ώρα της καταδίκης έφτασε. Ωστόσο ο Καρλ Τρυντό, ιδιοκτήτης της εταιρίας δεν είναι διατιθέμενος να καταθέσει τα όπλα και να πληρώσει τα πρόστιμα και τις αποζημιώσεις. Θα υποβάλλει έφεση και θα κάνει τα πάντα για να την κερδίσει, ακόμα και να ανακατευτεί στις δικαστικές εκλογές.
   Ένα δικαστικό θρίλερ από τον μαιτρ του είδους Τζον Γκρίσαμ που σίγουρα θα απολαύσουν οι λάτρεις του είδους.
 

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Πατρίσια ΜακΝτόναλντ - Χωρίς επιστροφή (No Way Home, 1989)

Τυχαία αγορά πριν ενάμιση χρόνο, τυχαία το είδα σε μια από τις ντάνες που έχω με διάφορα βιβλία τσέπης, αποφάσισα να το διαβάσω γιατί ήθελα ένα θρίλερ γραμμένο από γυναίκα συγγραφέα. Χμ, ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Μέτρια πράγματα, η αλήθεια είναι. Η γραφή δεν με κέρδισε, δεν με συνεπήρε, μου φάνηκε κάπως γλυκανάλατη για τα γούστα μου, κάπως άχρωμη και μάλλον αδιάφορη, με πολλούς διαλόγους που δεν έπειθαν. Επίσης βρήκα τους χαρακτήρες αδιάφορους, όχι ιδιαίτερα καλογραμμένους, και σίγουρα στην πλειοψηφία τους εκνευριστικούς. Όσο για την πλοκή, τρωγόταν, απλά κάποια πράγματα δεν με έπεισαν και τόσο, ενώ επίσης δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα κάτι με τις όποιες ανατροπές και εκπλήξεις που συνάντησα, γιατί δεν με κέρδισε κανένας χαρακτήρας, οπότε τι με ένοιαζε η κατάληξή τους; Από την άλλη, μου άρεσε η ατμόσφαιρα και το σκηνικό της μικρής πόλης, ενώ επίσης είναι γεγονός ότι ήταν μια γρήγορη και ξεκούραστη ανάγνωση. Ας του βάλω χαριστικά πάνω από τη βάση.

6/10

Link to comment
Share on other sites

1052428583_.jpg.87e3dcc5640d2d09dab7a7429016b215.jpg

Κάριν Σλότερ - Όμορφα κορίτσια (Pretty Girls, 2015)

Πρώτη επαφή με το έργο της Κάριν Σλότερ και δηλώνω εξαιρετικά ικανοποιημένος. Πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο και εθιστικό θρίλερ που με κράτησε στην τσίτα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα, και σίγουρα αν με τυραννούσε το reader's block που καμιά φορά με βαράει αλύπητα, με αυτό το βιβλίο θα το ξεπερνούσα στο πιτς φιτίλι. Αν μη τι άλλο, είναι το καλύτερο γιατρικό για τη συγκεκριμένη αναγνωστική ασθένεια! Η πλοκή μου φάνηκε αρκετά σφιχτοδεμένη και προσεγμένη (άντε, ίσως με κάποιες υπερβολές εδώ κι εκεί), οι χαρακτήρες ως επί το πλείστον πολύ καλά σκιαγραφημένοι και ενδιαφέροντες, ενώ επίσης η συγγραφέας δεν δίσταζε να είναι σκληρή και ωμή όπου χρειαζόταν, σίγουρα υπάρχουν σκηνές και περιγραφές που δεν είναι για πολύ ευαίσθητα στομάχια. Η γραφή είναι πολύ καλή, γλαφυρή και εθιστική σαν ναρκωτικό, με ζωντανές περιγραφές και φυσικούς διαλόγους. Γενικά, νιώθω ότι διάβασα ένα αγωνιώδες και έντονο θρίλερ, που με κράτησε δέσμιό του σε όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Ίσως όχι για όλα τα γούστα και όλες τις ορέξεις, εγώ μια φορά πάντως πέρασα καλά μαζί του.

9/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

585165741_.thumb.jpg.5328f07ed990cbe4207d2aa78962ed43.jpg

Τ. Τζ. Νιούμαν - Η πτώση (Falling, 2021)

Τσίμπησα ο καημένος από τις χιλιάδες κριτικές και την καλή βαθμολογία στο Goodreads, αλλά φυσικά και από την ιντριγκαδόρικη κεντρική ιδέα και την περίληψη της ιστορίας, και τελικά έφαγα φόλα ανάλογη με εκείνη που είχα φάει τότε που διάβασα το "Η σιωπηλή ασθενής" του Μιχαηλίδη ή το "Πριν χαθούν τα πουλιά" της ΜακΚόναχι. Καλά να πάθω. Η αλήθεια είναι ότι η κεντρική ιδέα είναι πολύ καλή και η ιστορία αρχίζει σχετικά ικανοποιητικά, αλλά από ένα σημείο και μετά απλά δεν άντεχα τη μια χαζομάρα να διαδέχεται την άλλη, τις χρήσιμες συμπτώσεις, τις ευκολίες στην πλοκή, τα παιδαριώδη κίνητρα των κακών, όλα αυτά. Σαν να μην ήξερε η συγγραφέας πώς να χειριστεί σωστά το θέμα της. Εδώ που τα λέμε, συνήθως τα θρίλερ με καθηλώνουν, αλλά εδώ, προς το τέλος του μυθιστορήματος, έφτασα στο σημείο να διαβάσω διαγωνίως ορισμένες σελίδες, απλά για να το τελειώσω πιο γρήγορα! Και, βέβαια, οι χαρακτήρες είναι πιο αδιάφοροι και μονοδιάστατοι και από μια λευκή κόλλα χαρτί, οι "κακοί" της υπόθεσης καρτουνίστικοι και οι "καλοί" μάλλον εκνευριστικοί και γεμάτοι κλισέ. Επίσης η γραφή μου φάνηκε ολίγον τι αδιάφορη, σίγουρα ευκολοδιάβαστη και ίσως όχι τόσο κακή εντέλει, αλλά χωρίς κάτι το ιδιαίτερο και με αρκετούς χαζούς διαλόγους. Κρίμα, ήταν μια χαμένη ευκαιρία. Πάντως το βλέπω σύντομα να γίνεται ταινία.

5/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

2031618255_.thumb.jpg.bf72b3bd4271d783f8749a6ae2c83015.jpg

Κρις Γουίτακερ - Αρχίζουμε από το τέλος (We Begin at the End, 2020)

Με βάση τη θεματολογία του βιβλίου αλλά και τη βαθμολογία του και τις καλές κριτικές σε βιβλιοφιλικές σελίδες, η αλήθεια είναι ότι είχα αρκετά υψηλές προσδοκίες. Όμως τζίφος η δουλειά! Εντάξει, δεν είναι καθόλου κακό βιβλίο, έχει δράμα, έχει έγκλημα, έχει λίγη αγωνία εδώ κι εκεί, είναι μαύρο και άραχλο και μίζερο και τρόπον τινά κλειστοφοβικό, αλλά να πάρει η ευχή να πάρει πολύ βαρυφορτωμένο για τα γούστα μου, υπερβολικό στο δράμα και τα χτυπήματα της μοίρας και τις συμπτώσεις, ενώ επίσης δεν συμπάθησα ούτε δέθηκα με κανέναν χαρακτήρα, μάλιστα η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, η δεκατριάχρονη Ντάτσες, πραγματικά με εκνεύρισε, σχεδόν όποτε άνοιγε το στόμα της και έκανε τα δικά της, μου έσπαγε τα νεύρα. Και δεν με έπεισε καθόλου σαν χαρακτήρας, θα έλεγα ότι ο τρόπος σκέψης της, αυτά που έλεγε μερικές φορές, δεν μου θύμιζαν δεκατριάχρονη (έστω και σαλεμένη και βαρεμένη από τη μοίρα, με τις γνωστές εφηβικές ορμόνες), αλλά ενήλικη γυναίκα. Και αν πάρω έναν βασικό χαρακτήρα τόσο μα τόσο στραβά, τότε άσχημα τα μαντάτα για το βιβλίο. Αλλά και πάλι, πολλά πράγματα στην πλοκή δεν με έπεισαν έτσι κι αλλιώς, μου φάνηκαν υπερβολικά, ειδικά όλα αυτά που αποκαλύπτονται προς το τέλος. Πάντως θεωρώ ότι έχει στοιχεία για να ικανοποιήσει τους λάτρεις των θρίλερ (για παράδειγμα η γραφή είναι αρκετά καλή και ιδιαίτερη), απλώς εμένα τελικά δεν με ικανοποίησε όπως ήλπιζα.

6.5/10

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

   Η Ιστορία Ενός Αθώου
   Η Άντα της Οκλαχόμα είναι μια μικρή ήσυχη κωμόπολη από εκείνες που δεν συμβαίνει τίποτα, πόσο δεν ένα έγκλημα, ως που δολοφονείται η Ντέμπρα Σου Κάρτερ αφού έχει βιασθεί. Οι αποδείξεις λίγες και ελάχιστα στοιχεία προσφέρουν. Τελικά πέντε χρόνια αργότερα η αστυνομία θα συλλάβει τον Ρον Γουίλλιαμσον και τον φίλο του Ντένις Φριτς. Τα στοιχεία είναι περιστασιακά αλλά καταδικάζονται και τώρα αρχίζει ο αγώνας τους, να αποδειχθεί η κακοδικία για να αφεθούν ελεύθεροι.
   Αυτή η δικαστική ιστορία του Γκρίσαμ βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Είναι μια ενδιαφέρουσα σπουδή στο πως μπορεί να συμβεί μια δικαστική πλάνη και πόσο δύσκολα ανατρέπεται. Συνιστάται κυρίως στους λάτρεις του είδους.
 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

278279382_.thumb.jpg.109d6dd0dd56d8bdf733e311fe5a09f2.jpg

Άλεξ Παβέζι - Οχτώ ντετέκτιβ (Eight Detectives, 2020)

Δεν ξέρω πώς θα φανεί στους περισσότερους αναγνώστες που θα διαβάσουν το "Οχτώ ντετέκτιβ" του Άλεξ Παβέζι (η βαθμολογία του βιβλίου στο Goodreads είναι κάπως μέτρια, με αντικρουόμενες κριτικές), εγώ πάντως το απόλαυσα. Το βρήκα πνευματώδες, αρκετά ευρηματικό και ολίγον τι πρωτότυπο ως προς τη δομή του και την όλη εξέλιξη των γεγονότων, σίγουρα ο συγγραφέας έχει επιρροές από την Άγκαθα Κρίστι και τους διάφορους συγγραφείς ιστοριών μυστηρίου της Χρυσής Εποχής, κι εδώ (νομίζω ότι) προσφέρει ορισμένες από τις καλές στιγμές του είδους. Έχουμε ιστορίες μέσα στην κεντρική ιστορία, το βιβλίο είναι μυθιστόρημα και παράλληλα συλλογή διηγημάτων, έχουμε πολλαπλά μυστήρια για επίλυση, ανατροπή στην ανατροπή, ωραία σκηνικά, τέλεια ατμόσφαιρα, με τη γραφή του Παβέζι να είναι κατά τη γνώμη μου πολύ καλή, ευχάριστη και εθιστική - αν μη τι άλλο ο τρόπος γραφής βοηθάει τα μέγιστα στη γρήγορη και ξεκούραστη ανάγνωση του βιβλίου. Νομίζω ότι είναι από τα ιδανικά αναγνώσματα για το καλοκαίρι, τουλάχιστον για όσους λατρεύουν τις κλασικές ιστορίες μυστηρίου, που παράλληλα θέλουν να διαβάσουν κάτι το διαφορετικό και το μοντέρνο στο είδος. Δεν είναι για όλα τα γούστα, εμένα πάντως με κέρδισε!

8.5/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

979252241_.thumb.jpg.c557c443d0d9384784afbc7133d57691.jpg

Ντέιβιντ Σέιφερ - Ουίσκυ Τάνγκο Φόξτροτ (Whiskey Tango Foxtrot, 2014)

Πριν κάμποσους μήνες έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε το συγκεκριμένο βιβλίο στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, φυσικά ξετρελάθηκα γιατί λόγω θεματολογίας και διαφόρων κριτικών το είχα σταμπάρει σχεδόν από τότε που κυκλοφόρησε στα αγγλικά για πρώτη φορά, να που επιτέλους έσκασε μύτη και στα ελληνικά βιβλιοπωλεία και τώρα το διάβασα. Λοιπόν, προσωπικά το βρήκα άκρως απολαυστικό, εθιστικό, ιντριγκαδόρικο, ψυχαγωγικό, όλα αυτά μαζί και άλλα πολλά. Πέρασα τέλεια διαβάζοντάς το, με καθήλωσε, με έκανε να αποκοπώ σχεδόν τελείως από την πεζή πραγματικότητα για κάμποσες ώρες, μου πρόσφερε μπόλικη τροφή για σκέψη, γενικά θα έλεγα ότι ήταν μια αρκετά ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία. Για μένα. Θέλω να πω, δεν μου φαίνεται ότι το βιβλίο απευθύνεται σε όλους, ούτε ότι δεν έχει τα θεματάκια του στην πλοκή και την κοσμοπλασία που ίσως ξενίσουν και ξενερώσουν ακόμα και αναγνώστες που γουστάρουν τέτοιου είδους βιβλία (δηλαδή τεχνολογικά θρίλερ με pop culture στοιχεία, μεταξύ άλλων), ούτε ότι δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερο. Όμως, δεν ξέρω, εγώ νιώθω ότι ήταν ακριβώς όπως έπρεπε, από την αρχή μέχρι το τέλος. Και, ναι, το τέλος ίσως είναι απότομο, ίσως ξαφνικό, κάπως αντισυμβατικό, μπορεί όχι... οριστικό, κι εγώ ναι μεν το βρήκα ξαφνικό, αλλά τώρα που το σκέφτομαι όχι και τόσο άκυρο. Με βάση την ίδια τη ζωή, μπορεί να είναι και το πιο λογικό (δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω). Τώρα, όσον αφορά τη γραφή, είναι σίγουρα από τα δυνατά χαρτιά του συγγραφέα (και φυσικά του βιβλίου), μιας και τη βρήκα εξαιρετική, οξυδερκή, γλαφυρή και πλούσια σε περιγραφές και εικόνες, με πολύ καλούς και ολοζώντανους διαλόγους, ενώ επίσης οι χαρακτήρες (τουλάχιστον οι πρωταγωνιστικοί) μου φάνηκαν πολύ καλά σκιαγραφημένοι, αρκετά ενδιαφέροντες και με βάθος. Στο οπισθόφυλλο της ελληνικής έκδοσης, σχετικά με τις επιρροές, τη θεματολογία και ίσως και την ποιότητα γραφής και το βάθος στις ιδέες του Σέιφερ, αναφέρονται ονόματα όπως ο Νιλ Στίβενσον, ο Φίλιπ Ντικ, ο Ντον Ντελίλο και ο Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας (πρέπει να διαβάσω κάτι δικό του επιτέλους!), ενώ σε κριτικές είδα επίσης τα ονόματα των Τόμας Πίντσον, Γουίλιαμ Γκίμπσον και Τσακ Πόλανικ: Εντάξει, ο Σέιφερ έχει τη δική του ταυτότητα, τη δική του γραφή, σίγουρα σαν συγγραφέας θα έχει επηρεαστεί από βιβλία άλλων συγγραφέων, από κόμικς, από ταινίες, και μπορεί όντως το βιβλίο του να θυμίζει λιγότερο ή περισσότερο στοιχεία των συγκεκριμένων συγγραφέων. Όπως και να 'χει, το "Ουίσκυ Τάνγκο Φόξτροτ" είναι για μένα από τις δυνατές στιγμές της φετινής αναγνωστικής χρονιάς.

9/10

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Posted (edited)

2051433043_.thumb.jpg.08ea92b0e3a7264b8849597adeaea6f6.jpg

Λεν Ντέιτον - Απόρρητος Φάκελος Ίπκρες (The Ipcress File, 1962)

Οι εκδόσεις Κλειδάριθμος έκαναν μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της φετινής χρονιάς, φέρνοντας στην Ελλάδα το κλασικό αυτό κατασκοπευτικό μυθιστόρημα, που αποτελεί και τη βάση για την ομότιτλη ταινία του 1965 με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κέιν (η ταινία, ευτυχώς, ανήκει στη συλλογή μου). Αυτό είναι το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ο Λεν Ντέιτον, είναι με διαφορά το πιο γνωστό του, ενώ είναι και το τέταρτο δικό του που διαβάζω. Λοιπόν, το βιβλίο μου άρεσε πάρα πολύ. Λατρεύω τις κλασικές κατασκοπευτικές ιστορίες και η συγκεκριμένη είναι από τις πολύ καλές που έχω διαβάσει. Ο συγγραφέας κατάφερε να με κρατήσει καθηλωμένο από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα χάρη στα σκηνικά και τις διάφορες χαρακτηριστικές σκηνές δράσης, κατάφερε να με μπερδέψει, να με αγχώσει, να με κάνει να αναρωτιέμαι για τα κίνητρα του ενός και του άλλου χαρακτήρα (ακόμα και του αφηγητή), σίγουρα ένιωσα ότι διάβασα μια δυνατή κατασκοπευτική ιστορία γεμάτη κυνισμό και προδοσίες, και όχι ένα παραμύθι για μικρά παιδιά. Και η ιστορία μπορεί μεν να είναι πάρα πολύ καλή, ίσως όμως όχι και η κορυφαία του είδους (αλίμονο!), πάντως η γραφή είναι σίγουρα εξαιρετική, οξυδερκής, σκληρή και κυνική, με ωραία αίσθηση του χιούμορ, ρεαλιστικές περιγραφές και ζωντανούς διαλόγους. Τέλος, οι χαρακτήρες είναι αρχετυπικοί για το είδος και καλά σκιαγραφημένοι, ενώ η ατμόσφαιρα είναι εξαίσια, ακριβώς όπως πρέπει να είναι σε μια κατασκοπευτική περιπέτεια της προκοπής. Ναι, ίσως το βιβλίο να μην είναι για όλα τα γούστα (τόσο λόγω του είδους, όσο και επειδή έχει τις ιδιαιτερότητές του), όμως προσωπικά το βρήκα ακριβώς του γούστου μου και το απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος.

9/10

Edited by BladeRunner
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...
Posted (edited)

1909362468_MADDOGS.thumb.jpg.bc5b11af886116ed3d3200b94839f949.jpg

Τζέιμς Γκρέιντι - Mad Dogs (Mad Dogs, 2007)

Όταν έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά το Mad Dogs του Τζέιμς Γκρέιντι, χάρηκα αλλά ταυτόχρονα σπάστηκα. Χάρηκα γιατί όπως και να το κάνουμε είναι ένα κατασκοπευτικό θρίλερ δια χειρός Αμερικανού συγγραφέα, αλλά σπάστηκα γιατί αυτός ο συγγραφέας έγραψε και το κλασικό κατασκοπευτικό θρίλερ "Six Days of the Condor" που τόσο πολύ θα ήθελα να διαβάσω (έχει γίνει και ταινία με τον τίτλο "Οι τρεις μέρες του Κόνδορα" - γιατί άραγε οι έξι μέρες έγιναν τρεις; Λόγω μπάτζετ; Χαχα, χιούμορ έκανα, γελάστε!), και αναρωτήθηκα γιατί στο διάτανο οι εκδόσεις Πόλις δεν διάλεξαν το πλέον πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα του συγγραφέα και επέλεξαν το συγκεκριμένο, που δεν είναι και τόσο γνωστό και συν τοις άλλοις έχει δεχτεί και μέτριες κριτικές από αναγνώστες. Όμως τώρα που το διάβασα μόλις σε δυο μέρες (μιλάμε για τετρακόσιες σαράντα δυο σελίδες, έτσι;), κατάλαβα το γιατί. Πρόκειται για ένα τρελό, θεόμουρλο κατασκοπευτικό θρίλερ, με αμείωτη δράση και ένταση, με φοβερή και τεταμένη ατμόσφαιρα, με αξιοπερίεργους και εντελώς φευγάτους πρωταγωνιστές (αυτό έλειπε, κατάσκοποι που ξέφυγαν από τρελάδικο είναι!), καθώς και με μια γραφή φοβερή, ολοζώντανη και χειμαρρώδη, εθιστική σαν ναρκωτικό και γεμάτη νεύρο. Η αλήθεια είναι ότι έχει τα θέματά του σαν βιβλίο, δηλαδή δεν είναι καθόλου για όλα τα γούστα, δεν είναι το παραδοσιακό κατασκοπευτικό θρίλερ με λογική (αλλά χωρίς ευαισθησία - πάλι χιούμορ έκανα ο άτιμος!) και ρεαλισμό, προσωπικά το είδα σαν μια τρελή σάτιρα του είδους, σαν μια τρελή σάτιρα της Αμερικάνικης πολιτικής και του κόσμου των μυστικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών ασφαλείας, με μπόλικο κυνισμό και κάμποσο μαύρο χιούμορ. Και έτσι προσωπικά το απόλαυσα και χάρηκα πολύ που οι εκδόσεις Πόλις το έφεραν στην Ελλάδα, αν και φυσικά ελπίζω κάποια στιγμή να μεταφραστεί και το magnus opus του συγγραφέα, που θεωρείται (και είναι) από τα κορυφαία κατασκοπευτικά μυθιστορήματα εκεί έξω. Υ.Γ. Εξαιρετική μετάφραση/επιμέλεια, πραγματικά υπέροχο εξώφυλλο.

9/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

2087908119_2034-.thumb.jpg.fc623c3a46277b3171a960aaf6663a5c.jpg

Έλιοτ Άκερμαν/Ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης - 2034 (2034: A Novel of the Next World War, 2021)

Για σχεδόν τρεις μήνες το είχα στο περίμενε το βιβλίο, αλλά έπρεπε να έχω την κατάλληλη διάθεση για να διαβάσω ένα πολεμικό/πολιτικό θρίλερ όπως αυτό, τώρα είχα τη συγκεκριμένη διάθεση και έτσι το απόλαυσα σε μεγάλο βαθμό. Οφείλω να πω ότι είναι από τα πιο εθιστικά και ευκολοδιάβαστα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ, από τη μια η γραφή και από την άλλη ο τρόπος αφήγησης και φυσικά η θεματολογία του με έκαναν να το διαβάσω σε δυο μεγάλες δόσεις, ουσιαστικά με ελάχιστα διαλείμματα. Εντάξει, αντικειμενικά είναι λίγο αμερικανιά, ίσως λίγο απλοϊκό ως προς την παγκόσμια πολιτική και τη γεωστρατηγική, αν και η αλήθεια είναι ότι το περίμενα περισσότερο αμερικανιά, περίμενα ότι οι Αμερικάνοι θα ήταν οι καλοί και οι Κινέζοι, οι Ρώσοι, οι Ιρανοί και οι λοιποί η προσωποποίηση του Κακού, ο ίδιος ο Σατανάς επί της Γης. Αλλά όχι, όλοι ήταν εξίσου ανόητοι και απερίσκεπτοι να ξεκινήσουν και να συνεχίσουν μια κόντρα με πολλά, πολλά θύματα και μεγάλες καταστροφές. Τέλος πάντων, κάποιος που είναι πιο ψαγμένος με τις συμμαχίες των χωρών, με τη γεωστρατηγική, με τα διεθνή συμφέροντα, αλλά και την τεχνολογία, ίσως να βρει πολλά ψεγάδια, πολλές τρύπες και πολλές αστοχίες, όμως εγώ που απλώς ξέρω τα βασικά και σε τέτοια βιβλία δεν ενδιαφέρομαι και τόοοοσο πολύ για τον ρεαλισμό και την αληθοφάνεια, πέρασα πολύ ωραία, η ιστορία με καθήλωσε, με άγχωσε, με έκανε να αγωνιώ για το τι στο διάτανο θα γίνει παρακάτω, ενώ επίσης μου άρεσε αρκετά η γραφή και ο τρόπος αφήγησης, με την εναλλαγή σκηνικών και χαρακτήρων κάθε τόσο, ώστε να βλέπουμε ταυτόχρονα τις κινήσεις του ενός και του άλλου. Μπορώ κάλλιστα να καταλάβω αυτούς που θα του βάλουν τρία ή δυο ή ακόμα και ένα αστεράκι, όμως εγώ του βάζω τέσσερα, απλά γιατί πέρασα καλά και επειδή με κράτησε στην τσίτα από την αρχή μέχρι το τέλος!

8/10

  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

570868504_.thumb.jpg.81ba3bbe312facb4d77743bfdac22016.jpg

Όλεν Στάινχαουερ - Έξοδος κινδύνου (The Nearest Exit, 2010)

Πέρυσι τον Ιούνιο διάβασα και πραγματικά απόλαυσα το πρώτο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον Μάιλο Γουίβερ, το χορταστικό "Ο τουρίστας", έτσι είχα αρκετά υψηλές προσδοκίες από τούτο το βιβλίο, το οποίο περίμενα πώς και πώς όλον αυτόν τον καιρό. Και, ναι, το "Έξοδος κινδύνου" μου φάνηκε εξίσου καλογραμμένο, συναρπαστικό και ψυχαγωγικό με το πρώτο, με τον συγγραφέα να αποδεικνύει ότι θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένας από τους διαδόχους του Τζον Λε Καρέ, έστω κι αν δεν ήταν ποτέ μυστικός πράκτορας (βέβαια, ποτέ δεν ξέρει κανείς, άλλωστε σαν πολλές λεπτομέρειες δεν γνωρίζει για τον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών;). Λοιπόν, να ξέρετε ότι πρέπει να διαβάσετε πρώτα το "Ο τουρίστας" πριν πιάσετε αυτό το βιβλίο, γιατί εκτός του ότι θα έχετε κενά για κάποιους χαρακτήρες και για κάποια σημαντικά γεγονότα που λίγο-πολύ οδήγησαν στα γεγονότα του δεύτερου αυτού βιβλίου, είναι δεδομένο ότι γίνονται κρίσιμες αναφορές σε χαρακτήρες και γεγονότα του πρώτου βιβλίου, οπότε θα τρώγατε κάμποσα σπόιλερ στη μάπα. Και, άλλωστε, ποιος φυσιολογικός άνθρωπος ξεκινάει από το δεύτερο βιβλίο ενώ έχει τη δυνατότητα να διαβάσει το πρώτο, ε; Όσο για το βιβλίο αυτό καθαυτό, η πλοκή είναι έντονη και συναρπαστική, με όλες τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου, αγωνίας, έντασης και δράσης, ενώ οι κατάσκοποι εδώ καμία σχέση δεν έχουν με τους κατασκόπους αλά Τζέιμς Μποντ, εξάλλου τα είπαμε, εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν πιο ρεαλιστικό κόσμο, μακριά από την γκλαμουριά του Μποντ και σίγουρα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Η γραφή είναι πολύ ποιοτική, οξυδερκής και άκρως εθιστική, με έντονες περιγραφές και φυσικούς διαλόγους, ενώ και η ατμόσφαιρα είναι σαφώς εξαιρετική και σε πολλά σημεία πραγματικά έντονη και αγχωτική. Τέλος, ο Μάιλο Γουίβερ είναι πιο ώριμος και πιο συνειδητοποιημένος, παλεύει μέσα του για την ηθική και το νόημα της ζωής σαν Τουρίστας που είναι, δεν ξέρει αν αξίζει τον κόπο να συνεχίσει αυτό που κάνει και δεν είναι σίγουρος αν μπορεί να φύγει έτσι απλά, για να ζήσει σαν κανονικός άνθρωπος με τη γυναίκα και το παιδί του. Ελπίζω να μην αργήσει να κυκλοφορήσει το τρίτο βιβλίο (οι εκδόσεις Πόλις έχουν σκοπό να το εκδώσουν), γιατί μια ανησυχία για το μέλλον του Μάιλο Γουίβερ σίγουρα την έχω...

9/10

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

375154350_.thumb.jpeg.bfad8c52e232f6475f8f4680ea67ad15.jpeg 1938510261_-Cover2.jpg.4a84838189ec0a32f409865e95d71786.jpg

   Η Διαθήκη
    Ο Τρόι Φέλαν είναι ένας αυτοδημιούργητος δισεκατομμυριούχος. Καθώς το τέλος της ζωής του πλησιάζει σκέπτεται τι θα κάνει αυτήν την τεράστια περιουσία, μισεί τα ανεπρόκοπα παιδιά του και ακόμα περισσότερο τις γυναίκες που τα γέννησαν. Ωστόσο φαίνεται να τους αφήνει τα πάντα στη διαθήκη του. Την υπογράφει ενώπιον όλων και όλοι είναι χαρούμενοι. Ύστερα ο Φέλαν πηδάει από το παράθυρο αφήνοντας ένα τελευταίο δώρο στους κληρονόμους του. Μια ιδιόχειρη διαθήκη που τους στερεί τα πάντα και τα αφήνει σε μια νόθα κόρη που κανείς δεν ήξερε ότι έχει. Εκείνη δεν ενδιαφέρεται για το χρήμα αλλά όλοι οι άλλοι θα σκότωναν για την κληρονομιά και ένας άγριος αγώνας ξεκινάει για τη νομιμότητα ή μη της διαθήκης.
   Κλασσικός Γκρίσαμ με τα νομικά τερτίπια και τις μάχες εντός και εκτός δικαστικής αίθουσας. Συνιστάται στους λάτρεις του είδους.
 

Edited by Ghost
Προστέθηκαν τα εξώφυλλα του βιβλίου.
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

575238910_.jpg.ef53f1469e669cfc54a4bf3d02cd8a3a.jpg

Η ετυμηγορία

Αυτό ήταν πραγματικά καλό, το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Grisham. Η ιστορία διαδραματίζεται στην πολιτεία του Μισισιπή, δύο νεαροί λευκοί άνδρες βιάζουν ένα δεκάχρονο μαύρο κορίτσι. Ο πατέρας της θα αναλάβει το ρόλο του τιμωρού και θα τους σκοτώσει. 

Παρόλο που το βιβλίο είναι πολυσέλιδο η πλοκή της ιστορίας σε κρατάει μέχρι το τέλος. Σε ορισμένα σημεία δεν σε πείθει αλλά ο Grisham είναι  κορυφαίος συγγραφέας του είδους και του δείχνεις την ανάλογη κατανόηση.

Edited by Ghost
Προστέθηκε το εξώφυλλο του βιβλίου.
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Είναι το πρώτο που διάβασα από τον Γκρίσαμ και παραμένει το αγαπημένο μου. 

 

Και το πιο πρόσφατο:

 
1340267953_.thumb.jpg.d22319571f0f58a91d46fdad6f2c9cbb.jpg

 Το Ξεκαθάρισμα
   Ο Πήτερ Μπάνινγκ είναι ένας ήρωας του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Αιχμαλωτίστηκε στις Φιλιππίνες, επέζησε από την πορεία θανάτου του Μπανταάν και απέδρασε για να πολεμήσει με τους αντάρτες στη ζούγκλα και γύρισε πίσω όταν όλοι τον θεωρούσαν νεκρό. Ο λιγομίλητος βετεράνος επιστρέφει στην παλιά του ζωή σαν κτηματίας αλλά λίγο αργότερα εκτελεί εν ψυχρώ τον τοπικό πάστορα. Κανείς δεν ξέρει τίποτα και ο ίδιος δεν μιλάει παρότι αντιμετωπίζει την θανατική ποινή.
   Ένα διαφορετικό μυθιστόρημα από τον Γκρίσαμ, έχουμε φυσικά δικαστήρια και αγωγές με τις ανάλογες διαδικασίες αλλά έχουμε και ένα μεγάλο μέρος να εξελίσσεται στην εποχή του πολέμου με την ανάλογη δράση. Στα μείον το εξαιρετικά μεγάλο μέγεθός του.

Edited by Ghost
Προστέθηκε το εξώφυλλο του βιβλίου.
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Φίλε μου Ghost αυτή τη φορά δεν πέτυχες το εξώφυλλο, το έχω με αυτό: https://biblionet.gr/titleinfo/?titleid=253856&return_url

 



Ghost:
Έγινε η διόρθωση. Σε ευχαριστώ για την ενημέρωση και για το link.

Edited by Ghost
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

 1641184698_.thumb.jpg.bb3923292def8ab381cdc2d76229bf4a.jpg 

 Το Μεγάλο Κόλπο
   Ο Μάλκολμ Μπάνιστερ είναι δικηγόρος. Αλλά δεν ασκεί το επάγγελμα καθώς βρίσκεται στη φυλακή για παραβίαση κάποιων νόμων για τις συναλλαγές. Έχει εκτίσει πέντε χρόνια, του μένουν άλλα τόσα και δεν θέλει να τα περάσει στη φυλακή ακόμα και αν είναι μια τόσο βολική όσο αυτή που βρίσκεται μιας και δεν είναι για αυτούς που έχουν μεγάλες ποινές. Όμως ο Μάλκολμ έχει ένα ατού, ξέρει ποιος δολοφόνησε τον ομοσπονδιακό δικαστή Ρέημοντ Φόσετ. Αυτό μόνο του μπορεί να του εξασφαλίσει την αποφυλάκιση, αλλά φαίνεται ότι ο Μάλκολμ έχει και άλλα σχέδια.
   Μια ακόμα ιστορία του Τζον Γκρίσαμ, μια όμως που είναι περισσότερο αστυνομική παρά δικαστική αν και περιλαμβάνει τα πανταχού παρόντα δικαστικά τερτίπια και νομικά παιχνίδια που αποτελούν σήμα κατατεθέν του συγγραφέα. Είχε το μυστήριό του και την ανατροπή του αλλά δεν θα το έλεγα από τα καλύτερα έργα του.

Edited by Ghost
Προστέθηκε το εξώφυλλο του βιβλίου.
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

525282203_.jpg.bd16bc9ea2d0d67a5e079e28a7e21969.jpg

Ρόμπερτ Τρέιβερ - Ανατομία ενός εγκλήματος (Anatomy of a Murder, 1958)

Πίσω από το ψευδώνυμο Ρόμπερτ Τρέιβερ κρύβεται ο Τζον Ντ. Βόλκερ, ένας Αμερικανός νομικός με πλούσια καριέρα σαν δικηγόρος, εισαγγελέας και δικαστής (και με τεράστιο πάθος για ψάρεμα με μύγα), που αποφάσισε να γράψει ένα δικαστικό θρίλερ βασισμένο τόσο στις εμπειρίες του από την πολυετή του παρουσία στις δικαστικές αίθουσες, όσο και σε μια αληθινή ιστορία, στην οποία ήταν και ένας εκ των πρωταγωνιστών (ήταν δικηγόρος υπεράσπισης). Ναι, η ιστορία του βιβλίου βασίζεται σε μια αληθινή υπόθεση και λίγο έως πολύ μπορεί να την χαρακτηρίσει κανείς ως ένα κλασικό παράδειγμα απόδοσης δικαιοσύνης.

Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, ενδιαφέρον, οξυδερκές και σε πολλά σημεία συναρπαστικό δικαστικό θρίλερ, με όλα τα καλούδια που θα περίμενε κανείς από ένα τόσο κλασικό μυθιστόρημα του είδους, με τη γραφή να είναι πάρα, μα πάρα πολύ καλή, καθόλου... αρτηριοσκληρωτική ή ξύλινη όπως ίσως θα περίμενε κανείς από έναν δικαστή, αλλά αντίθετα ολοζώντανη, με γλαφυρές περιγραφές, ωραίους διαλόγους και πνευματώδες χιούμορ. Σίγουρα το βιβλίο είναι μεγάλο σε μέγεθος και υπάρχει μια κάποια πολυλογία, ο συγγραφέας εννοείται πως είναι λάτρης της λεπτομέρειας όσον αφορά το αντικείμενό του και προσπάθησε (και οφείλω να πω ότι κατάφερε απόλυτα) να αποδώσει όσο πιο ρεαλιστικά και σφαιρικά γινόταν μια κλασική υπόθεση φόνου και την μετέπειτα δικαστική διαμάχη, με το βιβλίο να χωρίζεται σε δυο μέρη ("Πριν από τη δίκη" το πρώτο μέρος και "Η δίκη" το δεύτερο).

Θέλω να πω, υπάρχει πολλή λεπτομέρεια εδώ μέσα, και σίγουρα ο αναγνώστης μπορεί να μάθει κάμποσα ενδιαφέροντα πραγματάκια σχετικά με τη δικαιοσύνη και τον όλο τρόπο λειτουργίας της (τουλάχιστον στις ΗΠΑ), ενώ βέβαια η ατμόσφαιρα είναι απόλυτα ρεαλιστική και στο τέλος σου μένει η αίσθηση ότι μόλις διάβασες κάτι κλασικό, οπωσδήποτε ένα ποιοτικό και χορταστικό ανάγνωσμα. Εντάξει, είναι ένα βραδυφλεγές δικαστικό θρίλερ, μην περιμένετε τρομερή ένταση ή αγωνία, ούτε ένα θρίλερ με απίστευτα δραματικές κορυφώσεις, πάντως σε κρατάει δέσμιό του χάρη στη γραφή, το βάθος της πλοκής και την όλη ατμόσφαιρα.

Υ.Γ. Είναι πραγματικά κρίμα που ένα τέτοιο βιβλίο, που αποτελεί και τη βάση για μια κλασική ταινία (ευτυχώς την έχω στη συλλογή μου!), να μην κυκλοφορεί πλέον στα ελληνικά. Θα μπορούσε άνετα να επανεκδοθεί σε έκδοση βιβλιοπωλείου, ή ακόμα και σε έκδοση τσέπης, όπως αρχικά κυκλοφόρησε.

9.5/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

89937002_.thumb.jpg.a2e119105f2663845f3d470b27b99749.jpg 748794408_AShillingforCandles.thumb.jpg.b3967bb86e3c7dfef167310ede743a53.jpg 1650434523_AShillingforCandles-Cover2.jpg.ad074732e7f65117306489afaa263323.jpg 1703058696_AShillingforCandles-Cover3.jpg.bf2f6ac54fe75d89bf1f58a7c83044f2.jpg 859748389_AShillingforCandles-Cover4.thumb.jpg.d0de03bcacb550dc1c324a3e8c4d106f.jpg

Τζόζεφιν Τέι - Έγκλημα στην παραλία (A Shilling for Candles, 1936)

Εδώ και καιρό είχα στη βιβλιοθήκη μου δυο βιβλία της Τζόζεφιν Τέι ("Υπόθεση Φραντσάιζ" και "Η κόρη του χρόνου"), αλλά να που η πρώτη μου επαφή με το έργο της έμελλε να είναι το "Έγκλημα στην παραλία", που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στα ελληνικά σε προσφορά με κάποια κυριακάτικη εφημερίδα. Είναι το δεύτερο βιβλίο της σειράς με ήρωα τον επιθεωρητή της Σκότλαντ Γιαρντ Άλαν Γκραντ, αν και φυσικά μιλάμε για αυτοτελή βιβλία, όπως άλλα πολλά εκείνης της εποχής, με ήρωες επιθεωρητές, ιδιωτικούς ντετέκτιβ κλπ. Λοιπόν, πολύ μου άρεσε το συγκεκριμένο, κυρίως λόγω του στιλ γραφής, της όλης ατμόσφαιρας και των σκηνικών. Δηλαδή, και η πλοκή μια χαρά μου φάνηκε, σίγουρα η Τέι με το όλο μυστήριο και τις έρευνες για την επίλυσή του με κράτησε σε μια κάποια αγωνία μέχρι το αποκαλυπτικό φινάλε, αλλά δεν εντυπωσιάστηκα κιόλας. Πάντως χάρη στις ωραίες περιγραφές και τους ζωντανούς διαλόγους, πέρασα κάποιες ιδιαίτερα ευχάριστες ώρες. Χαίρομαι που γνώρισα και αυτή τη συγγραφέα και που έχω ακόμα δυο βιβλία της να με περιμένουν για να τα διαβάσω! Υ.Γ. Στο βιβλίο αυτό βασίζεται και η ταινία "Νέος και αθώος" (Young and Innocent) του 1937, σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ.

8/10

Edited by Ghost
Προστέθηκαν τα εξώφυλλα του βιβλίου.
Link to comment
Share on other sites

1525206802_.thumb.jpg.75924bde657e82cf43c1001a42c04918.jpg

Κατριόνα Γουόρντ - Το τελευταίο σπίτι της οδού Νίντλες (The Last House on Needless Street, 2021)

Το περίμενα αρκετούς μήνες το συγκεκριμένο βιβλίο, δηλαδή από τότε που έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά μέχρι που επιτέλους έσκασε μύτη στα βιβλιοπωλεία. Το αγόρασα άμεσα και στο καπάκι το διάβασα, μέσα σε δυο μέρες: Χμ, καλό ήταν. Αρκετά ατμοσφαιρικό και υποβλητικό και μυστηριώδες και σκοτεινό και παράξενο, αλλά δεν έμεινα και άναυδος (όπως υποτίθεται έμεινε ο Στίβεν Κινγκ, σύμφωνα με το εξώφυλλο), ούτε αναστατώθηκα όσο ήλπιζα με βάση τη περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από την πλοκή. Σίγουρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται με την πρώτη ματιά, τα φαινόμενα απατούν ξανά και ξανά, και βέβαια έχει ενδιαφέρον όλο αυτό που κάνει η συγγραφέας με την αφήγηση και τους χαρακτήρες της, απλά νομίζω ότι σε ένα σημείο κατάλαβα πού περίπου το πήγαινε (αλλά όχι στον απόλυτο βαθμό), οπότε ένα κάποιο μέρος της έκπληξης χάθηκε για μένα. Πάντως σίγουρα η συγγραφέας κατάφερε να με καθηλώσει με την αφήγηση και την όλη ατμόσφαιρα, κάτι πάντα απαραίτητο για ένα θρίλερ της προκοπής: Βέβαια, αν το καλοσκεφτεί κανείς, ίσως να μην έχουμε να κάνουμε ακριβώς με καθαρόαιμο θρίλερ, ούτε με τρόμο, αν και σίγουρα υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Όπως και να 'χει, δηλώνω ικανοποιημένος, πέρασα καλά, μου άρεσε η γραφή και απόλαυσα την ατμόσφαιρα και τα σκηνικά, απλά δεν συγκλονίστηκα κιόλας.

8/10

Edited by BladeRunner
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
 Share


×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..