Ο Δρέιβεν και το τελετουργικό της ανάβασης

[The_Knight_who_says_Ni!]

Είδος: Φαντασία
Βία; (Ναι/Όχι)
Σεξ; (Ναι/Όχι)
Αριθμός Λέξεων: 265
Αυτοτελής; Ναι
Σχόλια: Είναι μια ιστορία σαν σύνοψη, δημιουργήθηκε λόγω μια εργασίας που ήθελε μια σαν και αυτήν. Αν αρέσει, ίσως ξανά γράψω την ιστορία με περισσότερες λεπτομέρειες, να πάρει δυο σελίδες, ή τρεις... πείτε σχόλια, η κάντε like. 

"Μέσα στο άγριο δάσος της φυλής των Δειλινόαγρων Ξωτικών, στον Κύκλο των Δρυίδων, ο Δρέιβεν λαμβάνει την άσκηση από τους δάσκαλους του να ανεβεί στο βουνό της μεγάλης Δρυός και να ασκητέψει για πέντε μέρες, για το "τελετουργικό της ανάβασης" και να γίνει αυτός Δρυΐδης σαν τους άλλους. Πίνοντας μόνο νέκταρ και γάλα από το Μέγα Δένδρεον στην κορυφή του και κάνοντας διαλογισμό πάνω στις μαγικές δυνάμεις της φύσης για πέντε ημέρες χωρίς να εγκαταλείψει, ο Δρέιβεν θα ανέβει στο βουνό και θα μείνει μέσα στην μεγάλη σπηλιά έξω από το μεγάλο δέντρο.

Με τους μεγαλύτερους εχθρούς του—την ανεξέλεγκτη αυτομίσία του, την χαμηλή αυτοεκτίμηση και τις κρίσεις ταραχής—θα προσπαθεί να ενωθεί με τις δυνάμεις της φύσης, η φωτεινή αύρα του δέντρου θα τον περικλείει ενώ θα έρχεται αντιμέτωπος με τις βαθύτερες αμφιβολίες και φοβίες του εσωτερικού του κόσμου που θα προσπαθούν να τον κάνουν να εγκαταλείψει, φέρνοντας οράματα και εσωτερικές δοκιμασίες.

Κάθε νύχτα, η εσωτερική του σύγκρουση γιγαντώνεται με τις ψευδαισθήσεις της σίγουρης αποτυχίας να του πολιορκούν το μυαλό απο μέσα. Ο Δρέιβεν, για να δαμάσει τις δυνάμεις της γύρω φύσης σαν κανονικός Δρυΐδης, πρέπει να αντιμετωπίσει πρώτα την αχανή δύναμη μιας άλλης φύσης—της δικής του.

Ο Δρέιβεν ολοκληρώνει το τελετουργικό όπως όριζε η παράδοση της φυλής του, χωρίς να γίνεται τέλειος. Οι σκοτεινές τάσεις του δεν εξαφανίζονται· υπάρχουν ακόμα, αλλά είναι ήδη σπασμένες. Μέσα του, αφού είναι πλέον αγαπημένος με τον εαυτό του, βρίσκει μια αξία που πάντα είχε αλλά δεν την έβλεπε. Η φωτεινή αύρα γύρω του, πράσινη, του ανοίγει το δρόμο της επιστροφής στην φυλή του και στη ζωή."

 

[B MOVIES]

Καλο ειναι αλλα ειναι ακομα στα σκαρια, γραψε μια με δυο σελιδες και τοτε θα φανει, δεν εχω κατι να προσθεσω ειναι νωρις ακομα!

[Ιρμάντα]

Θα πω ότι μου φάνηκε σαν αρχή ιστορίας περισσότερο. Όλη η πλοκή ήταν ότι τα κατάφερε ή ότι περίπου τα κατάφερε; Επίσης υπάρχει λέξη αυτομισία; Σίγουρα εγώ την ακούω για πρώτη φορά. Μπορεί και να υπάρχει βέβαια. Θα έβαζα κάτι του στυλ "μισανθρωπία που στρεφόταν κυρίως κατά του εαυτού του" ή κάτι τέτοιο. 

Κατά τα λοιπά, αν η προσπάθειά σου ήταν να κάνεις ένα αμιγώς fantasy σενάριο είσαι οκ. Υποθέτω ότι θα το στολίσεις με περισσότερη περιπέτεια για να μην αναλωθεί ως νόημα στη μάχη με τον εαυτό του, σαν βουδιστικό παραμύθι ξέρω γω. Όμως πράγματι το ξεκινάς καλά. 

Αναμένουμε...