Jump to content
Sign in to follow this  
trillian

The Sandman

Recommended Posts

trillian

Κι όμως, δεν υπήρχε τόπικ για το Sandman...Σοκαριστικό. Ας το διορθώσουμε πάραυτα.

 

Είναι το καλύτερο κόμικ που έχω διαβάσει. Μακράν. Εϊναι απο τις καλύτερες ιστορίες που έχω διαβάσει, ανεξαρτήτως μέσου. Ό,τι και να πω ειναι λιγο γι αυτή τη σειρά. Και να φανταστείτε ότι για κάποιο άγνωστο λόγο, δε μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση ώστε να το αγοράσω, μέχρις ότου μου έκαναν δώρο το πρώτο άλμπουμ. Και μετά ξεπαραδιάστηκα και τα πήρα όλα!

 

Καταρχάς, απίστευτο κόνσεπτ. Η ιδέα των Endless από μόνη της ήταν απιστευτη. Όχι πρωτότυπη-αλλά γενικά η σειρά αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα του πώς μπορεις να φτιάξεις μια απιστευτη ιστορία εμπνεόμενος από ήδη υπάρχοντα θέματα. Υπήρχαν στιγμές που τελείωνα μια ιστορία και έμενα να κοιτάω το κενό και να σκέφτομαι διάφορα. Η ιστορία έχει βάθος. Έχει επεκτάσεις. Είναι κατα κάποιο τρόπο μαγική. Τουλάχιστον, έτσι μου φαίνεται εμένα. Οι αλληγορίες που περνάει είναι τόσο πετυχημένες, που μένεις άναυδος. Και φυσικά, απιστευτοι χαρακτήρες. Ο ίδιος ο Μορφέας καταρχάς, αλλά και η υπόλοιπη οικογένεια...και όχι μόνο. Δε μπορώ να σκεφτώ κάποιον χαρακτήρα-σημαντικό ή μη, όσο σύντομη κι αν ειναι η εμφάνιση του-που να μην ειναι ανεπτυγμένος. Δεν ξέρω πως το καταφέρνει, αλλά ειναι αλήθεια :p.

 

Επίσης, είναι και το σχέδιο. Οι περισσότεροι σχεδιαστές είναι παρα πολύ καλοι (δε θυμάμαι τώρα ποιοι μ άρεσαν περισσότερο, δεν συγκρατώ γενικά τα ονόματα. ) Και φυσικά, τα θεϊκά εξώφυλλα του Dave McKean. :o.

 

Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες για το Sandman...Πειτε κι εσεις γνώμες, να γινει κουβέντα :)

 

Α. Και ο λόγος που το άνοιξα το θέμα στη λογοτεχνία, είναι επειδή συμφωνώ με τον Straub: "if this isn't litterature, nothing is". Ειστε ελεύθεροι να σχολιάσετε και επ αυτού :coffee-reading:

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Τι άλλο να πω για τον Sandman, εκτός από ένα πράγμα: Το μοναδικό comic book που μου αρέσει είναι ο Sandman, γιατί είναι γραμμένο και δομημένο όπως θα έπρεπε να είναι όλα τα εικονογραφημένο. Είναι μια πραγματικά καλή ιστορία, που χρησιμοποιεί τις εικόνες για να ενισχύσει αυτά που έχει να πει, όχι για να αντικαταστήσει την πλοκή, τους χαρακτήρες, και το καλό γράψιμο.

 

Γιατί αυτό το topic δεν είναι στη Λογοτεχνία; :o

 

 

Γραμμή στο Amazon.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

To topic δεν είναι στην λογοτεχνεία επειδή, όσο καλό κι αν είναι το Sandman παραμένει comic.

 

Όσο για το θέμα αυτό καθεαυτό, είναι ένα από τα καλύτερα comic που υπάρχουν, με καταπληκτικές ιστορίες, τόσο αυτοτελείς όσο και σε συνέχειες, και ιδιαίτερη ονειρική αισθητική. Όχι το αγαπημένο μου comic αλλά πάρα πολύ καλό (και πρέπει κάποια στιγμή να αξιωθώ να αγοράσω τους 2 τελευταίους τόμους)

Edited by Nihilio

Share this post


Link to post
Share on other sites
trillian

Να αξιωθεις πάραυτα! Οι δυο τελευταίοι τόμοι-και ειδικά ο τελευταίος, το The Wake-είναι κατα τη γνώμη μου οι καλύτεροι. Όπως έχω ξαναπει, η τελευταία σελιδα της ιστορίας The Wake είναι η καλύτερη τελευταία σελιδα ιστορίας που έχω διαβάσει ποτε, οπουδήποτε.

 

Αγαπημένες ιστορίες (από τις ψιλοάσχετες) που μου ρχονται τώρα:το Ramadjan (αν το γράφω σωστά). To Μen of good fortune. Η ιστορία με τη Νάντα. Πολλές ιστορίες από το World's End,και ειδικά αυτή με τη Νεκρόπολη. Η ιστορία με τους σιριαλ κιλερς (μπρρρ). Βασικά, όλες :p.Μόνο η ιστορία με τη Μπάρμπι δε με ενθουσίασε ιδιαίτερα.

 

Γενικά, το άνοιξα στη λογοτεχνια, για να προκαλέσω συζήτηση γι αυτό που ειπε ο Straub. Αλλά μπορούμε να την κάνουμε κι απο δω :).

 

Υπάρχει ένας διαχωρισμός μεταξύ κόμικ και graphic novel, κατά τη γνώμη μου δικαιολογημένος. Τα graphic novels (όπως ο Sandman αλλά και πολλά άλλα) διαφέρουν ουσιαστικά από τα υπόλοιπα κόμικ. Ειδικά ο Sandman, η ιστορία του και η ανάπτυξη και το βάθος δεν υπολείπονται σε τίποτα απο αυτά ενός βιβλιου-αντίθετα, υπερτερούν κατα κάποιο τρόπο, γιατί υπάρχει η σωστή εικονογράφηση που τη συνοδεύει. Ποια η διαφορά μεταξύ ενός εικονογραφημένου βιβλιου και ενός καλού graphic novel?Δεν πιστεύω ότι είναι τόσο μεγάλη...

Share this post


Link to post
Share on other sites
mistseeker

Βασικά το Sandman άλλαξε για πάντα τον τρόπο που έβλεπα 1) τα κόμικ και 2) τη "Σύγχρονη" λογοτεχνία του φανταστικού. Ήταν ίσως από τα τελευταία αναγνώσματα στα οποία πραγματικά 'βυθίστηκα' στο στήσιμό τους. Άξιζαν κάθε δραχμή που έδωσα για να τα πάρω (κι ήταν ακριβά, πανάθεμά τα!)

 

Μετά το Sandman τα κόμικ πραγματικά ενηλικιώθηκαν. Και πραγματικά έγιναν 'λογοτεχνία' με την καλή έννοια του όρου. Ο Gaiman ήταν μάγκας. Το να του μοιάσω στον τρόπο που διηγείται τις ιστορίες του και στον τρόπο που στήνει τους κόσμους του έστω και στο 1 %, θα είναι τεράστιο κατόρθωμα.

 

Ν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Canopus

Δεν μου αρέσει ο Gaiman. Έχω επιχειρήσει να διαβάσω κ τα έχω αφήσει όλα στη μέση ακόμη κ τα μυθιστορήματα του.

 

Τα έργα του Alan Moore είναι κλάσεις ανώτερα κ δεν μιλάμε μόνο για ιδέες μιλάμε για τρόπο γραφής κ φυσικά για ότι αφορά τι λογοτεχνία κ τα κόμικς κ την ενηλικίωση που αναφέρθηκε σ' αυτό συνέβαλε όχι το Sandman αλλά το Watchmen αν κ ένα κόμικ παραμένει κομικ. Δεν θέλω όμως να γίνει ένα vs θέμα διότι δεν είναι αυτό το point μου. Απλά θεωρώ τον Gaiman υπερεκτιμημένο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Rikochet

Δεν λέω, και ο Moore θεός είναι, αλλά υπερεκτιμημένος ο Gaiman; Γιατί;

 

Και χαρακτήρες άψογους και με βάθος έχει, και χρησιμοποιεί παλιές ιδέες με νέους, πρωτότυπους τρόπους, και οι πλοκές του είναι καλοφτιαγμένες, και οι διάλογοι είναι τρομεροί, και οι σκηνές και οι κλιμακώσεις πολλές φορές φτάνουν τα επίπεδα αρχαιοελληνικής τραγωδίας.

 

Και νά 'λεγες ότι είναι κανένα mainstream comic... Υπάρχει λόγος που έχει γίνει όσο γνωστό έχει γίνει, και δεν νομίζω ότι είναι hype ή διαφήμιση. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Κατ εμέ, ειναι πολύ υπερεκτιμημένος...τα βιβλία του δεν μου καναν ποτέ εντύπωση(πολλα στοιχεία που απλά τα έχω ξαναδεί και χαρακτήρες που πραγματικά έχεις χεσμένους), και το γεγονός οτι αναμασάει παλιότερες ιστορίες με κουράζει(και αν δεις πόσο συχνά το κάνει σε βάζει σε σκέψεις...).

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienor
:o :o :o :o :o Καλά, δεν τον ξέρω και τόσο πια, απλά είμαι σε φάση πρώτης επαφής μαζί του κι έχω ενθουσιάστει, ειλικρινά. Από τον τρόπο που συνδέει τα κεφάλαια μέχρι το διάλλογο του, από τους χαρακτήρες μέχρι την κλιμάκωση, όλα μ'αρέσανε. Και να σκεφτείς ότι τόσο καιρό δεν διάβαζα γιατί παραήτανε γνωστός.... :juggle:

Share this post


Link to post
Share on other sites
mistseeker
Κατ εμέ, ειναι πολύ υπερεκτιμημένος...τα βιβλία του δεν μου καναν ποτέ εντύπωση(πολλα στοιχεία που απλά τα έχω ξαναδεί και χαρακτήρες που πραγματικά έχεις χεσμένους), και το γεγονός οτι αναμασάει παλιότερες ιστορίες με κουράζει(και αν δεις πόσο συχνά το κάνει σε βάζει σε σκέψεις...).

 

Σ'αυτό το τελευταίο, έχεις δίκιο.

 

Ειδικά το American Gods ήταν, κατά βάση, αναμάσημα ιδεών που είχαμε δει σε κάποια Sandman. Σα γραφή, μέτριο.

 

Αλλά ο άνθρωπος δεν τό'παιξε ποτέ λογοτέχνης, όπως λέει κι ο ίδιος σε συνεντεύξεις. Είναι storyteller. Και στην αφήγηση ιστοριών, πραγματικά -κατά τη γνώμη μου- τα σπάει.

 

Ν.

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Δεκτό. Αν διαβάσεις και την συλλογή διηγημάτων του, θα βάλεις τα κλάμματα. Σε μια συλλογή, 10 διηγήματα, τα 2 να είναι επανάληψη δυο παραμυθιών. Πάει πολύ.

Share this post


Link to post
Share on other sites
distaros

Ιερόσυλοι!!!

Είναι απίστευτο πως σε κάποιον δεν αρέσει ο Gaiman.Ο Μορφέας είναι μακράν το καλύτερο comic που έχω διαβάσει(και παρεπιπτόντως,τον Moore θα τον έβαζα τρίτο στην σειρά κάτω άπο τον Frank Miller).Τώρα διαβάζω την αστερόσκονη του Gaiman και νομίζω πως είναι άπο τα πιο υπέροχα,μαγικά και αυθεντικά παραμύθια...

Εντάξει,θα μου πεις γούστα είναι αυτά...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Ρε Χάρε, χαλάρωσε. Ο Gaiman λέει γαμιστερές ιστορίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον αγαπάμε οπωσδήποτε!

 

Ο Sandman είναι ωραίος χαρακτήρας, αλλά προσωπικά έβρισκα την εμμονή του Gaiman υπερβολική. Τον εμφάνιζε ακόμη και σε ιστορίες που δεν είχε κανέναν λόγο να υπάρχει.

 

Πάντως πιστεύω ότι είναι στην ίδια κλάσση με τον Moore

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Εδώ, διάβασα ότι ο Gaiman επαναλαμβάνει μοτίβα. Ίσως και να το κάνει' δεν το αμφισβητώ. Δεν έχω διαβάσει και τόσα πολλά πράγματα απ'αυτόν. Βασικά, μόνο με τον Sandman έχω ασχοληθεί.

 

Μετά, όμως, διαβάζω παρακάτω (δε θυμάμαι ακριβώς ποιος το είπε) ότι η γραφή του Gaiman δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο. Αυτό με παραξένεψε, διότι στον Sandman η γραφή μού έχει φανεί πολύ καλή και λογοτεχνική. Φτιάχνει ωραίες προτάσεις, βάζει όμορφα τα σημεία στίξης, και χρησιμοποιεί ωραίες λέξεις, χωρίς να πέφτει στην παγίδα τού να χρησιμοποιεί ακατανόητες λέξεις.

 

Έτσι, όταν είδα σ'ένα κατάστημα, το Σάββατο, το Neverwhere, αγόρασα αμέσως. Έτσι κι αλλιώς θα το αγόραζα, αλλά, τώρα, είχα κι ένα λόγο παραπάνω: ήμουν περίεργος να μάθω πώς γράφει ο Gaiman στα μυθιστόρημά του. Κι αυτό που διάβασα στις πρώτες 50 σελίδες ήταν επίπεδο γραφής Sandman. Δηλαδή, πολύ καλό και λογοτεχνικό. Επιπλέον, ο Gaiman είναι storyteller ο άνθρωπος' η ιστορία του κινείται και δε βαλτώνει, ενώ συγχρόνως δε μοιάζει ρηχή. Λέει ακριβώς όσο χρειάζεται να πει για να σε βάλει μέσα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Απλά μερικέσ φορές φορτώνει αυτό που θέλει να πει με τόσα νοήματα που στο τέλος το κουράζει...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Μα, για μένα, εκεί είναι η μαγκιά του: στο ότι δεν υπάρχει ένα ξεκάθαρο και αποστυρωμένο νόημα --ένα ανόητο "ηθικό δίδαγμα"-- στις ιστορίες του. Σε αφήνει εσένα να βγάλεις τα συμπεράσματά σου, μέσα από όλα όσα σού έχει παρουσιάσει.

 

Βέβαια, δεν υποστηρίζω ότι αυτό πρέπει, ντε και καλά, ν'αρέσει σ'όλους τους αναγνώστες' αλλά εμένα, προσωπικά, μου αρέσει περισσότερο, ακριβώς γι'αυτό το λόγο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Δεν σου λέω αυτό. Απλά είναι χύμα. Δηαλδή σε μερικές περιπτώσεις που φαίνεται ότι πάει να διδάξει κάτι ρε παιδί μου το αφήνει και λέει αμπελοφιλοσοφίες, ενώ σε άλλες γαμεί (Ramadan, λόγου χάρη)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Μα ακριβώς αυτό το "χύμα" είναι που μου αρέσει. Μοιάζει με την πραγματική ζωή, που είναι ακόμα πιο χύμα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
trillian

Ας σχολιάσω επιτέλους κι εγώ :p.

 

Καταρχάς, αυτό που ειπε κάποιος ότι ο Μορφέας πετάγεται σε κάθε ιστορία, εγώ προσωπικά δεν το ειδα έτσι. Μου άρεσε που δεν ήταν ο πρωταγωνιστής σε κάθε ιστορία-για την ακριβεια σε αρκετές ήταν απλά στο βάθος. Καταλαβαίνω πως μπορει κάποιος να το δει ότι τον "κοτσαρε" παντού, αλλά βρε παιδιά....ο Μορφέας ειναι! Όλοι ονειρευόμαστε, ειναι λογικό να εμφανίζεται στις ιστορίες. Αφήστε που στην τελική, η σειρά ειναι για τον Sandman-γιατι θα έπρεπε να *μην* εμφανίζεται?

 

Επισης, όσον αφορά την επανάληψη...ίσως και να ισχύει. Δεν έχω διαβάσει πολλά, αλλά οντως το μοτιβο του "ονειρόκοσμου" εμφανίζεται συχνά, και στον πόλεμο των θεών όντως υπάρχουν στοιχεια που τα ειδαμε και στο Sandman. Στο οποιο απαντώ: ε και? Αν σε απασχολει μια θεματική, αν σε εμπνέει ένα θέμα, γιατι θα έπρεπε να περιοριστεις, απο τη στιγμή κιόλας που οι ιστορίες που προκύπτουν ειναι γαμάτες? Κι επιπλέον, αν κατι "αντιγράφει" ή επαναλαμβάνει, αυτό ειναι το Sandman. Οπότε γιατι να κρινεις τη σειρά επειδή αργότερα επανήλθε σε παρεμφερή θέματα?

 

Τι άλλο?α, για το χύμα που λες ατρελέγκη...Ένιωσα κι εγώ σε κάποιες φάσεις ότι αυτό που ήθελε να πει δεν το έλεγε ξεκάθαρα. Αλλά αυτό ειναι καλό! Το να σε αναγκάζει να σκεφτείς για το νόημα της ιστορίας ειναι πάντα καλό. Επισης, αν παρατηρήσετε, πολλά "στοιχεια" της ιστορίας δε μας τα δινει ξεκάθαρα-ή τα δινει εκ των υστέρων και σταδιακά- και άλλα δεν τα δινει καθόλου. (πχ γιατι έγινε η Delite Delirium, απο ποια μάχη γύρισε ο Μορφέας όταν τον αιχμαλώτισαν, τι έπαθε η πρώτη Despaire κτλ). Όλο αυτό το κάνει τόσο αριστοτεχνικά, που δε μπορώ παρά να υποκλιθώ στο ταλέντο του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
northerain

Μα δεν μιλώ για επανάληψη...μάλλον για στεγνή αντιγραφή. Σαν την ιστορία του Ορφέα, ακριβώς ίδια, αλλα με τον Μορφέα και τους λοιπούς στην θέση των θεών. Αν του άρεσε η ιστορία τόσο πολύ, τουλάχιστον άλλαξε την...κάντην δικιά σου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
sergiokomic
Υπάρχει ένας διαχωρισμός μεταξύ κόμικ και graphic novel, κατά τη γνώμη μου δικαιολογημένος. Τα graphic novels (όπως ο Sandman αλλά και πολλά άλλα) διαφέρουν ουσιαστικά από τα υπόλοιπα κόμικ.

 

Xμμ το Sandman δεν είναι κόμικ? Είναι GN ? Γιατί?

 

Ως κόμικ ξεκίνησε ως κόμικ τελείωσε.

GN είναι το Endless Nights...

Τώρα αν στη Dc/vertigo/aol/warner θέλουν τα tp και τα hc να τα λένε Graphic Novels το βρίσκω απλά θέμα marketing... (γιατι ο όρος κομικ έχει αρνητική έννοια στα στεϊτς)

 

Ως προς τον gaiman... πολύ καλός αλλα Moore δεν είναι....

 

Το sandman είναι απο τα καλύτερα κόμικ που έχουν βγεί ποτέ!

 

Δοκίμάστε όμως και: Promethea, watchmen ακόμη και tom strong, top 10....

Share this post


Link to post
Share on other sites
trillian

Xμμ...Μπορει να κάνω και λάθος, ή να ειναι όντως θέμα promotion, αλλά ναι, είχα την εντύπωση ότι το Sandman παει μαζί μ αυτά που λες στα graphic novels(όπως και τα Invisibles, League of extraordinary Gentlemen κτλ)...Ίσως μου φαίνονται διαφορετικά από τα κομικ από άποψη υπόθεσης, αλλά και διάρκειας, καθότι τα κόμικ ειναι μεγαλύτερα. Δεν ξέρω βέβαια, δεν το χω ψάξει, απλά υποθέτω :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Τρίλιαν, θέμα marketing είναι. Αν και η ίδια η Vertigo στις λίστες της έχει τα Sandman ξεχωριστά, ως the Sandman library, και ούτε ως Graphic Novel ούτε ως Collection (όπως λέει τα TPB)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Atrelegis

Άλλα κλασσικά της ίδιας εταιρείας:

 

Lucifer

 

Hundred Bullets

 

Red Son

 

Smax

Share this post


Link to post
Share on other sites
sergiokomic
Ίσως μου φαίνονται διαφορετικά από τα κομικ από άποψη υπόθεσης, αλλά και διάρκειας, καθότι τα κόμικ ειναι μεγαλύτερα.

 

(Dain some help?)

 

 

Εμμ ,

H υπόθεση δεν έχει καμία σχέση με τον χαρακτηρισμό GN.....

 

(oύτε η διάρκεια....)

 

Sandman 1988-92 no 1-75.... τευχάκια μήνα-μήνα ΚΟΜΙΚ!

 

 

:sorcerer:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..