Jump to content

Και δεν τα φτάνω...


Recommended Posts

Και δεν τα φτάνω...

 

Ένα μεγάλο θέλω με θυμάμαι,

ένα μεγάλο θέλησα

να φτάσω τα μεγάλα του γαλάζιου θόλου σύννεφα

και τους απάτητους τους βράχους,

πιο βαθειά απ' όσο πάει ανθρώπου ανάσα.

 

Γεμίσανε τα μάτια μου

με του μυαλού ζωγραφισμένες λογής εικόνες,

κι είν' αυτές που βλέπεις σαν με λαχτάρα τα κοιτάς·

κρυφά σου δίνουν λίγη απ' τη λαχτάρα τους...

 

Άνοιξη μέρα σήμερα,

κι ακόμα με τα θέλω μου χορταίνω,

φύκια στολίζουν τα μαλλιά μου,

και κοράλια –

μα στα υγρά τα βάθη όσο κι αν έμοιασα,

δεν έχω φτάσει,

κι ειν' η νεφέλη που θωρείς τριγύρω μου

κλάσμα, κι αντικαθρέφτισμα.

 

-----

 

Αθήνα, 16-4-2006.

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

Τι όμορφες γιρλάντες πλέκουν οι ποιητές γύρω απ'την τεχνητή τους θλίψη...

 

Πολύ, πολύ όμορφες, αλλά η θλίψη τεχνητή. Ποτέ δε 'φτάνουμε', και νομίζω ότι ο αφηγητής έχει μάλλον άδικο να παραπονιέται, αφού μάλλον έχει φτάσει πολύ πιο πέρα από κάθε άλλον μέσα σε τόσο λίγα χρόνια...

 

[Τελικά τα θέλω δεν είναι καλά έτσι, νομίζω... μάλλον θέλουν '...', ή τίποτα, δεν ξέρω]

 

 

Οι Μούσες μαζί σου,

-Ορφέας

Link to post
Share on other sites

Τεχνητή δεν ήταν, εγώ ίσως είμαι τελειομανής, ή διάφορα άλλα πράγματα σε -μανής, ή απλώς γκρινιάρα. Τι θα πει 'τεχνητή θλίψη', δηλαδή;

Όταν δεν έχω, θέλω. Δεν έμαθα ακόμα να μη θέλω ό,τι θέλω, ούτε και θέλω να το μάθω. :tongue: Και το θέλω και γρήγορα, είμαι ανυπόμονη... Είμαι φιλόδοξη!

Έτσι ένοιωσα, έτσι έγραψα. Αν το ξαναπεις τεχνητό, έχεις λαμβάνειν ninjutsu. [Έτσι, για να θυμόμαστε τις παλιές καλές μέρες της Β.Π., μήπως και μας ξαναμισήσουν!] :lol:

 

Ναι, τα 'θέλω' έχουν πρόβλημα, θα δω τι μπορώ να κάνω. Το δοκίμασα με εισαγωγικά, αλλά δες το κι εσύ, δεν 'κάθεται', βγαίνει φορτωμένο.

 

Υ.Γ. Θέλω τη ζωγραφιούλα!

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

Δεν το εννοούσα ως προσβολή, και θα έπρεπε να ξέρεις τι εννοώ, αλλά δεν πειράζει. Α, και φοβού, αν μου μάθεις κι εμένα νιν. :p

 

Υ.Γ.: Η ζωγραφιούλα θα περιμένει μέχρι να πληρωθεί ο φόρος στην τιμή της. :p

Link to post
Share on other sites

Μου δημιουργεί περίεργη εντύπωση, σα να μη μιλάει ή, μάλλον, να παραμιλάει ασυνάρτητα...

Link to post
Share on other sites

Μάλλον δεν 'πιάνεις' τις εικόνες - περίεργο, γιατί τις έπιασε αρκετός κόσμος άσχετος με το θέμα, που δεν είχε ιδέα για τί πράγμα μιλούσα, κτλ.

Είμαι σίγουρη πως έχει πολλές αναγνώσεις, δηλαδή, πως δεν το καταλαβαίνουν μόνο όσοι ξέρουν για τι μιλάω.

Δεν πειράζει, δεν γίνεται να μιλάνε όλα σε όλους, υποθέτω, αν και θα το ήθελα.

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

(Δηλαδή, λέγοντας ότι είχες καταλάβει, εννοείς βασικά "αυτόματος πιλότος"; :tongue:)

Link to post
Share on other sites

(όχι, όχι, απλώς ήθελα να το συνεχίσουμε, ήθελα κίνηση, το έκανα επίτηδες! :tongue:)

Link to post
Share on other sites

(αχεμγκούχ! <_< [:p Edit: :tongue:])

Edited by Orpheus
Link to post
Share on other sites

Κοίτα, όλα μπορεί να λένε κάτι - σημασία είναι να καταλαβαίνει κανείς και τη γλώσσα στην οποία λέγεται, ή το μήκος κύματος...

 

Όσο για την αίσθηση που μου αφήνει, αναφέρομαι ακριβώς σ' αυτό που γράφω: σαν τα λόγια που ξεφεύγουν ασυνάρτητα και μπερδεμένα από τα χείλη κοιμόμενων ανθρώπων, ή μεθυσμένων μες την παραζάλη του αλκοόλ.

Link to post
Share on other sites

Eχμ, δεν έχω τι να πω πάνω σ' αυτό Rasp, κρίμα, ελπίζω κάποιο άλλο ποίημά μου να επικοινωνήσει καλύτερα μαζί σου, γιατί αυτός είναι ο σκοπός τους από τη στιγμή που φεύγουν μέσα απ' τα χέρια μου και μετά, να επικοινωνήσουν. Αυτό εδώ απέτυχε, στην περίπτωσή σου.

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

Κοίτα, η πρόκληση αφορά και τους δυο μας: ελπίζω ότι κάποτε δε θα έχω το πρόβλημα να καταλαβαίνω τι γράφεις. Είναι καλό, όμως, και χαίρομαι που το βλέπεις έτσι, να κάνουμε απτά τα λεγόμενά μας, ειδικά σε κάτι τόσο ιδιότυπο όσο η ποίηση.

 

Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, έν' από τ' αγαπημένα μου ποιήματα το Καπνισμένο Τσουκάλι του Ρίτσου, ειδικά σε απαγγελία του ίδιου:

 

Και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά.

Καταλαβαινόμαστε τώρα, δεν χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί.

Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος

σ'όλες τις καρδιές, σ'όλα τα χείλη.

'Ετσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε,

"Τέτοια ποιήματα, σου φτιάχνουμε εκατό την ώρα."

Αυτό θέλουμε κι εμείς.

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ' τον κόσμο.

Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

 

 

...έχεις ακόμη να κλάψεις πολύ

ώσπου να μάθεις τον κόσμο να γελάει.

Link to post
Share on other sites

Δεν πέρασα και την καλύτερη μέρα της ζωής σήμερα, και είμαι πολύ κουρασμένη, και άρρωστη. Το λέω αυτό για να καταλάβεις πως είμαι μάλλον ευάλωτη και ευερέθιστη, γενικά, ίσως και δύσθυμη - συγγνώμη γι αυτό.

 

Μου αρέσει πολύ ο Ρίτσος [όπως και άλλοι μεγάλοι Έλληνες ποιητές, εξ άλλου], και έχω διαβάσει αρκετόν ώστε να μπορώ να σε διαβεβαιώσω πως οι εικόνες του δεν είναι πάντα τόσο 'ξεκάθαρες', αν θες, χωρίς αυτό να σημαίνει πως όταν χρησιμοποιεί παρομοιώσεις παύει να είναι άμεσος ή ειλικρινής. Προσωπικά δεν έχω συναντήσει σχεδόν ποτέ εικόνες που δεν καταλαβαίνω [μιλάω για το σύνολο της ποίησης που έχω διαβάσει], ούτε καν σε βαρύ σουρρεαλισμό, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα...

Περνάω στο συγκεκριμένο ποίημα μου. Έχει δυο συμβολισμούς όλους κι όλους, βρε Rasp, τα βάθη [τα βράχια κάτω απ' την επιφάνεια της θάλασσας, τα απάτητα κτλ.], και τα ύψη [σύννεφα, νεφέλη]. Και τα δυο συμβολίζουν τις φιλοδοξίες, τους στόχους, τα όνειρα, τις προσδοκίες. Δεν είναι δα και τίποτα συγκεκαλυμμένο, τίποτε το εξεζητημένο, είναι απλούστατος συμβολισμός, ούτε καν πολύ προσωπικός - και σίγουρα δεν αποσκοπούσε στο να κάνει το ποίημα να φαντάζει 'δύσκολο', ούτε καν στο να το στολίσει, αλλού τα έχει τα λίγα του στολιδάκια. Κατ' εμέ τα σύκα είναι σύκα, κι η σκάφη σκάφη, εδώ πέρα.

Αν δεν έγραφα για να σμίξω με τον κόσμο, δεν θα πόσταρα αυτά που γράφω, θα τα έκλεινα σε συρτάρια. Το ζήτημα δεν είναι να απλοποιήσω τη γραφή μου [αυτό θα ήταν όντως προσποιητό, το να αλλάζω τεχνητά για άσχετους λόγους αυτό που βγαίνει από μέσα μου!], εξ' άλλου έχω γράψει και πιο απλά, και πιο πολύπλοκα πράγματα από αυτό, και ο κόσμος τα κατάλαβε εξ ίσου καλά [ειλικρινά]... Είναι και θέμα συνεργασίας, και θέμα καλής θέλησης. Μια άλλη μέρα θα μπορούσες να βρεις εκπληκτικά άμεσο κάτι σαφώς πιο πολύπλοκο/σύνθετο, ακριβώς όπως κι εγώ μια άλλη μέρα θα μπορούσα να γράψω αλλοιώς.

Ελπίζω να μην έγινα ενοχλητική, και να κατέστησα σαφές αυτό που ήθελα να πω.

Δεν προσπαθώ για να γράψω, δεν ζορίζομαι, απλώς γράφω. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ, αν αλλάξει θα σταματήσω να γράφω, δεν θα έχει πια νόημα για μένα, δεν θα αποτελεί πηγαία έκφραση.

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites
Nienor

Έχω πολύ καιρό να σχολιάσω ποίημα σου (έχω πολύ καιρό να σχολιάσω ποίημα γενικά) αλλά εδώ δεν την παλεύω να μην το κάνω.

 

Δεν ξέρω τι κάνετε με τον Παναγιώτη, εμένα με αυτό μου μιλάς κατευθείαν μέσα μου. Δεν ξέρω τι σημαίνει "με αγγίζει/δε με αγγίζει, το καταλαβαίνω ή όχι", δεν έχω να σου πω τίποτα τέτοιο εδώ. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι: μιλάς για μένα ή αν θες μιλάς ΚΑΙ για μένα. Θεωρώ ότι αυτό σημαίνει αρτιότητα. Προσωπικό ύφος, στο έπακρον, τη βλέπω την Αλίνα μέσα του μια χαρά (και κοράλλια και φύκια και νεφέλες κι από όλα) αλλά δεν είναι εκεί. Είναι όντως κάτι που φεύγει, είναι για όλους μας για τα όνειρα και τις ελπίδες και δεν είναι καθόλου εύθυμο. Μου αφήνει εκείνη τη γεύση που μου είχε αφήσει η Σονάτα στο Σεληνώφος του Ρίτσου, όχι την ίδια γροθιά, όμως την ίδια γλυκόπικρη θύμιση πραγμάτων που έζησα -αυτή τη φορά. Όμως αυτό που με κάνει να το θεωρώ "κάτι", δεν είναι αυτά που νοιώθω προσωπικά αλλά η αρτιότητα και η συνοχή του, ο λόγος που χρησιμοποιείς και που ερωτεύεται τα νοήματα του.

 

Διαβασμένο σε μια εποχή που δε χαμπαριάζω και πολλά γενικά, μου φαίνεται πως είναι ότι καλύτερο έχω διαβάσει από σένα. Ξέρεις πως γενικά μου αρέσουν αυτά που γράφεις, οπότε όχι το μόνο, αλλά το καλύτερο.

Link to post
Share on other sites

Κιάρα...

 

Logs από msn με τον Ορφέα:

 

Ο χρήστης Αταλάντη {αρρωστούλα} λέει:

αχ, η Κιάρα...

Ο χρήστης Αταλάντη {αρρωστούλα} λέει:

μμμ....

 

-----

 

Να 'σαι καλά, Κιάρα μου, κι εγώ θα σου γράφω όσα τέτοια θέλεις. :blush:

Σ' ευχαριστώ, χαίρομαι τόσο που πέρασε τα τείχη των πανελληνίων!

Link to post
Share on other sites

Πρώτον, το κυριότερο πράγμα που θ' αποφύγω είναι να σου ζητήσω εξήγηση - απέφυγα και να τη διαβάσω, να σου πω. Γι' αυτό μίλησα για πρόκληση, εξάλλου. Βέβαια, πρέπει να παραδεχτώ ότι υπάρχει ένα μικρό τεχνικό ζήτημα: είμαι λίγο «αλλού» τις τελευταίες μέρες, κι αυτό επηρεάζει τη δυνατότητά μου να «πιάνω» το κάθε κείμενο που διαβάζω. Το πρόβλημα είναι ότι διακρίνω τα λεγόμενα και νιώθω πως πλησιάζω το νόημά τους, αλλά δεν τα φτάνω...

 

Το πρόβλημα είναι μάλλον ο αποδέκτης, αλλά δεν είμαι σίγουρος.

Link to post
Share on other sites

Μικρό το κακό, αν σε ενδιαφέρει πραγματικά, όταν πάψεις να είσαι 'αλλού', και είσαι μια χαρά, και ανοικτός, μπορείς να του ρίξεις μια ακόμα ματιά.

 

^_^

 

Eγώ πάντως χαίρομαι που είπες τη γνώμη σου!

Link to post
Share on other sites

"[Έτσι, για να θυμόμαστε τις παλιές καλές μέρες της Β.Π., μήπως και μας ξαναμισήσουν!] "

:ph34r:

 

Hey!

Βασικα το νοημα δινεται μια χαρα.Ουτε πολυ αποτομα και "φατσα φορα",ουτε και υπερβολικα βαθια κρυμμενο.Επισης οι εικονες ειναι ζωντανες,σαφως λιγοτερο αφηρημενες απο οτι συνηθιζεται στην ποιηση.

Εισαγωγικα θα ηταν υπερβολικα να μπουν...Ακομη και τα ιταλικς δεν ηταν απαραιτητα.

Καλο.

 

(ειπα να ποσταρω για να σπασω την ποιητικη σπαμοσυζητηση... :rolleyes: )

Link to post
Share on other sites

Βλέπουν καλά τα μάτια μου, ή είναι πολύ πρωί ακόμα; [Ναι, εδώ είναι εννιάμισι]

Ο Χείρων σχολιάζει ποίημα, και μάλιστα δικό μου!

Σ' ευχαριστώ για το σχόλιο. Με τα italics/εισαγωγικά/τίποτε δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω. Θα περιμένω δυο-τρεις μέρες να αποστασιοποιηθώ από αυτό που βλέπω μπροστά μου [τα italics], και μετά θα αποφασίσω.

 

H συζήτηση πάντως δεν σπαμμόφερνε, μιλούσαμε για το ίδιο το ποίημα πάντα. Αν σπαμμόφερνε θα έβαζα τα posts μου ανάμεσα σε [spam][/spam] τουλάχιστον . :tease:

Link to post
Share on other sites
tec-goblin

Ω, θεοί, τι σπαμαριό είν'αυτό :p?

 

Λοιπόν, στα του ποιήματος: πολύ απαισιόδοξο. Μας λες δηλαδή ότι χορταίνεις με το να θέλεις (κάτι αντίστοιχο με το να είσαι ευχαριστημένος που είσαι ερωτευμένος και όχι με την ανταπόκριση, το οποίο είναι ωραίο), αλλά ό,τι έχεις είναι τρίχες μπροστά σε αυτό που πραγματικά θέλεις;

 

Ακούγεσαι λίγο απογοητευμένη.

 

Πάντως, μοιάζει αρκετά κατανοητό, θυμίζει και λίγακι μικρό παιδάκι που χτυπάει το πόδι στο πάτωμα και λέει "σέλω σέλω". Ωραίο

Link to post
Share on other sites

Μα ναι, έτσι ένοιωθα, απογοητευμένη. Γι αυτό ο Ορφέας εκεί πάνω [στο πρώτο του post] ωρύεται, γιατί κρίνει [και έκρινε και εκείνη τη στιγμή, τη στιγμή που το έγραψα] ότι παραπονιόμουν χωρίς λόγο, ή τουλάχιστον με μικρό λόγο. Απλώς εμένα με είχε χτυπήσει άσχημα ο μικρός λόγος. Θα σου τον πω από msn. Αλλά το θέμα δεν είναι να αναλύσουμε για πόσο μικρό λόγο χτυπούσα εγώ το πόδι μου κάτω. :tongue: Άλλο εγώ, άλλο το ποίημα, τώρα που έφυγε πλέον από μένα. Αν κάνει τη δουλειά του [ξυπνώντας πράγματα μέσα σε όλους], όπως λέει η Κιάρα, είμαι χαρούμενη μαζί του.

 

Ευχαριστώ!

Edited by Nienna
Link to post
Share on other sites

Τώρα που βλέπω ξανά το ποίημα (ντοτζάροντας συνεχώς τις διάφορες επεξηγήσεις πρωτού καταλήξω, επιτέλους, σε μια κάποια «εικόνα του συνόλου»), καταλαβαίνω το νόημά του, πιστεύω. Κάπου με αγγίζει και θέλω να πω πως είναι λογικό να νιώθεις έτσι, κάπου με βρίσκει να θέλω να πω πως κακώς αφηνόμαστε - αλλά το συναίσθημα παραμένει και δεν μπορούμε παρά να έχουμε τα tantrums μας, μερικές φορές...

 

Σημειωτέον - όταν αναφέρθηκα στο Καπνισμένο Τσουκάλι, δεν εννοούσα ότι πρέπει να γράφεις απλά (εγώ γράφω, εν γένει, λογομπερδευτικούς γόρδιους δεσμούς), αλλά ότι μου προκαλεί πάντα μια συγκίνηση αυτό που λέει: «Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ'όλες τις καρδιές, σ'όλα τα χείλη.» Αυτό που λέει, απ' όσο είδα, και η Κιάρα. Και τώρα που μπορώ να εστιάσω λίγο, αντί να είμαι αλλού (δε βοηθούσαν και κάτι αϋπνίες ή τρεξίματα με τον κολλητό μου, που πάει φαντάρος τελικά στις 8, αντί για τέλη, τελικά), νιώθω αυτό που επίσης είπε η Κιάρα: ότι αφορά κι εμένα. Για την αρτιότητα, βέβαια, ουδείς λόγος, γενικά πιστεύω πως είσαι τεχνικά άρτια στην ποίηση.

Edited by RaspK FOG
Link to post
Share on other sites

Πραγματικά σε ευχαριστώ που του έδωσες τόσο χρόνο, που το ξαναδιάβασες. Δεν ήξερα τη γνώμη σου για το τεχνικό κομμάτι της ποίησής μου, είν' η αλήθεια, και σου είχα πει, ήμουν κι εγώ 'κάπως', είχα μια περίεργη μέρα. ^_^

Link to post
Share on other sites

Δεν κάνει τίποτα. Νά 'σαι καλά, να γράφεις πάντα όπως και όταν το θέλεις.

Link to post
Share on other sites

Ειναι πολυ καλα (για μενα) δοσμενο growing up angst, ενα απο τα αγαπημενα μου γενικα themes... Ειναι απεγνωσμενα κοινο στον κοσμο, και τρομακτικα μοναδικο για τον καθενα μας οταν το νοιωθουμε.. Εαυτος Vs Αληθινος κοσμος, ouch στο τετραγωνο. Δεν πειραζει, παντα ετσι σου ευχομαι να νοιωθεις, και να ειναι καλο σε φασεις αντι για κακο απλα.

 

Οσο για το συγκεκριμενο ποιημα του Ριτσου, το ΛΑΤΡΕΥΩ! Ειναι απο νωρις μαλιστα ο λογος που οταν γραφω εμμετρα γραφω pop lyrics αντι για ποιηση τα τελευταια χρονια (μετα τα 16 μου)... Δεν ειμαι η απολυτη fan του συγκεκριμενου, αλλα αυτο το ποιημα εχει μια ξεχωριστη θεση στην καρδια μου, γι αυτα που λεει τα οποια ειχα πει κι εγω με αλλα λογια 100 φορες πριν το διαβασω (το λατρευω οταν συμβαινει αυτο..).

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..