Jump to content

Ποίηση από την Eldikinquel


Recommended Posts

  • Management
RObiN-HoOD

Η φίλη Eldikinquel (όχι ακόμα μέλος αλλά σύντομα πιστεύω) [τώρα πλέον είναι] μας χάρισε μετά από συνεννόηση μαζί της το εξής, κατά τη γνώμη μου, καταπληκτικό ποίημα της. Ας το απολαύσουμε:

 

 

Μια νιφάδα πέφτει σαν πούπουλο απαλά πάνω στα μαλλιά σου

και γίνεται ένα με τις τόσες, αμέτρητες που βρίσκονται ήδη εκεί

Ξύπνα ταξιδευτή χωρίς σπίτι, από τα όνειρά σου

το χιόνι έχει σχεδόν σκεπάσει την ανοιχτή σου την πληγή

 

Μην κοιμάσαι, σήκω, καιρός να φύγεις πια

σε πήρε πάλι ο ύπνος κάτω απ'τη γερμένη ιτιά

σε περιμένει μια περιπέτεια, μια αποστολή να τελειώσεις

Πρέπει να σηκωθείς προτού το χιόνι σε σκεπάσει και παγώσεις

Τα αστέρια σε κοιτάζουνε ψηλά απ'τον ουρανό

μα σταμάτα να τα κοιτάς πρέπει να φύγεις απο δω

 

Νιώθεις το κρύο να σε τρυπάει, καθώς φοράς την κάπα σου

και η φωτιά που καίεει μέσα σου σβήνει από την κούραση

Κάποιο ξόρκι, κάποια γητειά σε παγιδεύει στα όνειρά σου

και γέρνεις στη γη ζητώντας λίγη ξεκούραση

 

Μια γνωστή φωνή ακούς, μάλλος στην φαντασία σου

μα η καρδιά ζεσταίνεται, μια φλόγα σε κυριεύει

πρέπει να πας μπροστά νικώντας την επιθυμία σου

να γύρεις και να κοιμηθείς στον τόπο αυτό που σε μαγεύει

 

Παίρνεις θάρρος, κουράγιο, η ματιά σου καθαρίζει

και σηκώνεσαι σαν λύκος που σε κορφή αλυχτίζει

Δύναμη πλημμυρίζει το μυαλό και την ψυχή

και το ξόρκι λύνεις με μια δυνατή κραυγή.

 

Καθώς σηκώνεσαι διώχνεις από τους ώμους σου το χιόνι

λυτρώνεις την ψυχή σου από αυτό που σε πληγώνει

Και είσαι ελεύθερος σαν πουλί, μπορείς να φύγεις μακριά

γι' αυτό τρέξε στον σκοπό σου νικητής, μην γυρίζεις πίσω πια

 

[update: Όπως υποσχέθηκε θα μας χαρίσει και άλλα καλλιτεχνικά αριστουργήματα στο κοντινό μέλλον ... περιμένουμε με χαρά και ανυπομονησία ... :D ]

Edited by admin
Link to post
Share on other sites

Πολύ όμορφο πραγματικά...

Nice work Eldikinquel! :D (όνομα κι αυτό...)

Μου ξανάνοιξε την όρεξη για DnD! :unsure:

Link to post
Share on other sites
Βάρδος
Μου ξανάνοιξε την όρεξη για DnD!

 

Αν αυτό το ποίημα ανοίγει την όρεξη για D&D, τότε είναι εγκληματικά επικίνδυνο και οφείλει να σβηστεί πάραυτα!

 

:ph34r:

Link to post
Share on other sites
Αν αυτό το ποίημα ανοίγει την όρεξη για D&D, τότε είναι εγκληματικά επικίνδυνο και οφείλει να σβηστεί πάραυτα!

 

:ph34r:

:lol: :lol: :lol:

Μάλλον δεν εκφράστηκα σωστά. Μου θύμισε κάποιες περιπέτειες που έχω παίξει οι οποίες δεν ήταν τόσο hack 'n' slash, όσο επικεντρωνόντουσαν στις προσωπικότητες των χαρακτήρων. Καλύτερα έτσι;

Link to post
Share on other sites
Eldikinquel

Χαίρομαι που σας άρεσε και που ξύπνησα τέτοιες αναμνήσεις!!!

Περιμένετε και άλλα συντόμως. Τα λέμε!!! :) :)

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
Eldikinquel

Παίδες είχα καιρο να μπω αλλά επιστρέφω δριμύτερη! Τώρα που έχω την ευκαιρία σας παραθέτω ακόμη ένα ποίημα! Κριτικές αποδεκτές είτε είναι καλές είτε κακές αρκεί πάνω απ'όλα να είναι ειλικρινείς! :D

Έχει κουραστεί, φοβάσαι και κάνεις πίσω.

Τη ματιά σου σ’ εμένα γυρνάς, ζητώντας να σ’ αφήσω

να βυθιστείς στην σκοτεινιά που ήδη σε κυριεύει

γιατί το μυαλό σου περιπλανιέται σε σπηλιά που το μαγεύει.

Ξεχνάς αυτό που σου ανέθεσε η ίδια η ζωή να κάνεις.

Αφήνεις το σκοπό σου δίχως να νοιάζεσαι αν χάνεις

στον πόλεμο που όλοι σε περιμένουν νικητή.

Στον πόλεμο που οι ελπίδες τους είχαν στηριχτεί.

 

Δεν είσαι όμως μόνος, είμαι κι εγώ εκεί

κι έχω υποχρέωση να βοηθήσω τη σπασμένη σου ψυχή.

«Μην τον αφήσει σαν λυγίσει» μου είχαν πει τα Ξωτικά

«γιατί η ζωή του λαού σου κρέμεται από τα χέρια αυτά»

Σ’ αρπάζω και σου γλιστρώ το σπαθί στο χέρι,

κι εσύ το σφίγγεις δυνατά και με κοιτάς στα μάτια.

Το βλέμμα σου λάμπει σαν της νύχτας φωτεινό αστέρι

και η δύναμή σου κάνει την καρδιά του εχθρού κομμάτια.

 

Η ασπίδα σου λάμπει, το τόξο τραγουδάει

και ο λαός σου με θάρρος σ’ ακολουθεί.

Γιατί στις φλέβες σου αίμα βασιλικό κυλάει

και στη φωτιά που μαίνεται λάμπει το δικό σου σπαθί.

Τα τραγούδια που σ’ ακολουθούν, βγαίνουν αληθινά

καθώς ο εχθρός υποχωρεί με φωνές και ουρλιαχτά.

Και μαζί γυρνάμε στην πόλη νικητές

που στην είσοδο μας δέχονται με τραγούδια και ιαχές.

 

Ελπίζω να σας άρεσε!!! :rolleyes:

Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Είμαι ολίγον τι άσχετος για να κριτικάρω ποιήματα, μια και η πόιηση δύσκολο κριτικάρεται. Η μόνη κριτική που θα μπορούσα να ασκήσω είναι ότι θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερες οι ομοιοκαταληξίες σε ορισμένα σημεία.

 

Αν θελήσεις να δημοσιεύσεις κάποιο ποίημα στο "Βασίλειο του Φανταστικού", απλά στείλε μου μήνυμα.

Link to post
Share on other sites
  • 4 months later...
Eldikinquel

Μετά από πολύυυυυυυυ καιρό σας παραθέτω άλλο ένα δημιούργημά μου. Για μια ακόμη φορά οι παρατηρήσεις είναι καλοδεχούμενες! Σημειώνω από πριν ότι το ποίημά μου αυτό δεν έχει ομοιοκαταληξία ούτε συγκεκριμένο μέτρο(είναι ελεύθερο) και είναι αφηρημένο σε σχέση με τα 2 προηγούμενα! Αυτά και καλή ανάγνωση!!! :D

 

Γίνε ουρανός

 

Ονειρεύτηκα μια λευκή ανεμώνη μόνη της στον κόσμο

Δεν περίμενε κανέναν να την φροντίσει, ήταν ελεύθερη

Όσο κι αν έσκυβε το κεφάλι ήταν περήφανη

και λικνιζόταν στον αέρα σαν καλοκαιρινή βροχούλα

 

Πόσο παράξενη είναι η ζωή

ακόμα κι αν δεν μπορεί να φύγει, είναι ελεύθερη σαν φτερό

που σαν το πάρει ο άνεμος

όσο κι αν το θέλεις, πίσω δεν ξαναγυρνά

 

Ονειρεύτηκα ένα αγριοραδίκι μέσα στο λιβάδι

που ακόμη κι αν ήταν μόνο του, ήταν η ομορφιά του κόσμου

Κοιτούσε τον ουρανό, γυρεύοντας το σύννεφο

που θα έσβηνε τη δίψα του

 

Πόσ παράξενη είναι η ζωή

ακόμη κι αν διψάει σηκώνει ψηλά το κεφάλι και δεν παρακαλά

σαν το παραδαρμένο ζώο

που δεν λυγίζει, απλώς περιμένει τη λύτρωση, τον θάνατο

 

Ελευθερία, περηφάνια ομορφαίνουν το σκοτάδι

Η άγρια ανυποταγή οδηγεί στην ουτοπία του καθενός

Σπάσε τα δεσμά σου, γίνε ουρανός

γιατί κανένας δεν νοιάζεται σαν έρθει το βράδυ

 

 

 

Περιμένω απόψεις!!!! :)

Link to post
Share on other sites

Sorry αλλα δεν μπορω να κριτικαρω ποιηση.... Ολα μου φαινονται το ιδιο ακατανοητα και ανουσια...

Ασε δε και το οτι το 90% των ποιητων (δεν συμπεριλαμβανεσαι εσυ μεσα) εχουν ψυχολογικα προβληματα.... <_<

Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Ευχαριστούμε τον Αλέστορ που δεν κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους και τη δουλειά τους... :rolleyes: :p

 

 

&*%&*%^%^%(^%^%^(%^%

&*%^*&^&*^*&^*^&*^&*^&*^*&^%

%^%&^$&^$&^$&^%&^%^*

%$%^$%^$%^$%^$%^$%^*

%^$%^%^&

$#$%$#^$^$^&

@##%$#$%!!

^&^&*^&*^&*^!!

 

 

Το παραπάνω ήταν ποίημα. Πρόσεξε ότι έχει και ομοιοκαταληξία.

 

:ph34r:

 

 

Btw, επειδή λέμε για ποίηση. Είχα γράψει παλιά κάτι κομμάτια, φρίκαρα και τα άφησα. Γενικά, δε μου "βγαίνει". Γράφω στοιχάκια μόνο αν τα χρειάζομαι σε κάποια ιστορία. Πέραν τούτου, ουδέν.

 

Πάντως, υπάρχουν ποιητές που μου αρέσουν (αν και γενικά δεν είμαι πολύ άνθρωπος της ποίησης): Καβάφης, Πόε, και κάτι ψιλά του Ρ.Ε. Χάουαρντ. Παπαδιαμάντης, επίσης --πολλά από όσα γράφει σαν ποιήματα είναι (στην αυθεντική τους γλώσσα, πάντα!).

Link to post
Share on other sites
Drunk Elf

Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,

In there stepped a stately Raven of the saintly days of yore.

Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he,

But, with miem of lord or lady, perched above my chamber door-

Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door-

Perched, and sat, and nothing more.

 

Then the ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,

By the grave and stern decorum of the countenance it wore,

"Though thy crest be shorn and shaven, thou," I said, "art sure no craven,

Ghastly grim and ancient Raven wandering from the Nightly shore -

Tell me what thy lordly name is on the Night's Plutonian shore!"

Quoth the Raven, "Nevermore."

Link to post
Share on other sites
Eldikinquel
Ασε δε και το οτι το 90% των ποιητων (δεν συμπεριλαμβανεσαι εσυ μεσα) εχουν ψυχολογικα προβληματα.... 

 

Φίλε Αλέστορα μην είσαι σίγουρος!!!!!

Link to post
Share on other sites

Ελύτης: γούσταρε μικρές (όταν λέω μικρές εννοώ ανήλικες...)

 

Καρυωτάκης: είχε κάνει 3 απόπειρες αυτοκτόνιας και στην 4 τα κατάφερε (δεν μπορούσε ούτε να αυτοκτονήσει..... <_< )

Καβάφης: Homo όσο δεν πάει....

 

Καζαντζάκης: Οι συγχωριανοί του τον είχαν για τον τρέλο του χωριού και τελικά νομίζω οτι τον αφόρισαν...

 

 

....μπορώ να βρω κι'άλλα ;)

Link to post
Share on other sites
northerain

kala re aderfe molis dielyses merikous apo tous megaliterous poihtes mas se dyo grammes.Diladi, sygnomi, alla i aytoktonia einai eykolo pragma?Ayta pou lene oti einai h eykoli lysh einai m*****s...

Link to post
Share on other sites
Καζατζάκης είναι θεός. :ph34r:

 

Συμφωνώ απολύτως.... Και εγώ τον πάω τρελά ;)

 

 

Ρε μην αρπάζεστε σαν προσανάματα... Δεν κατήγορησα τα έργα τους, απλά σας είπα τι συνέβαινε με τους τύπους... Κάτσε αλλά όταν ο Καρυωτάκης για να αυτοκτονήσει έπαιρνε ένα άλογο και πηδούσε στην θάλασσα και νόμιζε οτι θα αυτοκτονούσε έτσι sorry άλλα ο τύπος είχε πρόβλημα....-_-

 

Ας είμαστε ρεαλιστές

 

Και ξαναλέω οτι δεν κατηγορώ τα έργα τους απλά λεω οτι κάτι δεν πήγαινε καλα με αυτούς τους τύπους.

Link to post
Share on other sites
northerain

den arpazomaste coolarise...einai to styl mou.muahahaha...fysika den htan kala ta atoma ayto einai aytonoito.

Link to post
Share on other sites
Βάρδος

Όντως. Γενικά, πρέπει νάχεις μια "τρέλα" για να κάθεσαι να γράφεις. Αυτά δεν τα κάνουν φυσιολογικοί homo sapiens. Ακούστε που σας λέω. ;) B)

 

 

Κάτσε αλλά όταν ο Καρυωτάκης για να αυτοκτονήσει έπαιρνε ένα άλογο και πηδούσε στην θάλασσα και νόμιζε οτι θα αυτοκτονούσε έτσι sorry άλλα ο τύπος είχε πρόβλημα....

 

Τι! Θες να πεις ότι δεν το έχεις δοκιμάσει;! :lol:

 

Και γαμώ! B) :lol:

Link to post
Share on other sites
Μελδόκιος

Γράφω και 'γω ώρες ώρες ποίηση...

 

Η ποίηση δίνει πολλές δυνατότητες έκφρασης. Δίνει πρώτα πρώτα πολύ έμφαση στην χροιά και το άκουσμα των λέξεων, εκτός από την σημασία τους. Η χαλαρή εννοιολογική δομή της ποίησης δίνει δυνατότητες να ερευνηθούν σκοτεινώτερες πτυχές της φαντασίας μας, που φτάνουν μόνο με έμμεσα και συνειρμικά μέσα.

 

Είναι πάντως δύσκολο να γραφτεί ποίηση (εξαρτάται και τι είδους ποίησης εννοούμε) γιατί συνήθως δεν είναι τόσο απλή όσο φένεται. Συνήθως ο ποιητής πρέπει να κάνει προσεκτική επιλογή ακόμα και των φθόγγων, των συνδιασμών τους και των διάφορων συνειρμών εκτός από το να επιλέγει απλά "ποιητικές λέξεις".

 

 

Και ναι, δεν πιστεύω πως είμαι ψυχολογικά ισορρπημένος. <_<

Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...
Eldikinquel

Για μία ακόμη φορά I am back!!!!!

Να και ένα νέο ποίημα μου:

 

Νυχτερινή σκέψη

 

Αν κοιτούσες και λιγάκι γύρω σου

δεν θα έβλεες όρη να σε πνίγουν;

Και του θρήνου η φωνή, του ανεκπλήρωτου

θα σε χάραζε σαν πέρασμα του χρόνου

 

Η ζωή σου, γρήγορα, σαν ίσκιος περνάει

μεσ' το αχνό φως των αστεριών

και όταν σε θάλασσα απέραντη, ταξίδι ξεκινάει

δε μένει καν η μνήμη των ψυχών.

Μα αν πίσω σου σπόρο ευτυχίας αφήσεις

κι όταν όλοι σβήσουν σαν κεριά

το δέντρο που θα ανθίζει όσο ζήσεις

θα δώσει στην ψυχή σου αιώνια φτερά

 

Αν δεν ήσουν τόσο αδύναμος

θα πάλευες άραγε για άλλους;

κι αντί να διατάζεις σαν κύριος

θα ελευθέρωνες τους δούλους;

 

Μη βιάζεσαι πολύ να απαντήσεις

σκέψου το και άλλη μια φορά

η ζωή σαν το ποτάμι κυλά

δεν φαντάζεσαι τί θα συναντήσεις

Το δέντρο που σήμερα ανθίζει

αύριο στέκει ξερό και σιωπηλό

και το πουλί που μόνο πεταρίζει

θα σκίζει με χάρη τον ουρανό.

 

That's all!!! Είναι συμβολικό πάντως... Περιμένω (όπως πάντα) κριτικές από όλους!!! :D

Link to post
Share on other sites
  • Management
RObiN-HoOD

Τώρα τι να πω ... όπως πάντα ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ. Οι συνειρμοί και οι συμβολισμοί είναι πολύ καλοί. Βλέπω πως ανακατεύεις το στοιχείο της χαράς με της θλίψης ... ενδιαφέρον ...

 

Όταν το ξαναδιαβάσω με περισσότερο καθαρή σκέψη θα το σχολιάσω ξανά ...

 

:cool2:

Link to post
Share on other sites
Drunk Elf

Πολύ καλό. Μου άρεσε πολύ ο συμβολισμός (αυτό που κατάλαβα εγώ τουλάχιστον).

Αν και δεν είμαι ειδικός στη ποίηση, πρέπει να πω ότι η ομοιοκαταληξία με μπέρδεψε λίγο. Σε κάποια σημεία υπάρχει και σε άλλα όχι.

Δεν έχω διαβάσει και πολύ ποίηση, ίσως και να είναι συχνό αυτό, απλά εμένα μου έκανε εντύπωση.

 

Good work και συνέχισε να στέλνεις ποιήματά σου!

Link to post
Share on other sites
Eldikinquel

Ευχαριστώ παιδια!!! η Αλήθεια είναι ότι σε μερικά σημεία δεν έβγαλα ομοιοκαταληξία αλλά δεν το πάλεψα γιατί μου φάνηκε προτιμότερο να δώσω έμφαση στις εικόνες και στα νοήματα!!! Δυστυχώς δεν έχω κανένα άλλο και μάλλον θα αργήσω λόγω εξετάσεων...

Link to post
Share on other sites
ShadowDancer

Πολύ καλό! Μου άρεσε ιδιαίτερα το τετράστιχο:

"Μα αν πίσω σου σπόρο ευτυχίας αφήσεις

κι όταν όλοι σβήσουν σαν κεριά

το δέντρο που θα ανθίζει όσο ζήσεις

θα δώσει στην ψυχή σου αιώνια φτερά"

Μέσα σε 4 στίχους συνοψίζεται ένα από τα βασικότερα νοήματα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Συνέχισε έτσι! :thumbsup:

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..