C. Vaugn - Kitty and the midnight hour

[Nihilio]

Kitty Norville is a midnight-shift DJ for a Denver radio station - and a werewolf in the closet. Sick of lame song requests, she accidentally starts "The Midnight Hour", a late-night advice show for the supernaturally disadvantaged. After desperate vampires, werewolves, and witches across the country begin calling in to share their woes, her new show is a raging success, but it's Kitty who could use some help. With one sexy werewolf-hunter and a few homicidal un-dead on her tail, Kitty may have bitten off more than she can chew...

Δεν ξέρω τι λέτε, εμένα πάντως μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον ως βιβλίο (αν και θυμίζει πάρα πολύ Annita Blake)

Περισσότερα εδώ: http://www.amazon.co.uk/gp/product/0446616...39&v=glance

 

Έχει βγει και συνέχειά του, το Kitty goes to Washington: http://www.amazon.co.uk/gp/product/0446616...ce&n=266239

[northerain]

Αυτό τελικά το διάβασε κανένας? Είναι τόσο γελοίο όσο ακούγεται?

[Nihilio]

Το βιβλίο το διάβασα πρόσφατα και το διασκέδασα όσο λίγα.

 

Η μεγάλη δύανμη του είναι ότι παίρνει όλα τα κλισέ του Urban Fantasy genre και τα περνάει από ένα tongue in cheek φίλτρο που σπάει κόκαλα. Χωρίς να είναι εντυπωσιακά γραμμένο και μάλλον πολύ σύντομο, είναι εξαιρετικά ψυχαγωγικό και αξίζει για 2-3 μέρες χαλαρής ανάγνωσης.

 

Ψήνομαι να πιάσω και τις συνέχειες.

[white_unicorn]

Έχει όλα τα κλισέ χωρίς όμως να μένει σε αυτά, ΠΧ, ο άρχων Λυκάνθρωπος της αγέλης δεν είναι το control freak που προστατεύει τους υποτελείς του, αντίθετα, την βρίσκει με το να επιβάλει την γνώμη του...

 

Το μόνο σίγουρο, η ατάκα "How do I make a werewolf attack me?" και η απάντηση που έδωσε η Kitty (Kitty the werewolf ) με έκανε να γελάσω μέχρι δακρύων....

 

Αυτό βέββαια δεν σημαίνει οτί δεν είχε και λίγη συγκίνηση.... Αν και, κατάλαβα τον έναν κακό της ιστορίας πριν την πρωταγωνίστρια.... οπότε κανείς μπορεί ν α το θεωρήσει βιβλίο που ειδικεύεται στο γυναικείο κοινό....

 

Εdit : Δεν το λες και Τρόμου....

Edited September 17, 2010 by white_unicorn

[Nihilio]

Διάβασα και το δεύτερο της σειράς Kitty goes to Washington, και επίσης το βρήκα διασκεδαστικό. Μου αρέσει που η συγγραφέας γράφει εντελώς tongue in cheek χωρίς όμως να περνάει στιγμή στην παρωδία αλλά και το πως αγνοεί τον κανόνα των τριών αρκ και αντίστοιχα πετάει υποπλοκές οι οποίες λύνονται κατά τη διάρκεια του βιβλίου.

Όχι ότι δε βρίσκω πράγματα που με χαλάνε λίγο ούτε ότι το θεωρώ ένα αριστούργημα του σύγχρονου urban/dark fantasy αλλά είναι ένα ευχάριστο βιβλίο-διαλείμα με το οποίο θα περάσεις καλά.