Ντιν Κουντζ (Dean R. Koontz)

[Δημήτρης]

Διάβασα ''Το κρησφύγετο''.

Νεκρός από τροχαίο, επιστρέφει στη ζωή με τις νέες ιατρικές, επαναστατικές μεθόδους που υπάρχουν. Μαζί του όμως έχει έρθει και κάτι άλλο, όχι καλό. Παράξενος δεσμός τους ενώνει, μπορούν σχεδόν να βλέπουν ο ένας με τα μάτια του άλλου. Η σύγκρουση λοιπόν θα είναι αναπόφευκτη, με τον ''επισκέπτη'' παράλληλα να στρώνει το έδαφος μέχρι τότε. Έτσι, απλά και μόνο επειδή το απολαμβάνει. 

Ισχύει ότι και με τα προηγούμενα, καλούτσικο αλλά ξεχνιέται με το πέρας της ανάγνωσης. Και δεν θα αναφερθώ στο σύνολο του έργου του. Που όπως είπα και σε προηγούμενη μου ανάρτηση, είναι τεράστιας έκτασης. Παρά μόνο στα λίγα που έχω διαβάσει, μου φαίνεται σαν να επαναλαμβάνεται. Αναφορικά με τα μοτίβα και τις πλοκές. Δεν ξέρω, ίσως και να κάνω λάθος, να είναι ιδέα μου. Θα διαβάσω ένα ακόμη τώρα στα κοντά για να δω τι παίζει και με δαύτο. 

Edited March 29 by Δημήτρης

[Δημήτρης]

Διάβασα το ''Χειμωνιάτικο φεγγάρι''.

Ο Τζακ Μακ Γκάρβεϊ είναι αστυνομικός που τραυματίζεται σχεδόν θανάσιμα, γλυτώνει κυριολεκτικά τελευταία στιγμή. Ο συνάδελφος του όμως όχι, ο δεύτερος μέσα σε λίγους μήνες. Παράλληλα ο Εντουάρντο Φερνάντεζ, πατέρας του πρώτου του συναδέλφου, έχει να αντιμετωπίσει τους δικούς του δαίμονες. Απομονωμένος σε ράντο στη Μοντάνα, αρχίζει να παρατηρεί ορισμένα ανησυχητικά συμβάντα. Που γρήγορα θα εξελιχθούν σε άκρως τρομακτικά. Ένα και το αυτό για τον Γκάρβεϊ και την οικογένεια του που λίγο καιρό αργότερα θα μετακομίσουν εκεί. Αυτά που λαμβάνουν χώρα θα θέσουν σε δοκιμασία τα λογικά, και τις ζωές τους τις ίδιες. 

Καλό ήταν, το δεύτερο καλύτερο θα έλεγα μέχρι τώρα. Creepy, ύστερα από μερικά που ήταν μεν αξιόλογα, πλην όμως όχι και κάτι το ξεχωριστό. Βοήθησε πέρα από την πλοκή αυτή καθαυτή, και το ότι λαβκράφτιζε. Και όχι, δεν ήταν ιδέα μου. Υπάρχει ονομαστική αναφορά στον μεγάλο Χου Φου, όσο και σε ορισμένους άλλους του ''συναφιού'' του. Και αυτό είναι πάντα κάτι που μου αρέσει, να συναντώ σε βιβλία αναφορές για άλλους συγγραφείς. Κατά προτίμηση που έχω διαβάσει 

Ναι λοιπόν, ωραίο. Στο προσκήνιο διαφορετικό τέρας. Απόκοσμο, μακριά από τα ανθρώπινα που μέχρι τώρα με είχε συνηθίσει. 

Edited June 4 by Δημήτρης

[Δημήτρης]

Διάβασα το ''Ψυχρή φωτιά''.

Ένας μοναχικός άνδρας διασώζει ανθρώπους από βέβαιο θάνατο. Τελευταία στιγμή, εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός και τους γλιτώνει από του χάρου τα δόντια. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Αμερικής, και όχι μόνο. Το ασυνήθιστο κοινωνικό του έργο, κεντρίζει το ενδιαφέρον μία εξίσου μοναχικής δημοσιογράφου. Κουρασμένη από την κοινότοπη της δουλειά, αισθάνεται ότι υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον. Αρχίζει λοιπόν να διακρίνει τα παράξενα του μοτίβα και αποφασίζει να ερευνήσει περαιτέρω. Παράλληλα, αρχίζει να νιώθει έλξη και για τον ίδιο τον άνδρα. 

Μέτριο ήταν. Όχι κακό, έχω διαβάσει και χειρότερα του. Συνολικά όμως αν και καλογραμμένο, δεν μπορώ ωστόσο να πω ότι με ικανοποίησε. Καλή θα έλεγα η ιδέα, αλλά δεν μου άρεσε η εκτέλεση. Και για την ακρίβεια η εξήγηση, προτιμούσα την άλλη που προτάθηκε. Εκείνη, την πιο φευγάτη. Τρομερή πάντως η πτώση του αεροπλάνου και οι επακόλουθες σκηνές. Αυτό το κομμάτι ναι, ήταν πολύ δυνατό.

Συνειδητοποίησα μάλιστα ότι έχω διαβάσει αρκετά μαζεμένα τον τελευταίο καιρό. Λίγο διάλειμμα τώρα για το overdose, και ξανά από την νέα χρονιά.

Edited August 7 by Δημήτρης