Jump to content
Sign in to follow this  
Ivan Gig Nth Yuk

Πως να γράφετε ένα βιβλίο φαντασίας

Recommended Posts

Ivan Gig Nth Yuk

Όνομα Συγγραφέα: Απόστολος

Είδος: χαζομάρα... I guess

Αριθμός Λέξεων:2100 συν κάτι ψιλά....

Αυτοτελής: Ναι

Σχόλια: Το είχα γράψει για τον διαγωνισμό, αλλά ο Nihilio δεν με άφησε να το βάλω. Είχα πει ότι θα το έβαζα. Δεν είναι ακριβώς αστείο, ίσως λίγο σατιρικό, αν καταφέρετε να πιάσετε αυτό που αποκαλώ αίσθηση του χιούμορ μου, μπορεί και να σας αρέσει, έστω και λίγο. Και προς θεού δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, δεν θέλω σχόλια του τύπου "αυτά που λες δεν στέκουν". Τέλος, αν δεν πιστεύετε πως ταιριάζει σε καμία βιβλιοθήκη δεν με πειράζει να διαγραφεί.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΩΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΤΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ

 

Καλησπέρα. Αυτό που θα επιχειρήσω με τη σημερινή μου παρουσίαση είναι μια γενικευμένη θεώρηση της ψυχολογίας ενός αναγνώστη βιβλίων ψευδομεσαιωνικής φαντασίας και στη συνέχεια τη μελέτη, θεωρητικά, των επιπτώσεων της σε αφηρημένα, κατά κύριο λόγο, ερεθίσματα, ώστε να προβώ σε μια πρακτική μέθοδο δημιουργίας συγγραμμάτων που εμπεριέχουν στοιχεία φαντασίας, την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει ο καθένας με ευκολία κερδίζοντας έτσι οικονομική άνεση, φήμη και υπεραριθμήσιμου πλήθους τίτλους και διακρίσεις σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

 

Έχω αποδείξει στατιστικά με χρήση κλασσικής ψυχολογίας πως υπάρχουν ακριβώς τρεις κατηγορίες αναγνωστών τέτοιων βιβλίων. Δε θα προσπαθήσω να εξηγήσω τους λόγους των μεθόδων μου ούτε θα παραθέσω την απόδειξη αλλά απλώς θα τις απαριθμήσω καθώς ο σκοπός μου δεν είναι το πνευματικό αλλά το υλικό σας όφελος. Η πρώτη κατηγορία, ο τύπος Α. Αυτούς που οι μελετητές ονομάζουν «αναγνώστες του βάθους». Αυτοί προτιμούν ιστορίες καλογραμμένες, με δύσκολη γλώσσα που μοιάζουν να έχουν (ή και έχουν) την ψευδαίσθηση του «βάθους». Η δεύτερη κατηγορία, ο τύπος Β είναι αυτοί που διαβάζουν τις ευκολοδιάβαστες, απλές, τις περισσότερες φορές, ιστορίες που είναι συνήθως πιο κακογραμμένες και προωθούν την δράση παρά την ίδια την ιστορία. Τέλος ο τύπος Γ είναι αυτοί που είναι καθαρά εξαρτημένοι στα βιβλία και διαβάζουν οτιδήποτε πέσει στα χέρια τους χωρίς ενδιαφέρον για το πώς είναι γραμμένα. Ο τύπος αυτός θα μας απασχολήσει, προφανώς, λιγότερο.

 

Μέσα απ’ την απλουστευμένη και σύντομη παρουσίαση ήδη οδηγηθήκαμε σ’ έναν, κάπως βιαστικό, διαχωρισμό των βιβλίων ηρωικής φαντασίας. Για να μην δημιουργηθούν λοιπόν ασάφειες, που θα υπονομεύσουν την ίδια μου την προσπάθεια αλλά και θα περιπλέξουν, δίχως ουσιαστικό λόγο, ακόμα περισσότερο την μέθοδο συγγραφής «πετυχημένων» βιβλίων φαντασίας θα αναλύσω κάθε στοιχείο του διαμερισμού των συγγραμμάτων. Πρώτα έχουμε τα βιβλία τύπου Α (αυτά που διαβάζουν οι αναγνώστες τύπου Α). Όπως προανέφερα είναι από άποψη γραφής ανώτερες απ’ τις άλλες. Όταν ένας συγγραφέας γράφει μια τέτοια ιστορία, είναι αυτάρεσκος και θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τον μέσο άνθρωπο. Έτσι πιστεύει πως με το σύγγραμμά του (το οποίο γνωρίζει ότι είναι άριστο τεχνικά) προσφέρει πολλά στην ανθρωπότητα. Τέτοιοι άνθρωποι έχουν πολύ υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης –που σχεδόν πάντα έχει άμεση σχέση με την τέχνη της γραφής- είναι πολυδιαβασμένοι και έχουν θεωρητικό ενδιαφέρον στην ίδια τη φύση της ιστορίας του (ίσως και της ιστορίας της ίδιας). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αρκεστεί σε μικρά μέρη για περιγραφές γεγονότων αυτό καθ’ αυτό, και ακόμα και εκεί το μεγαλύτερο μέρος θα έχει να κάνει με την φιλοσοφική θέση των ηρώων σ’ αυτά. Απ΄ την άλλη μεριά τα βιβλία τύπου Β, έχουν νωθρή ιστορία και η κενότητα της καλύπτεται από υπερβολική περιγραφή γεγονότων χωρίς ουσία.. Οι συγγραφείς είναι «φίλοι του φανταστικού» που γράφουν με κίνητρο, αρχικά τουλάχιστον τον ενθουσιασμό τους για το είδος. Συνεπώς, ιδίως αν η εκπαίδευσή τους δεν συνδέεται με έστω και μερικώς με την έκφραση της τέχνης οδηγούμαστε συναρτήσει των παραπάνω σ’ ένα πολύ κακογραμμένο κείμενο που καταλήγει ενοχλητικό. Εδώ θέτεται ένα εύλογο ερώτημα. Οι συγγράφεις τύπου Β δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την φύση της γραφής τους; Η απάντηση απορρέει από την ίδια την μορφή του αναγνωστικού κοινού. Όσο πιο διάσημη γίνεται η φαντασία σαν είδος λογοτεχνίας (κυρίως εξ’ αιτίας του Hollywood) τόσο πιο δημοφιλή γίνονται τα βιβλία τύπου Β και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την μετατόπιση του κινήτρου της γραφής τους από αυτό που κάποιοι θα περιέγραφαν ως αγάπη σε κέρδος. Τώρα θέτεται το ερώτημα, γιατί η πλειοψηφία ενδιαφέρεται για τα πιο συγκεχυμένα και κενά βιβλία; Η απάντηση βρίσκεται στις διάφορες κοινωνικοβιολογικές θεωρίες του ίδιου μας του είδους. Κάνοντας λοιπόν την παρουσίαση των βασικών εννοιών και εργαλείων που θα πραγματευτούμε, ξεκινάμε την πραγματική γέννηση της μεθοδολογίας. Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως έχουμε διαμέριση των βιβλίων ηρωικής ψευδομεσαιωνικής φαντασίας, πράγμα που σημαίνει πως έχουμε εγκλείσει όλα τα βιβλία σε αυτές τις κατηγορίες, με το καθένα σε μία και μόνο εξ’ αυτών.

ΙΣΤΟΡΙΑ:

Πρωτύτερα αναφέρθηκα αρκετά στην έννοια της «ιστορίας» χωρίς να την έχω προσδιορίσει σαφώς. Λέγοντας ιστορία ενός βιβλίου εννοούμε την πλοκή σαν μια ολότητα καθώς απεικονίζεται στον κόσμο των ιδεών μας. Προσωπικά την θεωρώ τη βάση κάθε συγγράμματος καθώς η ίδια η τέχνη της γραφής είναι απλά ο μηχανισμός που την θέτει και όχι η ίδια η θέση της δουλειάς ενός συγγραφέα. Οφείλουμε να αναρωτηθούμε ποια η φύση της ιστορίας. Σ’ ένα κείμενο ηρωικής φαντασίας και γενικότερα σε κάθε κείμενο αξιόλογο ανάγνωσης έχουμε τον ήρωα. Ο ήρωας παίζει τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Η έννοια αυτή υποδηλώνει τη διαφοροποίησή του απ’ τον υπόλοιπο κόσμο. Για να γίνει αυτό χρειάζεται ένας μηχανισμός, ένα μέσο. Αυτός είναι ο ρόλος και το νόημα της ιστορίας. Η ίδια η ιστορία, γράφεται για να οριστεί σαν εμπειρία αξιόλογη μελέτης. Η ιστορία λοιπόν εξαρτάται απ’ το κοινό στο οποίο απευθύνεται:

 

Α: Στο κοινό αυτό η χρήση του κακού θεωρείται όχι απλά ξεπερασμένο αλλά συχνά σημάδι ανοησίας. Πολλοί φτάνουν στα άκρα θεωρώντας το ως σκόπιμο συντηρητισμό και έτσι ιδίως στη σύγχρονη λογοτεχνία κατακρίνεται συστηματικά. Έτσι η επιδίωξή σας πρέπει να είναι ο στόχος του ήρωα ως έννοια επιτευγματική στην προσπάθειά του να γίνει «ήρωας», που συχνά παίρνει τη μορφή αντι-ήρωα αντιπάλου να έχει μια βαθιά, ευαίσθητη πλευρά που να αιτιολογεί προφανώς φαινομενικά την επιλογή του για την εναντίωση στο κατεστημένο της ύπαρξης. Οφείλει να έχει κοινά στοιχεία με τον ήρωα για να μπορεί ο αναγνώστης (αλλά και ο ίδιος ο ήρωας) να δει την ταύτιση τους. Πρέπει τέλος να είναι ανθρώπινο ον, που καλό θα ήταν να ξεφεύγει από την «θεϊκή φύση». Επίσης, όχι μόνο δεν πρέπει να φοβάστε αλλά κρίνεται απαραίτητο να υπάρχουν έντονα στοιχεία τελεολογισμού , ιδίως ψυχολογικού στους ήρωες. Είναι αναγκαίο οι ήρωες σας να αλλάζουν ιδέες και ιδανικά μέσα στο έργο σας. Μια άλλη βασική ιδέα που χρησιμοποιείται είναι η αναγνώριση του αντιπάλου της ορθής κατά βάση τάξης των πραγμάτων και η εξιλέωσή του. Τελειώνοντας με τα θεμέλια της ιστορίας παραθέτω και μια τεχνική που χαίρει τεράστιας αποδοχής, η απουσία του αντιπάλου αλλά η γενικότερη ύπαρξη φθοράς στον κόσμο. Και έτσι περνάω στην μορφή της ιστορίας. Η ιστορία δεν χρειάζεται να είναι εντυπωσιακή αλλά πρέπει να μοιάζει συγκινητική σε κάθε σημείο της, γεμάτη από την πικρία της ζωής του ίδιου του δημιουργού της. Σημαντικό είναι να μοιάζει σχετικά λυτή αλλά η ηθική της και η φιλοσοφίας της –που εδώ νοούνται ως την τελείως αφηρημένη ιδέα στην οποία βασίζεται- να δείχνουν δυνατές.

 

Β: Εδώ δεν έχω και πολλά να πω. Προσπαθήστε να είναι ευνόητη και φανερή σε όλους αλλά και εντυπωσιακή. Κάθε γεγονός της πρέπει να θυμίζει ιστορία από μόνο του και αν συνδέονται η σύνδεσή να είναι απλή αλλά όχι προφανής. Αυτό σημαίνει πως στο έργο πρέπει να υπάρχει ανατροπή η οποία φανερώνεται σε διάφορα σημεία, αλλά όχι αρκετά ώστε να το αναγνωρίσει ο αναγνώστης. Στα υπόλοιπα δεν έχω να προτείνω τίποτα αν και στατιστικά και ο τύπος αυτός αρχίζει να κατακρίνει την αντιπαράθεση καλού-κακού.

 

ΓΡΑΦΗ:

Όπως έχω πει η γραφή είναι το μέσο ανάμεσα στον δέκτη και τον πομπό, όταν έχουμε να κάνουμε με συγγραφή. Έτσι είναι ουσιαστική για την προώθηση του συγγράμματός σας. Εδώ να πούμε τι εννοούμε με την λέξη γραφή. Γραφή σημαίνει η μορφή και η παρουσίαση της γλώσσας που χρησιμοποιείται, το ύφος της και η παρουσίαση μιας αφηρημένης αίσθησης μέσα στο κείμενο. Και εδώ έχουμε διαχωρισμό στους δύο τύπους:

 

Α: Η γραφή πρέπει να είναι πλούσια. Αυτό δεν σημαίνει πως θα υπάρχει απλώς πληθώρα επιθέτων. Οι περιγραφές πρέπει να δένουν με το κείμενο παρά να μοιάζουν σαν στοιχεία που προστέθηκαν ώστε να υπάρχει αυτό που αποκαλούμε «ωραία περιγραφή». Αυτό είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο για να επιτευχθεί από τους περισσότερους συγγραφείς πόσο μάλλον από κάποιους που παρακολουθούν μια παρουσίαση για την επιτυχημένη συγγραφή. Επίσης είναι σημαντικό οι παρομοιάσεις να μην επαναλαμβάνονται αλλά και να δημιουργούν ακόμα και αυτές μια εικόνα στον ιδεατό κόσμο του αναγνώστη που να γεννάει την ίδια της τη φύση. Χαρακτηριστικό λάθος που παρατηρείται είναι η αλλαγή της ατμόσφαιρας μέσα στο ίδιο το κεφάλαιο. Κάθε κεφάλαιο όπως και όλο το κείμενο πρέπει να έχει μια αρκετά σαφή ατμόσφαιρα και αυτό να προσδίδεται από τις λέξεις. Οι πιο χαρακτηριστικές στον τύπο αυτόν είναι:

Δραματική: Εδώ πρέπει να υπάρχει συνεχώς η αίσθηση της απώλειας και του πόνου που προκαλεί.

Ρομαντική: Η φύση παίζει μεγάλο ρόλο. Η ιστορία πρέπει να περιλαμβάνει μέρη του κόσμου που δεν ζουν άνθρωποι όπως δάση και βουνά. Οι περιγραφές του πρέπει στη χρήση της γλώσσας να είναι σχετικά συνειρμικές και στην παρουσίασή τους να μοιάζουν με εικόνες που αντικρίζει κάποιος.

Επική: Θυσία. Σε κάθε φράση των χαρακτήρων, σε κάθε εικόνα και σε κάθε παρουσίαση πρέπει να είναι ευδιάκριτη η έννοια της θυσίας. Θα ήταν καλό κάποιος χαρακτήρας να πεθαίνει κατά τη διάρκεια του έργου (πάντα με τελεολογικό αντίκτυπο στους υπόλοιπους).

Τέλος δεν πρέπει να πρέπει ποτέ να περιγράφετε σκόρπιες εικόνες, κάτι που γίνεται συνήθως για να αποδώσει απόγνωση, φρίκη ή λύπη. Δημιουργεί την αίσθηση στο αναγνωστικό κοινό ότι δεν έχετε άλλο μέσο για να μεταδώσετε αυτά τα συναισθήματα.

 

Β: Η γλώσσα εδώ πρέπει να είναι δυνατή. Πρέπει να δώσετε την εντύπωση πως ζείτε το πάθος που περιγράφετε. Χρησιμοποιείτε λέξεις όπως «σαρδόνιος», «αυτάρεσκος», «χαιρέκακος». Τέτοιες λέξεις δείχνουν την θέση σας (αρνητική ή θετική) για τις πράξεις των χαρακτήρων, δίνοντας στον εαυτό σας θέση στο κείμενο. Επίσης οι λέξεις αυτές εμπεριέχουν πολλά άλφα, όμικρον και ρο, γράμματα εύηχα που γεμίζουν με τον εικονικό τους ήχο την ψευδαίσθηση της νόησης, δίνοντας μεγαλύτερη ισχύ και ζωντάνια στις πράξεις που περιγράφουν. Επίσης πάντα να έχετε στο νου σας πως το γνωστικό επίπεδο του κοινού στο οποίο απευθύνεστε είναι σχετικά χαμηλό. Έτσι να προσπαθήσετε να χρησιμοποιήσετε λέξεις και φράσεις που να και μοιάζουν οικίες περιέχουν μια μεγαλειότητα μέσα τους, προκαλώντας το θαυμασμό των αναγνωστών καθώς παρουσιάζετε τον εαυτό σας ως νοητικά ανώτερο ακόμα και αν αυτό που γράφετε δεν έχει νόημα ή η χρήση της έκφρασης θα μπορούσε να θεωρηθεί από κάποιον με σχετικές γνώσεις στην γραφή ως «ατυχής». Ένα παράδειγμα είναι η φράση μου στην αρχή της παρουσίασης: «υπεραριθμήσιμου πλήθους τίτλους». Η λέξη υπεραριθμήσιμου θυμίζει την λέξη υπεράριθμου που σημαίνει περισσότερα απ’ όσα χρειάζεται αλλά είναι μια λέξη άγνωστη που σημαίνει πως δεν μετριέται και είναι εντελώς λάθος στο σημείο εκείνο. Όμως κάποιος που δεν την γνωρίζει γοητεύεται από αυτήν και με θεωρεί πολύ ικανό χρήστη της γλώσσας. Επιπροσθέτως ένα σχόλιο είναι πως πρέπει να προωθείται η δράση. Μάχη και πόλεμος. Είναι σημαντικό να ξέρετε πως το αναγνωστικό κοινό προέρχεται από τις ταινίες και απαιτεί να υπάρχουν παντού στο έργο σας. Τέλος εδώ δεν πρέπει να επιδιώξετε να δημιουργήσετε ρομαντική ή δραματική ατμόσφαιρα. Ακόμα και η επική απαιτεί σχετικό μέτρο ενώ ο θυμός και η απαξίωση είναι συναισθήματα που είναι καλό να προκαλέσετε. Θυμίζω για μια ακόμα φορά πως το βασικό στοιχείο είναι ο εντυπωσιασμός.

 

Εδώ θέλω να κάνω κάποια σχόλια για τους αναγνώστες τύπου Γ ώστε να γνωρίζετε τις αντιδράσεις τους ανάλογα με το είδος του βιβλίου που έχετε γράψει. Το βασικό που τους ενδιαφέρον είναι η ιστορία. Αν έχετε ωραία ιστορία θα τους κερδίσετε. Επίσης, αν και τους ενδιαφέρει το επίπεδο της γλώσσας που χρησιμοποιείτε, την κρίνουν πολύ αυστηρά και σίγουρα δεν θα μιλήσουν θετικά για τον τρόπο που γράφετε αν δεν το αξίζετε πραγματικά. Εξ’ αιτίας του πάθους τους για τα βιβλία είναι αδιανόητο να τους ξεγελάσετε με μεγαλοπρεπείς εκφράσεις και ίσως –αν και ομολογουμένως, σπάνιο φαινόμενο- να αδιαφορήσουν για οποιοδήποτε άλλο έργο σας. Έτσι η προτροπή μου ως προς αυτούς είναι να σκέφτεστε για τους μελλοντικούς σας σκοπούς και να συνειδητοποιείτε πως είναι σε θέση να τους επηρεάσουν.

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:

Και έτσι φτάνουμε στο τέλος. Το τελικό βήμα για την επιτυχία είναι η παρουσίαση της δημιουργίας σας. Στις μέρες μας η διαφήμιση είναι βασική προώθηση ενός βιβλίου. Χρειάζεστε έναν αρκετά μεγάλο εκδοτικό οίκο και την ικανότητα να τους πείσετε πως αξίζει να επενδύσουν σ’ εσάς. Επίσης το όνομα σας είναι πολύ σημαντικό σ’ ένα βιβλίο φαντασίας. Προσθέστε οπωσδήποτε κάποιο μεσαίο όνομα αν δεν έχετε ήδη και γράψτε μόνο τα αρχικά εκτός, φυσικά απ’ το επώνυμο. Αν δεν έχετε R καλό θα ήταν να προσθέσετε κάποιο. Μη ξεχνάτε πως υπάρχει ένα μέτρο. Έχει αποδειχτεί πως οι συγγραφείς με τρία αρχικά και ένα σχετικά μικρό επώνυμο (6-10 γράμματα) φέρνουν την μεγαλύτερη επιτυχία. Το εξώφυλλο είναι σημαντικό. Αν στοχεύετε στον τύπο Α, το εξώφυλλο θα πρέπει να κατοπτρίζει την ατμόσφαιρα που διαλέξατε, με μια εικόνα που όμως να είναι (και εδώ υπάρχει εξαίρεση) εντυπωσιακή. Καλύτερο είναι να μην υπάρχουν μάχες και όπλα στο εξώφυλλο. Φυσικά μπορείτε -και είναι και κάτι που παρατηρείται όλο και συχνότερα- να έχετε απλώς ένα μονόχρωμο εξώφυλλο μαζί με τον τίτλο. Το κόκκινο κατοπτρίζει μύθους, το μαύρο επικό χαρακτήρα, το πράσινο ανησυχία ή γαλήνη (εξαρτάται της απόχρωσης) το γαλάζιο αναπόληση του παρελθόντος και το κίτρινο συνδέεται με την μαγεία. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται μόνο με χοντρό εξώφυλλο. Τώρα αν στοχεύετε στον τύπο Β τότε καλό θα ήταν να παρουσιάζετε κάποιο πλάσμα που αντιμετωπίζει ο ήρωας (εφόσον φυσικά υπάρχει) ή κάποια μεγάλη πόλη, που φαίνεται απίστευτα δημοφιλές χωρίς να έχει ακόμα ερμηνευτεί.

 

Πλέον το μόνο που σας χρειάζεται είναι καλή τύχη.

Ευχαριστώ που με παρακολουθήσατε.

Edited by Guardian of the RuneRing #2

Share this post


Link to post
Share on other sites
The Blackcloak
θέτεται το ερώτημα

 

 

 

οι παρομοιάσεις

 

 

Είναι "τίθεται" και "παρομοιώσεις".

 

Γενικά καλό κείμενο και δε θα συμφωνήσω πως δεν ανταποκρίνεται σε μέρος έστω της πραγματικότητας. Πάντως δε μου έβγαλε ιδιαίτερο γέλιο αν και ομολογουμένως προσπαθεί να σατιρίσει καταστάσεις ειδικά στην τελευταία παράγραφο και στην αρχή. Ίσως επειδή βρήκα λογικά αρκετά από αυτά που περιγράφει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nihilio

Κι εγώ θα συμφωνήσω με το Σωτήρη. Η ειρωνία ήταν τόσο λεπτή που την παράβλεπες. Δεν έβγαζε γέλιο, ίσως κάποιο αμυδρό μειδίαμα, άσε που σε μεγάλο βαθμό διαφωνώ με τα όσα γράφεις και το διαχωρισμό που κάνεις σε κατηγορίες Α ή Β.

Μου βάζεις όμως τα δαιμόνια τώρανα κάτσω και να γράψω κάτι ανάλογο...

Share this post


Link to post
Share on other sites
tetartos

Μου φάνηκε μια αρκετά σοβαρή και πολύ ελαφρώς ειρωνική περιγραφή των απόψεων του συγγραφέα για τα βιβλία και τη λογοτεχνία του φανταστικού. Δε θα το έλεγα ιστορία, μια και δεν έχει χαρακτήρες, αρχή-μέση-τέλος και τα λοιπά αναγνωρίσιμα στοιχεία μιας ιστορίας. Περισσότερο προς το ψευδοδοκίμιο μου πάει.

 

Ο λόγος είναι στρωτός, η δομή είναι η αναμενόμενη, η λογική του συνεπής. Ίσως και να είναι χρήσιμο!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..