Jump to content
Sign in to follow this  
Airbourne

-Η αναζήτηση του πραγματικού βορρά. ( απο το ημερολόγιο μιας πυξίδας )

Recommended Posts

Airbourne

Όνομα Συγγραφέα:Chris Hunteris

 

Αυτοτελής; Ναι

Σχόλια: (Feel free to comment)

 

-Ήμουν μικρός, πριν το καταλάβω, ξύπνησα μεγάλος...

 

Τι ακριβώς κάνω εδώ σε αυτόν τον κόσμο ; Ναι, μου αρέσει εδώ δε λέω, είναι ένας τρελός κόσμος, γεμάτος χάρη και συγκινήσεις. Ο κόσμος μου χάνεται, σαν τα λεπτά μιας ταινίας του κινηματογράφου, σαν την ώρα που χάνω για να σας γράψω αυτά που ένιωσα και νιώθω απο τον κόσμο μου, τον κόσμο σας. Τι κρίμα να χάνονται όλοι...Τόσα μυαλά, τόσες οικογένειες, τόσοι γονείς, τόσα παιδιά, τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι... Ο κόσμος μας κάθε δευτερόλεπτο μένει ορφανός. Πόσο κρίμα είναι αυτό ;

 

Ερχόμαστε μέσα απο την σκοτεινιά του απείρου και άπειρο γινόμαστε, πόσο κακό μπορεί να είναι αυτό ; Ο Θεός μας κάνει πλάκα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Παίρνει απο κοντά μας όσους αγαπάμε, παίρνει απο κοντά μας τους συνανθρώπους μας, παίρνει απο κοντά μας το κόσμο μας. Στο τέλος παίρνει και εμάς τους ίδιους. Ένας σκληρός Θεός. Τόσα όμορφα πράγματα να ζήσουμε, τόσα τοπία να δούμε, τόσες μουσικές να ακούσουμε, τόσα πράγματα να καταστρέψουμε, για να νιώθουμε ολοκληρωμένοι, γιατί σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει ολοκλήρωση χωρίς καταστροφή μέσα μας.

 

Όλοι λένε ότι το παν είναι η οικογένεια, όλοι λένε ότι το παν είναι τα λεφτά, όλοι λένε ότι το παν είναι το σύμπαν, όλοι λένε οτι το παν είναι να είσαι ανθρωπος, όλοι λένε ότι οι άνθρωποι είναι κακοί, όλοι λένε ότι ο άνθρωπος είναι καλός, εγώ είμαι κακός, εσύ είσαι κακός ;

 

Ψάχνω για τον βορρά μου, τον πραγματικό μου βορρά. Είμαι μια πυξίδα χαλασμένη, με μια βελόνα στη μέση, που στριφογυρίζει χωρίς να ξέρει που πάει, ψάχνω τον βορρά μου, τον πραγματικό βορρά μου, μήπως ξέρετε εσείς που είναι ;

 

Είμαι μια πυξίδα χαλασμένη, με μια βελόνα στη μέση,

 

Είμαι μια πυξίδα χαλασμένη με μι

 

Είμαι μια πυξίδα χαλασμ

 

Είμαι μια πυξίδ..

 

Είμαι στον βορρά μου.

Share this post


Link to post
Share on other sites
DinoHajiyorgi

Είναι πολύ όμορφο για να μείνει ασχολίαστο. Κι εγώ τι να πω;

 

Μου θυμίζει στιγμές που κάθομαι στο μπαλκόνι μου και ατενίζω σύννεφα πάνω στον καταγάλανο ουρανό. Φτερουγίζει το βλέμμα μου και αναρωτιέμαι πόσο τυχαία είναι αυτή η ομορφιά, ή το πόσο τυχαίο είναι ότι είμαι ζωντανός για να την βλέπω, ή που θα έρθει η μέρα που δεν θα ζω για να τη βλέπω ή που θα έρθει η μέρα που θα έχουν εξαφανιστεί όλα.

 

Μετά μπαίνω μέσα στο σπίτι, στις πεζές μου έγνοιες και ξεχνώ όλα όσα σκεφτόμουν.

 

Δεν σχολιάζω άλλο μη το καταστρέψω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune

Όλοι λένε ότι το παν είναι η οικογένεια, όλοι λένε ότι το παν είναι τα λεφτά, όλοι λένε ότι το παν είναι το σύμπαν, όλοι λένε οτι το παν είναι να είσαι ανθρωπος, όλοι λένε ότι οι άνθρωποι είναι κακοί, όλοι λένε ότι ο άνθρωπος είναι καλός, εγώ είμαι κακός, εσύ είσαι κακός ;

 

Ψάχνω για τον βορρά μου, τον πραγματικό μου βορρά. Είμαι μια πυξίδα χαλασμένη, με μια βελόνα στη μέση, που στριφογυρίζει χωρίς να ξέρει που πάει, ψάχνω τον βορρά μου, τον πραγματικό βορρά μου, μήπως ξέρετε εσείς που είναι ;

 

Ίσως ήταν καλύτερο άν το έγραφες σαν ποίημα. Οσο για τον πραγματικο σου βορρά, ότι και να ξέρουν οι άλλοι, για το πού είναι, όπως το λές κι εσύ ακριβώς από πάνω "όλοι λένε..." και δεν έχει την παραμικρή σημασία τί λένε. Για τον δικο σου τον πραγματικο σου βορρά... Βρίσκω μάλιστα να το αποδίδεις ίσως στο τέλος, ότι δηλαδή, προηγηθέντων όλων των προβληματισμών, τελικά ο κάθε ένας θα βρεί το βορρά του (εκτός και άν γίνομαι υπεραισιόδοξος πάλι :-) Προσωπικα μου αρεσε, ομως πιστεύεω ότι θα μου άρεσε πολύ περισσοτερο σαν ποιημα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Airbourne

Γειά σας φίλοι μου,

 

-Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια φίλοι μου. Νόμιζα ότι δεν το σχολίαζε κάποιος γιατί ήταν χαζό... :whistling: Λοιπόν, η αλήθεια είναι ότι αυτό γράφτηκε κάτω απο την επιρροή των πυρκαγιών στην πελλοπόνησο και της δραματικής κατάστασης που οι άνθρωποι ζήσανε εκεί.

Επίσης, ναι, σωστά το θέτεις φίλε μου Dune είναι αισιόδοξο το τελευταίο μήνυμα, αυτό πιστεύω πως θα πρέπει να είναι πάντα ένα μήνυμα, να είναι αισιόδοξο. Έχει να κάνει βέβαια με πολλούς παραμέτρους κάθε φορά αλλά όλοι μας, ως άνθρωποι, πρέπει να ψάχνουμε για τον βορρά μας ή την ευτυχία μας ή την ουτοπία μας. Επίσης, σκέφτηκα να το κάνω ποίημα :) αλλά ήθελα να αποδώσω κάπως πιο ελεύθερα, μερικές παραπάνω λέξεις. Οπότε μου βγήκε κάπως έτσι...

 

Φίλε DinoHajiyorgi, πόσες και πόσες φορές δεν βγήκαμε στο μπαλκόνι μας ή δεν κοιτάξαμε τα σύννεφα μετά απο μια βροχερή μέρα ; Τα συναισθήματα που αναδύονται κάτω απο τέτοιες περιστάσεις είναι πολύ όμορφα, σχεδόν μοναδικά. Έτσι για αυτό λέμε ότι θα πρέπει να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή. Όλοι οι συγγραφείς πιστεύω ότι πρέπει να το κάνουν αυτό. Όμως οι πιο πολλοί άνθρωποι κάνουν αυτό που είπες : Μετά μπαίνω μέσα στο σπίτι, στις πεζές μου έγνοιες και ξεχνώ όλα όσα σκεφτόμουν.

 

Σας χαιρετω...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest Dune
Επίσης, σκέφτηκα να το κάνω ποίημα :) αλλά ήθελα να αποδώσω κάπως πιο ελεύθερα, μερικές παραπάνω λέξεις.

 

Στο ποίημα έχεις πολύ μεγαλύτερη ελευθερία να βάλεις λέξεις και νοήματα, να παίξεις με συναισθήματα. Στο πεζό πρέπει με κάποιο τρόπο να τα δέσεις , στο ποίημα συνήθως αρκεί να τα αναφέρεις. Προσπάθησε να το κάνεις ποίημα. ΝΟμίζω ότι θα αξίζει το κόπο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
darky

Είναι σίγουρα ποίημα και κάνει καλά τη δουλειά του γιατί διαβάζοντας το νιώθεις πράγματα χωρίς να τα σκεφτείς.

 

Και δυο εντελώς υποκειμενικά. Δεν πιστεύω ιδιαίτερα στο Θεό. Νιώθω περισσότερο πως η φύση είναι σκληρή που μας έδωσε ένα μυαλό να αντιλαμβανόμαστε πράγματα όπως η φθορά και η απώλεια. Και γι' αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν το μόνο που με άφησε αδιάφορο. Και το δευτερο... η δική μου πυξίδα μάλλον δε θα δείξει ποτέ το βορά. Για να είμαι ειλικρινής δεν πιστεύω καν ότι υπάρχει. Και γι' αυτό το τέλος με συγκλόνισε. Γιατί το εξέλαβα σαν πικρή ειρωνία παρά ως αίσιο τέλος.

 

Πολύ καλό ποιήμα. Εύγε.

Share this post


Link to post
Share on other sites
month

Σκόρπιες και αφηρημένες σχεδόν σκέψεις, στον ίδιο θεματικό άξονα. Μικρό σε μέγεθος, πράγμα καλό γιατί δεν χάνει το νόημά του με πλαταιισμούς, και εύστοχο.

 

Απο την άλλη προσωπικά είναι εκτός των νερών μου, καθώς σπάνια γράφω ή διαβάζω τέτοιου είδους κείμενα οπότε... δεν μπορώ να το κρίνω πραγματικά, και να μην είμαι προδιαθετημένως αρνητικά.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Airbourne
Απο την άλλη προσωπικά είναι εκτός των νερών μου, καθώς σπάνια γράφω ή διαβάζω τέτοιου είδους κείμενα οπότε... δεν μπορώ να το κρίνω πραγματικά, και να μην είμαι προδιαθετημένως αρνητικά.

 

Nαι συμφωνώ σε αυτό. Δεν μπορείς να κρίνεις αντικειμενικά κάτι αν δεν έχεις εμπειρία σε αυτό. Το παθαίνω και εγώ αρκετά συχνά. Επίσης, έχω και την κακιά συνήθεια να μην αλλάζω ποτέ κάτι που γράφω, μόνο αν είναι πολύ πρόχειρο ή εντελώς άστοχο...:) Σας ευχαριστώ και πάλι για το σχόλιο σας, μου είναι απαραίτητο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Nienna

Η ιδέα είναι καλή, και δυνατή. Όντως θα μπορούσε να είναι ποίημα, και αν είχες εμπειρία στην ποίηση θα ήταν και καλό ποίημα, γιατί το υλικό [ιδέα] υπάρχει. Σε αυτήν εδώ τη μορφή η ιδέα αποδυναμώνεται κάπου ανάμεσα στην εφηβική-ημερολογιακή αίσθηση που δίνει το μεγαλύτερο ποσοστό του κειμένου, και στο ενδιαφέρον τέλος που τη φανερώνει.

 

Είχα κι εγώ τη συνήθεια να μη διορθώνω. Τελικά με οδήγησε στο να διορθώνω καθώς γράφω, ή ακόμα και μέσα στο κεφάλι μου πριν γράψω. Αν είχα αυτήν την ιδέα και είχε εξωτερικευτεί έτσι, σίγουρα θα προσπαθούσα να την πάρω και να της δώσω τη μορφή που της αξίζει, σίγουρα θα ξαναασχολούμουν μαζί της και δεν θα την άφηνα απλώς μέσα σ' αυτό το κείμενο, γιατί πραγματικά την ακούω να φωνάζει πως θέλει να βγει από 'κεί μέσα. Κι αν δεν ήθελα να γράψω ποίημα, θα έγραφα ένα άλλο, πιο δεμένο και συνάμα πιο ελεύθερο πεζό.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Κρατάω τα σχόλια περί ποιήματος των υπολοίπων, προσθέτω ότι αν και το θέμα του είναι τέτοιο, ευτυχώς καταφέρνεις και το κάνεις να μην πλατειάζει (όπως πλατειάζουν παρόμοια κείμενα, άλλων συγγραφέων) και καταλήω στο ότι ούσα κι εγώ αποφεύγουσα να διαβάσω τέτοια κείμενα, παρά ταύτα, το ευχαριστήθηκα και δεν το βαρέθηκα.

 

Εκείνο που δε με ικανοποίησε ήταν η αρχή. Βάζεις παύλα στην αρχή της πρώτης παραγράφου και νομίζω ότι κάποιος μιλάει, ότι θα ακολουθήσει διάλογος. Κι επίσης και η εισαγωγική φράση με ξενίζει σε σχέση με το υπόλοιπο κείμενο.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..