Jump to content
ErnestoDoUrden

Guy Gavriel Kay

Recommended Posts

melkiades

Δυστυχώς, εχω την κακιά συνήθεια όταν μου κάνουν δώρο ένα βιβλίο να κάθομαι να το διαβάσω ότι και να είναι αυτό. Τελευταίο δώρο το

ΥΖΑΜΠΕΛ απο τον Guy Gavriel Kay

 

Εκατσα και το διάβασα λοιπόν. Μην κάνετε το ίδιο λάθος με μένα. Το βιβλίο ήταν άθλιο. Απορώ πως μπόρεσε και έγραψε κάτι τέτοιο. Γιατί? Εχω διαβάσει και άλλα έργα του και ξέρω πως άλλα ήταν πολύ καλά και άλλα απλά καλά. Αυτό ήταν άθλιο. Τίποτα δεν είχε.

 

Κρίμα την ώρα που έφαγα να το διαβάσω. Μην χάσετε τα λεφτά σας.

 

Στα Συν

- Ωραίο εξώφυλλο

- Μετράει για το countdown των 50 βιβλίων του 2010

 

Αχ πανω που θα σε ρωτούσα πώς σου φάνηκε (μιας και το ειδα στη λιστα σου για το 2010). Είναι το μόνο που δεν έχω διαβάσει αλλα μετά το τελευταίο με τους Πολεμιστές που δεν μου εκανε ούτε κρύο ούτε ζέστη δίσταζα να το αγοράσω. Το έχω κάνει δώρο ήδη και απο ότι έμαθα έχει αρέσει αλλα πάλι...Για γράψε περισσότερα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Αλχημιστής

Απο Kay εχω διαβασει την τριλογια, το Υφαντο της Φιοναβαρ. Ειναι ενα αρκετα καλογραμμενο βιβλιο και διαθετει μια εντονη δοση ρομαντισμου. Αυτο για πολλους μπορει να ειναι μειονεκτημα (και εγω ανηκω σε αυτην την ομαδα), αλλα παρολα αυτα ο τροπος που συνδεει τους χαρακτηρες σε μια θυελλα σχεσεων ειναι μαγευτικος.

Ειναι ενα επικο παραμυθι που δεν μενει στην επιφανειακη παρουσιαση του πολεμου και των μαχων του, αλλα εστιαζει στις αντιδρασεις των χαρακτηρων και στην διακυμανση των συναισθηματων τους.

 

Στα θετικα: Εντυπωσιακη η φυσιογνωμια του υπερτατου κακου, οπως και η περιγραφη της τελικης μαχης. Επισης, η αναλυση των χαρακτηρων και του κοσμου τους ειναι μοναδικη. Απο τις καλυτερες που εχω συναντησει. Πολλοι χαρακτηρες, πολλες διαφορετικες τυχες και διαδρομες για τον καθενα. Καποιες ιδεες ειναι unique: η Ντανιλοθ, η συνδεση των κοσμων, ο τροπος που κερδιζει το καλο (δεν μπανω σε λεπτομερειες για να μην γινω spoiler).

 

Στα αρνητικα: Ο κακος αν και πανισχυρος, θα μπορουσε να συμμετεχει περισσοτερο στην ιστορια. Συχνα ξεχνουσα την υπαρξη του. Επισης, αν και απεφυγα οσο μπορουσα τις συγκρισεις και υπολογιζοντας το γεγονος οτι ο συγγραφεας συμμετειχε στην οργανωση του Σιλμαριλλιον, δεν μπορω να μην αναφερω την ομοιοτητα του κοσμου του με το Μπελεριαντ και γενικοτερα τον κοσμο του Σιλμαριλιον. (τα κοινα των κοσμων ειναι αρκετα για να ειναι συμπτωση). Ο πρωτος μαγος ειναι προδοτης...αυτο κατι μου θυμιζει...

 

Συνολικα, ειναι μια τριλογια που αξιζει να της αφιερωσει κανεις χρονο, ειδικα αν ενδιαφερεται για την καθημερινοτητα σε εναν τετοιο fantasy κοσμο. Επισης, περιγραφει πολλες παραλληλες αποστολες των πρωταγωνιστων, σε επικινδυνα μερη με τη μεγαλυτερη ποικιλια πανιδας που εχω συναντησει. Ευχαριστο και ευκολο στην αναγνωση, που στο τελος σου αφηνει μια γλυκια γευση απο τη διακαιωση των χαρακτηρων. Θιγει σημαντικες ανησυχιες και δινει ικανοποιητικες απαντησεις. (οπως το θεμα της αγαπης, της αφοσιωσης και της θυσιας για τα ιδανικα). Προσωπικα, θα προτιμουσα περισσοτερες σκηνες μαχης και λιγοτερες σκηνες αχαλινωτου ερωτα...! Το προτεινω, παντως, ανεπιφυλαχτα.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
joe

Δυστυχώς, εχω την κακιά συνήθεια όταν μου κάνουν δώρο ένα βιβλίο να κάθομαι να το διαβάσω ότι και να είναι αυτό. Τελευταίο δώρο το

ΥΖΑΜΠΕΛ απο τον Guy Gavriel Kay

 

Εκατσα και το διάβασα λοιπόν. Μην κάνετε το ίδιο λάθος με μένα. Το βιβλίο ήταν άθλιο. Απορώ πως μπόρεσε και έγραψε κάτι τέτοιο. Γιατί? Εχω διαβάσει και άλλα έργα του και ξέρω πως άλλα ήταν πολύ καλά και άλλα απλά καλά. Αυτό ήταν άθλιο. Τίποτα δεν είχε.

 

Κρίμα την ώρα που έφαγα να το διαβάσω. Μην χάσετε τα λεφτά σας.

 

Στα Συν

- Ωραίο εξώφυλλο

- Μετράει για το countdown των 50 βιβλίων του 2010

 

Αχ πανω που θα σε ρωτούσα πώς σου φάνηκε (μιας και το ειδα στη λιστα σου για το 2010). Είναι το μόνο που δεν έχω διαβάσει αλλα μετά το τελευταίο με τους Πολεμιστές που δεν μου εκανε ούτε κρύο ούτε ζέστη δίσταζα να το αγοράσω. Το έχω κάνει δώρο ήδη και απο ότι έμαθα έχει αρέσει αλλα πάλι...Για γράψε περισσότερα.

 

Ειναι το απολυτο μουφιδι! Δεν υπαρχουν λογια για το ποσο βαρετο ειναι! Εκανα τεραστια προσπαθεια να το τελειωσω. Κυριολεκτικα ειναι σαν να το εχει γραψει αλλος. Εκτος το Υφαντο το οποιο πρωειπα οτι το θεωρω πολυ δευτερο σε σχεση με τα επομενα του, ειναι το μονο βιβλιο που δεν εκτυλισσεται σε καποιο ψευδοιστορικο παρελθον, αλλα στο παρον, εχει ηρωες κατα βαση 2 εφηβους και προσπαθει με το ζορι να δεσει μια πλοκη που περιεχει φλας μπακ και βολικες λυσεις στα προτυπα αμερικανικης τσιχλοφουσκοσειρας. Ισως ο Κευ να βρισκοταν σε κακη στιγμη, ισως να προσπαθησε να προσεγγισει ενα αλλο κοινο με λαθος τροπο. Δεν ξερω. Ισως ακομη και να εχει αδυναμια να γραψει οταν δεν στηριζεται σε ενα υπαρκτο πλαισιο το οποιο απλα να εμπλουτιζει.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Κι εγώ διάβασα την Υζαμπελ, εξαιτίας μιας υποχρέωσης και όντως είναι προβληματικό. Όχι τόσο προβληματικό όσο το Σαραντινό ηφιδωτό ας πούμε, αλλα΄όωπς σωστά είπε κι ο Τζόε, δεν ξέρει σε ποιο κοινό να απευθυνθεί. Κάτω του μετρίου και γεμάτο με δήθεν σκηνές "εγώ ξέρω, αλλά εσύ δεν ξερεις και δεν πρέπει να μαθεις για το καλό σου, μείνε έξω από αυτό".

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Ώπα, το Σαραντινό ψηφιδωτό μέτραγε! Δεν ήταν Τιγκάνα, αλλά μέτραγε.

 

Βγαίνει τώρα (ξεκίνησε και μου 'ρχεται, γιούπιιιιι!) το Under Heaven, το τελευταίο του. Αν και μετά το Υζαμπέλ ξενέρωσα λιγάκι, επειδή έχω διαβάσει τα πάντα από Kay, θα δώσω και στο καινούργιο μια ευκαιρία. Αν αποδειχτεί ότι ο συγγραφέας έχει πάρει ανεπιστρεπτί την κατιούσα, τότε, μετά λύπης, το επόμενο δεν θα το διαβάσω... Κρίμα, γιατί έχω περάσει απίστευτες στιγμές με το Τιγκάνα, τους Λέοντες του Αλ-Ρασσάν και το Υφαντό της Φιόναβαρ...

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Αν αποδειχτεί ότι ο συγγραφέας έχει πάρει ανεπιστρεπτί την κατιούσα, τότε, μετά λύπης, το επόμενο δεν θα το διαβάσω..

 

:o

Sonya's heresy!

Προδοσια!

Σιγα σιγα θα παραδεχτείς ότι ο Μουρκοκ ειναι καλυτερος,που θα παει...:tongue:

Εχω ακούσει τα χειρότερα για το Υφαντο της Φιονοβαρ και το Υζαμπελ.Το Σαραντινο ελεγα να το παρω κάποτε και ισως το κανω σε καποια φαση.Προς το παρόν έχω δανειστεί το Ενα τραγουδι για την Αρμπον και ελπίζω να είναι στο επίπεδο του Τιγκανα αλλιώς δεν θα διαβασω ουτε σαραντιον,ουτε αλρασαν ούτε τίποτε αλλο.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Mort13

Το Under Heaven πάντως έχει πάρει διθυραμβικές κριτικές μέχρι στιγμής...

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Χείρωνα, μην διαβάσεις το Τραγούδι για την Αρμπόν. Εντελώς φιλική συμβουλή. :Ρ Προτίμησε τους Λέοντες του Αλ-Ρασσάν.

 

Η αιρετική. :Ρ

Share this post


Link to post
Share on other sites
joe

Αν αποδειχτεί ότι ο συγγραφέας έχει πάρει ανεπιστρεπτί την κατιούσα, τότε, μετά λύπης, το επόμενο δεν θα το διαβάσω..

 

:o

Sonya's heresy!

Προδοσια!

Σιγα σιγα θα παραδεχτείς ότι ο Μουρκοκ ειναι καλυτερος,που θα παει...:tongue:

Εχω ακούσει τα χειρότερα για το Υφαντο της Φιονοβαρ και το Υζαμπελ.Το Σαραντινο ελεγα να το παρω κάποτε και ισως το κανω σε καποια φαση.Προς το παρόν έχω δανειστεί το Ενα τραγουδι για την Αρμπον και ελπίζω να είναι στο επίπεδο του Τιγκανα αλλιώς δεν θα διαβασω ουτε σαραντιον,ουτε αλρασαν ούτε τίποτε αλλο.

 

To Σαραντινο ειναι κατα την γνωμη μου το καλυτερο βιβλιο του μεχρι στιγμης. Το Ενα τραγουδι για την Αρμπον δεν εχει ουτε το 1/4 της μυθοπλασια και του βαθους του. Το συστηνω ανεπιφυλακτα.

Οντως το Υφαντο το βρισκω μαλλον ανεμπνευστο. Αλλοι παλι το θεωρουν τον επομενο Αρχοντα.

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron

Mου έχει θαψει το Υφαντο τυπος που θεωρεί ότι ακομη κι ο Σαλβατορε ειναι πολυ καλός,τι να λεμε.

Αλλά απορω.Αν ουτε το Υφαντο ειναι καλό,ουτε η Υζαμπελ,ουτε η Αρμπον...βρε μηπως δεν ειναι και τοσο καλός οποτε καλα κανω και τον αποφευγω περα από το όντως αρκετα καλό Τιγκανα;Εκεινο το ψευδοβικινγκ ειναι στα μετρια του;

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Electroscribe

Mου έχει θαψει το Υφαντο τυπος που θεωρεί ότι ακομη κι ο Σαλβατορε ειναι πολυ καλός,τι να λεμε.

Αλλά απορω.Αν ουτε το Υφαντο ειναι καλό,ουτε η Υζαμπελ,ουτε η Αρμπον...βρε μηπως δεν ειναι και τοσο καλός οποτε καλα κανω και τον αποφευγω περα από το όντως αρκετα καλό Τιγκανα;Εκεινο το ψευδοβικινγκ ειναι στα μετρια του;

 

Από το τόπικ κι από προσωπική εμπειρία, έχω την εντύπωση πως σε κάποιους (στους φαν του Kay;) αρέσουν όλα τα άλλα και σε κάποιους μόνο η Αρμπόν.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Εγώ είμαι Kay fan, απ'την άποψη ότι δεν έχω αφήσει τίποτα δικό του αδιάβαστο (και ένα του βιβλίο είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει σε φαντασία). Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι μου αρέσουν όλα το ίδιο (δεδομένης και της ικανότητας του συγγραφέα και των απαιτήσεων που έχει δημιουργήσει), ούτε ότι μου αρέσουν όλα γενικά. Την Τιγκάνα την έχω χιλιοδιαβασμένη και μπορώ να την διαβάσω άλλες τόσες φορές, την έδωσα μέχρι και στην μάνα μου να την διαβάσει (που δεν διαβάζει φαντασία) και στον πατέρα μου και την έχω κάνει τεμενάδες μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Αλλά το Υζαμπέλ, φερ' ειπείν, δε μ' άρεσε καθόλου, με κούρασε απίστευτα. Δεν ήταν κακό για τα δεδομένα του Kay, ήταν κακό γενικά. Το Song for Arbonne ήταν κακό για τα δεδομένα του Kay. Κι όμως, ανάμεσα απ' αυτά τα δύο έγραψε το Last Light of the Sun που ήταν πάρα πολύ καλό. Το Υφαντό της Φιόναβαρ που δεν αρέσει σε πολύ κόσμο, το λατρεύω παρά τις ξενέρες που τρώω με κάποια μέρη του (π.χ το τρίγωνο Αρθούρος-Λάνσελοτ-Γκουινεβίρ). Οι Λέοντες του Αλ-Ρασσάν έχουν μέσα πάρα πολύ δυνατές σκηνές κι έναν πρωταγωνιστή που απλά τα σπάει (Αμμάρ, καρδούλες). Το Σαραντινό ψηφιδωτό είναι επίσης πολύ δυνατό βιβλίο.

 

Αυτά, όμως, συνεχίζουν να είναι υποκειμενικά. Φερ' ειπείν, το Υζαμπέλ που ήταν μια μπούρδα, βραβεύτηκε ως το καλύτερο φάντασυ βιβλίο πέρσι ή πρόπερσι, δε θυμάμαι.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
OxAp0d0

Μμμμ... θα έπρεπε να γράψω σε αυτό το νήμα κάμποσα χρόνια νωρίτερα, όσο είχα το Υφαντό της Φιόναβαρ φρέσκο στο μυαλό μου και θα μπορούσα να θάψω το σαχλαμπούχλα (όπως έχει προαναφερθεί) όπως πρέπει. Δυστυχώς έχω απωθήσει στις πιο σκονισμένες γωνίες του υποσυνείδητου τις λεπτομέρειες της τριλογίας και ακόμα χειρότερα, διαβάζοντας κάμποσα από τα παραπάνω posts θυμήθηκα κομμάτια του έργου που ελπίζω να έχω ξεχάσει μέχρι αύριο. Μονοδιάστατοι μεσσιανικοί χαρακτήρες, συνηθισμένοι άνθρωποι στο δικό μας κόσμο γίνοται οι δυνατότεροι των δυνατότερων στη Φιόναβαρ και σώζουν τον κόσμο γιατί έτσι είναι το πεπρωμένο τους. Επίσης βαρετά πλατιάσματα, φλυαρίες και ρομάντζα. Εκείνο που με χάλασε περισσότερο απ' όλα όμως είναι αυτό για το οποίο μου εκθείαζαν τα βιβλία όταν μου τα δάνεισαν. Η φοβερή και τρομερή c(λ)opy-paste μυθοπλασία και κατασκευή του κόσμου, τόσο rip-off που περίμενα από στιγμή σε στιγμή να σκάσει μύτη και o Corwin με τον Random...

Share this post


Link to post
Share on other sites
heiron
Η φοβερή και τρομερή c(λ)opy-paste μυθοπλασία και κατασκευή του κόσμου, τόσο rip-off που περίμενα από στιγμή σε στιγμή να σκάσει μύτη και o Corwin με τον Random...

LOL,κλεβει και τον Ζελαζνυ δηλαδης;

Τελικα διαβασα το Τραγουδι για την Αρμπον και ομολογω οτι ειχαν δικιο οσοι ειπανε να το αποφυγω κι οσοι το θαψανε.

Οκ,δεν ειναι και το απολυτο μουφιδι,υπαρχουνε στο φαντασυ και γενικα στη λογοτεχνια βιβλια πραγματικα χαλια.Αυτο ηταν απλα μετριο και ειχε αρκετα μειονεκτηματα.

Ακολουθουνε καποια spoilers...

 

Στα θετικα βαζω το ολο ψευδοιστορικο low magic-fantasy στυλ του συγγραφεα και μια καποια υποτυπωδη αλληλεπιδραση των χαρακτηρων.

Οι περισσοτεροι απο τους χαρακτηρες ηταν καπως μονοδιαστατοι ομως.Και βεβαια υπηρχε το κλισε καλοι-κακοι παρα το γεγονος οτι δεν ειχε ορκ κτλ.Γιατι στη μια χωρα ειχε καλο καιρο,τραγουσδουσαν και ερωτευοταν ενω σεβοτανε και τις γυναικες ενω στην αλλη χωρα ειχε κρυο ομιχλη και βροχη,σιχαινοταν τα τραγουδια και τα γλεντια,ειχανε τις γυναικες χειροτερα κι απο ζωα,μεθουσανε,κανανε ακολασιες ενω συγχρονως ητανε φανατικα πιστοι στη θρησκεια τους(τωρα ποτς γενεν αυτο;).Κι εδω κατι ακομη που με χαλασε.Λενε και ξαναλενε οτι να στην Αρμπον τιμανε και τους 2 θεους ισοτιμα ενω στην Γκορω μονο τον αντρα.Εγω βλεπω μια φανατικη πιστη στη θεα(οι αρχιερειες τυφλωνονται,υπαρχουν αβατα νησια με μοναχους κτλ) και τον θεο τον εχουνε γραμμενο.

Ο δε ηρωας ειναι κλασικος καλος ιπποτης αλλα (για να τον κανει πιο γκριζο?) φυστικωνει παντρεμενες,η μια ειναι μαλιστα γυναικα του αδερφου του.Αλλα δικαιολογειται μωρε γιατι ο ενας συζυγος ειναι λουγκρα κι ο αλλος φλωρος ξερω γω.mellow.gif

Αλλος ηρωας 23 χρονια(που 1 χρονο μετα,παραμενουν 23...υποθετω ο συγγραφεας δεν ηταν καλος στα μαθηματικα) δεν μπορει να ξεπερασει τον ερωτα του αλλα φυστικωνει οποια βρει μπροστα του.Και το σκεφτομουν "αν το παιδι ηταν κοριτσι,θα μπορουσε να την ειχε φυστικωσει χωρις να το ξερει".

Σε μονομαχια μεχρι θανατου στην αρενα εκτελειται ο 1 μονομαχος γιατι πηγε να χτυπησει τον ετερο μονομαχο...πισωπλατα.Ε,με αυτον τον κανονα οποιος δεν την παλευε τα εβαζε στα ποδια και μολις πηγαινε να τον κυνηγησει ο αντιπαλος τον σκοτωναν.dry.gif

Οι φλυαριες για τα συναισθηματα αλλα και οι βαρετες περιγραφες ειναι για εμενα σημαντικα μειον.Επισης η τελικη μαχη ηταν απογοητευση.Δεν ξερει να γραφει μαχες ο τυπος.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
BladeRunner

Έχει διαβάσει κανείς το Under Heaven; Κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Anubis, με τον τίτλο Τα Άλογα του Ουρανού. Η ιστορία έχει κάποιο ενδιαφέρον, αλλά έχω ακούσει αμφιλεγόμενες κριτικές για τον συγγραφέα, ότι και καλά είναι λίγο βαρετός και λοιπά, και δεν θέλω να την πατήσω.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Sonya

Εγώ το διάβασα με το που βγήκε (στ' αγγλικά, εννοείται :Ρ)

 

 

Ευτυχώς, δεν έχει καμία σχέση με το "Υζαμπέλ" ή το "A song for Arbonne" που αναρωτιόμουν αν τα είχε συλλάβει ο ίδιος εγκέφαλος που είχε δώσει ζωή στην Τιγκάνα και την Φιόναβαρ. Το βιβλίο είναι ΠΑΡΑ πολύ καλό, σε ανατολίτικο/γιαπωνεζοειδές setting, με υπέροχους χαρακτήρες και σοβαρή πλοκή.

 

Για μένα, must read. Απόλαυσα κάθε σελίδα του.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Alucard

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Ernesto (και Sonya, αν και η Αρμπόν μου άρεσε:lol:). Το 'Under Heaven' δεν το έχω αγοράσει ακόμα, αλλά είναι στην κορυφή της λίστας. Για μένα το Υφαντό είναι μακράν το καλύτερό του βιβλίου (ίσως γιατί είναι πιο εμφανές το στοιχείο του fantasy), ακολουθόμενο από Τιγκάνα, Λέοντες και Σαραντινό.

Ernesto έχεις απόλυτο δίκαιο για τους χαρακτήρες του Kay, είναι τόσο ζωντανοί και καλογραμμένοι που πραγματικά τους καταλαβαίνεις και από μια περιγραφή της σκιάς τους! (Υπερβολή, αλλά ναι είμαι τρελός φαν, τι να κάνουμε;)

Όσο για το Ύζαμπελ και το Πολεμιστές του Λυκόφωτος, προσωπικά δε μου άρεσαν. Το Ύζαμπελ είναι πολύ λίγο για τον Kay, ίσως ακόμα και ψιλοαδιάφορο ως βιβλίο. Οι Πολεμιστές καλούτσικο, αλλά καμία σχέση για Kay.

Αυτά τα ολίγα! Μόλις διαβάσω το 'Under Heaven' θα σας ενημερώσω.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
anmuil

Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι η πρώτη μου επαφή με Kay δεν ήταν καλή, το "Πολεμιστές του Λυκόφωτος" με άφησε αδιάφορη αλλά με το "Τιγκάνα" είμαι έτοιμη να επαναθεωρήσω.

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
joe

Ομολογω οτι μετα το απιστευτο φιασκο του Υζαμπελ φοβαμαι να παρω τα Αλογα του Ουρανου. Εχει να κανει και οτι το υποβαθρο της ιστοριας δεν με τραβα. Για καποιο μυστηριο λογο δεν με ενδιαφερει καθολου η κινεζικη ιστορια/μυθολογια.

Share this post


Link to post
Share on other sites
fotisk

Λυπάμαι αν θα σας ξενερώσω/εξοργίσω, αλλά η πρώτη μου επαφή με τον G. Kay ήταν μέσω του Tigana,

και ήταν.... απογοητευτική!

Είχα ακούσει τα καλύτερα λόγια και πλην των ελάχιστων πρώτων σελίδων, τίποτα δεν βρήκα που να δικαιώσει τη φήμη του.

Μάλιστα υπήρξε και ένας λόγος το βιβλίο αυτό που έκανα καιρό να αγοράσω ξανά fantasy - έιμαι πρωτίστως fan της sci-fi!!

Βρήκα τη βασική ιδέα συμπαθέστατη, αλλά οι χαρακτήρες ήταν πολύ μονοδιάστατοι, στα όρια του pulp ρομάντσου.

Περίμενα πως ο χώρος και οι συγγραφείς θα είχαν εξελιχθεί απο το μονοδιάστατο και συναισθηματικά αφελές στυλ παλιότερων εποχών.

Ίσως αν το διάβαζα στην εφηβεία, να μου άρεσε περισσότερο - πλέον προτιμώ πιο σκοτεινά, κυνικά, "γκρίζα" αναγνώσματα.

Δεν λέω πως ήταν ένα κακό βιβλίο, απλά εγώ το βρήκα προβλέψιμο και απλοϊκό.

Ελπίζω ο Martin ή ο Erikson να έχουν διαφορετικό στυλ... και πάλι σόρυ, είναι απλά θέμα οπτικής γωνίας!!!

Share this post


Link to post
Share on other sites
divxalex

Η πρώτη μου επαφή με τον Kay ήταν μέσω του Tigana το οποίο και μου άρεσε τόσο πολύ ώστε το πρότεινα δεξιά και αριστερά. Το "Υφαντό της Φιόναβαρ" που δοκίμασα αμέσως μετά ήταν το δεύτερο μέρος ενός σκοτσέζικου ντους: Αφού ζεστάθηκα με την Tigana ήρθε η ώρα της ψυχρολουσίας. Πολύ πρώιμο, πολύ μπλαμπλάδικο χωρίς λόγο, ίσως να έπαιξε και η μετάφραση ένα ρόλο (το... "σκυλί" π.χ. μου έφερνε γέλιο και μόνο πουτο έβλεπα γραμμένο!). Από εκεί και μετά (αν θυμάμαι καλά ήταν το 2003 ή 2004) σταμάτησα να διαβάζω μεταφράσεις και όλα πήραν το δρόμο τους. Το Σαραντινό ψηφιδοτό ήταν καλούλι, το τραγούδι για την Άρμπον καλό χωρίς να είναι κάτι εξαιρετικό, οι Λέοντες του Αλ Ρασσάν καλύτερο από τα υπόλοιπα αλλά όχι στο επίπεδο του Tigana και... ίσως πρέπει να αφήνει κενό κανείς ανάμεσα σε βιβλία του ίδιου συγγραφέα. Το Ysabel δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά ό,τι κριτική έχω ακούσει είναι αποτρεπτική.

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

ξερω ειμαι λιγο εκτος αλλα θελω τη βοηθεια σας. το τραγουδι για την αρμπον ξερει κανεις που μπορω να το βρω? φαινεται εξαντλημενο απο τον anubis. μηπως υπαρχει καμμια τρυπα να το ψαξω να το βρω? ευχαριστω

Share this post


Link to post
Share on other sites
Naroualis

Κι εγώ το ψάχνω. Αν το βρω θα σου πω. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
alanon

μου ειπαν απο τον anubis οτι μεσα στο χρονο θα κανουν νεα ανατυπωση

Share this post


Link to post
Share on other sites
Loch Moors

Μετά το Υφαντό της Φιόναβαρ με την ανελέητη εισβολή των χαρακτήρων

 

 

 

Αρθούρος-Γκουινεβίρ-Λάνσελοτ, που ακόμα αναρωτιέμαι γιατί να το κάνει αυτό το πράγμα σε ένα βιβλίο που ξεκίνησε αρκετά καλά (μερικά κεφάλαια που μιλούσαν γι' αυτούς ήθελα απλά να τα προσπεράσω)

 

 

δεν έχω ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις guy gavriel... ούτε ο τρόπος γραφής του μου άρεσε ιδιαίτερα. Σύμφωνοι, έχει κάποια πολύ καλά σημεία, αλλά βρήκα αρκετά σκαμπανεβάσματα, σαν να βαριόταν σε κάποια που έγραφε, μέχρι να φτάσει σ' αυτά που όντως ήθελε να τα προσέξει.

Πάντως σίγουρα διαβάζεται ευχάριστα, άμα το ξεκινήσεις θες να το τελειώσεις.

 

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...

Important Information

You agree to the Terms of Use, Privacy Policy and Guidelines. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue..