Απλά, άνοιξα ένα topic για συζήτηση σχετικά με οτιδήποτε μπορεί να έχει σχέση με τον Eriskon -- υποθέσεις, σχόλια, σκέψεις, κτλ. (No spamming, αλλά η ενημέρωση τα νέα σχετικά με τον συγγραφέα κτλ ευπρόσδεκτα.)
Steven Erikson General Discussion
Other Replies To This Topic
#81
Posted 27 July 2010 - 16:34
Παντως ειναι αποριας αξιο πως δεν βγηκε μια καταπληκτικη σουνενια σε μανγκα η ανιμε απο αυτη την ιστορια.Αφου ειναι φισκα σε υπερντουμπερ τουμπανους ηρωες.
#82
Posted 27 July 2010 - 16:45
heiron, on 27 July 2010 - 17:34, said:
Παντως ειναι αποριας αξιο πως δεν βγηκε μια καταπληκτικη σουνενια σε μανγκα η ανιμε απο αυτη την ιστορια.Αφου ειναι φισκα σε υπερντουμπερ τουμπανους ηρωες.
Πιθανότατα επειδή δεν έχουν πάρει ακόμα είδηση τη σειρά οι Γιαπωνέζοι.
- Civilised men are more discourteous than savages because they know they can be impolite without having their skulls split, as a general thing.
R.E. Howard - The Tower of the Elephant
#83
Posted 20 August 2010 - 14:26
χεχε, πραγματι, κανεις δε πεθαινει... εκτος απο αυτους που πεθαινουν και μερικους που εξαφανιζονται... πεθαίνουν βρε οι ήρωες? ποιος ο λογος αλλωστε? καπου εκει στο τέλος, μετα το περας της ιστορίας, στη μακρινη φαντασία του καθένα μας οπου πάντα ζούνε, υπάρχει πάντα και αυτη η εκδοχή. Και ας μη ξεχνάμε και τη μόνιμη υπενθυμιση του Ερικσον απο τον τιτλο ακομα, οτι ολοι αυτοι πεσόντες ειναι ετσι κι αλλιως
πάντως Εροβιάνα στο Toll the Hounds ειδικά δεν ειναι που πεθαινει κάποιος και σουπερ και ντουπερ και μαογαμαο? (και δε λεω άλλα γιατι το σποιλεριασα εντελως) ηταν εντελως τραγικο και μεγαλειωδες ! στο τέλος ομως, και πραγματικά πρόκειται μαλλον για το πιο άνισο βιβλίο της σειράς, αρχικά θεώρησα οτι πάει, το έχασε, και βιάστηκα να τον γκρεμίσω απο το ψηλό του βάθρο, το τέλος όμως... γουάου!
πάντως Εροβιάνα στο Toll the Hounds ειδικά δεν ειναι που πεθαινει κάποιος και σουπερ και ντουπερ και μαογαμαο? (και δε λεω άλλα γιατι το σποιλεριασα εντελως) ηταν εντελως τραγικο και μεγαλειωδες ! στο τέλος ομως, και πραγματικά πρόκειται μαλλον για το πιο άνισο βιβλίο της σειράς, αρχικά θεώρησα οτι πάει, το έχασε, και βιάστηκα να τον γκρεμίσω απο το ψηλό του βάθρο, το τέλος όμως... γουάου!
"... human kind
Cannot bear very much reality.
Time past and time future
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present."
Cannot bear very much reality.
Time past and time future
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present."
#84
Posted 20 August 2010 - 17:50
Salmonella, on 20 August 2010 - 15:26, said:
πάντως Εροβιάνα στο Toll the Hounds ειδικά δεν ειναι που πεθαινει κάποιος και σουπερ και ντουπερ και μαογαμαο? (και δε λεω άλλα γιατι το σποιλεριασα εντελως) ηταν εντελως τραγικο και μεγαλειωδες ! στο τέλος ομως, και πραγματικά πρόκειται μαλλον για το πιο άνισο βιβλίο της σειράς, αρχικά θεώρησα οτι πάει, το έχασε, και βιάστηκα να τον γκρεμίσω απο το ψηλό του βάθρο, το τέλος όμως... γουάου!
Σ' αυτό έχεις δίκιο. Αλλά αμέσως μετά μου τη χάλασε και πάλι. Δεν ξέρω, είπα θα συνεχίσω ούτως ή άλλως να διαβάζω, απλά έχω ψιλοξενερώσει. Μου λείπουν κάποιοι χαρακτήρες ενώ άλλοι θεωρώ ότι δεν εξελίχθηκαν και πολύ καλά. Σαν να τους αναγνωρίζεις μόνο από το όνομα πια, όχι απ' τα χαρακτηριστικά τους.
There is no such thing as a moral or an immoral book.
Books are well written or badly written.
Books are well written or badly written.
Oscar Wilde, "The Picture of Dorian Gray"
Eroviana's sadness index
Kingdom of Present
Useless Blog
#85
Posted 21 August 2010 - 15:57
ναι, κι εγω οπλιστικα με υπομονη για να το διαβασω, και αν και εξακολουθει να εχει δυνατα σημεια, απλα δε ρεει οπως τα προηγουμενα.
Και το dust of dreams αν δε το εχεις διαβασει ηδη θα σου φανει μαλλον αναλογο. Οχι τοσο πολυ ισως αλλα σιγουρα κοντα. Ειναι το πρωτο μερος του τέλους της σειρας. Νεοι χαρακτηρες αναδυονται και οι παλιοι που εμφανιζονται ειναι κουρασμενοι, γεματοι αμφιβολιες και το μονο που θελουν ειναι να ησυχασουν. Alas, το τελος και η ησυχια τους δεν φαινονται να ειναι κοντα.
Σα βιβλιο ειναι ακομα πιο σκοτεινο και σκληρο, εντελως διασπασμενο στις ιστοριες των ηρωων του που ισως μας δωσουν μια απαντηση για τη ζωη το συμπαν και τα παντα στο επομενο και τελευταιο της σειρας, ισως και οχι...
Και το dust of dreams αν δε το εχεις διαβασει ηδη θα σου φανει μαλλον αναλογο. Οχι τοσο πολυ ισως αλλα σιγουρα κοντα. Ειναι το πρωτο μερος του τέλους της σειρας. Νεοι χαρακτηρες αναδυονται και οι παλιοι που εμφανιζονται ειναι κουρασμενοι, γεματοι αμφιβολιες και το μονο που θελουν ειναι να ησυχασουν. Alas, το τελος και η ησυχια τους δεν φαινονται να ειναι κοντα.
Σα βιβλιο ειναι ακομα πιο σκοτεινο και σκληρο, εντελως διασπασμενο στις ιστοριες των ηρωων του που ισως μας δωσουν μια απαντηση για τη ζωη το συμπαν και τα παντα στο επομενο και τελευταιο της σειρας, ισως και οχι...
"... human kind
Cannot bear very much reality.
Time past and time future
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present."
Cannot bear very much reality.
Time past and time future
What might have been and what has been
Point to one end, which is always present."


Sign In
Register
Help


Back to top
MultiQuote


