[nikosal]

Όπως ίσως γνωρίζετε το 9 δημοσιεύει τακτικά, σχεδόν μια φορά το μήνα, διήγημα ελλήνων συγγραφέων. Για παράδειγμα προχτές, Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου, είχε ένα διήγημα του Δημήτρη Φύσσα, συγγραφέα του μυθιστορήματος "Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος" (το οποίο έχει ήδη δύο αξιολογήσεις στο σχετικό τόπικ, ελπίζω σύντομα περισσότερες).
Σκέφτηκα λοιπόν να ανοίξω ένα τόπικ σχολιασμού των διηγημάτων ελλήνων συγγραφέων που μπαίνουν στο 9. Ξεκινώντας από το Φύσσα, όποιος το διάβασε παρακαλείται να πει τη γνώμη του. Είναι ένα διήγημα για τη μελλοντική "ισλαμορθόδοξη" ομοσπονδία των Βαλκανίων, ένα θεοκρατικό καθεστώς που επιβάλλει απόλυτο έλεγχο στους πολίτες. Κάτι σαν Αφγανιστάν επί ταλιμπάν, μόνο που εδώ το φανατικό ιερατείο είναι... ισλαμορθόδοξο. Ο Φύσσας εξηγεί πώς προκύπτει ο συνδυασμός. Τη δική μου γνώμη θα την πω λίγο αργότερα.

[PiKei]

Dear Nikosal,
Οι λέξεις είναι 717 και είναι μικρό γιατί ξεκίνησε να γράφεται για την εκδήλωση με τα "μικρά" του 2ου Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης, άρα σε κάποιο βαθμό "φταις" και συ για την ύπαρξη του διηγήματος. Όπως είδες όμως, αυτό δεν ήθελε με τίποτα να χωρέσει στις 500 λέξεις...

Ερωτήματα προς όσους το διάβασαν, με αφορμή κάποια σχόλια που πήρα στο mail μου από φίλους:
Είναι αρκετά κατανοητή η σχέση θυμάτων-θυτών και ήρωα;
Ξέρετε κάτι για το θέμα Τούτσι - Χούτου ή είναι "ξεκρέμαστη" η αναγωγή στο μυαλό του αναγνώστη;
Και τέλος -τεχνικό- υπάρχει υπερεξήγηση των προθέσεων του ήρωα στο τέλος; Θα μπορούσαν απο κει να φύγουν λέξεις;

[trillian]

Πάρα πολύ καλό! Σφιχτό, δεμένο, δεν έλειπε τίποτα, ούτε περίσσευε τίποτα...Δεν ξέρω καν αν θα μπορούσε να πέσει έστω και στις 700 λέξεις! Πάρα πολύ καλό, μου θύμησε μάλιστα ένα παρόμοιο όνειρο που είχα δει κάποτε...Μπρρ.
Όσον αφορά τις ερωτήσεις: Σαφώς και η σχέση θυμάτων - θυτών και ήρωα είναι ξεκάθαρη! Ομολογώ ότι ξέρω πολύ λιγα για τους Τούτσι και τους Χούτου, οπότε ίσως χάνω κάτι απο κει, αλλά νομίζω ότι όπου και να το τοποθετούσες το νόημα είναι που έχει σημασία, αυτή η εναλλαγή θύτη - θύματος. Μια μόνο σκέψη: Ίσως αυτό το κομμάτι να είχε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα αν οι εναλλαγές ήταν μπερδεμένες; Έτσι όπως είναι είναι όλα τα θύματα πρώτα και όλοι οι θύτες μετά και με την ίδια σειρά. Ίσως αν τα ανακάτευες λίγο να είχε μεγαλύτερο αντίκτυπο;
Για το τέλος δε νομίζω οτι υπάρχει υπερανάπτυξη. Το να θες να κόψεις λέξεις είναι άλλο, αλλά από άποψη ανάπτυξης, νομίζω θα έχανε αν έκοβες κάτι. Ίσως, με διαφορετική διατύπωση όμως, να μπορούσες να το κατεβάσεις λίγο - από την αρχή, στη συναυλία - αλλά τι νόημα θα είχε να το κατεβάσεις λίγες λέξεις; Ίσως μάλιστα να θέλει και το αντίθετο - να χρειάζεται λίγο αέρα παραπάνω το κείμενο, όχι πολύ, να πάει ας πούμε 750 λέξεις. Νομίζω θέλει λίγο ανάπτυξη ακόμα ως προς τον χαρακτήρα του ήρωα, το πόσο έχει αλλάξει κι όμως μένει στο σύστημα - μια εσωτερική σκέψη όπου να βρίζει τη Μαρτίνα, εκεί που της ζητάει να το κανονίσει, νομίζω θα προσέθετε αρκετά στο αποτέλεσμα.
Τώρα που το σκέφτομαι, κάτι πρέπει να χάνω με τους Χουτου...χμμμ αν ήθελες να το εξηγήσεις λιγάκι; Και αν όντως χάνω κάτι σημαντικό, και αν όντως πολύς κόσμος το χάνει αυτό - υποψιάζομαι ότι μπορεί να χάνω κάποιο ε.φ. στοιχείο βασικά - τότε ίσως θα έπρεπε όντως να αλλάξεις τις προσωπικότητες; Να γίνει κάτι πιο γνωστό σε μας;
Όπως και να χει όμως, ήταν ειλικρινά πάρα πολύ καλό!

[nikosal]

Οι Χούτου και οι Τούτσι είναι οι δυο κύριες εθνότητες της Ρουάντας, που το 1994 γνώρισε μια πρωτοφανή γενοκτονία, μάλλον τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία 15 χρόνια (χειρότερη πάντως από ό,τι έγινε στη Βοσνία). Τη χρονιά εκείνη το προεδρικό αεροπλάνο του Χούτου προέδρου της χώρας συνετρίβη και η κυβέρνηση έριξε την ευθύνη στους Τούτσι αντάρτες, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για εσωτερική πράξη δολιοφθοράς. Με τη βοήθεια ενός ραδιοφωνικού στρατού που έκανε έντονη ρατσιστική προπαγάνδα, καλώντας σε εκτέλεση όλων των "κατσαρίδων", όπως αποκαλούσαν οι ακραίοι Χούτου τους Τούτσι (για αυτό και η αναφορά "κατσαρίδες" στο διήγημα του ΠιΚέι), ξεκίνησε το πογκρόμ που οδήγησε στο θάνατο, μέσα σε λίγες μέρες 500 χιλ. έως 1 εκ. Τούτσι αλλά και Χούτου που ήταν κατά των διώξεων ή βοήθησαν Τούτσι να κρυφτούν. Πράγμα τρομακτικό αν σκεφτεί κανείς ότι ο πληθυσμός της Ρουάντας δεν ήταν ούτε 10 εκ. Προσθέτω ότι το πογκρόμ ήταν τόσο σκληρό και ακραίο, που οι δρόμοι και τα ποτάμια είχαν γεμίσει πτώματα.
Χρειάστηκαν 2-3 μήνες για να κατορθώσει ο αντάρτικος στρατός των Τούτσι να προελάσει ως την πρωτεύουσα και να δώσει τέλος στο πογκρόμ, συλλαμβάνοντας τους Χούτου ηγέτες και όσους έπαιξαν προσωπικό ρόλο στη γενοκτονία. Εννοείται, η διεθνής κοινότητα σφύριζε αδιάφορα (δείτε το αυτό σε αντιδιαστολή με την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ). Εδώ και κάποια χρόνια έχει στηθεί ένα διεθνές δικαστήριο για τη γενοκτονία της Ρουάντας, στο οποίο έχουν προσαχθεί και καταδικαστεί αρκετοί Χούτου, ανάμεσά τους κάθε καρυδιάς καρύδι, πχ. καθολικοί ιερείς που είχαν δήθεν προσφέρι καταφύγιο σε εκκλησία σε εκατοντάδες Τούτσι, μόνο και μόνο για να τους παραδώσουν συγκεντρωμένους στο στρατό και να εξολοθρευθούν χωρίς να διαφύγει κανείς.
Την ατμόσφαιρα της γενοκτονίας μπορείτε να τη ζήσετε αν δανειστείτε από ένα DVD κλαμπ την εξαιρετική βιογραφική ταινία Χότελ Ρουάντα (2004). Σε κάποιο σημείο ο πρωταγωνιστής... (ακολουθεί μικρό σπόιλερ)

Spoiler

προσπαθεί να διαφύγει νύχτα με ένα τζιπ και δεν καταλαβαίνει γιατί ο δρόμος είναι ανώμαλος. Βγαίνει από το τζιπ και συνειδητοποιεί ότι ο δρόμος τον οποίο πατά είναι στρωμένος με πτώματα! Είναι ανατριχιαστικό...

This post has been edited by nikosal: 13 January 2007 - 15:26

[trillian]

Χμμ πάνω κάτω αυτά τα ήξερα, οπότε τελικά δεν χάνω κάτι; Με μπέρδεψε απλά η Κίνα; Υπέθεσα ότι κάτι έπαιζε με αυτή τη μίξη, κάτι περισσότερο από το "αλλάζω προσωπικότητες". ¨Εχουμε 3 τέτοια ζευγάρια, δε θα πρεπε να είναι και τα 3 στο ίδιο πλαίσιο; Και εφόσον δεν είναι στο ίδιο πλαίσιο, υπέθεσα ότι αυτά τα δύο ενώνονται κάπου αλλού...γι αυτό και ειπα περί ε.φ. - υπέθεσα ότι ίσως θεωρούσες ότι οι Τούτσι ζούσαν στην Κίνα, ή ότι ο Μάο και η πλατεία ήταν στην Ρουάντα, κάτι τέτοιο...αλλά απλά τελικά με μπέρδεψε η ανασφάλειά μου ως προς αυτά που ήξερα για το θέμα...
Αλλά μήπως αξίζει να το σκεφτείς αυτό; Ίσως αυτές οι εναλλαγές προσωπικότητας όντως να μπορούν να δώσουν κάτι παραπάνω στην ιστορία..χμμμ

[PiKei]

Η διαμάχη Τούτσι - Χούτου δεν αφορά κάποιο ΕΦ στοιχείο. Είναι ουσιαστικά το σύμβολο των φυλετικών μάχων που έπνιξαν στο αίμα την Αφρική και αφορούσαν συγκρούσεις μεταξύ μαύρων φυλετικών ομάδων καταρρίπτοντας τον μύθο ότι ο ρατσισμός υπάρχει μόνο ανάμεσα στις "μεγάλες" φυλές (λευκή-μαύρη, μαύρη-κίτρινη, κλπ). Αποκορύφωμα ήταν τα γεγονότα της Ρουάντα στην δεκαετία του 90 όπου το ρατσιστικό μίσος οδήγησε σε άγριες σφαγές μεταξύ των Τούτσι και των Χούτου χωρίς καμμιά συμμετοχή των λευκών (μάλιστα απομακρύνθηκαν όπως-όπως οι ελάχιστοι που είχαν παραμείνει εκεί και οι δυνάμεις του ΟΗΕ που βρίσκονταν στην περιοχή δεν κουνήθηκαν). Η κατάσταση χαρακτηρίστηκε εκ των υστέρων γενοκτονία, ενώ όσο γινόταν δεν τολμούσε κανείς να την πει έτσι. Σε δραματοποιημένο οπτικό υλικό υπάρχουν δύο σχετικές ταινίες, οι "Hotel Rwanda" και "Shooting Dogs" (κατά την γνώμη μου καλύτερη η πρώτη) ενώ τα άρθρα, το οπτικό υλικό αρχείου και τα πράγματα στο δίκτυο είναι άπειρα.

Thanx για όλα τα υπόλοιπα...

Μπαινοβγαίνουμε ταυτόχρονα και ζαλίστηκα...

Αυτό με τις εναλλαγές που προτεινεις ίσως έχει ενδιαφέρον.

Nikosal είπαμε αγόρι μου, ρωτάει η γυναίκα τι είναι το θέμα Τούτσι - Χούτου και κατεβάζεις την πληροφορία με το καντάρι; Who are you? To Moving Wiki?
Παρεπιπτόντως και σε έσενα σου άρεσε το Hotel πιο πολύ από το Shooting?

This post has been edited by PiKei: 13 January 2007 - 15:40

[nikosal]

Δυστυχώς δεν έχω δει το δεύτερο. Το Χοτέλ μου άρεσε πάρα πολύ, όπως αναφέρω.

χεχε moving wiki...

Έχεις δίκιο ΠιΚέι για το χαρακτήρα της γενοκτονίας, μαύροι εναντίον μαύρων. Αυτό δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει ο ρατσισμός --- και φυσικά το δύσκολο είναι να αντιληφθείς το ρατσισμό και τα φαινόμενά του πριν αυτά ξεσπάσουν με απρόβλεπτες συνέπειες, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να τα κρίνεις εκ των υστέρων.

[trillian]

Χεχε, δεν πειράζει, άλλωστε τα της Αφρικής είναι ένα θέμα στο οποίο έχω ελλείψεις, και χαίρομαι όταν γεμίζουν τα κενά
Όπως είπα, η ιστορία δε χρειάζεται κάτι άλλο για να δουλέψει, όπως είπα ήταν οι ελλιπείς μου γνώσεις που με μπέρδεψαν και με έκαναν να υποθέσω ότι ίσως δε βλέπω κάτι που θα έπρεπε να βλέπω

[PiKei]

nikosal, on Jan 13 2007, 03:56 PM, said:

Έχεις δίκιο ΠιΚέι για το χαρακτήρα της γενοκτονίας, μαύροι εναντίον μαύρων. Αυτό δείχνει πού μπορεί να οδηγήσει ο ρατσισμός --- και φυσικά το δύσκολο είναι να αντιληφθείς το ρατσισμό και τα φαινόμενά του πριν αυτά ξεσπάσουν με απρόβλεπτες συνέπειες, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να τα κρίνεις εκ των υστέρων.

Καλά εκεί τώρα αρχίζει μια τρομώδης κουβέντα. Ο ρατσισμός είναι η τροφή του ηλίθιου. Και είναι δυστυχώς δημοφιλής γιατί σου λέει μάγκα μου δεν χρειάζεται να προσπαθείς για τίποτα, δεν χρειάζεται να διαβάσεις Αριστοτέλη και να νοιώσεις μαλ...ς που δεν τον καταλαβαίνεις, είσαι από την φύση σου και τα γονίδια σου πιο μάγκας από τον Κινέζο που κάνει διδακτορικό στον Αριστοτέλη . Κι αυτό κάνει pathetic και εγωμανή τον καθένα... η ευκολία του ρατσισμού είναι η δύναμή του! Και δεν τον προλαβαίνεις γιατί πρέπει να πιάνεις έναν- έναν τους φορείς του και να του εξηγείς πως προσπαθεί απλώς να την βολέψει, να αποφύγει το ζήτημα αντι να κάτσει και να το σκεφτεί. Άσε που έχει πλοκάμια για όλους... υπάρχει ρατσισμός και από τους διανοούμενους, εκλεπτυσμένος ρατσισμός με επιχειρήματα... όπως και λαϊκός για την νοικοκυρά... νεανικός και trendy... βγαίνει σε κάθε σχέδιο και χρώμα...

trillian, on Jan 13 2007, 04:02 PM, said:

Χεχε, δεν πειράζει, άλλωστε τα της Αφρικής είναι ένα θέμα στο οποίο έχω ελλείψεις, και χαίρομαι όταν γεμίζουν τα κενά

Η Αφρική είναι τεράστια υπόθεση... κι ακόμα δεν έχουμε δει ούτε τα μισά από αυτά που γίνονται τόσα χρόνια εκεί. Κάποτε πρέπει να την μάθουμε γμτ! Αλλά είναι το μέρος με την περισσότερη άγραφη ιστορία του πλανήτη...

[nikosal]

Ε κ π λ η κ τ ι κ ό είναι το διήγημα του Τζέιμς Μόροου "Η μοίρα των εθνών" που δημοσιεύθηκε στο τελευταίο "9" της Ελευθεροτυπίας (δηλ. την περασμένη Τετάρτη 28 Μαρτίου) και λυπάμαι που δεν το διάβασα παρά μόλις σήμερα, να σας το έλεγα όσο ήταν ακόμα στα περίπτερα. Αλλά τα έχουμε ξαναπεί αυτά, ας έχετε και εσείς το νου σας. Επίσης είναι και τρομακτικά επίκαιρο μετά τα γεγονότα της περασμένης Πέμπτης με το νεκρό και τους τραυματίες μετά τις "φίλαθλες" συμπλοκές. Η μετάφραση είναι του Pikei και της Χέντβινγκ Καρακούδα, ενώ προηγείται μια πολύ καλή συνέντευξη του συγγραφέα στον Παναγιώτη Κούστα. Φέτος το "9" αξιοποίησε στο έπακρο την αποστολή του Κούστα στη Νάντη, από ό,τι βλέπω ο άνθρωπος έτρεχε σαν τρελός να κάνει όλη μέρα συνεντεύξεις (Pikei, έχουν μείνει και άλλες στο μαγνητόφωνο

Με την ευκαιρία να σας πω τη δική μου εμπειρία με τις ομάδες.
Μέχρι την τρίτη Λυκείου ήμουν... Ολυμπιακός. Έτσι είχα μεγαλώσει από μωρό, ήταν η λαϊκή ομάδα, κόντρα στους αστούς του Παναθηναϊκού, κάτι που επιβεβαίωσαν τα χουντικά πανηγύρια γύρω από το Γουέμπλεϊ. Άρα με αυτήν ήταν και η παραδοσιακά προοδευτική οικογένεια, οι συγγενείς και οι φίλοι. Έβλεπα πάντα αθλητική Κυριακή, ήθελα φυσικά να κερδίζει η ομάδα, πρόλαβα το Γιούτσο, το Λοσάντα και τον Κρητικόπουλο, στενοχωριόμουν με τις ήττες, κολλούσα φωτογραφίες με ποδοσφαιριστές στον τοίχο, ήξερα τις συνθέσεις νεράκι (Ιδού η σύνθεση του 1982-1983: Σαργκάνης, Ξανθόπουλος, Μίχος, Παπαδόπουλος, Βαμβακούλας, Κουσουλάκης, Εσταβίλιο, Κοκκολάκης, Αναστόπουλος, Λεμονής, Μητρόπουλος).
Μετά ήρθε το πανεπιστήμιο, η αμφισβήτηση, η διάθεση να υποστηριχθούν μικρότεροι έναντι των ισχυρών και κυρίως, η αντίληψη πλέον, καθώς μεγάλωνα, ότι αυτό που βλέπαμε στην Ελλάδα δεν ήταν μπάλα, αλλά γιουρούσια στην αντίπαλη περιοχή. Το ενδιαφέρον έσβησε σταδιακά και γύρω στο δεύτερο ή τρίτο έτος έπαψα να είμαι Ολυμπιακός ή οποιαδήποτε άλλη ελληνική ομάδα, έπαιζα όμως ποδόσφαιρο που μου άρεσε και έβλεπα όσο μπορούσα (δεν είχαμε και δορυφορικές τότε) ξένα, ποιοτικά πρωταθλήματα, γιατί εκείνα είχαν πραγματικό ενδιαφέρον.
Τη δεκαετία του '80 το κοινωνικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα της νεολαίας, ήταν ακόμα έντονο. Τότε, όπως ίσως θα ξέρετε, η ΔΑΠ ήταν παντελώς απούσα από τα πανεπιστήμια, δεν κατέβαινε ούτε στις εκλογές, ο κόσμος κατά 90% ήταν με τις νεολαίες του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, του Εσ ή τις Συσπειρώσεις. Δεν χρειάζεται να σας πω τι από όλα υποστήριζα, μπορώ όμως να σας πω πού έκανα λάθος: Θεωρούσα τις διαφωνίες ανάμεσα στις παρατάξεις σημαντικές, και δεν έβλεπα καθαρά ότι οι παρατάξεις, με όλα τα στραβά τους, είχαν ένα κοινό παρανομαστή. Το κοινωνικό ενδιαφέρον, το πώς θα φτιάξουμε μια κοινωνία καλύτερη από εκείνη που είχαμε τότε. Τη δεκαετία του '90 όλα αυτά υποχώρησαν, η πολιτική συζήτηση καταλάγιασε, η νεολαία και ο κόσμος έπαψε να ενδιαφέρεται για το κοινωνικό, πήρε το πάνω χέρι η ατομική επιτυχία, η ιδεολογία "να πετύχεις", το παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο και ας μην περνάει ο πεζός. Όλα αυτά κοινή ρίζα έχουν.
Η υποχώρηση της πολιτικής δημιούργησε στο νέο κόσμο ένα κενό, που κάλυψαν σε ένα βαθμό τα γήπεδα. Σε ένα βαθμό λέω. Έτσι, εκεί που έβλεπες δέκα νεολαΐστικες πολιτικές εφημερίδες, βλέπεις σήμερα δέκα αθλητικές χειρίστου επιπέδου, που κάνουν το ασήμαντο σημαντικό, απευθύνονται σε ανθρώπους που δεν καταλαβαίνω (το λιγότερο που μπορώ να πω), και ζουν (οι εφημερίδες) από την ένταση και τους καυγάδες. Ήμαρτον Θεέ μου, ποτέ δεν περίμενα ότι θα πεθυμούσα τον Οδηγητή! Εκεί που μιλούσες για την κοινωνία, τώρα μιλάς για τον Θρύλο, που είναι τάχα "ιδέα", μόνο που αυτή η ιδέα δεν μπορεί ούτε τα παιδιά σου να μεγαλώσει καλύτερα, ούτε το στομάχι σου να γεμίσει, ούτε δουλειά να σου βρει, ούτε τις κοινωνικές αδικίες να σβήσει. Και εκεί που έβλεπες πηγαδάκια γεμάτα ένταση για το αν οι Σοβιετικοί έκαναν καλά ή όχι που έριξαν το κορεάτικο Τζάμπο, τώρα βλέπεις χούλιγκαν να αλληλοβρίζονται (όταν είναι ευγενικοί) ή να σκοτώνονται (όταν ξεφύγουν λίγο).
Ζούμε σε ένα χειρότερο κόσμο; Σε κάποια πράγματα ναι, γιατί αφήσαμε ανθρώπους ασήμαντους όπως πχ. τους Κοκκάληδες, τους Τζίγκερ, και μην ξεχνάτε, τους Κοσκωτάδες, τους Σαλιαρέληδες κλπ. να σημαίνουν κάτι στη ζωή μας.

Αυτά, συγνώμη αν ξεσπάθωσα λίγο, αλλά είμαι εντός θέματος, όπως θα διαπιστώσετε αν διαβάσετε τον εκπληκτικό -είπαμε- Μόροου στο "9".

This post has been edited by nikosal: 04 April 2007 - 08:03

[PiKei]

Κράτα καβάντζα κάπου αυτό το κείμενο που έγραψες γιατί πιο σύντομη περιγραφή της τελευταίας τριακονταετίας και την σχέση πολιτικής -μπάλλας δεν νομίζω πως την ξαναγράφεις τόσο καλά, έτσι για πλάκα...

Ναι υπάρχουν κι άλλες στο κασετόφωνο, αλλά είναι από μάλλον άγνωστους για την Ελλάδα αξιόλογους συγγραφείς και η συνέντευξη σε κάποιους έχει γίνει και με διερμηνέα, οπότε θέλουν πιο πολύ δουλειά και ίσως ανταλλαγή mail για διευκρινήσεις... θα δούμε, δεν μπαγιατεύουν κιόλας!

[heiron]

Πανω στο θεμα που εθιξε ο Νικος δεν εχω να προσθεσω τιποτα αλλα ναι το διηγημα του Μορροου ηταν φοβερο.Σατυρικο με ολη την εννοια της λεξης.Αστειο αρχικα αλλα μολις το σκεφτοσουν θα καταλαβαινες τι ηθελε να πει ο ποιητης...η περιπου.
Ωραια και η συνεντευξη,παρεπιπτοντως!Μπραβο Πικει!
(Ελευθεροτυπια παιρνω μαλλον σπανια πια αλλα ετυχε και πηρα εκεινη τη μερα)

[nikosal]

Συνήθως διαβάζω τα διηγήματα του "9" 2-3 ή και παραπάνω μέρες μετά την κυκλοφορία, και όταν τα σχολιάζω εδώ είναι λίγο μπαγιάτικα. Να όμως που απόψε προλαβαίνω, γιατί έχω καλό σκοπό: Το διήγημα "Πρώιμη χήρα" του Αλέκου Παπαδόπουλου στο σημερινό (6 Ιουνίου 2007) "9" είναι εξαιρετικό! Ο Αλέκος έχει ένα χάρισμα, που λίγοι έλληνες νέοι συγγραφείς έχουν. Δημιουργεί ένα κόσμο που δεν υπάρχει, ένα κόσμο πολύ διαφορετικό από το δικό μας, με νέα πράγματα, απροσδόκητες συμπεριφορές, απίθανους -για τα σημερινά δεδομένα- διαλόγους και καταστάσεις. Και πάνω σε αυτή την αρχική του έμπνευση φτιάχνει και μια πολύ καλή ιστορία, με πλοκή και ουσία. Τα καταφέρνει δηλαδή σε δύο επίπεδα. Μπράβο του. Ειδικά το σημερινό διήγημα (όπως και η "Απασφάλιση" πριν μερικούς μήνες) νομίζω στέκει σε διεθνές επίπεδο, και τον χαίρομαι τον Αλέκο για αυτό.

Ο καλός σκοπός που έλεγα: Προλαβαίνετε να βγείτε να αγοράσετε το τεύχος!

[Naurgul]

Χεχε. Μόλις το διάβασα κι εγώ. Ήταν αρκετά ενδιαφέρον, οφείλω να ομολογήσω.

[Sylook]

Η δική μου άποψη για το 9 και τα διηγήματα του.

Το έπαιρνα ευκαιριακά κάποτε, αλλά σταμάτησα για τους εξής λόγους...
1. Όπως αναφέρθηκε ήδη, τα περισσότερα διηγήματα (τουλάχιστον το 90%) είναι ξένα. Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει αυτό? Αν θέλω να διαβάσω ξένους συγγραφείς παίρνω και το Ιντερζον. Και μην μου πείτε ότι δεν υπάρχουν Έλληνες συγγραφείς οι οποίοι να τους στέλνουν υλικό γιατί απλά θα σας παραπέμψω στη δική μου εμπειρία. Είχα στείλει και εγώ κάποτε ένα διήγημα και δεν πήρα ποτέ απάντηση - παρόλο που επέμεινα, για να δω τι έγινε.
2. Δεν είμαι φανατικός κομικάς, και οι σελίδες για την Ε.Φ. στο περιοδικό είναι απελπιστικά λίγες.
3. Η ποιότητα των διηγημάτων είναι γενικά καλή αλλά ένα διήγημα των 1000 λέξεων την εβδομάδα δεν φέρνει την άνοιξη. Πιστεύω πως θα μπορούσαν άνετα να μπουν 1-2 ακόμα σε κάθε τεύχος.

Εν συντομία, θα ήθελα να ενισχύσω και εγω το περιοδικό με τον οβολό μου αλλά δεν παίρνω -κυρίως σε ποσότητα- αυτό το οποίο θα ήθελα σαν χαρντκοράς Ε.Φ. οπαδός. Δηλαδή με 4 ευρώ το τρίμηνο παίρνω τις Συμπ. Διαδρ. οι οποίες έχουν πολλαπλάσια ύλη απ'ότι το 9 σε 12 τεύχη!

Αυτά τα λίγα προς το παρόν.

[DinoHajiyorgi]

Έχω στείλει κι εγώ διήγημα στο 9 χωρίς να λάβω απάντηση, ακόμα κι όταν έστειλα επαναληπτικά μηνύματα ζητώντας να ακούσω έστω ένα «δεν μας κάνει» ή «είναι πολύ μεγάλο».

Μπορώ να ομολογήσω πως, χεχ χεχ, με έχει κάνει προκατειλημμένο προς τα διηγήματα του, ειδικά αυτά από έλληνες, που αρνούμαι πλέον να διαβάσω σαν μια μορφή προσωπικής διαμαρτυρίας.

[Sylook]

DinoHajiyorgi, on Jun 7 2007, 10:41 AM, said:

Έχω στείλει κι εγώ διήγημα στο 9 χωρίς να λάβω απάντηση, ακόμα κι όταν έστειλα επαναληπτικά μηνύματα ζητώντας να ακούσω έστω ένα «δεν μας κάνει» ή «είναι πολύ μεγάλο».

Μπορώ να ομολογήσω πως, χεχ χεχ, με έχει κάνει προκατειλημμένο προς τα διηγήματα του, ειδικά αυτά από έλληνες, που αρνούμαι πλέον να διαβάσω σαν μια μορφή προσωπικής διαμαρτυρίας.

Δεν σε αδικώ καθόλου. Αν μπορεί και μπαίνει το Interzone στο κόπο να μας απαντήσει (το οποίο δέχεται 1.000+ διηγήματα το μήνα) τότε νομίζω ότι θα μπορούσαν να στείλουν μια αρνητική και τα παλικάρια του '9'. Τα e-mail και ο επαγγελματισμός είναι τσάμπα.

[nikosal]

Θέμα τα διηγήματα του "9". Τα διαβάζετε; Σχολιάστε τα, που γράφει και ο υπότιτλος. Αλλά μιας και οι δύο τελευταίοι ανοίγετε άλλα ζητήματα, να σας πω με δυο λόγια τη γνώμη μου.

α) Δεν ανήκω στην εκδοτική ομάδα, ωστόσο μπορώ να υποθέσω γιατί δημοσιεύονται ξένα διηγήματα, με βάση την κοινή λογική. Καταρχάς η ελληνική παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει ποιοτικά και ποσοτικά το ζητούμενο (=ένα καλούτσικο και πάνω διήγημα την εβδομάδα). Έχετε αντιληφθεί από αυτά που διαβάζετε γύρω σας το αντίθετο; Δεύτερον, κάτι τέτοιο δεν είναι καν επιθυμητό. Μας ενδιαφέρει να διαβάσουμε καλά ξένα διηγήματα, νέα ρεύματα, νέους και άγνωστους συγγραφείς κλπ. Και δεν μπορεί ο καθένας να τα διαβάσει στα αγγλικά. Άρα την προσφορά του "9" στον τομέα τη βρίσκω ανεκτίμητη. Αναφέρομαι στην προσφορά του "9" σε εμάς, τους φίλους της εφ. Υπάρχει όμως και ένα άλλο, πολύ μεγάλο πλεονέκτημα: Με το "δωρεάν μαζί με την εφημερίδα", κάθε βδομάδα θέλοντας και μη 80-90 χιλιάδες αναγνώστες της εφημερίδας έρχονται σε επαφή με την εφ και τα κόμικς. Κάποιοι από αυτοί θα γίνουν φίλοι των ειδών αυτών. Κάπως έτσι αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια, κυρίως χάρη στο "9", μια ολόκληρη νέα γενιά ελλήνων σκιτσογράφων. Κάπως έτσι έχουν ξεπεταχτεί και ωριμάσει 5-6 καλοί έλληνες εφ συγγραφείς.
β) Ότι δεν στέλνουν ένα απλό ιμέιλ ή γραμματάκι ότι απορρίπτεται το διήγημα που τους έχει υποβληθεί επειδή δεν πληροί τα ποιοτικά τους κριτήρια, κακώς δεν το κάνουν. Θα ήταν καλύτερο, αγνοώ όμως τους χρόνους τους, τον αριθμό διηγημάτων και τους υπαλλήλους που έχουν ή δεν έχουν κλπ.
γ) Λίγες οι εφ σελίδες, μακάρι να ήταν περισσότερες. Στην καλύτερη περίπτωση οι φίλοι της εφ θα βρούνε πλέον του διηγήματος μια συνέντευξη (συνήθως άριστη) και κάποιο εφ κόμικς. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα ολιγοσέλιδο περιοδικό, που μας κοστίζει 0 ή 1 ευρώ, ανάλογα με το αν είμαστε ή όχι αγοραστές της εφ έτσι και αλλιώς. Τα παραπάνω δεν τα βρίσκω αρνητικά. Δεν προτιμώ να μην κυκλοφορεί το "9" και να μην έχω ούτε αυτά τα λίγα. Το αντίθετο.
δ) Το αν παίρνει κανείς το "9" ή τις "ΣΔ" ή και τα δύο και άλλα πέντε φανζίν μαζί, επιλογή του. Προσωπικά, ζώντας στην φτωχή ελληνική αγορά, διψάω τόσο που παίρνω ό,τι βρίσκω.
ε) Ντίνο, η προσωπική σου διαμαρτυρία βλάπτει μόνο εσένα. Εγώ χαίρομαι πολύ για μερικά καλά διηγήματα που έχω διαβάσει στο "9", ελλήνων ή ξένων.

Στοπ εδώ από μένα. Μπορείτε βέβαια να σχολιάσετε το μήνυμά μου, αλλά κατόπιν ας επιστρέψουμε στην κριτική των διηγημάτων.

[Nienor]

Καταρχάς για την πρόσφατη κουβέντα: Σας πιστεύω πως δε σας απάντησαν και είμαι μαζί σας, είναι κακό κι είναι κακό κυρίως για αυτούς και την εικόνα τους. Αλλά... (γιατί παντού υπάρχει ένα τέτοιο) μπήκε κανείς στον κόπο να συνεχίσει να στέλνει μέχρι να τους πείσει? Δε λέω πως είναι κακό το να μην τα έχει κάνει, όλοι μας το κάνουμε -εγώ πρώτη από όλους- κι είναι σύνηθες τελικά να λέμε "εντάξει μωρέ, εκεί δε βλέπω φως οπότε παράτα το". Προσωπικά μέχρι στιγμής δεν έχω κηνυγήσει κανέναν για να με εκδόσει, οπότε και δεν ξέρω πόση πυγμή θέλει αυτό το πράγμα, πόσο κουράγιο και τα σχετικά. Όμως εφόσον το συζητάτε, κι εφόσον είστε τόσοι που γράφεται εφ κι ακόμα περισσότερο εδώ είστε μαζεμένοι γιατί δεν τους βομβαρδίζεται μέχρι να αλλάξει αυτή η τακτική που δε σας αρέσει? Εγώ δε μπορώ να γράψω εφ -ούτε καν να προσποιηθώ ότι μπορώ- όμως άμα θέλετε και το αποφασίσετε, μαζευτείτε, στείλτε μου ότι θέλετε να στείλετε, θα τους τα στείλω και θα ρωτάω εγώ ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Είναι ένα προβήματάκι που ίσως μπορούμε να λύσουμε. Λοιπόν?

Για το 9 τώρα γενικά, δεν ξέρω γιατί δεν έχω πάρει κάποια θέση τόσο καιρό, ίσως επειδή δεν ξέρω γιατί απομακρύνθηκα από αυτό. Ήμουν φανατική του, το διάβαζα στο δρόμο περπατώντας και σκουντουφλώντας μόλις το έπιανα στα χέρια μου τις Τετάρτες και το περίμενα πως και πως. Από τότε έχουν περάσει περίπου... χμμμ... 4 χρόνια? κάπου εκεί. Τώρα πια το βλέπω περιστασιακά είτε όταν το αγοράσω είτε αν το έχει κάποιος άλλος, πάντως άμα τύχει όχι συστηματικά και συνήθως το ξεχνάω. Υποθέτω πως απλά ξεφούσκωσε ο ενθουσιασμός μου (που ανάθεμα αν ήταν ενθουσιασμός γιατί είχε κρατήσει τουλάχιστον δυο χρόνια). Τα διηγήματα που είχε στη μέση του από ένα σημείο και μετά δεν τα διάβαζα σχεδόν ποτέ. Ξεκινούσα να διαβάζω και κάποια στιγμή βαριόμουνα, εκτός κι αν το κείμενο ήταν τόσο καλό που δε μπορούσα να το αφήσω. Όμως θυμάμαι ακόμα τουλάχιστον πέντε κομμάτια που είχα διαβάσει μέσα του, άρα αναλογικά θεωρώ πως είχε αρκετά πολύ πολύ καλά.

Ταύτα, κι ίσως μετά από αυτή τη μίνι αναλυσούλα να το ξαναθυμηθώ.

[Sylook]

Αν και συμφωνώ μαζί σου για την προσφορά του περιοδικού γενικά στο χώρο - κάθε προσφορά είναι ευπρόσδεκτη - θα ήθελα να απαντήσω σε κάποια σχόλια που έκανες.

nikosal, on Jun 7 2007, 02:52 PM, said:

Καταρχάς η ελληνική παραγωγή δεν μπορεί να καλύψει ποιοτικά και ποσοτικά το ζητούμενο (=ένα καλούτσικο και πάνω διήγημα την εβδομάδα). Έχετε αντιληφθεί από αυτά που διαβάζετε γύρω σας το αντίθετο;

Διαφωνώ κάθετα, οριζόντια και σε πολλαπλές διαστάσεις και παράλληλα σύμπαντα. Πιστεύω ότι, πλέον τουλάχιστον, υπάρχει και το αξιόμαχο, έμψυχο δυναμικό αλλά και το υλικό για αυτό το σκοπό. Άλλωστε δεν είναι απαραίτητο σε κάθε τεύχος να υπάρχει Ελληνική δημιουργία. Ένα ποσοστό 50-50 όμως πιστεύω ότι θα ήταν ευπρόσδεκτο.

nikosal, on Jun 7 2007, 02:52 PM, said:

Δεύτερον, κάτι τέτοιο δεν είναι καν επιθυμητό. Μας ενδιαφέρει να διαβάσουμε καλά ξένα διηγήματα, νέα ρεύματα, νέους και άγνωστους συγγραφείς κλπ. Και δεν μπορεί ο καθένας να τα διαβάσει στα αγγλικά.

Εξακολουθώ να διαφωνώ και να πιστεύω ότι ως Έλληνες, μας ενδιαφέρουν και οι ξένοι αλλά και οι Έλληνες συγγραφείς και θα έπρεπε να αντιπροσωπεύονται ισάξια.

nikosal, on Jun 7 2007, 02:52 PM, said:

Άρα την προσφορά του "9" στον τομέα τη βρίσκω ανεκτίμητη. Κάπως έτσι έχουν ξεπεταχτεί και ωριμάσει 5-6 καλοί έλληνες εφ συγγραφείς.

Δεν νομίζω ότι οι καλοί συγγραφείς Ε.Φ. ξεπετάγονται στην Ελλάδα επειδή υπάρχει το 9. Πιστεύω ότι τα φανζίν ήταν αυτά που ανέδειξαν και ωρίμασαν κόσμο τα τελευταία 20 χρόνια όπως και εκδόσεις αποκλειστικά αφιερωμένες στην Ε.Φ.

nikosal, on Jun 7 2007, 02:52 PM, said:

β) Ότι δεν στέλνουν ένα απλό ιμέιλ ή γραμματάκι ότι απορρίπτεται το διήγημα που τους έχει υποβληθεί επειδή δεν πληροί τα ποιοτικά τους κριτήρια, κακώς δεν το κάνουν. Θα ήταν καλύτερο, αγνοώ όμως τους χρόνους τους, τον αριθμό διηγημάτων και τους υπαλλήλους που έχουν ή δεν έχουν κλπ.

Δεν τίθεται θέμα καλού ή κακού, όλοι καλοί είμαστε. Είναι απλά αντιεπαγγελματικό.

nikosal, on Jun 7 2007, 02:52 PM, said:

Δεν προτιμώ να μην κυκλοφορεί το "9" και να μην έχω ούτε αυτά τα λίγα. Το αντίθετο.

Σίγουρα όχι. Οτιδήποτε στηρίζει την Ε.Φ. καλό είναι να κυκλοφορεί.

[DinoHajiyorgi]

Σήμερα (πριν από λίγο) έστειλα ένα διήγημα στο 9. Τους θερμοπαρακάλεσα να μου απαντήσουν όσο πιο σύντομα μπορούν ακόμα και αν για οποιονδήποτε λόγο δεν το θέλουν.

Αναμένω. (Τους δίνω ένα μήνα).